အခန်း ၃

အခန်း (၃) ထိတ်လန့်ဖွယ် အထက်တန်းနောက်ဆုံးနှစ် နယ်မြေကို ဖွင့်လှစ်ခြင်း

ဆာရာသည် သူမရှေ့ရှိ ပုံရိပ်ယောင် မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ကာ ချန်လန် ဖန်တီးထားသော နယ်မြေကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေ၏။

"အထက်တန်းနောက်ဆုံးနှစ်..."

ဆာရာက ထိုဝေါဟာရကို တစ်နေရာရာတွင် ကြားဖူးသကဲ့သို့ ခံစားရကာ စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူမသည် အပြာရောင်ကြယ် ယဉ်ကျေးမှု မှတ်တမ်းများကို အမြန်စကင်ဖတ်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"နင်တို့ အပြာရောင်ကြယ်က လူတွေအတွက် အထက်တန်းနောက်ဆုံးနှစ်ဆိုတာ ပျော်ရွှင်စရာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေရမှာ မဟုတ်လား..."

သူမ ယခုလေးတင် ရှာတွေ့ခဲ့သော အချက်အလက်များအရ အပြာရောင်ကြယ်မှ လူများအတွက် အထက်တန်းနောက်ဆုံးနှစ်သည် အခြေခံအားဖြင့် အားလပ်ရက်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ကျောင်းသားများအတွက် ချန်ထားပေးသော အပြုသဘောဆောင်သည့် စွမ်းအင်များ အပြည့်အဝရှိသည့် ပျော်ရွှင်စရာအချိန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ နယ်မြေမျိုးက မည်ကဲ့သို့ အနုတ်လက္ခဏာစွမ်းအင်မျိုးကို စုပ်ယူနိုင်မည်အားဟသူမ နားမလည်နိုင်ချေ။

ချန်လန်သည် ရယ်ရမလို ငိုရမလို ခံစားလိုက်ရသည်။

အပြာရောင်ကြယ်မှ လူများအတွက် အထက်တန်းနောက်ဆုံးနှစ်သည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းသော်လည်း သူ့အတွက်မူ မဟုတ်ခဲ့ချေ။ သူသည် ငရဲတမျှဆိုးရွားသော အထက်တန်းနောက်ဆုံးနှစ်ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသူပင်။

"နေပါအုံး... ဒီနယ်မြေမှာ ဘာလို့ သေဆုံးမှု သတ်မှတ်ချက် မရှိရတာလဲ..."

ဆာရာက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

သူမသည် ဂရုတစိုက် လေ့လာကြည့်ပြီးနောက် အမှန်တကယ်ပင် သေဆုံးမှု သတ်မှတ်ချက် မရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ အတွင်းရှိ လူများသည် သေဆုံးမည်မဟုတ်ဘဲ ပြန်လည်ရှင်သန်လာမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

ဤသည်မှာ မည်ကဲ့သို့ တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် မြေအောက်အကျဥ်းထောင်နယ်မြေမျိုး ဖြစ်ကြောင်း သူမ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ ဤအရာက အနုတ်လက္ခဏာစွမ်းအင်များကို စုဆောင်းနိုင်ခြင်းရှိမရှိကို သူမ သံသယဖြစ်နေမိလေ၏။

ချန်လန်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်သည်။

"သူတို့ကို သေခွင့်ပေးလိုက်တာက အရမ်းလွယ်ကူလွန်းတယ်... ငါက သူတို့ကို နယ်မြေထဲမှာ ထပ်ခါတလဲလဲ ပါဝင်စေချင်တာ... သူတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို မပြီးမြောက်မချင်း ဘယ်သူမှ ထွက်သွားလို့ မရဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုနည်းနဲ့ အနုတ်လက္ခဏာစွမ်းအင်တွေကို စုဆောင်းနိုင်ပါ့မလား..."

"သေချာပေါက် ရတာပေါ့... မင်း စောင့်သာကြည့်နေလိုက်... တကယ်လို့ ငါက အနုတ်လက္ခဏာစွမ်းအင်တွေကို မစုဆောင်းနိုင်ဘူးဆိုရင် ငါ့ရဲ့ဝိညာဉ်က မင်းအပိုင် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ချန်လန်၏ ယုံကြည်မှုကြောင့် ဆာရာ၏ သိချင်စိတ်များ နိုးကြားလာခဲ့ပေ၏။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... မင်းလို ဖန်တီးသူမျိုးကို ငါ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးတာပဲ... ငါ ဒါကို တုန်လှုပ်ချောက်ချား နတ်ဘုရားဆီ တင်ပြလိုက်မယ်... လူတွေကို နယ်မြေထဲဝင်ဖို့ ကျပန်းရွေးချယ်ပြီး စမ်းသပ်မှုတစ်ခု စီစဉ်ပေးလိမ့်မယ်... ပြီးတော့ စုဆောင်းရရှိတဲ့ အနုတ်လက္ခဏာစွမ်းအင်အပေါ် မူတည်ပြီး အဆင့်သတ်မှတ်ပေးလိမ့်မယ်..."

"ဘယ်လောက်ကြာမလဲ... ဒီည ငါ့မှာ အချိန်သိပ်မရှိတော့ဘူး..."

ဆာရာက အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ချန်လန်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ စွမ်းအင်များ တစ်ဖန်ပြန်၍ ပြည့်ဝလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ နင့်ကို အသေမခံပါဘူး... ရလဒ်တွေ ထွက်မလာခင်အထိ နင် ကျန်းမာနေမှာပါ... အခု နင် ထွက်သွားလို့ရပြီ... ငါ ခေါ်တာကို စောင့်နေလိုက်..."

အချိန်တခဏအတွင်း ချန်လန် ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။ ဆာရာသည် 'အထက်တန်းနောက်ဆုံးနှစ်'နယ်မြေကို ကြည့်ကာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားနတ်ဘုရားထံသို့ တင်ပြလိုက်ပြီး နတ်ဘုရား၏ ညွှန်ကြားချက်များကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

...

ဆေးရုံ လူနာဆောင်အတွင်း၌...

ချန်လန်သည် လေဟာနယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ သူသည် ဆေးရုံဆင်းရန် ကိစ္စများကို ချက်ချင်း ဆောင်ရွက်ရန် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

ချန်လန် ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူနာပြုများ အံ့အားသင့်ကာ မနာလိုဖြစ်သွားကြသည်။ သူ တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် မြေအောက်အကျဥ်းထောင်နယ်မြေထဲမှ ဤမျှထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ထွက်လာနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။

ဤသည်က တစ်ရက်တည်းသာ ကြာမြင့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြင်ပကမ္ဘာ၏ တစ်ရက်သည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် မြေအောက်အကျဥ်းထောင်နယ်မြေအတွင်း၌ သုံးရက်နှင့် ညီမျှသည်။ ဤသည်မှာ လူသားများ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော အချိန်ဆိုင်ရာ နိယာမတစ်ခုပင်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် ချန်လန်သည် ကုသ၍မရသော နောက်ဆုံးအဆင့် ကင်ဆာလူနာဘဝမှ ကျန်းမာသောလူတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိရန် တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် မြေအောက်အကျဥ်းထောင်နယ်မြေအတွင်း၌ သုံးရက်သာ အချိန်ယူခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အလွန်အမင်းအထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှသည်။

ဤအချက်ကို သတိပြုမိသွားပြီးနောက် လှပသော သူနာပြုတချို့သည် ချန်လန်ကို ဝီချက်တွင် အက်ဒ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း သူမတို့အားလုံး ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရသည်။

ယခုလောလောဆယ်တွင် ချန်လန်သည် အမျိုးသမီးများကို စိတ်ဝင်စားမှု မရှိချေ။ သစ္စာဖောက်ခံရမှုကို တစ်ကြိမ် ကြုံတွေ့ဖူးပြီးဖြစ်ရာ သူသည် အရာအားလုံးကို ထိုးထွင်းသိမြင်နေလေပြီ။ သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသော ဤအမျိုးသမီးများသည် သူ့ကို အမှန်တကယ် သဘောကျခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ငွေကြေး သို့မဟုတ် နယ်မြေရှင်းလင်းနိုင်စွမ်းကိုသာ သဘောကျကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမတို့သည် သူ့အတွက် မည်သည့်အကူအညီမျှ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ဆေးရုံစရိတ်များ ရှင်းလင်းပြီးနောက် ချန်လန်သည် ဆေးရုံမတက်မီက ဝတ်ဆင်ခဲ့သော အဝတ်အစားများကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ကာ ဆေးရုံထဲမှ သွက်လက်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ဆေးရုံအဝင်ဝတွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ စည်ကားနေသော လမ်းမများနှင့် များပြားသော ယာဉ်ကြောများကို ကြည့်ရင်း သူ ပြုံးလိုက်၏။

"အသက်ရှင်ရတာ ကောင်းလိုက်တာ..."

သူ အိမ်ပြန်ရန် အငှားယာဉ်တစ်စီးကို တားလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏အိမ်တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ချိန်၌ သူ၏အမူအရာ ချက်ချင်း အေးစက်တင်းမာသွားသည်။

သူ၏အိမ်တွင် အမှိုက်များ ပြန့်ကျဲနေပြီး လုံးလုံးလျားလျား ရှုပ်ပွနေပေသည်။ အနည်းငယ် တန်ဖိုးရှိသော အိမ်သုံးပစ္စည်းများအားလုံး ပျောက်ဆုံးနေပြီး တစ်ချိန်က ပြည့်စုံလှပခဲ့သော အိမ်လေးသည် ယခုအချိန်၌ အခွံလွတ်သက်သက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

"ဟက်... လီပင်း... ငါ အသက်ရှင်ရက် ပြန်လာမယ်လို့ မင်း လုံးဝထင်မထားဘူးမလား... ဒါကြောင့် ငါ့အိမ်ကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်တာပေါ့..."

ချန်လန်က သူ၏လက်သီးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။

သူ၏နယ်မြေ စစ်ဆေးမှု အောင်မြင်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် လီပင်းကို ထိုနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် သူ သတ်မှတ်ပေးပေမည်။ ဤမိန်းမယုတ်ကို သူ သေချာပေါက် နှိပ်စက်ပေးရပေမည်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် ချန်လန်သည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ဆေးလိပ်သောက်ရင်း မီးခိုးငွေ့များကို မှုတ်ထုတ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ အဝတ်အစားများမှလွဲ၍ သူလျှို့ဝှက်သိမ်းဆည်းထားသော အရေးပေါ်ငွေများအပါအဝင် အရာအားလုံးနီးပါးကို လီပင်းက ယူဆောင်သွားခဲ့လေပြီ။

ရဲကို တိုင်ကြားနိုင်သော်လည်း သူ မတိုင်ကြားလိုချေ။ ထိုသို့လုပ်ခြင်းက လီပင်းအတွက် အရမ်းသက်သာလွန်းနေပေမည်။ သူထံ၌ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းများ ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်ပေ၏။

【ချန်လန်... နယ်မြေတင်ပြတာ အောင်မြင်သွားပြီ... တုန်လှုပ်ချောက်ချား နတ်ဘုရားက အရမ်းကျေနပ်နေတယ်... ခဏလောက် လာခဲ့ဦး...】

ထိုအချိန်၌ သူ၏စိတ်ထဲတွင် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ့ရှေ့တွင် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော အက်ကွဉကြောင်းတစ်ခု ပွင့်လာသည်။ သူသည် ဆေးလိပ်ကို ချက်ချင်းငြိမ်းသတ်လိုက်ပြီး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် သူသည် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော နယ်မြေစီမံခန့်ခွဲမှု ဟင်းလင်းပြင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး ဆာရာက သူ့ထံ ရုတ်တရက် ပြေးလာကာ ဖက်လိုက်သည်။

"ချန်လန်... နင်က အရမ်းမိုက်တာပဲ... တုန်လှုပ်ချောက်ချားနတ်ဘုရားက နင် ဖန်တီးထားတဲ့ နယ်မြေက အရမ်းစိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်တဲ့... ချက်ချင်း စမ်းသပ်မှု စတင်တော့မယ်လို့ ပြောတယ်..."

ဤလူသားက သူမကို ဤမျှထိ ကြီးမားသော အံ့အားသင့်စရာတစ်ခုအား ယူဆောင်လာပေးလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

သူမ တင်ပြလိုက်ပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် တုန်လှုပ်ချောက်ချားနတ်ဘုရားက ချက်ချင်း အကြောင်းပြန်ခဲ့သည်။ ဤနယ်မြေသည် အလွန်ဆန်းသစ်တီထွင်မှု ရှိပြီး ထူးခြားသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်ကြောင်း နတ်ဘုရားက စာသားများအကြားတွင် ဖော်ပြထားခဲ့ပေ၏။

ဤသည်မှာ ရေတွက်၍မရနိုင်သော တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် မြေအောက်အကျဥ်းထောင်နယ်မြေများကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည့် တုန်လှုပ်ချောက်ချားနတ်ဘုရားပင်။ ချန်လန်၏ ပထမဆုံး ဖန်တီးမှုက နတ်ဘုရားကို ကျေနပ်စေခြင်းမှာ အလွန်အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ချန်လန်က အလျှင်အမြန်မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို နယ်မြေထဲ ဝင်မယ့်လူတွေကို ငါကိုယ်တိုင် သတ်မှတ်ခွင့် ရပြီလား..."

"ရပြီ... နင် ဘယ်သူ့ကို ရွေးချယ်ချင်တယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်... သူ့ဆီကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် မြေအောက်အကျဥ်းထောင်နယ်မြေ ဖိတ်ကြားစာ ပေးပို့လိုက်မယ်... သူက လက်ခံရုံကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး..."

ထို့နောက် ဆာရာက သူမ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဗီဒီယိုအတိုတစ်ခုနှင့်တူသော အရာတစ်ခုကို ပြသနေသည့် ပုံရိပ်ယောင် မျက်နှာပြင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

ချန်လန် ကြည့်နေစဉ် သူ၏လက်သီးများကို ဆုပ်ကာ အံ့ကြိတ်ထားသော်လည်း ရုတ်တရက် စိတ်သက်သာရာရသွားသကဲ့သို့ လက်များကို ဖြေလျှော့ပြီး အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။

အဲ့ဒီလိုဆိုလျှင်လည်း လီပင်း... မင်းရဲ့ ငရဲမှာ ဖြတ်သန်းရမယ့်အချိန်တွေကို ပျော်ရွှင်စွာ ခံစားလိုက်တော့...

...

ချင်မြို့တော်။

အဆင့်မြင့် အနောက်တိုင်း စားသောက်ဆိုင်တစ်ခု၌....

သူဌေးသားတစ်ဦးနှင့်အတူ ညစာစားနေသော လီပင်းသည် ပြုံးရွှင်နေခဲ့လေ၏။

ယနေ့နံနက်က ချန်လန်နှင့် လမ်းခွဲပြီးနောက် သူမသည် လွန်ခဲ့သော အချိန်အတန်ကြာက အွန်လိုင်းမှတစဆင့် သိကျွမ်းခဲ့သော ဤလူနှင့် ချက်ချင်း သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူမ ရောဂါဆိုး ခံစားနေရစဉ်က အလှူငွေများ တောင်းခံရန် အွန်လိုင်းတိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ပြုလုပ်ရန် စဉ်းစားခဲ့ပြီး ဤသူဌေးသားထံမှ ကြင်နာသော အလှူငွေတချို့ကို ရရှိခဲ့ပေ၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူမသည် သူ့အပေါ်တွင် ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ငွေကြေးနှင့် အာဏာရှိသဖြင့် အစားအသောက်ပို့ဆောင်သူ ချန်လန်ထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။

ချန်လန်သည် လီပင်း၏ ခွဲစိတ်မှုအတွက် တစ်သိန်းကျော် ပေးချေခဲ့သော်လည်း သူမသည် မည်သည့် ကျေးဇူးတင်စိတ်မျှ မရှိခဲ့ချေ။ ထိုအစား အွန်လိုင်းတွင် သူဌေးသားက သူမကို ပေးကမ်းခဲ့သော အသေးအဖွဲ အလှူငွေများကိုသာ အထင်ကြီးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

"ဟက်... နင် ဒီမိန်းမကို ဒီလောက်တောင် မုန်းနေတာ မဆန်းပါဘူး... တကယ်လို့ ငါသာဆိုရင်လည်း သူ့ကို သတ်ပစ်ဖို့ ရွေးချယ်မှာပဲ..."

ဆာရာက သူမ၏နံဘေးရှိ အေးစက်စက် မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေသော ချန်လန်ကို ကြည့်ကာ လူသားများမှာ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်ဟု တွေးထင်ပြီး လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

ချန်လန်က တိတ်ဆိတ်နေပြီး ပုံရိပ်ယောင်မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ လီပင်းကို ချက်ချင်းနှိပ်လိုက်သည်။

"လီပင်းကို 【အထက်တန်းနောက်ဆုံးနှစ်】နယ်မြေထဲ ဝင်ရောက်ဖို့ သတ်မှတ်လိုက်..."

【လီပင်းကို 【အထက်တန်းနောက်ဆုံးနှစ်】နယ်မြေထဲ ဝင်ရောက်ရန် သတ်မှတ်ပြီးပါပြီ... ဖိတ်ကြားစာကို ချက်ချင်း ပေးပို့သွားပါမည်...】

ထိုအချိန်၌ လီပင်းသည် သူဌေးသားနှင့် စကားပြောကာ ရယ်မောနေစဉ် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်ဖွယ်စွမ်းအားတစ်ခုက သူမကို ဝန်းရံလာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကြည့်တစ်ခုက သူမကို စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်းရဲ့ လက်..."

သူမ၏ရှေ့ရှိ သူဌေးသား လန့်ဖျပ်သွားသည်။ သူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လီပင်း၏ လက်မောင်းကို ထိတ်လန့်တကြား ညွှန်ပြလိုက်၏။

လီပင်းက ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း... ငါ့ကို မရွေးပါနဲ့..."

သူမ၏လက်မောင်းပေါ်တွင် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော ဦးခေါင်းခွံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် မြေအောက်အကျဥ်းထောင်နယ်မြေ ဖိတ်ကြားစာဖြစ်ပြီး ဤအမှတ်အသားရှိသူ မည်သူမဆို တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် မြေအောက်အကျဥ်းထောင်နယ်မြေတစ်ခုထဲသို့ မဖြစ်မနေ ဝင်ရောက်ရပေမည်။

【သင်သည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် မြေအောက်အကျဥ်းထောင်နယ်မြေဖြစ်သော အထက်တန်းနောက်ဆုံးနှစ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ရန် ရွေးချယ်ခံရသည်...】