အခန်း (၁၅၁-၁၅၃)

အခန်း (၁၅၁)

ဒါက တကယ်ကို ထူးဆန်းလွန်းတယ်

“စတုတ္ထမင်းသား... ကျွန်တော်မျိုးတို့ ဘာမှမမြင်ခဲ့ရပါဘူး၊ ဘာမှလည်း မကြားခဲ့ရပါဘူး။ မင်းသား ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာကြောင့် ကြောက်လန့်ပြီး ဘောင်းဘီထဲ သေးထွက်သွားတာကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပါဘူးလို့ ကျိန်ဆိုဝံ့ပါတယ်...”

“လစ်ကြစမ်း! မင်းတို့အားလုံး အခုချက်ချင်း လစ်ကြစမ်း”

စတုတ္ထမင်းသားသည် လူကို ဝါးမြိုတော့မည့်အလား နီမြန်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်တော့သည်။ ဒါကိုမြင်တော့ သူ့ဘေးနားက အရိပ်စောင့်တပ်သားက ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်မိသည်။ ထင်ရှားလှသည်မှာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ သုံးသပ်ချက်က မှန်ကန်ပေသည်။ စတုတ္ထမင်းသားတွင် ပါရမီရှိသော်လည်း... တစ်ခါမျှ လောကဓံ အနိမ့်အမြင့် ဒဏ်ချက်များကို မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

သူ၏ စိတ်လိုက်မာန်ပါ တတ်သော ဗီဇနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ... ဒေါသဆွပေးခြင်း ခံရသည်နှင့် သူ၏ တည်ငြိမ်မှုကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဆုံးရှုံးသွားတတ်ပြီး၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းမျိုး လုံးဝ မရှိချေ။ သို့သော်လည်း အရိပ်စောင့်တပ်သားတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤအရာများသည် သူ စိုးရိမ်ရမည့် ကိစ္စများ မမဟုတ်ပါချေ။ စတုတ္ထမင်းသား အဆင်ပြေသည်ကို မြင်ရပြီးနောက် အရိပ်အစောင့်တပ်သားသည် တစ်ဖန် ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

ထို့နောက် အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် သူသည် နန်းတော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး... တော်ဝင်မြို့တော်ပြင်ပ၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ဧကရာဇ်အိုကြီးထံ အသေးစိတ် တင်ပြလျှောက်ထားလိုက်တော့သည်။

အမှန်စင်စစ် ဤကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ထားချင်လျှင်ပင် ဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်တော့ချေ။ အကြောင်းမှာ ချူရွှမ်က စတုတ္ထမင်းသားကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်စဉ်က ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော မိစ္ဆာချီများမှာ ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့်... မြို့တော်အတွင်းရှိ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ မဟာဆရာသခင်ကြီးအများအပြားကိုပင် လှုပ်လှုပ်ခတ်ခတ် ဖြစ်သွားစေခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ထို့အပြင် ချူရွှမ်နှင့် အရိပ်အစောင့်တပ်သားတို့ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင်... မဟာဆရာသခင်ကြီးတစ်ဦး ဦးဆောင်သော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ မဟာဆရာသခင်ကြီးများအဖွဲ့သည် စတုတ္ထမင်းသား၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့သည် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ချူရွှမ်နှင့် အရိပ်အစောင့်တပ်သားတို့မှာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သလို... ရှက်စိတ် ပြည့်နှက်နေသော စတုတ္ထမင်းသားသည်လည်း ဘောင်းဘီအသစ်တစ်ထည်ကို အလျင်အမြန် လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ပြီးသွားခဲ့ပြီ။ ထို့ကြောင့် ရောက်ရှိလာကြသော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ မဟာဆရာသခင်ကြီးများမှာ အချင်းချင်း ကြည့်ကာ ဆွံ့အမှင်သက်နေကြရတော့သည်။

နဂါးပလ္လင်ထက်၌... စတုတ္ထမင်းသားသည် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဘုရင်၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မှုကို ခံရသဖြင့် ကြောက်လန့်တကြား ဘောင်းဘီထဲ သေးထွက်သွားခဲ့ရသည်ဟူသော သတင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ အလွန်သည်းခံနိုင်စွမ်းရှိလှသော ဧကရာဇ်အိုကြီးသည်ပင် ဒေါသတကြီးဖြင့် နဂါးပလ္လင်ကို ရိုက်ချလျက် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်မိတော့သည်။

“အဲဒီ တိရစ္ဆာန်ကောင်... အဲဒီတိရစ္ဆာန်ကောင် ငါ့ရဲ့ မဟာချင်တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ သိက္ခာကို အဲဒီတိရစ္ဆာန်ကောင်က လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ။ ငါက ဘာဖြစ်လို့ ဤမျှအထိ အသုံးမကျတဲ့ အကောင်မျိုးကို မွေးမိရတာလဲ”

“ဩော်... ဒါနဲ့ ကွပ်မျက်သူ ချူရွှမ်ကော ဘယ်လိုလဲ သူ အဲဒီရှေးဟောင်းမိစ္ဆာရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေသွားပြီလား” ဧကရာဇ်အိုကြီးသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း... သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌မူ ဆန်းကြယ်လှသော မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

အရိပ်အစောင့်တပ်သားသည် ဧကရာဇ်အိုကြီး ဆိုလိုသည့်အရာကို ကောင်းစွာ နားလည်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် လျှောက်တင်လိုက်သည်။ “အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုးကို အပြစ်မှ ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်တော်မျိုးက စတုတ္ထမင်းသားကို ကယ်တင်ဖို့အတွက်ပဲ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ရပြီး... ချူရွှမ်ရဲ့ အသက်ရှင်ခြင်း၊ သေဆုံးခြင်းကို ဂရုစိုက်ဖို့ အားအင်မရှိခဲ့ပါဘူးဘုရား။ ဒါကြောင့်မို့လို့...”

“စုံစမ်းစမ်း အခုချက်ချင်း သွားပြီး စုံစမ်းစမ်း၊ ချူရွှမ် အသက်ရှင်နေရင် လူကို ရှာရမယ်၊ သေသွားရင်လည်း သူ့ရဲ့ အလောင်းကို ပြန်လည် ယူဆောင်လာရမယ်” ဧကရာဇ်အိုကြီးသည် ဒေါသတကြီး ကြုံးဝါးလိုက်တော့သည်။ သူသည် ချူရွှမ်၏ အသက်ရှင်ခြင်း၊ သေဆုံးခြင်းကို အမှန်တကယ် ဂရုစိုက်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ... ပထမဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အမိန့်တော်ပြန်တမ်း ဘယ်ရောက်နေသလဲဆိုသည်ကိုသာ သိချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကောင်းစွာ ရိပ်မိသွားသဖြင့်... မိန်းမစိုးကြီး လျိုကျင်းသည် မိမိကိုယ်ကို တာဝန်ပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်ပြီး၊ ချူရွှမ်၏ တတည်နေရာကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်အတွက် နန်းတော်မှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... တော်ဝင်မြို့တော်ပြင်ပ၌ နောက်ထပ် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဘုရင်တစ်ကောင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်ဟူသော သတင်းမှာ တောမီးအလား ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေသည်။ ဒါတင်မကသေးဘဲ ဤရှေးဟောင်းမိစ္ဆာသည် မိမိကိုယ်ကို သေမျိုးလူသားများထံ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် မောက်မာဝင့်ကြွားစွာ ကြုံးဝါးခဲ့သဖြင့်... မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနမှ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများကို အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ မဟာဆရာသခင်ကြီး သုံးဦးလုံးကိုပင် စေလွှတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ... ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဘုရင် လေကျန့်ဇီနှင့် ပတ်သက်သည့် သဲလွန်စမှန်သမျှကို အသေးစိတ် စတင် ရှာဖွေစေခဲ့သော်လည်း၊ တစ်နေ့နှင့် တစ်ညလုံး ရှာဖွေခဲ့ကြသည့်တိုင်အောင် အသုံးဝင်မည့် သဲလွန်စတစ်ခုမျှပင် ရှာမတွေ့ခဲ့ကြချေ။ ဤသည်က စတုတ္ထမင်းသားကို ပိုမို အရှက်ရစေခဲ့ပြီး... နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများကိုလည်း ပိုမို မျက်နှာပျက်စေခဲ့တော့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ... မိန်းမစိုးကြီး လျိုကျင်းသည် သဲလွန်စအချို့ကို တကယ်ပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ကောင်းမှုကုသိုလ်အဖြစ် အကြွေးတောင်းရန် နန်းတော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

“အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုး ချူရွှမ်ရဲ့ တည်နေရာကို စုံစမ်းသိရှိရပါပြီ။ မြို့တော်ပြင်ပ လီတစ်ရာအကွာမှာရှိတဲ့ မီယန်ခရိုင်ရဲ့ ခရိုင်ဝန်က တင်ပြလာပါတယ်... အဆင့်ငါး ကွပ်မျက်သူ ချူရွှမ်ဟာ လမ်းမှားသွားခဲ့တဲ့အတွက် မီယန်ခရိုင်ဆီကို မှားယွင်းရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး၊ အဲဒီခရိုင်အကျဉ်းထောင်ထဲမှာ ဖမ်းဆီးရမိထားတဲ့ ကြာနီဂိုဏ်း အကြွင်းအကျန် အချို့ကိုပါ တိုက်ရိုက် ကွပ်မျက်ပစ်လိုက်ပြီးမှ အကြောင်းကြားလာခဲ့ပါတယ်ဘုရား။”

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် မိန်းမစိုးကြီး လျိုကျင်းသည် သူ၏လက်ထဲရှိ လျှို့ဝှက်အစီရင်ခံစာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏ဦးခေါင်းထက်သို့ မြှောက်ကိုင်ကာ ဆက်သလိုက်သည်။ ဧကရာဇ်အိုကြီးနှင့် အရိပ်အစောင့်တပ်သားတို့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အံ့ဩသွားကြရသည်။ “ဘာ... အဲဒီကွပ်မျက်သူလေးက လမ်းခုလတ်မှာ တကယ်ပဲ လမ်းမှားသွားတာ ဟုတ်လား”

လျှို့ဝှက်အစီရင်ခံစာကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ... ချူရွှမ်သည် ကျူးရှန်းမြို့နယ်သို့ သွားမည့်လမ်းတွင် လမ်းမှားသွားခဲ့သဖြင့် မီယန်ခရိုင်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ရေးသားထားလေသည်။ ဤနည်းဖြင့် သူသည် မိမိနောက်သို့ ခြေရာခံလိုက်နေကြသော သွေးရောင်ဝတ်အစောင့်တပ်မှ နတ်အဆင့်နဝမအလွှာ တပ်မှူးနှစ်ဦးကို ကောင်းမွန်စွာ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ... လေကျန့်ဇီဟု ခေါ်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဘုရင်ကြီးနှင့်လည်း ပါးပါးလေး လွဲချော်သွားခဲ့ရသည်။

ပိုပြီးတော့ ဒေါသထွက်စရာကောင်းသည်မှာ... ဤကွပ်မျက်သူသည် မီယန်ခရိုင်အတွင်း၌ ဟိတ်ဟန်ထုတ်လျက်၊ ခရိုင်ဝန်က သွေးရောင်ဝတ်အစောင့်တပ်ဆီသို့ လွှဲပြောင်းပေးပို့ရန် ရည်ရွယ်ထားသော ကြာနီဂိုဏ်းအကြွင်းအကျန်များကိုပါ အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက်ကွပ်မျက်ပစ်ခဲ့ခြင်းပင်။ မီယန်ခရိုင်ဝန်သည်လည်း အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။ သူ၏ မြင့်မြတ်လှသော တော်ဝင်နောက်ခံကြောင့် သူသည် ချူရွှမ်ကဲ့သို့သော ကွပ်မျက်သူတစ်ဦးကို လုံးဝ အထင်သေးလှသဖြင့်... ချက်ချင်းပင် လူလွှတ်ကာ ဤလျှို့ဝှက်အစီရင်ခံစာကို အမြန်ဆုံး ပေးပို့ခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို မိန်းမစိုးကြီး လျိုကျင်းက တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကြားဖြတ်ရရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လျှို့ဝှက်အစီရင်ခံစာပါ အကြောင်းအရာများကို ဖတ်ရှုပြီးနောက်... ဧကရာဇ်အိုကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း အလွန် ဆန်းကြယ်သွားခဲ့ရသည်။ “အမတ်မင်းတို့... ဘာဖြစ်လို့ ငါကိုယ်တော်က ဤချူရွှမ်ဆိုတဲ့ကောင်ဟာ... အနည်းငယ် နမိတ်မကောင်းသလို ထူးဆန်းနေတယ်လို့ ခံစားနေရတာလဲ”

“ကျွန်တော်မျိုးလည်း ထိုနည်းတူ ခံစားရပါတယ်ဘုရား။ အကယ်၍ သာမန်ကွပ်မျက်သူတစ်ဦးသာ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနဲ့ တိုးခဲ့ရင်... ကြာလှပြီဖြစ်တဲ့ အချိန်ကတည်းက ခြေရာလက်ရာမကျန် သေဆုံးသွားခဲ့လောက်ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဤချူရွှမ်ကတော့ အစွမ်းထက်လှတဲ့ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဘုရင်တွေနဲ့ အကြိမ်ကြိမ် ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးပေမဲ့ တစ်ချက်မျှ ဒဏ်ရာမရဘဲ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့တဲ့ မှတ်တမ်းတွေ ရှိနေပါတယ်။ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနထဲမှာတော့ ဤကလေးကို ‘ကံကောင်းတဲ့ ဗိုလ်ချုပ်’ လို့တောင် တင်စားခေါ်ဝေါ်ကြပါတယ်ဘုရား။” အရိပ်အစောင့်တပ်သားက လျှောက်တင်လိုက်သည်။

မိန်းမစိုးကြီး လျိုကျင်းက တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်သည်။ “ကံကောင်းတဲ့ ဗိုလ်ချုပ် ဟုတ်လား၊ ကျွန်တော်မျိုးကတော့ ထိုသို့မထင်ပါဘူးဘုရား၊ ဒါပေမဲ့ ဤကောင်လေးကတော့ တကယ်ကို ထူးဆန်းလှပါတယ်။ ပြီးတော့ ဤကောင်လေး မြို့တော်မှာ နာမည်ကြီးလာကတည်းက ကျွန်တော်မျိုး သူ့အကြောင်းကို အထူးတလည် စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ဖူးပြီး... မမျှော်လင့်ဘဲ အရပ်ထဲက ဆိုရိုးစကားတစ်ခုကို ကြားခဲ့ရပါတယ်။ အဲဒီအထဲက စာသားနှစ်ကြောင်းက ကျွန်တော်မျိုးကိုတောင် ကြက်သီးထသွားစေခဲ့ပါတယ်ဘုရား။”

“ဩော်... ဘယ်လိုစာသားနှစ်ကြောင်းမလို့လဲ” ဧကရာဇ်အိုကြီး စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။

မိန်းမစိုးကြီး လျိုကျင်းက မကောင်းဆိုးဝါးအလား ဆန်းကြယ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ထူးဆန်းသည်ဖြစ်စေ မထူးဆန်းသည်ဖြစ်စေ... သူက ကွပ်မျက်သူသာ ဖြစ်သည်၊ မိစ္ဆာဖြစ်စေ မိစ္ဆာမဖြစ်စေ... သူက ကွပ်မျက်သူသာ ဖြစ်သည်”

“ယခင်က ကျွန်တော်မျိုးလည်း အနည်းငယ် သံသယဝင်ခဲ့မိပေမဲ့... အကျဉ်းထောင်မှူးချူနဲ့ ဆုံတွေ့ပြီးတဲ့နောက်ပိုင်းမှာတော့ ဤကောလာဟလကို လုံးဝ ယုံကြည်သွားခဲ့ပါပြီ။ ဤကွပ်မျက်သူကတော့... တကယ်ကို ထူးဆန်းလွန်းလှပါတယ်ဘုရား။”

ပြောပြီးနောက် မိန်းမစိုးကြီး လျိုကျင်းသည် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းစွာ ရယ်မောလိုက်ရာ... ဘေးပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး၏ အရှိန်အဝါမှာ ချက်ချင်းပင် အုံ့မှိုင်းကာ ဆန်းကြယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။ ဧကရာဇ်အိုကြီး၏ မျက်လုံးများထဲ၌ပင် မသိမသာ ထိတ်လန့်ရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ “အရပ်ထဲက ကောလာဟလတွေက လုံးဝ ယုံကြည်လို့ မရဘူးဆိုပေမဲ့... လုံးဝ မယုံဘဲ နေလို့လည်း မရဘူးပဲ။ ကြည့်ရတာ... သက်ရှည်ဆေးလုံးကို အောင်မြင်စွာ မဖော်စပ်နိုင်သေးခင်အချိန်အထိတော့... ငါကိုယ်တော်အနေနဲ့ သည်းခံခြင်းကိုပဲ ဦးစားပေးရတော့မယ် ထင်တယ်။”

“မိန်းမစိုးကြီး လျိုကျင်း... အမိန့်တော် ပြန်တမ်းတစ်ခု ထုတ်ပြန်လိုက်စမ်း၊ စတုတ္ထမင်းသားဟာ ငါကိုယ်တော်ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို အကောင်အထည် မဖော်နိုင်ခဲ့တဲ့အပြင်... ဂိုဏ်းရဲ့ ရတနာဖြစ်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အကာအကွယ်ဒိုင်းကိုပါ ဆုံးရှုံးစေခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ကို သုံးနှစ်စာ လစာငွေ ဖြတ်တောက်ပြီး၊ သုံးလတိုင်တိုင် အိမ်တွင်းပုန်းလျက် နောင်တရ ဆင်ခြင်စေရမယ် ဒါတင်မကသေးဘူး... သွေးရောင်ဝတ်အစောင့်တပ်ရဲ့ တပ်မှူးရာထူးကိုပါ ရုပ်သိမ်းပစ်ရမယ်”

ဘာ... တပ်မှူးရာထူးကိုပါ ရုပ်သိမ်းပစ်လိုက်တယ် ဟုတ်လား။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က စတုတ္ထမင်းသားကို လုံးဝ စွန့်ပစ်လိုက်ရန် ရည်ရွယ်နေခြင်းလား။ မိန်းမစိုးကြီး လျိုကျင်းနှင့် အရိပ်အစောင့်တပ်သားတို့မှာ ရင်ထဲ၌ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြသော်လည်း... မည်သည့် ကန့်ကွက်စကားမျှ မပြောဝံ့ကြချေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်... ဧကရာဇ်အိုကြီးသည် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားခဲ့ပြီး အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ “ဒါနဲ့... လေကျန့်ဇီလို့ ခေါ်တဲ့ အဲဒီရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သဲလွန်စတစ်ခုခု ရပြီလား ပြောရရင် အဲဒီရှေးဟောင်းမိစ္ဆာက ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဘုရင်တစ်ကောင် ဖြစ်နေမှတော့... သူ့ရဲ့ မိစ္ဆာဘုရင် သွေးအဆီအနှစ်က...”

ဧကရာဇ်အိုကြီးသည် သူ၏နှုတ်ခမ်းများကို အငမ်းမရ လျှာဖြင့် သပ်လိုက်မိသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဘုရင်၏ သွေးအဆီအနှစ်သည် သက်ရှည်ဆေးလုံး ဖော်စပ်ရာတွင် အလွန်ကြီးမားလှသော အာနိသင်မြှင့်တင်မှု အထောက်အပံ့ကို ပေးစွမ်းနိုင်သောကြောင့်ပင်။ အရိပ်အစောင့်တပ်သားသည် အလျင်အမြန်ပင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး လျှောက်တင်လိုက်သည်။ “အရှင်မင်းကြီး... နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနဘက်က အခုထိ ဘာတိုးတက်မှုမှ မရှိသေးပါဘူးဘုရား။”

“အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ၊ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ အဓိက တာဝန်က ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်လှတဲ့ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဘုရင်ကြီး တစ်ကောင် လွတ်မြောက်နေတာက... ငါတို့ မဟာချင်ပြည်သူပြည်သားတွေအတွက် ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကြီး ဖြစ်နေမလဲ၊ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနကို သွားပြောလိုက်စမ်း... အခြားအလုပ်တွေ အကုန်ပစ်ထားပြီး၊ ဤရှေးဟောင်းမိစ္ဆာကိုပဲ ငါကိုယ်တော်အတွက် အစွမ်းကုန် စုံစမ်းစစ်ဆေးခိုင်းလိုက် ဩော်... ပြီးတော့ မိန်းမစိုးကြီး လျိုကျင်း၊ မင်းလည်း တရားရေးဝန်ကြီးဌာနဆီကို နှုတ်မိန့်တော်တစ်ခု သွားရောက် လက်ဆင့်ကမ်းလိုက်ဦး။”

ထို့ကြောင့် မကြာမီမှာပင်... လေးရက်နှင့် လေးညတိုင်တိုင် အပြင်းအထန် အလုပ်လုပ်နေခဲ့ရသော အကျဉ်းထောင်မှုကြီး ဝမ်ရှန့်ရှိရာ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာန၏ ရုံးခန်းအတွင်းသို့... တရားရေးဝန်ကြီးဌာနမှ နောက်ထပ် တရားဝင် အမိန့်စာတစ်စောင် ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။

“ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အမိန့်တော်အရ... အကျဉ်းထောင်မှုကြီး ဝမ်ရှန့်သည် လက်ရှိအလုပ်အားလုံးကို ချက်ချင်း ဘေးဖယ်ထားပြီး၊ တော်ဝင်မြို့တော်ပြင်ပရှိ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဘုရင် လေကျန့်ဇီနှင့် ပတ်သက်သော သဲလွန်စမှန်သမျှကို အစွမ်းကုန် လိုက်လံစုံစမ်းစစ်ဆေးရမည်။”

ဗုန်း...

၎င်းအမိန့်စာကို ဖတ်ရှုပြီးသည့် အခိုက်အတန့်တွင်... ဝမ်ရှန့်သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် စားပွဲကို ရိုက်ချကာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့တော့သည်။

“နန်းတော်က ငါ့ကို အသေသတ်ဖို့ တကယ်ပဲ ဆုံးဖြတ်ထားတာလား၊ အရိပ်အစောင့်တပ်ကလည်း ငါ့ကို စုံစမ်းခိုင်းတယ်၊ မဟာယွဲ့တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုကလည်း ငါ့ကို စုံစမ်းခိုင်းတယ်၊ အခုကျတော့ ဤရှေးဟောင်းမိစ္ဆာအမှုကြီးကိုပါ ငါ့ခေါင်းပေါ် ပုံချလိုက်ပြန်ပြီ ဟုတ်လား ငါက အမှုဖြေရှင်းရတာ ဘယ်လောက်ပဲ ကျွမ်းကျင်တယ်ဆိုစေဦး... ဤအတိုင်းကြီးတော့ လှည့်ပတ်ခိုင်းလို့ မရဘူးလေ၊ မင်းတို့အားလုံးက ငါ့ကို ဘာမှတ်နေကြတာလဲ”

ဝမ်ရှန့်သည် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားလျော့နေစဉ်... ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်တကြား ကြောက်ရွံ့သွားသော အမူအရာတစ်ခု ထင်ဟပ်လာခဲ့တော့သည်။

အခန်း (၁၅၂)

သူရဲကောင်းက အလှလေးကို ကယ်တင်တာလား၊ မဟုတ်ဘူး... ငါက မိစ္ဆာပဲ

အကြောင်းမှာ သူသည် အမြဲတမ်းလုပ်နေကျအတိုင်း မိမိ၏ဆံပင်ကို ဆွဲဖွလိုက်သည့်အခါ... ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဆံပင်အနည်းငယ်မျှသာ ကျွတ်ထွက်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ လက်တစ်ဆုပ်စာမျှပင် ပါလာသည်ကို ထိတ်လန့်ဖွယ် တွေ့ရှိလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။ ဝမ်ရှန့်၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ကြောက်လန့်တကြား ဖြူဖျော့သွားခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် သူသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုတော့ဘဲ တရားဝင်အမိန့်စာများကို ပစ်ချကာ အိမ်သို့ အပြေးပြန်၍ အိပ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်အတွင်းရှိ အကျဉ်းထောင်စောင့်အများအပြားမှာလည်း ဆွံ့အမှင်သက်သွားခဲ့ကြရသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

“တကယ်ကို ကောင်းတာပဲဗျာ၊ အကျဉ်းထောင်မှူးက နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ကို အလုပ်တွေ အတင်းမခိုင်းတော့ဘူး။ ဒီရက်ပိုင်း ငါတို့ တကယ်ပဲ ပင်ပန်းနေခဲ့တာ။ အကျဉ်းထောင်မှူးချူကတော့ တကယ်ကို သက်တောင့်သက်သာရှိလှတယ်၊ နေ့တိုင်း ဘာအလုပ်မှ လုပ်စရာမလိုဘူး” ဟု အကျဉ်းထောင်စောင့်တစ်ဦးက မနာလိုစိတ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာရှိ အခြားအကျဉ်းထောင်စောင့်တစ်ဦးက ပြန်လည်ခြေပလိုက်သည်။ “သက်တောင့်သက်သာ ဟုတ်လား၊ မင်း မကြားမိဘူးလား၊ တရားစီရင်ရေးဌာနခွဲမှာ နေ့တိုင်း အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်နေကြတာ။ ကျန်းလုံနဲ့ ကျောက်ဟူဆိုတဲ့ အကျဉ်းထောင်စောင့်နှစ်ယောက်ဆိုရင် နေ့တိုင်း ခွေးလိုအရိုက်ခံနေရတာ။ ခြေထောက်နဲ့ လမ်းလျှောက်ဝင်သွားပြီး ထမ်းစင်နဲ့ ထမ်းထွက်လာရတယ်။ လူရိုက်တဲ့ သံတုတ်အချောင်းပေါင်း ဒါဇင်ကျော်တောင် ကျိုးသွားပြီလို့ ကြားတယ်”

ဘာလဲ... တရားစီရင်ရေးဌာနခွဲ၏ လေ့ကျင့်မှုတွေက ဤမျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှတာ ဟုတ်လား အကျဉ်းထောင်စောင့်အားလုံးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြရပြီး ဦးရေပြားများပင် စိမ့်တက်သွားခဲ့ရသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တရားစီရင်ရေးဌာနခွဲ၏ အတွင်း၌မူ...

ဝမ်ချောင်နှင့် မာဟန့်တို့သည် အရှိန်အဝါကြီးမားစွာ ထိုင်နေကြပြီး၊ တစ်ယောက်က အရှေ့တံခါးကို ပိတ်ဆို့ထားကာ အခြားတစ်ယောက်က အနောက်တံခါးကို ပိတ်ဆို့ထားကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ပိဿာရာချီလေးလံသော သံတုတ်ကြီးများကို အသီးသီးကိုင်ဆောင်ထားလျက်၊ ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟ်တို့ကို ကြင်နာသနားသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်ကြသည်။ “ကျန်းလုံ၊ ကျောက်ဟူ... ဒီနေ့ မင်းတို့ ခါးထောက်ပြီး တွားသွားမလား၊ ဒါမှမဟုတ် လိမ့်ထွက်သွားမလား၊ တစ်ခုခုကို ရွေးချယ်စမ်း”

“စီနီယာကြီးနှစ်ဦး... ကျွန်တော်တို့ကို အသက်ချမ်းသာပေးတော်မူပါ။ ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် ဘာအပြစ်တွေ ကျူးလွန်မိလို့ ဤလိုမျိုး နှိပ်စက်နေရတာလဲဗျာ။ အစ်ကိုကြီးရွှမ်... အမြန်ဆုံး ပြန်လာခဲ့ပါတော့ဗျာ၊ မဟုတ်ရင် အချိန်နှောင်းသွားလို့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နောက်ဆုံးမျက်နှာကိုတောင် မြင်တွေ့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး... ဟီးဟီးဟီး...” မျက်ရည်များ တဖြိုင်ဖြိုင် စီးကျလျက်... ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့သည် ခေါင်းကို ပွေ့ပိုက်ကာ ခါးသီးစွာ ငိုကြွေးနေခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း... ရက်စက်လှသော သံတုတ်ပညာပေးမှုအောက်တွင် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ လူသား အဋ္ဌမအလွှာ မှ ဟောက်ထျန် နဝမအလွှာ သို့ ထူးဆန်းစွာ တိုးတက်သွားခဲ့သဖြင့်... ဝမ်ချောင်နှင့် မာဟန်တို့က သဘောကျစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ “ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ဆိုတာ ကျင့်ကြံရုံနဲ့ ရောက်မလာဘူး၊ အရိုက်ခံရမှ တက်လာတာ။ ပြောရရင် ဤပိဿာရာချီလေးတဲ့ သံတုတ်တွေက အခုတော့ နည်းနည်း ပေါ့သွားပြီပဲ။ နောက်ဆိုရင် ဆက်ပြီး အရိုက်ခံရဖို့။ အာ... ဆက်ပြီး ပညာပေးဖို့ ပိဿာထောင်ချီလေးတဲ့ သံတုတ်ကြီးတွေကို ပြောင်းရလိမ့်မယ်”

ထိုသူနှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း စာနာစွာ ကြည့်လိုက်ကြပြီး... သံတုတ်များကို အသုံးပြုကာ ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့ကို ထူးချွန်ထက်မြက်သော လူရည်မွန်များ ဖြစ်လာစေရန် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မီယန်ခရိုင် ရုံးတော်အတွင်း၌မူ...

ချူရွှမ်သည် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ဝက်ကောင်လုံးကင်ကို ကျေနပ်အားရစွာ စားသောက်ပြီးနောက်... မိမိဘေးနားတွင် မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် မတ်တပ်ရပ်နေသော မီယန်ခရိုင်ဝန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ခရိုင်ဝန်မင်း... ဧည့်ဝတ်ပြုမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ နောင်အနာဂတ်မှာ မင်းရဲ့ ခရိုင်အကျဉ်းထောင်ထဲမှာ ဒုက္ခပေးတတ်တဲ့ မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်တွေ ရှိလာခဲ့ရင် ငါ့ထံကို လွတ်လပ်စွာ စာရေးသား အကြောင်းကြားနိုင်ပါတယ်၊ ငါကိုယ်တိုင် သေချာပေါက် လာရောက်ဖြေရှင်းပေးပါ့မယ်။”

“ဟီးဟီး... ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုးကပဲ အကျဉ်းထောင်မှူးချူ။ အာ... တော်ဝင်ဦးရီးတော်ချူကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပေါ့။ ဒါနဲ့... ဒါကတော့ ဦးရီးတော် တောင်းဆိုထားတဲ့ ကျူးရှန်းမြို့နယ်ဆီ သွားရာလမ်း မြေပုံပါ၊ ကျွန်တော်မျိုး အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ပေးထားပါတယ်။”

မီယန်ခရိုင်ဝန်သည် မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူ၏ မိသားစုအမည်မှာ လင်း ဖြစ်ပြီး၊ လင်းနယ်စား၏ လင်းမျိုးနွယ်စုဝင် ဖြစ်ပေသည်။ ဝါစဉ်အရဆိုလျှင် လင်းရှောင်သည် သူ့ကို ဦးလေးဟု ခေါ်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း... ထိုလင်းရှောင်မှာ ဤသူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသော ကွပ်မျက်သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် ခေါင်းဖြတ် ကွပ်မျက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ချူရွှမ်ကို မြင်ရသည့်အခါ မီယန်ခရိုင်ဝန်၏ မျက်ခွံများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်နေခဲ့ရသည်။

ချူရွှမ်သည်လည်း ဒါကို မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်နေခဲ့သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်... ဤသူသည် လင်းမိသားစုဝင်တစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်၊ မိမိအနေဖြင့် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဖြစ်ရပ်နှင့် ပတ်သက်မှုမရှိကြောင်း သက်သေပြရန် ဤနေရာသို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ လူကိုလည်း ကွပ်မျက်ပြီးပြီဖြစ်သလို၊ ထမင်းလည်း စားသောက်ပြီးပြီဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာသည်လည်း ဤခရိုင်ဝန်ထံမှ မည်သည့် ကြီးမားသော မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်ကိုမျှ အာရုံမခံမိချေ။ ချူရွှမ်သည် လက်ကို ခါယမ်းကာ မြေပုံကို ယူလျက် ရုံးတော်အတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ရာ... မီယန်ခရိုင်ဝန်သည် ရှည်လျားစွာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ဒီမကောင်းတဲ့ နမိတ်မကောင်းတဲ့ ကောင်ကို မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီ။ ဒါနဲ့... စုံစမ်းစစ်ဆေးတာတွေ ပြီးပြီလား၊ ချူရွှမ်က တကယ်ပဲ လမ်းမှားပြီး ငါတို့ မီယန်ခရိုင်ကို ရောက်လာတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာတစ်ကောင်နဲ့ တိုးလို့ ကြိုတင် ထွက်ပြေးလာတာလား”

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မီယန်ခရိုင်သည် တော်ဝင်မြို့တော်နှင့် သိပ်မဝေးလှသဖြင့်... စတုတ္ထမင်းသား တော်ဝင်မြို့တော်ပြင်ပ၌ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဘုရင်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်ဟူသော ကောလာဟလများမှာ မီယန်ခရိုင်အတွင်းသို့ ပျံ့နှံ့နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ချူရွှမ်၏ အချိန်ကိုက် ရောက်ရှိလာမှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ... မီယန်ခရိုင်ဝန်သည် ချူရွှမ်၏ အားနည်းချက်ကို ဖမ်းဆွဲနိုင်ရန် လျှို့ဝှက်စုံစမ်းခိုင်းခဲ့သော်လည်း ရလဒ်မှာမူ အလွန် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ၏ စုံစမ်းချက်အရ... စတုတ္ထမင်းသားသည် မနေ့က မွန်းတည့်ချိန်တွင် တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ချူရွှမ် မီယန်ခရိုင်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်မှာလည်း မနေ့က မွန်းတည့်ချိန်ဝန်းကျင် ဖြစ်ပေသည်။ ထိုနေရာနှစ်ခု၏ ကွာဝေးမှုမှာ လီသုံးရာကျော်ခန့် ရှိပေသည်။

“ဒီကွပ်မျက်သူက ပျံသန်းနိုင်စွမ်း မရှိသရွေ့တော့... သူ မိစ္ဆာနဲ့ တိုးပြီး ဤနေရာကို ပြေးလာဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒီတော့ ဤချူဆိုတဲ့ကောင်က ကံကောင်းလွန်းတယ်လို့ပဲ ပြောရမယ်၊ သူက လမ်းမှားရုံနဲ့တင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာကြီးကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ပြီး... စတုတ္ထမင်းသားကတော့ နောက်ဆုံးမှာ အထိနာသွားခဲ့ရတယ်။ ရတနာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရရုံတင်မကဘဲ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ အပြစ်ပေးမှုကိုပါ ခံခဲ့ရတာ။ အာ... ဒါဆိုရင် စတုတ္ထမင်းသားရဲ့ ထီးနန်းဆက်ခံခွင့်ပါ လှုပ်ခတ်သွားနိုင်တာပေါ့ ဒါက တကယ်ကို ကံဆိုးလွန်းတာပဲ။”

ဤသည်ကို တွေးမိရင်း မီယန်ခရိုင်ဝန်သည် ချွေးစေးများ ပြန်လာခဲ့ရသည်။ “လူတွေ ပြောကြတာတော့... ကွပ်မျက်သူတစ်ယောက်က လူတွေ အများကြီးသတ်လေလေ၊ ပိုပြီးတော့ နမိတ်မကောင်းလေလေပဲတဲ့။ ကံကောင်းတာက ငါ ဤချူရွှမ်ကို သွားပြီး မပြစ်မှားမိခဲ့တာပဲ။”

ချူရွှမ်သည် မီယန်ခရိုင်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်... မီယန်ခရိုင်ဝန် ပေးအပ်လိုက်သော မြေပုံအတိုင်း ကျူးရှန်းမြို့နယ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် မသွားခဲ့ပါချေ။ အကြောင်းမှာ ကျူးရှန်းမြို့နယ်သို့ မသွားမီ... သူ့ထံ၌ ပိုမိုအရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်၊ ၎င်းမှာ ဝမ်ရှောင်ဝူ၏ ဆေးဖက်ဝင်အပင် ရှာဖွေရေးမြေပုံ ဖြစ်ပေသည်။

“အဖွားအို ပေးခဲ့တဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင် ရှာဖွေရေးမြေပုံအရ... ဝမ်ရှောင်ဝူ တော်ဝင်မြို့တော်က ထွက်လာပြီးနောက် ပထမဆုံး ဆေးမြစ်ရှာဖွေခဲ့တဲ့ နေရာက မီယန်ခရိုင်ထဲက မီယန်တောင်ပဲ။ ထို့နောက် ထျန်းဖုန်းတောင်၊ တွန့်ကျန်းတောင်၊ ဝူယာတောင်... ပြီးတော့ ‘မြင့်မြတ်သော ဝိညာဉ်မြက်’ ကို တွေ့ရှိခဲ့တဲ့ နေရာက ဝူယာတောင်နဲ့ ခွိုင်ကျီတောင်ကြားက... မိုထျန်ချောက်ကမ်းပါးပဲ ဖြစ်ရမယ်”

ဤသည်ကပင် ချူရွှမ်အနေဖြင့် လမ်းခုလတ်၌ လမ်းခွဲကာ မီယန်ခရိုင်သို့ သီးသန့်လာရောက်ခဲ့ရသည့် အခြားအကြောင်းရင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပေးအပ်ထားသော တာဝန်မှာ ကျူးရှန်းမြို့နယ်သို့ သွားရန်ဖြစ်သော်လည်း... လမ်းခုလတ်တွင် မီယန်သို့ ရောက်ရှိလာရခြင်းအတွက် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် ရှိရန် လိုအပ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် လမ်းမှားသွားခြင်းဟူသော အကြောင်းပြချက်မှာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

“ဒါပေမဲ့ ငါ အရှိန်မြှင့်ဖို့ လိုအပ်တယ်၊ ကျူးရှန်းမြို့နယ်က တာဝန်ကိုလည်း အချိန်ဆွဲထားလို့ မရဘူး။”

ဝူး...

ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာနှင့် အရှိန်အဝါအာရုံခံခြင်းတို့ကို အသုံးပြုကာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်၌ မည်သူမျှ မရှိကြောင်း သေချာစေပြီးနောက်... ချူရွှမ်သည် သူ၏ ‘လေနှင့် မိုးကြိုး အတောင်ပံ’ ကို ထပ်မံ ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး၊ လျှပ်စီးအလား တိမ်တိုက်များထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားခဲ့တော့သည်။ နေရောင်ခြည်အောက်တွင် လေနှင့် မိုးကြိုး အတောင်ပံသည် ရွှေရောင်နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပလျက် ရှိနေခဲ့သည်။ သူ၏ အရှိန်အဟုန်မှာ နှိုင်းယှဉ်စရာမရှိအောင် မြန်ဆန်လှပေသည်။

“မဟာဆရာသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးရဲ့ လေထဲမှာ ပျံသန်းခြင်းက လမ်းလျှောက်တာနဲ့ တူတယ်ဆိုရင်... လေနှင့် မိုးကြိုး အတောင်ပံရဲ့ အရှိန်ကတော့ အပြည့်အဝ အရှိန်မြှင့်ပြေးတာနဲ့ တူတယ်။ ပြိုင်ဘက်မှာ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ သိုင်းပညာမရှိသရွေ့တော့... ငါ့နောက်ကို လိုက်မီဖို့ လုံးဝ မတွေးနဲ့တော့”

လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ချူရွှမ်သည် လေနှင့် မိုးကြိုး အတောင်ပံ၏ အသုံးဝင်ပုံ လျှို့ဝှက်ချက်အမျိုးမျိုးကို စဉ်ဆက်မပြတ် လေ့လာခဲ့သည်။ ဥပမာအားဖြင့်... လေအလိုက် ‘လေအတောင်ပံ’ ကို အသုံးပြုပါက ပိုမို မြန်ဆန်လာကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ လေကို ဆန့်ကျင်၍ ‘မိုးကြိုးအတောင်ပံ’ ကို အသုံးပြုပါက သူ၏ စွမ်းအင်ခံနိုင်ရည်ကို တိုးတက်စေသည်။ လေပြင်းမုန်တိုင်း တိုက်ခတ်ပြီး မိုးရွာသွန်းသော အချိန်များတွင်... လေနှင့် မိုးကြိုး အတောင်ပံကို အသုံးပြုလျက် ကောင်းကင်ထက်မှ မိုးကြိုးလျှပ်စီးများကို ဆွဲယူနိုင်သေးသည်။ ပမာဏ မကြီးမားလှသော်လည်း သာမန်လူသားများ၏ အမြင်တွင်မူ... သူသည် အမှန်တကယ် ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

ဤကဲ့သို့ အပြင်းအဟုန်ဖြင့် သွားလာပြီးနောက်... ဆယ်ရက်ကျော်အကြာတွင် ချူရွှမ်သည် ဝမ်ရှောင်ဝူ ပေးအပ်ထားသော မြေပုံအတိုင်း မိုထျန်ချောက်ကမ်းပါးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့တော့သည်။

သို့သော်လည်း မိုထျန်ချောက်ကမ်းပါး အနီးသို့ပင် မရောက်သေးမီမှာတင်... ချူရွှမ်သည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူသည် မြင့်မားသော နေရာတစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်လျက် အောက်သို့ Ngonကြည့်လိုက်ရာ... မိုထျန်ချောက်ကမ်းပါးအနီးရှိ ကွင်းပြင်ကျယ်တစ်ခုထဲတွင် အမျိုးသမီးနှစ်ဦး အသည်းအသန် ထွက်ပြေးနေကြသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ထင်ရှားလှသော သွေးကွက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

အဝေးမှ ချူရွှမ်၏ လူရိပ်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည့်အခါ... ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦးလုံးမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ဝမ်းမြောက်သွားကြတော့သည်။ “လူတစ်ယောက်ပဲ သခင်မလေး... ဟိုမှာ လူတစ်ယောက်ရှိတယ် ကျွန်မတို့ လွတ်မြောက်ပြီ ပြီးတော့ ဤဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပေါ်လာတဲ့သူက ကျွန်မတို့ ‘ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအသင်း’ က ဖြစ်ဖို့ များတယ်”

“အရှေ့က စီနီယာကြီး... ကယ်တော်မူပါ သခင်မလေး ပိုင်ရော့ရှီ ဒီနေရာမှာ ရှိနေပါတယ်”

“ပိုင်ရော့ရှီ ဟုတ်လား၊ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ငါက မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို မသိဘူး။ ဘာဖြစ်လို့ ငါက မင်းတို့ကို ကယ်ရမှာလဲ” ချူရွှမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူက ကွပ်မျက်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်၊ သတ်ဖြတ်ရန်သာ တာဝန်ရှိပြီး လူလိုက်ကယ်ရန် တာဝန်မရှိပါချေ။ သူသည် သွေးပူတတ်သော ဇာတ်လိုက်သူရဲကောင်းတစ်ဦး မဟုတ်ပါချေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ထုတ်ဖော်မပြသလိုသဖြင့်... သူသည် ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူ လှည့်ထွက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်... သူ၏ အရှိန်အဝါအာရုံခံခြင်းကြောင့် တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိသွားခဲ့ပြီး၊ ချူရွှမ်၏ မျက်လုံးများမှာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ထပ်မံ တောက်ပသွားခဲ့ရတော့သည်။

“တကယ်ကို အချိန်ကိုက်ပဲဗျာ ‘ရှောင်ပိုင်’ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို တစ်ကြိမ် ပူးကပ်ပြီးကတည်းက... မိစ္ဆာအငွေ့အသက်တွေ မလုံလောက်လို့ ပျော့ခွေနေခဲ့တာ။ ငါ အဲဒီအတွက် စိုးရိမ်နေတာ... အခုတော့ အစာက အလိုလို ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ အလှလေးကို ကယ်တင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပေမဲ့... ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာတစ်ကောင်အနေနဲ့ အားနည်းတဲ့သူတွေကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်တာကတော့ ပြဿနာမရှိဘူး မဟုတ်လား ရှောင်ပိုင်... ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပူးကပ်စမ်း”

ဝူး...

ချူရွှမ်၏ ပါးစပ်အတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော နဂါးဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် နဂါးတစ်ကောင်၏ ဘုန်းအရှိန်အဝါများ ထင်ဟပ်လာခဲ့ပြီး၊ နောက်ကျောတွင် အတောင်ပံများ ထွက်ပေါ်လာကာ... မျက်နှာမှာ အစိမ်းရောင်၊ ဆံပင်မှာ အနီရောင်ဖြင့် လေကျန့်ဇီ၏ အသွင်သဏ္ဌာန်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။

“အမျိုးသမီးတို့... မင်းတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာ ဆိုးလှချေလားဗျာ။ လူအများကြီးထဲကမှ... ငါကိုယ်တော် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဘုရင် ‘လေကျန့်ဇီ’ နဲ့ လာတိုးရတယ်လို့”

အခန်း (၁၅၃)

မိန်းကလေးတို့... ကစားပွဲတစ်ခုလောက် ဆော့ကြည့်မလား

သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းသာသွားသော်လည်း၊ မျှော်လင့်မထားဘဲ ထိုလူရိပ်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

အသက်လုကာ ထွက်ပြေးလာကြသော ဝတ်ရုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးနှင့် ဝတ်ရုံစိမ်းဝတ် အမျိုးသမီးတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ထင်ဟပ်လာသည်။

ဝတ်ရုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးမှာ မငိုဘဲမနေနိုင်တော့ဘဲ "ရှောင်ချန်း... ငါ မင်းကို ဒုက္ခပေးမိပြီ။ ငါသာ အပြင်ထွက်ဖို့ ဇွတ်မပူဆာခဲ့ရင် မင်းလည်း ငါ့နောက်လိုက်လာပြီး ဒီလိုမျိုး ပတ်သက်မိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ အရှေ့ကနေ သွားပြီး အဲဒီမိစ္ဆာကို အချိန်ဆွဲထားမယ်၊ မင်း အခွင့်အရေးရတုန်း မြန်မြန်ပြေးတော့" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မဖြစ်ဘူး... သွားရင် အတူတူသွားမယ်၊ သခင်မလေး သေရင် ကျွန်မ ရှောင်ချန်းလည်း တစ်ယောက်တည်း အသက်ရှင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မိစ္ဆာ... ဒီနေ့တော့ နင့်ကို အသက်နဲ့လဲပြီး တိုက်ခိုက်မယ်၊" လူသားတစ်ဦးသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အံ့ဩဖွယ်ရာ စွမ်းအားများကို အမြဲတမ်း ထုတ်ဖော်နိုင်စွမ်း ရှိတတ်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ စောစောကတင် လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း ခံရသဖြင့် အသက်ရှူရက်ပင် မအားဖြစ်နေသော်လည်း၊ အသက်နှင့် သေခြင်းတရား အဆုံးအဖြတ် အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကံဆိုးစွာပင် တစ်ခါတစ်ရံတွင် အပြင်းထန်ဆုံးသော စိတ်ဆန္ဒသည်ပင်လျှင် အကြွင်းမဲ့ အင်အား၏ ရှေ့မှောက်၌ တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

ချုရွှမ်သည် သူ၏ မဟာဆရာသခင် နယ်ပယ်၏ ဖိအားကိုသာ အနည်းငယ် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ဝုန်း...

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် ခဲသွားတော့သည်။ အသက်နှင့်လဲ၍ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသော အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားသော တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာလည်း အလွန်အမင်း လေးလံလာခဲ့သည်။

သူတို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အကြင်နာမဲ့စွာ ဖိနှိပ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး တိုက်ခိုက်ရန် နေနေသာသာ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းပင် မရှိတော့ပေ။

"မဟာဆရာသခင် နယ်ပယ်... မဟုတ်ဘူး... ဒါက သာမန်မိစ္ဆာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ လူသားအသွင်ဆောင် မိစ္ဆာဘုရင်ပဲ၊" ဝတ်ရုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးနှင့် ဝတ်ရုံစိမ်းဝတ် အမျိုးသမီးတို့၏ မျက်လုံးများတွင် နက်ရှိုင်းသော ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သူတို့သည် သာမန်မိစ္ဆာများကို အနည်းငယ် အံတုနိုင်စွမ်း ရှိဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ အစွမ်းထက်သော မဟာဆရာသခင် နယ်ပယ်ရှိ မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်မူ သေခြင်းတရားတစ်ခုသာ သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေတော့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးလုံး စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် မျက်လုံးများကို ပိတ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ထူးဆန်းစွာပင်...

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာဘုရင်သည် သူတို့အား သတ်ဖြတ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူ၏ လေနှင့်မိုးကြိုး အတောင်ပံများ ကို ခတ်ခတ်ကာ သူတို့အနားမှ ဖြတ်ပျံသွားပြီး သူတို့နောက်ကွယ်မှ လိုက်လာသော လူရိပ်များကို တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။ အကြောင်းပြချက်မှာ ရိုးရှင်းပါသည်၊ ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ မည်မျှပင် လှပနေပါစေ၊ သူတို့ထံတွင် မိစ္ဆာချီအနည်းငယ်မျှ မရှိသောကြောင့် သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

သို့သော် ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသူများမှာမူ မတူညီပေ။ သူတို့အားလုံးမှာ မိစ္ဆာများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ပြင် သူတို့အားလုံးမှာ လျှံထွက်နေသော မိစ္ဆာချီများနှင့်အတူ အစွမ်းထက်သော နတ်အဆင့် မိစ္ဆာစစ်သူကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ထဲတွင် အသန်မာဆုံးတစ်ယောက်မှာ နတ်အဆင့် နဝမအလွှာ၌ပင် ရှိနေသည်။ ချုရွှမ်သာမက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပူးကပ်နေသော သွေးမြွေနဂါးသည်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ဝူး...

လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ချုရွှမ်သည် တောင့်တနေသော နဂါးဟိန်းဟောက်သံကြီးကို ထုတ်ဖော်လိုက်သကဲ့သို့ ကြားလိုက်ရသည်။ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ ကြောက်လန့်တကြား မျက်နှာပျက်သွားရုံသာမက၊ လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသော မိစ္ဆာများမှာလည်း လန့်ဖျပ်သွားကြသည်။

ဒီမိစ္ဆာက ဘယ်ကနေ ထွက်လာတာလဲ။ သူက ဘာလို့ လူသားတွေကို စိတ်မဝင်စားဘဲ ငါတို့ကို ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားနေရတာလဲ။

"နေပါဦး... ဟိုက မိစ္ဆာ၊ မိစ္ဆာအချင်းချင်းက မိသားစုတစ်ခုတည်းပဲလေ။ ညီအစ်ကို... မင်းက ဘယ်ကလဲ၊ ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ" သူတို့အားလုံးမှာ မိစ္ဆာများဖြစ်ကြသဖြင့်၊ ချုရွှမ်သည် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရောက်ရှိလာသော်လည်း မိစ္ဆာအချို့က စုံစမ်းမေးမြန်းချင်နေသေးသည်။

သို့သော် ၎င်းရရှိလိုက်သော အဖြေမှာ ထိုမိစ္ဆာ၏ ဦးခေါင်းကို ချက်ချင်းပင် ရစရာမရှိအောင် ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါးလက်သည်းချက်သာ ဖြစ်သည်။

ဒုန်း...

ကြီးမားသော တောဝက်မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်သည် ၎င်း၏ မူလအသွင်သဏ္ဌာန်ကို ဖော်ပြလာခဲ့သည်။

【အနှစ်ရှစ်ရာသက်တမ်း တောဝက်မိစ္ဆာ】

အပြစ်အဆင့် - ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့် အပြစ်

ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် - နတ်အဆင့် တတိယအလွှာ

ဆုလာဘ် - သတ်ဖြတ်ခြင်းကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်း သက်တမ်း ၁၀နှစ် ရရှိသည်။ မိစ္ဆာချီ အမှတ် ၅၀ ရရှိသည်။

ချုရွှမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည် "တကယ်ပဲ... ကိုယ့်နယ်ပယ်က မြင့်လေလေ၊ အောက်ခြေနယ်ပယ်က မိစ္ဆာတွေကို သတ်လို့ရတဲ့ ဆုလာဘ်က နည်းလေလေပဲ။ ကံကောင်းတာက ဒီမှာ မိစ္ဆာတွေ အလုံအလောက်ရှိနေလို့ သွေးမြွေနဂါးကြီးကို ဝဝလင်လင် စားခွင့်ပေးလို့ရမယ်။ ခရမ်းရွှေရောင် သွေးမြွေနဂါး... ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ပြီး အကုန်သတ်စမ်း၊"

သူသည် မိမိရရှိလာသော မိစ္ဆာချီ အမှတ် ၅၀ ကို ခရမ်းရွှေရောင် သွေးမြွေနဂါးထံသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံး နုံးချည့်နေခဲ့သော သွေးမြွေနဂါးသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်အားထက်သန်လာပြီး ခွန်အားများ ပြည့်လျှံကာ သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများ တိုးပွားလာခဲ့ရာ ပူးကပ်ထားသော ကျောင်နဂါး၏ စွမ်းအားကို ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ပြုလုပ်ပေးလိုက်သည်။

ချုရွှမ်၏ ကိုယ်ပိုင် မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ် နယ်ပယ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ နတ်အဆင့် နဝမအလွှာ အထွတ်အထိပ်ရှိ ကျောင်နဂါးတစ်ကောင်၏ အင်အားကြောင့် လက်သည်းတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ကျောင်နဂါးသုံးကောင်၏ ခွန်အားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ရာ၊ ဤသာမန် နတ်အဆင့် မိစ္ဆာစစ်သူကြီးများမှာ လုံးဝ မတောင့်ခံနိုင်ကြပေ။

သူတို့သည် နဂါးလက်သည်းချက်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။

လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသော တောဝက်မိစ္ဆာ ဒါဇင်ကျော်လုံးမှာ ဦးခေါင်းကို လက်သည်းတစ်ချက်တည်းဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရပြီး သူတို့၏ အလောင်းများမှာ မြေပြင်ပေါ်၌ ပြန့်ကျဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ချုရွှမ်အား မိစ္ဆာချီ အမှတ်ရာဂဏန်းအချို့ကို ရရှိစေခဲ့ပြီး၊ ခရမ်းရွှေရောင် သွေးမြွေနဂါး၏ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဟိန်းဟောက်သံကိုလည်း ကြားလိုက်ရသည်။

စတုတ္ထမင်းသားနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က ကုန်ဆုံးသွားသော စွမ်းအင်များမှာ လုံးဝ ပြန်လည်ပြည့်ဝသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချုရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာချီ လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ကိုက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော နေရာမှပင် ဝတ်ရုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးနှင့် ဝတ်ရုံစိမ်းဝတ် အမျိုးသမီးတို့သည် အသက်ရှူကျပ်လုမတတ် သေခြင်းတရား၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားနေရသည်။

ထိုစဉ် ဝေးကွာသော နေရာမှ အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာရိပ်တစ်ခုသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လာခဲ့သည် "သတ္တိရှိလှချည်လား မိစ္ဆာ... မင်း ဘာလို့ ငါတို့ကို ရန်ပြုနေတာလဲ။ ငါတို့က ဘယ်သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေလဲဆိုတာ မင်းသိလား"

"အိုး... မင်းတို့က ဘယ်မိစ္ဆာဘုရင်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေမလို့လဲ" ချုရွှမ် အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ အမှန်ပင် မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးသာလျှင် ဤမျှများပြားသော နတ်အဆင့် မိစ္ဆာစစ်သူကြီးများကို လက်အောက်ငယ်သားအဖြစ် ထားရှိနိုင်ပေသည်။

"ဟွန့်... သေချာနားထောင်ထား၊ ငါတို့က လေနက်တောင်၊ လေနက်ခံတပ်က တောင်နက်မိစ္ဆာဘုရင်ရဲ့ လက်အောက်ကကွ၊ တောင်နက် မိစ္ဆာဘုရင်က အဆင့်နှစ်ရှိတဲ့ အစွမ်းထက် မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး မင်းတို့လို ပျံသန်းနိုင်တဲ့ မိစ္ဆာတွေကို အထူးနှိမ်နင်းနိုင်သူပဲ၊ မင်း အခြေအနေကို သိတတ်ရင် မြန်မြန်ထွက်သွားစမ်း။ ဒီနေ့ကိစ္စကို ငါတို့ အစမဖော်တော့ဘူး။ မဟုတ်ရင်တော့ တောင်နက် မိစ္ဆာဘုရင်ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိရင် မင်းမှာ အတောင်ပံတွေ ရှိနေရင်တောင် လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊"

နောက်ဆုံးမှ ပေါ်လာသော မိစ္ဆာသည် မာနထောင်လွှားသော မျက်နှာထားဖြင့် တောင်နက် မိစ္ဆာဘုရင်၏ အမည်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့သည်။

အမှန်ပင် အဆင့်နှစ် မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးသည် လူသားတို့၏ မဟာဆရာသခင် ဒုတိယအဆင့်နှင့် ညီမျှပေသည်။ ချုရွှမ် ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာမူ အကောင်းဆုံးဖြစ်လျှင်ပင် အဆင့်တစ် မိစ္ဆာဘုရင် သို့မဟုတ် ၎င်းထက်ပင် နိမ့်ကျနေသည်။

ထို့ကြောင့် ထိုမိစ္ဆာ၏ အမြင်တွင် ချုရွှမ်သည် မိစ္ဆာလောက၌ ဆက်လက်အသက်ရှင်လိုပါက တောင်နက် မိစ္ဆာဘုရင်၏ နာမည်ကို ကြားသည်နှင့် သေချာပေါက် ထိတ်လန့်သွားပြီး တောင်းပန်ရန်ပင် အပြေးအလွှား လာလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားသည်။ ကံဆိုးစွာပင် ထိုမိစ္ဆာသည် မိမိရှေ့မှောက်ရှိ မိစ္ဆာဘုရင်မှာ အတုအယောင်ဖြစ်ပြီး တောင်နက် မိစ္ဆာဘုရင်၏ နာမည်ကိုပင် တစ်ခါမျှ မကြားဖူးကြောင်း မသိရှာပေ။

ထိုမိစ္ဆာ စကားပြောရင်း အာရုံလွဲနေသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ...

ချုရွှမ်သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ သူ၏ လေနှင့်မိုးကြိုး အတောင်ပံများကို ဖြတ်ခနဲ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထိုမိစ္ဆာ၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လက်သီးများကို မြှောက်ကာ ရစရာမရှိအောင် ထုနှက်လေတော့သည်။ ထိုမိစ္ဆာမှာ လုံးဝ မှင်သက်သွားခဲ့သည်။

ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဒီအဆင့်တစ် မိစ္ဆာဘုရင်အသေးလေးက တောင်နက် မိစ္ဆာဘုရင်ရဲ့ နာမည်ကို ကြားတာတောင် မကြောက်တဲ့အပြင် ပြန်ပြီး တိုက်ခိုက်ရဲသေးတယ် ဟုတ်လား။ ဒါက တကယ်ကို မောက်မာလွန်းတယ်။ သေစမ်း၊

ဤမိစ္ဆာသည် တကယ်ပင် ကြမ်းကြုတ်လှသည်။ ချုရွှမ်၏ အင်အားကို သိရှိနေသော်လည်း ၎င်းသည် စိုးစဉ်းမျှ နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။ ယင်းအစား ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ကာ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းဖြင့် ချုရွှမ်၏ လက်သီးကို တိုက်ရိုက် တိုက်မိစေခဲ့သည်။

အသံတစ်သံ ကြားလိုက်ရသည်။

မီးပွားများ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ ချုရွှမ်၏ လက်သီးပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အက်ကြောင်းများပင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ခေါင်းဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော မိစ္ဆာမှာမူ ပို၍ ဆိုးရွားသွားခဲ့သည်၊ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းခွံတစ်ခုလုံးမှာ ချိုင့်ဝင်သွားသော်လည်း ထိုချိုင့်ဝင်သွားသော နေရာမှ ကြီးမားသော ဂျိုတစ်ချောင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒါက ဘာမိစ္ဆာလဲ။ ခေါင်းမှာ ဂျိုတစ်ချောင်းပါနေတာပဲ၊ မင်း ငါနဲ့ တွေ့တာ ကံဆိုးတာပဲ။ မင်းခေါင်းက ပိုမာမလား၊ ငါ့လက်သီးက ပိုမာမလား ကြည့်ကြသေးတာပေါ့၊ နောက်တစ်ခါ၊"

ငါ ထုမယ်၊ ထုမယ်၊ ထုမယ်၊

ချုရွှမ်၏ မိစ္ဆာချီများမှာ ဒီရေကဲ့သို့ လျှံတက်လာသည်။ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ကတည်းက သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြံ့ခိုင်နေခဲ့ပြီး၊ သူအကြောက်ဆုံး မဟုတ်သည်မှာ အနီးကပ် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကွပ်မျက်သူတစ်ဦး၏ ထူးခြားသော အချက်လည်း ဖြစ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရလျှင် သာမန်လူသားများသည် မဟာဆရာသခင် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပါစေ၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားပိုင်းတွင် မိစ္ဆာများ၏ ချေမှုန်းခြင်းကို ခံရတတ်သည်။ သို့သော် မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် ဤအခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်သည်။

ချုရွှမ်သည် သူ၏ လူသားခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် မိစ္ဆာ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို တိုက်ရိုက် ချေမှုန်းနိုင်သည်။ အသားထဲသို့ လက်သီးချက်များ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သံနှင့်အတူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ စတင် ပေါက်ကွဲတော့သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများစွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ စောစောကတင် ယုံကြည်ချက်အပြည့် ရှိနေသော ဒေါသတကြီး မိစ္ဆာသည် ချုရွှမ်၏ ထုနှက်မှုကြောင့် မြေပြင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် နစ်ဝင်သွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ အမာဆုံး ဂျိုတစ်ချောင်းသည်ပင် လက်မအလိုက် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကြေမွသွားခဲ့ပြီး ဦးခေါင်းမှာလည်း ပေါက်ကွဲသွားကာ ၎င်း၏ မူလအသွင်သဏ္ဌာန် ပေါ်လာခဲ့သည်၊ ၎င်းမှာ အနှစ်နှစ်ထောင်သက်တမ်းရှိ ဂျိုတစ်ချောင်းပါသော ကြံ့မိစ္ဆာဖြစ်နေသည်။

၎င်း၏ အရေခွံမှာ ထူထဲပြီး ခိုင်မာရုံသာမက၊ ၎င်း၏ ဂျိုတစ်ချောင်းမှာလည်း မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးကိုပင် ဒဏ်ရာရစေနိုင်သော နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

"ဒါကြောင့်လည်း ငါ သူ့ကို သတ်ဖို့ လက်သီးချက် တစ်ဒါဇင်ကျော် သုံးလိုက်ရတာကိုး၊ ငါ့ရဲ့ လက်ချောင်းအရိုးတွေတောင် ကျိုးသွားတယ်..." ချုရွှမ်သည် ဖြူဖွေသော အရိုးများ ပေါ်နေသည့် သူ၏ သွေးချင်းချင်းနီနေသော လက်သီးကို စိုးစဉ်းမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ကြည့်လိုက်သည်။

အထူးစွမ်းရည်ဖြစ်သော ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း စွမ်းရည်ကို စတင်လိုက်သည်။ ဒဏ်ရာရနေသော အစိတ်အပိုင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွားခဲ့သည်။

ယင်းနောက် သူသည် မိမိနောက်ကွယ်ရှိ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို လှည့်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည် "မိန်းကလေးတို့... ငါတို့ ကစားပွဲတစ်ခုလောက် ဆော့ကြည့်မလား"