အခန်း (၁၅၄-၁၅၆)

အခန်း (၁၅၄)

မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျိုးစေ့ အောင်မြင်ခြင်း

"ကစားပွဲတစ်ခုလား... ဒီမိစ္ဆာဘုရင်က ဘယ်လိုကစားပွဲမျိုး ဆော့ချင်လို့လဲဆိုတာ ငါသိချင်မိတယ်"

ဝတ်ရုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးသည် မိမိကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားသော်လည်း၊ ထိုမိစ္ဆာသည် မိမိ၏ မျိုးနွယ်တူများကိုပင် တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကို သူမ မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။ သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နည်းလမ်းများမှာ အမှန်တကယ်ပင် မိစ္ဆာတစ်ကောင်နှင့် တူလှပေသည်။

ဝတ်ရုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးသည် မည်မျှပင် တည်ငြိမ်ချင်ယောင်ဆောင်နေပါစေ၊ တုန်ရင်နေသော သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကမူ အမှန်တရားကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။ ဝတ်ရုံစိမ်းဝတ် အမျိုးသမီးမှာမူ ပို၍ပင် ဆိုးရွားနေပြီး လန့်ဖျပ်ကာ ငိုကြွေးနေတော့သည်။ သူမသာ ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် အတင်းပိတ်မထားပါက အကျယ်ကြီး အော်ဟစ်ငိုကြွေးမိတော့မည် ဖြစ်သည်။

ချုရွှမ်၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်သွားပြီး "မငိုနဲ့၊ ငိုတဲ့လူကို ငါသတ်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ကံကောင်းတယ်၊ ဒီမိစ္ဆာဘုရင်မှာ လူစားတဲ့အခါ ထူးခြားတဲ့ အလေ့အထတစ်ခု ရှိတယ်... အဲဒါက တစ်ကြိမ်မှာ လူတစ်ယောက်ပဲ စားတာပဲ၊" ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သည်းထန်စွာ ငိုကြွေးနေသော ဝတ်ရုံစိမ်းဝတ် အမျိုးသမီးမှာ ရုတ်တရက် ငိုသံတိတ်သွားပြီး ဝတ်ရုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးကို အံ့ဩဝမ်းသာစွာ ကြည့်ကာ "သိပ်ကောင်းတာပဲ၊ သခင်မလေး မသေရတော့ဘူး၊ မိစ္ဆာဘုရင်... ရှင်စားချင်ရင် ကျွန်မကိုပဲ စားလိုက်ပါ၊ ကျွန်မအသားက သိပ်အရသာရှိတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး... မိစ္ဆာဘုရင်၊ ကျွန်မကိုပဲ စားပါ၊ သူက အစေခံမလေးပဲ ရှိသေးတာ၊ သူ့မှာ အသား ဘယ်လောက်ရှိမှာမလို့လဲ။ ကျွန်မမှာက သူ့ထက် အသား ပိုများတယ်"

ချုရွှမ်သည် ဝတ်ရုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီး၏ ရင်ဘတ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ အမှန်တကယ်ပင် ပို၍ ထွားကျိုင်းသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဝတ်ရုံစိမ်းဝတ် အမျိုးသမီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပျာပျာသလဲ ဖြစ်သွားပြီး "မိစ္ဆာဘုရင်... တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကိုပဲ စားပါ၊" ဟု အလျင်အမြန် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်မကို စား၊"

"တော်စမ်း၊"

ချုရွှမ်သည် ဦးနှောက်ထဲတွင် ဆူညံသွားသလို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ အငြင်းပွားမှုကို ချက်ချင်း ဖြတ်ပြောလိုက်သည် "ဒီမိစ္ဆာဘုရင်မှာ နောက်ထပ် ထူးဆန်းတဲ့ အလေ့အထတစ်ခု ရှိသေးတယ်... အဲဒါက သန့်ရှင်းတဲ့လူကိုပဲ စားချင်တာပဲ။ အခု မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ဟိုဘက်က မြစ်ထဲကိုသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို စင်ကြယ်အောင် ဆေးကြောကြစမ်း။ ဘယ်သူက အသန့်ရှင်းဆုံးနဲ့ အဖြူဆုံး ဖြစ်အောင် ဆေးနိုင်လဲ၊ အဲဒီလူကို ဒီမိစ္ဆာဘုရင်က စားမယ်"

ရုတ်တရက်၊

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးလုံး၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူလျော်သွားပြီး ရှက်ရွံ့စိတ်ပျက်မှုများကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုမိစ္ဆာဘုရင်သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ရုံသာမက ဤမျှအထိ အရှက်မရှိဘဲ သူတို့အား လူပုံအလယ်တွင် ရေချိုးခိုင်းကာ အဖြူဆုံး ဆေးကြောနိုင်သူကို စားမည်ဟု ပြောလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

"သခင်မလေး... ကျွန်မတို့ရဲ့ ဘဝက တကယ်ကို ခါးသီးလွန်းပါတယ်၊" ဝတ်ရုံစိမ်းဝတ် အမျိုးသမီးသည် ဝမ်းနည်းပက်လက် ငိုကြွေးလိုက်သည်။

ဝတ်ရုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးသည်လည်း မျက်ရည်များ ဝဲလျက် သူမအား နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည် "ရှောင်ချန်... မငိုပါနဲ့။ ဒါက ငါတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာ ထင်ပါတယ်။ ငါသာ သေသွားရင် ငါ့ရဲ့ ဖခင်ကြီးကို စောင့်ရှောက်ဖို့ မင်းကိုပဲ အပ်နှံခဲ့ပါတယ်..."

ပြောပြီးနောက် ဝတ်ရုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးသည် ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ထရပ်ကာ အနီးနားရှိ မြစ်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

"သခင်မလေး၊"

ဝတ်ရုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီး မည်သို့လုပ်ဆောင်တော့မည်ကို နားလည်သွားသော ဝတ်ရုံစိမ်းဝတ် အမျိုးသမီးသည် ရှိုက်ကြီးတငင် အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် လက်လျှော့လိုက်သည့် အမူအရာဖြင့် "ရေချိုးရုံပဲ မဟုတ်လား။ ငယ်ငယ်ကတည်းက သခင်မလေးကို ကျွန်မ အမြဲ အလုပ်အကျွေး ပြုခဲ့တာပဲ။ ဘယ်သူ ပိုဖြူအောင် ဆေးနိုင်လဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့၊" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ဝတ်ရုံစိမ်းဝတ် အမျိုးသမီးသည်လည်း မြစ်ထဲသို့ ခုန်ချလိုက်ပြီး ဝတ်ရုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးနှင့် အပြိုင်အဆိုင် ခန္ဓာကိုယ်ကို စင်ကြယ်အောင် စတင်ဆေးကြောတော့သည်။ အဆုံး၌မူ မိစ္ဆာဘုရင်ကို ခုခံရန် နည်းလမ်းမရှိသဖြင့် ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ အခြားတစ်ယောက်အား အသက်ရှင်ခွင့် ရရှိစေရန်သာ သူတို့ ကြိုးစားနိုင်တော့သည်။

မကြာမီ မြစ်ပြင်ပေါ်တွင် အဝတ်အစားများ မျောပါလာပြီး အမျိုးသမီးနှစ်ဦးလုံး၏ မျက်နှာများမှာ နီမြန်းလာခဲ့သည်။ ပြင်ပလူတစ်ယောက်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရေချိုးရခြင်းမှာ အလွန်ပင် အရှက်ရဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ တစ်ဖက်လူမှာ သွေးအေးပြီး လွန်စွာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေခြင်းပင်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူသာ လူသားအမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်နေပါက ဤကဲ့သို့ အရှက်ရဖွယ် အခြေအနေကို လက်ခံမည့်အစား သူတို့၏ လည်ပင်းကို ဓားဖြင့်လှီးကာ သေကြောင်းကြံစည်ကြမည်မှာ သေချာသည်။

ယခုအခါ သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို စင်ကြယ်အောင် ဆေးကြောပြီးနောက် ထိုရက်စက်သော မိစ္ဆာဘုရင်သည် သူ၏ ကတိအတိုင်း လူတစ်ယောက်တည်းကိုသာ စားပြီး အခြားတစ်ယောက်ကို လွှတ်ပေးရန် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အခြားတစ်ယောက်အား အသက်ရှင်ခွင့် ဖန်တီးပေးနိုင်ရန်အတွက် ဝတ်ရုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးနှင့် ဝတ်ရုံစိမ်းဝတ် အမျိုးသမီးတို့သည် ရှေ့၊ နောက်၊ အတွင်း၊ အပြင် အားလုံးကို အလွန်ပင် ဂရုတစိုက် ဆေးကြောနေကြတော့သည်။

မကြာမီ ဝတ်ရုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးနှင့် ဝတ်ရုံစိမ်းဝတ် အမျိုးသမီးတို့သည် တစ်ချိန်တည်းနီးပါး ဆေးကြောပြီးသွားကြပြီး အတူတူ လှည့်ကြည့်ကာ "မိစ္ဆာဘုရင်... ကျွန်မက အဖြူဆုံး ဆေးထားတာ၊ နင် ကတိအတိုင်း ကျွန်မကိုပဲ စားပါ၊" ဟု အော်ပြောလိုက်ကြသည်။

"ဟင်... အဲဒီမိစ္ဆာ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"

အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ရေချိုးနေစဉ်အတွင်း မိစ္ဆာကို ကျောပေးထားသသဖြင့်၊ သူတို့ ခန္ဓာကိုယ် ဆေးကြောရန် လှည့်လိုက်သည့် အချိန်၌ပင် ချုရွှမ်သည် သူ၏ လေနှင့်မိုးကြိုး အတောင်ပံများ ကို တိတ်တဆိတ် ဖြတ်ခနဲ လှုပ်ရှားကာ ဝေးကွာသော နေရာသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်ကို ဝတ်ရုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးနှင့် ဝတ်ရုံစိမ်းဝတ် အမျိုးသမီးတို့ လုံးဝ မသိလိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ ဤသို့ လုပ်ဆောင်ရခြင်းမှာ အကြောင်းရင်း နှစ်ရပ်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပထမအချက်မှာ ချုရွှမ်သည် အပြစ်မဲ့သော သာမန်လူများကို မသတ်ဖြတ်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာ ၏ အာရုံခံမှုအရ ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် အပြစ်ကြယ်ပွင့်ကိုမျှ သူ ရှာမတွေ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခင်က ချုရွှမ် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော လူများနှင့် မိစ္ဆာများသည် အနည်းနှင့်အများ အပြစ်များ ရှိကြပြီး၊ ကြယ်တစ်ပွင့်အောက် လျော့နည်းနေပါစေဦး ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာသည် သိမ်မွေ့သော တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုကို ပြသလေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း သူသည် မည်သည့် တွေဝေမှုမျှမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အပြစ်မရှိသော လူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ချုရွှမ်သည် စွန့်စားရန် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသာ အပြစ်မဲ့သူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပါက ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာသည် ထူးဆန်းသော တုံ့ပြန်မှုမျိုး ပြသလာမည်လားဆိုသည်ကို သူ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

"ဒါ့အပြင် ငါက သူတို့ကို မိစ္ဆာတစ်ကောင်အနေနဲ့ စကားပြောခဲ့တာဆိုတော့ စွန့်စားဖို့ မလိုပါဘူး။ သူတို့ကို ရေချိုးခိုင်းရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ထွက်သွားဖို့ ဆင်ခြေတစ်ခု ရှာလိုက်တာပဲ။ သူတို့ တကယ်ပဲ နာခံလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားမိဘူး၊ ဟားဟား"

ချုရွှမ်သည် တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လေနှင့်မိုးကြိုး အတောင်ပံများကို ထပ်မံ ခတ်ကာ မိုထျန်ချောက်ကမ်းပါး ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာဆီသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ မကြာမီပင် ဝမ်ရှောင်ဝူ ၏ လမ်းညွှန်မြေပုံအတိုင်း လိုက်နာလျက် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်မြက် ကို တွေ့ရှိခဲ့သော ကျောက်နံရံကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားတော့သည်။

သို့သော် သူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဝတ်ရုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးနှင့် ဝတ်ရုံစိမ်းဝတ် အမျိုးသမီးတို့မှာ မြစ်ထဲတွင် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေဆဲ ဖြစ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာ အကဲခတ်နေပြီး ထွက်ပြေးရန် စိုးစဉ်းမျှ မလုပ်ရဲကြသည်ကိုမူ သူ မသိရှာပေ။ အဆုံး၌မူ မိစ္ဆာဘုရင် အများအပြားတွင် ဆန်းကြယ်သော စိတ်နေသဘောထားများ ရှိကြသည်ဟု သူတို့ ကြားဖူးထားကြသည်။ ထိုမိစ္ဆာဘုရင် ထွက်ခွာသွားခြင်းမှာ သူတို့အား ထွက်ပြေးရန် တမင်တကာ အကွက်ဆင်ကာ အားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်ရန် ဆင်ခြေရှာခြင်း ဖြစ်နေမလားဆိုသည်ကို ကောင်းကင်ဘုံသာ သိပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် အေးစက်လှသော မြစ်ရေထဲတွင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ခဲလုမတတ် ဖြစ်သည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။ ဝေးကွာသော နေရာမှ လူသားများ၏ ဆူညံသံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါမှသာ ဝတ်ရုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး "တောက်... ငါ ပိုင်ရော့ရှီး ကဲ့သို့သော ပါရမီရှင် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က မိစ္ဆာတစ်ကောင်ရဲ့ လှည့်စားတာကို ခံလိုက်ရတာပဲ။ အဲဒီ ရွံစရာကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာ... သူက ငါတို့ကို တကယ် စားချင်တာ မဟုတ်ဘူး၊ သူပြောသလိုပဲ ငါတို့ကို ကစားပွဲတစ်ခု ဆော့ပြီး စနောက်သွားတာပဲ" ဟု ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

ပိုပြီး စိတ်တိုစရာကောင်းသည်မှာ သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဤမျှအထိ စင်ကြယ်အောင် ဆေးကြောခဲ့မိခြင်းပင်။ ပိုင်ရော့ရှီးသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် မြစ်ထဲမှ တက်လာခဲ့ပြီး ဆူညံနေသော လူသားများရှိရာ ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။

မိုထျန်းချောက်ကမ်းပါး၏ ကျောက်နံရံအတွင်း၌မူ၊

ချုရွှမ်သည် ဝမ်ရှောင်ဝူ၏ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ခူးဆွတ်သည့် နေရာအနီးတွင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်မြက် ၁၀ပင်တိတိကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သဖြင့် အလွန်ပင် စိတ်ကျေနပ်နေခဲ့သည်။

"တကယ်ပဲ... ကောင်းတာလုပ်ရင် ကောင်းကျိုးခံစားရတာပဲ၊ ငါသာ အရာရှိအဖြစ် တာဝန်စထမ်းဆောင်ချိန်မှာ အဲဒီအဘွားအိုကို မကူညီခဲ့ရင် ဒီလောက်များပြားတဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်မြက်တွေကို ဘယ်လိုလုပ် ရနိုင်မှာလဲ။ ငါသာ ဒီနတ်ဘုရားဝိညာဉ်မြက်တွေ အားလုံးကို သန့်စင်လိုက်ရင် ငါ့ရဲ့ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျိုးစေ့ က ဘယ်အတိုင်းအတာအထိ ကြီးထွားလာမလဲ"

ဝုန်း...

စိတ်ကူးရှိသည်နှင့်အညီ ချုရွှမ်သည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်မြက်များကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူကာ တိတ်တဆိတ် စတင် သန့်စင်လေတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သွေးမြွေနဂါး ဖြစ်သော 'ရှောင်ပိုင်' သည် ချုရွှမ် အသစ်ရရှိထားသော တော်ဝင်ရတနာဖြစ်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဒိုင်း ဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ ဆော့ကစားနေပြီး၊ ၎င်းအား ပါးစပ်မှ ဆက်တိုက် ထွေးထုတ်လိုက်၊ ပြန်ငုံလိုက် ပြုလုပ်နေကာ နဂါးဝိညာဉ်ကိုးကောင်ကလည်း ၎င်းနောက်ကွယ်မှ ရိုသေစွာ လိုက်ပါနေကြသည်။

ချုရွှမ်သည်ပင် မနာလိုစိတ် အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ သူ ကြိုးစားအားထုတ်သရွေ့ သူ၏ ဆုလာဘ်များကိုလည်း ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်မြက် အမြောက်အမြားကို သန့်စင်လိုက်သည်နှင့်အမျှ ချုရွှမ်သည် သူ၏ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျိုးစေ့ စဉ်ဆက်မပြတ် သန်မာကြီးထွားလာသည်ကို သိသာထင်ရှားစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ အရေအတွက်နှင့် အရောင်မှာလည်း အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေခဲ့သည်။

"စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမ တီထွင်ခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ် အရ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျိုးစေ့ကို အဖြူရောင်အလင်း၊ အစိမ်းရောင်အလင်း၊ ငွေရောင်အလင်းနဲ့ ရွှေရောင်အလင်းဆိုပြီး အဆင့်လေးဆင့် ခွဲခြားထားတယ်"

"ဒါတွေက အသီးသီး အခြေခံအဆင့်၊ အသေးစားအောင်မြင်ခြင်း အဆင့်၊ အလယ်အလတ်အောင်မြင်ခြင်း အဆင့်နဲ့ မဟာအောင်မြင်ခြင်း အဆင့်တို့နဲ့ ညီမျှတယ်"

"အစပိုင်းတုန်းက ငါ့ရဲ့ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျိုးစေ့က အခြေခံအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ။ တရားရေးဝန်ကြီးဌာန မှာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်မြက် တစ်ပင်ကို သန့်စင်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ အစိမ်းရောင်အလင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အသေးစားအောင်မြင်ခြင်း အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားခဲ့တယ်"

"အခုတော့ ဒီနတ်ဘုရားဝိညာဉ်မြက် တစ်ဆယ်ကျော်လုံးကို သန့်စင်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ငါ့ရဲ့ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျိုးစေ့က နယ်ပယ်ငယ် နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖောက်ထွက်သွားပြီး ရွှေရောင်အလင်းဖြစ်တဲ့ မဟာအောင်မြင်ခြင်း အဆင့်ကို တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားပြီ၊"

"မဖြစ်သေးဘူး... တည်ထောင်သူ ဧကရာဇ် က ငါ့ရဲ့ ဘိုးဘေးနဂါးကျင့်စဉ် ဟာ ကိုးပါးသော နိုင်ငံတော်စောင့် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်တွေနဲ့ မပေါင်းစပ်ခင်မှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို လုံးဝ မဖွဲ့စည်းသင့်ဘူးလို့ သတိပေးခဲ့ဖူးတယ်”

"ဒါပေမဲ့ အခု ငါ့ရဲ့ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျိုးစေ့က မဟာအောင်မြင်ခြင်း အဆင့်ကို ဖောက်ထွက်သွားတာကြောင့် ငါ့ရဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က စတင် ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်နေပြီ..."

အခန်း (၁၅၅)

တောင်နက်မိစ္ဆာ၏ ဒေါသ

မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျိုးစေ့ မှာ ရင့်မှည့်လုနီးပါးဖြစ်ပြီး ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ဘုရားဝိညာဉ် တစ်ခုအဖြစ် စတင်ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်လာတော့မည်ကို မြင်လိုက်ရမှသာ ချုရွှမ်သည် ပြဿနာ၏ကြီးလေးပုံကို အမှန်တကယ် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

"ရှင်းနေတာပဲ... စီနီယာကောင်းကင်ဓားမကိုယ်တိုင်တောင် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျိုးစေ့ ရင့်မှည့်သွားတာနဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်တစ်ခုကို အလိုအလျောက် ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး။ ငါသာ အခုချက်ချင်း ဒါကိုတားဆီးဖို့ နည်းလမ်းမရှာရင် စိတ်ကူးလို့မရနိုင်တဲ့ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

"နှိမ်နင်းစမ်း... ငါ့အတွက် နှိမ်နင်းစမ်း၊"

ဝုန်း...

ချုရွှမ်သည် အဆက်မပြတ်ကြီးထွားလာနေသော မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျိုးစေ့ကို နှိမ်နင်းရန်အတွက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားအားလုံးကို ချက်ချင်းပင် လှုံ့ဆော်လိုက်သော်လည်း နတ်ဘုရားဝိညာဉ်၏စွမ်းအားမှာ လွန်စွာကြီးမားလွန်းလှသည်။ ၎င်းသည် ကွပ်မျက်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ကွပ်မျက်သူလမ်းစဉ်ကို အပြည့်အဝလျှောက်လှမ်းနိုင်ရန် သော့ချက်ဖြစ်ရုံသာမက မဟာဆရာသခင်အဆင့်ထက် ကျော်လွန်သော ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်၏ အံ့ဩဖွယ်ရာလျှို့ဝှက်ချက်နှင့်လည်း ဆက်စပ်နေသည်။

ထိုအဆင့်တွင် တည်ထောင်သူ ဧကရာဇ်ကဲ့သို့ စွမ်းအားကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးပင်လျှင် နောက်ဆုံး၌ ပြင်းထန်သောဒဏ်ရာများဖြင့် ကွယ်လွန်ခဲ့ရသည်။ သူ၏လက်ရှိ အမြင့်ဆုံးကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ ကိုယ်ခံပညာနယ်ပယ်၏ မဟာဆရာသခင် ပထမအဆင့်မျှသာ ရှိသေးရာ၊ ချုရွှမ်အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သောအဆင့်ကို ချဉ်းကပ်ရန် မည်သို့မျှ ယုံကြည်မှုမရှိပေ။

သူလုပ်နိုင်သည်မှာ သူ၏အင်အားအကောင်းဆုံး ဘိုးဘေးနဂါးကျင့်စဉ်ကို အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးရန်သာ ရှိတော့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါးအရှိန်အဝါသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်တွင် လက်သည်းငါးခုပါသော နဂါးကိုးကောင်၏ ပုံရိပ်ကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ချုရွှမ်အား အဆက်မပြတ် ဝန်းရံပျံသန်းနေခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နဂါးကိုးဖော် ဝိုင်အိုးအတွင်းရှိ နဂါးဝိညာဉ်ကိုးပါးအပြင် သွေးမြွေငွေနဂါးလေးဖြစ်သော 'ရှောင်ပိုင်' ပင်လျှင် ဗီဇအရ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့အားလုံး ဝပ်စင်းသွားကြတော့သည်။ ချုရွှမ်အား မြင်ရသည်မှာ အထွတ်အထိပ် ဘိုးဘေးနဂါးကြီး၏ ပုံရိပ်ယောင်ကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းကာ စွမ်းအားကြီးမားလှသော ဘိုးဘေးနဂါးကျင့်စဉ်ကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။ ချုရွှမ်၏ အသည်းအသန် ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျိုးစေ့သည် နောက်ဆုံး၌ ဆက်လက်ကြီးထွားလာခြင်းနှင့် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းတို့ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းက ချုရွှမ်အတွက် မမျှော်လင့်ထားသော ရလဒ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျိုးစေ့မှ ညှစ်ထုတ်ခံလိုက်ရသော ပိုလျှံနေသည့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ ချုရွှမ်၏ မူလမြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျိုးစေ့၏ အနီးနားတွင်ပင် အသစ်စက်စက် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျိုးစေ့တစ်ခုအဖြစ် ဖြည်းညှင်းစွာ စုစည်းတည်ဆောက်လာခဲ့သည်။

ဒါက... ချုရွှမ် ကြောင်အမ်းသွားမိသည်။ မိစ္ဆာဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ်ထဲတွင် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျိုးစေ့ အများအပြားကို ဆက်တိုက်စုစည်းနိုင်သည်ဟူ၍ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ဖော်ပြထားခြင်းမရှိပေ။

"ဒါက ဘိုးဘေးနဂါးကျင့်စဉ်နဲ့ မိစ္ဆာဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ်တို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ရာကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ သန္ဓေပြောင်းလဲမှုတစ်ခုလား... ဒါက ကောင်းကျိုးလား၊ ဆိုးကျိုးလားဆိုတာတော့ ငါမသိဘူး" ချုရွှမ်သည် အချိန်ဆွဲမနေရဲဘဲ မမျှော်လင့်ဘဲ ဖွဲ့စည်းလာသည့် ဤမြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျိုးစေ့ကို ချက်ချင်းပင် စမ်းသပ်စစ်ဆေးကြည့်ရှုလေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... ခွိုင်ကျီတောင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအသင်း၌ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအသင်း၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် ပိုင်ရော့ရှီးအား အဆက်မပြတ် မေးမြန်းနေကြသည် "ရော့ရှီး... မင်းကိုဖမ်းဖို့ တောင်နက်မိစ္ဆာအိုကြီး စေလွှတ်လိုက်တဲ့ မိစ္ဆာတွေအားလုံးကို တခြားမိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးက သတ်ပစ်လိုက်တယ်ဆိုတာ တကယ်ပဲ သေချာရဲ့လား"

"ဦးလေးတို့... သမီး အကြိမ်ကြိမ် ပြောပြီးပြီပဲ၊ ရာနှုန်းပြည့် သေချာပါတယ်၊" ပိုင်ရော့ရှီးသည် ထိုမေးခွန်းများကို လွန်စွာစိတ်ပျက်နေခဲ့သည်၊ အဆုံး၌မူ ထိုအချိန်က သူမသည် ရေချိုးနေခဲ့ရသည်မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ထိုအရာက သူမကို အစိတ်ပျက်စေဆုံးအရာ မဟုတ်သေးပေ။ သူမကို တကယ် ဒေါသထွက်စေသည်မှာ အခြားကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူမသည် အနားရှိ ဦးလေးဖြစ်သူများကို ကြည့်ကာ "ဦးလေးတို့... ဒီတစ်ခေါက် သမီးနဲ့ ရှောင်ချိန်းတို့ ဖခင်ကြီးအတွက် ဆေးဖက်ဝင်အပင် သွားရှာတဲ့ကိစ္စကို ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအသင်းရဲ့ အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲတွေပဲ သိကြတာလေ။ ဘာဖြစ်လို့ တောင်နက်မိစ္ဆာအိုကြီးက ကြိုတင်သိနေပြီး ကျွန်မတို့ကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ မိစ္ဆာတွေ စေလွှတ်နိုင်ခဲ့တာလဲ" ဟု မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"ဒါ... ရော့ရှီး၊ မင်းပြောချင်တာက ငါတို့ရဲ့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအသင်းထဲမှာ သစ္စာဖောက်သူလျှို ရှိနေတယ်လို့ ပြောချင်တာလား" အနားရှိ အကြီးအကဲများ၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ဒေါသနှင့် သံသယအရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းလာခဲ့သည်။

ပိုင်ရော့ရှီးသည် ထပ်မံ၍ ရှင်းပြမနေတော့ဘဲ ရှောင်ချန်ကို ခေါ်ကာ မိမိအခန်းသို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရှောင်ချန်အား "ရှောင်ချန်... ဒီနေ့ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အခြေအနေတွေက ငါ့ကို အမှန်တရားတစ်ခု သဘောပေါက်စေခဲ့တယ်၊ သစ်ပင်လဲရင် မျောက်တွေ ပျက်စီးရတယ်ဆိုတာပဲ၊ အခု ငါ့ဖခင်က ပြင်းထန်တဲ့ဒဏ်ရာတွေနဲ့ အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်နေရတော့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအသင်းထဲက အချို့လူတွေက ယုံကြည်လို့မရတော့ဘူး။ သေမယ့်ရက်ကို ထိုင်စောင့်နေမယ့်အစား ငါတို့ဘက်က ဦးအောင် လှုပ်ရှားတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့်... ဒီညမှာပဲ ဖခင်ကြီးနဲ့ အဲဒီရတနာကိုယူပြီး မြို့တော်ကို သွားဖို့ ငါစီစဉ်ထားတယ်၊"

ရှောင်ချန်သည် အံ့ဩလွန်းသဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးသွားကာ "ဘာ... ကျွန်မတို့ လူအနည်းစုပဲ မြို့တော်ကို သွားကြမလို့လား။ အကယ်၍ လမ်းခရီးမှာ စွမ်းအားကြီးတဲ့ မိစ္ဆာတွေနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟမ်... ဘယ်လောက်ပဲ စွမ်းအားကြီးကြီး၊ လေကျန်းဇီလို့ခေါ်တဲ့ အဲဒီမိစ္ဆာလောက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နိုင်ပါ့မလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။ ဘယ်လိုတန်ဖိုးပဲ ပေးရပါစေ ငါ့ဖခင်ကြီးရဲ့ အသက်ကို ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ကယ်တင်မယ်၊ ရှောင်ချန်... မင်း ငါ့ကို ကူညီမလား၊ မကူညီဘူးလားဆိုတာပဲ ပြောပါ" ပိုင်ရော့ရှီးက ဆိုသည်။

ရှောင်ချန်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ကျွန်မတို့က အတူတူ ကြီးပြင်းလာကြတာလေ၊ သခင်မလေးကို မကူညီရင် ဘယ်သူ့ကို သွားကူညီရမှာလဲ၊ ဒါပေမဲ့ သခင်မလေး... မြို့တော်ကို သွားတာက တကယ်ပဲ အသုံးဝင်မှာ သေချာရဲ့လား" ဟု စိုးရိမ်တကြီး မေးပြန်သည်။

ရှောင်ချန်သည် အနည်းငယ် တွေဝေနေသလို ပိုင်ရော့ရှီး၏ မျက်နှာသည်လည်း ဖြူလျော်သွားပြီး "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စမ်းကြည့်ရမှာပဲ။ ဖခင်ကြီး ဒီအတိုင်း သေသွားတာနဲ့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအသင်း ပြိုကွဲပျက်စီးသွားတာကို ငါတို့ ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်မနေနိုင်ဘူး မဟုတ်လား" ဟု ဆိုသည်။

ပြောပြီးနောက် ပိုင်ရော့ရှီးသည် တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ကုတင်အနားသို့ လျှောက်သွားကာ ဒူးထောက် အလေးပြုလိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ရှိ လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခုထဲမှ ပိုးထည်အိတ်ငယ်တစ်ခုကို ဂရုတစိုက် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထိုည၌ပင် ပိုင်ရော့ရှီး၊ အစေခံမလေး ရှောင်ချန်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသော ခေါင်းဆောင်ကြီးကြီးတို့သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအသင်း၏ ဌာနချုပ် တည်ရှိရာ ခွိုင်ကျီတောင်မှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

နောက်တစ်နေ့ ရောက်မှသာ... ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအသင်းမှ လူများသည် ပိုင်ရော့ရှီး ပျောက်ဆုံးသွားကြောင်း သိရှိလိုက်ကြရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဒဏ်ရာရရှိထားသော အသင်းချုပ်ကြီးနှင့် ခေါင်းဆောင်ကြီး အသက်နှင့်လဲ၍ ရယူခဲ့သော ရတနာပါ ပျောက်ဆုံးနေကြောင်း တွေ့ရှိသွားကြသည်။

ထိုသတင်း ပျံ့နှံ့သွားသောအခါ တစ်သင်းလုံး လှုပ်လှုပ်ခတ်ခတ် ဖြစ်သွားတော့သည်။ "မြန်မြန်... ငါတို့ အဲဒီရတနာကို ပြန်လိုက်ရှာရမယ်၊ မဟုတ်ဘူး... ခေါင်းဆောင်ကြီးနဲ့ သခင်မကြီးကို လိုက်ရှာရမယ်၊"

ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအသင်းတစ်ခုလုံးသည် ထိုအကြောင်းကြောင့် ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားခဲ့ရသော်လည်း၊ ထိုရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများကြားတွင် ပိုင်ရော့ရှီး၏ သဲလွန်စကို လိုက်မရှာသော လူတစ်ယောက် ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် မြင်းအမြန်တစ်ကောင်ကို စီးနင်းကာ လီတစ်ထောင်ဝေးကွာသော လေနက်တောင် ရှိ လေနက်စခန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

ထိုတောင်ပေါ်တွင် တောင်နက်မိစ္ဆာဘုရင် ဟု အမည်ရသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ရှိလေသည်။

တောင်နက်မိစ္ဆာဘုရင်တွင်လည်း ထူးဆန်းသော အလေ့အထတစ်ခု ရှိပြီး၊ ၎င်းမှာ မိန်းမနှင့် မယားငယ်များကို ဆက်တိုက် လက်ထပ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူ လက်ထပ်လေလေ သူ၏ စွမ်းအားများက ပိုမို အားကောင်းလာလေလေ ဖြစ်သည်။

ယနေ့အချိန်အထိ တောင်နက်မိစ္ဆာဘုရင်သည် အနည်းဆုံး မိန်းမနှင့် မယားငယ် တစ်ရာကျော်ကို လက်ထပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ၊ အချို့မှာ မိစ္ဆာများဖြစ်ပြီး အများစုမှာ လူသားများ ဖြစ်ကြသလို သရဲမများပင် ပါဝင်သည်။ သို့သော် သူတို့၏ မည်သည့်အဆင့်အတန်းမျိုး ဖြစ်ပါစေ... မည်သည့် မိန်းမ သို့မဟုတ် မယားငယ်မျှ တစ်နှစ်ထက်ပို၍ အသက်မရှင်နိုင်ကြဘဲ၊ တောင်နက်မိစ္ဆာဘုရင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်သာ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ယခုအခါ တောင်နက်မိစ္ဆာဘုရင်သည် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီအတွင်း အစွမ်းအထက်ဆုံး မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန မှ တစ်ကိုယ်တော် လှုပ်ရှားသော မဟာဆရာသခင်တစ်ဦးပင်လျှင် သူ့အား မြင်တွေ့ပါက ရှောင်ကွင်းသွားရမည် ဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင် တောင်နက်မိစ္ဆာဘုရင်သည် စခန်းအတွင်း၌ ပျင်းရိငြီးငွေ့မှုကို ဖြေဖျောက်ရန် အရက်သောက်နေခဲ့သည်။ သူ၏ နောက်ဆုံးမယားငယ် သေဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ ခြောက်လခန့် ရှိပြီဖြစ်ရာ၊ ခြောက်လတိုင်တိုင် မည်သည့်မိန်းမမျှ မရရှိခဲ့သဖြင့် တောင်နက်မိစ္ဆာဘုရင်၏ စိတ်နေသဘောထားမှာ လွန်စွာ ခက်ထန်ဆိုးရွားနေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မြင်းအမြန်တစ်ကောင်သည် တောင်ပေါ်သို့ ဝင်ရောက်လာပြီး လူရိပ်တစ်ခုသည် မြင်းပေါ်မှ အလျင်အမြန် ခုန်ဆင်းကာ "ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအသင်းမှ ချန်ထျဲကျန်း သည် တောင်နက်မိစ္ဆာဘုရင်ကြီးအား အရိုအသေပေးအပ်ပါတယ်" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။

"ချန်ထျဲကျန်းလား... ထူးဆန်းတယ်၊ မင်းက ငါ့ထံကို တိတ်တဆိတ် သစ္စာခံထားတဲ့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအသင်းရဲ့ သစ္စာဖောက် မဟုတ်လား။ ငါလည်း မင်းကို ရှာနေတာပဲ။ ပိုင်ရော့ရှီးဟာ မိုထျန်ချောက်ကမ်းပါး ကို သွားမယ်ဆိုတာ မင်း လျှို့ဝှက် သတင်းပို့ခဲ့လို့ ငါ့ရဲ့ စစ်သူကြီးကို သူမကို ဖမ်းဖို့ စေလွှတ်ခဲ့တာကို အခုထိ ဘာသတင်းမှ မကြားရသေးဘူး။ တကယ်ပဲ ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ"

"အရှင်မင်းကြီး... ဘေးဒုက္ခ ရောက်ပါပြီ၊ ကျွန်တော်မျိုးက ဒီအကြောင်းကို အထူးတလည် သတင်းပို့ဖို့ လာခဲ့တာပါ။ မနေ့က မိုထျန်ချောက်ကမ်းပါးမှာ ပိုင်ရော့ရှီးကို ဖမ်းမိခါနီးအချိန်မှာပဲ ထူးဆန်းတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး အရှင်မင်းကြီးရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ အားလုံးကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ပစ်လိုက်ပါတယ်"

"မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်... ဒီအနီးအနားမှာ ငါ့ရဲ့ လူတွေကို သတ်ရဲတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ရှိနေတယ် ဟုတ်လား"

ဝုန်း...

တောင်နက်မိစ္ဆာဘုရင်သည် ဒေါသအိုးပေါက်ကွဲသွားပြီး "အဲဒီမိစ္ဆာရဲ့ နာမည်က ဘာလဲ... သူ အခု ဘယ်မှာလဲ၊" ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါတယ်... ပိုင်ရော့ရှီးရဲ့ အဆိုအရ အဲဒီမိစ္ဆာဘုရင်က မိမိကိုယ်ကို 'ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ လေကျန်းဇီ' လို့ ခေါ်ပါတယ်။ သူ၏ နည်းလမ်းများမှာ အလွန် ရက်စက်ပြီး စိတ်နေသဘောထားမှာလည်း ထူးဆန်းလှပါတယ်။ သူက လက်သီးတွေကိုပဲ သုံးပြီး စစ်သူကြီးကို ရိုက်သတ်ပစ်ခဲ့တာပါ၊" ဟု ချန်ထျဲကျန်းက ပြောလိုက်သည်။

တောင်နက်မိစ္ဆာဘုရင်သည် လွန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး "ဘာ... အဲဒီ ကြံ့အိုကြီးတောင် လက်သီးနဲ့ အရိုက်သတ်ခံလိုက်ရတယ် ဟုတ်လား။ ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါကိုယ်တိုင်တောင် အဲဒီကြံ့အိုကြီးရဲ့ ဦးချိုနဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဖို့ မဝံ့ရဲဘူး။ အဲဒီ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာက ဘယ်လိုတောင် လုပ်ဝံ့ရတာလဲ"

"နေဦး... မြင့်မြတ်တဲ့ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ သွေးမျိုးဆက်ရှိတဲ့သူက ဘာဖြစ်လို့ နွားမိစ္ဆာတစ်ကောင်နဲ့ ယှဉ်ပြီး အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရတာလဲ။ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဟာ တကယ်တော့ ဒဏ်ရာရထားတာများလား... အကယ်၍ အဲဒီအတိုင်းသာဆိုရင်တော့... ဟီးဟီးဟီး..."

"ချန်ထျဲကျန်း... မင်း ဒီတစ်ခေါက် အောင်မြင်မှု အကြီးကြီး ရခဲ့တာပဲ။ ပြောစမ်း... မင်း ဘာဆုလာဘ် လိုချင်သလဲ"

အခန်း (၁၅၆)

ထူးဆန်းသော ကျူးရှန်းမြို့ငယ်

"ဆုလာဘ်လား"

ချန်ထျဲကျန်းသည် အလွန် ပျော်ရွှင်သွားသည်။ "ငါသိတာပေါ့။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအသင်းကို သစ္စာဖောက်ပြီး အသင်းချုပ်ကြီးကို သစ္စာဖောက်ခဲ့တာ တကယ်ကို မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ။ ညီအစ်ကိုသံယောဇဉ်ဆိုတာ ဘာမှတန်ဖိုးမရှိဘူး၊ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားကသာ အရေးအကြီးဆုံးပဲ"

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုး ဆုလာဘ်မလိုချင်ပါဘူး။ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကတိအတိုင်း ကျွန်တော်မျိုးကို ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအသင်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်အသစ် ဖြစ်ခွင့်ပေးပြီး အရှင်မင်းကြီးကို ဆက်လက် အလုပ်အကျွေးပြုခွင့် ပေးဖို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်" ဟု ချန်ထျဲကျန်းက လောဘဇောတက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဟေးရှန်းမိစ္ဆာဘုရင်သည် အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်သည်။ "ငါကလည်း ဘာအရေးကြီးတဲ့ကိစ္စလဲလို့၊ ဒီလို အသေးအမွှားလေးပဲကိုး။ ကောင်းပြီ... ငါ မိစ္ဆာဘုရင်က မင်းရဲ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်။ ဆုလာဘ်အပိုအနေနဲ့ မင်းကို မိစ္ဆာကျွန်တံဆိပ်တစ်ခု ခံစားခွင့်ပေးပြီး ငါ့အနားမှာ အသစ္စာရှိဆုံးနဲ့ အပြာဆုံး ခွေးကျွန်တစ်ကောင် ဖြစ်စေမယ်၊"

"ဘာ... မိစ္ဆာကျွန် ဟုတ်လား။ အရှင်မင်းကြီး... ကျေးဇူးပြုပြီး ဒါမျိုးတော့ မလုပ်ပါနဲ့..."

ချန်ထျဲကျန်းသည် အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူသည် စည်းစိမ်ချမ်းသာ၊ ရာထူးအာဏာနှင့် ဂုဏ်ဒြပ်တို့အတွက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအသင်းကို သစ္စာဖောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ ကျွန်ဖြစ်ရန် မဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် မိစ္ဆာကျွန်ဟူသည် မိစ္ဆာများကြားတွင်ပင် အနိမ့်ကျဆုံးနှင့် အနှိမ်ခံရဆုံး လူတန်းစား ဖြစ်သည်။

ချန်ထျဲကျန်းသည် ချက်ချင်းပင် ခုခံရန် ကြိုးစားလိုက်ပြီး သူ၏ လူသားအဆင့်အတန်းကို စွန့်ပယ်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအသင်းမှ ညီအစ်ကိုများကို သစ္စာဖောက်ခဲ့မိသည့်အတွက် နှလုံးသားထဲတွင် နောင်တအကြီးအကျယ် ရမိသွားသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် နောင်တရရန် အလွန်နောက်ကျသွားခဲ့ပြီမှာ ထင်ရှားလှသည်။

ဟေးရှန်းမိစ္ဆာဘုရင်သည် သူ၏မိစ္ဆာအရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ချန်ထျဲကျန်းအား မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ထားလိုက်ရာ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိစ္ဆာသွေးတစ်စက်သည် သွေးမြွေတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချန်ထျဲကျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

"အား... အား... အား..."

ချန်ထျဲကျန်းသည် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ အော်ဟစ်အော်ညည်းလေတော့သည်၊ သူ၏မျက်နှာမှာ ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်သွားပြီး သွေးကြောများ ဖောင်းကြွလာကာ အရိုးများ လွဲချော်ပြီး အသားများ စုတ်ပြဲကုန်သည်။ မိစ္ဆာကျွန်အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းဖြစ်စဉ်သည် အသားကို အပိုင်းပိုင်း မွှန်းစစ်ဆေးသည့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကဲ့သို့ပင် နာကျင်လှသည်။ သို့သော် တောင်နက်မိစ္ဆာဘုရင်၏ မျက်နှာမှာမူ အေးစက်တည်ငြိမ်မှုများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေသည်။

မိစ္ဆာသွေးအားလုံးသည် ချန်ထျဲကျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လုံးဝ ပေါင်းစပ်သွားမှသာ သူသည် မိစ္ဆာအရှိန်အဝါကို အေးစက်စွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး "ထစမ်း... အခုကစပြီး မင်းက ငါ့ရဲ့ အသစ္စာရှိဆုံး မိစ္ဆာကျွန်ပဲ။ ငါက ကောင်းမှုရှိရင် ဆုပေးပြီး အပြစ်ရှိရင် ပြစ်ဒဏ်ပေးတတ်တယ်။ ခုနတင် ငါ မင်းရဲ့ အကြောတွေကို ထုတ်ပြီး သွေးတွေကို လဲလှယ်ပေးလိုက်တယ်၊ မင်းကို မိစ္ဆာတစ်ဝက် ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် သန့်စင်ပေးလိုက်တာပဲ၊" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"အခုကစပြီး မင်းရဲ့စွမ်းအားတွေ အဆမတန် တိုးတက်လာမှာတင်မကဘဲ မင်းရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာခွန်အားကလည်း နတ်အဆင့် နဝမအလွှာရဲ့ အတားအဆီးကို ချိုးဖျက်သွားလိမ့်မယ်၊ အခု အဲဒီပိုင်ရော့ရှီးကို ဖမ်းဆီးပြီး ငါ့ဆီ ခေါ်လာခဲ့စမ်း၊ ငါမင်း သူမရဲ့ အစွန်းရောက် ယင်ခန္ဓာစွမ်းအားအားလုံးကို ဝါးမြိုပြီး တတိယအဆင့် မိစ္ဆာဘုရင်အဖြစ် ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်တဲ့အခါ မင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအသင်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် တရားဝင်ဖြစ်လာမယ့် အချိန်ပဲ။ ကဲ... သွားတော့၊"

"ဝူး..."

ချန်ထျဲကျန်းသည် စစ်မှန်သော မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ခြေလေးဖက်ဖြင့် လေနက်တောင်ပြင်ပသို့ အဓိပ္ပာယ်မဖော်နိုင်သော ငိုကြွေးသံများကို ထုတ်လွှတ်ကာ ဝုန်းဒိုင်းကြဲ ပြေးထွက်သွားတော့သည်...

မိုထျန်ချောက်ကမ်းပါး၏ နက်ရှိုင်းသော ဂူတစ်ခုအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။

အဆက်မပြတ် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် စူးစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ဒုတိယမြောက် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျိုးစေ့ သည် ချုရွှမ်၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် မည်သည့်ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမျှမရှိဘဲ နောက်ဆုံး၌ လုံးဝ စုစည်းဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ ဒုတိယမြောက် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျိုးစေ့ စုစည်းတည်ဆောက်မိသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုနှင့် နားလည်သဘောပေါက်မှု စွမ်းရည်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် တိုးတက်ကောင်းမွန်လာသကဲ့သို့ ထူးဆန်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ ဘိုးဘေးနဂါးကျင့်စဉ်အပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုကပင် သိသိသာသာ နက်ရှိုင်းသွားခဲ့သည်။

"ပိုလျှံနေတဲ့ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျိုးစေ့က ငါ့ရဲ့ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကို အမှန်တကယ် မြှင့်တင်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒါက မိစ္ဆာဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို တီထွင်ခဲ့တဲ့ စီနီယာကောင်းကင်ဓားမကိုယ်တိုင်တောင် ဘယ်တုန်းကမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့တဲ့ အရာမျိုးပဲ။ ငါက မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျိုးစေ့ နှစ်ခုကို စုစည်းနိုင်မှတော့ သုံးခု၊ လေးခု... ဒါမှမဟုတ် အတိုင်းအဆမရှိ အများကြီးအထိပါ စုစည်းနိုင်မလား"

"အဲဒီလိုသာဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အတိုင်းအတာအထိ မြင့်တက်သွားမလဲ”

ချုရွှမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ လှိုင်းထနေတော့သည်။ သူ မိုထျန်ချောက်ကမ်းပါးသို့ လာခဲ့သည်မှာ တကယ်ကို အချိန်ကိုက်ဖြစ်ပေသည်။

"အခု မိုထျန်ချောက်ကမ်းပါးက ကိစ္ဆာတွေပြီးသွားပြီဆိုတော့ ကျူးရှန်းမြို့ငယ်ဆီ ဦးတည်ရမယ့် အချိန်ပဲ"

"ဝူး..."

ချုရွှမ်သည် သူ၏ လေနှင့်မိုးကြိုး အတောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ပြီး ကျောက်နံရံမှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းတက်သွားခဲ့သည်။ သုံးရက်ကြာပြီးနောက် သူသည် ကျယ်ပြောလှသော တောအုပ်ကြီးကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ရာ ထိုအတောအတွင်း မိစ္ဆာသားရဲအမြောက်အမြားကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ ထိုသားရဲများသည် မိစ္ဆာအစစ်အမှန်ဖြစ်လာရန် လမ်းဝေးကြီး လိုသေးသဖြင့် ချုရွှမ်အနေဖြင့် အချိန်ဖြုန်းမနေခဲ့ပေ။

နောက်ထပ် နှစ်ရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ ချုရွှမ်သည် ခရိုင်မြို့ငယ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် အမှုကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ကျူးရှန်းမြို့ငယ်သို့ သွားရန် ဆုံးဖြတ်ထားခြင်းကြောင့် မိစ္ဆာအသွင်သဏ္ဌာန်ကို ဆက်လက်အသုံးပြု၍မရတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ချုရွှမ်သည် မြင်းအမြန်တစ်ကောင်ကို ဝယ်ယူကာ စီးနင်းခဲ့သည်။

နောက်ထပ် နှစ်ရက်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ချုရွှမ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရှေးဟောင်းမြို့ရိုးကြီးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။ ဤမြို့ရိုး၏ အတွင်းဘက်၌ ရှိသည်မှာ ကျူးရှန်းမြို့ငယ် ပင်ဖြစ်သည်။

အတိတ်ကာလက နိုင်ငံ ပျက်သုဉ်းသွားမည့်အရေးကို မလိုလားသော မှူးမတ်သူကောင်းများက ဤနေရာတွင် လူပေါင်းသိန်းချီသော စစ်တပ်ကြီးကို စုစည်းကာ မဟာချင်၏ သိမ်းပိုက်မှုကို တားဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသော်လည်း အားလုံး အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခြင်း ခံခဲ့ရသည်ဟု ဆိုကြသည်။ မဟာချင်သည် တစ်လောကလုံးကို စည်းလုံးညီညွတ်အောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ကျူးရှန်းမြို့ငယ်၏ အနီးနားတွင် ထျန်းမန်ခံတပ်ဟု အမည်ရသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် တောင်ကြားခံတပ်ကြီးတစ်ခုကိုပင် တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး စစ်သည်တော် အင်အားတစ်သိန်းခန့်ဖြင့် အမြဲမပြတ် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်စေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့်ပင်၊ ကြီးမားလှသော မိစ္ဆာသောင်းကျန်းမှုကြီးကြောင့် ယခင်က ထျန်းမန်ခံတပ်ကြီးသည် ယနေ့ခေတ်တွင် တစ္ဆေတံခါးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသများမှ ကျန်ရစ်သူ ပြည်သူများအားလုံးသည် ကျူးရှန်းမြို့ငယ်ဆီသို့ ဆုတ်ခွာလာခဲ့ကြသဖြင့် ၎င်းသည် မြို့ငယ်လေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း လူဦးရေ ထူထပ်စည်ကားကာ အချို့သော မြို့ကြီးများထက်ပင် သာလွန်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ချုရွှမ်သည် မြင်းစီး၍ ကျူးရှန်းမြို့ငယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ မြို့ငယ်တစ်ခုလုံး ခြောက်ကပ်ပြီး လူသူကင်းမဲ့နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လမ်းမများပေါ်တွင် ရံဖန်ရံခါ မြင်တွေ့ရတတ်သော သက်ကြီးရွယ်အို အနည်းငယ်မှလွဲ၍ လူငယ်လူရွယ်များ၊ အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးငယ်များကို လုံးဝ မတွေ့ရပေ။

ယခုအချိန်သည် နေ့ခင်းကြောင်တောင် နေမွန်းတည့်ချိန် ဖြစ်သည်ကို သိထားရမည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် လမ်းမများပေါ်တွင် အစည်ကားဆုံး အချိန်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆိုင်ခန်းအများအပြားမှာ လုယက်ဖျက်ဆီးခြင်း ခံထားရသကဲ့သို့ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေသည်။ ချုရွှမ်သည် ပို၍ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် မြေပုံလမ်းညွှန်ချက်အတိုင်း ကျူးရှန်းမြို့ငယ်ရှိ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာန၏ အကျဉ်းထောင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် မောင်းနှင်သွားခဲ့လေတော့သည်။

"ရပ်စမ်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ"

ကံကောင်းစွာဖြင့်၊ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာန၏ အကျဉ်းထောင်ကို စောင့်ကြပ်နေဆဲဖြစ်သော အကျဉ်းထောင်စောင့်အချို့ ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ချင်းစီသည် ရန်သူအင်အားကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ပျာပျာသလဲ ဖြစ်နေကြပြီး သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို မြင်သောအခါ နိုးနိုးကြားကြားဖြင့် သတိကြီးစွာ ထားနေကြသည်။

ချုရွှမ်သည် မတတ်သာဘဲ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားတံဆိပ်နှင့် တရားဝင်အမိန့်စာစာရွက်ကို ထုတ်ပြကာ "ငါက မဟာချင် မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနရဲ့ အဆင့် (၅) တရားစီရင်ရေး အရာရှိ ချုရွှမ် ဖြစ်တယ်။ အမှုတစ်ခုကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ အမိန့်အရ လာခဲ့တာ။ မင်းတို့ရဲ့ အကျဉ်းထောင်မှူး ဒီမှာ ရှိလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနတွင် အကျဉ်းထောင်အသေး သုံးထောင်နှင့် အကျဉ်းထောင်အကြီး ငါးရာ ရှိသည်။ အကျဉ်းထောင်တိုင်းတွင် အကျဉ်းထောင်မှူးတစ်ဦးစီ ရှိကြပြီး၊ တော်ဝင်မြို့တော်၏ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်မှ အကျဉ်းထောင်မှူးသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးအဖြစ် အဆင့် (၅) ရာထူးကို ရရှိထားသည်။ အခြား အကျဉ်းထောင်အကြီးများမှ အကျဉ်းထောင်မှူးများသည် အဆင့် (၆) ရာထူး ဖြစ်ကြကာ၊ အကျဉ်းထောင်အသေးများတွင်မူ အဆင့် (၇) အကျဉ်းထောင်မှူးများ ရှိကြသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် တရားစီရင်ရေး အရာရှိဟူသော ရာထူးကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးကြသော်လည်း ချုရွှမ်၏ အမှတ်အသားတံဆိပ်နှင့် အမိန့်စာမှာ အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် စောင့်ကြပ်နေသော အကျဉ်းထောင်စောင့်များသည် မလေးမစားမလုပ်ဝံ့ကြဘဲ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်အတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

မကြာမီပင်၊ သံကြိုးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသော မျက်လုံးတစ်ဖက်လပ် သန်မာသောလူကြီးတစ်ယောက် ထွက်လာခဲ့သည်။ ချုရွှမ်အား မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် ဆွံ့အသွားပြီး "မင်းက တော်ဝင်မြို့တော် မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနက စေလွှတ်လိုက်တဲ့ အဆင့် (၅) တရားစီရင်ရေး အရာရှိလား... မင်း တစ်ယောက်တည်းပဲလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဘာလဲ... ငါတစ်ယောက်တည်းနဲ့ မလုံလောက်ဘူးလို့ ပြောချင်တာလား" ချုရွှမ်သည် ထိုသန်မာသောလူကြီးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် မထေမဲ့မြင်ပြုသော အရိပ်အယောင်များကို အထင်အရှား သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူသည် စကားအများကြီး မပြောတော့ဘဲ သူ၏ကျောပြင်နောက်မှ သွေးသောက် အရူးဓားမကို ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။

"ဝူး..."

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ "မင်းက မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနရဲ့ အဆင့် (၆) အကျဉ်းထောင်မှူးတစ်ယောက် ဖြစ်နေမှတော့ ဒီဓားမကြီးကို မှတ်မိရဲ့လား"

"အရှင်... ဒါက မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနရဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ ပြိုင်ဘက်ကင်းအောင် ရက်စက်တဲ့ လက်နက်ဆိုးကြီးဖြစ်တဲ့ သွေးသောက် အရူးဓားမ မဟုတ်ပါလား။ အရှင်... အရှင့်အနေနဲ့ ကွပ်မျက်သူရဲ့ အသက်ဘေးများတဲ့ ကွပ်မျက်သူလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းနေတာပဲ၊"

"ကျွန်တော်မျိုး အရာရှိမင်း ရောက်ရှိလာတာကို ကြိုတင်မသိခဲ့လို့ ကောင်းမွန်စွာ မကြိုဆိုနိုင်ခဲ့တာကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ အရှင်၊"

"ဝုန်း..."

နှစ်မီတာခန့် မြင့်မားသော မျက်လုံးတစ်ဖက်လပ် သန်မာသောလူကြီးသည် ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်ချလိုက်တော့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြို့တော်တွင် အန္တရာယ်များပြားသည့် ကွပ်မျက်သူလမ်းစဉ်ကို တစ်ဖန်ပြန်လည် စတင်လျှောက်လှမ်းကာ မိစ္ဆာများကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း သတ်ဖြတ်နေသော မကြောက်မရွံ့တတ်သည့် အရူးတစ်ယောက် ရှိနေကြောင်း သူ ကြားသိထားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

အစောပိုင်းတွင် ချုရွှမ်သည် သူတို့နှင့် စိမ်းသက်နေသော တရားစီရင်ရေး အရာရှိဟူသော ရာထူးအမည်ဖြင့် မိတ်ဆက်ခဲ့သဖြင့် ထိုသန်မာသောလူကြီးမှာ ခဏမျှ သတိမထားမိဘဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရခြင်းပင်။ "အကယ်၍ အရှင်က အဲဒီအရူးကြီးဖြစ်မှန်း စောစောစီးစီး ပြောခဲ့ရင် ကျွန်တော်မျိုး ဒီလောက် မလေးမစား လုပ်ဝံ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး၊" ထိုနှစ်မီတာမြင့်သော လူကြီးသည် နှလုံးသားထဲတွင် အလွန်ပင် ခံပြင်းစွာဖြင့် တိုးတိုးလေး ညည်းတွားလိုက်မိသည်။

ချုရွှမ်သည်လည်း သူ့အား အပြစ်တင်ရန် စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ မြင်းပေါ်တွင် ဆက်လက်ထိုင်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် "ဒီကျူးရှန်းမြို့ငယ်က ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ဘာဖြစ်လို့ နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီးမှာ ဒီလောက်တောင် ခြောက်ခြားဖို့ ကောင်းနေရတာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်လေသည်။