အခန်း (၁၀၈၅-၁၀၈၆)

အခန်း (၁၀၈၅) - ဆောင်းဦးလေနှင့် ကြွေလွင့်သောသစ်ရွက်များ

ဂူဗိမာန်တစ်ခုအတွင်းသို့...

အလင်းတန်းနှစ်ခု ဖြတ်သန်းဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ တစ်ဦးမှာ ညှို့ဓာတ်ပြင်းသော မိန်းမပျိုဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးမှာမူ ရုပ်ရည်ချောမောခန့်ညားသော တာအိုဆရာငယ် ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကို ပင့်ကာ -

"ဘာလို့ ဒီနေရာ ဖြစ်နေရတာလဲ" ဟု စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ယွမ်ချွီသည် ဤဂူဗိမာန်ကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လက်ကို ဝှေ့ယမ်း၍ တစ်ချက်သုတ်သီးလိုက်ရာ၊ ထိုဂူဗိမာန်သည် ချက်ချင်းပင် တစ်မူထူးခြားစွာ သစ်လွင်တောက်ပသွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

လီယန်ချူသည် အတိတ်တုန်းက ဤဂူဗိမာန်သို့ ရောက်ရှိဖူးပြီး၊ စိတ်ဓားအတတ် ကိုလည်း ဤနေရာ၌ပင် သင်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် နဂါးပုလဲတစ်လုံးနှင့် ဆန်းကြယ်လှသော ကတ္တီပါကော်ဇော တစ်ချပ်ကိုလည်း ရရှိခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းအရာမှာ သာမန်ပစ္စည်းကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း၊ တကယ်တမ်း၌မူ ရေမနစ်၊ မီးမလောင်သည့်အပြင် ဓားလှံလက်နက်များဖြင့်ပင် မဖျက်ဆီးနိုင်ချေ။

သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာအင်အားဖြင့်ပင် ဆွဲဖြဲ၍ မရနိုင်သကဲ့သို့ ဖျက်ဆီး၍လည်း မရနိုင်ခဲ့ချေ။

ယွမ်ချွီ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ရင်းနှီးနေသော ပုံရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် ဂူဗိမာန်မှာ သစ်လွင်တောက်ပနေသော်လည်း အထဲရှိ ကတ္တီပါကော်ဇောမှာ ပျောက်ကွယ်နေပြီဖြစ်ကာ၊ စာပွဲနှင့် ကုလားထိုင် ခုံတန်းလျားများပင် မရှိတော့ချေ။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေတော့သည်။

ယွမ်ချွီ၏ ပထမဆုံး စကားတစ်ခွန်းကပင် လီယန်ချူကို အနည်းငယ် အံ့ဩသွားစေခဲ့သည်။

"ဒါက မူလကတည်းက ငါ့ရဲ့ ဂူဗိမာန်ပဲ..."

"နှမြောစရာကောင်းတာက... အစပိုင်းတုန်းက ငါ ဒါတွေကို လုံးဝ မမှတ်မိခဲ့တာပဲ"

လီယန်ချူသည် သူမကို စိုက်ကြည့်နေမိပြီး မည်သည့်စကားမျှ မဆိုချေ။

ယခုအခါ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဝန်းရံနေပြီး၊ ခရမ်းရောင်အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားဆန်းကြယ်သည့် ပုံရိပ်သည် လူကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေပေသည်။

ယွမ်ချွီက -

"အဲဒီတုန်းက ဒီနေရာမှာ ကျင့်ကြံခဲ့တာက ချင်ဝေကျန့်ရန် အပြင်၊ နောက်ထပ်တစ်ယောက်ကတော့ ငါပဲ "

"စောစောက နင်တွေ့ခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်လူသား နှစ်ယောက်က... ယွမ်ရှောင်လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ တရားခံတွေပဲ။ ငါ ပြန်ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာတော့ ချင်ဝေကျန့်ရန်က ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီ"

"သူမက မကွယ်လွန်ခင်မှာ မဟာတန်ခိုးစွမ်းအားကို လည်ပတ်ပြီး၊ ကျန်ရှိနေတဲ့ ကောင်းကင်လူသားနှစ်ယောက်ကို ဂူရွှီးထဲကို ပို့ဆောင်ဖို့ ကြံစည်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ တံခါးကို ပိတ်ဖို့ အချိန်မမှီခင်မှာပဲ သူမက သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရတာ"

"ငါက အဲဒီအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရတာမလို့၊ သူတို့နှစ်ယောက်ကို လက်ဦးမှုယူပြီး နှိမ်နင်းချုပ်နှောင်လိုက်တာပေါ့။ နှမြောစရာကောင်းတာက ဒီနေရာနဲ့ ဂူရွှီးက ဆက်နွှယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်လို့ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲလို့ မရတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါက သူတို့နှစ်ယောက်ကို အစီရင်မျက်စိအဖြစ် အသုံးချပြီး၊ နက်ရှိုင်းသော အမှောင်ထုအစီရင်ကြီး ကို အသက်သွင်းပြီး၊ ဂူရွှီးက လောကထဲကို ကျူးကျော်လာမှာကို တားဆီးပိတ်ဆို့ထားခဲ့တာ"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လီယန်ချူသည် သဘောပေါက်သွားခဲ့ရ၏။ နဂိုက သူ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ယွမ်ရှောင်လျှို့ဝှက်နယ်မြေရှိ နတ်ဘုရားမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ရာ၊ မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဆန်းကြယ်လှသော အစီရင်ကြီးကို ချန်ထားနိုင်ခဲ့သနည်း။

အမှန်တကယ်တော့ အခြားတစ်ဦးက လက်ဦးမှုယူ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ ဘာတွေ ထပ်ဖြစ်ခဲ့သေးလဲ" ဟု လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။

ယွမ်ချွီက ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် -

"ငါ ပြန်ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာပဲ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရနေခဲ့ပြီ။ ဒီကိစ္စကို လုပ်ဆောင်ပြီးတဲ့နောက်မှာ၊ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားတွေကို ဖြတ်တောက်ပြီး ချင်ဝေကျန့်ရန်ရဲ့ ပိရှောင်နတ်လက်ကောက် ထဲမှာ သိမ်းဆည်းပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို အိပ်မွေ့ချ ပိတ်ဆို့ထားခဲ့တာ။ ပြန်လည်နိုးထလာတဲ့အချိန်မှာတော့ ဒီနေရာက လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး၊ ကျင့်ကြံသူအများအပြား ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှောင်တိမ်းဖို့ ဒီနေရာမှာ နေထိုင်နေကြတာကို တွေ့ရတယ်"

ဟု ဆို၏။

လီယန်ချူသည် ဟင်းလင်းပြင်လမ်းစဉ်ကို ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ရာ၊ စောစောကတည်းက ဤနေရာရှိ ဆန်းကြယ်မှုအချို့ကို ရိပ်မိထားခဲ့သည်။ ယခုအခါ ယွမ်ချွီ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသည်။

"ဒီထဲမှာ ဒီလောက်အထိ ရှုပ်ထွေးတဲ့ အကြောင်းအရာတွေ ရှိနေတာကိုး... မဆန်းတော့ပါဘူး" ဟု လီယန်ချူက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

ယွမ်ချွီသည် ထိုနေရာ၌ ထိုင်ချလိုက်ပြီး၊ ပျင်းရိစွာဖြင့် တစ်ချက် ဆန့်ငင်လိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဝတ်စုံသည် ပြဲထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားပြီး ပြင်းထန်လှသော ဖိအားကို အံတုနေရပုံရသည်။

မြေခွေးနတ်သမီးကဲ့သို့ ညှို့ဓာတ်ပြင်းလှသော ဤမိန်းမပျိုက ပြုံးလျက် -

"စောစောက ကံကောင်းလို့ နင်က ငါ့စကားကို နားမထောင်ဘဲ... အထဲကို ဇွတ်ဝင်ပြီး အဲဒီကောင်းကင်လူသားကို သတ်ပစ်လိုက်တာ" ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး -

"ဒါက ဒီတာအိုဆရာ လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါ ချောက်နက်ထဲကို ဝင်သွားတဲ့အချိန်မှာ အဲဒီကောင်းကင်လူသားက နောက်ကို ပြန်လှည့်ပြေးလာတာကို တွေ့ရတာ။ သူက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုခုကို မြင်ခဲ့ရပုံပဲ။ အဲဒီနောက်မှာတော့ စွမ်းအားတစ်ခုရဲ့ ဆွဲဖြဲဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရတာ"

"ချက်ချင်းပဲ ချောက်နက်ကြီးက ဒီနေရာကို ဝါးမြိုလာတာမလို့...ငါ လည်း ချက်ချင်း ပြန်လှည့်ထွက်လာခဲ့တာ"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ယွမ်ချွီက သဘောပေါက်သွားပြီး -

"အော်... ဒါကြောင့်ကိုး။ အဲဒီကောင်းကင်လူသားက အတိတ်တုန်းက ငါ့ရဲ့ အစီရင်မျက်စိအဖြစ် အသုံးချခံထားရတာမလို့၊ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားအချို့ ကျန်ရှိနေတာ။ ချောက်နက်ထဲကို သတ်ဖြတ်ဝင်ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ ဂူရွှီးရဲ့ အာရုံခံစားမိခြင်းကို ခံလိုက်ရလို့ ဝါးမြိုခံလိုက်ရတာ နေမှာပါ" ဟု ဆို၏။

စကားလုံးများ ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ၊ သူမသည် ခဏမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ ဆောင်းဦးရေပြင်ကဲ့သို့ ကြည်လင်လှသော မျက်ဝန်းများဖြင့် လီယန်ချူကို စိုက်ကြည့်ကာ -

"ဒီနေ့ နင်သာ ဒီနေရာနဲ့ ဂူရွှီးကြားက ဆက်နွှယ်မှုကို မဖြတ်တောက်ပေးခဲ့ရင်... ငါ နိုးထလာနိုင်မှာ မဟုတ်တဲ့အပြင်၊ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကလည်း ဂူရွှီးနဲ့ ဆက်လက်ပတ်သက်နေပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ဝါးမြိုဖျက်ဆီးခြင်း ခံရမှာပဲ"

"တစ်လောကလုံးက ယွမ်ရှောင်လျှို့ဝှက်နယ်မြေလည်း ပျက်စီးသွားနိုင်တယ်"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

တကယ်လို့ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်သာ ဖြစ်ပွားခဲ့ရင်... ယွမ်ချွီသည် ထွက်ခွာသွားခဲ့လျှင်ပင်၊ ပိရှောင်နတ်လက်ကောက်ထဲတွင် သူမ၏ စိတ်အာရုံနှင့် စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေပြီး၊ အစီရင်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ရာ၊

သူမသည်လည်း ဂူရွှီး၏ ဆွဲခေါ်ခြင်းကို ခံရပြီး ပြန်လည်ဝါးမြိုခံရမည် ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက -

"ဒီကိစ္စကလည်း တိုက်ဆိုင်သွားတာပါပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ယွမ်ချွီသည် လှပစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး -

"လောကမှာ ဘယ်အရာက တကယ်တမ်း တိုက်ဆိုင်နေမှာလဲ... မမြင်ကွယ်ရာမှာ ကံတရားရဲ့ အလိုတော် ရှိနေတာပဲ" ဟု ဆို၏။

သူမ၏ လေသံမှာ ညင်သာလှပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ညှို့ဓာတ်များ ပြည့်နှက်နေကာ၊ ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်သမီးကဲ့သို့ အေးစက်တည်ငြိမ်ခြင်း မရှိဘဲ၊ မြေခွေးမလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထူးခြားဆန်းကြယ်လှပေသည်။

လူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

သူမသည် တမင်တကာ ဟန်ပန်လုပ်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုကဲ့သို့သော မိန်းမပျိုတို့၏ အလှတရားသည် မသိမသာ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွမ်ချွီသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး -

"အတိတ်တုန်းက ဒီနေရာမှာ ကတ္တီပါကော်ဇော တစ်ချပ် ရှိသေးတာ။ အလွန် ဆန်းကြယ်လှပေမယ့်၊ အချိန်တွေ အများကြီး ကြာသွားခဲ့ပြီမလို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီထင်တယ်။ နဂါးပုလဲတစ်လုံးလည်း မရှိတော့ဘူး... မဟုတ်ရင်တော့ နင့်ကို တစ်ခါတည်း လက်ဆောင်ပေးလိုက်မှာ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လီယန်ချူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်သည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး၊ လက်ဖဝါးထဲတွင် ကတ္တီပါကော်ဇောတစ်ချပ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းအရာမှာ မည်သည့်မြက်ပင်များဖြင့် ရက်လုပ်ထားသည်မသိရဘဲ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှပေသည်။

ယွမ်ချွီ - "………………"

သူမသည် လီယန်ချူကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခြင်းမှာ အခြားရည်ရွယ်ချက် မရှိချေ။ သန့်စင်သော မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည်ရရှိလာပြီးနောက်၊ လီယန်ချူကို မိမိ၏ အတိတ်က ကျင့်ကြံခြင်းဂူဗိမာန်သို့ ဖိတ်ခေါ်၍ အသေးစိတ် ဆွေးနွေးလိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဤကတ္တီပါကော်ဇောကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူမသည် မဆွံ့အဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

လီယန်ချူသည် လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် -

"ဒီကတ္တီပါကော်ဇောတင်မကဘူး... အဲဒီနဂါးပုလဲ၊ ဖက်စိမ်းစာလိပ် တွေနဲ့ စာပွဲကုလားထိုင် ခုံတန်းလျားတွေအားလုံးကို ငါ သိမ်းကျုံးယူသွားခဲ့တာ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ယွမ်ချွီသည် မျက်နှာထက်တွင် ဆွံ့အအံ့ဩသွားခဲ့ရပြီး၊ နီမြန်းလှသော နှုတ်ခမ်းလေးသည် ဟစိဟစိ ဖြစ်သွားတော့သည်။

မဆန်းတော့ပါဘူး... ဂူဗိမာန်တစ်ခုလုံး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေတာ။

လီယန်ချူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ထိုနေရာတွင် ကျောက်စာပွဲနှင့် ကျောက်ကုလားထိုင်အချို့ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အတိတ်တုန်းက သူသည် ဤကတ္တီပါကော်ဇောကို ရရှိပြီးနောက်၊ ၎င်းမှာ သာမန်ပစ္စည်းကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တုန်းက စာပွဲနှင့် ကုလားထိုင်များ၏ ထူးခြားမှုကို မမြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း၊ သူသည် သယ်ဆောင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဆိုင်ရှင်မ ၏ စစ်ဆေးချက်အရ ၎င်းတို့မှာ သာမန်ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

သို့သော်ငြားလည်း သိုလှောင်အိတ် ထဲတွင် ထည့်သွင်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဂူဗိမာန်ထဲတွင် ကျောက်စာပွဲနှင့် ကျောက်ကုလားထိုင်များ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ ယွမ်ချွီသည် ညှို့ဓာတ်ပြင်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"တာအိုဆရာလေး... နင်ကတော့ တကယ်ကို ကြည့်လေလေ ပိုပြီး သဘောကျဖို့ကောင်းလေလေပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လီယန်ချူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်သည် ထပ်မံ၍ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားခဲ့ရ၏။

အတိတ်တုန်းက သူ ဤဂူဗိမာန်သို့ ရောက်ရှိစဉ်က... ပြင်ပရှိ အစီရင်အတားအဆီးများကြောင့်သာ လူစိမ်းများ ဝင်ရောက်မလာနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂူဗိမာန်အတွင်းပိုင်းတွင်မူ မည်သည့်အစီရင်နှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းစွမ်းအားမျှ မရှိချေ။

သူသည် အတိတ်တုန်းက အနည်းငယ် သက်ပြင်းချမိသေးသည်။ ဤနေရာ၌ ကျင့်ကြံခဲ့သော ဆန်းကြယ်လှသော ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်သည်၊ လောကပြင်ပ မိစ္ဆာကောင်များ ကျူးကျော်လာစဉ်က အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် မြှုပ်နှံမည့်နေရာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခြင်း မဟုတ်ချေ။

ယခုအချိန်တွင် ထိုကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ကြီးသည် မိမိ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ဘဲ၊ အစစ်အမှန် ပိုင်ရှင်နှင့် တွေ့ဆုံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယွမ်ချွီသည် ပြုံးလျက် -

"အရာခပ်သိမ်းက ကံတရားရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှု ဖြစ်နေတာပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူမသည် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံရသည်။

"အဲဒီကတ္တီပါကော်ဇောရဲ့ နာမည်က လေမီးကော်ဇော လို့ ခေါ်တယ်။ အပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး တရားထိုင်ရင် တရားသိမြင်မှုကို ရရှိစေနိုင်စွမ်း ရှိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကံတရားရဲ့ အကျိုးဆက် က အရမ်းကြီးမားလှတယ်။ အတိတ်တုန်းက တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို ဒါကို အသုံးမပြုဖို့ တားဆီးခဲ့သေးတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သတ်ဖြတ်ခြင်းဘေးဒုက္ခနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာ... ဒါနဲ့ ပတ်သက်နေမလားတော့ မသိဘူး။ တာအိုဆရာလေး... နင်လည်း သတိထားဦးနော်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လီယန်ချူသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်မိသည်။ လေမီးကော်ဇော ဟုတ်လား...

"ကောင်းပြီ"

ယွမ်ချွီသည် ညှို့ဓာတ်ပြင်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး၊ လက်ချောင်းဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် တစ်ချက်ခြစ်လိုက်ရာ၊ ဂူဗိမာန်၏ ကျောက်နံရံသည် ရေလှိုင်းကဲ့သို့ ကွဲအက်သွားသည်။

အထဲတွင် ကြွေပုလင်းများဖြင့် ထည့်ထားသော ဝိညာဉ်ဆေးရည်များနှင့် ဆေးလုံးအချို့ ရှိနေသည်။

"ရှိနေဆဲပဲကိုး "

လီယန်ချူသည် မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်မိသည်။ အတိတ်တုန်းက ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်စဉ်က၊ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာစွာ စူးစမ်းရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ဖုံးကွယ်ထားသည့် ဟင်းလင်းပြင်ကို မတွေ့ရှိခဲ့ချေ။

ယွမ်ချွီသည် ထိုကြွေပုလင်းများကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ၊ ၎င်းတို့မှာ ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများ ဖြစ်ကြပေသည်။

သူမသည် ၎င်းတို့ကို လီယန်ချူထံသို့ အားလုံး ပေးအပ်လိုက်ပြီး -

"ဒီကျင့်ကြံခြင်း ရင်းမြစ်တွေက... နင့်ကို အဆင့်တစ်ခုအထိ ရောက်အောင် ကူညီပေးဖို့ လုံလောက်ပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဤအကြီးအသေး ကြွေပုလင်းပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းမကသော အရာများထဲတွင်၊ မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများနှင့် ဆန်းကြယ်လှသော ဆေးစွမ်းများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

လီယန်ချူသည် ထိုဆေးလုံးများကို လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် ဆွံ့အသွားခဲ့ရ၏။

အတိတ်တုန်းက သူ ဤဂူဗိမာန်ကို စူးစမ်းစဉ်က... ဆေးနည်းပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းမက မှတ်တမ်းတင်ထားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ဖူးသည်။

၎င်းဆေးနည်းများအတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းအချို့မှာ လောကထဲတွင် ကွယ်ပျောက်နေပြီဖြစ်ကာ၊ ဥပမာအားဖြင့် စစ်မှန်သော နဂါးသွေးအဆီအနှစ်၊ ဖီးနစ်ငှက်သွေးအဆီအနှစ် စသည်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

လီယန်ချူသည် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ဖက်စိမ်းစာလိပ်ပေါ်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော လေထုကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ရုပ်ခန္ဓာကျင့်ကြံခြင်း ဆေးလုံးအများအပြား ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤညှို့ဓာတ်ပြင်းလှသော မိန်းမပျိုသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဆိုင်ရာ မဟာဆရာကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့မှာ သာမန်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများ မဟုတ်ချေ။ သူသည် ဤကျင့်ကြံခြင်း ရင်းမြစ်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ဤဆေးလုံးများ၏ အကျိုးကျေးဇူးမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့်၊ ယွမ်ချွီသည် အမှန်တကယ်ပင် ရက်ရောလှပေသည်။

လီယန်ချူက -

"ကောင်းကင်လူသားတွေက ဘာဖြစ်လို့ ဂူဗိမာန်နဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းရတာလဲဆိုတာ သိလား"

ဟု မေးလိုက်သည်။

ယွမ်ချွီက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး - "မသိဘူး" ဟု ဆို၏။

ယွမ်ချွီ၏ မျက်နှာထက်တွင် ရှားရှားပါးပါး လေးနက်တည်ကြည်မှုများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ငါလည်း ဒီကိစ္စရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူက ကြိုးကိုင်နေလဲဆိုတာ သိချင်တာပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်များ အားလုံး ပြန်လည်မရရှိသေးသော်လည်း၊ အများစုကို မှတ်မိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယွမ်ရှောင်လျှို့ဝှက်နယ်မြေရှိ ချင်ဝေနတ်သမီးနှင့် သူမသည် သံယောဇဉ်အလွန် နက်နဲလှသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်လူသား၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ယခုအခါ လက်ဦးမှုယူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သူတစ်ဦးမှာ လီယန်ချူ၏ ကြာစိမ်းနတ်အလံတော်အောက်တွင် ဝိညာဉ်ခြောက်ခြား ပြာမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ၊

အခြားတစ်ဦးမှာမူ ဂူရွှီး၏ ဖော်ပြရန်ခက်ခဲသော စွမ်းအားအောက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

သို့သော်ငြားလည်း နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူမှာမူ ယခုထက်ထိ ပေါ်ထွက်မလာသေးချေ။

………………

လီယန်ချူသည် ယွမ်ရှောင်လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး၊ ယွမ်ချွီမှာမူ အထဲ၌ ကျန်ရစ်ကာ ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။

သူမသည် ယခုအခါ မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည်ရရှိလာပြီဖြစ်ရာ၊ နောက်ပိုင်းတွင် ပိမြတ်နတ်လက်ကောက်ထဲ၌ သိမ်းဆည်းထားသော ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများကို ပြန်လည်သန့်စင်ရန်သာ လိုအပ်တော့သည်။

လီယန်ချူသည် ဝေ မြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ဤတစ်ခေါက် ခရီးစဉ်၏ အကျိုးကျေးဇူးမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပြီး၊ လက်ထဲရှိ ကျင့်ကြံခြင်း ရင်းမြစ်များသည် အလွန်ပင် အရေးပါလှပေသည်။

"နတ်ဘုရားရတနာတွေရဲ့ စွမ်းအားက ကြီးမားလှပေမယ့်၊ ထူထပ်လှသော ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားတွေရဲ့ အထောက်အပံ့ကိုလည်း လိုအပ်တာပဲ။ ဒါ့အပြင် တချို့ထူးခြားတဲ့ အစီရင်အတားအဆီးတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရရင်... မိမိကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကိုပဲ အားကိုးရမှာ"

ဟု လီယန်ချူက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဤလေမီးကော်ဇော ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ယွမ်ချွီ၏ စကားအရ ဤကော်ဇောသည် တရားသိမြင်မှုကို ရရှိစေနိုင်သော်လည်း၊ အပေါ်တွင် ကြီးမားလှသော ကံတရားအကျိုးဆက်များ ကိန်းအောင်းနေသည်။

လီယန်ချူသည် တာအိုကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ရာ၊ ကံတရား၏ အကျိုးဆက်များကို အလွန်ပင် ဘေးဖယ်ထားတတ်သော်လည်း၊ သူ၏ ဇာတာမှာ ထူးခြားလှပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ကံတရားအကျိုးဆက်များမှာလည်း အလွန်ပင် များပြားလှပေသည်။

"ကြွေးမြီတွေ အများကြီး ရှိနေရင်တော့... ဖိအားမရှိတော့ပါဘူး။ ဒီလောက်အထိ များပြားလှတဲ့ ကံတရားအကျိုးဆက်တွေကို... သူတို့ဘာသာသူတို့ တိုက်ခိုက်ခိုင်းလိုက်တာပေါ့"

လီယန်ချူသည် ဂရုမစိုက်ဘဲ သေချာစွာ စူးစမ်းလေ့လာလိုက်ပြီး၊ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများကို အထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သော်လည်း မည်သည့်ထူးခြားမှုကိုမျှ မတွေ့ရှိရသေးချေ။

သူသည် ကော်ဇောကို ခန္ဓာကိုယ်အောက်တွင် ထားရှိကာ၊ တရားထိုင်လျက် အသိတရားကို စုစည်းပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကြည်လင်စေလိုက်သည်။

လီယန်ချူသည် အစပိုင်းတွင် ထူးခြားမှုကို နားမလည်ခဲ့သော်လည်း၊ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဆန်းကြယ်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူသည် မဟာတန်ခိုးစွမ်းအားများနှင့် ကျင့်စဉ်များကို စတင်ဆင်ခြင်တွက်ချက် လိုက်တော့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်တွင် ကြီးမားခမ်းနားလှသော တာအိုပုံရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်းယွန်းကျောင်း ထဲတွင် ကျင့်ကြံနေသော သံစားသားရဲ သည် ဤထူးခြားသော အရှိန်အဝါကို ခံစားမိလိုက်သဖြင့် ချက်ချင်း မျက်လုံးပွင့်လာခဲ့သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်နေသော်လည်း၊ အထဲ၌ ကိန်းအောင်းနေသော ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းအားများကို ခံစားမိလိုက်ရသည်။

မသိမသာပင် သူ၏ စွမ်းအားမှာ များစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရင်သားထွားပြီး တင်ပါးဆုံကားလှသော အလွန်လှပသည့် မိန်းမပျိုတစ်ဦးသည် ဂူကျောင်းထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေများထံ သွားရောက်လည်ပတ်ပြီး ပြန်လာသော ကျွေ့ဟွာ ဖြစ်ပေသည်။ သူမသည် ရှောင်ဖုန်းတောင် သို့ တစ်ခေါက် ပြန်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ယခုအချိန်တွင် သံစားသားရဲ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ တာအိုပုံရိပ်များ ပေါ်ထွက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။

"ဒီကောင်က တရားသိမြင်မှုကို ရရှိနေတာလား"

ဟု ကျွေ့ဟွာ က အံ့ဩစွာ ဆိုလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူမသည် လီယန်ချူ၏ အခန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုဆန်းကြယ်လှသော အရှိန်အဝါကို ခံစားမိလိုက်သည်။

သူမသည် ခဏမျှ ဆွံ့အသွားခဲ့ရပြီးနောက် မိမိ၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

သူမ၏ အခန်းနှင့် လီယန်ချူ၏ အခန်းမှာ နံရံတစ်ခုသာ ခြားထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် အခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ မဟာနဂါးနတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံလိုက်တော့သည်။

မဟာနဂါးနတ်ဘုရားကျင့်စဉ်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လှပြီး၊ လီယန်ချူသည် သင်္ချိုင်းဂူထဲမှ အဖိုးအိုထံမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျွေ့ဟွာ ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်မှာ မမြန်ဆန်လှသော်လည်း၊ လီယန်ချူ တရားသိမြင်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ထူးခြားသည့် စွမ်းအားနယ်ပယ်အောက်တွင်၊ မဟာနဂါးနတ်ဘုရားကျင့်စဉ်မှာ မသိမသာပင် များစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ မျက်လုံးပြန်ပွင့်လာသောအခါ၊ မျက်ဝန်းထဲမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာခဲ့သည်။

စောစောက ထိုထူးခြားသော တရားသိမြင်မှု အခြေအနေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားစဉ်၊ သူ ကျင့်ကြံထားသော မဟာတန်ခိုးစွမ်းအားများနှင့် မန္တန်အများအပြားမှာ ကြီးမားလှသော တိုးတက်မှုများကို ရရှိခဲ့သည်။

သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသော နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်များမှာ အလွန်ပင် များပြားလှပြီး၊ မိုးကြိုးထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ဟင်းလင်းပြင်ဖြတ်သန်းခြင်း၊ တောင်စဉ်ပြိုလဲစေခြင်း စသည်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ယခုအခါ အားလုံးမှာ များစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"တကယ်ကို ရတနာကောင်းကြီးပါပဲ"

လီယန်ချူသည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး၊ ရုတ်တရက် အတိတ်တုန်းက ချင်းယွန်းကျောင်းထဲတွင် မြှုပ်နှံထားခဲ့သော နတ်ဘုရားကျောက်တုံး ကြီးကို သတိရသွားသည်။

ထိုနတ်ဘုရားကျောက်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်၍ ကျင့်ကြံခြင်းသည်လည်း တရားသိမြင်မှုကို ရရှိစေနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

"တကယ်လို့ လေမီးကော်ဇောကို... နတ်ဘုရားကျောက်တုံးပေါ်မှာ ထားလိုက်ရင်..."

လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဤအတွေး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် ၎င်းအပေါ်တွင် ဖုန်လိုင် ဟု ရေးသားထားသော နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး၊

ကော်ဇောကို ၎င်းအပေါ်တွင် တင်လိုက်တော့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်၊ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ဝုန်းကနဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ခရမ်းရောင်အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

"အင်..."

လီယန်ချူသည် ခဏမျှ ဆွံ့အသွားခဲ့ပြီး၊ ထိုဖုန်လိုင်ဟု ရေးသားထားသော နတ်ဘုရားကျောက်တုံးပေါ်မှ ကျောက်လွှာများ ကွာကျလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျောက်မှုန့်များ တဖွဲဖွဲ ကျဆင်းလာသဖြင့်၊

လီယန်ချူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး အကြောင်းအရင်းကို နားမလည်နိုင်ချေ။

လေမီးကော်ဇောနှင့် ဖုန်လိုင်နတ်ဘုရားကျောက်တုံးတို့သည် ဆန်းကြယ်လှသော တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေပုံရသည်။

လီယန်ချူသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နတ်ဘုရားကျွန်းတစ်ကျွန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး၊ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံထားကာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှပေသည်။

သူသည် ထိုနတ်ဘုရားကျွန်းပေါ်တွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး နှလုံးသားထဲတွင် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်အေးဆေးလှသည်။

"တကယ်လို့ ဒီနေရာမှာ ကျင့်ကြံနိုင်ရင်တော့... သေချာပေါက် အကျိုးကျေးဇူးက အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်မှာပဲ"

ဟု လီယန်ချူက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

"ဒါက ဖုန်လိုင်နတ်ဘုရားကျွန်း လား"

ဆိုင်ရှင်မ နှင့် ဖန်းချင်းလန် တို့သည်လည်း အတိတ်တုန်းက ပင်လယ်ပြင်သို့ ထွက်ခွာ၍ နတ်ဘုရားများကို ရှာဖွေခဲ့ကြဖူးပြီး၊ ဖုန်လိုင်သည် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများ နေထိုင်ရာနေရာ ဖြစ်ပေသည်။

ကျွင်းရှန်းဂူဗိမာန် ထဲရှိ ထိုကျန့်ရန်ဆရာကြီးကလည်း ပြောခဲ့ဖူးသည်မှာ၊ အတိတ်တုန်းက နတ်ဘုရားလမ်းစဉ် ပြတ်တောက်သွားပြီး ကောင်းကင်တံတား ကျိုးပျက်သွားခဲ့စဉ်က၊

လောကထဲတွင် ဂူဗိမာန်များနှင့် ပင်လယ်ပြင်ပ နတ်ဘုရားကျွန်းများထဲတွင်သာ နတ်ဘုရားများ ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဂူဗိမာန်တွေ ပျက်စီးကုန်ပြီး နတ်ဘုရားတွေ ကျဆုံးကုန်တာ... ဖုန်လိုင်လို ပင်လယ်ပြင်ပ နတ်ဘုရားကျွန်းတွေရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လိုရှိနေလဲ မသိဘူး"

လီယန်ချူသည် စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ ရုတ်တရက် ပင်လယ်ပြင်ပသို့ ထွက်ခွာ၍ နတ်ဘုရားများကို ရှာဖွေလိုသော အတွေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

အတိတ်က အကြောင်းအရာများနှင့် ပတ်သက်ပြီး သူသည် အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားလှပေသည်။

ကောင်းကင်လူသားများသည် ဂူဗိမာန်များနှင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေများကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းခဲ့ကြပြီး၊ ကြီးမားလှသော အဖိုးအခများကို ပေးဆပ်၍ အထဲရှိ နတ်ဘုရားများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြကာ၊ ပထမအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများကိုပင် ချန်မထားခဲ့ကြချေ။

၎င်းမှာ မည်သည့်အတွက်ကြောင့် နည်း။

"မဟာရှခေတ်နှောင်းပိုင်းကနေ အခုအချိန်အထိ ခြောက်ရာစုနှစ်သာ ရှိသေးတာ... ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ ကြီးမားတဲ့ မှတ်ဉာဏ်ပြတ်တောက်မှု ဖြစ်နေရတာလဲ"

"ဒီထဲမှာ သေချာပေါက် လူမသိသူမသိ လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ ရှိနေရမယ်"

ဟု လီယန်ချူက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

ရှေ့မှောက်ရှိ ပုံရိပ်များသည် တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ထွက်ခွာလာခဲ့ရာ၊ ရှေ့မှောက်တွင် လေမီးကော်ဇော ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုနတ်ဘုရားကျောက်တုံးမှာမူ ကျောက်လွှာများ အားလုံး ကွာကျသွားခဲ့ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျောက်မှုန့်တစ်ပုံသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

"ဟင်..."

လီယန်ချူသည် ခဏမျှ ဆွံ့အသွားခဲ့ပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်မှုန့်ပုံထဲမှ သေးငယ်လှပသော ကျောက်တုံးလေးတစ်တုံးကို ရှာတွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ စောစောက နတ်ဘုရားကျောက်တုံး၏ အသေးစားပုံစံကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊

အပေါ်တွင်လည်း ရှေးဟောင်းစာလုံးနှစ်လုံး ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ၊ ၎င်းမှာ ဖုန်လိုင် ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ထိုကျောက်တုံးလေးကို ကောက်ယူလိုက်ရာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်မှုန့်များအားလုံး ကမ္ဘာလောကထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ယခုအခါ ဤနတ်ဘုရားကျောက်တုံးလေးမှာ အလွန်ပင် ချောမွေ့နေပြီး၊ ထိတွေ့လိုက်သည့်အခါ အေးစိမ့်လှသဖြင့် လူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို တည်ငြိမ်စေပေသည်။

"နဂိုက ဒီလောက်အထိ ကြီးမားတဲ့အရာက... အခု ဒီလောက်အထိ သေးငယ်သွားတာ၊ အသုံးဝင်ပါဦးမလား"

လီယန်ချူသည် ၎င်းကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သေချာစွာ စူးစမ်းလေ့လာလိုက်သည်။

သူသည် ရော်ဖူတောင် မှ ထိုဦးလေးလေး ကျိုးရွှမ်း ပြောပြခဲ့သည်ကို ကြားဖူးသည်မှာ၊ အတိတ်တုန်းက ဝေမြို့တွင် မသေဆေး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သဖြင့် ကျွမ်းကျင်သူအများအပြား လာရောက်လုယူခဲ့ကြသည်။

ချင်းယွန်းကျောင်းမှ တာအိုဆရာတစ်ဦးသည် ကြီးမားလှသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးကို ခြေဖဝါးအောက်တွင် ထားရှိကာ၊ မဟာတန်ခိုးစွမ်းအား ခပ်သိမ်းကို အံတုနိုင်ခဲ့ပြီး အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှကာ ကျွမ်းကျင်သူအားလုံးကို အနိုင်ယူခဲ့ဖူးသည်။

လီယန်ချူသည် စိတ်အာရုံကို အထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ၊ ချက်ချင်းပင် ဆွံ့အသွားခဲ့ရပြီး မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

၎င်းအထဲတွင် နတ်ဘုရားကျွန်းတစ်ကျွန်း ရှိနေပြီး၊ ကြီးမားလှသော ဆိုင်းဘုတ်ကြီးတစ်ခုကို ဖော်ပြရန်ခက်ခဲစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရကာ၊ အပေါ်တွင် ဖုန်လိုင် ဟု ရေးသားထားပေသည်။

"ဖုန်လိုင်နတ်ဘုရားကျွန်း ပါတကား"

"ဒါက ဖုန်လိုင်နတ်ဘုရားကျွန်းကနေ လာတဲ့ ကျောက်တုံးမဟုတ်ဘဲ... ဖုန်လိုင်နတ်ဘုရားကျွန်းတစ်ခုလုံးကို ကျောက်တုံးတစ်တုံးအဖြစ် သန့်စင်ထားတာ မဟုတ်ဘူးမလား"

လီယန်ချူသည် အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး၊ စိတ်အာရုံကို ပိုမို၍ နက်ရှိုင်းစွာ ထည့်သွင်းရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း၊

သူ၏ ယခုအခါ မြင့်မားလှသော အဆင့်နှင့် အစွမ်းထက်လှသော စိတ်အာရုံဖြင့်ပင် ဤအဆင့်သို့ မရောက်ရှိနိုင်သေးချေ။

"မဆန်းတော့ပါဘူး... ဒီကျောက်တုံးပေါ်မှာ ရပ်နေရင် မဟာတန်ခိုး ခပ်သိမ်းကို အံတုနိုင်တာ။ ဒီထဲမှာ မိမိကိုယ်ပိုင် ကမ္ဘာလောကတစ်ခု ရှိနေတာမလို့... ဒီတိုက်ခိုက်မှုတွေအားလုံး အထဲကို ကျရောက်သွားတာ ဖြစ်ရမယ်"

လီယန်ချူသည် စိတ်ထဲတွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူ၏ မျက်မှောင်မှာ ချက်ချင်း ပြန်လည်ကြုတ်လိုက်မိပြီး -

"ဘယ်သူက ဖုန်လိုင်နတ်ဘုရားကျွန်းတစ်ခုလုံးကို နတ်ဘုရားကျောက်တုံးတစ်တုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး၊ ချင်းယွန်းကျောင်းထဲမှာ ချန်ထားခဲ့တာလဲ"

"ဒါက ငါတို့ ချင်းယွန်းကျောင်းရဲ့ ဘိုးဘေးကြီး လုပ်ခဲ့တာတော့ မဟုတ်နိုင်ပါဘူး"

"ဒါမှမဟုတ်... ငါ့ရဲ့ ဆရာ ဖြစ်နေမလား"

လီယန်ချူသည် မျက်နှာထက်တွင် လုံးဝ ဆွံ့အသွားခဲ့ရတော့သည်။

…………

လေမီးကော်ဇော၏ တရားသိမြင်မှု အထောက်အပံ့၊ စိတ်တည်ငြိမ်ကျောက်စိမ်း၏ စိတ်အာရုံ ထိန်းချုပ်မှု၊ ထို့ပြင် ဖုန်လိုင်နတ်ဘုရားကျောက်တုံးတို့ ရှိနေသဖြင့်၊ လီယန်ချူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှပေသည်။

ထို့တင်မကဘဲ သူ၏ လက်ထဲတွင် ယွမ်ချွီ ပေးအပ်ခဲ့သော ကျင့်ကြံခြင်း ရင်းမြစ်များနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများ ရှိနေသဖြင့်၊ သောက်သုံးလိုက်ပြီးနောက်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများကို ကြီးမားစေပြီး တာအိုသက်တမ်းကိုလည်း တိုးမြင့်စေနိုင်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း ဆေးစွမ်းများကို ပြန်လည်သန့်စင်ရန်မှာ ကြီးမားလှသော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် မိမိ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသော ဟွမ်ထင်တာအိုကျင့်စဉ် ကို အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ရန် ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။

ဟွမ်ထင်တာအိုကျင့်စဉ်ကို သူသည် တစ်ကြိမ်သာ အဆင့်မြှင့်တင်ဖူးပြီး၊ ကုသိုလ်စွမ်းအား သုံးသိန်းခန့် ကုန်ကျခဲ့ဖူးသည်။

"အဆင့်မြှင့်တင်စမ်း"

လီယန်ချူသည် ဦးနှောက်ထဲရှိ မဟာတာအိုအသံကို အတုယူ၍ -

"အဆင့်မြှင့်တင်စမ်း။" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

မဟာတာအိုရေလှိုင်းများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ စာအုပ်ပေါ်မှ စာလုံးများသည် ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ ပြန်လည်စီစဉ်ဖွဲ့စည်းသွားတော့သည်။

၎င်းမှာ ဟွမ်ထင်တာအိုကျင့်စဉ် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ အထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်းများမှာမူ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသွားခဲ့ပြီး၊ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများ လည်ပတ်သည့် လမ်းကြောင်းများပါ ပါဝင်သည်။

သူသည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဟွမ်ထင်တာအိုကျင့်စဉ်ကို နတ်ဘုရားအဆင့် အထိ မြှင့်တင်လိုက်တော့သည်။

ဤကျင့်စဉ်၏ ပင်ကိုယ်ဂုဏ်သတ္တိမှာ တည်ငြိမ်အေးဆေးပြီး၊ ကျင့်ကြံရာတွင် အမှားအယွင်းဖြစ်ရန် မလွယ်ကူသဖြင့်၊ မဟာတာအိုသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ပေသည်။

ယခုအခါ လီယန်ချူသည် ဟွမ်ထင်တာအိုကျင့်စဉ်ကို ပြန်လည်လည်ပတ်လိုက်သည့်အခါ၊ ဆေးစွမ်းများကို သန့်စင်သည့် အရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ၏ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး၊ ခွန်လွန်တောင်ပေါ်တွင် တရားသိမြင်မှုကို ရရှိကာ၊ ဒုတိယအဆင့် မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ အဆင့်မှာ တည်ငြိမ်နေပြီဖြစ်ပြီး၊ လက်ထဲရှိ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်အချို့ကိုလည်း လုံးဝ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်အဆင့်သို့ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သဖြင့် စွမ်းအားမှာ ကြီးမားလှပေသည်။

………………

လီယန်ချူသည် ဝေမြို့ရှိ ချင်းယွန်းကျောင်းထဲတွင် စိတ်အေးချမ်းသာစွာ ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။

လေမီးကော်ဇောကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော တရားသိမြင်မှုဆိုင်ရာ ထူးခြားသည့် စွမ်းအားနယ်ပယ်သည်၊ ကျွေ့ဟွာ ၊ ယွန်းနျန်း ၊ရွှေကျီးကန်းငှင် နှင့် သံစားသားရဲ တို့ကို ကြီးမားလှသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိစေခဲ့သည်။

အမှန်တရားက သက်သေပြနေသည်မှာ၊ သံစားသားရဲ၏ မဟာဗျူဟာမြောက် အမြော်အမြင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မြင့်မားလှပေသည်။

နဂိုက တောတောင်ထဲတွင် သူသည် မိမိဘာသာ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို ရှာဖွေခဲ့ရပြီး၊ လျှို့ဝှက်ချက်များကြောင့် လော့ဟုန်တောင် ထဲတွင် မှားယွင်းစွာ ပိတ်ဆို့ခံထားရသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်မှာ များစွာ နှောင့်နှေးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

မဟုတ်လျှင်မူ ရှေးဟောင်းမဟာနတ်ဘုရား၏ စီးတော်ယာဉ်ဖြစ်သည့် အဆင့်အတန်းအရ၊ သူသည် မည်သို့မျှ အမည်မသိ တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်မနေနိုင်ချေ။

ယခုအချိန်တွင် သံစားသတ္တဝါကြီးသည် သွေးမျိုးဆက်များ နိုးထလာခဲ့ပြီး၊ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။

ရံဖန်ရံခါ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါကြောင့်. ကျွေ့ဟွာ ပင်လျှင် အနည်းငယ် အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု ခံစားရပေသည်။

သူသည် မူလကတည်းက အစွမ်းထက်လှသော ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးဖြစ်ရာ၊ ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ လက်ထဲရှိ ဖုန်လိုင်နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကဲ့သို့ပင်၊ အညစ်အကြေးများ ကွာကျသွားခဲ့ပြီး မိမိ၏ ထက်မြက်မှုကို စတင်ပြသလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

………………

ဤနေ့တွင် ရွှီထျန်းနန် သည် ချင်းယွန်းကျောင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ကျင့်ကြံနေသော သံစားသားရဲကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။

သံစားသားရဲသည် ယခုအခါ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားလှသဖြင့် ခြံဝင်းထဲတွင် ဝပ်နေပြီး၊ နံရံနှင့် အမြင့်တူလုမတတ် ဖြစ်နေသည်။

ရုတ်တရက် ဤကဲ့သို့သော မဟာသားရဲကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ တရားရုံးချုပ်ဒုတိယအရာရှိကြီး ဖြစ်သော ရွှီထျန်းနန်ပင်လျှင် ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားခဲ့ရ၏။

"အော်... ရွှီအရာရှိကြီးကိုး၊ သခင်ကတော့ မျက်နှာချင်းဆိုင်က စားသောက်ဆိုင်မှာ လက်ဖက်ရည်သောက်နေတာ။ အရာရှိကြီးအနေနဲ့ ကျောင်းထဲကနေ သွားရောက်ရှာဖွေနိုင်ပါတယ်"

ဟု သံစားသားရဲက ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

လီယန်ချူသည် သူ့ကို ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်နှင့် ပတ်သက်ပြီး ခဏခဏ လမ်းညွှန်ပေးလေ့ရှိရာ၊ ယခုအခါ သူ၏ ကျိုရှောင်နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် မှာ အလွန်ပင် နက်နဲလှသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း လူသားအသွင်သို့ မပြောင်းလဲနိုင်သေးဘဲ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမို၍ ကြီးမားလာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီထျန်းနန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး -

"ကျေး... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်၏။

ထိုက်ဖင် စားသောက်ဆိုင် ထဲတွင် လီယန်ချူသည် လက်ဖက်ရည်သောက်နေပြီး၊ အပြာရောင်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော သိမ်မွေ့လှပသည့် မိန်းမပျိုတစ်ဦးသည် သူ၏ ဘေးတွင် အတူရှိနေသည်။

သေချာစွာ ကြည့်လျှင် ထိုမိန်းမပျို၏ ဘေးတွင် သုံးလက်မခန့် မြင့်သော နတ်သမီးငယ်လေးတစ်ပါး ရှိနေသည်ကို တွေ့နိုင်ပြီး တည်ငြိမ်အေးဆေးလှပေသည်။

၎င်းမှာ ယွန်းနျန်းနှင့် နီရှန်းနတ်သမီး ဖြစ်ကြပြီး၊ နီရှန်းနတ်သမီးသည် အသက်အသစ် ပြန်လည်ရရှိလာခဲ့ပြီးနောက် ဝေမြို့အနီးတွင် အမြဲတမ်း ကျင့်ကြံနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွန်းနျန်း၏ ရွှေအမြုတေ မှာ ဆိုင်ရှင်မ ၏ ပြန်လည်သန့်စင်ပေးမှုကြောင့် စွမ်းအားမှာ ကြီးမားလှသဖြင့်၊ နီရှန်းနတ်သမီးသည် ၎င်းအထဲတွင် အမြဲတမ်း နေထိုင်လေ့ရှိသည်။ သူမသည် အစစ်အမှန် နတ်သမီးမဟုတ်တော့သော်လည်း သီးခြားတည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဝိညာဉ်ခန္ဓာ အဆင့် ဖြစ်ပေသည်။

သူမသည် ဤကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားရတနာများထဲတွင် နေထိုင်ရသည်ကို ပိုမိုနှစ်သက်ပေသည်။

ရံဖန်ရံခါ အပြင်သို့ ထွက်ပေါ်လာတတ်ပြီး၊ သုံးလက်မခန့် အရွယ်အစားအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဝေနောင်၏ ဘေးတွင် ပျံသန်းနေတတ်သည်။

သူမသည် ယွန်းနျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဤကဲ့သို့သော အေးချမ်းသာယာလှသော အရှိန်အဝါကို နှစ်သက်ပေသည်။

နီရဲလှသော အရာရှိဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ သန်မာထွားကျိုင်းလှကာ၊ ကျန့်ခွေ နတ်မင်းကြီးကဲ့သို့ ခန့်ညားလှသော ရွှီထျန်းနန်သည် ထိုက်ဖင်စားသောက်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ လူအများ၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

သူ၏ ပုံရည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြတ်သားထက်မြက်လှသဖြင့် ကလေးငယ်များ ငိုယိုခြင်းကိုပင် ရပ်တန့်စေနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

တံခါးဝတွင် ကပ်ထားလျှင်ပင် ဘေးဒုက္ခများကို မောင်းထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။

အခန်း (၁၀၈၆) - မာကူရှန်း နတ်နန်းဂူဗိမာန်

ရွှီထျန်းနန်းသည် အပေါ်ထပ်သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ဒုန်းဒုန်းဒုန်း တက်လာပြီးနောက် လီယန်ချူကို တွေ့သည်နှင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ယွန်းနျန်ကိုလည်း တစ်ဆက်တည်း နှုတ်ခွန်းဆက်စကား ဆိုလိုက်ရာ ယွန်းနျန်က မသိမသာ ပြုံးပြလျက် ပြန်လည်အလေးပြု၏။

လီယန်ချူ သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အရာရှိရွှီ... ဒီကို ကိစ္စရှိလို့ လာတာလား"

သူ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေမိသည်။ အရင်ကဆိုလျှင် ရွှီထျန်းနန်းသည် အရေးကြီးကိစ္စရှိပါက သူ့ထံ အသံလွှင့်စာပို့ရုံသာ ပို့လေ့ရှိပြီး ယနေ့မူ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ရောက်ရှိလာသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ရွှီထျန်းနန်းက ပြုံး၍ ပြောသည်။

"ကိစ္စရှိလို့လာတာ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လီတာအိုဆရာကို ရှာဖို့လာတာ မဟုတ်ဘူးဗျ"

သူ့မျက်လုံးများက ယွန်းနျန်ထံသို့ ဝေ့ဝိုက်ကြည့်ရှုသွားသည်။

လီယန်ချူမှာ ဆွံ့အမှင်တက်သွားကာ -

"မင်းက ယွန်းနျန်ကို ရှာဖို့လာတာ ဟုတ်လား"

ရွှီထျန်းနန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် -

"မှန်ပါတယ်... တကယ်တော့ ကျွန်တော်က ဆရာမယွန်းကို အကူအညီတောင်းဖို့ လာတာပါ"

လီရန်ချူက အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ရယ်မောမိသွားသည်။

"ယွန်းနျန်က ဘယ်တုန်းကများ ဆရာမ ဖြစ်သွားရတာလဲ"

ယွန်းနျန်ကတော့ အေးချမ်းတည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ရွှီထျန်းနန်းကို စောင်းငဲ့ကြည့်နေ၏။

ရွှီထျန်းနန်းက ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် မြို့တော်က တိုက်ပွဲမှာ လီတာအိုဆရာလည်း သတိထားမိမှာပါ။ မြို့တော်ထဲမှာ ရှေးဟောင်း မဟာအစီရင်တစ်ခု ရှိနေတယ်လေ။ အခုတော့ သိုင်းနတ်ဘုရားက နတ်ဘုရားလောကကို တက်လှမ်းသွားပြီဆိုတော့ အစီရင်မှာ ဟာကွက်အချို့ ရှိနေတယ်။ ဒါကြောင့် ဆရာမယွန်းကို လိုက်ပြီး ကူညီပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်တာပါ"

ပြီးခဲ့သည့် မြို့တော်တိုက်ပွဲကြီးအတွင်း အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ယွန်းနျန်းသည် မြို့တော်၏ မဟာအစီရင်အတတ်ကို ပြုပြင်မွမ်းမံပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က သိုင်းနတ်ဘုရား၊ လုံဟူရှန်းတောင်မှ တာအိုဆရာတော်အိုကြီးနှင့် ရဟန်းပျိုလေး သုံးဦးစလုံးမှာ သူမ၏ အစီရင် ပညာရှင်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ နတ်ဘုရားတို့ပင် မခန့်မှန်းနိုင်သည့် အစွမ်းအစကို များစွာ အံ့သြချီးကျူးခဲ့ကြဖူးသည်။

ရွှီထျန်းနန်းက တောင်းပန်တိုးလျှိုးသည့် လေသံဖြင့် -

"အခု သိုင်းနတ်ဘုရားလည်း မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ ဆရာမယွန်း တစ်ယောက်တည်းပဲ ဒီအစီရင်ကို ပိုမိုခိုင်မာအောင် လုပ်ပေးနိုင်မှာပါ။ မဟုတ်ရင် နောက်တစ်ကြိမ် အင်အားကြီးတဲ့ ရန်သူနဲ့ ထပ်တွေ့ရင် မြို့တော်ကြီး တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားမယ့် အန္တရာယ် ရှိပါတယ်"

ယွန်းနျန်းသည် မွေးရာပါ သစ်သားဓာတ်စင်စစ် ဖြစ်ပြီး တောင်တန်းများထဲတွင် အမြဲကျင့်ကြံခဲ့ရာမှ နောက်ပိုင်းတွင် လီယန်ချူနှင့်အတူ ဝေမြို့သို့ လိုက်ပါလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ၏ စရိုက်မှာ အလွန်ပင် သိမ်မွေ့နူးညံ့ပြီး ထင်ရှားပေါ်လွင်သော ကျင့်ကြံခြင်း စိတ်ဆန္ဒမျိုးလည်း မရှိခဲ့ပေ။

နောင်တွင် ဆိုင်ရှင်မက သူမအား အစီရင်အတတ်များကို သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး ချန်နိုင်ငံ၏ တောင်ကုန်းမြစ်ချောင်းများဆီသို့ ခေါ်ဆောင်ကာ ဖုန်းရွှေပညာရပ်များကို ဆင်ခြင်တွေးဆစေခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင်မူ သူမ၏ အစီရင်အတတ် အဆင့်အတန်းမှာ အလွန်မြင့်မားသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

လီယန်ချူက လှည့်မေးလိုက်သည်။

"ယွန်းနျန်း... မင်းကော ဘယ်လိုသဘောရလဲ"

သုံးလက်မခန့်သာရှိသော နီရှန်းနတ်သမီးလေးသည် မူလက တည်ငြိမ်အေးဆေးသော အရှိန်အဝါမျိုး ရှိသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ပိုမို၍ သွက်လက်တက်ကြွလာခဲ့သည်။ သူမက ယွန်းနျန်း၏ ပခုံးပေါ်တွင် ရပ်နေရင်းမှ -

"သွားကြစို့... မြို့တော်ကို သွားကြည့်ရအောင်။ အဲဒီနေရာက လူသားတွေရဲ့ မြို့ကြီးပြကြီးဆိုတော့ အရမ်း စည်ကားမှာ" ဟု ဝင်ပြောလေသည်။

သူမကိုယ်တိုင်က နတ်ဘုရားပန်းချီကားချပ်ထဲက လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ အစီရင်အတတ်ကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရသည့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်မျှသာ ဖြစ်သဖြင့် လှပကျယ်ပြောသော လောကကြီးကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မမြင်တွေ့ဖူးခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် ဤခရီးစဉ်ကို အလွန်ပင် မျှော်လင့်တောင့်တနေမိသည်။

ရွှီထျန်းနန်းသည် ထိုသုံးလက်မအရွယ် နတ်သမီးလေးကို ကြည့်ပြီး အလွန်အံ့သြသွားသော်လည်း မည်သည့်စကားမျှတော့ မဆိုခဲ့ပေ။

ယွန်းနျန်းက တိုးညင်းသော လေသံဖြင့် -

"ကောင်းပါပြီ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သုံးလက်မအရွယ် နီရှန်းနတ်သမီးလေးက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လက်ခုပ်တီးကာ -

"သိပ်ကောင်းတာပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ လူသားတွေရဲ့ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါတွေ စုဝေးရာနေရာကို သွားပြီး အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် ဆင်နွှဲလို့ ရတော့မယ်"

လီယန်ချူက နီရှန်းနတ်သမီးလေးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ မူလက နတ်ဘုရားပန်းချီကားထဲတွင် ရှိနေစဉ်က အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပုံရသော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် သူမ၏ သဘာဝစိတ်ရင်းက ပွင့်ထွက်လာကာ ပို၍ပင် ဆတ်ဆတ်လူးအူမြူးလာခဲ့သည်။

ယွန်းနျန်းနှင့် နီရှန်းနတ်သမီးတို့သည် ထိုရှေးဟောင်း မဟာအစီရင်ကို ပြုပြင်ရန် မြို့တော်သို့ ထွက်ခွာသွားကြလေပြီ။ ပြီးခဲ့သည့်တစ်ခေါက်က သူမသည် နေရာအနည်းငယ်ကိုသာ အကြမ်းဖျင်း ပြင်ဆင်ခဲ့သော်လည်း အစီရင်၏ စွမ်းပကားမှာ အဆမတန် အားကောင်းသွားခဲ့ရာ ဤကဲ့သို့သော ပါရမီအရည်အချင်းမှာ လူကို အမှန်ပင် လေးစားအားကျစေမိသည်။

ချင်းယွန်းကျောင်း

ခန္ဓာကိုယ် အလွန်ကြီးမားလှသော သံစားသားရဲကြီးသည် မျက်ရည်အဝိုင်းသားဖြင့် -

"သခင်... ကျွန်တော် သွားတော့မယ်နော်၊ ကျွန်တော့်ကို သတိမရနေနဲ့ဦး"

ယခုအခါ သံစားသားရဲကြီးသည် ကျောက်စိမ်းတုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး ၎င်း၏ ထူးခြားထက်မြက်သော ဦးချိုများပါ စတင်ပေါ်ထွက်လာနေပြီဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပိုမိုကြီးမားလာရာ ဤကျောင်းတော်လေးထဲတွင် နေထိုင်ရသည်မှာ ၎င်း၏ ပါရမီကို နှမြောစရာ ဖြစ်နေပြီး တောတောင်လျှိုမြောင်ထဲတွင် နေထိုင်ခြင်းကသာ ပို၍ သင့်တော်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ၎င်းသည် လီယန်ချူကို သခင်အဖြစ် သတ်မှတ်ရန် စိတ်တစ်ချက်တည်းသာ ရှိပြီး သစ္စာရှိမှုကို မြင်တွေ့နိုင်ကာ ကျင့်ကြံခြင်း၏ ပန်းတိုင်မှာလည်း လီယန်ချူ၏ စီးတော်ယာဉ် တိရစ္ဆာန် ဖြစ်လာရန်သာ ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် မိစ္ဆာကောင်ကြီး အများအပြားသည် ထူးခြားဆန်းပြားသော ပါရမီများ ရှိကြပြီး ပင်ပန်းကြီးစွာ ကျင့်ကြံကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ အထက်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးအချို့၏ စီးတော်ယာဉ်များသာ ဖြစ်သွားကြရစမြဲ ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်ထဲက ခြင်္သေ့ပြာကြီး၊ ဆင်ဖြူတော်ကြီးနှင့် ခေါင်းကိုလုံးဝိညာဉ်ဘုရင် စသည်တို့ ကဲ့သို့ပင်။

သံစားသားရဲသည် အလွန်တက်ကြွထက်သန်နေပြီး ၎င်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်ထဲတွင် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ပေးရန် လီယန်ချူကို အထပ်ထပ်အခါခါ တိုးလျှိုးတောင်းပန်ခဲ့သည်။ လီယန်ချူတွင် နတ်ဝိညာဉ်များကို စေခိုင်းနိုင်သည့် ပညာရပ် ရှိနေသော်လည်း သံစားသားရဲ၏ အတင်းအကျပ် အသနားခံမှုကို မလွန်ဆန်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် ၎င်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်ထဲတွင် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ပေးလိုက်ရာ ထိုတံဆိပ်ကို ခတ်နှိပ်ပြီးသည်နှင့် သံစားသားရဲ၏ အရှိန်အဝါသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး မှောက်ခုံဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သွေးမျိုးဆက်၏ စွမ်းအားများသည် သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ လှိုင်းတံပိုးထန်ကာ သောင်းကျန်းလာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

ထို့ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမို၍ ကြီးမားထွားကျိုင်းလာရာ လီယန်ချူက သူ့ကို ဟူထျန်း လျှို့ဝှက်အာကာသထဲသို့ သိမ်းဆည်းကာ ဝေမြို့တောင်တန်းများထဲတွင် ထားရှိလိုက်ရသည်။ ခဏတာအတွင်းမှာပင် သံစားသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မီတာရာကျော်အထိ ကြီးမားလာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ရှေးဟောင်း နတ်သားရဲကြီးများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာကာ ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအင်နှစ်ရပ်က ဝန်းရံလျက် ရှိနေတော့သည်။

ချင်းယွန်းကျောင်းတွင် တစ်ချိန်က ဘာမှမဟုတ်သည့် ညီငယ်လေး ဖြစ်ခဲ့သော ဤကောင်လေးသည် တရားဝင် သခင်အသိအမှတ်ပြု တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ပြီးနောက်တွင် အင်အားက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကွာခြားသလို ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက တွေးမိမည်နည်း။

ကျွေ့ဟွာပင်လျှင် မျက်လုံးကျိန်းစရာ ဖြစ်သွားရသည်။ ဤတိုးတက်မှုနှုန်းမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လွန်းလှပေသည်။

"ငါလည်း ငါ့ရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်ထဲမှာ သူ့ကို တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ခိုင်းပြီး သခင်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ရမလား"

ကျွေ့ဟွာသည် လီယန်ချူက စိတ်ဝိညာဉ်ထဲတွင် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ပေးခြင်းကြောင့် ဤမျှအကျိုးကျေးဇူး ရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့မိပေ။

"ဒါဆိုရင် နောက်ကျရင် ငါကလည်း သူ့ကို သခင်လို့ ခေါ်ရတော့မှာလား"

ကျွေ့ဟွာက နှုတ်ခမ်းလေးကို သာသာလေး ကိုက်လိုက်မိသည်။

ချက်ချင်းပင် သူမသည် ရွှေကျီးကန်းလေးကို သတိရသွားသည်။ ၎င်းသည် ရွှေကျီးကန်း သွေးမျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်မှာ အမြဲတမ်း ထူးခြားစွာ မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် ကျွေ့ဟွာကို မနာလိုဖြစ်စေခဲ့သည်။

အစက ကျွေ့ဟွာသည် သွေးမျိုးဆက်ပြဿနာ သို့မဟုတ် ပြီးခဲ့သည့်တစ်ခေါက်က ရရှိခဲ့သည့် အမွေအနှစ် အစွမ်းထက်၍ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမှသာ သူမ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ လီယန်ချူသည် အစောပိုင်းက ဟော့ထုံရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲတွင် ရွှေကျီးကန်းလေးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိစဉ်ကတည်းက တိုက်ရိုက် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"သြော်... ဒါကြောင့် သူလည်းပဲ ဒီတံဆိပ်အရှိန်ကြောင့် ကျင့်ကြံမှုတွေ ဒီလောက်အခြေအနေအထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်လာခဲ့တာကိုး"

ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် ကျွေ့ဟွာ၏ မျက်ဝန်းများက ပိုမို တောက်ပပူလောင်လာခဲ့သည်။

သံစားသားရဲသည် ယခုအခါ အရှိန်အဝါက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကို စိတ်ကြိုက် ကြီးနိုင်သေးနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ ထို့ပြင် ၎င်း၏ သွေးမျိုးဆက်ထဲတွင် ခွန်လွန်တောင်၌ ၎င်းနှင့်သက်ဆိုင်သော ကံတရားအခွင့်အရေး ရှိနေသည်ကို ခံစားသိရှိနေရသဖြင့် ခွန်လွန်သို့ သွားရန် စိတ်ကူးပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် တန်ခိုးစွမ်းအားတစ်ခု ချန်ထားပေးလိုက်သည်။

"ခွန်လွန်တောင်က နက်နဲဆန်းကြယ်ပြီး အနုစိတ်လွန်းတယ်။ အဲဒီကိုရောက်ရင် သတိထားပါ။ အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံလာရင် ဒါက မင်းရဲ့အသက်ကို ကယ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

ဟု မှာကြားလိုက်သည်။

သံစားသားရဲသည် ချက်ချင်းပင် မျက်ရည်များ ထပ်မံဝဲတက်လာပြန်သည်။

"သခင်... ကျွန်တော် ခွန်လွန်တောင်ကို သွားပြီး သေသေချာချာ ကြိုးစားကျင့်ကြံပါ့မယ်"

ဤမျှ သစ္စာရှိလှသော စီးတော်ယာဉ် တိရစ္ဆာန်မျိုး ရရှိရန်မှာ အမှန်ပင် ရှားပါးလှပေသည်။

လီယန်ချူက ၎င်း၏ ခြေထောက်ကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။ အခြားနည်းလမ်းမရှိပေ၊ လက်ရှိတွင် သူ၏ အရပ်အမောင်းဖြင့်ဆိုလျှင် သံစားသားရဲ၏ ခြေထောက်ကိုသာ မှီနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သံစားသားရဲက ချက်ချင်းပင် ခေါင်းငုံ့ပေးလိုက်ပြီး ကြီးမားလှသော ဝက်ဝံခေါင်းကြီးကို လီယန်ချူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ တိုးကပ်ပေးလာသည်။ ခေါင်းဆောင်က ပုတ်ပေးချင်သည့်အခါတွင် ၎င်းက အလိုက်တသိ တိုးကပ်ပေးရမည် မဟုတ်ပါလား။

လီယန်ချူက အနည်းငယ် ကြောင်အသွားပြီးမှ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းကြီးကို ပုတ်ပေးလိုက်၏။

ထို့နောက် ပေတစ်ထောင်ခန့် ရှည်လျားသော ဝက်ဝံကြီးသည် ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအင်နှစ်ရပ်ကို စီးနင်းကာ လေဖြတ်သန်းသကဲ့သို့ ခွန်လွန်တောင်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။

သံစားသားရဲ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကျွေ့ဟွာသည် လီယန်ချူကို မျက်တောင်မခတ် တောက်တောက်ပြောင်ပြောင် စိုက်ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းလေးကို သာသာလေး ကိုက်ကာ -

"ကျွန်မလည်း တံဆိပ်တစ်ခုလောက် လိုချင်တယ်။ ဒါက ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အများကြီး အထောက်အကူပြုပုံရတယ်" ဟု တိုးညင်းသောလေသံဖြင့် ပြောသည်။

လီယန်ချူက သံသယစိတ်ဖြင့် - "ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုပဲ ဖြစ်မှာပါ"

ကျွေ့ဟွာက လီယန်ချူ၏ လက်မောင်းကို ဖက်တွယ်လိုက်ပြီး တိုးလျှိုးတောင်းပန်လာသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် သခင်ရယ်... ကျွန်မကိုလည်း ပေးပါနော်"

ကျွေ့ဟွာ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ အဆမတန် ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ရင်သားထွားထွား၊ တင်ပါးစွင့်စွင့်၊ ခြေတံရှည်လျားကာ ဝမ်းဗိုက်က ချပ်ရပ်နေပြီး မျက်နှာသွင်ပြင်ကလည်း ပေါ်လွင်ထင်ရှားလှသည်။ ထိုအချိန်တွင် တောင်းပန်တိုးလျှိုးနေသည့် မျက်နှာထား၊ တိုးညင်းညင်သာသော လေသံတို့ဖြင့် အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေတော့သည်။

စောစောက သံစားသားရဲ ရှိနေစဉ်ကမူ သူမ၏ သိက္ခာနှင့် အရှိန်အဝါကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သော်လည်း ယခု လူသူကင်းဆိတ်သွားသည့်အခါမှသာ စတင်ချွဲနွဲ့ တောင်းပန်နေခြင်း ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ အမှန်ပင် လူကို ပြာပူအောင်လုပ်နိုင်သည့် တောကြောင်မလေးတစ်ကောင် ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်တော့သည်။

လီယန်ချူသည် ဝေမြို့တွင် ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေခဲ့ရာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်းမှာ ဒုတိယအဆင့် မြေပြင်နတ်ဘုရားအဖြစ် လုံးဝ အခြေခိုင်သွားပြီး တန်ခိုးစွမ်းအားများလည်း အဆမတန် ထူထပ်အားကောင်းလာခဲ့သည်။

ရက်အနည်းငယ် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် လုံဟူရှန်း မှ သတင်းစကားတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။

မင်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီး နတ်ဘုရားလောပသို့ တက်လှမ်းတော်မူသွားလေပြီ။

မင်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးဟူသည်မှာ ထိုမျက်လုံးများ အေးစက်လှသော ရှေးဟောင်းလူငယ်လေး ပင်ဖြစ်၏။ ဟော့ထုံရှန်း နယ်မြေထဲတွင် နောက်ဆုံး ထိုနတ်ဘုရားအလင်းတန်းကို ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်ခဲ့သည့် ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ်ထဲတွင် ဤလူလည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က လီယန်ချူနှင့် သူသည် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

"သူက မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်ကို မရောက်သေးဘဲနဲ့ နတ်ဘုရားလောကကို တက်လှမ်းသွားခဲ့တာပဲ"

လီယန်ချူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိသည်။ သူကိုယ်တိုင်ကတော့ ကောင်းကင်နှင့်လူသားချင်း ဆက်သွယ်မှုအာရုံ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ချေ။

နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်လှမ်းရာလမ်းကြောင်း ပြန်လည်ပွင့်လင်းလာပြီးနောက်တွင် ခဏခဏဆိုသလို နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်လှမ်းသူများ ပေါ်ပေါက်လာရာ ဤသည်မှာ အမှန်ပင် လူ့လောကတွင် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီအတွင်း မရှိခဲ့ဖူးသော မဟာထူးခြားဆန်းပြားသည့် အဖြစ်အပျက်ကြီးပင် ဖြစ်တော့သည်။

ရှုကျိုးစီရင်စု

ဤနေရာတွင် တစ်ညတည်းအတွင်းမှာပင် မြေအသစ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှသော တောင်တန်းကြီးများမှာ အလွန်ပင် မတ်စောက်ပြီး ထူးခြားဆန်းပြားလှ၏။

ပြီးခဲ့သည့်တစ်ခေါက်က နတ်ဘုရားနယ်မြေ နှင့် လူ့လောက ချိတ်ဆက်မိစဉ်က တစ်နိုင်ငံလုံးကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေခဲ့သည်။ ဒဏ္ဍာရီများအရ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ကိုယ်တိုင်လက်ညှိုးထိုးကာ အထဲက မိစ္ဆာဆိုးများကို နှိမ်နင်းခဲ့သည်ဟု ဆိုကြပြီး ယခုအချိန်အထိ ထိုရှေးဟောင်းအပျက်အစီးများထဲတွင် ကျင့်ကြံသူများစွာက လာရောက်ရှာဖွေ စူးစမ်းနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် ရှုကျိုးစီရင်စုတွင် မြေအသစ် ပေါ်လာခြင်းကလည်း လူများစွာ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရပြန်သည်။ ဤနတ်ဘုရားနယ်မြေများ၏ အပျက်အစီးများထဲတွင် ရှေးဟောင်းကျင့်စဉ်များ၊ နတ်ဆေးဝါးများ၊ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါပါဝင်သည့် လက်နက်များနှင့် ကောင်းကင်မြေပြင်မှ ရတနာများ ကျန်ရှိနေတတ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

မိစ္ဆာဆိုးများကို နှိမ်နင်းပြီးနောက်တွင် သဘာဝအတိုင်း လူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရမည်ဖြစ်ရာ ယခု မြေအသစ် ပေါ်လာခါစမှာပင် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များစွာ အထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ ချည်နှောင်မှု သံကြိုးများ ပြတ်တောက်သွားပြီးနောက် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတစ်ခုလုံး ရေမြင့်ကြာတင့် သကဲ့သို့ အဆင့်အတန်းများ မြင့်မားလာရာ ယန်ဝိညာဉ် အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများမှာ ရှားရှားပါးပါး မဟုတ်တော့ပေ။ မူလက ယင်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ် ရောက်နေသော ဝိညာဉ်ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားသည် ယန်ဝိညာဉ်ကို စုစည်းနိုင်ခဲ့ကြပြီး အဆင့်ပိတ်မိနေသော ယန်ဝိညာဉ်များကလည်း အဆင့်ငယ်များကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ယွမ်ရှောင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှ ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားသည်လည်း ခွန်လွန်၊ ဝါရှန်း၊ ခုံထုံ စသည့်နေရာများသို့ ထွက်ခွာသွားကြပြီး တက်လှမ်းခြင်း အလင်းရောင်ခြည်ကို သွားရောက်ဆင်ခြင် ခံစားကြသည်။

ယွမ်ရှောင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင်လည်း မူလက ထိုကဲ့သို့သော နေရာတစ်ခု ရှိခဲ့သော်လည်း ထိုအလင်းရောင်ခြည်ကို မည်သို့ပင် ကြည့်ကြည့် မည်သည့်သဲလွန်စမျှ ရှာမတွေ့တော့သဖြင့် သက်တမ်းကုန်ဆုံးသွားပြီဟု ထင်ရပေသည်။

စကားပုံအတိုင်း မင်းတစ်ခေတ်တွင် အမတ်တစ်သိုက် ဆိုသလိုပင်၊ ယခု လူ့လောက၏ တက်လှမ်းရာ လမ်းကြောင်း ပြန်လည်ပွင့်လင်းလာသည့်အခါတွင်မူ တက်လှမ်းခြင်း အလင်းရောင်ခြည်အသစ်၏ လမ်းညွှန်မှု လိုအပ်နေပုံရသည်။

မြေအသစ် ပေါ်လာပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံတွင် အလင်းတန်းများစွာ ပျံသန်းနေကြပြီး ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် လေဖြတ်သန်းသကဲ့သို့ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

နတ်နန်းအပျက်အစီးတစ်ခုထဲတွင် ခေါင်းပေါ်၌ ဆံပင်ကို အထက်သို့ စုချည်ထားသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ရှိနေပြီး လက်ထဲတွင် ရွှေရောင်တူငယ်လေး တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရတနာအချို့ကို လိုက်လံရှာဖွေနေ၏။

"ဆရာက ငါ့ကို မာကူရှန်းနယ်မြေ ထဲမှာ နယ်ပယ်ပြင်ပ မိစ္ဆာတွေကို ရှာပြီး တိုက်ခိုက်လေ့ကျင့်ခိုင်းတယ်။ ပြီးတော့ ဒီနေရာမှာ မဟာကံတရားအခွင့်အရေး ရှိတယ်လို့လည်း ပြောသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကံတရားက ဘာလဲဆိုတာကိုကျတော့ မပြောပြဘူး။ တကယ်ပဲ ခေါင်းကိုက်ဖို့ကောင်းတယ်"

ထိုမိန်းကလေးငယ်မှာ ရော့လီ ပင် ဖြစ်သည်။

ငရဲပြည်တစ္ဆေမြို့တော် ကျိုဖုန်းတောင်ထိပ်တွင် ပေါ်လာစဉ်က ရော့လီသည် ထိုရှေးဟောင်းစာအုပ်ကို ရရှိခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ကျိုးရွှမ်ဖုန်းက ပြန်လည်ရရှိသွားခဲ့သည်။ သူမသည် လုံဟူရှန်းတောင်မှ တပည့်ဖြစ်သူ ကျိုးရွှမ်ဖုန်းကို လိုက်လံဖမ်းဆီးခဲ့သော်လည်း လီယန်ချူ၏ ကြားဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရကာ နောက်ပိုင်းတွင် ကျိုးရွှမ်ဖုန်း ငရဲပြည်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး တစ္ဆေအမှုထမ်းတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ရော့လီသည် ဤကာလအတွင်း ဆရာဖြစ်သူ၏ သွန်သင်ဆုံးမမှုအောက်တွင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အတန်း အလွန်မြန်ဆန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ဤနေရာတစ်ခုလုံးတွင် အပျက်အစီးများနှင့် အုတ်ကျိုးအတုံးပဲ့များသာ ရှိနေပြီး ရော့လီသည် ထိုနေရာတွင် ရှာဖွေရင်း နောက်ဆုံး၌ နယ်ပယ်ပြင်ပ မိစ္ဆာ၏ သဲလွန်စကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။

နတ်နန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးသားအသားစိုင်များ တွားသွားနေကြပြီး တောက်တောက်ပြောင်ပြောင် နီရဲလျက်ရှိကာ အသက်ရှိနေသကဲ့သို့ မပြတ်တရွရွ လုံ့ရှားနေကြသည်။ နန်းတော်ဆောင် အချို့မှာ ထိုသွေးသားအသားစိုင်များဖြင့် လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် အလွန်ပင် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွေ ကောင်းလှပေသည်။

ရော့လီ၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားပြီး လက်ထဲက ဟွန်ယွမ်ရွှေတူကို မြှောက်ကာ တိုက်ရိုက်ပင် ထုနှက်လိုက်တော့သည်။ ဤတူတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသဖြင့် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သွေးသားအသားစိုင်များစွာ ဆံပင်ကျွတ်သလို ပြောင်စင်သွားရသည်။

သို့သော် ထိုသွေးသားအသားစိုင်များသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မူလအတိုင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားသည့်အလား ရော့လီထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လာကြတော့သည်။

ရော့လီသည် ပုံပန်းသဏ္ဍာန်အားဖြင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ပြီး အလွန်ချစ်စရာကောင်းသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ သူမ၏ တိုက်ခိုက်ပုံစုံစမ်းမှာ အလွန်ပင် ကြမ်းတမ်းရိုင်းစိုင်းလှသည်။ သူမလက်ထဲက ရွှေတူကို လေထဲသို့ မြှောက်တင်လိုက်ရာ လေညင်းကိုစီးလျက် တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုမျှ ကြီးမားလာတော့သည်။

သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးဖြင့် ဟွန်ယွမ်ရွှေတူကြီးကို လွှဲယမ်းကာ တိုက်ရိုက်ပင် ထုချလိုက်လေပြီ။

ဝုန်း...

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တုန်ဟည်းသွားတော့သည်။

ဟွန်ယွမ်ရွှေတူ မြေပြင်သို့ ကျရောက်သွားသည်နှင့် ဤနတ်နန်းဆောင်ကြီးသည်လည်း လုံးဝ ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ ထိုအထဲက သွေးသားအသားစိုင်များမှာလည်း ကြေမွပျက်စီးသွားကာ အများစုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားရ၏။

သို့သော်လည်း ရော့လီ သတိထားမိသည်မှာ ကြီးမားလှသော နီရဲသည့် သွေးသားအသားစိုင်များ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရူးသွပ်စွာ တွားသွားရင်း ထိုအပျက်အစီးများပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဖုံးလွှမ်းလာပြန်သည်။

"ဒီအကောင်က တကယ်ပဲ အကိုင်တွယ်ရ ခက်တာပဲ"

ရော့လီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သူမလက်ထဲတွင် ရှိနေသည်က နတ်မင်းလက်နက်စစ်စစ် ဟွန်ယွမ်တူ မဟုတ်ဘဲ အတုယူပြုလုပ်ထားသည့် ရတနာလက်နက်မျှသာ ဖြစ်နေခြင်းပင်။ မဟုတ်လျှင် စောစောက အချက်ဖြင့်ပင် ဤနယ်ပယ်ပြင်ပ မိစ္ဆာများကို မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွသွားစေနိုင်ပေသည်။

သူမ၏ဆရာ ပြောစကားအရဆိုလျှင် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားလက်နက် ဟွန်ယွမ်တူသည် အလွန်ပင် အာဏာစက်ပြင်းထန်လှသော နတ်ဘုရားလက်နက်ဖြစ်ပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း အလွန်ကြီးမားသည်ဟု ဆိုသည်။

ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် ရော့လီသည် ရုတ်တရက် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အဖြူအမည်း ပြတ်သားလှသော မျက်ဝန်းအစုံတွင် အရောင်အဝါများ တောက်ပလာသည်။

'ငါ မလာခင်တုန်းက ဆရာက ငါ့ကို ဟွန်ယွမ်တူရဲ့ အစွမ်းထက်ပုံကို မပြတ်ပြောနေခဲ့တာ... ဒါဆိုရင် ဒီမာကူရှန်း နယ်မြေ ထဲမှာ ဒီရတနာ ပုန်းကွယ်နေတာများလား'

သူမလက်ထဲတွင် ရှိနေသည်မှာ နတ်ဘုရားလက်နက်အတု ဖြစ်သော်လည်း အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှသည်။ အကယ်၍ တကယ့် နတ်ဘုရားလက်နက်စစ်စစ်သာ ဆိုလျှင် ပို၍ပင် အာဏာစက် ပြင်းထန်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။

"ဆရာက စကားပြောရင် သိပ်ပြီးတော့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မရှိဘူး။ အမြဲတမ်း တိမ်ထဲမြူထဲမှာလိုပဲ။ ဘာတဲ့... ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို ပေါက်ကြားလို့မရဘူး၊ ကံကြမ္မာအကျိုးပေးက လေးလံတယ်၊ ကံပါရင် ရလိမ့်မယ်၊ ကံမပါရင် အတင်းမယူရဘူးနဲ့..."

ရော့လီ၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပလာပြီး ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားမှုများ ဝေစည်လာခဲ့သည်။ ဆရာဖြစ်သူကို မပြတ်တမ်း တသသဖြစ်စေခဲ့သည့် ထိုနတ်ဘုရားလက်နက်သည် မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်လှသနည်း။

သို့သော် ထိုနယ်ပယ်ပြင်ပ မိစ္ဆာကြီးက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားပြန်သည်။

"မင်းကို အရင်ဆုံး ရှင်းပစ်ရမယ်"

သူမသည် လက်ထဲက ဟွန်ယွမ်ရွှေတူကို မြှောက်ကာ ပြင်းထန်စွာ ထုချလိုက်ပြန်ရာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ထိုမိစ္ဆာထံသို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။ နယ်ပယ်ပြင်ပ မိစ္ဆာသည် သွေးသားတစ်စက်မျှ ကျန်ရှိနေရုံမျှဖြင့် ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်စုစည်းနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ရော့လီ၏ နောက်ကျောဘက်မှ ရုတ်တရက် နီရဲသော သွေးသားနှာမောင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်နှင့် ခြေကျင်းဝတ်များကို ရစ်ပတ်ကာ လေထဲသို့ ဆွဲတင်လိုက်တော့သည်။ ထိုနှာမောင်းများပေါ်တွင် ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများ ရှိနေ၏။

ရော့လီတွင် ကိုယ်လုံရတနာ ရှိနေသဖြင့် အရေပြားကို တိုက်ရိုက် မထိတွေ့နိုင်သော်လည်း ယခုအခါ လေထဲတွင် ဆွဲချိတ်ခံထားရသဖြင့် လှုပ်ရှားရခက်ခဲနေပြီး ဦးနှောက်ထဲတွင်လည်း လူပေါင်းသောင်းချီ၍ တရားစာရွတ်ဆိုသံများ ကြားနေရကာ မျက်ဝန်းများ ဝေဝါးလာပြီး ခြေလက်များ ပျော့ခွေလာခဲ့သည်။

"တူ... လာစမ်း"

ရော့လီက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရာ ရွှေတူသည် ချက်ချင်းပင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူမ၏နောက်ကွယ်က နယ်ပယ်ပြင်ပ မိစ္ဆာ၏ သွေးသားများကို ထုချလိုက်သဖြင့် သွေးသားများ ကြေမွသွားရသည်။

နှာမောင်းများ ပြုတ်ကျသွားပြီးနောက် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူမ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ စောစောက အမှတ်မထင် သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားသဖြင့် ကံဆိုးမတတ် ဖြစ်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

သူမက နှုတ်မှ မန္တန်များကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ ရွှေတူသည် တဝုန်းဝုန်းဖြင့် မြည်ဟည်းလာသည်။

"မင်းကို ငါမနှိမ်နင်းနိုင်ဘူးလို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား"

ရော့လီက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

သို့သော် ရွှေတူ၏ စွမ်းပကားကို မထုတ်ဖော်ရသေးမီ ကောင်းကင်ယံမှ ရုတ်တရက် အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်းလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ဝုန်း...

ထိုနယ်ပယ်ပြင်ပ မိစ္ဆာ၏ သွေးသားများသည် လုံးဝ ကြေမွပျက်စီးကာ မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ဖြစ်သွားတော့သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားမှ တိုက်ရိုက် ကွယ်ပျောက်သွားတော့၏။

ရော့လီမှာ - "........................"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုအဖြူရောင်အလင်းတန်းသည် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ရော့လီ သတိထားမိသည်မှာ စောစောက ပျံသန်းသွားသည့် အဖြူရောင်အလင်းတန်းသည် ရှေးဟောင်းပုံစံဖြင့် အလွန်ပင် ဆန်းပြားလှသော ဓားရှည်တစ်လက် ဖြစ်ပုံရပေသည်။

"ဒီဓားက ဘာလို့ ကြည့်ရတာ တစ်နေရာရာမှာ မြင်ဖူးသလိုလို ဖြစ်နေရတာလဲ"

ရော့လီက ခေါင်းလေးကို စောင်းကာ စဉ်းစားမိသည်။

သူမသည် ဆော့ကစားချင်စိတ် ပေါ်လာသဖြင့် ချက်ချင်းပင် လေဟာနယ်ကို နင်းလျှောက်လျက် ထိုအဖြူရောင်အလင်းတန်းနောက်သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် ကောင်းကင်ယံက ထိုနတ်ဓားသည် အလွန်ပင် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းနေပြီး ရုတ်တရက် လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်သွားကာ ဓားစွမ်းအင်များမှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်လှပေသည်။ ထို့နောက် မာကူရှန်း နယ်မြေထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော နောက်ထပ် နယ်ပယ်ပြင်ပ မိစ္ဆာတစ်ခု၏ သွေးသားများကိုလည်း ထပ်မံ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြန်သည်။

"သိပ်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဓားတစ်လက်ပဲ။ ဒါ့အပြင် ဒီပေါ်က တုန်ခါမှုလှိုင်းတွေကလည်း အလွန်ပဲ အန္တရာယ်များလှတယ်"

ရော့လီတွင် ဆရာကောင်းရှိသဖြင့် အမြင်အာရုံက သာမန်ထက် ထူးခြားလှသည်။ ချက်ချင်းပင် ထိုနတ်ဓားပေါ်က ဆန်းကြယ်သော တုန်ခါမှုလှိုင်းများသည် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ခံစားမိလိုက်သည်။

သူမသည် မိမိလက်ထဲက ရွှေတူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီဆန်းကြယ်တဲ့ တုန်ခါမှုလှိုင်းကို အမှီပြုပြီး မိစ္ဆာရဲ့ သွေးသားတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တာပဲ။ အကယ်၍ ရွှေတူသာ သွားထိမိရင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ကြေမွသွားနိုင်တယ်"

ရော့လီက ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။

သူမသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို လှည့်ကာ လေဖြတ်သန်းသကဲ့သို့ ဤမာကူရှန်းတောင်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားသည်။ ဓား၏ပိုင်ရှင်မှာ မည်မျှအထဲအထိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ရှိသည်ကို မသိရသဖြင့် ရော့လီက အပေါ်သို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုချင်စိတ် ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

သူမသည် ဟွန်ယွမ်ရွှေတူကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး တန်ခိုးစွမ်းအားများကို အရှိန်ကုန် မြှင့်တင်လိုက်သော်လည်း ထိုနတ်ဓား၏ အရှိန်ကို မမှီနိုင်သေးပေ။ ကံကောင်းသည်မှာ ထိုနတ်ဓားသည် ခဏခဏဆိုသလို အောက်သို့ ထုချလိုက်ပြီး နယ်ပယ်ပြင်ပ မိစ္ဆာများ၏ သဲလွန်စကို လိုက်လံရှာဖွေနေပုံရသည်။ ထိုအချိန်များတွင် သူမက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့သို့ အနည်းငယ် လိုက်မီအောင် ပြေးသွားနိုင်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် မာကူရှန်း နယ်မြေတစ်ခုလုံးရှိ နယ်ပယ်ပြင်ပ မိစ္ဆာများအားလုံးသည် သစ်ခြောက်ကို ချိုးဖျက်လိုက်သကဲ့သို့ လုံးဝ နှိမ်နင်းခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးသားအသားစိုင်များလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ရော့လီသည် တစ်လမ်းလုံး လိုက်လံမောင်းနှင်လာခဲ့သဖြင့် နဖူးတွင် ချွေးစေးများ ထွက်လာခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုထက်မြက်လှသော နတ်ဓားသည် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ပါး၏ ခါးကြားရှိ ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသည်ကို သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ထိုတာအိုဆရာသည် ခန္ဓာကိုယ် ထက်မြက်ဖြောင့်စင်းပြီး တည်ငြိမ်အေးချမ်းကာ ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်လှသည်။ ဓားရှည်ကြီးက သူ၏ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသည့်အခါ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် တိမ်ကဲ့သို့ ပေါ့ပါးအေးချမ်းပြီး ထူးခြားဆန်းပြားသော အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေ၏။ မာကူရှန်း နယ်မြေထဲက နယ်ပယ်ပြင်ပ မိစ္ဆာများကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းမှာ သူ့အတွက်တော့ ကိစ္စအသေးအဖွဲလေးတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

ရော့လီသည် ထိုတာအိုဆရာကို မှတ်မိသွားသည်။

"သြော်... သူပဲကိုး"

သူမ ချက်ချင်းပင် သွားကြိတ်မိသွားသည်။ ရှေးယခင်က ထိုငရဲပြည် ရှေးဟောင်းမြို့တော်အနီးတွင် ဤတာအိုဆရာက ကိုယ်တိုင်လက်ညှိုးထိုးကာ အခြားလူတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်သွားခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ရော့လီသည် ယခုအခါ လောကီအတွေ့အကြုံ အနည်းငယ် ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် မဆင်မခြင် ဝုန်းဒိုင်းကြဲကာ ပြေးမထွက်ခဲ့ပေ။

ယခုအခါ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တက်လှမ်းရာ လမ်းကြောင်း ပြန်လည်ပွင့်လင်းလာကာ လူ့လောကတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်ဝလာခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံခြင်း၏ ချည်နှောင်မှုများ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်သူများသည် နွေဦးပေါက် မျှစ်များပေါက်သကဲ့သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာကြရာ ရော့လီ၏ ပါရမီအရည်အချင်းဖြင့်ဆိုလျှင် ငြင်းပယ်စရာမလိုဘဲ ထိုအထဲတွင် အတောက်ပဆုံးသော လူများထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမသည် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ထားသော်လည်း လီယန်ချူကတော့ သူမကို သတိထားမိပြီးသား ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူသည် ခေါင်းပေါ်တွင် ဆံပင်ကို အထက်သို့ စုချည်ထားသော ထိုမိန်းကလေးငယ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ရော့လီ၏ အရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသဖြင့် ကောင်းကင်ယံတွင် လေဖြတ်သန်းသကဲ့သို့ ပြေးဆွဲနေသော ကျန့်ကျောင်းဓားကိုပင် လိုက်မီနိုင်သော်လည်း ဤတာအိုဆရာကမူ သာမန်ခြေတစ်လှမ်းမျှသာ လှမ်းလိုက်ပုံရပြီး ရော့လီကတော့ သူ့၏ သဲလွန်စကို လုံးဝ ရှာမတွေ့တော့ချေ။

"ဒီလူက အခု သိပ်ပြီးတော့ ကြောက်ဖို့ကောင်းနေပြီပဲ"

ရော့လီက အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကြောင်အသွားမိတော့သည်။

အပျက်အစီးများနှင့် အုတ်ကျိုးအတုံးပဲ့များရှိရာ နေရာတစ်ခုတွင် မူလက ဤနေရာ၌ နတ်သမီးတစ်ပါးကို ကိုးကွယ်ပူဇော်ထားပုံရသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ နတ်သမီးရုပ်တုမှာ ပြိုကျပျက်စီးနေပြီး ဦးခေါင်းတော်မှာလည်း မြေပြင်သို့ လွင့်စဉ်ကျရောက်နေ၏။

လီယန်ချူသည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ထိုဆိတ်ငြိမ်ပျက်စီးနေသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲတွင် သံဝေဂတရားများ မပြတ်ပေါ်ပေါက်လာရသည်။

"လောကကြီးက ပြောင်းလဲလွယ်လိုက်တာ... နတ်ဘုရားနယ်မြေတွေက အခု လူ့လောကမှာ ပြန်ပေါ်လာပေမဲ့ အားလုံးက ဒီလို ပျက်စီးယိုယွင်းနေတဲ့ ပုံစံတွေပဲ ဖြစ်နေရတာပဲ"

လီယန်ချူက စိတ်ကူးယဉ်မျှော်လင့်မိသွားသည်။

မဟာရှမင်းဆက်ခေတ်က ဤကျင့်ကြံခြင်း နတ်ဘုရားနယ်မြေများသည် မပျက်စီးမီနှင့် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ခြင်းမခံရမီ အချိန်က မဟာရှမင်းဆက်၏ နယ်နိမိတ်မြေပုံမှာ မည်မျှအထိ ကျယ်ပြောခမ်းနားခဲ့လိမ့်မည်နည်း။ သူ အနည်းငယ် သိချင်စိတ် ပေါ်လာသည်မှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေများ သန့်စင်ခြင်းခံရသည်မှာ မဟာရှမင်းဆက် ပျက်စီးသွားခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်မှု ရှိမရှိ ပင်ဖြစ်၏။

"သာမန်လောကီနိုင်ငံတစ်ခုက တောင်ကုန်းမြစ်ချောင်းတွေရဲ့ နတ်ဘုရားတွေကို ရာထူးခန့်အပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံကို အနည်းငယ် စော်ကားရာ ရောက်မနေဘူးလား"

တောင်စောင့်နတ်၊ မြေစောင့်နတ်၊ မြို့စောင့်နတ် ဟူသည်မှာ နတ်ဘုရားလောက ကသာ ရာထူးခန့်အပ်ရမည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် မဟာရှမင်းဆက်သည် မည်သည့်နည်းလမ်းကို သုံးခဲ့သည်မသိရဘဲ နန်းတွင်းက ရာထူးခန့်အပ်ခြင်းကလည်း တန်းတူ ထိရောက်မှု ရှိခဲ့ဖူးသည်။

"ဒါက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖောက်မိလို့ ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခ ကြုံခဲ့ရတာများလား"

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ဆင်ခြင်တွေးတောခြင်း အရောင်အဝါများ ယှက်သန်းလာခဲ့သည်။ ချက်ချင်းပင် နတ်သမီးရုပ်တုသည် သူ၏ရောက်ရှိလာမှုကြောင့် တုန်ခါမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ အကယ်၍ သူသာ သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဆိုလျှင် ရုပ်တုသည် ဆက်လက်၍ ငြိမ်သက်နေမည် ဖြစ်သော်လည်း လီယန်ချူမှာ မြေပြင်နတ်ဘုရား ဖြစ်သဖြင့် အရှိန်အဝါကို အနည်းငယ် ထုတ်ဖော်လိုက်ရုံမျှဖြင့် မသေ သေးသော ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်အသိများကို ပြန်လည်နိုးထလာစေရန် လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

မျက်နှာထား အေးဆေးတည်ငြိမ်လှသော နတ်သမီးတစ်ပါးသည် လီယန်ချူကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုရင်း -

"မိတ်ဆွေကို ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ မသိဘူး။ ဘာဖြစ်လို့ မာကူရှန်းတောင်ထဲကို ရောက်လာရတာလဲ"

လီယန်ချူက ပြုံးလျက် -

"ကျုပ်က လီယန်ချူပါ။ ဝေမြို့ကနေ လာတာဖြစ်ပါတယ်"

သူသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေ အပျက်အစီး ၁၃ ခုကို နှိမ်နင်းရှင်းလင်းခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့် ထိုရှိနေသော နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်များနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သူက အဖြစ်အပျက်များကို လျင်မြန်စွာ ရှင်းပြလိုက်ရာ ထိုနတ်သမီးသည် မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ကာ -

"အရင်တုန်းက ဘေးဒုက္ခကြုံခဲ့ရတာက နတ်ဘုရားနယ်မြေတွေတင် မကပါဘူး။ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်တွေနဲ့ အကြားအလပ်မရှိတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေလည်း ကျူးကျော်ခြင်း ခံခဲ့ရပုံရတယ်"

သူမ၏ လေသံမှာ အေးဆေးလှပြီး မိမိနှင့် မသက်ဆိုင်သည့် အကြောင်းအရာတစ်ခုကို ပြောပြနေသကဲ့သို့ပင်။

ဤအမျိုးသမီး၏ အမည်မှာ မာကူ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ပြောစကားအရဆိုလျှင် သူမသည် မာကူရှန်းမျိုးနွယ်စု ဖြစ်ပြီး မျိုးဆက်တစ်ခုစီတွင် စစ်မှန်သော တပည့်တစ်ယောက်သာ ရှိကာ ဆရာသေဆုံးသွားပြီးနောက် တပည့်ဖြစ်သူက မာကူဟူသော အမည်ကို ဆက်ခံရခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။

မာကူက မျက်ဝန်းများကို လီယန်ချူထံသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှင်က ကျွန်မ ဘာလို့ မအံ့သြရတာလဲလို့ တွေးနေတာလား"

လီယန်ချူက - "မှန်ပါတယ်"

မာကူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောပြသည်။

"ကျွန်မမှာ မိတ်ဆွေတစ်ယောက် ရှိဖူးတယ်။ သူက ကျွန်မကို ပြောခဲ့ဖူးတယ်... လောကကြီးမှာ အပြောင်းအလဲကြီး ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် လူ့လောကတစ်ခုလုံး ရိုက်ခတ်မှုတွေ ကြုံရလိမ့်မယ်၊ လူ့လောကမှာ ရှိနေတဲ့ မြေပြင်နတ်ဘုရားတွေ၊ နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲက စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံး သတ်ဖြတ်ခြင်း ဘေးဒုက္ခတွေနဲ့ ဝန်းရံခံရလိမ့်မယ်တဲ့"

"အစကတော့ ကျွန်မမယုံခဲ့ဘူး။ အခု မိတ်ဆွေရဲ့ ပြောစကားတွေကို ကြားရပြီး ကျွန်မကိုယ်တိုင် အသတ်ခံခဲ့ရတဲ့ အခြေအနေနဲ့ ပေါင်းစပ်ကြည့်လိုက်တော့မှ သူပြောခဲ့တာတွေက လူကို ခြောက်လှန့်ဖို့ သက်သက် မဟုတ်မှန်း သိလိုက်ရတော့တယ်"