အခန်း (၁၀၈၇-၁၀၈၈)

အခန်း ၁၀၈၇ - ဖုန်လိုင်မှ လူဟောင်း

လီယန်ချူက မျက်ခုံးပင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ဒီသူငယ်ချင်းက တော်တော်လေး စွမ်းတာပဲ"

"ဒါက ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို တွက်ချက်ဖော်ထုတ်မှုရဲ့ ရလဒ်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူကိုယ်တိုင်က... ဒီကစားပွဲထဲက လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလား"

မာကူက ဆိုသည်။

"ကျွန်မရဲ့ ဒီသူငယ်ချင်းက ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် တွက်ချက်တဲ့အတတ်ကို မတတ်ပါဘူး၊ ဘယ်နေရာကနေ ဒီအကြောင်းကို ကြားလာလဲတော့ မသိဘူး၊ ကျွန်မက သူ့ကို အသေးစိတ် မေးမြန်းတဲ့အခါတိုင်း သူက အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တွန့်ဆုတ်နေပြီး မပြောရဲသလို ဖြစ်နေတတ်တယ်"

ထုတ်ဖော်မပြောဝံ့တဲ့ အကြောင်းအကျိုးတရား ကြောင့်လား... လီယန်ချူက စိတ်ဝင်တစားဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သူက ဘယ်လို ဂူဗိမာန် နတ်ဘုရားနယ်မြေမျိုးမှာ ကျင့်ကြံနေတာလဲ၊ အခုဆို နတ်ဘုရားနယ်မြေတွေက လောကထဲကို ခဏခဏ ပေါ်လာနေတာဆိုတော့ အခွင့်အရေးရရင် ကျွန်တော် သူ့ဆီကနေ နည်းနာခံ မေးမြန်းချင်သေးတယ်"

မာကူက ခေါင်းခါယမ်းလျက် -

"သူက စွမ်းအားကြီးကျွန်း ပေါ်မှာ ရှိမနေဘူး၊ ပင်လယ်ရပ်ခြားက ဖုန်လိုင်ကျွန်းပေါ်မှာ ရှိနေတာ"

စွမ်းအားကြီးကျွန်း... လီယန်ချူသည် ထိုရှေးဟောင်းဒေသအမည်ကို ကြားလိုက်ရသလို၊ မာကူက ဖုန်လိုင်ကျွန်းအကြောင်းကိုပါ ထည့်သွင်းပြောဆိုသွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒီဖုန်လိုင်ကျွန်းဆိုတာ တကယ်တော့ ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ"

မာကူက ရှင်းပြသည်။

"ဖုန်လိုင်၊ ဖန့်ကျန့်၊ ယင်ကျိုး... ဒါတွေအားလုံးက ပင်လယ်ရပ်ခြားက နတ်ဘုရားကျွန်းတွေပဲ၊ ဒါတွေအပြင် တခြားကျွန်းအချို့မှာလည်း နတ်ဘုရားတွေ နေထိုင်ကြသေးတယ်"

"ဒီဖုန်လိုင်ကျွန်းကတော့ အဲဒီအထဲမှာ အလွန်ပဲ နာမည်ကြီးတယ်၊ အသက်ရှူခြင်းအတတ်ကို ကျင့်ကြံတဲ့ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားဟာ နတ်ဘုရားတွေကို ရှာဖွေဖို့ ပင်လယ်ထဲ ထွက်ကြတဲ့အခါ ဖုန်လိုင်ကျွန်းကိုပဲ သွားကြတာ၊ အဲဒီမှာ ကျင့်ကြံအားထုတ်နေတဲ့ နတ်ဘုရားတွေ အများကြီး ရှိတယ်"

နတ်ဘုရားတွေ အများကြီး ရှိတယ် ဟုတ်လား... လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာကော ဖုန်လိုင်ကျွန်းကို ရောက်ဖူးတာလား"

မာကူက ခေါင်းအနည်းငယ် ငြိမ့်ပြကာ -

"ဒါပေါ့၊ ကျွန်မ အရင်က နတ်ဘုရားတွေကို ရှာဖွေဖို့ ပင်လယ်ထဲ ထွက်ခဲ့ဖူးတယ်၊ ဖုန်လိုင်နတ်ဘုရားကျွန်းပေါ်မှာ တာအိုတရားကို ဆင်ခြင်သိမြင်ခဲ့ပြီးမှ ဒီသူငယ်ချင်းနဲ့ သိကျွမ်းခဲ့ရတာ"

လီယန်ချူသည် ပင်လယ်ရပ်ခြား နတ်ဘုရားကျွန်းနှင့် ပတ်သက်၍ ပိုမိုစူးစမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြလာပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားတွေးတောနေဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာ့ရဲ့ ဒီသူငယ်ချင်းကို ဘယ်လိုခေါ်လဲဆိုတာ မသိရဘူးလား"

သူသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် ထိုသူနှင့် ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ထိုသူချန်ထားခဲ့သည့် စိတ်ဆန္ဒအကြွင်းအကျန်နှင့် ဖြစ်စေ ဆုံတွေ့ခွင့်ရပါက ဆွေးနွေးစကားပြောရန် စိတ်ကူးနေခြင်းဖြစ်သည်။

မာကူက ဆိုသည်။

"ကျွန်မရဲ့ ဒီသူငယ်ချင်း နာမည်က ရွှမ်ချိန်တာအိုဆရာ လို့ ခေါ်တယ်၊ အလွန်ကို ထက်မြက်တဲ့သူတစ်ယောက်ပေါ့၊ အဲဒီတုန်းက ကျွန်မ ဖုန်လိုင်ကျွန်းမှာ တာအိုတရား ကျင့်ကြံစဉ်က သူက ကျွန်မကို ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်အတော်များများကို လမ်းညွှန်ပြသပေးခဲ့ဖူးတယ်"

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ချက် တုန်ရင်သွားကာ ခေါင်းကို မော့လျက် မာကူကို မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာ့ရဲ့ ဖုန်လိုင်ကျွန်းက သူငယ်ချင်းနာမည်က ရွှမ်ချိန် ဟုတ်လား"

မာကူက လီယန်ချူကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အံ့သြတကြီး မေးသည်။

"မင်းက သူ့ကို သိလို့လား"

လီယန်ချူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ခါးသီးသော ပြုံးရယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး -

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာ့နာမည်ကလည်း ရွှမ်ချိန် ပါပဲ"

မာကူ တစ်ချက် မှင်တက်သွားပြီးမှ ဆိုသည်။

"ဒီတာအိုဘွဲ့အမည်က ထူးဆန်းတာမှ မဟုတ်တာ၊ လောကကြီးမှာ နာမည်တူ တိုက်ဆိုင်တဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိနိုင်တာပဲ၊ တာအိုဘွဲ့အမည်ဆိုရင် ပိုတောင် တိုက်ဆိုင်နိုင်သေးတယ်"

သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသမျှထဲတွင် မာကူနတ်သမီး၏ စိတ်ဆန္ဒအကြွင်းအကျန်က အခိုင်မာဆုံးနှင့် အသိသာဆုံး ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမ၏ နတ်ဘုရားရုပ်ထုမှာမူ ခေါင်းပြုတ်ထွက်နေသည်အထိ အပျက်စီးဆုံး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ကျန်ရှိနေသည့် စိတ်ဆန္ဒအကြွင်းအကျန်မှာမူ အလွန် ရှင်းလင်းပြတ်သားလှသည်။

လီယန်ချူ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် လက်ဖဝါးထဲမှ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာစေကာ ဖုန်လိုင်နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ထိုကျောက်တုံးမှာ လုံးဝန်းချောမွေ့နေပြီး အပေါ်တွင် 'ဖုန်လိုင်' ဟူသော ရှေးဟောင်းစာလုံးနှစ်လုံးကို ရေးထွင်းထားသည်။

နတ်သမီးမာကူ ထိုကျောက်တုံးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဆွံ့အသွားပြီး -

"ဒါက... မင်း ဖုန်လိုင်ကျွန်းကနေ ရခဲ့တာလား"

လီယန်ချူက ကျောက်တုံးထဲသို့ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား များ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော တာအိုဖြစ်တည်မှုပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း သူသည် ထိုနတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရင်း အသုံးပြုပုံနည်းလမ်း အများအပြားကို တတ်မြောက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုဖြစ်တည်မှုပုံရိပ်မှာ တံလျှပ်ပမာ အလင်းကန့်လန့်ကာထဲတွင် နတ်ဘုရားလင်းတန်းများ တောက်ပဖြာထွက်နေသည့် နတ်ဘုရားကျွန်းတစ်ကျွန်းအသွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ရှေးဟောင်းမုခ်ဦးတိုင်ကြီးတစ်ခုလည်း ပါရှိနေသည်။

နတ်သမီးမာကူ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မအံ့သြဘဲမနေနိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီပုံထဲက ကျွန်းက တကယ်ပဲ ဖုန်လိုင်ကျွန်းပဲ"

"မင်း ဒါကို ဘယ်ကရတာလဲ"

လီယန်ချူက ဆိုသည်။

"ကျွန်တော်က ဝေမြို့က ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်းမှာ ကျင့်ကြံခဲ့တာပါ၊ဆရာရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က သိပ်မမြင့်လှသလို၊ သူရှိနေတဲ့ ချင်းယွန်းကျောင်းကလည်း တာအိုကျောင်းအသေးလေးတစ်ခုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနတ်ဘုရားကျောက်တုံးကတော့ တာအိုကျောင်းထဲမှာ မြေမြှုပ်ထားတာကို တွေ့ခဲ့ရတယ်"

သူက ခေတ္တမျှ ရပ်နားပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။

"ကျွန်တော် အရင်က ရော်ဖူရှန်းတောင်က ဓားပျံကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို တွေ့ခဲ့ဖူးတယ်၊ သူက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သုံးရာက ကျွန်တော်ရှိတဲ့ ဝေမြို့ကို ရောက်ခဲ့ဖူးတာ၊ အဲဒီတုန်းကလည်း ရွှမ်ချိန်တာအိုဆရာ ဆိုတာ ရှိခဲ့ဖူးပြီး ကျွန်တော့်ဆရာနဲ့ ရုပ်ချင်းတော့ မတူဘူး၊ အဲဒီတုန်းက သူကလည်း ဘယ်အတတ်နဲ့မှ ဖျက်ဆီးလို့မရတဲ့ နတ်ဘုရားကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့တယ်"

နတ်သမီးမာကူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

လီယန်ချူက ဆက်လက်၍ -

"ဒါတင်မကသေးဘူး၊ ကျွန်တော့်ဆရာက လုံဟူရှန်းတောင်က နတ်ဆရာ နဲ့ သူတို့ရဲ့ လူငယ်ဘဝတုန်းက သိကျွမ်းခဲ့ကြပြီး၊ လုံဟူရှန်းတောင်မှာ အတတ်ပညာတွေ အတူတူ သင်ယူခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတာကိုလည်း ကျွန်တော် သိလိုက်ရတယ်"

"ပြီးတော့ တခြား တာအိုဆရာအချို့နဲ့လည်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရှိသေးတယ်"

"သူက ကျွန်တော့်ကို ဟွမ်ထင်တာအိုကျမ်း ရယ်၊ အရှိန်ဝါကြည့်အတတ် အပါအဝင် အလွန်ဆန်းကြယ်တဲ့ မန္တန်အတတ်များစွာကို သင်ကြားပေးခဲ့တာ"

"ဘယ်လိုပဲ ကြည့်ကြည့်... သူက သာမန် အသက်ရှူခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ တာအိုဆရာတစ်ယောက်နဲ့ မတူဘူး၊ ဆိုလိုတာက မဟာရှမင်းဆက်ခေတ်က ကိုးဆင့်၊ ရှစ်ဆင့် အဆင့်လောက်ပဲ ရှိတဲ့သူနဲ့ မတူဘူး"

နတ်သမီးမာကူက မေးသည်။

"မင်းရဲ့ဆရာက အခု ဘယ်မှာလဲ"

လီယန်ချူက ဆိုသည်။

"ရောဂါနဲ့ ဆုံးပါးသွားပြီ၊ အသက် ငါးဆယ်ကျော်မှာ"

သာမန် တာအိုကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပင်လျှင် မန္တန်ရေဖြင့် ရောဂါကုသနည်းကို နားလည်ကြသည်ဖြစ်ရာ သူ၏ဆရာဆိုလျှင် ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။ အခု ပြန်တွေးကြည့်ပါက ထိုစဉ်က သူ၏ဆရာ ကွယ်လွန်သွားခြင်းမှာ အလွန် သံသယဖြစ်ဖွယ် ကောင်းနေသည်။

မာကူက ဆိုသည်။

"မင်း ဒီလိုပြောမှတော့ မင်းဆရာရဲ့ အုတ်ဂူကို မင်း သေချာပေါက် စစ်ဆေးပြီးပြီပေါ့"

လီယန်ချူက ခေါင်းငြိမ့်ကာ -

"ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့တာပါ၊ နောက်ပိုင်းမှာ သံသယဝင်လာလို့ စိတ်အာရုံ နဲ့ စစ်ဆေးကြည့်တာ ဘာပြဿနာမှ မတွေ့ရဘူး"

ထို့နောက် လီယန်ချူက ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားဖြင့် လူရုပ်ပုံရိပ်နှစ်ခုကို ဖန်တီးပြလိုက်သည်။ တစ်ယောက်မှာ ဝတ်ဆံစပ်ဖြူနေသည့် သက်လတ်ပိုင်း တာအိုဆရာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ပုံစံမှာ အနည်းငယ် နွမ်းဖတ်ဖတ်နိုင်လှသည်။

ထိုပုံစံမှာ သူ၏အမှတ်သညာထဲရှိ ဆရာ့ပုံစံဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ယောက်မှာမူ မျက်ခုံးထူထူနှင့် မျက်လုံးအိမ်ကြီးကြီးရှိသည့် လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကျိုးရွှန်း၏ အမှတ်သညာထဲရှိ ပုံစံဖြစ်သည်။ ထိုသူသည် မိမိ၏ စွမ်းအားတစ်ခုတည်းဖြင့် မသေဆေးကို လာရောက်လုယူကြသည့် အထူးချွန်ဆုံးပညာရှင် အားလုံးကို မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ထိုလူနှစ်ဦး၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်မှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေပြီး အသက်ကြီးသွားလျှင်ပင် သူ၏ဆရာ့ပုံစံ ဖြစ်မလာနိုင်ချေ။

လီယန်ချူသည် တာအိုဆရာကြီးကျောက်နှင့်လည်း ၎င်းတို့သိသည့် ရွှမ်ချိန်အကြောင်းကို အတည်ပြုခဲ့ဖူးသည်။ သူ၏ အမှတ်သညာထဲရှိ ဆရာ့ပုံစံဖြစ်သော်လည်း ပို၍ ငယ်ရွယ်နုပျိုသည့် ပုံစံသာ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားမှာ နက်ရှိုင်းထူထပ်သဖြင့် ဖန်တီးလိုက်သော လူရုပ်ပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ အလွန် ထင်ရှားပြတ်သားပြီး သက်ရှိထင်ရှားအတိုင်း ပေါ်လွင်နေသည်။

နတ်သမီးမာကူသည် ထိုလူနှစ်ဦးကို စိုက်ကြည့်ရင်း အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ဆရာက... ငါ့ရဲ့ အဲဒီသူငယ်ချင်း ဖြစ်နေတာပဲ "

လီယန်ချူ - "........................"

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ မိမိ၏ဆရာက ဖုန်လိုင်ကျွန်းက နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

နတ်သမီးမာကူ၏ စကားကို ကြားရပြီးနောက် လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခု ပို၍ တိုးလာခဲ့သည်။

"ဆရာက လူငယ်ဘဝတုန်းက လုံဟူရှန်းတောင်မှာ တာအိုတရား ကျင့်ကြံခဲ့တယ်၊ ဒီအတွေ့အကြုံကို နတ်ဆရာအိုကြီးကော၊ တာအိုဆရာကြီးကျောက်ကော အားလုံးက သိကြတာဆိုတော့ အတုအယောင် ဖြစ်ဖို့ မရှိဘူး၊ နောက်ပိုင်းမှ လူဝင်စားအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားအကြောင်းကြောင့်လား"

"ပြီးတော့... ဒီလို စွမ်းအားကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်က ရုတ်တရက်ကြီး ရောဂါနဲ့ သေဆုံးသွားနိုင်ပါ့မလား"

မာကူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ထူးထူးခြားခြား တည်ကြည်လေးနက်သွားပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ဆိုသည်။

"ဖုန်လိုင်နတ်ဘုရားကျွန်းပေါ်က လူတွေက အလွန်ပဲ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးကြတယ်၊ အဲဒီသူငယ်ချင်းသာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခံရတဲ့ ဘေးဒုက္ခနဲ့မကြုံရင် အခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်နေဖို့ဆိုတာ ဘာမှမခက်ခဲဘူး၊ အလွန် လွယ်ကူတဲ့ကိစ္စပဲ"

"ပြီးတော့ လူဝင်စားအဖြစ် ပြန်လည်ကျင့်ကြံတဲ့နည်းလမ်းက အလွန် အန္တရာယ်များတယ်၊ ဒါက သူ့ရဲ့ စရိုက်သဘာဝနဲ့ မကိုက်ညီဘူး"

လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"စီနီယာ ဆိုလိုတာက..."

မာကူက ပြောသည်။

"တာအိုကျင့်ကြံတဲ့သူတွေမှာ... လက်နက်အားဖြင့် ခန္ဓာဖျောက်ခြင်း ၊ မီးအားဖြင့် ခန္ဓာဖျောက်ခြင်း ၊ အလောင်းအားဖြင့် ခန္ဓာဖျောက်ခြင်း တွေ ရှိတတ်ကြတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် အဝတ်အစားတွေ ချန်ထားခဲ့တာ၊ ဒါမှမဟုတ် အဆောင်အယောင်ပစ္စည်းတွေ ချန်ထားခဲ့တာမျိုးပေါ့၊ အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ခန္ဓာကိုယ်အခွံအလွတ် တစ်ခု ချန်ထားခဲ့ပြီး ဒါကို အခြေခံပြီး လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရှာဖွေကြတာ၊ ဒါက ရှေးခေတ်က နတ်ဘုရားဖြစ်အောင် ကျင့်ကြံတဲ့ နည်းလမ်းတွေပဲ"

"ဒါက ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းဖို့အတွက် သီးသန့်အသုံးပြုတဲ့ နည်းလမ်း"

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ချက် တုန်ရင်သွားကာ -

"ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းခြင်း... ခန္ဓာကိုယ်အခွံအလွတ်... ခန္ဓာဖျောက်ခြင်း..."

မဟာရှမင်းဆက်ခေတ် ကုန်ဆုံးခါနီးတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာကြား တံတားကြီး ပြတ်တောက်သွားခဲ့သဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပျံတက်မည့် လမ်းကြောင်းမှာ မည်သူမျှ ပျံတက်၍ မရတော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ဖူးသည်။

"ဒါဆို အဲဒီတုန်းက ကိစ္စက ဒီအကြောင်းအရာနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာလား"

နတ်သမီးမာကူက ဆိုသည်။

"ဒါက ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုပဲပေါ့၊ တကယ်ပဲ ဆန်းကြယ်လှတဲ့ လူဝင်စားနည်းလမ်း ဖြစ်နေရင်လည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"

လီယန်ချူ သက်ပြင်းတစ်ချက် အဝဝချလိုက်ပြီး -

"စီနီယာရဲ့ လမ်းညွှန်ချက်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

နတ်သမီးမာကူက ခေါင်းခါယမ်းလျက် -

"ငါ့အမြင်အရတော့ မင်းက ပိုပြီးတော့တောင် ဝေဝါးရှုပ်ထွေးသွားဦးမှာပဲ"

လီယန်ချူ တစ်ချက် ဟက်ဟက်ပက်ပက် ပြုံးလိုက်မိသည်။ တကယ်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် အခုဆိုလျှင် မိမိ၏ ဆရာက တကယ်ပဲ သေဆုံးသွားခြင်း မဟုတ်ဘူးလားဆိုသည်ကို စူးစမ်းချင်စိတ် ပြင်းပြနေမိသည်။

ဝေမြို့တွင် မသေဆေးနှင့် ပတ်သက်သည့် ဒဏ္ဍာရီများ ပြန့်နှံ့နေခဲ့ပြီး၊ လွန်ခဲ့သော နှစ်သုံးရာခန့်က တစ်ကြိမ် တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် ဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းအပြင် ဝေချန်မြို့တွင် ဂူဗိမာန်နတ်နန်းများသို့ ဝင်ရောက်ရာ တံခါးပေါက်များစွာလည်း ရှိနေသေးသည်။

အစောပိုင်းက ထိုနေရာများကို နတ်ဘုရားနယ်မြေများအတွင်းရှိ သီးခြားစီဖြစ်နေသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေများဟု ထင်မှတ်ခဲ့ပြီး၊ ဝေချန်မြို့ဘက်တွင် ဟာကွက်နေရာလွတ် အလွန်ပါးလွှာနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု ပြန်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် နတ်ဘုရားနယ်မြေများမှာ မူလကပင် စွမ်းအားကြီးကျွန်း၏ မြေပြင်အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ နောက်ပိုင်းမှသာ တံဆိပ်ခတ် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဝေမြို့မ တကယ်ပဲ ဘယ်လို ဆန်းကြယ်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေတာလဲ"

လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ဖန်တီးခြင်းရွှေကျမ်း သည် စိတ်ဆန္ဒအကြွင်းအကျန်ကို ပိုမိုခိုင်မာအောင် စုစည်းပေးနိုင်သဖြင့်၊ လီယန်ချူက နတ်သမီးမာကူကို ကူညီစွမ်းဆောင်ပေးလိုက်ရာ သူမ၏ ကိုယ်ထည်ပုံရိပ်မှာ ပိုမိုထင်ရှား ခိုင်မာလာခဲ့သည်။

နတ်သမီးမာကူက ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုသည်။

"မင်းရဲ့ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ရရှိထားတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားက တကယ်ပဲ မဆိုးလှဘူး၊ ဒီမာကူရှန်းတောင် ဂူဗိမာန်ထဲမှာ စွမ်းအားကြီးတဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ရှိတယ်၊ နာမည်က ဟွမ်ယွမ်တူ လို့ ခေါ်တယ်"

"ဒီတူက အလွန်ကို စွမ်းအားကြီးတယ်၊ ငါ့ရဲ့ ဆရာက ဂူဗိမာန်ထဲကို ယူဆောင်လာခဲ့တာ၊ နှမြောစရာကောင်းတာက အဲဒီဆရာအိုကြီးကိုယ်တိုင်တောင် အသုံးမပြုနိုင်ခဲ့ဘဲ ဒန်ရှမုခ်ဦးကျောင်းဆောင် ထဲမှာပဲ အမြဲတမ်း တံဆိပ်ခတ် သိမ်းဆည်းထားခဲ့ရတာ"

" တိုက်ပွဲတုန်းက ငါ ဟွမ်ယွမ်တူ ကို ထုတ်သုံးချင်ခဲ့ပေမဲ့ လုံးဝ မတင်နိုင်ခဲ့ဘူး၊ မင်းသာ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် သွားပြီး စမ်းသပ်ကြည့်နိုင်ပါတယ်"

လီယန်ချူ လက်သီးဆုပ် အလေးပြုလျက် -

"စီနီယာရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်"

သူသည် ထို ဟွမ်ယွမ်တူ ကို အလွန် စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။

"မြေပြင်နတ်ဘုရား တောင်မှ အသုံးမပြုနိုင်တဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်၊ ကိုင်ရုံတောင် မကိုင်နိုင်ဘူး ဟုတ်လား"

လီယန်ချူ အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားသည်။

ပိတ်ပင်တားဆီးမှုစွမ်းအားက ပြင်းထန်ပြီး အသုံးပြုရခက်ခဲလေလေ၊ တစ်နည်းအားဖြင့် ၎င်း၏ ဖျက်ဆီးမှုစွမ်းအားက အလွန် ကြီးမားလှသည်ကို ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းတာအိုကျောင်းဆောင်တစ်ခု...

ဤနေရာမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီဖြစ်ပြီး ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် 'ဒန်ရှ' ဟူသော စာလုံးနှစ်လုံးကို ရေးထွင်းထားသည်။

လီယန်ချူ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ အတွင်း၌ နတ်သမီးရုပ်ထုတစ်ခုကို ကိုးကွယ်ပူဇော်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် ရုပ်ရည်သွင်ပြင်မှာ ခုနက သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် မာကူနှင့် မတူညီချေ။

"ဒါက မာကူဂိုဏ်းအဆက်အနွယ်ရဲ့ ဘိုးဘေးဆရာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

လီယန်ချူ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သည်။

ဤနေရာတွင် ပိတ်ပင်တားဆီးမှု အချို့ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း အားလုံး ပြိုကွဲပျက်စီးနေပြီဖြစ်ရာ ထိုစဉ်က တိုက်ပွဲမှာ မည်မျှအထိ ပြင်းထန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းခဲ့သည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံခြင်းနယ်မြေဖြစ်သည့် ဒန်ရှမုခ်ဦးကျောင်းဆောင်ပင်လျှင် ဖျက်ဆီးခံရခြင်းမှ မလွတ်မြောက်ခဲ့ချေ။

ထိုအချိန်တွင် လီယန်ချူသည် ဒန်ရှမုခ်ဦးကျောင်းဆောင်၏ အနောက်ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားရာ၊ ထိုနေရာ၌ ကြီးမားသော နန်းဆောင်ကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး နန်းဆောင်တံခါးမှာ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားလျက် အတော်အတန် ပြီးပြည့်စုံစွာ ကျန်ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ အပေါ်တွင် ဓားခုတ်ရာ၊ ပုဆိန်ထုရာ အမှတ်အသားများ ရှိနေသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းကြောင့် မပျက်စီးဘဲ ဘေးကင်းစွာ ကျန်ရစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက ခွန်အားစိုက်ထုတ်၍ တွန်းလိုက်ရာ၊ အတွင်း၌ ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားများမှာ အများစု ပျောက်ကွယ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူ၏ ပြင်းထန်လှသော ခွန်အားကို အခြေခံ၍ ထိုတံခါးကြီးကို အတင်းအဓမ္မ တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

လေးလံဆိုင်းမှိုင်းသော အသံကြီး မြည်ဟည်းသွားပြီး တံခါးကြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်ဟလာခဲ့ရာ၊ ပြင်းထန်လှသော သွေးညှီနံ့ကြီးတစ်ခု ဆီးကြို၍ လွင့်ပျံလာခဲ့သည်။

ထိုအနံ့မှာ အလွန် နှာခေါင်းရှုံ့စရာ ကောင်းလှသဖြင့် လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ထိုနန်းဆောင်ကြီးအတွင်း၌ လတ်ဆတ်သော သွေးသားနီနီရဲရဲများ ပြည့်နှက်နေပြီး အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားရုန်းကန်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အော့နှလုံးနာစရာ ကောင်းလှသည်။

ထိုသွေးသားများက ပေးစွမ်းသည့် ခံစားချက်မှာ အလွန် ထူးဆန်းပြီး အားကောင်းလှသည်။ တစ်ပြင်လုံးရှိ မာကူရှန်းတောင် နယ်မြေတစ်ခုလုံးအတွင်း ကျန်ရှိနေသည့် ဒေသန္တရအပြင်ဘက်က ကောင်းကင်နတ်ဆိုး များ၏ သွေးသားများထဲတွင်၊ ဤဒန်ရှမုခ်ဦးကျောင်းဆောင်အတွင်းရှိ သွေးသားများက အားအကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသွေးသားများက အခြားခံစားချက်တစ်ခုကိုလည်း ပေးစွမ်းနေပြီး၊ ၎င်းမှာ အလွန် အားနည်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အပြင်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး သွေးသားများမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု ပြင်းထန်ပြီး အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်တော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသော်လည်း၊ ဤနေရာရှိ သွေးသားများမှာမူ သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှု အလွန်နည်းပါးနေပြီး လှုပ်ရှားရုန်းကန်နေကြသော်လည်း အားအင်ကုန်ခမ်းနေသကဲ့သို့ တစ်စုံတစ်ခုသော အရာ၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုကို ခံထားရသလို ဖြစ်နေသည်။

"ကြည့်ရတာ စီနီယာမာကူ မသိလိုက်ဘဲ အရင်ကတည်းက တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီဒန်ရှမုခ်ဦးကျောင်းဆောင်ထဲကို ရောက်လာခဲ့ပုံပဲ၊ ကောင်းကင်လူသား တွေထဲမှာလည်း တန်ခိုးမန္တန်အတတ်ကို ကျွမ်းကျင်တဲ့သူတွေ မရှားပါဘူး"

လီယန်ချူ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သည်။

ကောင်းကင်လူသားမျိုးနွယ်စုမှာ အလွန် အားကောင်းလှပြီး၊ ကောင်းကင်လူသားတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တာအိုကျောင်း၏ ရွှေကိုယ်ထည်၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ဝရဇိန်စိန်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်စွမ်းရှိသည့်အပြင် တန်ခိုးမန္တန်အတတ်များကိုလည်း အလွန် စုံလင်စွာ တတ်မြောက်ထားကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် လီယန်ချူသည် ယွမ်ရှောင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် ကောင်းကင်လူသားများနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က တာအိုကျောင်း၏ စစ်မှန်သောနှုတ်ထွက်စကား၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ သီလကန့်သတ်ချက်များနှင့် ဆင်တူသော တန်ခိုးမန္တန်များကို ၎င်းတို့ တတ်မြောက်ထားကြသည်ကို တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဝိညာဥ်ခြောက်ခြားခေါင်းလောင်းကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားလက်နက်ပင်လျှင် ထိုကဲ့သို့သော တန်ခိုးမန္တန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ခေတ္တမျှ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရဖူးသည်။

"ကောင်းကင်လူသားတွေက ဒီလောက်အထိ အားကောင်းကြမ်းကြုတ်ခဲ့တာပဲ၊ နတ်ဘုရားနယ်မြေတွေကို သွေးချောင်းစီး သုတ်သင်ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့တာ မဆန်းပါဘူး"

လီယန်ချူသည် အတွင်း၌ လှည့်လည်ကြည့်ရှုရင်း မချီးကျူးဘဲမနေနိုင်တော့ချေ။

"ဒါမှမဟုတ် အဲဒီတုန်းက အချို့သော နတ်ဘုရားလက်နက်တွေကို ကောင်းကင်လူသားတွေ လုယူသွားခဲ့ကြပြီး၊ အချို့သော ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ်တွေကိုလည်း တိုက်ခိုက်လုယက်သွားခဲ့ကြတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

သူသည် နန်းဆောင်အတွင်းသို့ လှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားရာ၊ လူသားတို့၏ အသက်ရှူသံအငွေ့အသက်က ထိုသွေးသားများကို ချက်ချင်း လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်သဖြင့် ပြန်လည်နိုးထလာကြပြီး၊ သူ့ထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လှုပ်ရှားရုန်းကန်လာကြကာ နန်းဆောင်တံခါးကြီးကိုပါ နံရံတစ်ခုကဲ့သို့ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ဆို့လိုက်ကြတော့သည်။

သို့သော် အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ထိုသွေးသားများသည် နန်းဆောင်တံခါးကို ကျော်လွန်၍ အပြင်သို့ ထွက်မသွားကြဘဲ၊ ဤနန်းဆောင်အတွင်း၌သာ အသေအလဲ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကြည့်ရတာ ဟွမ်ယွမ်တူ က ဒီနေရာမှာပဲ တံဆိပ်ခတ်ထားတာ ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဟွမ်ယွမ်တူ ရဲ့ အငွေ့အသက်စွမ်းအားက ဒီကောင်းကင်လူသားကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

လီယန်ချူသည် ပါးစပ်ကို ဟကာ သုံးရောင်ခြယ် မီးတောက် ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

မီးတောက်မှာ အလွန် ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး၊ ထိုသွေးသားများသည် မီးတောက်နှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အဆက်မပြတ် ပြာကျပျက်စီးသွားကာ ခဏအတွင်း၌ပင် ပြာမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နန်းဆောင်ကြီး၏ မူလပုံစံမှာ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ထိုမကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်ဆိုးများမှာလည်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာကြား မောင်းထုတ်ခြင်းခံလိုက်ရသဖြင့် သဲလွန်စမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ကောင်းကင်လူသားမျိုးနွယ်စုက စွမ်းအားကြီးပြီး ကြည့်ရတာလည်း အလွန် မြင့်မြတ်သန့်စင်ပုံရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သေပြီးတဲ့နောက် အလောင်းက ဒီလိုပုံစံမျိုး ပြောင်းလဲသွားတာကတော့ တကယ်ပဲ နားလည်ရခက်တယ်"

လီယန်ချူသည် စိတ်အာရုံကို ဖြန့်ကြက်လိုက်ပြီး ဤနေရာကို အသေးစိတ် ရှာဖွေစူးစမ်းလိုက်သည်။ ထိုစဉ်က စီနီယာမာကူပင်လျှင် ဟွမ်ယွမ်တူ ကို ထုတ်သုံး၍ ရန်သူကို ခုခံကာကွယ်ခြင်းငှာ မတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။ သို့သော် နန်းဆောင်အတွင်း သေဆုံးသွားသော ကောင်းကင်လူသားမှာမူ ဟွမ်ယွမ်တူ ၏ ပိတ်ပင်တားဆီးမှု စွမ်းအားကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ မည်သည့် သဲလွန်စမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။

"နန်းဆောင်အတွင်းမှာ ထူးခြားတဲ့ အစီရင်အတတ်တွေ မရှိပါဘူး၊ တကယ်လို့ ဟွမ်ယွမ်တူ သာ ဒီနေရာမှာ မရှိဘဲ သူတစ်ပါး ယူဆောင်သွားပြီဆိုရင်၊ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးကို ဖိနှိပ်ထားတဲ့ စွမ်းအားက ဘာလဲ"

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းအစုံထဲမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာခဲ့ရာ၊ တစ်ပြင်လုံးရှိ နန်းဆောင်ကြီးမှာ သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

နန်းဆောင်ကြီး၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် တူတစ်ချောင်းသည် ငြိမ်သက်စွာ မျောလွင့်နေပြီး၊ ပတ်ပတ်လည်တွင် မန္တန်အက္ခရာများ ဝိုင်းရံထားလျက် ၎င်း၏ အငွေ့အသက်စွမ်းအားများကို ဖြတ်တောက် ပိတ်ဆို့ထားသည်။

"အလွန် မြင့်မားလှတဲ့ လှည့်စားမှု အတတ်ပဲ"

တကယ်လို့ သာမန် ကောင်းကင်မျက်စိ အမြင်အာရုံအတတ် မျှသာ ဆိုလျှင်၊ ဤနေရာရှိ မန္တန်အတတ်ကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်ရန် မလွယ်ကူချေ။ ဤထိုးဖောက်မြင်ရခြင်း အတတ် မှာ ကြီးမားလှသော မဟာတန်ခိုးမန္တန်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ အမှားအယွင်း အတုအယောင်များကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာကိုပါ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်သည်။

လီယန်ချူသည် လေမီးဖျာ ကို ရရှိပြီးနောက်ပိုင်း တာအိုတရား ဆင်ခြင်သိမြင်ခြင်း အခြေအနေသို့ အကြိမ်ကြိမ် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သဖြင့်၊ ဤမဟာတန်ခိုးမန္တန်ကို အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤနေရာရှိ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားမှုကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"အချို့ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ ဘာလို့ ဘေးကင်းပြီး ကျန်ရစ်နေနိုင်လဲဆိုတာ မဆန်းပါဘူး၊ ဒီလို လျှို့ဝှက်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကတင်ပဲ နတ်ဘုရားတွေ၊ သရဲတစ္ဆေတွေတောင် မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ အတတ်တွေ ဖြစ်နေတာကိုး"

ထောင်ယွမ်ရှန်းတောင် ဂူဗိမာန်အတွင်းရှိ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားလက်နက် ဖြစ်သော ရှင်းဟွမ်အလံ မှာလည်း၊ ဤကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ခြင်း နည်းလမ်းများကို အားကိုး၍ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

လီယန်ချူ ဤနေရာအထိ တွေးတောမိပြီးနောက် ရုတ်တရက် ဆွံ့အသွားသည်။

"နတ်ဘုရားနယ်မြေတွေက မကြာခဏ ပွင့်လာနေတာ၊ ဒါက တကယ်လို့ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်မှုကြောင့်ဆိုရင်၊ အဲဒီနောက်ကွယ်က လက်မည်းကြီးက ဒီနေရာကို ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်း ရှိရမယ်"

"ဒီလောက်အထိ ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်နဲ့ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် ရှိတဲ့လူတစ်ယောက်က၊ ဒီနတ်ဘုရားလက်နက်တွေကို တကယ်ပဲ ရှာမတွေ့တာလား"

"ရှာမတွေ့ရင်တောင်မှ၊ သူက လူတွေကို နတ်ဘုရားနယ်မြေတွေထဲကို ထည့်ပေးနိုင်တာပဲ၊ နောက်ကွယ်ကနေ ချောင်းမြောင်း ကြည့်မနေဘူးလား၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒါကို ရသွားပြီးတဲ့နောက် ဒီအတိုင်းပဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ထွက်သွားခွင့် ပြုလိုက်မှာလား"

လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားရသည်။

နယ်မြေများ မကြာခဏ ပွင့်လာခြင်းမှာ ထင်ရှားလှသော လူသားတို့၏ ကြိုးကိုင်မှု အမှတ်အသားများ ရှိနေသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤနတ်မိစ္ဆာလက်နက်များကို မည်သို့ လွတ်မြောက်ခွင့် ပြုပါမည်နည်း။

လီယန်ချူသည် အခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံ၌ မျောလွင့်နေသော ဟွမ်ယွမ်တူ ကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုရင်း မျက်ခုံးပင့်ကာ -

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ဒီနတ်ဘုရားလက်နက်ကို ယူနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို အရင်စဉ်းစားတာပေါ့၊ လက်ရှိမှာတော့ ဒီလူက ရန်သူလား၊ မိတ်ဆွေလားဆိုတာ မသိရသေးသလို... တကယ်ပဲ ဒီလိုလူမျိုး ရှိမရှိတောင် မသေချာသေးဘူး"

လီယန်ချူ စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပြီး၊ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။

ဟွမ်ယွမ်တူ ၏ အငွေ့အသက်စွမ်းအားမှာ အလွန် အားကောင်းလှပြီး၊ ပတ်ပတ်လည်တွင် အငွေ့အသက်ကို ဖြတ်တောက်ထားသော ပိတ်ပင်တားဆီးမှုများ ရှိနေသော်လည်း ခွန်အားစွမ်းပကားကိုမူ ဖိနှိပ်ထားခြင်း မရှိချေ။

၎င်းသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ငြိမ်သက်စွာ မျောလွင့်နေရာမှ၊ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဖိအားကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

လီယန်ချူ၏ လက်မှာ ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး ရှေ့သို့ လုံးဝ တိုးမရတော့ချေ။

နတ်ဘုရားလက်နက်များ၏ ဖျက်ဆီးမှုစွမ်းအားမှာ အလွန် ကြီးမားလှသဖြင့်၊ လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်အထိ မိမိလက်ထဲရှိ နတ်ဘုရားလက်နက်များ၏ စွမ်းအားအပြည့်အစုံကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိသေးချေ။

လီရှန်းတာအိုနန်းတော်အတွင်း၌၊ လေမီးဘီး သည် တစ်ပြင်လုံးရှိ တာအိုနန်းတော်တစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ပြီး နတ်ဘုရားမီးတောက်များ ပြည့်နှက်စေနိုင်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ လက်ထဲ၌မူ၊ ဆန်းကြယ်လှသော ရွေ့လျားမှုစွမ်းရည်ကလွဲ၍ ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းပကားကြီးကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိသေးချေ။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် လီယန်ချူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သံသယဝင်မိသည်မှာ၊ မိမိကိုယ်တိုင်ကပဲ နတ်ဘုရားလက်နက်များ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကန့်သတ်ထားမိသလားဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သီးသန့် ထုတ်ယူကြည့်မည်ဆိုလျှင် ထိုနတ်ဘုရားလက်နက်များမှာ အလွန် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

ပြီးတော့ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ၊ ဤနတ်ဘုရားလက်နက်များသည် လူ့လောကတွင် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုကို ခံထားရပုံရပြီး၊ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းပကားမှာ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ရွှေရောင်ကြာပန်းတစ်ပွင့် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းကျဆင်းလာကာ ထို ဟုန့်ယွမ်တူတ် အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ဖန်တီးခြင်းရွှေကျမ်း ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ပိုမိုမြင့်မားလာပြီဖြစ်ရာ၊ ဟွမ်ယွမ်တူ ပတ်ပတ်လည်ရှိ အငွေ့အသက်ကို ဖြတ်တောက်ထားသော ပိတ်ပင်တားဆီးမှုများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူသည် ထို ဟွမ်ယွမ်တူ နှင့် ဆက်သွယ်စကားပြောရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ နတ်ဘုရားဓားဖြစ်သော ချင်းယွန်းဓား ကို သိမ်းပိုက်စဉ်ကလည်း ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

အရင်ဦးစွာ ယဉ်ကျေးစွာ ဆွေးနွေးပြီးမှ အဆင်မပြေလျှင် လက်နက်စွဲကိုင် တိုက်ခိုက်မည်။

တကယ်လို့ အဆင်မပြေပါက နတ်ဘုရားလက်နက် အစုအပြုံလိုက်ကို ခေါ်ထုတ်ပြီး တစ်ချက် ထုနှက်ခိုင်းလိုက်မည်။

ဒါက အလွန် ရိုးရှင်းပြီး တိုက်ရိုက်ကျသော နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

ဖန်တီးခြင်းရွှေကျမ်းကို လည်ပတ်စေလိုက်ရာ၊ လီယန်ချူသည် ဟွမ်ယွမ်တူ ထံမှ လာသော နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဖိအားပေး တိုက်ခိုက်မှုကို နောက်ထပ် ခံရခြင်း မရှိတော့ချေ။

သို့သော်လည်း သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ချေ။ စွမ်းအားကြီးမားသော နတ်ဘုရားလက်နက် ဖြစ်လေလေ၊ ဆက်သွယ်စကားပြောရန် ငြင်းဆန်လေလေပင် ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ သက်ပြင်းအနည်းငယ် ချလိုက်ပြီး၊ ကျန့်ကျောင်းဓား ၊ ရွှေနဂါးအလံ ၊ အစိမ်းရောင်ကြာပန်းရောင်စုံအလံ ၊ ချင်းယွန်းဓား ၊ မီးလှံ စသည့် နတ်ဘုရားလက်နက်များစွာကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ တစ်ခဏအတွင်း၌ပင် ဟွမ်ယွမ်တူ ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြတော့သည်။

ထိုစဉ်က ချင်းယွန်းဓားသည် အဆင့်အတန်း မြင့်မားသဖြင့်၊ ညီငယ်လေးဖြစ်သော ကျန့်‌ကျာင်းဓားနှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ်က တိုက်ခိုက်ချင်သေးသည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် နတ်ဘုရားလက်နက်များ အားလုံး ပြိုင်တူထွက်လာသည့်အခါမှသာ အခြေအနေကို ကြည့်၍ လီယန်ချူ၏ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း၊ ဟွမ်ယွမ်တူ မှာမူ အလွန် ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်လှသည်။ လီယန်ချူက နတ်လက်နက်များကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည့်အခါ၊ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ တစ်ခဏအတွင်း၌ပင် ထိုနတ်မိစ္ဆာလက်နက်များ အားလုံးကို တားဆီးလိုက်ကာ "ငါသာလျှင် အရှင်သခင်" ဟူသော အရှိန်အဝါကြီးကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

လီယန်ချူသည် ရွှေနဂါးကတ်ကြေး ကို မြှောက်လိုက်ရာ၊ ရွှေရောင်နဂါးနှစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ရွှေနဂါးကတ်ကြေးသည် ဟွမ်ယွမ်တနှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ဟွမ်ယွမ်တူ တစ်ချက် တုန်ခါသွားပြီး ရွှေနဂါးကတ်ကြေးနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်မိကြသည်။

ဝုန်း

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခုသည် ထိုရှေးဟောင်း ဒန်ရှမုခ်ဦးကျောင်းဆောင်ကြီးကို တစ်ခဏအတွင်း၌ပင် ပြာမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တော့သည်။

လီယန်ချူ၏ နတ်ဘုရားကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ဒီရေအလား တိုးတက်လာခဲ့ပြီး၊ စိတ်အာရုံနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများမှာလည်း အရင်ကထက် များစွာ နက်ရှိုင်းထူထပ်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားလက်နက် အပြားပြားတို့၏ စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ဤနေရာတွင် ဝိုင်းရံနေတော့သည်။

ကျန့်ကျောင်းဓား၊ မီးလှံ၊ ရွှေနဂါးအလံ၊ ကောင်းကဲဖဲကြိုးတို့သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထိုနတ်လက်နက် ဟွမ်ယွမ်တူ နှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

တူ သည် စွမ်းအားများကို ပေါက်ကွဲစေပြီး မည်သို့မျှ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ၊ တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန် ပြင်းထန်လှသည်။

၎င်းသည် နတ်လက်နက် အားလုံးကို နောက်သို့ ဆုတ်သွားအောင် ဖိအားပေးလိုက်ပြီး၊ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းထွက်ပြေးသွားတော့သည်။ လုံးဝ သိမ်းပိုက်ရခက်ခဲလှသည်။

မကြာခင်က ချင်းယွန်းဓားကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည့် နည်းလမ်းမှာ ယခုအချိန်တွင် ပျက်ပြယ်သွားခဲ့သဖြင့် လီယန်ချူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့် တစ်ချက် တွန့်သွားပြီး -

"မာကူနတ်ဘုရားနယ်မြေထဲက မြေပြင်နတ်ဘုရားတောင်မှ ဒီအရာကို မသိမ်းပိုက်နိုင်တာ မဆန်းပါဘူး"

"စရိုက်က တကယ်ပဲ ပုပ်စော်နံပြီး ခေါင်းမာလွန်းတယ်"

လီယန်ချူသည် နတ်လက်နက် အချို့ကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

ကြည့်ရတာ ဒီလမ်းက သွားလို့မရဘူးပဲ။ သူသည် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး၊ လေပြင်းမုန်တိုင်းပမာ အပြင်းအထန် လိုက်လံဖမ်းဆီးတော့သည်။

ဓားသိုင်းတန်ခိုးမန္တန်နှင့် လေစီးနင်းတန်ခိုးမန္တန်တို့၏ ပံ့ပိုးမှုအောက်တွင်၊ အရှိန်အဟုန်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း တူ ၏ ပျံသန်းနှုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှသဖြင့်၊ လီယန်ချူသည် ၎င်း၏ သဲလွန်စကိုပင် လွဲချော်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

လီယန်ချူ တစ်ချက် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ရာ၊ ကောင်းကင်ယံတွင် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကြီးမားလှသည့် လက်ဝါးကြီးတစ်ဖက် ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး၊ နတ်ဘုရားတောင်ကြီးတစ်တောင် ကောင်းကင်တွင် ရပ်တန့်နေသကဲ့သို့ တူ ၏ ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

တူ သည် တစ်ခဏအတွင်း၌ပင် ထိုစွမ်းအားလက်ဝါးကြီးကို ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရာ၊ ထိုလက်ဝါးကြီးသည် မည်သည့် တားဆီးမှုအာနိသင်မျှ မရှိခဲ့ချေ။

အလွန် အာဏာရှင်ဆန်လှသည်။

လီယန်ချူသည် အကြိမ်ကြိမ် လက်လှမ်း၍ သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း -

ထိုတူ ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်စွမ်းအားမှာ အလွန် အာဏာရှင်ဆန်လှသဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာခဲ့ရသည်။

မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ၍ လှည့်ပတ်ပြေးလွှားပြီးနောက်၊ ထိုရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားလက်နက်သည် ထူးဆန်းစွာပင် မာကူရှန်းတောင်သို့ ပြန်လည်ပျံသန်းလာခဲ့ပြန်သည်။

ဝုန်းကနဲ မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားရာ၊ တစ်ခဏအတွင်း၌ပင် မြေငလျင်လှုပ်သကဲ့သို့ တစ်ပြင်လုံး တုန်ခါသွားတော့သည်။

ဤနေရာတွင် လာရောက်စူးစမ်းနေကြသော ကျင့်ကြံခြင်းပညာရှင် အများအပြားမှာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်ဆိုးကြီးကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့်၊ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွေးညင်းထသွားကြတော့သည်။

လီယန်ချူ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ နတ်ဘုရားမန္တန်အက္ခရာများ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာသည်။

"တောင် နှင့် မြစ် ထာဝရပိတ်ဆို့ခြင်း လျှို့ဝှက်မန္တန်အတတ်"

တာအိုနတ်ဘုရား မန္တန်အက္ခရာများသည် ဟွမ်ယွမ်တူ ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် လွှမ်းခြုံသွားသည်။

တစ်ခဏအတွင်း၌ပင် မိမိခန္ဓာကိုယ်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများကို အထွတ်အထိပ်အထိ မြှင့်တင်လိုက်ရာ၊ ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာကြီးအလား ကျယ်ပြောနက်ရှိုင်းလှသည်။

မန္တန်အက္ခရာများသည် စိပ်စိပ်မွမွနှင့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်များကို ထုတ်ဖော်နေသည်။

ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်လုံးအသွင်ဖြင့် ဟွမ်ယွမ်တူ ကို အတွင်း၌ အုပ်မိုးထားလိုက်တော့သည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်၊ ဟွမ်ယွမ်တူ က အသာအယာ တစ်ချက် တိုက်မိရုံမျှဖြင့် ထိုနတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး မန္တန်အက္ခရာများကို အမှုန့်အဖြစ်သို့ ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ အစောပိုင်းက ဖန်တီးခြင်းရွှေကျမ်းဖြင့် ဆက်သွယ်စကားပြောခဲ့ဖူးခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းအပြင် လီယန်ချူ၏ ဖန်တီးခြင်းရွှေကျမ်း ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ယခုအခါ မြင့်မားနေပြီဖြစ်ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက ယခုအချိန်တွင် ထိုတူ က သူ့ကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

လူတစ်ယောက်နှင့် တူတစ်ချောင်းသည် ထိုနေရာတွင် အပြန်အလှန် ဆိုင်ထားကြတော့သည်။

အခန်း (၁၀၈၈) - နတ်ဘုရားအဆောင်

ခေါင်းပေါ်တွင် ကောင်းကင်သို့ ထိုးထွက်နေသော ဆံပင်ထုံးကို ထုံးနှောင်ထားပြီး၊ သန့်စင်ကာ ထူးခြားဆန်းပြားသော အလှတရားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် မိန်းကလေးငယ် ရော့လီ သည် သူမ၏လက်ထဲတွင် ရွှေတူတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း လက်ရှိတွင် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် မှင်တက်နေမိသည်။

ဟွမ်ယွမ်တူ နှင့် ထိုလူငယ်တာအိုဆရာ၏ ကိုယ်ဟန်အမူအရာကို ကြည့်ရှုရင်း၊ ထို့အပြင် ဟွမ်ယွမ်တူဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အော်ရာစွမ်းအင်များကို အာရုံခံမိပြီးနောက် သူမသည် မသိစိတ်ဖြင့် တံတွေးတစ်ချက် မျိုချလိုက်မိကာ မျက်နှာလေး ညှိုးငယ်သွားတော့သည်။

"ဆရာကြီးရယ်... ဒီနေရာမှာ တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားလက်နက် ဟွမ်ယွမ်တူ ရှိနေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဆရာကြီးက တပည့်မလေးကို အသေခံခိုင်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

သူမ အနည်းငယ် ခေါင်းခဲသွားရသည်။ ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို မည်သူကများ အောင်နိုင်အောင် သိမ်းပိုက်နိုင်ပါမည်နည်း။

ရော့လီ သည် ခေါင်းကိုခါယမ်းလိုက်စဉ်၊ သူမ၏ ခေါင်းနောက်ဘက်သို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် လာရောက်တောက်လိုက်သဖြင့် နာကျင်စွာသွားရသည်။

ရော့လီ သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမအား အသံမထွက်၊ အရိပ်မပြဘဲ ခိုးယူတိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်နေသည်။

လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျောပြင်တွင် ရှေးဟောင်းဓားတစ်လက်ကို လွယ်ထားပြီး၊ ခန့်ညားထက်မြက်ကာ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဆရာကြီး"

ကျောပြင်တွင် ရှေးဟောင်းဓားလွယ်ထားသော အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာက ဆိုသည်။

"ငါမရှိတုန်း ငါ့အတင်းပြောနေတာပေါ့၊ ငါ့နားက အလွန်ပါးတယ်နော်။"

ရော့လီ က မျက်နှာဆိုးလေးဖြင့်

"တပည့် မပြောပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကြည့်ပါဦး၊ ဒီတူကြီးက ကြောက်စရာကြီး။ တပည့် လက်ထဲက ရွှေတူလေးကမှ ကြည့်ရတာ ပိုမျက်စိပသာဒ ရှိသေးတယ်"

ဟု ဆိုသည်။

မူလက သူမသည် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုခုနှင့် လဲလှယ်ချင်စိတ် ရှိနေသော်လည်း၊ ယခုအခါ ဟွမ်ယွမ်တူ၏ အော်ရာစွမ်းအင်ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်တွင်မူ မိမိလက်ထဲက ရွှေတူအတုလေးကသာ ကိုင်ရတာ ပို၍ အဆင်ပြေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် တာအိုဆရာက သူမ၏ မတိုးတက်လိုသော ပုံစံကို ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့်

"ဒါက နတ်ဘုရားစစ်စစ် လက်နက်ကွ။ ညည်းလက်ထဲကဟာက အတုလေ၊ တူနိုင်ပါ့မလား" ဟု ဆို၏။

ရော့လီ က မိမိစိတ်ထဲရှိသည့်အတိုင်း ရိုးရိုးသားသားပင်

"တပည့်ကတော့ အတုဖြစ်တဲ့ ရွှေတူလေးကိုပဲ သဘောကျတယ်။ အရွယ်အစားကော အလေးချိန်ကော အကုန်အဆင်ပြေတယ်" ဟု ပြန်ပြောသည်။

"ဒီနတ်ဘုရားလက်နက် ဟွမ်ယွမ်တူကိုတော့ တပည့် မယူတော့ဘူး။ ဆရာကြီးပဲ ယူချင်ယူလိုက်ပါ၊ တပည့် ဘေးကနေ အားပေးမယ် "

တာအိုဆရာကြီးက တည်ငြိမ်စွာဖြင့်

"ဒီလိုအရာမျိုးက ရေစက်အကြောင်းတရားပေါ် မူတည်တာကွ။ ထုတ်ဖော်မပြောဝံ့တဲ့ အကြောင်းအကျိုးတရားတွေက အလွန်လေးလံတယ်။ ရေစက်မပါဘဲ အတင်းအဓမ္မ လိုချင်တောင့်တရင် ဘေးဒုက္ခပဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်" ဟု ဆိုသည်။

ရော့လီ က နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်ရင်း အရေးမစိုက်ဟန် ပြုလိုက်သည်။

တာအိုဆရာကြီးက သူမကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ

"ဒါနဲ့... ငါက ညည်းကို ဘယ်တုန်းက ဒီ ဟွမ်ယွမ်တူကို လာယူခိုင်းလို့လဲ။ ကံတရား... ကံတရားဆိုတာကို ညည်းနားလည်ရဲ့လား" ဟု မေးသည်။

ရော့လီ က ခေါင်းခါပြကာ "နားမလည်ဘူး" ဟု ဆို၏။

တာအိုဆရာကြီး : "………………"

သူသည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်မိပြီး စိတ်ပန်းလူပန်း ဖြစ်သွားရသည်။

………………

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ သွေးနှင့်အသက်ရှူခြင်း အရှိန်အဝါများသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ဝုန်းခနဲ ထိုးတက်သွားပြီး၊ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေသော မီးဖိုကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ သွေးစွမ်းအင်များက ပြင်းထန်ထွက်ပေါ်နေသည်။

မဟာယန်ကျမ်း ကို ကျင့်ကြံပြီးနောက်တွင် သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ သွေးစွမ်းအင်များသည် ပိုမို၍ ပူပြင်းလာကာ အလွန်ပင် အာဏာစက် ပြင်းထန်လှသည်။

ယခုအခါ သူသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တက်လှမ်းလိုက်ပြီး၊ လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသော လက်ကွက်ဖြင့် လှမ်းဖမ်းကာ ဟွမ်ယွမ်တူကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ဟွမ်ယွမ်တူပေါ်မှ ပြင်းထန်ထက်မြက်လှသော အော်ရာစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒန်ရှမုခ်ဦးကျောင်းဆောင်မှ ထိုကောင်းကင်လူသားသည် ရှေးဟောင်းတံဆိပ်ခတ်နှိပ်ခြင်းများ ရှိနေသည့် တာအိုကျောင်းဆောင်အတွင်းသို့ ခိုးဝင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချက်ကပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် တန်းခိုးမန္တန် အတတ်ပညာများ မြင့်မားမှုကို သက်သေပြနေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုကောင်းကင်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်ပင် လုံးဝ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး၊ သေဆုံးပြီးနောက်တွင် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ထိုအသားစိုင် သွေးစိုင်များသည်လည်း ဖိနှိပ်ခြင်း ခံရသဖြင့် အသက်ဓာတ် ကင်းမဲ့သွားခဲ့ရသည်။

ယခုအခါ ဟွမ်ယွမ်တူ၏ ဖိအားများသည် လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ သက်ရောက်လာရာ၊ လီယန်ချူသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ချက် တုန်ခါသွားပြီး မိုးကြိုးပစ်ချခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်လာပြီး ဤစွမ်းအင်များကို အကာအကွယ် ပေးလိုက်သည်။

ခရမ်းရောင်နတ်ဘုရားဝတ်စုံသည် ဓားလှံလက်နက်များကို မကြောက်မရွံ့နိုင်ပေ။

ထူးခြားဆန်းပြားသော တန်ခိုးမန္တန်နှင့် ရတနာလက်နက်များမှလွဲ၍ ၎င်းကို ထိခိုက်ဒဏ်ရာရအောင် ပြုလုပ်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။

ထို့အပြင် လီယန်ချူ ဝတ်ဆင်ထားသော အစီရင်ဝတ်စုံ ပေါ်ရှိ ဆန်းကြယ်လှသော မန္တန်စာလုံးများမှလည်း မိုးကြိုးနှင့် မီးလျှံအော်ရာများ စီးဆင်းလာသည်။

ထို့နောက် သူသည် "မပျက်စီးနိုင်သော ရွှေကိုယ်ထည်အတတ်" ကိုပါ ထပ်မံထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရောင်တောက်ပသွားပြီး အော်ရာစွမ်းအင်များမှာ အဆမတန် ပြင်းထန်သွားတော့သည်။

ဟွမ်ယွမ်တူကို သူ၏လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားစဉ်၊ ၎င်းပေါ်ရှိ အော်ရာစွမ်းအင်များသည် နောက်ထပ်တစ်ဆင့် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြန်သည်။

ခုနက အခြေအနေသည် သူ၏အကန့်အသတ် လုံးဝမဟုတ်သေးချေ။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်လှသည့် နည်းလမ်းများစွာကို အသုံးပြုထားသည့်တိုင်အောင်၊ လီယန်ချူသည် ဟွမ်ယွမ်တူ၏ တုန်ခါမှုကြောင့် နောက်သို့ လွင့်စဉ်ထွက်သွားရပြီး တောင်ကုန်းတစ်ခုကို တိုက်ရိုက် တိုက်မိကာ ကြေမွပျက်စီးသွားစေခဲ့သည်။

ဟွမ်ယွမ်တူသည် ကောင်းကင်ယံတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်လည်မျောလွင့်နေသည်။

အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် ဝိညာဉ်ပုံရိပ်တစ်ခု ပျံသန်းရောက်ရှိလာသည်။ ဤဟွမ်ယွမ်တူကို အောင်နိုင်အောင် သိမ်းပိုက်ရခြင်းသည် ဤမျှအထိ ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိပေ။

သူသည် ကိုယ်ခွဲခြင်းအတတ် ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ လူငယ်တာအိုဆရာ သုံးဦးသည် သီးခြားစီ ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

ထိုအထဲမှ လီယန်ချူ တစ်ဦးသည် ကြာပန်းအလံ ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးကမူ ကောင်းကင်ဖဲကြိုး ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ကြာပန်းအလံသည် လေထဲတွင် တလွင့်လွင့် ဖြစ်သွားပြီး၊ အစိမ်းရောင်အလံကြီး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ကျရောက်သွားတော့သည်။

အခြားတာအိုဆရာတစ်ဦးက ကောင်းကင်ဖဲကြိုးကို လှုပ်ခါလိုက်ပြီး ဟွမ်ယွမ်တူကို ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့လိုက်သည်။

အလယ်တွင်ရှိသော လူငယ်တာအိုဆရာ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်မူ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ရစ်ပတ်နေပြီး၊ လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသော လက်ကွက်ဖြင့် ဟွမ်ယွမ်တူကို လှမ်း၍ ဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့သည်။

ဟွမ်ယွမ်တူသည် နတ်ဘုရားချင်းရာ ဖိအားများကိုသာ ထုတ်လွှတ်နေပြီး လီယန်ချူကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုသော်လည်း၊

ဤသို့ဖြစ်လင့်ကစား ကြီးမားလှသော အားစိုက်ထုတ်မှုကို အသုံးပြုခဲ့ရပြီးမှသာ၊

နောက်ဆုံးတွင် ဤနတ်ဘုရားလက်နက်ကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး၊

နောက်ထပ် ထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှုများ မဖြစ်ပေါ်တော့ပေ။

သို့သော်ငြားလည်း ဤတူသည် လက်ထဲတွင် အလွန်တရာ လေးလံလွန်းနေသဖြင့် ထုတ်သုံးရန် မဖြစ်နိုင်သေးဘဲ၊ ယာယီအားဖြင့်သာ ငြိမ်သက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ၎င်းကို ကမ္ဘာငယ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ခုနက တဒင်္ဂအတွင်းမှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများသည် ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

"ဒါကြောင့်မို့လို့လည်း ဟိုးတုန်းက မာကူရှန်းတောင် နတ်ဘုရားနယ်မြေ ပျက်စီးသွားချိန်မှာ၊ နတ်ဘုရားလက်နက် ရှိနေရင်တောင် အစားထိုးပြီး အသုံးမပြုနိုင်ခဲ့တာကိုး။"

လီယန်ချူသည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး၊ နတ်ဘုရားအတတ်ကို သုံးကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူရင်း အင်အားများကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းလိုက်သည်။

………………

ဝေမြို့ ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်း၊

လီယန်ချူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

သူသည် လေမီးဖျာ ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ အသက်ရှူခြင်းအတတ်ကို ကျင့်ကြံရင်း စွမ်းအားများကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေသည်။

ဖုန်လိုင်နတ်ဘုရားကျောက်တုံး၊ လေမီးဖျာနှင့် စိတ်ကြည်လင်ကျောက်စိမ်းပြား တို့၏ ကူညီပံ့ပိုးမှုကြောင့် သူ၏ စွမ်းအားပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမှုနှုန်းသည် အလွန်မြန်ဆန်လှသည်။

သို့သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်း မြင့်မားလေလေ၊ စွမ်းအားပြန်ပြည့်ရန် ပိုမိုနှေးကွေးလေလေ ဖြစ်သည်။ အခြေခံပမာဏက ကြီးမားလွန်းလှသည်မဟုတ်ပါလား။

ဒါသည်ပင် လီယန်ချူက နတ်ဘုရားဆေးကို စားသုံးပြီး ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံကို မြှင့်တင်ထားခဲ့၍ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ မျက်လုံးကို ပြန်လည်ဖွင့်လိုက်သောအခါ၊ သူ၏မျက်ဝန်းအစုံတွင် ခရမ်းရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ထင်ဟပ်နေပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် တိမ်တိုက်များ ရစ်သိုင်းနေကာ နတ်ဘုရားတောင်တစ်တောင်၏ အလယ်တွင် ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်းရှိ လေမီးဖျာပေါ်တွင် ရှိမနေတော့ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူသည် ပင်လယ်ရပ်ခြား ကျွန်းတစ်ကျွန်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ယံသည် စိမ်းပြာရောင်ဖြင့် ကြည်လင်နေပြီး၊ ဤနေရာ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် အလွန်တရာ သိပ်သည်းလှသည်။

လီယန်ချူ ယခင်က သွားရောက်ခဲ့ဖူးသော မည်သည့် နတ်ဘုရားနယ်မြေ၊ မင်္ဂလာနယ်မြေများထက်မဆို ပိုမိုသိပ်သည်းလှသည်။

မှန်ပေသည်၊ ထိုနတ်ဘုရားနယ်မြေများသည် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး တာအိုတရားများ ပြတ်တောက်ကာ ပြိုကွဲနေသော အခြေအနေတွင်သာ ရှိတော့သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ ဒါက ဖုန်လိုင်နတ်ဘုရားကျွန်းလား။"

လီယန်ချူ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ တရားဓမ္မ ဆင်ခြင်သိမြင်နေစဉ် အတွင်းမှာပင် ဤကျွန်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အပြင်သို့ ဖြန့်ကြက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဤနေရာတွင် လုံးဝအသုံးပြု၍ မရကြောင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပ သုံးမီတာခန့်သာ ထွက်နိုင်ပြီး မိမိမျက်စိဖြင့် မြင်ရသည်လောက်ပင် အဝေးသို့ မကြည့်နိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

လီယန်ချူသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင်သို့ ပျံသန်းကာ နတ်ဘုရားကျွန်းတစ်ခုလုံးကို ငုံ့မိုးကြည့်ရှုရန် ကြံရွယ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများသည် ပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသော်လည်း၊ ပျံသန်းခြင်း အတတ်ပညာကိုမူ ထုတ်ဖော်၍ မရနိုင်ချေ။

ထိုမျှမက၊ တံခါးခြောက်ပေါက်အတတ်၊ဓာတ်ငါးပါးအတတ်၊ မြေလျှိုးမိုးပျံအတတ်တို့လည်း ဤနေရာတွင် အသုံးပြု၍ မရနိုင်ပေ。

လီယန်ချူသည် ရုတ်တရက် အလွန်ဆန်းကြယ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

တောင်တောအုပ်ထဲမှ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ရာ၊ ဤနေရာသည် တောင်ရေစိမ်းလန်းပြီး လေထုမှာ အလွန်လတ်ဆတ်လှသည်။

သာမန်လူသားတစ်ဦးသာ ဤနေရာတွင် နေထိုင်ရပါက ဧကန်မုချ အသက်ရှည်ကျန်းမာပေလိမ့်မည်။

လီယန်ချူသည် သစ်ပင်ပေါ်တွင် အသီးများ သီးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး၊ ၎င်းတို့ထဲတွင် ကြီးမားလှသော အသက်ဓာတ်နှင့် သိပ်သည်းလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသည်။

သူသည် အသီးကို ခူးယူလိုက်ပြီး၊ ကိုယ်ပေါ်တွင် အနည်းငယ် ပွတ်တိုက်ကာ တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်ရာ၊ ပါးစပ်ထဲတွင် ချိုမြိန်လှပြီး အရသာမှာ အထူးပင် ကောင်းမွန်လှသည်။

စားပြီးနောက်တွင် ဗိုက်ထဲ၌ ပူနွေးနွေး ဖြစ်သွားပြီး၊ ဦးနှောက်မှာမူ အထူးပင် ကြည်လင်အေးချမ်းသွားကာ ဖော်ပြမတတ်အောင် နေလို့ကောင်းသွားတော့သည်။

"တကယ်ကို နတ်ဘုရားတွေရဲ့ မင်္ဂလာနယ်မြေပဲ။ ဒါက ဒီ ဖုန်လိုင်နတ်ဘုရားကျောက်တုံးထဲမှာ ပါဝင်တဲ့ ဆန်းကြယ်တဲ့ နေရာလွတ်လား။"

လီယန်ချူ စိတ်ထဲတွင် စုစမ်းချင်စိတ် ပြင်းပြလာသည်။

သူသည် တောင်ကျစမ်းရေတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး၊ စမ်းရေမှာ ကြည်လင်အေးမြလှသဖြင့် လက်ဖြင့် ခတ်ယူကာ တစ်ငုံ သောက်လိုက်ရာ၊ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ငြိမ်းချမ်းသွားပြီး မျက်စိများပါ လင်းကွင်းသွားခဲ့သည်။

ဤနေရာသည် နေရာတိုင်း၌ ရတနာများချည်း ဖြစ်နေတော့သည်။

"အဲဒီနေရာက တကယ်ပဲ ဖုန်လိုင်နတ်ဘုရားကျွန်းလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါကျင့်ကြံနေတုန်း ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ စိတ်အာရုံမှားမှု သက်သက်ပဲလား။"

လီယန်ချူ စိတ်ထဲတွင် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားရသည်။

သေသေချာချာ အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ၊ ဗိုက်ထဲတွင် ပူနွေးနွေး ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊

ခုနက စိတ်ကြည်လင်လန်းဆန်းမှု ခံစားချက်သည်လည်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ၏လက်ထဲတွင်မူ ကိုက်ဖြတ်ထားသော အသီးတစ်ဝက် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤအသီးသည် ပန်းသီးနှင့် အနည်းငယ်တူပြီး၊ အစိမ်းရောင်ထဲတွင် အနီရောင်သန်းနေကာ အရသာမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။

လီယန်ချူသည် မိမိလက်ထဲက "ဖုန်လိုင်" ဟု ရေးထွင်းထားသော နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်ကာ၊ ဝိညာဉ်အာရုံကို ထိုအထဲသို့ နစ်မြုပ်စေခဲ့သော်လည်း၊

မည်သည့် ထူးခြားချက်ကိုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

သူသည် တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ကာ ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေခဲ့သော်လည်း၊ ထိုနတ်ဘုရားကျွန်းထဲသို့ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိမသွားတော့ပေ။

"နှမြောစရာပဲ၊ ယုံချင်း သာ ရှိရင် မေးကြည့်လို့ ရတာ"

လီယန်ချူသည် ဆိုင်ရှင်မ ရှိခဲ့ဖူးသော နေ့ရက်များကို အနည်းငယ် လွမ်းဆွတ်မိသွားသည်။

ဆိုင်ရှင်မ မရှိသည့်အခါမျိုးတွင် သူမကို သတိရမိသည်။

"သူမရဲ့ အစွမ်းအစက ငါ့ထက်တောင် ကြီးမားသေးတာ။ အခု ကောင်းကင်ဘုံကို သွားပြီဆိုတော့၊ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိနေမလဲ မသိဘူး။"

လီယန်ချူ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်မိသည်။

သူသည် ယခုကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီး၊ ကောင်းကင်ကျမ်းစာကို ဆင်ခြင်သိမြင်ကာ၊ ကောင်းကင်ပြာဓားသန္ဓေသားကို လေ့လာထားသဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်တာအိုတရားပေါ်တွင် နားလည်မှု အလွန်မြင့်မားနေသော်လည်း၊ လူတစ်ယောက်က ရေနွေးကြမ်းတစ်ခွက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားရုံမျှဖြင့် မိစ္ဆာနယ်မြေရဲ့ ဝင်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ပစ်နိုင်သည့် အဆင့်အထိမူ မတတ်စွမ်းနိုင်သေးချေ။

ယခု ပြန်လည်တွေးတောကြည့်လျှင် ဆိုင်ရှင်မ ၏ နည်းလမ်းစုံများသည် အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်နက်နဲလှပြီး ခန့်မှန်းရခက်ခဲလှဆဲ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ကာ ဆက်လက်၍ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများကို ဖြည့်တင်းနေခဲ့သည်။

………………

ခွန်လွန်တောင်၊

ခန္ဓာကိုယ် ပေရာချီကြီးမားသော ဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင်သည် ထိုနေရာတွင် ကျင့်ကြံနေပြီး၊ ၎င်း၏ကိုယ်ပေါ်မှ ရှေးဦးကမ္ဘာဦး သားရဲဆန်းတို့၏ အော်ရာစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် အလွန်တရာ ထူးခြားလှသည်။

ရွှေဝက်ဝံသည် မိမိ၏ ကံပွင့်မည့်အခွင့်အရေးရှိရာနေရာကို အာရုံခံမိသဖြင့် ခွန်လွန်တောင်အတွင်းသို့ လာရောက်ရှာဖွေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ သတ်မှတ်ချက် ကံတရားကြောင့် သော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ်ပါက သွေးနွယ်စုထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ ကိန်းအောင်းနေသော အမွေအနှစ်အတတ်ပညာကြောင့် သော်လည်းကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ခွန်လွန်တောင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်တွင် သူသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဤနတ်ဘုရားနယ်မြေသည် မတ်စောက်လှသော တောင်ထိပ်တစ်ခုတွင် ရှိပြီး၊ ၎င်း၏အပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းတံဆိပ်ခတ်နှိပ်ခြင်းများ ရှိနေသဖြင့် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း၌ မည်သူမျှ ကျင့်ကြံခြင်းမရှိဘဲ စွန့်ပစ်ထားသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်သည်။

သံစားသားရဲသည် ခန္ဓာကိုယ် အလွန်ကြီးမားလွန်းသဖြင့် ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ၊ ပေရာချီရှည်လျားသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ထိုနေရာတွင် ဝပ်စင်းနေရသည်မှာ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

သူ၏စွမ်းအားဖြင့် ဤဂူအတွင်းမှ အခြေအနေများကို အကဲမဖြတ်နိုင်သလို၊ ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားလွန်းသဖြင့်လည်း ဝင်၍မရသောကြောင့်၊ ဤနေရာတွင် ရက်အနည်းငယ်ခန့် ဝဲလည်ဝဲလည် လုပ်ရင်း တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။

ဝေဝေဝါးဝါး အခြေအနေတစ်ခုအတွင်း၌၊ သံစားသားရဲသည် အရပ်အမောင်း မြင့်မားကာ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားသော သက်ကြီးအိုတစ်ဦး မိမိ၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သံစားသားရဲသည် လက်ရှိတွင် တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားနေသဖြင့် ဤသက်ကြီးအိုကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

သက်ကြီးအိုက သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ၊သူ့ ပုံစံကို ကြည့်ရင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် "ငတုံး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သံစားသားရဲ ကြောင်အမ်းသွားရသည်၊ မိမိ ဆဲဆိုခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် မအောင့်နိုင်ဘဲ အသံနိမ့်ဖြင့် တစ်ချက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ၊ ခဏချင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အော်ရာစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

သက်ကြီးအိုက အေးစက်စွာဖြင့်

"အော်ရုံပဲ သိတယ်၊ အော်တာက တူလားကွ " ဟု ဆို၏။

စကားဆုံးသည်နှင့်၊

သံစားသားရဲသည် ကြီးမားလှသော ဖိအားတစ်ခုကြောင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝပ်စင်းကျသွားရတော့သည်။

သက်ကြီးအိုက လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ သံစားသားရဲသည် မိမိ၏ခေါင်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်က လာရောက်ထုရိုက်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်သွားရသည်။

ငါက ကမ္ဘာဦး နတ်ဘုရားသားရဲတစ်ကောင်ပါဟ၊ ငါ့ခေါင်းကို လာရိုက်တယ်ပေါ့။

သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအားနှစ်ရပ် စုစည်းလာပြီး၊ နတ်ဘုရားအတတ်ဖြင့် ထိုသက်ကြီးအိုထံသို့ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

ထိုသက်ကြီးအိုက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် လက်ကိုမြှောက်ကာ "ဗုန်း ဗုန်း ဗုန်း" နှင့် အချက်အနည်းငယ် ထုရိုက်လိုက်ရာ၊ သံစားသားရဲ ခေါင်းမူးခေါင်းနောက် ဖြစ်သွားရပြန်သည်။

"အရှက်မရှိတာ အရှက်မရှိတာ"

သက်ကြီးအိုက ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် နှုတ်ခမ်းမွှေးများပင် ထောင်နေတော့သည်။

ထို့နောက် "ဗုန်း ဗုန်း ဗုန်း" နှင့် နောက်ထပ် အချက်အနည်းငယ် ထပ်မံထုရိုက်ပြန်ရာ သံစားသားရဲ မူးဝေသွားရသည်။

သံစားသားရဲသည် "ကျိုရှောင်နတ်ဘုရားကျမ်း" ကို လည်ပတ်စေပြီး၊ ပြင်းထန်လှသော ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။

သက်ကြီးအိုက အရေးမစိုက်ဘဲ လက်မြှောက်ကာ "ဗုန်း ဗုန်း ဗုန်း" ဟု ထပ်မံထုရိုက်လိုက်ရာ အာရှရွှေဝက်ဝံ လုံးဝ ကြောင်အမ်းသွားရတော့သည်။

"လူသားတွေရဲ့ ကျင့်စဉ်ကိုလည်း နည်းနည်းသင်ထားသေးတာပဲ။ မဟုတ်သေးဘူး၊ တစ်ယောက်ယောက်က ပြင်ဆင်ပေးထားတာပဲ၊ မိစ္ဆာသတ္တဝါတွေ ကျင့်ကြံဖို့ သင့်တော်အောင်လို့ "

သက်ကြီးအို၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသည်။

သံစားသားရဲ ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သက်ကြီးအိုက ရုတ်တရက် ဒေါသပြန်ထွက်လာကာ၊ "ဗုန်း ဗုန်း ဗုန်း" နှင့် နောက်ထပ် အချက်အနည်းငယ် ထပ်ထုပြန်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းက ဘာတွေ လျှောက်ကျင့်ထားတာလဲ"

"အရှက်မရှိတာ"

သက်ကြီးအို ထပ်မံရိုက်နှက်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ သံစားသားရဲက အလျင်အမြန်ပင်

"မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ" ဟု အော်မေးလိုက်သည်။

သက်ကြီးအိုက လက်မြှောက်ကာ ထပ်ရိုက်ရန် ပြင်ရင်း

"ငါက မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးကွ" ဟု အော်သည်။

သံစားသားရဲက ဒေါသတကြီးဖြင့်

"ငါကမှ မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးကွ" ဟု ပြန်အော်လိုက်၏။

သက်ကြီးအို ကြောင်သွားပြီး၊ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် နှုတ်ခမ်းမွှေးများ လှုပ်ခါသွားသည်။

"တကယ့်ကို သောင်းကျန်းနေတာပဲ"

"ဗုန်း ဗုန်း ဗုန်း" နှင့် အချက်အနည်းငယ် ထုချလိုက်ရာ၊ သံစားသားရဲကို နာကျင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်သွားစေခဲ့သည်။

"မင်းက ဘယ်သူ့ရဲ့ ဘိုးဘေးလဲ။"

နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အပြင်းအထန် အရိုက်ခံလိုက်ရသည်။

သံစားသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒါက လီယန်ချူ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ချန်ထားပေးခဲ့သော ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား ဖြစ်သည်။

တဒင်္ဂအတွင်းမှာပင်၊ သံစားသားရဲသည် ခြေလေးချောင်းလုံး မြေပြင်ပေါ် ထောက်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ၊ ကိုယ်ပေါ်မှ အော်ရာစွမ်းအင်များသည် အရင်ကထက် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင် ကွာခြားသလို ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"အဖိုးကြီး၊ မင်းကတော့ အရိုက်ခံချင်နေပြီ"

သူ၏စွမ်းအားများသည် အရင်ကထက်မက သန်မာလာသဖြင့်၊သံစာသားရဲ သည် အံ့ဩဝမ်းသာသွားသည်။

"သခင်က ငါ့အပေါ် တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ"

မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ သက်ကြီးအိုသည် ဧကန်မုချပင် ရပ်တန့်သွားပြီး မသိစိတ်ဖြင့် ကြောင်အမ်းသွားရသည်။

"စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသားလား"

သူသည် သံစားသားရဲ ပြောလိုက်သော စကားကို ကြားဟန်မပြဘဲ၊ သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ ပြင်းထန်လှသော အော်ရာစွမ်းအင်များကိုလည်း ဂရုမစိုက်သော်လည်း၊

သံစားသားရဲ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသားကိုမူ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သံစာသားရဲက အေးစက်စွာဖြင့် ဟောက်လိုက်သည်

"ငါ့ရဲ့သခင်က တန်ခိုးမန္တန် ကောင်းကင်အထိ ပေါက်မြောက်တဲ့ နတ်ဘုရားကွ၊ အဖိုးကြီး... ဒါကို ခံစမ်း"

ထို့နောက် လက်သည်းကြီးဖြင့် ထိုသက်ကြီးအိုထံသို့ လှမ်း၍ ရိုက်ပုတ်လိုက်တော့သည်။

သက်ကြီးအိုက လက်ညှိုးဖြင့် အသာအယာ တို့ထိလိုက်ရာ၊ သံစားသာစရဲသည် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှား၍ မရတော့ချေ။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သက်ကြီးအိုက သူ့ကို ထပ်မံရိုက်နှက်ခြင်းမပြုတော့ဘဲ၊ မျက်ဝန်းထဲတွင် နောက်ဆုံး၌ အရောင်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒီစိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသားက မဆိုးဘူး၊ မဆိုးဘူး၊ မဆိုးဘူး။"

သို့သော်လည်း သူ ကြည့်လေလေ ပို၍ ထိတ်လန့်လေလေ ဖြစ်လာသည်။

"အာ"

"အာ... လခွမ်းပဲ"

ဤဆန်းကြယ်နက်နဲလှသော သက်ကြီးအိုသည် မအောင့်နိုင်ဘဲ ဆဲရေးတိုင်းထွာသံ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

သံစားသားရဲက ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်သည်။

သက်ကြီးအိုက အေးစက်စွာဖြင့်

"ငါ့ရှေ့မှာ ငါ... ငါနဲ့ လာမလုပ်နဲ့၊ ခြေထောက်ကို ရိုက်ချိုးပစ်မယ်"

ဟု ဆို၏။

သူက သံစားသားရဲကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သံစားသားရဲသည် ချက်ချင်းပင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားရသည်။

ပြောရလျှင် ထူးဆန်းလှသည်၊ သူသည် သတ္တိနည်းသော သဘာဝရှိသူ မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ခုနက ကြည့်လိုက်သော အကြည့်တစ်ချက်တွင် သဘာဝအလျောက် သွေးနွယ်စုချင်း ဖိနှိပ်မှု ရှိနေသဖြင့် သံစားသားရဲ လိပ်ပြာလွင့်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သက်ကြီးအိုသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်၊ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆိုလာသည်။

"လူကလည်း အ၊ စွမ်းအားကလည်း မရှိ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့လည်း အားသာချက်လေးတစ်ခုတော့ ရှိသေးတာပဲ "

သံစားသားရဲ တစ်ခေါင်းလုံး မိုးတိမ်လွှမ်းသွားရပြီး၊ ပါးစပ်ဟကာ ဒေါသတကြီး ပြန်လည်ဆဲဆိုရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်ရာ ဤသက်ကြီးအိုက ချက်ချင်း လက်ပါတတ်သဖြင့်၊

မကျေမနပ်ဖြင့်သာ သက်ကြီးအိုကို စိုက်ကြည့်နေလိုက်တော့သည်။

သက်ကြီးအိုက သူ့ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ မင်းတစ်ကောင်ပဲ ကျန်တော့တာကိုး"

သူက သံစားသားရဲကို ကြည့်နေသော အကြည့်သည် မိမိ၏ မလိမ္မာသော မျိုးဆက်သစ် မြေးမြစ်များကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

သံစားသားရဲသည် အလွန်ပင် ဉာဏ်ကောင်းလှသူ ဖြစ်ရာ၊ ဒေါသများ ပြယ်လွင့်သွားပြီးနောက်၊ တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ပြင်းထန်လှသော အော်ရာစွမ်းအင်များကို အာရုံခံမိသွားကာ အံ့ဩဝမ်းသာသွားရသည်။

"မင်းက တကယ်ပဲ ငါ့ရဲ့ ဘိုးဘေးလား"

သက်ကြီးအိုက စိတ်မရှည်ဟန်ဖြင့်

"ခုနကတင် ငါပြောခဲ့တယ်လေ၊ မင်း အာရုံမခံမိဘူးလား" ဟု ဆိုသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အော်ရာစွမ်းအင်များသည် မိမိနှင့် အမှန်တကယ်ပင် ထပ်တူကျနေပြီး၊ အားလုံးက ကမ္ဘာဦး သားရဲဆန်းများ ဖြစ်ကြသည့်အပြင်၊ သံစားသားရဲ နှင့် ရှိနေသော ဆက်နွှယ်မှုမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသဖြင့် လုံးဝ မှားယွင်းနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

သံစားသားရဲသည် ဦးခေါင်းကို မြေပြင်ထိအောင် ချ၍ ရှိခိုးလိုက်တော့သည်။

"ဘိုးဘေးကြီး အထက်မှာ ရှိပါစေ၊ မြေးငယ်ရဲ့ ရှိခိုးမှုကို ခံယူပါဦး။ ခုနက မြေးငယ်က မျက်စိရှိပေမဲ့ ထိုက်ရှန်းတောင်ကို မမြင်ခဲ့မိပါဘူး "

"မြေးငယ် ခွန်လွန်တောင်ကို တကူးတက လာခဲ့တာက သွေးနွယ်စုချင်း တုံ့ပြန်မှုကို အာရုံခံမိလို့ပါ၊ ကံပွင့်မယ့် အခွင့်အရေးက မြေးငယ်ကို စောင့်ကြိုနေသလိုပဲ။ ဘိုးဘေးကြီးရယ်... မြေးငယ် နောက်ဆုံးတော့ ဘိုးဘေးကြီးကို ရှာတွေ့ပါပြီ "

သံစားသာရဲသည် မျက်ရည်များပင် ဝဲလာတော့သည်။

သက်ကြီးအို၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တုန်ခါသွားရသည်၊ သူသည် ဤမျိုးဆက်သစ်မြေးတွင် အခြားထူးခြားချက် ဘာမျှမရှိသော်လည်း၊ မျက်နှာအသားထူမှုကမူ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

သူသည် လက်မြှောက်၍ ရိုက်ရန် ပြင်လိုက်ပြီးမှ၊ ပြန်လည်ချလိုက်ကာ စိတ်ထဲက ဆိုလိုက်မိသည်။

"ဘုန်းကြီးမျက်နှာကြောင့် ကိုရင်ကို ချမ်းသာပေးလိုက်ရတာပဲ"

………………

ဝေမြို့ ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်းအတွင်း

လီယန်ချူသည် ဟွမ်ယွမ်တူနှင့် ဆက်နွှယ်မှု ရရှိရန် ကြိုးပမ်းနေသည်။

ဤတူသည် ယခုအခါ ပြန်လည်ခုခံခြင်း မပြုတော့ဘဲ၊ ကောင်းကင်မြေကမ္ဘာအိုး နယ်မြေထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေသည်။

လီယန်ချူသည်လည်း စိတ်မလောပေ။ နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုနှင့် ဆက်နွှယ်မှု ရရှိရန်မှာ အချိန်ယူ၍ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြုလုပ်ရမည့် အလုပ်ဖြစ်ပြီး၊ ဤဟွမ်ယွမ်တူက ဤမျှအထိ ငြိမ်သက်နေလေလေ၊ ၎င်း၏ အစွမ်းထက်မှုကို ပိုမိုသက်သေပြနေလေလေ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် မဟာယန်ကျမ်းကို ကျင့်ကြံထားသဖြင့်၊ အော်ရာစွမ်းအင်များမှာ အလွန်ပင် သိပ်သည်းလှသည်။

သူသည် နတ်ဘုရားတံခါးကြီးကို ချိုးဖျက်ကျော်ဖြတ်လိုသော်လည်း၊ လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မိမိဘာသာ ကမ္ဘာဦးတစ်ခု ဖြစ်နေသဖြင့်၊ ရှန်ထင်တံခါးကြီးမှာ မြင့်မားလွန်းလှသဖြင့် ကျော်ဖြတ်ရန် ခက်ခဲနေသည်။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကို တရားဓမ္မသက်သေပြဖို့၊ ခန္ဓာကိုယ် မပျက်စီးတာကို မြင်တွေ့ဖို့ဆိုရင်၊ ဒီ ရှန်ထင်တံခါးက အလွန်ပဲ အရေးကြီးတယ်။"

လီယန်ချူ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်မိသည်။

ကျင့်ကြံခြင်း ပညာရပ်များသည် ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး၊ စုဆောင်းမှုများ လိုအပ်သည်။

နတ်ဘုရားအတတ်များကို ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် မတူပေ။ လီယန်ချူသည် ဉာဏ်ပညာ အလွန်မြင့်မားလှသဖြင့် မည်သည့် နတ်ဘုရားအတတ်၊ တန်ခိုးမန္တန်မျိုးကိုမဆို သင်ယူသည်နှင့် ချက်ချင်း တတ်မြောက်သည်။

သူ့တွင် လေမီးဖျာကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားအရာဝတ္ထု ရှိနေသဖြင့်၊ ၎င်းပေါ်တွင် တရားဓမ္မ ဆင်ခြင်ရင်း နတ်ဘုရားအတတ်များစွာကို ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်အတန်းသို့ တွန်းပို့နိုင်ခဲ့သည်။

…………

ဤနေ့တွင်၊ သူသည် ရှစ်ခွင်မှန်ကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ၊ ရှစ်ခွင်မှန် သည် လက်ရှိတွင် (၁၂) ကြိမ်တိုင်တိုင် အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ခံထားရသည့် အဆင့်နှင့် ညီမျှနေပြီဖြစ်သည်။

ဤမှန်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခြင်း၊ မိစ္ဆာဆိုးများကို နှိမ်နင်းနိုင်ခြင်း၊ လူရှာဖွေနိုင်ခြင်း စသည့် ဂုဏ်သတ္တိများ ရှိသည်။

လီယန်ချူသည် မိမိ၏ဦးနှောက်ထဲက မဟာတာအိုတရားအသံကြီးကို ပုံတူကူးယူလိုက်သည်။

"အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း"

(၁၃) ကြိမ်မြောက် အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းသည် ကုသိုလ်မှတ် ရှစ်သိန်း ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။

ရှစ်ခွင်မှန် ပေါ်တွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာပြီး၊ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ပိုမို၍ ရှေးဟောင်းဆန်လာခဲ့သည်။

လီယန်ချူသည် ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ

(၁၄) ကြိမ်မြောက် အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း

ကုသိုလ်မှတ် တစ်သန်းခြောက်သိန်း ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။

တိုက်ရိုက်ပင် နတ်ဘုရားလက်နက်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ယခုအခါ သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် များပြားလှသော ကုသိုလ်စွမ်းအားများ ရှိနေသဖြင့် ကြွယ်ဝချမ်းသာနေသည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် စိတ်ကြည်လင်ကျောက်စိမ်းပြား၊ အစီရင်ဝတ်စုံ၊ မိုးကြိုးငါးပါးအဆောင်၊ လင်းကွမ်ဖိတ်ခေါ်အဆောင် အားလုံးကို တိုက်ရိုက်ပင် နတ်ဘုရားလက်နက်အဆင့်သို့ ရောက်အောင် အဆင့်မြှင့်တင် လိုက်တော့သည်။

စိတ်ကြည်လင်ကျောက်စိမ်းပြားတွင် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေခြင်း၊ အဆောင် များကို စွမ်းအင်ဖြည့်တင်းပေးခြင်း ဂုဏ်သတ္တိများ ရှိသည့်အပြင်၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်ဝိညာဉ်အကာအကွယ်ပေးသည့် ရတနာလက်နက်လည်း ဖြစ်သည်။

အစီရင်ဝတ်စုံ သည် သွေးနှင့်အသက်ရှူခြင်း ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကို တိုးမြင့်ပေးနိုင်ပြီး၊ မဟာယန်မိုးကြိုးမီးလျှံ အော်ရာစွမ်းအင်များ ပါဝင်သည်။

မိုးကြိုးငါးပါးအဆောင် သည် အလွန်တရာ အာဏာစက်ပြင်းထန်လှပြီး၊ အကြီးစားသတ်ဖြတ်ရေး လက်နက်ဖြစ်ကာ၊ ၎င်း၏စွမ်းပကားမှာ တူညီသောအဆင့်ရှိ ရတနာလက်နက်များထက် များစွာ သာလွန်လှသည်။

လင်းကွမ်ဖိတ်ခေါ်အဆောင် သည် ဝမ်လင်းကွမ် နတ်မင်း၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ချေးငှားနိုင်ပြီး၊ နတ်ဘုရားအာဏာစက် ပြင်းထန်လှကာ မိမိထက် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်မားသူကိုပင် ကျော်ဖြတ်တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

ထိုအထဲတွင် မိုးကြိုးငါးပါးအဆောင် နှင့် လင်းကွမ်ဖိတ်ခေါ်အဆောင် တို့သည် မန္တန်စာစက္ကူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ (၁၄) ကြိမ်တိုင်တိုင် အဆင့်မြှင့်တင် ပြီးနောက်တွင်မူ ရတနာလက်နက်များနှင့် ညီမျှသွားပြီဖြစ်ရာ၊ ၎င်းတို့ကို နတ်ဘုရားအဆောင် ဟု ခေါ်ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားအဆောင်နှစ်စောင်ကို သူ၏ရင်ဘတ်ထဲတွင် သေသေချာချာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ယွမ်ရှောင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ ၏ ချောက်နက်ကြီးထဲတွင် ထိုရင်ဘတ်၌ အပေါက်ကြီးပါသော ကောင်းကင်လူသားနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရခြင်းက သူ့ကို သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဤလောကတွင် နတ်ဘုရားအတတ်၊ တန်းခိုးမန္တန်များစွာ ရှိနေသည်။

ထိုရင်ဘတ်တွင် အပေါက်ကြီးပါသော ကောင်းကင်လူသားကဲ့သို့ပင်၊ မဟာဝမ်းနည်းခြင်းတိတ်ဆိတ်သံ စသည့် နတ်ဘုရားအတတ်နှစ်ခုကို အားကိုးပြီး၊ မိမိလက်ထဲက ဝိညာဉ်ခြောက်ခြားခေါင်းလောင်း နှင့် ကျန့်ကျောင်းဓား တို့ကိုပင် ကန့်သတ်ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်ကပင် လီယန်ချူသည် ဤစိတ်ကူး ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ မိမိ၏ အစွမ်းအစကို တိုးမြင့်စေပြီး၊ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဝှက်ဖဲအမျိုးအစားများကို ပိုမိုများပြားလာစေရန် ဖြစ်သည်။

ဝှက်ဖဲတစ်ခု ပိုလာလေလေ၊ နည်းလမ်းတစ်ခု ပိုလာလေလေ ဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလား။

ယခုအခါတွင်မူ ဟိုးတုန်းက ဟင်းလင်းပြင်ကို ချိုးဖျက်သွားခဲ့သော ကိုယ်ခံပညာနတ်ဘုရား ကပင် ဤအစီရင်ဝတ်စုံ ကို မှတ်မိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ ၎င်းသည် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းဆန်ပြီး အာဏာစက် ပြင်းထန်လှသည်။

လီယန်ချူသည် နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီးနောက်၊ တစ်ကိုယ်လုံးသည် စစ်နတ်ဘုရား တစ်ပါးကဲ့သို့ပင် နတ်ဘုရားအာဏာစက် ပြင်းထန်လှပြီး၊ ရဲရင့်တည်ကြည်ကာ အလွန်တရာ ခန့်ညားလှသည်။

"ခရမ်းရောင်နတ်ဘုရားဝတ်စုံက ဓားလှံတွေကို မကြောက်ဘူးဆိုပေမဲ့၊ စွမ်းအားကိုတော့ တိုးမပေးနိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ ထူးခြားတဲ့ ရတနာလက်နက်၊ နတ်ဘုရားအတတ်အချို့ကိုတော့ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘူး"

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် တွေးတောသည့် အရောင်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ၊

တစ်ကိုယ်လုံး၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် သွေးစွမ်းအားများသည် အဆမတန် တိုးမြင့်လာခဲ့သည်။

……………

ငရဲတောင်

ဤနေရာသည် လောကအပြင်ဘက်တွင် သီးခြားတည်ရှိနေသော လျှို့ဝှက်ကျင့်ကြံခြင်း အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ငရဲတောင်တွင် ဆရာကောင်း အများအပြား ရှိကြပြီး၊ အမွေအနှစ်မှာ အလွန်ပင် ရှေးကျလှသည်။

သို့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ယွမ်မုန့်ကျောက် နယ်မြေထဲမှ နဂါးခေါင်းနှင့် လူကိုယ်ခန္ဓာရှိသော နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဟင်းလင်းပြင်ကို ချိုးဖျက်ကာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထို့အပြင် မျက်လုံးခြောက်လုံးပါသော လိပ်ဘီလူးကြီးလည်း ပါဝင်ကာ၊ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တည်ရှိမှုနှစ်ခုက ယူမင်တောင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ကြသည်။

ဤနေရာရှိ ငရဲတောင်သည် ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ တောင်တစ်ခုလုံး ပြိုကျပျက်စီးကာ နေရာတိုင်းတွင် အုပ်ကျိုးအုတ်ပဲ့များသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ရုတ်တရက်

အလွန်ပင် ချောမောခန့်ညားသော လူငယ်တစ်ဦး ဤနေရာတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါများ ရှိနေသဖြင့်၊ သိသာထင်ရှားစွာပင် မင်းညီမင်းသား တစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူသည် ဝဲယာသို့ ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး၊ မျက်မှောင်ကို အသာအယာ ကြုတ်လိုက်မိသည်။

"ငရဲတောင်က တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရတာလား "

ဤလူငယ်သည် ခေတ္တမျှ ကြောင်အမ်းသွားပြီး၊ လက်ချောင်းများကို တွက်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှန်ကျိုး က ကျင့်ကြံသူတွေ မဟုတ်ဘူး၊ လောကပြင်ပက လာတာပဲ "

ဤလူငယ်သည် လေထဲတွင် လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ငရဲတောင်၏ အုပ်ကျိုးအုတ်ပဲ့များသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

၎င်း၏အစား မပျက်စီးမီက မူလ ငရဲတောင်ပုံစံ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ရုတ်တရက် နဂါးခေါင်းနှင့် လူကိုယ်ခန္ဓာရှိသော နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပေါ်လာပြီး အလွန်တရာ ဒေါသထွက်နေသည်။

ထို့အပြင် အော်ရာစွမ်းအင် ပြင်းထန်လှသော မျက်လုံးခြောက်လုံးပါသော လိပ်ဘီလူးကြီးလည်း ရှိနေသည်။

"ဒီနှစ်ကောင်က ရှေးဟောင်းစစ်တလင်း ယွမ်မုန့်ကျောက်က လာတာပဲ "

လူငယ်၏ မျက်နှာသည် တည်တံ့အေးစက်သွားသည်။

"ယွမ်မုန့်ကျောက်ကို ဖွင့်ဖို့က မလွယ်ကူဘူး၊ အခုလောလောဆယ် ဘေးဖယ်ထားလိုက်ဦးမယ်။ ဒီတစ်ခေါက် အဲဒီ တာအိုဆရာလေးကို မသတ်နိုင်ရင်တော့ ငါ့ရင်ထဲက အာဃာတဒေါသတွေ ပြေပျောက်မှာ မဟုတ်ဘူး "

အလွန်တရာ ချောမောခန့်ညားလှသော လူငယ်က အေးစက်လှသော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်တော့သည်။