အခန်း ၁၀၈၉
Vol. 104 Ch. 1089
အခန်း ၁၀၈၉ ရွှေရောင်ဓား၏ အကူအညီ
လက်နက်ပိုင်းတွင် လိုအပ်ချက်ရှိနေသည်ကို ထိုလူ၏ ကိုင်တွယ် အသုံးပြုနိုင်စွမ်းက အမိအရ ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်သည်။
လုံချန်း၏ အမှောင်ယဇ်ပဏ္ဏာသည် သူ့စွမ်းအားကို ဆတိုးမြင့်တက်စေခဲ့ပြီး သူတော်စင် အထွတ်အထိပ် အဆင့် ပညာရှင်များနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်စေသော်လည်း ထိုလူမှာမူ မည်သည့် စွမ်းအားမြှင့်တင်မှုကိုမျှ လိုအပ်ခြင်းမရှိပေ။
သူ၏ အခြေခံ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်သည်ပင် သူတော်စင် အဆင့်ထက် သာလွန် မြင့်မားနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ကံကြမ္မာ၏ အကာအကွယ်နှင့် ကောင်းချီးပေးမှုတို့ကလည်း သူ့အား ပိုမိုအစွမ်းထက်စေကာ လုံချန်း၏ အမှောင်ထု စွမ်းအားဒဏ်ကို မတုန်လှုပ်ဘဲ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်စေသည်။
ထို့ထက်ပို၍ နိယာမ စွမ်းအား ပိုင်းတွင်မူ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ လုံချန်းအနေဖြင့် မိမိပိုင်ဆိုင်ထားသော နိယာမများကို ပြည့်စုံကောင်းမွန်စွာ အသုံးချနိုင်သည့်တိုင်အောင် ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် နိယာမအရေအတွက် ကန့်သတ်ချက်ရှိနေသဖြင့် အနည်းငယ် လိုအပ်ချက်ရှိနေပုံရသည်။
ဤစစ်သည်တော်နှစ်ဦး၏ ဓားချင်းထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုတွင် ရလဒ်က ချက်ချင်းပင် ထင်ရှားသွားခဲ့သည်။ လုံချန်းမှာ အနောက်သို့ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရသော်လည်း ထိုလူမှာမူ မိမိရပ်မြဲနေရာ၌ပင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်နေနိုင်ခဲ့၏။
"မင်းရဲ့ အမှောင်ထုကလည်း မင်းကို မကယ်တင်နိုင်ပါဘူး" ထိုလူက လုံချန်းကို ပြောဆိုရင်း လုံချန်းရှိရာသို့ ဦးတည်ကာ လှမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။
"သေစမ်း"
လုံချန်းသည် အချိန်ဓားကို မြှောက်တင်ကာ ထိုလူရှိရာသို့ အားကုန်လွှဲပစ်လိုက်တော့သည်။
အချိန်ဓားသည် လှံတစ်စင်းပမာ ထိုလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်းဖြတ်ရန် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်သွားခဲ့၏။
"အပိုပဲ" ထိုလူက တိုးတိုးရေရွတ်ရင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ဘယ်ဘက်သို့ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းခန့် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။
အချိန်ဓားမှာမူ ပစ်မှတ်ကို လွဲချော်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် ပျံသန်းသွားခဲ့တော့၏။
၎င်းသည် ဝိညာဉ်ဓားတစ်လက် မဟုတ်သဖြင့် အလိုအလျောက် အနောက်သို့ ပြန်လှည့်လာနိုင်စွမ်း မရှိချေ။
"ဓားကို လွှင့်ပစ်လိုက်တာက မင်းလုပ်ခဲ့သမျှထဲမှာ အဆိုးဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ကိစ္စတွေကို ပိုပြီး လွယ်ကူသွားစေတာပေါ့" ထိုလူသည် လုံချန်း ရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားကို လွှဲယမ်းလိုက်သည်။
၎င်းသည် ရိုးရှင်းသော တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ မဟုတ်ချေ။ လုံချန်းသည် လူတစ်ယောက်တည်းကို မမြင်ရဘဲ မိမိအား ဝိုင်းရံထားသော ထိုလူ၏ ပုံရိပ်ယောင် ဆယ်ခုကို မြင်တွေ့နေရခြင်း ဖြစ်သည်။
ဓားပေါင်း များစွာက အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ လုံချန်းထံသို့ တိုးဝင်လာနေသဖြင့် မည်သည့် အရပ်သို့ ရှောင်ကွင်းရမည်ကို မသိနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။
လုံချန်းအနေဖြင့် ဤတိုက်ခိုက်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို အသုံးပြုမည်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။
ထိုလူသည် ဤအချက်ကိုလည်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်၏။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ဟင်းလင်းပြင်ကို ယာယီ ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သဖြင့် သူကော လုံချန်းပါ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို အသုံးချ၍ မရနိုင်တော့ချေ။
အနှစ်ချုပ်ရလျှင် သူသည် လုံချန်း၏ နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်စွမ်းအား ဆွဲပိတ်ရန်အတွက် မိမိ၏ နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်စွမ်းကိုပါ ယာယီ စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤစွမ်းအားများကို တစ်ဦးဦး သေဆုံးသွားမှသာ ပြန်လည် အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်၏။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူတို့နှစ်ဦးစလုံး နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။
"ဟင်..."
လုံချန်းသည် နေရာရွှေ့ပြောင်းရန် မကြိုးပမ်းဘဲ ထိုပုံရိပ်ယောင် ဆယ်ခုထဲမှ တစ်ခုဆီသို့ လက်မြှောက်ကာ တိုးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ထိုလူ၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ လုံချန်း ရွေးချယ်လိုက်သော ပုံရိပ်မှာ အတုကိုးခုထဲမှ မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန်ကိုယ်ထည် ဖြစ်နေခြင်းပင်။ သူ အစစ်အမှန်ကို မှန်ကန်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခြင်းမှာ အံ့ဩစရာဖြစ်သော်လည်း ထိတ်လန့်စရာတော့ မဟုတ်ချေ။
လုံချန်း၏ လက်က မိမိထံသို့ တိုးဝင်လာသည်ကို မြင်ရခြင်းမှာ ထူးဆန်းမနေပေ။ မည်သို့ဆိုစေ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း လုံချန်းကို တိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် ယခုအချိန်တွင် လုံချန်း၏ လက်အား အလွယ်တကူ ဖြတ်ပစ်နိုင်ပေသည်။
လုံချန်း၏ လက်ကို ဖြတ်တောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနေသည့်တိုင်အောင် သူသည် မိမိဓားအား လုံချန်း၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်မည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်းသာ ဆက်လက်ရွှေ့လျားစေခဲ့သည်။ လုံချန်းအနေဖြင့် ရှောင်ကွင်းရန် မကြိုးပမ်းတော့သည်မှာ သိသာနေသဖြင့် ၎င်းက ကိစ္စများကို ပိုမိုမြန်ဆန်သွားစေမည်ဟု သူ ယူဆလိုက်၏။
ဤလူကို သတ်ပစ်ရန် အကောင်းဆုံးအချိန် ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း ထိုလူသည် ပြင်းထန်သော အန္တရာယ် အငွေ့အသက်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ့အတွင်းစိတ်ထဲမှ အသက်အန္တရာယ် နီးကပ်လာသည့် ခံစားချက်က တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်ကာ အမြန်ဆုံး ရှောင်ကွင်းရန် သတိပေးနေခဲ့သည်။
သူ့ဓားသည်လည်း ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ဆက်မလုပ်ရန် ငြင်းဆန်နေသည့်အလား တုန်ခါနေခဲ့၏။ ဤဓားသည် ကံကြမ္မာစာအုပ်မှ ပြောင်းလဲလာသော ဓားဖြစ်သဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်ခြင်းကသာ မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်လိုက်သည်။ ဓားသည် ယခုအချိန်တွင် မတိုက်ခိုက်ရန် သူ့ကို သေချာပေါက် သတိပေးနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သူသည် မိမိ၏ အတွင်းစိတ် အသံကို နားထောင်ကာ ဓားသွားက လုံချန်း၏ အရေပြားနှင့် အနည်းငယ်မျှသာ လိုတော့သည့် အချိန်တွင် တိုက်ခိုက်မှုအား ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။
ထိုလူသည် တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် အချိန်ဆွဲခြင်းမရှိဘဲ ဘေးဘက်သို့ အမြန်ဆုံး ခုန်ရှောင်လိုက်၏။
သူ ဘေးဘက်သို့ ခုန်ရှောင်လိုက်သည့် အချိန်တွင် အနက်ရောင် ဓားတစ်လက်က လုံချန်း၏ လက်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာပြီး လုံချန်းက ထက်မြက်သော ဓားဖျားပိုင်းမှ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
အကယ်၍ ထိုလူသာ အချိန်ကိုက် မရှောင်ကွင်းနိုင်ခဲ့ပါက ထိုဓားသည် သူ့နှလုံးသားကို သေချာပေါက် ထိုးစိုက်မိသွားမည် ဖြစ်၏။
အချိန်ဓားသည် လုံချန်း၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အချိန်ဓားသည် ဝိညာဉ်ဓားမဟုတ်သဖြင့် အလိုအလျောက် ပျံသန်းမလာနိုင်သည့်တိုင်အောင် ၎င်းကို ပြန်လည်ခေါ်ယူရန်မှာ လုံချန်းအတွက်မူ လွယ်ကူပေသည်။
အချိန်ဓားသည် မျက်နှာဖုံးလူသား၏ ဘေးမှ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်နှင့် တပြိုင်နက် လုံချန်းသည် သေးငယ်သော ဟင်းလင်းပြင် ဝင်ပေါက် တစ်ပေါက်ကို ဖန်တီးကာ အချိန်ဓားအား ဝင်ရောက်စေခဲ့သည်။ ထို့အတူ အခြားသော ဝင်ပေါက် တစ်ပေါက်ကိုလည်း ဖန်တီးလိုက်ရာ အချိန်ဓားက ၎င်းအတွင်းမှ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာပြီး အနောက်ဘက်မှ ပြန်လည်တိုးဝင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
မျက်နှာဖုံးလူသားသာ မရှောင်ကွင်းခဲ့ပါက ယခုအချိန်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူသည် လုံချန်း၏ ဓားကို အနောက်သို့ ပြန်မလာနိုင်ဟု ထင်မှတ်ကာ လျှော့တွက်ခဲ့မိခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ ရွှေရောင်ဓားက သူ့ကို အမှန်တကယ်ပင် ကယ်တင်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
"မင်းက အားနည်းပေမဲ့ တော်တော်လေး အာရုံနောက်ဖို့ ကောင်းတာပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း အဲဒီပုံစံနဲ့ အကြာကြီး ခံနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါမယုံဘူး။ အမှောင်ထုစွမ်းအားက တစ်ချိန်ချိန်မှာ သေချာပေါက် ကုန်ဆုံးသွားမှာပဲ" မျက်နှာဖုံးလူသားက မတ်တတ်ရပ်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ မင်းကို အဲဒီအချိန်ကျမှ သတ်ရတာက ငါ့အတွက်တော့ အားသာချက်မရှိဘူး ဖြစ်လိမ့်မယ်"
သူ့မျက်ဝန်းများသည် လုံချန်း၏ ဝိညာဉ်အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာအထိ ချဉ်းကပ် ကြည့်ရှုနေသည့်အလား စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။
လုံချန်းသည် ထိုလူကို ပြန်လည် တုံ့ပြန်ခြင်း မပြုဘဲ သူ့အနားသို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းကာ ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။
ထိုအချိန်ကျမှသာ သူသည် နေရာရွှေ့ပြောင်း၍ မရတော့ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်တော့၏။ သူသည် နှစ်ခါပြန်မစဉ်းစားတော့ဘဲ ထိုလူရှိရာသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပျံသန်းလျက် တိုက်ခိုက်ရန် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။
တိုက်ပွဲသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်စတင်ခဲ့ပြီး ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့တော့သည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများနှင့် အမှောင်ထု အလင်းတန်းများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံနေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရ၏။ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်ကြွင်းကျန်မှုများက သူတို့နှစ်ဦး စလုံးအား ဒဏ်ရာရရှိစေရုံမျှမက ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်နေခဲ့သည်။
သူတို့သည် မြို့တော်အတွင်း၌ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ရင်း ဆက်လက်ပျံသန်းနေကြသဖြင့် သူတို့ဖြတ်သန်းသွားရာ လမ်းကြောင်းတလျှောက်တွင် ပျက်စီးခြင်းများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့၏။
သူတို့၏ တိုက်ပွဲ ရောက်ရှိရာ နေရာတိုင်း၌ လူပေါင်းထောင်သောင်းချီ၍ သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။ ၎င်းမှာ လုံချန်း သို့မဟုတ် ထိုလူက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ သတ်ဖြတ်နေခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ တိုက်ပွဲ၏ ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားက ပြင်းထန်လွန်းသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
အမှန်တကယ်တွင်မူ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် မိမိတို့တိုက်ပွဲ၏ အကျိုးဆက်ကြောင့် လွင့်စင်သွားကြရသူများကို ဂရုမစိုက်အားကြချေ။
မျက်နှာဖုံး လူသားသည်သာ မိမိ၏ အကာအကွယ် စွမ်းအား ဆုံးရှုံးသွားမည့် အန္တရာယ်ရှိသဖြင့် အပြစ်မဲ့သူများကို သတ်ဖြတ်မိမည့်အရေးအား ဂရုစိုက်လေ့ရှိသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ လုံချန်း၏ လက်ရှိ အခြေအနေကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော အန္တရာယ်မျိုး မရှိတော့ချေ။
...
မြို့တော်၏ အပြင်ဘက်၌မူ မုဆိုးကြယ်သည် မိမိ အသက်အန္တရာယ်မှာ ထိုမျှအထိ ကြီးမားသော ဘေးဆိုးနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ကို မသိရှိဘဲ သတိမေ့မြောလျက် လဲလျောင်းနေခဲ့သည်။ အကယ်၍ လုံချန်းသာ အချိန်ကိုက် ရောက်ရှိမလာခဲ့ပါက သူသည် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
ယခုအချိန်တွင်မူ... သူသည် နောက်ဆုံး၌ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။