← Chapters

အခန်း ၉၉

Vol. 10 Ch. 99

အခန်း ၉၉

Vol. 10 Ch. 99

အခန်း (၉၉)

သစ္စာခံခြင်းအား ကမ်းလှမ်းမှုနှင့် စနစ်အဆင့် ခြောက်သို့ တက်လှမ်းခြင်း

"ကျွန်မရဲ့ သစ္စာခံမှုကတော့ သခင်ကြီးရဲ့ဘေးမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ နောက်ဆုံး 'အရိပ်ကျီးကန်း' ပဲ ဖြစ်ပါတယ်..."

ဇီယင်းသည် အေးစက်နေသော ကွန်ကရစ်ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ သူမ၏ နဖူးကို အပ်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဒူး ထောက်နေခဲ့လေ၏။ သူမ၏ အသံမှာ အက်ကွဲနေသော်လည်း စကားလုံးတိုင်းမှာ အတိတ်နှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်ရန် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပေသည်။

ဖန်းဟန်သည် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်ပြီး အလွန်စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"အို... အဲဒီအကြောင်းကို ပြောပြပါဦး..."

သူ ချက်ချင်းဖမ်းဆီးရမိခဲ့သော လက်နက်ချအရာရှိသည်သာလျှင် တစ်ဦးတည်းသော သူလျှိုဖြစ်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့မိလေ၏။ သို့သော် အန်းကော်မြို့စားသည် သူ၏ဘေးတွင် ဒုတိယမြောက် သူလျှိုတစ်ဦးကိုပါ ထည့်သွင်းထားခဲ့လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဇီယင်းသည် ခေါင်းမမော့ဘဲ အချက်အလက်အားလုံးကို သူမ၏ အမြန်ဆုံး အသံဖြင့် ဖွင့်ဟပြောပြလိုက် လေသည်။

"သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ကုဒ်နာမည်က 'ယာကျူး' လို့ ခေါ်ပြီး 'အရိပ်ကျီးကန်း' အဖွဲ့အစည်းကနေ အန်းကော်မြို့စားရဲ့ စစ်တပ်ထဲကို ထည့်သွင်းထားတဲ့ လူဟောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ်... သူက ရုပ်ဖျက်တဲ့နေရာမှာ အလွန်ကျွမ်း ကျင်ကါတယ်... ဒီတစ်ကြိမ် လက်နက်ချတဲ့အထဲမှာ သူက လက်နက်ချလာတဲ့ အရာရှိတွေထဲက အဖြောင့် မတ် ဆုံး၊ သဘောအကောင်းဆုံးနဲ့ စကားအနည်းဆုံးလို့ ထင်ရတဲ့ တပ်မှူး ကျိုးချွမ် အဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားပါတယ်..."

"သူ ပုန်းအောင်းနေရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က နှစ်ခုရှိပါတယ်... ပထမတစ်ခုက သခင်ကြီးရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ဆက် လက်စောင့်ကြည့်ဖို့ဖြစ်ပြီး ဒုတိယတစ်ခုကတော့ တကယ်လို့ ကျွန်မ ကျရှုံးသွားခဲ့ရင် ဒါမှမဟုတ် ဖော်ထုတ်ခံ ရရင် သခင်ကြီးကို နှုတ်ပိတ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်မရဲ့တာဝန်ကို လွှဲယူဖို့ပါပဲ..."

"'အရိပ်ကျီးကန်း' အဖွဲ့ထဲမှာ ထူးခြားတဲ့ ဆက်သွယ်ရေးကုဒ်တွေနဲ့ အရေးပေါ် ဆင့်ခေါ်တဲ့ အချက်ပြမှုတွေ ရှိပါ တယ်... ကျွန်မက သတ်မှတ်ထားတဲ့ ပုံစံအတိုင်း နံရံကို သုံးချက်ခေါက်လိုက်တာနဲ့ သူက ကြားပြီး နာရီဝက် အတွင်း ကျွန်မနဲ့ လာတွေ့ပါလိမ့်မယ်..."

ဇီယင်း၏ သတင်းပို့ချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ဖန်းဟန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သဘောတူလက်ခံမှု အရိပ် အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့လေ၏။

ဤသစ္စာခံမှု ကမ်းလှမ်းချက်မှာ အတော်လေးကို အရေးပါလှပေသည်။

သူကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိဘဲ အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော အဆိပ်ပြင်းသည့် မြွေတစ်ကောင်သည် ပွင့်လင်းစွာ ရန်ပြုနေသော ရန်သူတစ်ဦးထက် များစွာပို၍ အန္တရာယ်ကြီးမားလှပေသည်။

"သိပ်ကောင်းတယ်..."

ဖန်းဟန်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်လေ၏။

"အခု မင်းပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်လိုက်... ဒီအဆိပ်ပြင်းတဲ့မြွေက လှောင်ချိုင့်ထဲကို ဘယ်လို ကိုယ်တိုင် ဝင်လာ မလဲဆိုတာကို ငါ မြင်ချင်တယ်..."

ဖန်းဟန်၏ ကိုယ်တိုင် စီစဉ်ညွှန်ကြားမှုအောက်တွင် 'ယာကျူး' အား ထောင်ချောက်ဆင်ဖမ်းမည့် အစီအစဉ် ကြီးတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ စတင်လိုက်လေသည်။

နျူအာ နှင့် မာပေါ်ကော့ တို့သည် ပေါင်းစပ်လေးများနှင့် လှံများကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အတော်ဆုံးအစောင့် တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို အသီးသီး ဦးဆောင်ကာ တစ္ဆေများကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်ခန်း၏ ပတ်လည်ရှိ အမှောင်ရိပ်များထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ချုံခိုနေရာယူလိုက်ကြလေ၏။

အစီအစဉ်အားလုံးမှာ အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ပြီးစီးသွားခဲ့လေသည်။

ဇီယင်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်ခန်း၏ နံရံဆီသို့ လျှောက်သွားကာ 'အရိပ် ကျီးကန်း' ၏ သဘောတူထားသော လျှို့ဝှက်ဘာသာစကား စည်းချက်အတိုင်း သူမ၏ လက်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်၍ နံရံကို မပြင်းလွန်း၊ မဖွလွန်းဘဲ သုံးချက် ခေါက်လိုက်လေသည်။

"တောက်... တောက်... တောက်..."

တိတ်ဆိတ်နေသော မြေအောက်အဆောက်အအုံအတွင်း၌ ထိုတိုးညှင်းသော အသံမှာ သိပ်မဝေးသော နေရာ အထိသာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေ၏။

သို့သော် ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုများကို ခံယူထားသည့် 'ယာကျူး' အတွက်မူ ဤတိုးညှင်းသော အသံလေးမှာ အချက်ပြမှုကို ရှင်းလင်းစွာ လက်ခံရရှိရန် လုံလောက်နေခဲ့ပေသည်။

အချိန်သည် တစ်စက္ကန့်ပြီးတစ်စက္ကန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေ၏။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာခန့် ကြာပြီးနောက်...။

လမ်းကြောင်း၏ အခြားတစ်ဖက်မှ မကြားရသလောက် တိုးညှင်းလွန်းသော ခြေသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ လေသည်။

လာသူမှာ ရှင်းလင်းစွာပင် အလွန်သတိထားနေပြီး ခြေသံဖွဖွဖြင့် လျှောက်ကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူနေလေ၏။ သူသည် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းတိုင်း တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အသံများကို ဂရုတစိုက် နားစွင့် နေခဲ့ပေသည်။

လျှို့ဝှက်ခန်း၏ သံတံခါးမှာ ဟဟလေး ပွင့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သံသယနှင့် သတိထားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့လေ၏။

သို့သော် 'ဇီယင်း' ထံမှ အရေးပေါ် ဆင့်ခေါ်မှုကြောင့် သူသည် စွန့်စား၍ အခြေအနေကို လာရောက် စူးစမ်းရခြင်း ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် အိတ်ကပ်ထဲမှ အဆိပ်လူးထားသော ဓားမြှောင်တစ်လက်ကို ထုတ်ကာ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထား ပြီးနောက် သံတံခါးကို ဖြည်းညင်းစွာ တွန်းဖွင့်လိုက်လေသည်။

လျှို့ဝှက်ခန်းထဲတွင် ထောင့်တစ်နေရာ၌ သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပုံ ပေါ်သော ဇီယင်း တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် လျှို့ဝှက်စွာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိလေ၏။

"သခင်မ... အဆင်ပြေရဲ့လား..."

'ယာကျူး' ဟုလည်း လူသိများသော ကျိုးချွမ်သည် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တက်သွားကာ အသံကို နှိမ့်၍ အရေး တကြီး မေးလိုက်လေသည်။

"အပြင်ဘက်က အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ... ဖန်းဟန်က ကျွန်တော်တို့ကို သံသယဝင်နေပြီလား..."

သို့သော် သူ့ကို ကြိုဆိုလိုက်သည်မှာ ဇီယင်း၏ အေးစက်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသော မျက်လုံးများပင် ဖြစ်လေ သည်။

ဇီယင်းက ဖြည်းညင်းစွာ စကားပြောလိုက်လေသည်။

"ယာကျူး... နှုတ်ပိတ်ဖို့အတွက် သခင်ကြီးရဲ့ အမိန့်က ကျလာခဲ့ပြီ..."

"ဘာ..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယာကျူး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံး များထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့လေ၏။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လွတ်ဟာသွားသော ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်...။

ဖန်းဟန် ဖွင့်ပေးထားပြီးဖြစ်သော လက်ကို ဇီယင်းသည် ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်ရာ သူမ၏ လက်ထဲတွင် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ ကောက်ယူထားသော ဓားမြှောင်တစ်လက် ရှိနေခဲ့လေသည်။

အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့၏။

"ရွှပ်..."

ထက်မြက်သော ဓားမြှောင်သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာဖြင့် ယာကျူး၏ ပေါင်အတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက် ဝင်သွားခဲ့လေတော့သည်။

"အား..."

ယာကျူးသည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ယိုင်နဲ့သွားကာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်လေသည်။ သို့သော် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"လက်နက်ချစမ်း..."

နျူအာ၏ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ အပြင်ဘက်တွင် ချုံခိုနေကြသော အစောင့်တစ်ဒါဇင်ကျော် သည် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာသော ကျားများကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ပြေးထွက်လာကြလေတော့သည်။

အေးစက်သော အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေသည့် လှံသွားများစွာသည် ယာကျူး၏ လည်ချောင်း၊ နှလုံးနှင့် အခြားအရေးကြီးသော ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများအားလုံးကို ချက်ချင်းပင် ချိန်ရွယ်ထားလိုက်ကြလေ၏။

သူ့ပတ်လည်ရှိ လူသတ်ချင်နေသော၊ အေးစက်သည့် မျက်လုံးများဖြင့် အစောင့်အဖွဲ့ကို ကြည့်လိုက်၊ ထို့နောက် သွေးများ ဆက်တိုက်ထွက်နေသည့် သူ၏ခြေထောက်မှ ဒဏ်ရာကို ကြည့်လိုက်၊ ပြီးလျှင် ဇီယင်း၏ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်နှင့်...။

ယာကျူး၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့လေသည်။

အဖွဲ့အစည်း၏ အတော်ဆုံးနှင့် အသစ္စာအရှိဆုံးဖြစ်သည့် 'ဇီယင်း' က သူ့ကို ဘာကြောင့် သစ္စာဖောက်ရသနည်း ဆိုသည်ကို သေသည်အထိပင် သူ နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ပြစ်မှုကျူးလွန်သူသည် သက်သေအထောက်အထားခိုင်လုံစွာဖြင့် ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရလေသည်။

ဇီယင်းသည် အတိတ်နှင့် နောက်ဆုံးအဆက်အသွယ်ကို သူမကိုယ်တိုင် ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး သူမ၏ အမှတ် အသားဟောင်းကို ကိုယ်စားပြုသော 'ကျီးကန်း' ကို မြှုပ်နှံလိုက်ပြီးနောက် သူမသည် တကယ်ကို လွတ်လပ် သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ဘုံစနစ်၏ အသံက ဖန်းဟန်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေတော့သည်။

[ဒင်... သင့်၏ ဆဋ္ဌမမြောက်ဇနီး 'ဇီယင်း' နှင့် အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစည်းနိုင်ခဲ့ပါပြီ...။ သူမ၏ ချစ်ခင်မှုအဆင့်မှာ (၁၀၀) တွင် အမြဲတမ်းအတွက် သော့ခတ်ထားလိုက်ပါပြီ...။ သူမ၏ သစ္စာစောင့်သိမှုမှာလည်း (၁၀၀) တွင် အမြဲ တမ်းအတွက် သော့ခတ်ထားလိုက်ပါပြီ...]

[ပိုင်ရှင်သည် သူ၏ ဆဋ္ဌမမြောက်ဇနီးနှင့် အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစည်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် စနစ်အဆင့်မြှင့်တင်ရန် သတ်မှတ် ချက်များနှင့် ကိုက်ညီသွားကြောင်း စနစ်မှ စစ်ဆေးတွေ့ရှိရပါသည်...]

[ဒင်... ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်...။ စနစ်အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းကို စတင်နေပါပြီ... အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း အောင်မြင်ပါ သည်...။

လက်ရှိ စနစ်အဆင့် - အဆင့် (၆)...]

[အဆင့် (၆) စနစ် အထူးလက်ဆောင်ထုတ်ကို ဖြန့်ဝေပေးနေပါပြီ...]

*နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာခဲ့ပြီ...*

ဖန်းဟန်၏ နှလုံးသားမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ခုန်ပေါက်လာခဲ့လေတော့သည်။

[ဆုလာဘ် (၁) - အခြေခံ တိကျစက်မှုလုပ်ငန်းသုံး စက်ကိရိယာ (၁) ခု (စွမ်းဆောင်ရည်မြင့် တွင်ခုံစက်)...။

စက်မှုတော်လှန်ရေး၏ အခြေခံအုတ်မြစ်၊ ယဉ်ကျေးမှုအဆင့် ခုန်တက်ခြင်း၏ အင်ဂျင်...။

ယခုအခါ ပိုင်ရှင်သည် တိကျမှုမြင့်မားသော သတ္တုအစိတ်အပိုင်းများကို ထုတ်လုပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်...။ (မှတ်ချက် - ပြည့်စုံသော လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု လက်စွဲစာအုပ်နှင့် အခြေခံဖြတ်တောက်ရေး ကိရိယာများ ပါဝင်ပါသည်)...]

[ဆုလာဘ် (၂) - အခြေခံ စက်မှုအသိပညာပြမြေပုံ (အီလက်ထရောနစ်ဗားရှင်း)...။အခြေခံ သတ္တုဗေဒမှသည် စက်မှုအခြေခံသဘောတရားများအထိ၊ အခြေခံ ဓာတုဗေဒအင်ဂျင်နီယာမှသည် လျှပ်စစ်မိတ်ဆက်အထိ...။

၎င်းက ပိုင်ရှင်၏အတွက် လုံးဝ အသစ်စက်စက် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပေးလိမ့်မည်...။ (မှတ်ချက် - အသိပညာများကို ဒေတာစီးကြောင်းအသွင်ဖြင့် ပိုင်ရှင်၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပို့လွှတ်ပေးမည် ဖြစ် သည်)...]

[ဆုလာဘ်(၃) - သယ်ဆောင်ရလွယ်ကူသော ပစ္စည်းခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာစက် ၁ ခု...။ အရာရာတိုင်း၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို ကျွမ်းကျင်စွာ သိရှိနိုင်သည်...။

အရာရာတိုင်း၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းက ရှေးဟောင်းခေတ်တွင် အရင်းအမြစ်များကို ရှာဖွေအသုံး ပြုနိုင်စွမ်း၌ အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ ခုန်တက်မှုကို ဖြစ်စေလိမ့်မည်...]

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင်...။

ယခင် အသိပညာလွှဲပြောင်းမှုများထက် များစွာ သာလွန်သော ဧရာမ သတင်းအချက်အလက် စီးကြောင်းကြီး သည် ဖန်းဟန်၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ ရုတ်တရက် စီးဝင်လာခဲ့လေတော့သည်။

သတ္တုဗေဒ၊ သံပန်းလုပ်ငန်း၊ အပူပေးပြုပြင်ခြင်း၊ ဂီယာဒီဇိုင်း၊ မောင်းတံသဘောတရား၊ အက်ဆစ်၊ အယ်လ် ကာလီနှင့် ဆားများ၊ လျှပ်စစ်သံလိုက် ညွှန်ပြမှု...။

မူလက ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်များထဲတွင်သာ တည်ရှိပြီး ခေတ်သစ်စက်မှုယဉ်ကျေးမှုနှင့် သက်ဆိုင်သော မရေမတွက် နိုင်သည့် အခြေခံအသိပညာများစွာသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ မွေးရာပါ အလိုအလျောက် သိစိတ်များကဲ့ သို့ ဖြစ်လာကာ သူ၏ ဝိညာဉ်အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်သွားခဲ့လေတော့သည်။

ထိုစဉ် စနစ်နေရာလပ်အတွင်း၌မူ အေးစက်သော သတ္တုရောင် လင်းလက်နေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဧရာမစက် ကြီးတစ်ခုနှင့် သတ္တုသေတ္တာနှင့်တူသော ခေတ်မီဆန်းပြားသည့် ကိရိယာတစ်ခုတို့ တိတ်ဆိတ်စွာ တည်ရှိနေခဲ့ လေသည်။

ဖန်းဟန်မှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အနည်းငယ် တုန်ယင်နေခဲ့လေ၏။

ဤ 'နတ်ဘုရားကိရိယာ' သုံးခုကို ရရှိသည့် အခိုက်အတန့်မှစ၍ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ကို သူ သိနေခဲ့လေသည်။ အကယ်၍ ယခင်က သူသည် ဖျက်ဆီးအားပြင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်ရန် ခေတ် သစ်ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုသည့် 'သယ်ယူပို့ဆောင်သူ' တစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်...။

ဤအခိုက်အတန့်မှစ၍ သူသည် ဤကမ္ဘာကြီး၏ စက်မှုလုပ်ငန်း တည်ထောင်သူ ဖြစ်လာလိမ့်မည် ဖြစ်၏။ ဘာမျှ မရှိရာမှ ခေတ်သစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်စွမ်းရှိသော စစ်မှန်သည့် ဖန်ဆင်းရှင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤအချိန်မှစ၍ ကမ္ဘာကြီးကို သိမ်းပိုက်မည့် လမ်းကြောင်းသည် သူ၏ ခြေအောက်တွင် တကယ်ကို စတင်ပွ င့်လင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်လေတော့သည်။

All Chapters