အခန်း ၁၆၆

အခန်း(၁၆၆) ကွပ်ကဲရေးမှူး၏ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲ

အတွင်း၌ သုဿန်တစပြင်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်လျက်ရှိ၏။

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများသည်လည်း သံလိုက်ဖြင့် ဆွဲငင်ခံထားရသည့်အလား ခေါက်သံထွက်ပေါ်လာသော တံခါးဆီသို့သာ စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ထိုသိပ်မကျယ်လွန်း၊ သိပ်မတိုးလွန်းသော တံခါးခေါက်သံ သုံးချက်သည် ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းမှ ကြားရသော မည်သည့် သေနတ်သံထက်မဆို ပို၍ ရင်တုန်ဖွယ်ကောင်းနေ၏။

သွေးကြောများနီရဲနေသော ရှီလဲ့၏ မျက်လုံးများက တံခါးဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကြည့်လာသည်။

တံခါးအပြင်ဘက်တွင် မည်သူရှိနေသနည်းဆိုသည်ကို သူ သိပေသည်။

ထိုလူသည် သူ၏ စစ်တုရင်ရုပ်များအားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ပြီးဖြစ်၏။

ယခုအခါတွင်မူ စစ်ဘုရင်ထံသို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

ရှီလဲ့က ဖန်သားပြင်ကို ထပ်မကြည့်တော့သလို အသက်ပင် မရှူရဲလောက်အောင် ကြောက်ရွံ့နေကြသော နည်းပညာရှင်များကိုလည်း အာရုံမစိုက်တော့ချေ။

သူက ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး တွန့်ကြေနေပြီဖြစ်သော လေ့ကျင့်ရေးဝတ်စုံကို ဆွဲဆန့်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူက ကြီးမားသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချမှတ်လိုက်သည့်အလား အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူကာ လက်လှမ်း၍ ကားတံခါးလော့ခ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ကျွီ...

လေးလံသော ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ခံ တံခါးကြီးက အဟဟလေး ပွင့်သွား၏။

အေးမြသော နံနက်ခင်းလေပြေက အထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ လူ၏ပုံရိပ်ကို ကားအတွင်းရှိ လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ သယ်ဆောင်လာသည်။

ချူးရှန့်သည် တံခါးဝတွင် ရပ်နေ၏။

သူ၏ ကိုယ်နှင့်မကိုက်ညီသော လေ့ကျင့်ရေးဝတ်စုံတွင် ဖုန်မှုန့်များ ပေကျံနေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ဆီဂျီးကွက်အချို့ ရှိနေသည်။

သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများကမူ အောက်ခြေမရှိသော ရေကန်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေ၏။

သူက အထူးရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များသုံးသော ရေသဘူးတစ်ဘူးကို ကိုင်ထားကာ အဖုံးကိုဖွင့်၍ ခေါင်းမော့ကာ ရေသောက်နေသည်။

ထိုအမူအရာက အထူးရဲတိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံးကို ရှင်းလင်းခဲ့သည့် ရက်စက်သော လူတစ်ယောက်နှင့် လုံးဝ မတူချေ။

သူသည် နံနက်ခင်း လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်အပြီး ရေဆာသဖြင့် လမ်းဘေးတွင် အနားယူနေသော ဦးလေးကြီးတစ်ယောက်နှင့် ပို၍ တူနေ၏။

ရေသောက်ပြီးနောက် သူက ရေဘူးကို ခါးတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချိတ်ဆွဲလိုက်ပြီး ရှီလဲ့ကို ကျော်လွန်ကာ ကားအတွင်းရှိ မျက်နှာဖြူရော်နေသော လူငယ်နည်းပညာရှင်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အကြည့်များက ရှီလဲ့ထံသို့ ပြန်ရောက်လာ၏။

သူက အချက်အလက်တစ်ခုကို ပြောပြနေသည့်အလား တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက နောက်ဆုံးတစ်ယောက်ပဲ..."

ဤစကားတွင် မည်သည့် ခံစားချက်အရောင်အသွေးမှ မပါဝင်ချေ။

သို့သော် ၎င်းက ရှီလဲ့၏ နှလုံးသားကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်သော တူရိုးကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေ၏။

နောက်ဆုံးတစ်ယောက်….

ကျန်းချန် အထူးရဲတိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့၏ ကွပ်ကဲရေးမှူးချုပ်ဖြစ်သော သူသည် ဤလေ့ကျင့်ခန်းတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ နောက်ဆုံးလူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အလွန်ပင် ရယ်စရာကောင်းလှ၏။

ရှီလဲ့၏ နှုတ်ခမ်းများ လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ရုံသာ ပြုံးနိုင်ခဲ့သည်။

သူ လက်မလျှော့ခဲ့ပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သေဆုံးခြင်း အချက်ပေးခလုတ်ကိုလည်း မနှိပ်ခဲ့ချေ။

လူတိုင်း၏ အံ့သြနေသော အကြည့်များကြားတွင် ရှီလဲ့က သူ၏ ကွပ်ကဲရေးမှူးဆောင်း ဦးထုပ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ချွတ်လိုက်ပြီး ထိန်းချုပ်ရေးခလုတ်ခုံပေါ်သို့ တင်လိုက်၏။

ထို့နောက် ဆက်သွယ်ရေးစက်။

နည်းဗျူဟာသုံးအင်္ကျီ။

သူ၏ ကွပ်ကဲရေးမှူးအဆင့်အတန်းကို ကိုယ်စားပြုသော ပစ္စည်းကိရိယာများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု လေးနက်စွာ ချွတ်ချလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ပါးလွှာသော လေ့ကျင့်ရေးဝတ်စုံ တစ်ထည်သာ ကျန်ရှိတော့သည်အထိပင် ဖြစ်၏။

သူက ကားပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး ချူးရှန့်၏ အရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အရပ်အမောင်း ဆင်တူသော်လည်း ချူးရှန့်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် ရှီလဲ့မှာ အနည်းငယ် ပိန်လှီနေသယောင် ထင်ရ၏။

"ကွပ်ကဲရေးမှူးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင်အားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ..."

ရှီလဲ့၏ အသံမှာ အက်ကွဲနေသော်လည်း ထူးခြားစွာ ပြတ်သားနေသည်။

"ငါ သူတို့နဲ့အတူ ရှိနေရမယ်..."

သူက ချူးရှန့်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ယခင်ကကဲ့သို့ ဒေါသနှင့် နာကြည်းမှုများ မရှိတော့ဘဲ စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်များသာ ရှိနေတော့၏။

"နည်းပြအရာရှိချူး ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို လမ်းညွှန်ပေးပါ..."

သူသည် မည်သည့်သံသယမှ မကျန်ရှိစေမည့် မျှတသော ရှုံးနိမ့်မှုဖြင့် တပ်ဖွဲ့၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ချင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ချူးရှန့်က သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ခံစားချက်အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။

၎င်းမှာ သနားခြင်း မဟုတ်သလို လှောင်ပြောင်ခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။

တကယ်တော့ ၎င်းသည် အသိအမှတ်ပြုခြင်း တစ်မျိုးပင်ဖြစ်သည်။

သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ရတယ်..."

အခြားစကားများ မဆိုတော့ဘဲ ရှီလဲ့က ရုတ်တရက် ခန္ဓာကိုယ်ကို နှိမ့်ချလိုက်ပြီး စံပြ ရဲတိုက်ခိုက်ရေး အနေအထားကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူက ခြေထောက်ကို ကန်ထွက်လိုက်ပြီး လေးကြိုးမှ လွတ်ထွက်သွားသော မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ချူးရှန့်ထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်၏။

လေတိုးသံနှင့်အတူ ပြီးပြည့်စုံသော တည့်ထိုးချက်တစ်ချက်က ချူးရှန့်၏ မျက်နှာဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဝင်ရောက်လာသည်။

ဤလက်သီးချက်တွင် ဝါရင့် အထူးရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ စုဆောင်းထားခဲ့သော အတွေ့အကြုံနှင့် ခွန်အားများအားလုံး ပါဝင်နေ၏။

မြန်ဆန်၊ တိကျပြီး ရက်စက်လှပေသည်။

ကားအတွင်းရှိ နည်းပညာရှင်များစွာက အလိုအလျောက် အံ့သြတကြီး အသံထွက်သွားကြ၏။

သို့သော် ဤ ပြင်းထန်ပြီး လေးလံသော တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်…

ချူးရှန့်က သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကိုသာ မြှောက်လိုက်သည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက အနည်းငယ် နှေးကွေးနေသယောင်ပင် ရှိနေ၏။

သို့သော် နောက်မှ ရောက်လာသော ဤလက်ကပင် ရှီလဲ့၏ လက်သီးကို တိကျစွာ အရင်ဆုံး ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့သည်။

ဖြန်း...

ကြည်လင်ပြီး တုံးတိတိ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ရှီလဲ့မှာ သူ၏ လက်သီးက သံမဏိပြားတစ်ခုကို ထိုးမိလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

မဟုတ်ပေ။ ၎င်းက သံမဏိထက်ပင် ပိုမို မာကျောနေသေး၏။

ပြန်ကန်ထွက်လာသော အရှိန်ကြောင့် သူ၏ လက်တစ်ဖက်လုံး ထုံကျဉ်သွားတော့သည်။

"မင်း လက်သီးထိုးတဲ့အခါ ပခုံးတွေက အရမ်းတင်းကျပ်နေတယ်..."

ချူးရှန့်၏ အသံက သူ၏ နားထဲတွင် တည်ငြိမ်စွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ခွန်အားတွေက အဆစ်တွေထဲမှာ ပိတ်မိနေပြီး ထုတ်လွှတ်လို့ မရဘူးဖြစ်နေတယ်..."

ရှီလဲ့၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး စဉ်းစားချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ သူက လှုပ်ရှားမှုကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

သူက လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်ကာ ချူးရှန့်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆွဲရန် ကြိုးစားလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချူးရှန့်၏ ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ ရက်စက်သော ဒူးတိုက်ချက်တစ်ခုကို ပေးပို့လိုက်၏။

၎င်းက ပြန်လည်ဖမ်းချုပ်ခြင်းနှင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခြင်း၏ စံပြနမူနာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ ဒူးကို မြှောက်လိုက်ရုံသာ ရှိသေး၏။

သူ၏ လက်သီးကို ပိတ်ဆို့ထားသော ချူးရှန့်၏ လက်က သူ၏ လက်မောင်းတစ်လျှောက် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျှောဆင်းလာကာ သူ့ကို ညင်သာစွာ ထိတွေ့ လမ်းပြပေးလိုက်သည်။

ရှီလဲ့မှာ သူ၏ထံမှ တွန်းလှန်၍မရသော ခွန်အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ဗဟိုချက်မှာ ချက်ချင်းပင် ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားတော့သည်။ သူ၏ ပြင်းထန်သော ဒူးတိုက်ချက်မှာ ချူးရှန့်၏ အဝတ်အစားများကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး လွဲချော်သွား၏။

"နည်းဗျူဟာ အကြံဥာဏ်တွေက စာအုပ်တွေထဲမှာပဲရှိတယ်..."

ချူးရှန့်က တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ရင်း ဆက်လက် မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

"မင်းက အချက်အလက်တွေနဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေကို အရမ်းအားကိုးလွန်းတယ် ဒါပေမယ့် တိုက်ပွဲဆိုတာ အမြဲပြောင်းလဲနေတယ်ဆိုတာကိုတော့ မင်း မေ့နေတယ်..."

ရှီလဲ့၏ မျက်နှာမှာ ရဲရဲနီသွား၏။

ချူးရှန့် ပြောသည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သူ သိပေသည်။

သူ၏ အမိန့်များအားလုံးသည် ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ အချက်အလက်များ၊ သူ၏ တပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ နေရာများနှင့် ရန်သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို တွက်ချက်မှုများအပေါ် အခြေခံထားခြင်းဖြစ်၏။

သို့သော် ဤရန်သူသည် လုံးဝ ခန့်မှန်း၍မရသော အရာများကို လုပ်ဆောင်လာသောအခါ...

သူ၏ ရှုပ်ထွေးကျွမ်းကျင်လှသော ကွပ်ကဲမှုစနစ်သည် ဟာသတစ်ခု ဖြစ်လာတော့သည်။

“ယား…”

ရှီလဲ့က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုက ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာ၏။

ခြေလွှဲကန်ချက်၊ တံတောင်ရိုက်ချက်၊ လည်ပင်းညှစ်ဖမ်းချုပ်ခြင်းများ ဆက်တိုက် ဝင်ရောက်လာသည်။

သူသည် တစ်သက်တာလုံး သင်ယူခဲ့သမျှသော အသိပညာများကို ချန်လှပ်ထားခြင်းမရှိဘဲ အသုံးပြုလိုက်၏။

သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများက မည်မျှပင် မြန်ဆန် သို့မဟုတ် ကောက်ကျစ်နေပါစေ။

ချူးရှန့်၏ ရှေ့တွင်တော့ ၎င်းတို့အားလုံးသည် အနှေးပြကွက်ဖြင့် ပြသနေသော သုံးနှစ်သားအရွယ် ကလေးတစ်ယောက်နှင့် တူနေလေသည်။

ချူးရှန့်သည် ခြေတစ်လှမ်းပင် မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။

သူက ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီး ဝင်ရောက်လာသော လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို တုံ့ပြန်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်၏။

ကာကွယ်မှုတိုင်းက အချိန်ကိုက် ပြီးပြည့်စုံနေသည်။

ရှောင်တိမ်းမှုတိုင်းကိုလည်း အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုသော ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့၏။

သူသည် သည်းခံတတ်သော ဆရာတစ်ဦးကဲ့သို့ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ကွာဟချက်က မည်မျှကြီးမားကြောင်းကို ရှီလဲ့အား အသိသာဆုံးနည်းလမ်းဖြင့် ပြောပြနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

"မင်းရဲ့ အသက်ရှူနှုန်းက ကမောက်ကမဖြစ်နေတယ်..."

"မင်း နှလုံးခုန် အရမ်းမြန်နေတယ် အဲ့ဒါက ကြွက်သားတွေကို အောက်ဆီဂျင် ထောက်ပံ့မှု မလုံလောက်စေဘဲ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ပုံပျက်သွားစေတယ်..."

"ကြည့်စမ်း မင်းက နောက်ဘယ်လှုပ်ရှားမှုကို သုံးရမလဲဆိုတာကိုတောင် စဉ်းစားနေပြီပဲ..."

ချူးရှန့် ပြောလိုက်သော စကားလုံးတိုင်းသည် ရှီလဲ့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ရိုက်ခတ်နေသည့် လေးလံသော လက်သီးချက်တစ်ချက်နှင့် တူနေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် ရှီလဲ့၏ တိုက်ခိုက်မှုတွင် အားနည်းချက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည့်အချိန်၌ သူ အောင်မြင်သွားမည့် အခိုက်အတန့် ရောက်ရှိလာသည်။

ချူးရှန့်က ကာကွယ်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်၏။

သူက ရှေ့တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်ကို လက်ဝါးစောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ကာ စစ်ပွဲသုံး ပုဆိန်တစ်လက်ကဲ့သို့ ရှီလဲ့၏ လည်ပင်းကို ညင်သာစွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

ခွန်အားက သိပ်မပြင်းထန်ပေ။

သို့သော် ၎င်းက အာရုံကြောအစုအဝေးကို တိကျစွာ ထိမှန်သွား၏။

ရှီလဲ့မှာ သူ၏ မျက်လုံးရှေ့တွင် ရုတ်တရက် အမှောင်ကျသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ခွန်အားများအားလုံး ချက်ချင်း စုပ်ယူခံလိုက်ရသည့်အလား ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျော့ခွေသွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားတော့သည်။

ကြီးမားသော လက်တစ်ဖက်က သူ၏ ပခုံးကို အချိန်မီ ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး လဲကျမသွားစေရန် တားဆီးပေးလိုက်၏။

ရှီလဲ့မှာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူနေရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသည်။

သူ ရှုံးနိမ့်သွားပြီဖြစ်၏။

အစမှအဆုံးအထိ စက္ကန့်သုံးဆယ်ပင် မကြာလိုက်ပေ။

တစ်ဖက်လူကို လက်တစ်ဆစ်လောက် ရွေ့လျားသွားအောင်ပင် သူ မလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

သူက ရှေ့ရှိ ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာကို မော့ကြည့်ကာ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါ သိပါပြီ..."

"ငါတို့... မတရားရှုံးနိမ့်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးပဲ..."

"ငါ လုံးဝ ယုံကြည်လက်ခံသွားပါပြီ..."

ချူးရှန့်က သူ၏ လက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေ၏။

ထို့နောက် သူက လက်လှမ်းကာ ရှီလဲ့၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ လေ့ကျင့်ခန်း ပြီးဆုံးကြောင်းကို ပြသသော သေဆုံးခြင်း အချက်ပေးခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

တီ... တီ... တီ…

စူးရှသော အချက်ပေးသံကြီးက နံနက်ခင်းတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

၎င်းက ဤမညီမျှသော ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု လေ့ကျင့်ခန်း၏ တရားဝင် ပြီးဆုံးခြင်းကို အမှတ်အသားပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန် အထူးရဲတိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့လုံးက တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

လေ့ကျင့်ခန်းသည် ခုနစ်နာရီနှင့် မိနစ်လေးဆယ့်သုံးမိနစ်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့၏။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်...

မဆောက်လုပ်ရသေးသော အဆောက်အအုံရှေ့ရှိ မြေကွက်လပ်ပေါ်တွင်...

မိမိတို့၏ တည်ရှိမှုကိုပင် မေးခွန်းထုတ်နေကြသော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည့် အထူးရဲတပ်ဖွဲ့ဝင် ရာနှင့်ချီတို့သည် ကောက်ကွေးနေသော တန်းစီပုံစံဖြင့် စုဝေးနေကြသည်။

လူတိုင်းသည် ရှုံးနိမ့်ထားသော ကြက်ဖများကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ်ကျနေကြ၏။

ကြောက်လန့်လွန်း၍ ငိုကြွေးခဲ့သော ကျွမ်းယန်နှင့် လျိုဝေ့တို့မှာ မြေကြီးထဲသို့သာ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားချင်နေကြသည်။

ချူးရှန့်သည် သူတို့၏ အရှေ့တည့်တည့်တွင် ရပ်နေ၏။

သူက ကျန်းချန်မှ ဤထိပ်တန်းစွမ်းဆောင်ရည်ရှိသူများကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ယနေ့အတွက် သူ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရသည်မှာ လုံလောက်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက အိတ်ကပ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

၎င်းမှာ ကာတွန်းဝက်ဝံပုံ ရိုက်နှိပ်ထားသော ပန်းရောင် အပူထိန်းဗူးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

လင်းဝမ်ချင့်က ယနေ့နံနက်တွင် သူ့ကို အတင်းပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်၏။

လူတိုင်း၏ အံ့သြနေသော အကြည့်များအောက်တွင်..

ချူးရှန့်က အပူထိန်းဗူး၏ အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ရေနွေးငွေ့များနှင့် ရောယှက်နေသော ကြက်စွပ်ပြုတ်၏ မွှေးပျံ့သော ရနံ့က လေထဲတွင် လွင့်ပျံလာ၏။

သူက မိမိတို့၏ တည်ရှိမှုကို စတင်မေးခွန်းထုတ်နေကြပြီဖြစ်သော သူ၏အရှေ့ရှိ ကျဆုံးသွားသည့် စစ်သည်တော် ရာဂဏန်းခန့်ကို မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကိုလာကြ ငါတို့ ကစားပွဲကို ပြန်သုံးသပ်ကြမယ်..."