တောင်ကုန်းထက်မှ သွေးချောင်းစီးတိုက်ပွဲ

ခုခံကာကွယ်စရာ ခံတပ်မရှိသော တောင်ကုန်းငယ်လေးတစ်ခုပေါ်တွင် လက်ရွေးစင် ဓားပြတစ်ထောင်ကျော်အား တစ်နာရီကြာအောင် တစ်ကိုယ်တော် တားဆီးရန်ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စရပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍များ ချူကျန့်သာ လက်တွေ့ကမ္ဘာမှ နတ်ဘုရားတစ်ပါးပမာ အစွမ်းထက်သော လူစွမ်းအားရှင် တစ်ဦး ဖြစ်နေမည်ဆိုလျှင် ဤဓားပြတစ်ထောင်ကျော်အား မျိုးဖြုတ်ချေမှုန်းရန်မှာ လွယ်ကူလှလိမ့်မည်။ သို့သော် ပြဿနာမှာ သူ၏ သိုင်းပညာအဆင့် သတ်မှတ်ချက်က (၄၅၀) ဝန်းကျင်သာ ရှိနေခြင်းပင်။ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မည်ဆိုပါက အလွန်ဆုံး ရန်သူတစ်ရာခန့်ကိုသာ သူ သုတ်သင်နိုင်ပေမည်။ လူတစ်ထောင်ကျော်၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းသည် အသက်ရှင်ရန် မျှော်လင့်ချက် လုံးဝ မရှိချေ။

ရန်သူများ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ချူကျန့်သည် သူ၏ လက်နက်များနှင့် လျှို့ဝှက်လက်နက်များကို နောက်ဆုံးအကြိမ် စစ်ဆေးလိုက်၏။ ဓားရှည်၊ ဓားမြှောင်နှင့် မြှားများအားလုံးကို ချန်လင်းစု အထူးဖော်စပ်ပေးထားသော ပြင်းထန်သည့် အဆိပ်များ သုတ်လိမ်းလိုက်သည်။ သို့သော်ငြား ရန်သူအင်အား အဆမတန် များပြားလွန်းနေသဖြင့် ဤနည်းလမ်းက သိပ်တော့ အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ပေ။ လူအနည်းငယ်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးသည်နှင့် သူ၏ဓားပေါ်မှ အဆိပ်များမှာ သွေးများကြောင့် ဆေးကြောခံရသလို ပျယ်သွားလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် သူ့ထံတွင် လျှို့ဝှက်လက်နက်နှင့် မြှားအစင်း (၂၀၀) ခန့်သာ ရှိ၏။ ဖရိုဖရဲ စစ်မြေပြင်တွင် လက်နက်တစ်ခုစီတိုင်းက ရန်သူတစ်ယောက်စီကို တိတိကျကျ ထိမှန်စေရန်မှာ အလွန်တရာ ခဲယဉ်းလှသည်။

ချူကျန့်သည် လေကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ပါးပြင်နှစ်ဖက်ကို ပုတ်လိုက်သည်။ သူ့ထံတွင် အားသာချက် တစ်ခုတော့ ရှိသေး၏။ သူသည် တစ်ကိုယ်တော် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ထွက်ပြေးချင်ပါက လွတ်အောင် ပြေးနိုင်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ မြင်းခွာသံများကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ကြားလိုက်ရတော့သည်။ တောင်ခြေရှိ ကင်းထောက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် တောင်ကုန်းထိပ်မှ ဧရာမအလံကြီးနှင့် ချူကျန့်ကို မြင်တွေ့သွားကြပြီ ဖြစ်၏။ စူးရှသော ခရာမှုတ်သံများက ထူးဆန်းသော သံစဉ်များဖြင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး သတင်းအချက်အလက်များကို ပေးပို့နေကြသည်။

ခဏအကြာတွင် ဓားပြတစ်ထောင်ကျော်သည် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ဒလဟော အုံခဲတက်လာကြပြီး တောင်ကုန်းငယ်လေးကို အပြည့်အဝ ဝိုင်းရံလိုက်ကြတော့သည်။ ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်သော ဓားပြများက နေရာအနှံ့ ပြည့်နှက်နေပြီး မြင်တွေ့ရသူတိုင်းကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားစေရန် လွှမ်းမိုးထားသည်။

"လူတွေကလည်း အများကြီးပဲ...နင် တကယ်ပဲ ဒီမှာ တောင့်ခံထားမလို့လား..."

ရုတ်တရက် ချူကျန့်ဘေးတွင် အဖြူရောင် အလင်းလုံးလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ခန္ဓာကိုယ် သေးသေးသွယ်သွယ်နှင့် မိန်းကလေးတစ်ယောက်သည် အနီးရှိ ကျောက်တုံးတစ်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်လျက် မုန့်တစ်ချပ်ကို မြုံ့နေ၏။ သူမ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ အန္တရာယ်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်သည့်ဟန် ပေါ်နေသည်။

လျန်တူမြို့လေး ပြန်လည်သက်ဝင်လာသည်နှင့်အမျှ စားသောက်ဆိုင်များနှင့် အရက်ဆိုင်များအားလုံး ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်လာကြပြီး မုန့်အမျိုးအစား ပေါင်းစုံကိုလည်း ရရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ချူကျန့်သည် တုန်းဖန်းပုပိုက် တစ်လစာ စားရန်အတွက် မုန့်အမျိုးအစား တစ်ခုစီတိုင်းကို ဆယ်ခုစီ ဝယ်ယူပေးထားခဲ့၏။ တုန်းဖန်းပုပိုက် ခဏခဏ ထွက်လာတတ်သည်ကို ချူကျန့် အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မိသော်လည်း ယခုအခါတွင် သူမကို တစ်နေ့လျှင် သုံးကြိမ်၊ တစ်ကြိမ်လျှင် နာရီဝက်ခန့် ခေါ်ယူနိုင်ပြီဖြစ်ရာ စုစုပေါင်း တစ်နာရီခွဲခန့် အချိန်ရသည်။ ဤအချိန်သည် သူ၏ လက်ရှိ အကျပ်အတည်းကို ဖြတ်ကျော်ရန် လုံလောက်လှသည်။

"အင်း... ခဏနေရင် မြှားတွေကို ငါ့အတွက် ကာပေးထား..."

ချူကျန့်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး အမြင့်ဆုံး ကျောက်တုံးပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်လျက် ရန်သူ့တပ်ဖြန့်ထားမှုကို အပေါ်စီးမှနေ၍ အကဲခတ်လိုက်သည်။

အကြမ်းဖျင်း ရေတွက်ကြည့်ရာ ဓားပြ (၁၃၀၀) မှ (၁၄၀၀) ကြား ရှိနိုင်ပြီး အားလုံးမှာ မြင်းစီးသူရဲများ ဖြစ်ကြကာ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုအရ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်မှာ မြင်းစီးမြှားပစ် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

မုတ်ဆိတ်မွေး ရှည်ရှည်နှင့် တောင့်တင်းကြံ့ခိုင်သော လူသန်ကြီးတစ်ယောက်သည် အနောက်ဘက်တွင် မြင်းစီးလျက် တောင်ကုန်းဆီသို့ မောက်မာစွာ မော့ကြည့်နေ၏။ တစ်ခါတစ်ရံ ဘယ်ညာသို့ လှည့်ကာ တီးတိုးစကားပြောနေပုံထောက်လျှင် တိုက်ခိုက်မည့် အစီအစဉ်ကို ဆွေးနွေးနေပုံရသည်။

နေဝင်တော့မည် ဖြစ်သော်လည်း ညမကျမီ အချိန်အတော်လေး လိုနေသေးသဖြင့် အလင်းရောင် ကောင်းစွာ ရရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အမြင့် မီတာ (၃၀၀) ခန့်သာရှိသော တောင်ကုန်းငယ်လေးမှာ လုံးဝ ပိတ်လှောင်ဝိုင်းရံခံထားရကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

သူတို့၏ အနောက်ဘက်ရှိ မြင်းစီးဓားပြ တစ်ရာကျော်ခန့်သည် ထွက်ခွာသွားသော ယာဉ်တန်းဆီသို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချူကျန့်က ချက်ချင်းပင် အသံကို ဩရှရှလုပ်၍ ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။

"ချူလော့ကျွင်း ဒီမှာရှိတယ်... မုတ်ဆိတ်ဖြူ... မင်း ငါနဲ့ ယှဉ်တိုက်ရဲသလား..."

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် အတွင်းအားကို ထည့်သွင်းအသုံးပြုလိုက်သဖြင့် သူ၏အသံမှာ တောင်တန်းများအကြား ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အလွန်တရာ ဩဇာတိက္ကမ ကြီးမားလှသည်။

တောင်ခြေရှိ ဆူညံနေသော ဓားပြများသည် အစပိုင်းတွင် လန့်ဖျတ်သွားကြသော်လည်း ထို့နောက်တွင်မူ ပို၍ပင် ရူးသွပ်စွာ အူဟစ်လာကြပြီး အချို့ဆိုလျှင် ချီတက်တိုက်ခိုက်ရန်ပင် ပြင်ဆင်လာကြတော့သည်။

ချူကျန့်သည် မသိမသာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။ မုတ်ဆိတ်ဖြူသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဆုကြေးငွေများ ထုတ်ပြန်ထားမည်မှာ သေချာလှသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဓားပြများသည် သူ၏နာမည်ကို ကြားသည်နှင့် ကြောက်ရွံ့သွားခြင်းမရှိဘဲ သွေးနံ့ရသော ဝံပုလွေများကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြမည် မဟုတ်ချေ။

တောင်ခြေမှနေ၍ မုတ်ဆိတ်ဖြူ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟားဟား... ကောင်းတယ်... သိပ်ကောင်းတယ်... ချူလော့ကျွင်း မင်း..အရမ်းစွမ်းတယ်လို့ လူတိုင်းက ပြောကြတယ်... ဒီနေ့ ငါ မုတ်ဆိတ်ဖြူက မင်းရဲ့ခေါင်းကို ဖြတ်ပြီး အရှေ့ပင်လယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို စော်ကားရင် ဘာဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ လောကကြီးကို ပြသပေးမယ်... တိုက်ကြစမ်း..."

သူ၏အသံမှာ ကျယ်လောင်ပြီး မောက်မာလှသော်လည်း စစ်ရေးဗျူဟာများတွင် အလွန်တရာ ပါးနပ်လှသည်။ သူသည် ဓားပြအဖွဲ့ လေးဖွဲ့ကို အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်၊ မြောက် အရပ်လေးမျက်နှာမှ တောင်ကုန်းထိပ်ဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက် ချီတက်စေကာ ညှပ်ပိတ်တိုက်ခိုက်သည့် စစ်ဆင်ရေးကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ဓားပြအုပ်စု တစ်စုစီတိုင်းတွင် အင်အား နှစ်ရာကျော်စီ ပါဝင်ပြီး ရဲရင့်ကြမ်းတမ်းသော ခီတန်ဓားပြများက ဦးဆောင်ကာ တောင်စောင်းအတိုင်း မြင်းများစီး၍ တက်လာကြ၏။ ဝံပုလွေများကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံများက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကြီးကို ဖန်တီးနေတော့သည်။

တောင်ကုန်းငယ်လေးပေါ်တွင် သစ်ပင်အနည်းငယ်နှင့် ခြောက်သွေ့နေသော မြက်ပင်များသာ ရှိသည်။ အကယ်၍ ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီးများသာ မရှိပါက ဓားပြများသည် တောင်ထိပ်ဆီသို့ လွယ်ကူစွာ ချီတက်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ချူကျန့်သည် ကိုယ်ရံတော်များ ထားရစ်ခဲ့သော အားကောင်းသည့် လေးတစ်လက်ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး မြှားအစင်း တစ်ရာကျော်ကို သူ၏ဘေးတွင် သပ်ရပ်စွာ စီထားလိုက်ကာ တက်လာသော ဓားပြများကို အေးစက်စက် အကြည့်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။

မြောက်ဘက်တောင်စောင်းရှိ ရှေ့ဆုံးမှ ဓားပြများသည် ရုတ်တရက် လိမ့်ကျသွားကြပြီး သူတို့နောက်မှ လိုက်လာသူများကိုပါ တိုက်မိကုန်သဖြင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားကာ အရှိန်ကျသွားတော့၏။ ချူကျန့် ထောင်ထားခဲ့သော ခလုတ်ကြိုးများနှင့် ထောင်ချောက်များကို ဓားပြများ နင်းမိသွားကြခြင်းပင်။

အလားတူ အဖြစ်အပျက်မျိုးက အရှေ့ဘက်နှင့် အနောက်ဘက်တို့တွင်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ဓားပြများ၏ တားဆီး၍မရသော ချီတက်မှု အရှိန်မှာ ရပ်တန့်သွားသော်လည်း သူတို့သည် အတွေ့အကြုံရှိသူများ ဖြစ်ကြရာ ရှေ့ဆုံးမှ ဓားပြများသည် မြင်းပေါ်မှဆင်း၍ ထောင်ချောက်များကို ရှာဖွေဖျက်ဆီးကြတော့သည်။

တောင်ဘက်တောင်စောင်း တစ်ခုတည်းသာ ထောင်ချောက်များကင်းစင်ပြီး လွတ်မြောက်ရန် လမ်းကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ရှိနေသည်။ မြင်းစီးဓားပြ နှစ်ရာကျော်သည် ဒီရေလှိုင်းများအလား တောင်ထိပ်နှင့် ခြေလှမ်းတစ်ရာအကွာအထိ အဟုန်ပြင်းစွာ တက်လာကြတော့သည်။

ချူကျန့်သည် မြှားများကို ကာကွယ်ရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ကျောက်တုံးကြီး၏ နောက်ကွယ်သို့ ခုန်ဝင်လိုက်၏။ အခွင့်ကောင်းကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မီးမြှားတစ်စင်းကို တပ်ဆင်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူကိုင်ဆောင်ထားသည်မှာ မြင်းပေါ်တွင် ပစ်ခတ်ရန် မသင့်တော်သော လေးရှည်ကြီး ဖြစ်သော်လည်း ဓားပြများ၏ ဦးချိုလေးများထက် အလှမ်းပိုဝေးသည်။ အတိတ်ကာလက လျှို့ဝှက်သိုင်းကမ္ဘာတွင် လေးပစ်ပညာ အပါအဝင် လက်နက်အမျိုးအစားစုံကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်ထားသူအဖြစ် နာမည်ကြီးခဲ့သော ချူကျန့်သည် ထိပ်တန်းအဆင့်ရှိသော ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

လောင်ကျွမ်းနေသော မီးမြှားသည် ရှည်လျားသော မျဉ်းကွေးကြောင်းကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ တောင်ဘက်တောင်စောင်းရှိ ခြောက်သွေ့နေသော မြက်ခင်းများပေါ်သို့ တိကျစွာ ကျရောက်သွားတော့၏။

ဆီများ လောင်းထားပြီးဖြစ်သော မြက်ပင်များသည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော မီးတောက်ကြီးများအဖြစ် ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းသွားသည်။ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသော မီးတောက်များကြောင့် မြင်းများ လန့်ဖျတ်သွားကာ ရှေ့ခြေများ မြှောက်၍ ရပ်လိုက်ကြသဖြင့် သတိမထားမိသော ဓားပြများ မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျကုန်ကာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

ချူကျန့်သည် လျင်မြန်သော မြှားမိုးများကို ရွာချလိုက်သည်။ မီးမြှား ဆယ်စင်းကျော်ကို အဆက်မပြတ် ပစ်လွှတ်လိုက်၏။ မြှားတိုင်းသည် ဆီလောင်းထားသော ခြောက်သွေ့သည့် မြက်ပုံများဆီသို့ တိကျစွာ ထိမှန်သွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တောင်စောင်း၏ အရပ်လေးမျက်နှာလုံး၌ မီးတောက်ကြီးများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထတောက်လာတော့သည်။

တောင်ပေါ်သို့ တက်လာနေသော ဓားပြများမှာ အဆက်ဖြတ်ခံလိုက်ရလေပြီ။ ခီတန်ဓားပြ တစ်ရာအောက်သာ တောင်ကုန်းအထက်ပိုင်းတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ကျန်သူများမှာမူ ကူးစက်လာသော မီးတောက်များကြားတွင် တောင်အောက်သို့ ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကုန်ကြတော့သည်။

တောင်ပေါ်သို့ တက်လာသော ခီတန်ဓားပြများသည် အလွန်တရာ ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်ကြသည်။ ဤရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း သူတို့နောက်မှ မီးတောက်များကို လျစ်လျူရှုကာ တောင်ထိပ်ရှိ ချူကျန့်ဆီသို့ အော်ဟစ်ဟိန်းဟောက်လျက် ရူးသွပ်စွာ ဆက်လက် ချီတက်လာကြသည်။

ချူကျန့်က မဲ့ပြုံးတစ်ချက် ပြုံးလိုက်ပြီး လေးကြိုးကို တင်းတင်းဆွဲကာ လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ခြေလှမ်း (၁၃၀) အကွာအဝေးသို့ မြှားတစ်စင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်၏။ မြှားသည် ရှေ့ဆုံးမှ ခီတန်ဓားပြ၏ ညာဘက်မျက်လုံးကို တိကျစွာ ဖောက်ဝင်သွားပြီး မြင်းပေါ်မှ လွင့်စဉ်ကျသွားစေသည်။

ဤယုံကြည်နိုင်ဖွယ်မရှိသော လေးပစ်စွမ်းရည်က ခီတန်ဓားပြများကို ချက်ချင်း ကြောက်လန့်သွားစေသည်။ သို့သော် သူတို့၏ များပြားသော အင်အားကို အားကိုးကာ အကြောက်အလန့်မရှိ ဆက်လက် ချီတက်လာကြပြီး မြှားပစ်ခွင်အတွင်း ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် လေးများကို မောင်းတင်လိုက်ကြတော့သည်။ မြှားမိုးများက သည်းကြီးမည်းကြီး ရွာချလာလေပြီ။

ချူကျန့်သည် အရပ်လေးမျက်နှာမှ လာသော မြှားအများစုကို ကာကွယ်နိုင်ရန်အတွက် ရင်ဘတ်အမြင့်ရှိ ကျောက်တုံးကြီး လေးတုံးကို တောင်ထိပ်တွင် ကြိုတင် စိုက်ထူထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

မြှားမိုးအများစုမှာ ကျောက်တုံးများကို ထိမှန်၍ လွင့်စဉ်သွားကြပြီး မြှားတစ်ဒါဇင်ခန့်သာ ချူကျန့်၏ ဦးခေါင်းနှင့် အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းများဆီသို့ ဦးတည်လာကြ၏။

သို့သော် ချူကျန့်သည် ရှောင်တိမ်းခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ စက်ယန္တရားတစ်ခုပမာ အေးစက်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် အဆက်မပြတ် မြှားများကို ပစ်ခတ်နေပြီး နီးကပ်လာသော ဓားပြများကို သုတ်သင်နေတော့သည်။

မြှားများ ပျံဝဲလာသည်ကို မြင်သောအခါ တုန်းဖန်းပုပိုက်သည် ကျန်ရှိနေသော မုန့်တစ်ဝက်ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး သူမ၏ သေးသွယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးက ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်သော အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမ၏ ဖြူဖွေးသော လက်သေးသေးလေးများဖြင့် ငွေအပ်နှစ်ချောင်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ ကိုင်တွယ်ကာ ဘယ်ညာ လွှဲယမ်းလိုက်ရာ မြှားများအားလုံးကို အောင်မြင်စွာ ပုတ်ထုတ်နိုင်ခဲ့တော့သည်။

ဤအချိန်တွင် ရှေ့ဆုံးမှ ဓားပြများသည် ခြေလှမ်းဆယ်လှမ်းအကွာအထိ ရောက်ရှိလာကြပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် တောင်ထိပ်တွင် ကျောက်တုံးများနှင့် ခလုတ်ကြိုးများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် မြင်းများ လှုပ်ရှားရန် အလွန်တရာ ခဲယဉ်းနေလေပြီ။ ကျန်ရှိနေသော ဓားပြ ခုနစ်ဆယ် ရှစ်ဆယ်ခန့်မှာ မြင်းပေါ်မှဆင်း၍ ခြေလျင် ချီတက်လာရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ချူကျန့်သည် လေးရှည်ကြီးကို အောက်သို့ ဝုန်းခနဲ ပစ်ချလိုက်ပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံထဲမှ အဆိပ်လူးထားသော လျှို့ဝှက်လက်နက် တစ်ဆုပ်ကို ဆွဲထုတ်ကာ အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ရှေ့ဆုံးမှ ဓားပြ ဆယ်ဂဏန်းခန့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ကျသွားကြ၏။ ထို့နောက် ချူကျန့်သည် ခြေဖျားဖြင့် မြေပြင်ကို ဖွဖွလေး ထောက်ကာ ပျံလွှားငှက်တစ်ကောင်အလား လေထဲသို့ ခုန်ပျံတက်သွား၏။ လေထဲတွင်ပင် အဆိပ်လူး လျှို့ဝှက်လက်နက် နောက်တစ်ဆုပ်ကို ဆွဲထုတ်ကာ နောက်ထပ် လူဆယ်ယောက်ကျော်ကို ထပ်မံ သုတ်သင်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဓားပြတစ်ယောက်သည် ချူကျန့်အနားသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဓားကို မြှောက်ကာ ခုတ်ပိုင်းရန် ပြင်လိုက်တော့သည်။ ချူကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ယိမ်းနွဲ့သွား၏။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်က လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားသွားကာ သန့်စင်သော ဓားတိုကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ထိုဓားပြကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် နှစ်ပိုင်းပိုင်းပစ်လိုက်သည်။

နောက်ထပ် ဓားပြအနည်းငယ်က ဘေးဘက်မှနေ၍ တိုက်ခိုက်လာကြသည်။ သူတို့အားလုံးနီးပါးမှာ ခီတန်ဓားကောက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြ၏။

ထို့အပြင် သူတို့၏ အချိတ်အဆက်မှာ အလွန်တရာ ချောမွေ့လှသည်။ တစ်ယောက်က ခုခံကာကွယ်ရန် တာဝန်ယူပြီး ကျန်သုံးယောက်က အထက်၊ အလယ်၊ အောက် နေရာစုံမှ တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ စစ်မြေပြင်တွင် သွေးထွက်သံယိုများဖြင့် ရင့်ကျက်လာခဲ့သော ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်မှု နည်းဗျူဟာပင် ဖြစ်တော့သည်။

သို့သော်ငြား ချူကျန့်ကဲ့သို့သော သိုင်းပညာ အကျော်အမော်တစ်ဦး၏ မျက်လုံးထဲတွင်တော့ ဤကဲ့သို့သော ပေါင်းစပ်မှုများသည် ဟာကွက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲပင်။

ချူကျန့်သည် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဘယ်ဘက်မှ ဓားမ၊ ညာဘက်မှ ဓားရှည်တို့ဖြင့် သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းပင် (၃၆၀) ဒီဂရီ လှည့်ပတ်သွားပြီး သူ၏ ဓားရှည်နှင့် ဓားတို တို့သည် နောက်ကျမှ ထွက်သော်လည်း အရင်ရောက်သွား၏။ လိမ္မော်ရောင် အလင်းတန်းသည် ဟာကွက်များကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ထိုဓားပြ လေးယောက်စလုံးကို သူတို့၏ လက်နက်များနှင့်အတူ ချက်ချင်းပင် ခုတ်ပိုင်းချေမှုန်းလိုက်တော့သည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် နောက်ထပ် ဓားပြအုပ်စုတစ်စု ထပ်မံ ချဉ်းကပ်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော လက်နက်များဖြင့် တိုက်ခိုက်လာကြပြန်သည်။

ချူကျန့်သည် သူ၏ ပုံရိပ်ယောင် ကိုယ်ဖော့ပညာ ကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ဖရိုဖရဲ အခြေအနေကြားတွင် ဘယ်ညာ ရှောင်တိမ်းနေတော့သည်။ သူ၏ ဓားရှည်နှင့် ဓားတို တို့ ရွေ့လျားသွားတိုင်း သွေးများ ပန်းထွက်လာစမြဲပင်။

ဤအချိန်တွင် တောင်စောင်းပေါ်ရှိ မီးတောက်များမှာ ပိုမို ကြီးမားလာလေပြီ။ ဆောင်းဦးနှောင်းပိုင်းနှင့် ဆောင်းရာသီ အစပိုင်းဖြစ်၍ အပင်များမှာ ညှိုးနွမ်းနေပြီး မကြာသေးမီက မိုး မရွာထားသဖြင့် တစ်နှစ်ပတ်လုံးတွင် အခြောက်သွေ့ဆုံးနှင့် မီးအလွယ်ကူဆုံး ကူးစက်နိုင်သော အချိန်ဖြစ်သည်။ မီးတောက်များသည် တောင်ခြေဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ကူးစက်သွားတော့၏။

တောင်ထိပ်တွင် ကျောက်တုံးများဖြင့် ဝိုင်းရံထားပြီး လောင်ကျွမ်းလွယ်သော အရာများ နည်းပါးသဖြင့် မီးတောက်များ အထက်သို့ မကူးစက်နိုင်သော်လည်း လိမ့်တက်လာသော မီးခိုးလုံးကြီးများကိုတော့ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ချေ။

ဓားပြများစွာမှာ မီးခိုးငွေ့များကြောင့် အသက်ရှူကြပ်ကာ အဆက်မပြတ် ချောင်းဆိုးနေကြပြီး အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွားသဖြင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း များစွာ ကျဆင်းသွားကြတော့သည်။

မီးဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သော ချူကျန့်သည် သဘာဝကျကျပင် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် အသက်ကို အောင့်ထားလိုက်ပြီး လိပ်အသက်ရှူ ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုကာ ပြင်ပမှ အသက်ရှူခြင်းကို ဒန်တျန် အတွင်း လှည့်ပတ်သော အသက်ရှူခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ဤနည်းလမ်းက အတွင်းအားကို ကုန်ဆုံးစေသော်လည်း မိနစ်အနည်းငယ်ကြာမှ တစ်ကြိမ်သာ အသက်ရှူရန် လိုအပ်သည်။

ထူထပ်သော မီးခိုးငွေ့များ၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် သူသည် ပျံလွှားငှက်တစ်ကောင်အလား လှုပ်ရှားနေပြီး ဓားပြများကြားသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားတော့၏။ အသံကို နားထောင်၍ နေရာကို ခွဲခြားနိုင်သော သူ၏ စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ ဓားကို လွှဲယမ်းလိုက်ရာ လူဆယ်ယောက်ကျော်ကို ဆက်တိုက် ခုတ်ပိုင်း သုတ်သင်လိုက်သည်။

ခီတန်ဓားပြများသည် နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ချည်ပေါ်ချည် ဖြစ်နေသော ချူကျန့်ကို ကြောက်ရွံ့လာကြပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း သူတို့၏ အနောက်ဘက်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူရှိန်နှင့် တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များကြောင့် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှသာ ပြေးပြီးနောက် နောက်သို့ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာလာကြရတော့သည်။

ချူကျန့်သည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အမြင့်ဆုံး ကျောက်တုံးနောက်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားလေပြီ။ လေတိုက်ရာအရပ် ဖြစ်သဖြင့် ဤနေရာတွင် မီးခိုးငွေ့များ သိပ်မထူထပ်သော်လည်း အမြင်အာရုံ အများစုကိုတော့ ဖုံးကွယ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ ချူကျန့်သည် ကုန်ဆုံးသွားသော ခွန်အားအများစုကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်အတွက် နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ အတွင်းအားကို လှည့်ပတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လေးရှည်ကြီးကို ပြန်လည် ကောက်ယူလိုက်သည်။ အဝေးမှ ဓားပြတစ်ယောက်၏ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် မြှားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော ဓားပြများသည် အူဟစ်ရင်း ဟိုဒီ ပြေးလွှားနေကြရာ ချူကျန့်အတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော ပစ်မှတ်များ ဖြစ်လာကြသည်။ မြှားများ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ဓားပြများလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လဲကျသွားကြတော့သည်။

မီးတောက်များ ကူးစက်လာသည်နှင့်အမျှ တောင်ကုန်းတစ်ခုလုံး မီးခိုးများနှင့် မီးတောက်များကြားတွင် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး တောင်ထိပ်သို့ တက်လာသော ဓားပြများလည်း နောက်ဆုံးတွင် အသံတိတ်သွားကြလေပြီ။

ချူကျန့်သည် အဝတ်စတစ်စကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူကာ ရေဆွတ်လိုက်ပြီး ဘေးတွင်ရှိနေသော တုန်းဖန်းပုပိုက်အား သူမ၏ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းကို စည်းနှောင်ထားရန် လက်ဟန်ပြလိုက်၏။ ထို့နောက် ကျောက်တုံးနောက်ကွယ်ရှိ "လေအဟုန်" စစ်မြင်းကြီးကို ဝပ်နေရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး ၎င်း၏ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းကိုလည်း ရေဆွတ်ထားသော အဝတ်စဖြင့် စည်းနှောင်ပေးလိုက်တော့သည်။

ဓားပြများသည် တောင်ကုန်းနှင့် ပေဆယ်ဂဏန်းခန့် အကွာသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး မီးတောက်များကိုသာ လက်မှိုင်ချလျက် ကြည့်နေကြရသည်။ အထူးသဖြင့် တောင်ထိပ်နှင့် ပေဆယ်ဂဏန်းအကွာတွင် ထူထပ်သော မီးခိုးငွေ့များကိုသာ မြင်ရပြီး မီးတောက်များကို မမြင်ရသောကြောင့် သူတို့မှာ ဒေါသတကြီး ခုန်ပေါက် ဆဲရေးနေကြတော့၏။

ချူကျန့်က သူတို့ကို ဆက်လက် ရန်စရန်အတွက် တောင်အောက်သို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မုတ်ဆိတ်ဖြူ... မင်းရဲ့ အရှေ့ပင်လယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့က တကယ့်ကို စိတ်ပျက်စရာပဲ... ငါ ချူလော့ကျွင်း ဒီမှာ စောင့်နေတယ်... သတ္တိရှိရင် လာတိုက်လှည့်... ဟားဟားဟား..."

တောင်ခြေရှိ ဓားပြများသည် အမှန်တကယ်ပင် ဒေါသအမျက် ခြောင်းခြောင်းထွက်သွားကြပြီး အဆက်မပြတ် ဆဲရေးတိုင်းထွာနေကြတော့သည်။

ချူကျန့်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်နိုင်လေပြီ။ ရန်သူများ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မီးတောက်များကို အသုံးပြု၍ သူ၏အချိန်ကို နာရီဝက်ခန့် ယူနိုင်သရွေ့ ပြဿနာရှိမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူ၏ အော်ဟစ်လိုက်သံက သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ ခွန်အားနှင့် အတွင်းအားများ အများစု ကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သတိပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ချက်ချင်း တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်ပြီး ကုန်ခမ်းသွားသော အတွင်းအားများကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်အတွက် နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ ကျင့်စဉ်ကို လှည့်ပတ်လိုက်တော့သည်။

ယခုလေးတင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကြမ်းတမ်းသည့် တိုက်ပွဲများသည် "ကုန်ခမ်းသွားခြင်းမရှိနိုင်" ဟု ဆိုလေ့ရှိသော သူ၏ နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ အတွင်းအားကိုပင် ကုန်ခမ်းသွားစေခဲ့သည်။ သည်ဖြစ်ရပ်က သူသည် ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့သာ ကျင့်ကြံထားနိုင်သေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း တိုက်ပွဲများ မည်မျှအထိ ပြင်းထန်ခဲ့သည်ကို သွယ်ဝိုက်၍ ပြသနေခြင်းပင်။

ဤတောင်ကုန်းငယ်လေးမှာ ကြီးမားလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အဓိကအားဖြင့် ခြောက်သွေ့နေသော မြက်ပင်များနှင့် သစ်ပင်ငယ်များသာ ဖုံးလွှမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ မီးတောက်များသည် နာရီဝက်ခန့် လောင်ကျွမ်းပြီးနောက် ငြိမ်းအေးသွားတော့၏။

တောင်ထိပ်တစ်ဝိုက်နှင့် တောင်စောင်းများပေါ်တွင် မီးကျွမ်းနေသော အလောင်းများ သို့မဟုတ် မီးခိုးမွှန်၍ သေဆုံးသွားသော ဓားပြများကို တွေ့ရသည်။ ချူကျန့်၏ မီးဖြင့်တိုက်ခိုက်မှုသည် ဓားပြ အနည်းဆုံး သုံးရာခန့်ကို ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် အရှေ့ပင်လယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွက် ဤဓားပြ သုံးရာ ဆုံးရှုံးသွားခြင်းသည် ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူတို့၏ သွေးဆာမှုနှင့် အမုန်းတရားများကို ပိုမို နိုးဆွပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားတော့၏။

အနောက်ဘက်ရှိ မုတ်ဆိတ်ဖြူသည် တောင်စောင်းပေါ်သို့ တက်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် ဓားပြများကို ထပ်မံ အမိန့်ပေးလိုက်ပြန်သည်။

တောင်စောင်းတစ်ခုလုံးတွင် ဓားပြများ ပြည့်နှက်နေပြီး အဆက်မပြတ် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို လှိုင်းလုံးများအလား ပြုလုပ်လာကြတော့၏။

ချူကျန့်သည် လူအနည်းငယ်ကို ပစ်ချပြီးနောက် ရန်သူများသည် သူ၏အနားသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ စစ်မြင်း "လေအဟုန်" ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ချူကျန့်သည် ကျောက်တုံးပေါ်မှ ကျော်ခွကာ ရှေ့ဆုံးမှ ဓားပြကို လေထဲတွင် ကန်ချလိုက်သည်။

သူ၏ နှလုံးသားပြတ်တောက်ခြင်း အတွင်းအားနှင့် နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ အတွင်းအားတို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အရပ်ရှည်ရှည် ခီတန်ဓားပြသည် ထိုရိုက်ခတ်မှုကို မခံနိုင်ဘဲ သွေးများ ဝေါ့ခနဲ အန်ချကာ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားတော့၏။ သူသည် ပြေးဝင်လာသော အခြားဓားပြများနှင့် ဝင်တိုက်မိပြီး သူတို့၏ ခေါင်းများမှာ သွေးထွက်သံယိုဖြစ်ကာ အပုံလိုက် လိမ့်ကျသွားကြသည်။

ချူကျန့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ သန့်စင်သော ဓားတို သည် စစ်မြေပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားကာ ဒိုင်းကြီးများကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဟန်တရုတ်ဓားပြ နှစ်ယောက်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေရာ သူတို့၏ ဒိုင်းများ ကွဲအက်သွားပြီး မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားကြတော့သည်။

"သတ်..."

ချူကျန့်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ တောက်လောင်နေပြီး သူ၏အတွင်း၌ ဖိနှိပ်ထားခဲ့သော အမှောင်ထုသည် ဆူပွက်လာတော့၏။ စနစ်မှ စာရင်းသွင်းထားခြင်း ရှိမရှိကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မရေမတွက်နိုင်သော သိမ်မွေ့လှသည့် ဓားရှည်နှင့် ဓားတို သိုင်းကွက်များကို အခွင့်အရေးရတိုင်း အားထုတ်မှုမရှိဘဲ ထုတ်ဖော်အသုံးပြုလိုက်သည်။

သူသည် လျှို့ဝှက်သိုင်းကမ္ဘာတွင် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာအောင် ကျွမ်းကျင်မှုများကို ရင့်ကျက်စေခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဓားရှည်နှင့် ဓားတို သိုင်းကွက်များမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့၏။ သူ၏ အဆက်မပြတ် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူဆယ်ယောက်ကျော်ကို သုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဓားရှည်နှင့် ဓားတိုတို့ကို မည်သူမျှ မခံနိုင်ကြပေ။ ပြုံတိုးလာသော မြင်းများသည် ညှိုးနွမ်းနေသော မြက်ပင်များအလား ခုတ်လှဲခံရကာ တောင်အောက်သို့ လိမ့်ဆင်းသွားကြတော့သည်။

ညဉ့်အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာလေပြီ။ မီးရှူးမီးတိုင်များ၏ အလင်းရောင်က တောင်ထိပ်ကို နီရဲသော အလင်းရောင်ဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသည်။ အရိပ်များက ဟိုသည် ပြေးလွှားနေကြပြီး မြှားများနှင့် လက်နက်များက ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအတွင်း ပျံဝဲနေကြတော့၏။

ချူကျန့်၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း စွမ်းရည်များဖြင့်ပင် ဤဖရိုဖရဲ အခြေအနေကြားတွင် ဒဏ်ရာအချို့ ရရှိခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မည်သည့်ဒဏ်ရာမှ မပြင်းထန်ခဲ့ချေ။

သူ့ကို အနှစ်သိမ့်ဆုံးဖြစ်စေသည့် အရာမှာ ဤအကျပ်အတည်းအချိန်တွင် တုန်းဖန်းပုပိုက်သည် တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝင်ရောက်လာပြီး သူ့ကို ကာကွယ်ပေးခြင်း၊ မြှားများနှင့် လျှို့ဝှက်လက်နက်များကို ပုတ်ထုတ်ပေးခြင်းအပြင် ရန်သူများကိုပါ အခွင့်အရေးရတိုင်း သုတ်သင်ပေးနေသဖြင့် ဖိအားများကို များစွာ လျော့ကျသွားစေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများက အချည်းနှီး မဖြစ်ခဲ့သည်ပင်။

ထိုအတွေး ချူကျန့်၏ ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင်၊ လေးလံလှသော ကြေးဝါတုတ်ကြီး တစ်ချောင်းက လေကိုခွဲကာ ရိုက်ချလာတော့၏။ ထိုရိုက်ချက်၏ အားပြင်းမှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးရှူးမီးတိုင်များပင် တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်ယမ်းသွားရာ မည်မျှ အစွမ်းထက်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ချူကျန့်သည် ဓားပြတစ်ယောက်ကို ယခုလေးတင် သတ်ဖြတ်လိုက်ရုံသာ ရှိသေးရာ၊ ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ အချိန်ကိုက်၊ ထောင့်ချိုးနှင့် အမြန်နှုန်း အားလုံး အတိအကျ ဖြစ်နေသဖြင့် ချူကျန့်မှာ ကာကွယ်ရန်မှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

သူသည် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီဖြစ်ကြောင်း ချူကျန့် သိလိုက်၏။ သူ့ရှေ့ရှိ လူ၏ စွမ်းရည်မှာ အစောပိုင်းက ခူကဲ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေခဲ့သော ဟန်လူမျိုး အဘိုးအိုထက် မနိမ့်ကျလှပေ။

သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး၊ ဓားရှည်နှင့် ဓားမကြီးကို ကြက်ခြေခတ်ပုံစံ ကာကွယ်လိုက်လေသည်။

"ဒုန်း..."

ဓားနှင့် ကြေးဝါတုတ်ကြီးတို့ ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့သွားရာ နားကွဲမတတ် ဆူညံသံကြီးနှင့်အတူ မီးပွားများပင် လွင့်စင်ထွက်သွားတော့၏။ ချူကျန့်၏ မွေးရာပါ လူစွမ်းအားရှင် ခွန်အားနှင့် နတ်အလင်း အတွင်းအား၊ နှလုံးသားဖြတ်တောက် အတွင်းအားတို့ ပေါင်းစပ်ထားသော်ငြား၊ ထိုရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူ၏ လက်မောင်းများပင် ထုံကျင်သွားပြီး ရင်ဘတ်ထဲတွင် မွန်းကျပ်လာကာ သွေးများ အန်ချလုမတတ် ဖြစ်သွားရလေသည်။

တိုက်ခိုက်သူမှာမူ ပို၍ပင် ဆိုးရွားစွာ ခံစားလိုက်ရ၏။ ဝက်ဝံမည်းကြီး တစ်ကောင်အလား အလွန်အမင်း ထွားကျိုင်းလှသော ထိုလူကြီးမှာ သူ၏ လက်ဖဝါးများ ကွဲအက်သွားပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။ သူ၏ ကြေးဝါတုတ်ကြီးမှာလည်း အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားလေပြီ။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ခီတန်လူမျိုးများကြားတွင် အသန်စွမ်းဆုံးဟု သတ်မှတ်ခံထားရသော သူသည် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်မှုတွင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရသည်ကို လုံးဝ လက်မခံနိုင်ပုံ ရလေသည်။

သို့သော် ချူကျန့်က သူ့ကို စဉ်းစားချိန် မပေးခဲ့ချေ။ သူသည် လည်ချောင်းဆီသို့ တက်လာသော သွေးများကို အတင်းအကျပ် မျိုချလိုက်ပြီး၊ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသော အမြန်နှုန်းဖြင့် သူ၏ ဓားရှည်နှင့် ဓားမကြီးကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ဝက်ဝံမည်းကြီးအလား ဧရာမ လူကြီးမှာ အပိုင်းသုံးပိုင်း ပြတ်သွားတော့၏။

ထိုလူကြီး၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံက အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသော ဓားပြများကို နောက်ဆုံးတွင် ထိတ်လန့်သွားစေတော့သည်။

ချူကျန့်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူ၏ ဓားမှ သွေးများ တစက်စက် ကျနေကာ သူသည် ယမမင်းတစ်ပါးအလား ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် အေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော လူသတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။ ဤသည်က ဓားပြ ရာနှင့်ချီ၏ နှလုံးသားများကို အေးခဲသွားစေပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းမျှပင် မတိုးရဲတော့ချေ။

သို့သော် ချူကျန့်သည် သူ၏ အကန့်အသတ်များကို သိထား၏။ သူ၏ အတွင်းအားများမှာ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ အကယ်၍ သူသာ ဤဝိုင်းရံမှုကို ဖောက်ထွက်ရန် နည်းလမ်း မရှာနိုင်ပါက သူ သေချာပေါက် သေဆုံးရမည်။