သွမ့်ယန်ချင်း

အခန်း (၁၆၀) - ရေခဲပိုးကောင်၏ အအေးအဆိပ်

ချူကျန့်သည် ပင်ကိုယ်သဘာဝအရ လူအများကြီးရှေ့တွင် ပြဿနာရှာရန် ဆန္ဒမရှိသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူ့အတွက် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ သူမှလွဲ၍ အခြားမည်သူကမျှ ထိုရှုပ်ထွေးလှသော ရှင်းရှို့ဂိုဏ်းသားများကို လေးနှင့်မြှား အသုံးပြု၍ နှိမ်နင်းနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

'ကောင်းပြီလေ... လုပ်လိုက်ကြတာပေါ့...'

သူသည် လေးကို ဆွဲတင်ကာ မြှားတစ်စင်းကို တပ်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချူကျန့်သည် တောင်တက်လမ်းပေါ်ရှိ ရှင်းရှို့ဂိုဏ်း တပည့်များနှင့် အနည်းဆုံး ခြေလှမ်းရှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် ကိုးဆယ်ခန့် ကွာဝေးနေသေးသည်။ သူ ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ သူ ဒီနေရာကနေ မြှားပစ်တော့မလို့လား။ အရမ်းဝေးလွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

"ဝှီး..."

သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ မဆုံးသေးမီမှာပင် မြှားတံသည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ခြေလှမ်းတစ်ရာအကွာအဝေးကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ရှင်းရှို့ဂိုဏ်း တပည့်တစ်ဦး၏ ရင်ဘတ်ကို တိကျစွာ ဖောက်ဝင်သွားကာ ချွန်ထက်သော ကျောက်ဆောင်များပေါ်မှ လွင့်စဉ်ကျသွားစေတော့သည်။

လူတိုင်း အံ့သြမှင်သက်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိကြသည်။ အနည်းဆုံး ခြေလှမ်းတစ်ရာ ကွာဝေးသည် မဟုတ်လော။ ထို့အပြင် ဤရှင်းရှို့ဂိုဏ်း တပည့်သည် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပြီး မြှားကို ရှောင်တိမ်းကာ သူ၏ ဓားဖြင့် ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မြှား၏ အမြန်နှုန်းနှင့် ထောင့်ချိုးမှာ အလွန်တရာ လှည့်စားလွန်းလှသည်။ ရှင်းရှို့ဂိုဏ်း တပည့်မှာ လုံးဝ မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ဘဲ ကြီးမားလှသော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် တောင်တက်လမ်းပေါ်မှပင် လိမ့်ကျသွားရသည်။

ချူကျန့်သည် ဆက်လက်၍ ရှေ့သို့ ချီတက်လာပြီး တစ်လှမ်းလျှင် မြှားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်ကာ ရှင်းရှို့ဂိုဏ်း တပည့်များကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သုတ်သင်နေတော့သည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ရှင်းရှို့ဂိုဏ်း တပည့် ဆယ်ယောက်နီးပါး မြှားထိမှန်၍ လဲကျသွားကြလေပြီ။

သူ၏ လက်ထဲတွင်မူ လေးနှင့်မြှားသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဖျက်ဆီးရေး လက်နက်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

ထိုနေရာတွင် တပ်စွဲထားသော ရှင်းရှို့ဂိုဏ်း တပည့်များမှာ လူတစ်ရာပင် မပြည့်ချေ။ ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော် သေဆုံးဒဏ်ရာရမှုသည် စစ်မြေပြင်ရှိ စစ်သည်များကိုပင် လွယ်ကူစွာ စိတ်ဓာတ်ကျစေနိုင်သည်ဆိုလျှင် ကျန်းဟူ ဂိုဏ်းတစ်ခုမှ လူရမ်းကားအုပ်စုလေး တစ်ခုအတွက်ဆိုပါက ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။ သူတို့သည် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်ကာ အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများမှ ခုန်ချ၍ အကာအကွယ် ယူကြတော့သည်။

ထူးဆန်းသော သံခမောက်ဆောင်းထားသည့် လူတစ်ယောက်တည်းသာ တောင်ကြားအဝင်ဝမှနေ၍ ချူကျန့်ဆီသို့ ရုတ်တရက် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာသည်။

သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ယဲ့အာနျန်၊ တောင်ပိုင်းပင်လယ် မိကျောင်းနတ်ဘုရားနှင့် ရှင်းရှို့ဂိုဏ်း တပည့်အချို့တို့အကြား ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော တိုက်ပွဲထဲသို့ ရောက်ရှိသွားတော့၏။ တောင်ပိုင်းပင်လယ် မိကျောင်းနတ်ဘုရားသည် သံခမောက်ဆောင်းထားသော လူဆီသို့ ချက်ချင်း လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်၏။ သံခမောက်ဆောင်းထားသော လူ၏ သိုင်းကွက်များမှာ သိမ်မွေ့မှု မရှိသော်လည်း သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှပြီး တောင်ပိုင်းပင်လယ် မိကျောင်းနတ်ဘုရား၏ လက်ဝါးကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

"ဟာ... ထူးဆန်းလိုက်တာ..."

တောင်ပိုင်းပင်လယ် မိကျောင်းနတ်ဘုရားက အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိုရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူသည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းဆယ်လှမ်းကျော် ဆုတ်သွားရပြီး သူ၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်လုံး အေးစက်သော ရေခဲပြင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာပြီး မျက်နှာမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ဖြူဆုတ်နေတော့သည်။

ယဲ့အာနျန်မှာလည်း လန့်ဖျတ်သွားရ၏။ ကြိုတင်သတိမထားမိလိုက်သဖြင့် ရှင်းရှို့ဂိုဏ်း တပည့် ပစ်လွှတ်လိုက်သော အစိမ်းရောင် မီးစုန်းဓာတ် သံမှိုများကို သူမ မရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ဘဲ အဝတ်အစားများ ချက်ချင်း မီးလောင်သွားတော့၏။ အကြောက်လွန်သွားသော သူမသည် အခြားသူများကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ သူမ၏ အပြင်ဝတ်ရုံ အများစုကို ဆွဲဆုတ်ပစ်လိုက်ရသည်။

သွမ့်ယန်ချင်းသည်လည်း သံခမောက်ဆောင်းထားသော လူ၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူက အရှေ့သို့ တိုးလာပြီး သူ၏ သံတောင်ဝှေးကို မြှောက်ကာ ထိုလူ့ဆီသို့ အလျားလိုက် ရမ်းခါလိုက်သည်။

တိုက်ခိုက်မှုမှာ လျင်မြန်ပြီး ရက်စက်လှသည်။ တောင်ဝှေးမှ လေကို ခွင်းသွားသော အသံမှာ စူးရှပြတ်သားပြီး ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်ခနဲ အေးသွားစေသည်။ သံခမောက်ဆောင်းထားသော လူသည် မြန်ဆန်သော်လည်း သူ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ မလုံလောက်ခဲ့ချေ။ ရိုက်ချက်ကို ကာကွယ်ရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ သွမ့်ယန်ချင်း၏ တောင်ဝှေးမှာလည်း လွင့်စဉ်သွား၏။ ခြေနှစ်ဖက်စလုံး မသန်မစွမ်းဖြစ်နေပြီး ထောက်ကူရန် တောင်ဝှေးကိုသာ လုံးဝ အားကိုးနေရသော သွမ့်ယန်ချင်းသည် ဘယ်ဘက်တောင်ဝှေးသို့ အရှိန်လွှဲပြောင်းကာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ညာဘက်တောင်ဝှေးဖြင့် သံခမောက်ဆောင်းထားသော လူကို ထပ်မံ ရိုက်ချလိုက်ပြန်သည်။

သံခမောက်ဆောင်းထားသော လူသည် ဆက်လက် မခုခံဝံ့တော့ဘဲ အရေးပေါ် အခြေအနေတွင် လက်ဝါးနှစ်ဖက်စလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

လက်ဝါးရိုက်ချက်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အအေးဓာတ်ကို သယ်ဆောင်လာသည်။ ထိုရိုက်ချက်သာ သူ့အပေါ် တိုက်ရိုက် ကျရောက်လာပါက နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရမည်ကို သွမ့်ယန်ချင်း စိုးရိမ်သဖြင့် သူ၏ တောင်ဝှေးကို အသုံးပြု၍ ကပျာကယာ ကာကွယ်လိုက်ရ၏။ သူ၏ သိုင်းကွက် အပြောင်းအလဲမှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှပြီး သံခမောက်ဆောင်းထားသော လူ၏ လက်ဝါးနှစ်ဖက်စလုံးသည် သွမ့်ယန်ချင်း၏ သံတောင်ဝှေးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိမှန်သွားတော့၏။ 'ဝုန်း' ခနဲ အသံကျယ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး လူဆိုးကြီးလေးယောက်၏ ခေါင်းဆောင် သွမ့်ယန်ချင်းမှာ လွင့်စဉ်သွားတော့၏။

သွမ့်ယန်ချင်းသည် ထိုလူ၏ လက်ဝါးများနှင့် တိုက်ရိုက် မထိတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း အေးစိမ့်သော အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး တောင်ဝှေးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော သူ၏ ညာလက်မှာ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ထုံကျင်နာကျင်သွားသည်။ ရိုက်ချက်၏ အစွမ်းထက်မှုကို စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှု မပြုလုပ်မီ ခြေကုပ်ပြန်ယူရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် နောက်ကျောဘက်မှ လေအဟုန်လေးတစ်ခု ရုတ်တရက် တိုက်ခတ်လာတော့၏။ အနီးအနားတွင် အစွမ်းထက်လှသော အခြားရန်သူတစ်ယောက် ရှိနေသေးကြောင်း သွမ့်ယန်ချင်း ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲရင်း တောင်ဝှေးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ဤအခွင့်အရေးကို ရှာတွေ့သွားသော ချူကျန့်သည် အလွတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။ သွမ့်ယန်ချင်း၏ အနားသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ ကျင့်စဉ်မှ အရိပ်မဲ့ နတ်လက်သီး ကို ထုတ်ဖော်ကာ သွမ့်ယန်ချင်း၏ ခါးဘေးကို တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးချလိုက်တော့သည်။

အရိပ်မဲ့ လက်သီး၏ စွမ်းအားမှာ ကြီးမားလှသည်။ သွမ့်ယန်ချင်းသည် သွေးများ အန်ချကာ နောက်တစ်ကြိမ် လွင့်စဉ်သွားရပြန်သည်။ သို့သော် သူ၏ သိုင်းပညာမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းလှ၏။ ဤအခြေအနေတွင်ပင် သူသည် ကိုယ်ဖော့ပညာကို အသုံးပြုကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားနိုင်ခဲ့သည်။

အခွင့်အရေး လက်လွတ်သွားသဖြင့် ချူကျန့် စိတ်ထဲမှ နှမြောသွားမိသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် သံခမောက်ဆောင်းထားသော လူသည် အနားသို့ ရောက်ရှိလာလေပြီ။ သွမ့်ယန်ချင်းနောက်သို့ လိုက်ရန် စွန့်လွှတ်လိုက်ရပြီး ဤထူးဆန်းသော စွမ်းရည်များရှိသည့် သံခမောက်ဆောင်းထားသော လူကို ရင်ဆိုင်ရန်မှလွဲ၍ သူ့အတွက် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

သံခမောက်ဆောင်းထားသော လူ၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်စွာ ဝင်ရောက်လာ၏။ ချူကျန့်၏ ဘယ်လက်ထဲတွင် လေးကို ကိုင်ဆောင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ပစ်ချရန် အချိန်မမီတော့ပေ။ ပြိုင်ဘက်၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်ကို ကာကွယ်ရန် နူးညံ့မှုဖြင့် ကြမ်းတမ်းမှုကို အနိုင်ယူသော ဝါဂွမ်းလက်ဝါး သိုင်းကွက်ကို အသုံးပြုကာ ညာလက်ဝါးကို ကပျာကယာ မြှောက်လိုက်ရတော့သည်။

သံခမောက်ဆောင်းထားသော လူ၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်သည် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှပြီး အဆိပ်ပြင်းသော မြွေတစ်ကောင်အလား ချူကျန့်၏ လက်မောင်း သွေးကြောများတစ်လျှောက် ရစ်ပတ်ဝင်ရောက်လာသော အရိုးခိုက်မတတ် အေးစက်သည့် အဆိပ်ဓာတ်ကို သယ်ဆောင်လာသည်။ ချူကျန့်၏ လက်မောင်းမှာ ထုံကျင်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အလိုအလျောက် တုန်ယင်သွားရ၏။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် သူ၏ နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ အတွင်းအားများသည် မီးတောက်ယန် အမျိုးအစားဖြစ်ပြီး အေးစက်သော အဆိပ်ကို ချက်ချင်း ခုခံကာကွယ်ပေးသည်။ သူ၏ အနီရောင်ဖားပြုတ် သွေးကြောသည်လည်း ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော အအေးအဆိပ်ကို လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူပေါင်းစပ်ကာ အတွင်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလာတော့သည်။

သွမ့်ယန်ချင်းကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သည့် လူပင်လျှင် သံခမောက်ဆောင်းထားသော လူ၏ ရိုက်ချက်ကြောင့် အဘယ်ကြောင့် လွင့်စဉ်သွားရသနည်းဆိုသည်ကို ချူကျန့် နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားလေပြီ။ ဤကောင်၏ အတွင်းအားသည် ထူးဆန်းစွာ အေးစက်ပြီး ခန့်မှန်းရခက်ကာ ယခင်က သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသမျှ အရာအားလုံးနှင့် မတူညီဘဲ ၎င်း၏ စွမ်းအားသက်သက်ပင်လျှင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် "ဝါဂွမ်းလက်ဝါး" ၏ သိမ်မွေ့လှသော သိုင်းကွက်ကို အသုံးပြုကာ အင်အားကို ဖြေလျှော့နိုင်ခဲ့သဖြင့် စွမ်းအားထက်ဝက်နီးပါးကို လျော့ပါးသွားစေခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်သို့ အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားစေရုံသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ချူကျန့်သည် လျင်မြန်သော လှည့်ကွက်တစ်ခုဖြင့် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ သံခမောက်ဆောင်းထားသော လူ၏ အနောက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး တံတောင်ဆစ်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဤတိုက်ကွက် အပြောင်းအလဲမှာ မြန်ဆန်ပြီး ရုတ်တရက်ဆန်လှကာ သံခမောက်ဆောင်းထားသော လူ၏ ကျောပြင်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် ထိမှန်သွားပြီး သူ့ကို ရှေ့သို့ ဒယိမ်းဒယိုင် ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

ရိုက်ချက် ထိမှန်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ချူကျန့် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်နိုင်လေပြီ။ သံခမောက်ဆောင်းထားသော လူသည် သွမ့်ယန်ချင်းထက်ပင် သာလွန်သော အံ့မခန်း အတွင်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း သူ၏ တုံ့ပြန်မှုများနှင့် သိုင်းကွက်များမှာ အလွန်တရာ ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းနေကြောင်း သူ ရိပ်မိလိုက်သည်။ ထိုလူ၏ ထူးဆန်းသော အတွင်းအားကိုသာ သူ ကာကွယ်နိုင်ပါက ထိုလူကို သတ်ရန်မှာ ခက်ခဲမည် မဟုတ်ချေ။

သူသည် လေးရှည်ကြီးကို ပစ်ချလိုက်ပြီး သန့်စင်သော ဓားတို ကို ဆွဲထုတ်ကာ သံခမောက်ဆောင်းထားသော သတ္တဝါကြီးကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ပိုင်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အတွင်းအားများ ရုတ်တရက် ဆူပွက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး အံ့အားသင့်စွာ ရပ်တန့်သွားမိသည်။

ချန်လင်းစု ပေးထားခဲ့သော အပြင်းထန်ဆုံး အဆိပ်ကို စားသုံးပြီးနောက် အတွင်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ရာတွင် ရရှိသော အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ဤမျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် "နှလုံးသားခုနစ်ခု ဘီဂိုးနီးယားပန်း" ၏ သစ်ရည်ဖြင့် ရောစပ်ထားသော ဆေးလုံး အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး ချူကျန့်သည် ၎င်းတို့အားလုံးကို စားသုံးပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော လဝက်အတွင်း ဤမျှလောက်အထိ အတွင်းအားများ ဆူပွက်လာခြင်းမျိုး သူ မကြုံဖူးခဲ့ချေ။

'သံခမောက်ဆောင်းထားတဲ့ လူရဲ့ အတွင်းအားမှာ ပါလာတဲ့ အအေးအဆိပ်က ဒီလောက်တောင် လွှမ်းမိုးနိုင်ပြီး အစွမ်းထက်တာလား... "နှလုံးသားခုနစ်ခု ဘီဂိုးနီးယားပန်း" ရဲ့ သစ်ရည်နဲ့ ရောစပ်ထားတဲ့ အဆိပ်ဆေးလုံးတွေနဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်မလားပဲ...'

ထိုစဉ်မှာပင် ဂိမ်းစနစ်ထံမှ အသိပေးချက်တစ်ခုကို သူ ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။

"ဒင်... သင့်ရဲ့ အနီရောင်ဖားပြုတ် သွေးကြောဟာ လောကမှာ ကျော်ကြားလှတဲ့ 'ရေခဲပိုးကောင်ရဲ့ အအေးအဆိပ်' ကို အောင်မြင်စွာ စုပ်ယူပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့ပြီး သင့်ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှု အနည်းငယ် တိုးတက်လာပါတယ်..."

'ရေခဲပိုးကောင်ရဲ့ အအေးအဆိပ် ဟုတ်လား... လောကမှာ ကျော်ကြားတဲ့ အဆိပ်လား...'

ချူကျန့်မှာ မှင်တက်သွားရတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သံခမောက်ဆောင်းထားသော လူသည် ခြေကုပ်ပြန်ယူနိုင်သွားပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်လေး တွေ့ရသည်။ သူသည် ထွက်ပြေးနိုင်ရန်အတွက် ချူကျန့်ကို အဝေးသို့ တွန်းထုတ်ရန် လက်ဝါးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်သော်လည်း ချူကျန့်သည် ရှောင်တိမ်းခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ သူ၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်ကို ထပ်မံ ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း ပြိုင်ဘက်၏ အတွင်းအားကို ပိုမို ညင်သာသော နည်းလမ်းဖြင့် ဖြေလျှော့ရန် ကျွမ်းကျင်သော သိုင်းကွက်များကို သူ ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်ပြန်သည်။

အရိုးခိုက်မတတ် အေးစက်မှုကို စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ အတွင်းအားများ ထပ်မံ ဆူပွက်လာသည်ကို ချူကျန့် အမှန်တကယ်ပင် တွေ့ရှိလိုက်ရတော့သည်။

ချူကျန့်က ဤမျှ ကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေးကို ဘယ်လိုလုပ် လက်လွတ်ခံနိုင်ပါမည်နည်း။ သူ၏ ကြွယ်ဝလှသော တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံများနှင့် အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသော လှုပ်ရှားမှုများ၊ လက်ဝါးသိုင်းကွက်များကို အားကိုးကာ သံခမောက်ဆောင်းထားသော လူကို အောင်မြင်စွာ ပိတ်လှောင်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး သူ့ကို အဆက်မပြတ် လက်ဝါးချင်း ရိုက်ခတ်နေတော့သည်။

သူ၏ အတွင်းအားမှာ သံခမောက်ဆောင်းထားသော လူထက် များစွာ နိမ့်ကျသော်ငြား သူ၏ တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံများနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုများမှာ သူ့ထက် အဆမတန် သာလွန်နေသည်။ အင်အားကို ဖြေလျှော့နိုင်သော သူ၏ ပြောင်မြောက်လှသည့် စွမ်းရည်ကြောင့် သံခမောက်ဆောင်းထားသော လူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အေးစက်ပြီး အဆိပ်ပြင်းသော လက်ဝါးရိုက်ချက်များမှာ သူ၏အပေါ်တွင် အလုပ်မဖြစ်သလောက်ပင် ဖြစ်နေပြီး ထိုအစား သူ့အား စုပ်ယူပေါင်းစပ်ရန် အအေးအဆိပ်များကို အဆက်မပြတ် ပေးစွမ်းနေကာ သူ၏ စွမ်းအားကို တိုးတက်လာစေတော့သည်။

ချူကျန့်သည် တိုက်ခိုက်နေရင်းကပင် နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ ကျင့်စဉ်ကို လှည့်ပတ်လိုက်ရာ လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာသော အတွင်းအားများ၏ တွန်းအားပေးမှုကြောင့် သူသည် အဋ္ဌမအဆင့်၏ အတားအဆီးကို စတင် ထိုးဖောက်ရန် ကြိုးစားနေလေပြီ။

ထို့အပြင် ဂိမ်းအသိပေးချက်များက သူ၏နားထဲတွင် မကြာခဏ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ အခြေခံစွမ်းရည် +၁ တိုးလာကြောင်း ပြသနေသည်။

သံခမောက်ဆောင်းထားသော လူ၏ အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုမှာ ပိုမို ကြီးမားလာလေပြီ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ရေခဲပိုးကောင် အဆိပ်များ လျော့နည်းလာသည်ဟု သူ ခံစားနေရပြီး သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ လူမှာ ထိုအဆိပ်ကြောင့် လုံးဝ ထိခိုက်မှုမရှိသည့်အပြင် တိုက်ကွက်များ ဖလှယ်လိုက်တိုင်း ပို၍ပို၍ အစွမ်းထက်လာနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော သံခမောက်ဆောင်းထားသော လူသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ချူကျန့်ကို အဝေးသို့ လွင့်စဉ်သွားစေရန် ရည်ရွယ်ကာ အားပြင်းလှသော လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ချက်ကို ပစ်သွင်းလိုက်တော့သည်။

ချူကျန့်သည် လေကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ထိုရိုက်ချက်ကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်ကာ ပြိုင်ဘက်၏ ဆူပွက်နေသော ရေခဲအတွင်းအားများကို အသုံးပြု၍ နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ ကျင့်စဉ်၏ အဋ္ဌမအဆင့်ကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လိုက်တော့သည်။

Book 15 end.