အခန်း ၃၀၅

အခန်း (၃၀၅) အဆင့် (၈) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ အရသာကို မင်းတို့ခံစားစေရမည်

အနက်ရောင်မြွေတမန်တော်နှင့် အစိမ်းရောင်ပုစဉ်းရင်ကွဲတမန်တော်တို့သည် ပထမဆုံးတောင်ထွတ်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာချိန်တွင် လေထဲ၌ လူအချို့ ပေါ်လာ၏။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ အရပ်ရှည်၍ မျက်နှာအသားအရေ မည်းနက်သော အဘိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ငါးမီတာကျော် ရှည်လျားသည့် ဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင်ပေါ်တွင် စီးနင်းလာလေသည်။

၎င်းမှာ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ပင်။

ဤသူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ အဆင့် (၈) ပျံလွှားကျားရဲအရှင်ပင် ဖြစ်သည်။

“ဝေါင်း…”

ဝိညာဉ်ကျားရဲက လေထဲတွင် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းကာ အင်းဆက်တမန်တော်နှစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် ဆင်းသက်လိုက်၏။

"အရှင်..."

အနက်ရောင်မြွေတမန်တော်နှင့် အစိမ်းရောင်ပုစဉ်းရင်ကွဲတမန်တော်တို့က ထရပ်လိုက်ပြီး လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်ကြသည်။

အဆင့် (၆) အင်းဆက်ကျင့်ကြံသူများလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆင်းသက်လာကြသည်။

"မင်းတို့ စူးစမ်းလေ့လာမှု ပြီးပြီလား..."

ပျံလွှားကျားရဲအရှင်က ခပ်အေးအေး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ပြီးပါပြီအရှင်... ဝမ့်လားတောင်တစ်ဝိုက်ကို ကျွန်တော်တို့ စေ့စပ်သေချာစွာ စစ်ဆေးပြီးပါပြီ... ဘယ်နေရာမှ မကျန်ခဲ့ပါဘူး..."

အနက်ရောင်မြွေတမန်တော်က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေ၏။

ပျံလွှားကျားရဲအရှင်က သူတို့နှစ်ဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်ကျားရဲဆီသို့ ပြန်ပျံတက်သွားသည်။

"အဖြူရောင်... ငါ့ကို ဝေဟင်ကနေ စူးစမ်းဖို့ ခေါ်သွားစမ်း..."

ပျံလွှားကျားရဲအရှင်မှာ စိတ်မအေးသေးသဖြင့် ကိစ္စရပ်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စစ်ဆေးရန် လိုအပ်နေသည်။

“ဝေါင်း…”

အဖြူရောင်ကျားရဲက လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ပျံလွှားကျားရဲအရှင်ကို တင်ဆောင်ကာ နိမ့်သော အမြင့်ပေမှ ပျံသန်းသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ပျံလွှားကျားရဲအရှင်က အရိုးဖြူတစ်ချောင်းကို ကောက်ကိုင်ကာ လေထဲသို့ ထိုးညွှန်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် ကျားခေါင်းပုံသဏ္ဍာန် အရိပ်ပေါင်းရာကျော် ပေါ်ပေါက်လာပြီး တောင်ထွတ်အသီးသီးသို့ ပျံသန်းသွားကြ၏။

ကျားခေါင်းရာကျော်က ထူးခြားသော စစ်ကြောင်းပုံစံကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။

ထိုအသံက အလွန်ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ဖန်တီးပေးလိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော လေတိုက်ခတ်မှုကြောင့် တောင်ထွတ်များပေါ်ရှိ သစ်ပင်များနှင့် မြက်ပင်များပင် ယိမ်းယိုင်သွားသည်။

အဖြူရောင်ကျားရဲ၏ ကျောပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း ပျံလွှားကျားရဲအရှင်က သူ၏ စိတ်စွမ်းအားများကို အဝေးအထိ ဖြန့်ကျက်ထားကာ တောင်တန်းတစ်ဝိုက်တွင် လူရိပ်လူခြေ ရှိမရှိကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

တစ်မိနစ်ခန့်ကြာပြီးနောက်။

ပျံလွှားကျားရဲအရှင်က ထူးခြားသည့် ဘာကိုမျှ မခံစားမိခဲ့ပေ။

ထို့နောက် ပျံလွှားကျားရဲအရှင်က အရိုးဖြူကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကျားခေါင်းအရိပ်များ၏ စွမ်းအားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် အဖြူရောင်ကျားရဲကို ပထမဆုံး တောင်ထွတ်ဆီသို့ ပြန်မောင်းသွားစေသည်။

"ကောင်းပြီ... ဝမ့်လားတောင်မှာ မဟာလီစစ်တပ် ပုန်းအောင်းနေတာမျိုး မရှိဘူး..."

ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးပြီးနောက် ပျံလွှားကျားရဲအရှင်လည်း နောက်ဆုံးတော့ စိတ်အေးသွားသည်။

ဝမ့်လားတောင်သို့ ဤခရီးစဉ်တွင် ပျံလွှားကျားရဲအရှင်ကို အင်းဆက်တစ်ရာကျောင်းတော်မှ တာဝန်ပေးအပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်၏ လုံခြုံရေးနှင့် စစ်ရေးအောင်မြင်မှုကို သေချာစေရန် တာဝန်ယူရခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အမှားတစ်စုံတစ်ရာ လုပ်၍မရပေ။

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားပြီး ညနေခင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေး တပ်ဖွဲ့ဝင် နှစ်သိန်းခန့်မှာ နောက်ဆုံးတော့ ဝမ့်လားတောင်၏ အစွန်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ပျံလွှားကျားရဲအရှင်က အဖြူရောင်ကျားရဲကို စီးလျက် အရှေ့ဆုံးတွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။

တပ်မှူး ငုယင်ဒုဟွမ်က မြင်းစီးလျက် ရောက်လာပြီး လေးစားသမှု ပြသရန်အတွက် ချက်ချင်း မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။

သူက တပ်မှူး ဖြစ်လင့်ကစား အင်းဆက်ကျင့်ကြံသူ အစွမ်းထက်များရှေ့တွင် မောက်မာဝံ့ခြင်းမရှိဘဲ ပျံလွှားကျားရဲအရှင်ကို အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားမှု ပြသသည်။

"ငါ ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးပြီးပြီ... ဝမ့်လားတောင်မှာ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မယ့်သူ မရှိဘူး..."

ပျံလွှားကျားရဲအရှင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အရှင် အပင်ပန်းခံ စစ်ဆေးပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ငုယင်ဒုဟွမ်လည်း စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး အေးဆေးဖြစ်သွားသည်။

ယခုဆိုရင် တပ်ဖွဲ့က ဝမ့်လားတောင်ကို ရောက်ပြီမို့ မနက်ဖြန်ကျရင် တောင်ထဲကို တန်းဝင်ပြီး မဟာလီမင်းဆက်၏ တပ်ပျက်များကို တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီဖြစ်၏။

ဝမ့်လားတောင်သာ ငြိမ်းချမ်းနေမယ်ဆိုရင် မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်က မဟာလီစစ်တပ်ကို အနိုင်ယူဖို့ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာနေပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပျံလွှားကျားရဲအရှင်က ပထမဆုံး တောင်ထွတ်ဆီသို့ ပြန်သွား၏။

တပ်မှူး ငုယင်ဒုဟွမ်က ချက်ချင်းပင် စစ်သည်များကို တောင်ထဲသို့ ပို့ဆောင်ပြီး တောင်ကြားထဲတွင် စခန်းချရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ညဉ့်နက်သွားပြီဖြစ်၏။

ဝမ့်လားတောင်တစ်ခုလုံး အမှောင်ထုထဲတွင် နစ်မွန်းနေ၏။

စခန်းနေရာတွင်သာ မီးတုတ်များ အဆက်မပြတ် လင်းနေသည်။

မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေး စစ်သည်များမှာ တစ်ညလုံး ချီတက်လာခဲ့ရသဖြင့် အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကာ စောစောစီးစီး အိပ်စက်အနားယူကြသည်။

သို့သော်လည်း တပ်မှူး၏ တဲအတွင်းတွင်မူ ငုယင်ဒုဟွမ်၊ လီယန်ကျန်း၊ ဗူကျဲတ်တွန်၊ လျန်မင်းချန်နှင့် အခြားအရာရှိများ စုဝေးနေကြပြီး ဝမ့်လားတောင်၏ မြေပြင်အနေအထားကို ပြသသည့် သဲပုံစံခွက်ရှေ့တွင် ဆွေးနွေးနေကြဆဲဖြစ်သည်။

"မနက်ဖြန် မနက်ကျရင် ဝမ့်လားတောင်ကနေ စထွက်မယ်... ဒီလမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်ပြီး မဟာလီစစ်တပ်ရဲ့ စခန်းဆီကို တတ်နိုင်သလောက် မြန်မြန် ချီတက်မယ်..."

"တပ်နှစ်ခု တိုက်ပွဲဖြစ်လာရင်တော့ မဟာလီစစ်တပ်ကို ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး... သူတို့ရဲ့ စားနပ်ရိက္ခာတွေ ကုန်စင်သွားအောင် ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် နှောင့်ယှက်တိုက်ခိုက်တဲ့ နည်းဗျူဟာကို သုံးမယ်..."

ဤအချိန်တွင် ငုယင်ဒုဟွမ်က သူ၏ စစ်ရေးအစီအစဉ်ကို ထုတ်ဖော်ပြောပြလိုက်သည်။

ဗိုလ်ချုပ်အားလုံးက ခေါင်းညိတ်ကြပြီး တစ်ယောက်မျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိပေ။

"ဒီည ကင်းလှည့်ဖို့ အင်းဆက်တမန်တော်နှစ်ဦးကို တာဝန်ပေးထားပြီးပြီ... ကျွန်တော်တို့တပ်က တစ်နေ့လုံး ချီတက်လာခဲ့ရလို့ ပင်ပန်းနေပြီ... ကောင်းကောင်း အနားယူမှ မနက်ဖြန်ကျရင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် လှုပ်ရှားနိုင်မှာ..."

ငုယင်ဒုဟွမ်က ဖြည့်စွက် ပြောကြားလိုက်၏။

အဆင့် (၇) ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးကို ကင်းစောင့်အဖြစ် ထားရှိထားခြင်းကြောင့် ငုယင်ဒုဟွမ်တွင် မဟာလီစစ်တပ်၏ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုကို စိုးရိမ်စရာ အကြောင်းမရှိတော့ဘဲ စစ်သည်အားလုံးကို စိတ်ချလက်ချ အိပ်စက်စေလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"လျန်မင်းချန်... ထောက်ပံ့ရေးတပ်တွေ ရောက်လာပြီလား..."

ထိုအချိန်တွင် ငုယင်ဒုဟွမ်က အလွန်အရေးကြီးသော မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးလိုက်သည်။

ရိက္ခာနှင့် ထောက်ပံ့ရေးကိစ္စမှာ ငုယင်ဒုဟွမ်၏ စစ်ရေးအစီအစဉ်တွင် အသက်သွေးကြောဖြစ်သဖြင့် သူ အလွန် အလေးထားသည်။

"တပ်မှူး... ရိက္ခာတစ်ဝက်က စခန်းကို ရောက်နေပြီ... နောက်တစ်ဝက်က လမ်းမှာ... မနက်ဖြန် မနက်ကျရင် အကုန်ရောက်မယ်လို့ ခန့်မှန်းပါတယ်..."

ဗိုလ်ချုပ် လျန်မင်းချန်က လေးနက်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ကောင်းပြီ... အစီအစဉ်တွေ အကုန် ပြီးပြီဆိုတော့ အားလုံးပဲ တဲတွေဆီသွားပြီး အနားယူကြတော့..."

"စစ်တပ်က မနက်ဖြန် မနက်ကျရင် စထွက်မယ်..."

"ဒီတိုက်ပွဲက ကျောင်းတော်က စီစဉ်ပေးတဲ့ တာဝန်ပဲ... တာဝန်ပြီးမြောက်ရင် ကျောင်းတော်က ဆုချမှာ သေချာတယ်... ဒါပေမဲ့ မအောင်မြင်ဘူးဆိုရင် ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာ အားလုံး သိကြမှာပါ..."

"အားလုံးပဲ အထူးသတိထားကြ... ဒီနောက်ဆုံးအချိန်မှာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး မဟာလီစစ်တပ်ကို အနိုင်ယူကြရမယ်..."

ငုယင်ဒုဟွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်းပါပြီ..."

ဗိုလ်ချုပ်များက ပြန်ဖြေပြီးနောက် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် တဲထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သူတို့ မသိလိုက်သည်မှာ တဲစွန်းတွင် အသံဖမ်းစက်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့မိသည်ကိုပင်။

၎င်းသည် ကြွက်လေးတစ်ကောင်က စခန်းထဲသို့ လျှို့ဝှက်စွာ ဝင်ရောက်ကာ အသံဖမ်းစက်ကို တိတ်တဆိတ် ချထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင်။

ကျောက်လင်နှင့် သွေးနဂါးအဖွဲ့ဝင် ခြောက်ဦးမှာ ဝမ့်လားတောင်၏ တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင် စုဝေးနေကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ အသံဖမ်းစက်များရှိကြပြီး ငုယင်ဒုဟွမ်နှင့် အခြားသူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုများကို ကြားလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

"သွေးနဂါး... အဲ့ဒီ အဆင့် (၈) အင်းဆက်ကျင့်ကြံသူကို သတ်နိုင်မယ့် ယုံကြည်မှုရှိလား..."

ကျောက်လင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

သွေးနဂါးမှာ အဆင့် (၇) ကျင့်ကြံသူသာ ဖြစ်သော်လည်း ကျောက်လင်ပေးထားသော သွေးခဲဓားရှိနေသဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားမှာ ဆယ်ဆအထိ တိုးမြှင့်သွားကာ အဆင့် (၈) ကျွမ်းကျင်သူကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနေသည်။

"သခင်... တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ရမယ်ဆိုရင်တော့ အဆင့် (၈) ကျွမ်းကျင်သူကို သတ်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိပါဘူး... သွေးခဲဓားရှိပေမဲ့လည်း အဆင့် (၈) ရဲ့ စွမ်းအားက အနီးကပ် ချဉ်းကပ်ဖို့တောင် မလွယ်ပါဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ အလစ်ဝင်တိုက်မယ်ဆိုရင်တော့ အဆင့် (၈) ကျွမ်းကျင်သူကို အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိပါတယ်..."

သွေးနဂါးက အမှန်အတိုင်း ပြောပြသည်။

ကျောက်လင်က ခေါင်းညိတ်သည်။

ဤသို့ဆိုရင် ပိုပြီး လုံခြုံစိတ်ချရအောင် ပိုမိုအစွမ်းထက်တဲ့ မှော်ရတနာတစ်ခု ထပ်လိုသေးသည်။

"သွေးနဂါး... မနက်ဖြန် မနက်ကျရင် မင်းကို မှော်ရတနာတစ်ခု ထပ်ပေးမယ်..."

"အဆင့် (၈) ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်လောက်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းရဲ့ အရသာကို မင်းကို ခံစားစေရမယ်..."

ကျောက်လင်က ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သွေးနဂါးအဖွဲ့ဝင် ခြောက်ဦးစလုံးမှာ ကျောက်လင်ကို အံ့အားသင့်စွာ ငေးကြည့်နေကြသည်။

သူတို့ခြောက်ဦးမှာ ကျောက်လင်နှင့် အတူ အချိန်အတော်ကြာ နေခဲ့ဖူးသဖြင့် ကျောက်လင်က ဤသို့ပြောရဲပြီဆိုလျှင် အဆင့် (၈) ကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းရှိနေပြီဟု ကောင်းကောင်း သိထားကြသည်။

"သခင် စိတ်ချပါ... ကျွန်တော် သေရမယ့်ကိန်း ဆိုက်ရင်တောင် ပျံလွှားကျားရဲအရှင်ကို သတ်ဖြတ်ပါ့မယ်..."

သွေးနဂါးက ချက်ချင်းပင် ခိုင်မာသော သန္နိဋ္ဌာန်ဖြင့် ကတိပေးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... မနက်ဖြန် မနက်ကျရင် မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်က ဒီတောင်ကုန်းခြေရင်းကို ရောက်လာလိမ့်မယ်... အဲ့ဒါက ငါတို့ တိုက်ခိုက်ရမယ့် အချိန်ပဲ..."

"မနက်ဖြန် တိုက်ပွဲက နန်ယွဲ့တိုင်းပြည်ကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားစေလိမ့်မယ်..."

ကျောက်လင်က ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်လေသည်။