အခန်း ၃၀၆

အခန်း (၃၀၆) တိုက်ခိုက်မှုအစပြုပြီး အင်းဆက်ကျင့်ကြံသူများကို အရင်ဆုံး ရှင်းလင်းခြင်း

ညဉ့်အချိန်က တိတ်ဆိတ်စွာ ကုန်ဆုံးသွား၏။

မိုးသောက်ချိန်တွင် မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်၏ စခန်းသည် ဆူညံသွားတော့သည်။

လူတိုင်းသည် တစ်ညတာ အနားယူခဲ့ကြရပြီး စစ်သည်များမှာလည်း စွမ်းအင်အပြည့်နှင့် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေကြ၏။

ထမင်းစားဆောင်တွင် နံနက်စာကို စောစီးစွာ ပြင်ဆင်ထားပေးပြီး ဖြစ်သည်။

မျက်နှာသစ်ပြီးသည်နှင့် စစ်သည်များမှာ တပ်ရင်းအလိုက် တန်းစီကာ အစားအစာများကို ရယူကြပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီ ဝလင်စွာ စားသောက်လိုက်ကြ၏။

"မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်မှ စစ်သည်တို့... ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်ကြစမ်း... လောင်းရှန်းတောင်တန်းဆီ ချီတက်ကြမယ်.."

စားသောက်ပြီးနောက် စစ်သည်များက စခန်းကို သိမ်းဆည်းလိုက်ကြပြီး ဗိုလ်ချုပ် ငုယင်ဒုဟွမ်က ဓားကို မြှောက်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်မှာ စစ်ကြောင်းပုံစံဖြင့် ချီတက်သွား၏။

ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံလွှားကျားရဲအရှင်သည် အဖြူရောင် ကျားကြီးတစ်ကောင်၏ ကျောပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ရှေ့မှ ဦးဆောင်ကာ ဝမ့်လားတောင်မှ ဦးစွာ ထွက်ခွာသွားသည်။ သူသည် လောင်းရှန်းတောင်တန်း၏ အထက်ပိုင်း လေကြောင်းဆီသို့ ရောက်ရှိလာပြီး လမ်းကြောင်းကို ကိုယ်တိုင် ကင်းထောက်ကာ မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်အတွက် လမ်းခင်းပေးရန် ရည်ရွယ်ထား၏။

အနက်ရောင်မြွေတမန်တော်၊ အစိမ်းရောင်ပုစဉ်းရင်ကွဲတမန်တော်နှင့် ဆဋ္ဌမအဆင့် အင်းဆက်ကျင့်ကြံသူ (၁၇) ဦးတို့မှာ မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်၏ ပင်မတပ်ဖွဲ့နောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး လောင်းရှန်းတောင်တန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

ဝမ့်လားတောင်၏ အလယ်တွင် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်၊ တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်၊ တုယွီထောက်နှင့် ချန်ဖန်ဟိုင်တို့ ဦးဆောင်သော ဟေးလုံစခန်းမှ အဖွဲ့ဝင် (၁၀၀၀) ကျော်မှာ အုပ်စုလေးစု ခွဲလိုက်ကြပြီး တောင်ထွတ်လေးခုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။

ဤတောင်ကုန်းလေးခုမှာ တစ်တန်းတည်း စီတန်းနေပြီး တောင်ခြေမှ လမ်းကြောင်းမှာ မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ် ဝမ့်လားတောင်မှ ထွက်ခွာနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်းပင်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဟေးလုံစခန်းမှ အဖွဲ့ဝင် (၁၀၀၀) ကျော်မှာ အရာတိုင်းကို အသွင်ဖန်တီးနိုင်သည့် အစီအရင်ကို အသုံးပြုကာ သူတို့၏ တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်နိုင်ပြီး မြင့်မားသောနေရာတွင် ရှိနေသဖြင့် ရုတ်တရက် အလစ်ဝင်တိုက်ခိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပေသည်။ ကျောက်လင်က အမိန့်ပေးမှုအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထား၏။

ကျောက်လင်၊ ရွှယ်လုံနှင့် အခြားသူ ခြောက်ယောက်တို့မှာ အလယ်တောင်ထွတ်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေရင်း စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ကြွက်လေးမှာ တောင်ခြေတွင် လုံးဝ ပုန်းအောင်းနေ၏။

၎င်းသည် ငှက်သိုက်တစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ထားပြီး ထိုနေရာတွင် သက်သောင့်သက်သာ လဲလျောင်းနေကာ ခြေတိုလေးများကို မြှောက်ထားရင်း ကျောက်လင်၏ အမိန့်ကို စောင့်မျှော်နေသည်။

မကြာမီပင် မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်၏ ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့မှာ ပထမဆုံး တောင်ကုန်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အရာတိုင်းကို အသွင်ဖန်တီးနိုင်သည့် အစီအရင်၏ အကာအကွယ်ဖြင့် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်မှာ ဟေးလုံစခန်းမှ အဖွဲ့ဝင် သုံးရာနီးပါးကို ဦးဆောင်ကာ တောင်စောင်းတွင် ထိုင်နေကြသည်။ သူတို့၏ တည်ရှိမှုမှာ တောမြက်ပင်များအလား သိမ်မွေ့လွန်းသဖြင့် မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်မှ လုံးဝ မတွေ့ရှိလိုက်ချေ။

ထို့ကြောင့် မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်၏ ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့မှာ ပထမဆုံး တောင်ကုန်းကို အေးဆေးစွာ ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့မှာ ဘေးကင်းစွာ ဖြတ်ကျော်သွားပြီး နောက်မှ လိုက်ပါလာသည့် မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်မှာလည်း အတော်လေး လွယ်ကူစွာ ချီတက်သွား၏။

ကောင်းကင်ယံတွင် အနက်ရောင်မြွေတမန်တော်နှင့် အစိမ်းရောင်ပုစဉ်းရင်ကွဲတမန်တော်တို့မှာ ရံဖန်ရံခါ ပျံတက်လာကာ မဟာလီမင်းဆက်မှ ကျင့်ကြံသူများ လာမလာကို စစ်ဆေးသည့်အနေဖြင့် သင်္ကေတပြ ကင်းထောက်မှုများ ပြုလုပ်ကြသည်။

မကြာမီတွင် လူ (၅၀၀၀) ပါဝင်သည့် ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့မှာ စတုတ္ထမြောက် တောင်ကုန်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်နှင့် ဟေးလုံစခန်းမှ ညီအစ်ကို သုံးရာနီးပါးမှာ ဤတောင်ထွတ်တွင် တပ်စွဲထားကြ၏။

သူတို့ဆီသို့ ပြေးလာနေသည့် စစ်သည် ငါးထောင်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ဖြင့် တောက်လောင်သွားပြီး ယခုချက်ချင်း တောင်အောက်သို့ ဆင်း၍ တိုက်ခိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။

သို့သော် ကျောက်လင်က တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်မပေးသေးသဖြင့် ဟေးလုံစခန်းမှ လူများမှာ မိမိသဘောဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

"သခင်... မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ဝင် တစ်သိန်းခန့်က ပထမဆုံးတောင်ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီ..."

အလယ်တောင်ထွတ်ပေါ်တွင် သွေးဓားက သတင်းပို့လိုက်၏။

"ထောက်ပံ့ရေးတပ်ဖွဲ့က ပထမဆုံးတောင်ကို ရောက်တာနဲ့ ငါတို့ တိုက်ခိုက်ကြမယ်..."

ကျောက်လင်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

တပ်ဖွဲ့တိုင်းတွင် ထောက်ပံ့ရေးတပ်ဖွဲ့မှာ အမြဲတမ်း နောက်ဆုံးမှ လိုက်ပါလာစမြဲ ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်၏ အစီအစဉ်မှာ ရိုးရှင်း၏။ တိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဖွဲ့များကို ပထမဆုံးတောင်ကို အရင်ဖြတ်ကျော်ခိုင်းပြီးနောက် မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်၏ အများစုကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် ရုတ်တရက် အလစ်ဝင်တိုက်ခိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထောက်ပံ့ရေးတပ်ဖွဲ့မှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အားနည်းသဖြင့် တစ်ကြိမ်တိုက်ခိုက်ရုံနှင့်ပင် သူတို့ကို ချေမှုန်းရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဟေးလုံစခန်းမှ လူတိုင်းမှာ ဆက်လက်၍ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်၏ တပ်ရင်းအတွင်း ဗိုလ်ချုပ် ငုယင်ဒုဟွမ်၊ ဗိုလ်ချုပ် လီယန်ကျန်း၊ ဗူကျဲတ်တွန်နှင့် လျန်မင်းချန်တို့မှာ မြင်းစီးရင်း အတူတကွ ရှိနေကြသည်။

"ဗိုလ်ချုပ်... တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတယ်လို့ ကျွန်တော် ခံစားနေရတယ်..."

ထိုအချိန်တွင် လီယန်ကျန်းက စကားဆိုလိုက်သည်။

"အိုး... ငါ့ကို အသေးစိတ် ပြောပြပါဦး..."

ငုယင်ဒုဟွမ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။

"ဗိုလ်ချုပ်... ယုတ္တိဗေဒအရ ပြောရရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင် နှစ်သိန်းကို စုစည်းလိုက်တာကို လီအင်ပါယာ တပ်ဖွဲ့အနေနဲ့ ဘယ်နည်းလမ်းနဲ့မဆို သိရှိနိုင်ရမှာပါ..."

"ကျွန်တော်တို့ လမ်းခရီးမှာ ဘာအတားအဆီးမှ မတွေ့ခဲ့ရသလို မဟာလီမင်းဆက်ကလည်း ကျွန်တော်တို့ကို သတိပေးဖို့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်တောင် မလွှတ်ခဲ့ဘူး..."

"ဒါက အလွန်တရာကို ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး..."

လီယန်ကျန်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဗိုလ်ချုပ် ဗူကျဲတ်တွန်နှင့် လျန်မင်းချန်တို့၏ မျက်နှာများမှာ တုန်ခါသွားပြီး သူတို့တွင်လည်း မသက်မသာ ဖြစ်ရသည့် အတွေးများ ဝင်လာသည်။

သို့သော် ငုယင်ဒုဟွမ်မှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွား၏။

"လီအင်ပါယာ တပ်ဖွဲ့က လက်ရှိမှာ စားနပ်ရိက္ခာ ရှားပါးမှုကို ရင်ဆိုင်နေရတာ... သူတို့က အကြီးစား စစ်ဆင်ရေးမျိုးကို လုပ်ဖို့ ဝံ့ရဲပါ့မလား..."

"သူတို့ တပ်ဖွဲ့က လောင်းရှန်းတောင်တန်းဆီကိုသာ ဆုတ်ခွာနိုင်လိမ့်မယ်..."

"လီအင်ပါယာမှာ ကျန်ရစ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူလည်း များများစားစား မရှိတော့ဘူး... ယွီဝမ်ချွန်းက ဘုရားကျောင်းမှာ ပိတ်မိနေပြီး ပြန်မလာနိုင်ဘူး... တခြား ကျင့်ကြံသူတွေကလည်း ထိတ်လန့်နေကြတာဆိုတော့ ငါတို့ကို တားဆီးဖို့ မလာရဲကြတာ..."

"ဗိုလ်ချုပ်လီ... ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ လီအင်ပါယာ တပ်ဖွဲ့ရဲ့ ရှေ့တန်းကို ချီတက်ကြတော့မှာမို့ မကြာခင်မှာပဲ စစ်ဖြစ်ကြတော့မယ်... တပ်ဖွဲ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ထိခိုက်စေမယ့် စကားမျိုးတွေကို မပြောဆိုသင့်ဘူး..."

ငုယင်ဒုဟွမ်က တင်းမာသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဗိုလ်ချုပ်သုံးယောက်မှာ စကားမဆိုဝံ့တော့ဘဲ အကြံပြုချက်များကို ဆက်လက် မပေးရဲတော့ချေ။

မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်မှာ စိတ်ဓာတ်မြင့်မားစွာဖြင့် ဆက်လက် ချီတက်နေကြသည်။

တစ်နေရာတွင် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်မှာ သူမ ကာကွယ်နေသည့် ပထမဆုံးတောင်ကုန်းတွင် မြင်းဆွဲလှည်းများနှင့် ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများ စီတန်းလာသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ ထောက်ပံ့ရေးတပ်ဖွဲ့ ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်၏ စိတ်အာရုံမှာ ကံကြမ္မာနတ်ဘုရား အဆင့်စာရင်းနှင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ထိုအချိန်တွင် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်၏ ရှုထောင့်မှတစ်ဆင့် ဤမြင်ကွင်းကို သူ တွေ့လိုက်ရ၏။

"သွေးဓား... သွေးယုန်... မင်းတို့ ခြောက်ယောက်... လှုပ်ရှားကြတော့... မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်နောက်က လိုက်လာတဲ့ အင်းဆက်ကျင့်ကြံသူတွေကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်..."

ကျောက်လင်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အနက်ရောင်မြွေတမန်တော်၊ အစိမ်းရောင်ပုစဉ်းရင်ကွဲတမန်တော်နှင့် အခြား အင်းဆက်ကျင့်ကြံသူ (၁၉) ဦးတို့မှာ မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်နောက်တွင် လိုက်ပါလာနေကြ၏။

ဤစွမ်းအားကြီးမားသည့် ကျင့်ကြံသူများကို ပထမဆုံးလှိုင်းတွင် ရှင်းလင်းပစ်ရမည် ဖြစ်သည်။

မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်မှ အားနည်းပြီး အရေးမပါသော လူသားများအတွက်မူ ဟေးလုံစခန်းမှ ညီအစ်ကို တစ်ထောင်ကျော်ထံ ထားခဲ့လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... သခင်..."

လုပ်ကြံသူ ခြောက်ယောက်က ကျယ်လောင်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် လုပ်ကြံသူ ခြောက်ယောက်မှာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး အင်းဆက်ကျင့်ကြံသူ (၁၉) ဦး စုဝေးနေသည့် နေရာဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြ၏။

အစီအရင်၏ အကူအညီဖြင့် လုပ်ကြံသူ ခြောက်ယောက်ဖြစ်သည့် သွေးဓားနှင့် သွေးယုန်တို့၏ အငွေ့အသက်များမှာ တောထဲတွင် ပျံသန်းနေသည့် ခြင်များအလား မသိသာလှပေ။

"အစိမ်းရောင်ပုစဉ်းရင်ကွဲ... ပင်မတပ်ဖွဲ့က တောင်တန်းထဲကို ဝင်သွားပြီ... လေကြောင်းကနေ တစ်ခေါက်လောက် ထပ်ကင်းထောက်ကြရအောင်..."

ထိုအချိန်တွင် အနက်ရောင်မြွေတမန်တော်က စကားဆိုလိုက်သည်။

အင်းဆက်တစ်ရာကျောင်းတော်က ဤတစ်ကြိမ်တွင် အင်းဆက်ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဆယ်ကို ကူညီရန် စေလွှတ်လိုက်ပြီး ဤစစ်ရေးစစ်ဆင်ရေး အောင်မြင်စေရန်အတွက် သစ္စာဆိုထားကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဤဆဋ္ဌမအဆင့် အင်းဆက်ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်မှာ သတိမလျှော့ရဲကြပေ။

"ကောင်းပြီ... လေကြောင်း ကင်းထောက်မှု တစ်ခေါက် ထပ်လုပ်ကြတာပေါ့..."

အပြာရောင် ပုစဉ်းရင်ကွဲက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်မှာ ကောင်းကင်သို့ တစ်ဖန်ပြန်၍ ပျံသန်းသွားကြသည်။

သူတို့နှစ်ယောက် မီတာတစ်ရာ အမြင့်သို့ ပျံသန်းလိုက်သည့်အချိန်တွင် သူတို့၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ထိတွေ့ခံစားမှုမှာ ထူးခြားသည့် တစ်စုံတစ်ခုကို သိရှိလိုက်သည်။

အစီအရင်သည် လုပ်ကြံသူ ခြောက်ယောက်ဖြစ်သည့် သွေးဓားနှင့် သွေးယုန်တို့၏ အငွေ့အသက်များကို ဖုံးကွယ်ရန် လုံလောက်သည့်တိုင် သူတို့ အလွန်နီးကပ်သွားသည့်အခါ ထိုဆဋ္ဌမအဆင့် အင်းဆက်ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်ကို သတိပေးလိုက်မိသည်။

"ဘယ်သူလဲ..."

အင်းဆက်ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်မှာ ရန်သူကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သွေးဓားနှင့် သွေးယုန်တို့မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာကြသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်မှာ လျှပ်စီးအလား လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီ လှမ်းကာ အင်းဆက်ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာ၏။

သွေးခဲဓားနှစ်လက်မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မဟာလီမင်းဆက်က သေသင့်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေပါလား..."

အနက်ရောင်မြွေတမန်တော်နှင့် အစိမ်းရောင်ပုစဉ်းရင်ကွဲတမန်တော် နှစ်ယောက်လုံးမှာ သွေးဓားနှင့် သွေးယုန်တို့သည် မဟာလီမင်းဆက်မှ ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ပြီး သူတို့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် ဤနေရာတွင် တမင် ပုန်းအောင်းနေသည်ဟု ယုံကြည်သွားကြသည်။

သူ၏ ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အနက်ရောင်မြွေက သွေးဓားကို တိုက်ခိုက်ရန် သူ၏ လျှို့ဝှက်အနက်ရောင်မြွေကျင့်စဉ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

သို့သော် သွေးခဲဓားမှာ အဋ္ဌမအဆင့် ရတနာဓားတစ်လက် ဖြစ်သည်။

သွေးဓား၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထက်ဝက်ကို သွေးခဲဓားအတွင်းသို့ ပို့လွှတ်လိုက်ရာ အဋ္ဌမအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှင့် တန်းတူ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြင်းအားကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ဓားစွမ်းအင်မှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနက်ရောင်မြွေကို အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်သွားကာ အနက်ရောင်မြွေ အသုံးပြုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ရောက်ရှိသွား၏။

အနက်ရောင်မြွေက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေါက်ကွဲစေလိုက်သည်။