အခန်း ၃၀၈

အခန်း (၃၀၈) မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်မှ စစ်သားတစ်သိန်းအား သတ်ဖြတ်ခြင်း

မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်မှ စစ်သားခြောက်သောင်းမှာ အသက်ဘေးမှလွတ်မြောက်စေရန် အလုအယက် ထွက်ပြေးကြ၏။

သူတို့၏ တပ်မှူးများနှင့် ဗိုလ်ချုပ်များက မည်မျှပင် အော်ဟစ်တားမြစ်စေကာမူ စစ်သားများမှာ ပြင်းအားမြင့်ဗုံးများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကြောင့် အသည်းအသန် ကြောက်လန့်နေကြသဖြင့် ထိုအမိန့်များကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

စစ်သားများမှာ တောင်ကုန်းပေါ်သို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြေးတက်လာကြသည်။

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်၊ တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်၊ တုယွီထောက်နှင့် ချန်ဖန်ဟိုင်တို့သည် စစ်မြေပြင်အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

စစ်သားများ ထိတ်လန့်တကြား တောင်ကုန်းပေါ်သို့ ပြေးတက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုသူလေးဦးမှာ ချက်ချင်းပင် လက်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်၏။

ဤသည်မှာ စနိုက်ပါသမား ၂၅၀ အား ပစ်ခတ်ရန် အချက်ပေးသည့် လက်ဟန်ဖြစ်သည်။

တောင်ကုန်းလေးခုပေါ်ရှိ စနိုက်ပါသမားအားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ဝပ်လိုက်ကြသည်။

ဒက်...ဒက်…

မှန်ပြောင်းများ၏ အကူအညီဖြင့် ဤစနိုက်ပါသမားများ၏ ကျည်ဆံများသည် နတ်ဘုရားတို့ စွမ်းဆောင်ပေးသကဲ့သို့ တိကျနေ၏။

စနိုက်ပါကျည်ဆံတိုင်းသည် မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်မှ စစ်သားတစ်ယောက်စီ၏ အသက်ကို နှုတ်ယူသွားသည်။

စနိုက်ပါသေနတ်ဖြင့် ပစ်ခတ်မှုမှာလည်း အလွန်ပင် လျင်မြန်၏။

တစ်ချက်ပစ်ပြီးနောက် ပြန်လည်ချိန်ရွယ်ခြင်းမှာ ဤစနိုက်ပါသမားများအတွက်မူ အလေ့အကျင့်ဖြစ်နေသဖြင့် သဘာဝကျလှသည်။

ကျည်ဆံများ ကျရောက်လာသောအခါ တောင်ကုန်းပေါ်သို့ ပြေးတက်လာသော စစ်သားများမှာ ဦးခေါင်းကို မှန်မှန်ထိမှန်ကာ အလွန်ရက်စက်စွာ သေဆုံးသွားကြ၏။

နောက်မှ ပြေးတက်လာသော စစ်သားများမှာ အရှေ့မှလူများ၏ ဦးခေါင်းများ ပေါက်ထွက်ကာ သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ချက်ချင်းပင် နောက်ပြန်လှည့်ပြေးကြသည်။

စနိုက်ပါသမားများမှာ တစ်ချက်ပစ်ပြီးသည်နှင့် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိတော့ပေ။

ကျည်ဆံများမှာ တစ်တောင့်ပြီးတစ်တောင့် ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း စနိုက်ပါသေနတ် မရှိသည့် ဟေးလုံစခန်းမှ အဖွဲ့ဝင်များမှာ ဒုံးကျည်လောင်ချာများကို ပခုံးတွင် ထမ်းကာ ပစ်မှတ်များကို အဆက်မပြတ် ရှာဖွေနေကြသည်။

မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်မှ စစ်သားများ စုမိသည်နှင့် ပြင်းအားမြင့်ဗုံးများကို ချက်ချင်း ပစ်ချလိုက်၏။

ဤရူးသွပ်သည့် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အချိန်တိုအတွင်းတွင် နောက်ထပ် မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်သား ၂၀၀၀၀ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

အချိန်တိုလေးအတွင်း၌ပင် မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်မှ စစ်သား ၆၀၀၀၀ အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီး သူတို့၏ ရုပ်အလောင်းများမှာ တောင်လမ်းတစ်လျှောက် ပြည့်နှက်နေ၏။

"ဘယ်သူလဲ ဘယ်သူလဲ..."

တပ်မှူး ငုယင်ဒုဟွမ်မှာ သူ၏စစ်သားများ အမြောက်အမြား သေဆုံးဒဏ်ရာရသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အမျက်ဒေါသထွက်လှသည်။

ငုယင်ဒုဟွမ်မှာ အင်းဆက်ကျင့်ကြံသူများက ဝမ့်လားတောင်တွင် ပုံမှန်ကင်းလှည့်နေသည်ဟု ထင်မှတ်ထားသဖြင့် ချုံခိုတိုက်ခိုက်သူ ရှိလိမ့်မည်ဟု မည်သို့မျှ မတွေးထင်ထားပေ။ သူသည် စိုးရိမ်စိတ်မရှိဘဲ မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်မှ စစ်သားများကို စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် ရှေ့သို့တိုးစေခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်မှာ လုံးဝ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားသည်။

ယခုအခါတွင် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေပြီး စစ်ပွဲမှာလည်း ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသဖြင့် တပ်မှူးဖြစ်သူ သူကိုယ်တိုင်ပင် စစ်သားများကို စုစည်းနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

သူသည် စစ်သားများ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးနေသည်ကိုသာ ကြည့်နေနိုင်ပြီး ထိုစစ်သားများ၏ ဦးခေါင်းများ ပေါက်ထွက်ကာ သေဆုံးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ငုယင်ဒုဟွမ်၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းသွားကာ ရူးသွပ်သွားတော့၏။

ဗိုလ်ချုပ်များဖြစ်ကြသည့် လီယန်ကျန်း၊ ဗူကျဲတ်တွန်နှင့် လျန်မင်းချန်တို့သည်လည်း သူတို့၏စစ်သားများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လဲကျသွားသည်ကို ကြည့်နေရသည်။ သူတို့သည် စစ်သားများကို အစုလိုက်အပြုံလိုက်မနေဘဲ နေရာယူရန် အော်ဟစ်နေသော်လည်း စစ်သားများ၏ အော်ဟစ်သံများက သူတို့၏အသံကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ထို့ကြောင့် ဤတပ်မှူးလေးဦးမှာ စစ်သားများကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ တစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်း သတ်ဖြတ်ခံနေရသည်ကို လက်ပိုက်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

သွေးဓားနှင့် သွေးယုန်အပါအဝင် လုပ်ကြံသူခြောက်ဦးမှာ အင်းဆက်ဘုရင်ရှစ်ပါး၏ဘေးရှိ တောင်ကုန်းပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ သူတို့သည် အခွင့်အရေးကို စောင့်နေခြင်းဖြစ်ပြီး အင်းဆက်ဘုရင်ရှစ်ပါး၏ အကာအကွယ် အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြ၏။

ရုတ်တရက် လုပ်ကြံသူခြောက်ဦး၏ ရှေ့တွင် မြေအိုးခြောက်လုံး ပေါ်လာသည်။

"ဒါကို ဆရာက ပေးလိုက်တာ..."

သွေးဓားက ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်၏။

ကျောက်လင်သည် သူတို့ခြောက်ဦးအား ဤမြေအိုးထဲတွင် ကျင့်ကြံသူများ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပိတ်လှောင်နိုင်သည့် ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းအရည်ပါဝင်ကြောင်း ပြောထားခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် သွေးဓားဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်ခြောက်ဦးမှာ ကျောက်လင်သည် ၎င်းအရည်ကို ပစ်ချရန်အတွက် ပေးပို့လိုက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားသည်။

ထို့ကြောင့် သွေးဓားမှာ မြေအိုးခြောက်လုံးကို ကိုင်မြှောက်ကာ အင်းဆက်ဘုရင်ရှစ်ပါး၏ အပေါ်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွား၏။

ထို့နောက် အင်းဆက်ဘုရင်အား ပြင်းအားမြင့်ဗုံးတစ်လုံး ပစ်ချသည့်အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သွေးဓားက မြေအိုးခြောက်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်ချလိုက်သည်။

ပြင်းအားမြင့်ဗုံးမှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဗုံးစများစွာ လွင့်စဉ်ကာ အင်းဆက်ဘုရင်၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ စစ်သားများကို သေဆုံးစေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အင်းဆက်ဘုရင်ရှစ်ပါး၏ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်များကြောင့် အင်းဆက်ဘုရင်များနှင့် သူတို့၏ သားရဲများမှာမူ ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

မြေအိုးခြောက်လုံးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ကွဲကြေသွားသဖြင့် အသံကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

မြေအိုးကွဲသွားသောအခါ အတွင်းတွင် သိမ်းဆည်းထားသည့် ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းအရည်မှာ စတင်ပျံ့နှံ့သွားသည်။

အင်းဆက်ဘုရင်ရှစ်ပါးနှင့် သူတို့၏ အင်းဆက်သားရဲများမှာ ရုတ်တရက် လေကြောင်းမှ တိုက်ခိုက်မှုကိုသာ အာရုံစိုက်နေကြသဖြင့် ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းအရည်ကို မသိလိုက်ကြပေ။

တပ်မှူး ငုယင်ဒုဟွမ်၊ ဗိုလ်ချုပ် လီယန်ကျန်း၊ ဗူကျဲတ်တွန်နှင့် လျန်မင်းချန်တို့လည်း အင်းဆက်ဘုရင်ရှစ်ပါး၏ ဘေးသို့ အပြေးရောက်လာကြသည်။

ဤသူလေးဦးမှာ ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် အဆင့်ရှိကြသူများဖြစ်ရာ ပြင်းအားမြင့်ဗုံး၏ ပေါက်ကွဲမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိကြသည်။ သို့သော်လည်း အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသည့် လုပ်ကြံသူများကိုမူ သူတို့ မခံနိုင်မှန်း ကောင်းစွာ သိကြ၏။

ထို့ကြောင့် ဗိုလ်ချုပ်လေးဦးမှာ အင်းဆက်ဘုရင်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ပတ်ပတ်လည်မှ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ရန် အင်းဆက်ဘုရင်၏ ဘေးသို့ ပြေးသွားကြသည်။

ပတ်ပတ်လည်တွင် ပြင်းအားမြင့်ဗုံးများနှင့် စနိုက်ပါသေနတ်များမှာ အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ပြင်းအားမြင့်ဗုံး ၉၀၀၀ အနက် ၅၀၀၀ မှာ တစ်ခါတည်း ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။

စနိုက်ပါကျည်ဆံ ၁၀၀၀၀ အနက် ၅၀၀၀ မှာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ပထမတောင်ကုန်းနှင့် စတုတ္ထတောင်ကုန်းကြားတွင် တပ်စွဲထားသော မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်သား ၁၀၀၀၀၀ အနက် ၈၀၀၀၀ ကျော် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး အနည်းငယ် သို့မဟုတ် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသူမှာ ထောင်ဂဏန်းရှိသည်။

စစ်သား ၁၀၀၀၀ သာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ အတော်လေး ပါးနပ်ကြပြီး သစ်ပင်ကြီးများ သို့မဟုတ် ကျောက်တုံးများနောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေကြသဖြင့် ပြင်းအားမြင့်ဗုံးများနှင့် စနိုက်ပါသေနတ်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း ဤစစ်သား ၁၀၀၀၀ မှာလည်း အလွန်ကြောက်လန့်နေကြပြီး မည်သူမျှ ခေါင်းထောင်ရဲခြင်း မရှိကြဘဲ ပုန်းအောင်းနေရုံသာ တတ်နိုင်ကြ၏။

အင်းဆက်ဘုရင်ရှစ်ပါး၊ အင်းဆက်သားရဲရှစ်ကောင်နှင့် ဗိုလ်ချုပ်များမှာ စုမိနေကြသဖြင့် အလွန်ပင် ထင်ရှားနေသည်။

ဤအချိန်တွင် ကျောက်လင်သည် စစ်မြေပြင်အခြေအနေကို ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး ပြင်းအားမြင့်ဗုံးများနှင့် စနိုက်ပါသေနတ်များဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် မလိုအပ်တော့ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ညီအစ်ကိုတို့ အားလုံး ချက်ချင်းဆင်းပြီး မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်တပ်ကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်လိုက်ကြ..."

အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်၊ တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်၊ တုယွီထောက်နှင့် ချန်ဖန်ဟိုင်တို့မှာ နားလည်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် နောက်ထပ် လက်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ရာ အားလုံးမှာ ဒုံးကျည်လောင်ချာများနှင့် စနိုက်ပါသေနတ်များကို သိမ်းလိုက်ပြီး ကျောက်လင်ပေးထားသည့် အဂ္ဂိရတ်လက်နက်ဖြစ်သော ဓားရှည်များကို ကိုင်စွဲလိုက်ကြသည်။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ကျောက်လင်သည် မဟာလီမင်းဆက်၏ ရတနာဂိုဒေါင်မှ အဂ္ဂိရတ်လှံထောင်ပေါင်းများစွာကို စုဆောင်းထားခဲ့သည်။ သူသည် ယခင်က အသုံးမပြုခဲ့သော်လည်း ဟေးလုံစခန်းကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် ဤအဂ္ဂိရတ်လှံများကို အသုံးပြု၍ ဟေးလုံစခန်းမှ အဖွဲ့ဝင်များအား လက်နက်တပ်ဆင်ပေးခဲ့သည်။

အစီအရင်ကို အသုံးပြု၍ ဟေးလုံစခန်းမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ထောင်ကျော်မှာ တောင်ကုန်းမှ ချက်ချင်း ဆင်းလာကြပြီး သစ်ပင်နောက်နှင့် ကျောက်တုံးအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်သားများထံ ရောက်ရှိလာကြသည်။

တစ်ယောက်ယောက်ကို တွေ့သည်နှင့် ချက်ချင်း ပစ်ခတ်လိုက်၏။

ရလဒ်မှာ တိုက်ခိုက်မှုမှ လွတ်မြောက်သည်ဟု ထင်မှတ်ထားကြသော မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်သားများမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည့် လှံချက်များကြောင့် အသက်ဆုံးရှုံးသွားရသည်။

ကျန်ရှိနေသည့် မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်သား ၁၀၀၀၀ မှာလည်း အမြန်ပင် အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခံလိုက်ရသည်။

စစ်မြေပြင်တွင် အင်းဆက်ဘုရင်ရှစ်ပါး၊ ဗိုလ်ချုပ်လေးဦးနှင့် အရာရှိအချို့သာ ကျန်ရှိတော့၏။

ဤအချိန်တွင် ကျောက်လင်က ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟေးလုံစခန်းမှ ညီအစ်ကိုတို့ ပြန်လာခဲ့ကြ..."

မကြာမီပင် အဖွဲ့ဝင်တစ်ထောင်ကျော်မှာ ကျောက်လင်ရှိရာ တောင်ကုန်းပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။

"အဲဒီအင်းဆက်ဘုရင်ရှစ်ပါးက မင်းတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူး..."

"အခု မင်းတို့လေးယောက်နဲ့ ဟေးလုံစခန်းက ညီအစ်ကိုတွေသွားပြီး ထောက်ပံ့ရေးတပ်ကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပြီး စားနပ်ရိက္ခာနဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သိမ်းဆည်းခဲ့ကြ..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။

ထောက်ပံ့ရေးစစ်သား ၅၀၀၀ မှာ ပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်နေစဉ် တောင်ကုန်းပေါ်မှ ပေါက်ကွဲသံများနှင့် တိုက်ပွဲအော်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ရှေ့သို့တိုးရမလား၊ နောက်သို့ဆုတ်ရမလား မသိဘဲ ရပ်တန့်နေကြသည်။

ဟေးလုံစခန်းမှ လူများကို ဤထောက်ပံ့ရေးစစ်သားများကို တိုက်ခိုက်ရန် စေလွှတ်လိုက်ခြင်းမှာ အကောင်းဆုံးပင်ဖြစ်သည်။

"သဘောတူပါတယ်..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်နှင့် အခြားသူ သုံးဦးမှာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။

စနိုက်ပါကျည်ဆံ ၅၀၀၀ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ကောင်းမွန်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်ပါက ဟေးလုံစခန်းမှ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများကို မထိခိုက်စေဘဲ ထောက်ပံ့ရေးတပ်တစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့လေးဦးမှာ ဟေးလုံစခန်းမှ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ကျောက်လင်သည် သွေးဓားဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်ခြောက်ဦးအား ကြည့်လိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းအရည်တွေက သူတို့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို စုပ်ယူသွားပြီ... အခု မင်းတို့လှုပ်ရှားဖို့ အချိန်ပဲ..."

ကျောက်လင်က အမိန့်ပေးလိုက်၏။