အခန်း ၂၅၁

အခန်း (၂၅၁) ဂုဏ်သိက္ခာ တည်ဆောက်ခြင်း

စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျုံးယွီသည် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကာ သွေးများ အန်ချလိုက်လေ၏။

'ဝုန်း!' ခနဲ အသံနှင့်အတူ ကျုံးယွီသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျသွားပြီး မြေကြီးကို အနည်းငယ် တုန်ခါသွားစေလေသည်။

ရုတ်တရက် အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားမှုကြောင့် ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြပြီး ဘာတွေ ဖြစ်သွားမှန်း နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြလေ၏။

ရှင်းပါရွှယ်သည် သူမ၏ ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အဝေးမှ လျှောက်လာသော ကျိုးယွမ်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ ရေပြင်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေလေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှင်းပါရွှယ်သည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေတော့သည်။

သူမ အစောပိုင်းက တင်းခံထားခဲ့မှုအတွက် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေမိ၏။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များသည် ရှင်းပါရွှယ်၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်သွားကြပြီး ကျိုးယွမ်အပေါ် ကျရောက်သွားကြလေသည်။

ရှောင်ယွင်တောင်ထိပ်မှ လူအားလုံး ဝမ်းမြောက်သွားကြသော်လည်း မောင်းရုံနှင့် လီကျီဝေ့တို့မှာမူ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြလေ၏။

"တောင်ထိပ်သခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ရှောင်ယွင်တောင်ထိပ်မှ လူများသည် ကျိုးယွမ်ကို အရိုအသေပေးလိုက်ကြပြီး သူ့အတွက် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ရှင်းပါရွှယ်ထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ လက်ဝါးရာကို မြင်ချိန်တွင် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေ၏။

သူမကို ဘယ်သူ ရိုက်လိုက်တာလဲ။

ကျိုးယွမ်သည် ရှင်းပါရွှယ်ကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

ခွေးတစ်ကောင်ကို ရိုက်မည်ဆိုလျှင်ပင် ပိုင်ရှင်ကို မျက်နှာထောက်ရမည်ဟု ဆိုရိုးစကား ရှိလေသည်။

ယခုအခါ သူသည် ရှောင်ယွင်တောင်ထိပ်၏ သခင်ဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ သူ့ကို မျက်နှာဖြတ်ရိုက်ခြင်း မဟုတ်ပါလော။

ဤလူများကို သူ့အား စမ်းသပ်ရန်အတွက် တစ်စုံတစ်ယောက်က တမင်တကာ စေလွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ကျိုးယွမ် ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

သူသည် မူလက နာမည်ကြီးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့သလို ကျန်းချောင်ခန်းမ ကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုတွင် ဟန်ရေးပြရန် ပို၍ပင် ဆန္ဒမရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် ယခု ကြည့်ရသည်မှာ နေရာတစ်ခုတွင် အချိန်အတန်ကြာ နေထိုင်လိုပါက ကိုယ့်တွင်ရှိသော အစွမ်းအစအချို့ကို ပြသခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

ရှင်းပါရွှယ်သည် တိတ်ဆိတ်နေလေ၏။

မောင်းရုံသည် ကျောက်စိမ်းမိန်းမပျိုတောင်ထိပ်၏ အချစ်တော် တပည့်ဖြစ်ကြောင်း သူမ ကောင်းစွာ သိရှိထားပြီး သူမကို စော်ကားခြင်းက မိမိအတွက် ဆိုးရွားသော အကျိုးဆက်များ ဖြစ်စေနိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်ထားပေသည်။

သို့သော် ရှောင်ယွင်တောင်ထိပ်မှ အခြားသူများသည် ထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်ကြချေ။

တပည့်တစ်ဦးက ရှေ့သို့ ထွက်လာလေ၏။

"တောင်ထိပ်သခင်... သူတို့ သုံးယောက်က ရှောင်ယွင်တောင်ထိပ်ကို အခုလေးတင် ရောက်လာပြီး လှည့်ကြည့်ချင်တယ်လို့ ပြောပါတယ်"

"စီနီယာအစ်မရှင်းက တောင်ထိပ်သခင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေလို့ အနောက်ဘက်ခန်းမကို လောလောဆယ် သွားလို့မရဘူးလို့ ပြောပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီစကားကို ကြားတာနဲ့ စီနီယာအစ်မမောင်းက စီနီယာအစ်မရှင်းကို ဘာမှမပြောဘဲ ရိုက်ချလိုက်တာပါ"

"ပြီးတော့ သူက ပြင်ပတောင်ထိပ်သခင် တစ်ယောက်က သူတို့ရှေ့မှာ လာဟန်ရေးပြနေတယ်လို့ ပြောပါသေးတယ်"

တပည့်၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ပြဿနာ၏ အကြောင်းရင်းကို ကျိုးယွမ် ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီးနောက် မောင်းရုံနှင့် လီကျီဝေ့တို့ကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်လေ၏။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အလိုအလျောက် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားကြသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် စိုက်ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

'ဖြန်း' ခနဲ အသံနှင့်အတူ မောင်းရုံသည် ကျိုးယွမ်၏ ရိုက်ချက်ကြောင့် လွင့်စင်သွားလေ၏။

မောင်းရုံ၏ နှုတ်ခမ်းများမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သွားအချို့နှင့်အတူ သွေးများ အန်ချလိုက်လေသည်။

'ဝုန်း!' ခနဲ အသံနှင့်အတူ မောင်းရုံသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားပြီး သူမ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ဆံထိုးမှာ ချက်ချင်း ကျိုးပဲ့သွားကာ ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားပြီး အလွန် စုတ်ပြတ်သတ်နေလေ၏။

ကျိုးယွမ် လှုပ်ရှားလိုက်ပုံမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှသဖြင့် သူ မည်သို့ လှုပ်ရှားလိုက်သည်ကို မည်သူကမျှ မမြင်လိုက်ကြချေ။

သူတို့ သတိဝင်လာချိန်တွင် မောင်းရုံမှာ သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်ယွင်တောင်ထိပ်ရှိ လူတိုင်း ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြလေသည်။

ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ရှောင်ယွင်တောင်ထိပ်မှ တပည့်များ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားကြလေ၏။

'ဖြန်း!' ခနဲ အသံ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီး လီကျီဝေ့သည် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကာ အခုလေးတင် ထလာသော မောင်းရုံနှင့် ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိလေသည်။

လီကျီဝေ့သည် သွားအချို့ ရောနှောနေသော သွေးများကို အန်ချလိုက်လေ၏။

လီကျီဝေ့၏ အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ သူတို့နှစ်ဦးသည် အစုအပုံလိုက် လိမ့်ကျသွားပြီး အလွန် စုတ်ပြတ်သတ်နေကြလေသည်။

"ကျိုး ဆိုတဲ့ကောင်!... မင်းက ငါ့တပည့်ကို အနိုင်ကျင့်ရဲတယ်ပေါ့... မင်းက သေချင်နေတာလား!"

ထိုအချိန်တွင် အဝေးမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အသက် ငါးဆယ်ခန့်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ပေါ်လာကာ ရွှေအမြုတေ နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်လေ၏။

ဤပုဂ္ဂိုလ် ပေါ်လာခြင်းနှင့်အတူ ဧရာမ ဖိအားကြီးတစ်ခု ရှောင်ယွင်တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ကျရောက်လာပြီး ရှင်းပါရွှယ်နှင့် အခြားသူများ၏ အမူအရာများကို အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားစေလေသည်။

ကျိုးယွမ်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရာ ရှင်းပါရွှယ်နှင့် အခြားသူများအပေါ် ကျရောက်နေသော ဖိအားမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

ဤအဘိုးကြီးမှာ အခြားမဟုတ်၊ ကြိုးကြာဖြူတောင်ထိပ်၏ သခင် ကျောက်စစ် ပင် ဖြစ်သည်။

လီကျီဝေ့နှင့် ကျုံးယွီတို့မှာ သူ၏ တပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။

ကျောက်စစ် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လီကျီဝေ့နှင့် ကျုံးယွီတို့သည် အလွန် ဝမ်းသာသွားကြပြီး လီကျီဝေ့က အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဆရာ... တောင်ထိပ်သခင်ကျိုးက သူ့ကျင့်ကြံမှု မြင့်တာကို အားကိုးပြီး ကျွန်တော်တို့ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်တာပါ... ဆရာ ကျွန်တော်တို့အတွက် တရားမျှတမှုရအောင် လုပ်ပေးပါ"

လီကျီဝေ့၏ အသံမှာ ရှိုက်ငိုသံများ ရောယှက်နေပြီး သူ၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ ထွက်ကျနေသည်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ တကယ်ကို သနားစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ကျောက်စစ်သည် ကျိုးယွမ်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"တောင်ထိပ်သခင်ကျိုး... ကြိုးကြာဖြူတောင်ထိပ်က အနိုင်ကျင့်ရ လွယ်တယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ကျိုးယွမ်သည် ကျောက်စစ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"ခင်ဗျားက လူလွှတ်ပြီး ပြဿနာရှာခိုင်းတယ်လို့ မပြောနဲ့ဦး... ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ကို အနိုင်ကျင့်တယ်ဆိုရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ"

ကျိုးယွမ် စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော အရောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

ထို့နောက် လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် သူသည် ကျောက်စစ်၏ ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားလေသည်။

"အဘိုးကြီး!... ဒီကိုလာခဲ့စမ်း!"

ကျိုးယွမ်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းဖြင့် လှောင်ချိုင့်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ပြီး ကျောက်စစ်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်သွားလေ၏။

ကျောက်စစ် အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။

ကျိုးယွမ်ထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရပြီး ထိုအခိုက်အတန့်တွင် 'ဒါတော့ ဆိုးပြီ!' ဟု တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိလေ၏။

တစ်ဖက်လူသည် ရွှေအမြုတေ အလယ်အလတ်အဆင့် လုံးဝ မဟုတ်ဘဲ ရွှေအမြုတေ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဖြစ်နေပေသည်။

"တောင်ထိပ်သခင်ကျိုး!... ဒါက…!"

ကျောက်စစ်က အလျင်အမြန် ရှင်းပြရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကျိုးယွမ်က သူ့ကို အခွင့်အရေး မပေးခဲ့ချေ။

သူ့ထံ အလိုလို ရောက်လာသော နာမည်ယူရန် ပစ်မှတ်တစ်ခုကို သူ အလွတ်ပေးမည် မဟုတ်ချေ။

"ရေစီးဆင်းမှုဓားသိုင်း!"

ကျိုးယွမ်က ရပ်တန့်မည့် အရိပ်အယောင် မပြသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်စစ်သည်လည်း ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မန္တန်များ ဖန်တီးကာ အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်လေ၏။

တာအို ဓားချီများ ပစ်ထွက်လာပြီး ကျိုးယွမ်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

ကျိုးယွမ်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရာ တာအို ဓားချီများ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကျိုးယွမ်၏ လက်သည် ကျောက်စစ်၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေ၏။

'ဖြန်း' ခနဲ အသံနှင့်အတူ ကျိုးယွမ်သည် ကျောက်စစ်၏ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်လေသည်။

"အဘိုးကြီး!... ကျွန်တော့်ကို ခြိမ်းခြောက်ချင်နေတာလား!"

'ဖြန်း!' ခနဲ အသံ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီး ကျိုးယွမ်သည် ကျောက်စစ်၏ မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာ ထပ်ရိုက်လိုက်ပြန်သည်။

ပါးရိုက်ချက် နှစ်ချက်အပြီးတွင် ကျောက်စစ်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ရောင်ရမ်းသွားလေ၏။

"အဘိုးကြီး... ခင်ဗျား ပစ်မှတ် မှားသွားပြီလို့ ကျွန်တော် ပြောမယ်"

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဘာများ လုပ်ခဲ့လို့လဲ... အဲ့ဒါကို ခင်ဗျားက ခင်ဗျားရဲ့ တပည့်တွေကို ဒီကိုလာပြီး တမင်တကာ ပြဿနာရှာခိုင်းတာ မဟုတ်လား"

"ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပေမဲ့ ကျွန်တော့်ဆီကို လာပြီး ပြဿနာရှာရဲတယ်ပေါ့"

"ခင်ဗျားရဲ့ ဒီအသက်အရွယ်ထိ အချည်းနှီး အသက်ရှင်နေတာလား"

"လေးစားချင်စရာ မရှိတဲ့ အဘိုးကြီး... ကျွန်တော့်ကို ခင်ဗျားရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့တောင် လာခြိမ်းခြောက်သေးတယ်"

"ခင်ဗျားကိုယ်ခင်ဗျား ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ”

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အနိုင်မကျင့်တာကိုတောင် ကျေးဇူးတင်သင့်နေတာ... ဒါတောင် ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ဆီ လာပြီး ပြဿနာရှာရဲသေးတယ်ပေါ့"

ကျိုးယွမ် စကားတစ်ခွန်း ပြောတိုင်း ကျောက်စစ်၏ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လေ၏။

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ကျောက်စစ်၏ မျက်နှာသည် ဝက်ခေါင်းကဲ့သို့ ရောင်ရမ်းသွားလေတော့သည်။

ကျောက်စစ်၏ သွားများသည် သွေးများနှင့်အတူ ပါးစပ်မှ ပန်းထွက်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ဝက်ခေါင်းကဲ့သို့ ရောင်ရမ်းနေလေပြီ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်စစ်သည် ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ခံစားနေရပြီး သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲရှိ ပြင်းထန်သော ဒေါသများကို ပေါက်ကွဲရန် နေရာမရှိဖြစ်နေလေ၏။

သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု သူ၏ အတွင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်စစ်သည် ထိုအရှက်မရှိသော ကျောက်စိမ်းမိန်းမပျိုတောင်ထိပ်၏ အကြံပေးချက်ကို နားထောင်ခဲ့မိသည့်အတွက် တကယ်ကို နောင်တရနေမိလေပြီ။

ထိုသို့‌နားထောင်ခြင်းက သူ့ကို ဤမျှလောက် အရှက်ကွဲစေခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းသည် ချက်ချင်း ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြပြီး သူတို့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို မယုံနိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်နေကြလေ၏။

လီကျီဝေ့သည် မူလကပြုံးနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အဆုံးအစမရှိသော ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေလေပြီ။

ကျုံးယွီနှင့် မောင်းရုံတို့သည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေကြပြီး ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တကယ်ကို ထိတ်လန့်နေကြလေ၏။

သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန် အစွမ်းထက်ခဲ့သော ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် ဤတောင်ထိပ်သခင်ကျိုး၏ ရှေ့တွင် ဘာမျှ မဟုတ်တော့ချေ။

သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေတော့သည်။