အခန်း ၂၆၄

အခန်း (၂၆၄) လီရှီးတဲ၏ အဖွဲ့သို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်ခြင်း

အပြင်ဘက်တွင် သူ့ကို ရှာဖွေနေသူများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေပြီး၊ အမှန်တကယ်တွင် စုန်းဟူနယ်မြေ တစ်ခုလုံးရှိ လူတိုင်းက သူ့ကို ရှာဖွေနေကြကြောင်း ကျိုးယွမ် ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

သူ ကိုယ်ထင်ပြလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လူတိုင်း၏ မျက်စိထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေသော၊ တောက်ပပြီး မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် လင်းလက်နေသည့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"တကယ်လို့ တခြားနည်းလမ်းမှ မရှိရင် တစ်ယောက်တည်းပဲ ခရီးထွက်ရမှာပေါ့"

ဤသည်မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိတော့သည့်အဆုံးမှသာ ရွေးချယ်ရမည့် နောက်ဆုံးရွေးချယ်မှုဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် တွေးလိုက်လေ၏။

တစ်ကိုယ်တော် ခရီးထွက်ခြင်းက အလွယ်တကူ ပစ်မှတ်ထားခံရနိုင်သော်လည်း သူက အမြဲတမ်း ကူညီတတ်သူဖြစ်ရာ တစ်ယောက်ယောက်ကို သူတို့၏ နောက်ဆုံးခရီးစဉ်ဆီသို့ ပို့ဆောင်ပေးရခြင်းက ကြီးမားသော ကုသိုလ်ကံတစ်ခု မဟုတ်ပါလား။

ထိုအချိန်မှာပင် အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်ဝင်လာလေ၏။

ဤအဘိုးအို ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကြေးစားမဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်းရှိ လူအများအပြား၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း တည်ကြည်လေးနက်သွားကြပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြလေသည်။

"စီနီယာလီ... ရောက်လာပြီလား"

လူတိုင်းက နှုတ်ဆက်စကား ပြောဆိုလိုက်ကြပြီး သူတို့ထဲမှ အများအပြားက မျက်နှာချိုသွေးကာ ပြုံးပြနေကြလေ၏။

ကျိုးယွမ်က အသက် ၆၀ အရွယ်ခန့်ရှိပြီး မျက်နှာမှာ ပန်းရောင်သန်းကာ ကျန်းမာရွှင်လန်းနေပုံရသော ထိုအဘိုးအိုကို ကြည့်လိုက်သည်။

အဘိုးအိုက မည်သည့် စွမ်းအင်အရိပ်အယောင်ကိုမျှ မပြသသော်လည်း ဤသူသည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်း အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် ချက်ချင်း သိလိုက်လေ၏။

"စီနီယာလီ... တာဝန်အသစ် လာကြေညာတာလား"

ယခုလေးတင် ကျိုးယွမ်ကို ကြိုဆိုခဲ့သော မုတ်ဆိတ်မွေး ပါးပါးနှင့် အမျိုးသားသည် ပြုံးလျက် ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ အတော်လေး ရိုသေလေးစားမှု ရှိနေလေ၏။

အဘိုးအိုက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ရှောင်ဝူ... ငါ့အတွက် တစ်ခုလောက် စီစဉ်ပေးပါ... နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်း အစောပိုင်းအဆင့် တစ်ယောက်နဲ့ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် သုံးယောက် လိုတယ်... ငါနဲ့အတူ သွေးမိစ္ဆာမြက်ခင်းပြင်ကို ခရီးတစ်ခေါက် လိုက်ခဲ့ဖို့ပဲ"

"ဆုကြေးအတွက်ကတော့ သူတို့နဲ့ ငါ သီးသန့် ဆွေးနွေးလို့ ရတယ်"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ မုတ်ဆိတ်မွေး ပါးပါးနှင့် အမျိုးသားက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"စီနီယာလီ... သာမန်အားဖြင့် ဘယ်အချိန်လောက် ထွက်ခွာလေ့ရှိလဲ... အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်ရော ကျင့်ကြံမှုအဆင့် သတ်မှတ်ချက် ရှိသေးလား"

အဘိုးအိုက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"စောစောသွားနိုင်လေ ပိုကောင်းလေပဲ... နောက်အကျဆုံး မနက်ဖြန် မွန်းလွဲပိုင်းလောက်ပေါ့... အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်အတွက် ဘာသတ်မှတ်ချက်မှ မရှိဘူး"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ မုတ်ဆိတ်မွေး ပါးပါးနှင့် အမျိုးသားက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး စီစဉ်ပေးရန် ပြင်လိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်မှာ ထွက်ခွာရန် ပြင်နေပြီဖြစ်သော်လည်း အဘိုးအို၏ စကားကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားလေသည်။

သူနှင့် ကွက်တိပင် မဟုတ်ပါလား။

အိပ်ချင်နေချိန် ခေါင်းအုံးလာပေးသလိုပါပဲ။

"စီနီယာ... သွေးမိစ္ဆာမြက်ခင်းပြင်ကို ခရီးတစ်ခေါက် သွားဖို့အတွက် ဘယ်လောက် ပေးမှာလဲ... ကျွန်တော် အခုတလော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ လိုအပ်နေလို့... အဆင်ပြေရင် ကျွန်တော် စာရင်းသွင်းနိုင်မလား"

ကျိုးယွမ်က အဘိုးအိုကို တိုက်ရိုက် မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

အဘိုးအို အနည်းငယ် မှင်တက်သွားပြီးနောက် ကျိုးယွမ်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ကျိုးယွမ်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိကြောင်း တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အထင်သေးသည့် အရိပ်အယောင်ကို ရှင်းလင်းစွာ ပြသလိုက်လေ၏။

သို့သော် သူ ဆက်စောင့်ရန် အချိန်မရှိတော့ချေ။

သွေးမိစ္ဆာမြက်ခင်းပြင်သို့ ရောက်သောအခါ သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းရန် လူအချို့ လိုအပ်နေသဖြင့် ယခုလူအရေအတွက်မှာ လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။

အဘိုးအို အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"လူငယ်လေး... မင်း သွားချင်တယ်ဆိုရင် ငါ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင် ပေးမယ်... ဘယ်လိုလဲ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျိုးယွမ်သည် ဝမ်းသာသည့် အမူအရာကို မဖုံးကွယ်နိုင်ဘဲ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဟုတ်ကဲ့ အဆင်ပြေပါတယ်... စီနီယာက ကျွန်တော့်ကို လက်ခံတယ်ဆိုရင် အခုချက်ချင်း စာရင်းသွင်းလိုက်ပါမယ်"

အဘိုးအိုက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျိုးယွမ်ကို ဘေးသို့ ခေါ်ထုတ်သွားလေ၏။

သူ့ထံမှတစ်ဆင့် ဤအဘိုးအို၏ နာမည်မှာ လီရှီးတဲ ဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် သိလိုက်ရလေသည်။

သို့သော် လီရှီးတဲက သွေးမိစ္ဆာမြက်ခင်းပြင်သို့ သူ ဘာအတွက် သွားမည်ကို ကျိုးယွမ်အား မပြောပြခဲ့ဘဲ တစ်ခုခုကို သွားရောက်ရှာဖွေမည်ဟုသာ ပြောပြခဲ့သည်။

ကြေးစားမဟာမိတ်အဖွဲ့ဘက်တွင်မူ လူအများအပြားက ကျိုးယွမ်ကို အရူးတစ်ယောက်လို ကြည့်နေကြလေ၏။

သွေးမိစ္ဆာမြက်ခင်းပြင် ဆိုသည်မှာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လူးလာဆန်ခတ် လုပ်နိုင်သည့် နေရာမျိုး မဟုတ်ချေ။

နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ဝင်ရောက်လျှင်ပင် အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်မည်ဟု ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း အာမမခံနိုင်ပေ။

သွေးမိစ္ဆာမြက်ခင်းပြင်တွင် အဆင့် ၆ မိစ္ဆာဝံပုလွေ ရှိနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ရှိလေသည်။

သေချာသည်မှာ သွေးမိစ္ဆာမြက်ခင်းပြင်မှာ အလွန် ကြီးမားကျယ်ပြန့်ပြီး အဆင့် ၆ မိစ္ဆာဝံပုလွေနှင့် တွေ့ဆုံရန် အခွင့်အလမ်းမှာ အလွန်နည်းပါးသော်လည်း အဆင့် ၅ နှင့် အဆင့် ၄ မိစ္ဆာဝံပုလွေ အများအပြား ရှိနေသေးပေသည်။

အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် သွေးမိစ္ဆာမြက်ခင်းပြင်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှာ အလွန် အန္တရာယ်များပြီး သေဆုံးနိုင်ခြေ အလွန်မြင့်မားလှပေသည်။

ထို့ကြောင့် လူအများအပြားသည် လီရှီးတဲ၏ တာဝန်အကြောင်း ကြားခဲ့ရသော်လည်း မည်သူကမျှ ရှေ့ထွက်၍ စာရင်းမသွင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများက ကောင်းမွန်သော်လည်း သုံးစွဲရန် အသက်ရှင်နေဖို့ လိုအပ်ပေသည်။

ထို့အပြင် သွေးမိစ္ဆာမြက်ခင်းပြင်သို့ သွားရန် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ဆိုသည့် ဆုကြေးမှာ အနည်းငယ် နည်းပါးလွန်းနေပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုလူများ၏ အမြင်၌ ကျိုးယွမ်သည် အတွေ့အကြုံမရှိသော အရူးတစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်ပြီး သူ့ကို ပြန်လည် မြင်တွေ့ရတော့မည် မဟုတ်ဟု တွေးထင်နေကြလေ၏။

အကြောင်းမှာ ကျိုးယွမ်ကဲ့သို့ လူမျိုးသည် သွေးမိစ္ဆာမြက်ခင်းပြင်တွင် ကျဆုံးသွားရန် ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် သေချာနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

လီရှီးတဲနှင့် သဘောတူညီပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် ကြေးစားမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ထွက်ခွာလာခဲ့လေ၏။

ဤလူများ သူ့ကို ကြည့်နေသည့် အကြည့်များထဲတွင် ရယ်မောသရော်နေသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ကျိုးယွမ် ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိလိုက်လေသည်။

သို့သော် လီရှီးတဲ ရှိနေသဖြင့် ဤလူများက မည်သည့် မှတ်ချက်မျှ မပေးရဲခဲ့ကြချေ။

အကြောင်းမှာ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အလွန် ထက်မြက်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ဤဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူများအားလုံးမှာ ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်များသူများဖြစ်ကြပြီး နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်ရှိ အဘိုးအို လီရှီးတဲကို သွားရောက် စော်ကားမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် လီရှီးတဲ ထွက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လူအများအပြား စတင် အတင်းအဖျင်း ပြောဆိုကြတော့သည်။

သို့သော် အများစုမှာ ကျိုးယွမ်အကြောင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်ကတော့ စိတ်အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေပြီး သူ၏ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်သွားလေပြီ။

လီရှီးတဲ ဘာရှာနေသလဲဆိုတာကို သူ မသိသော်လည်း သွေးမြူခိုးနတ်သမီးသစ်ခွ နှင့် ဆက်စပ်နေမည်ဟု ကျိုးယွမ် မှေးမှိန်စွာ ခံစားနေရလေ၏။

သူကိုယ်တိုင်ကလည်း ဤအရာကို ရှာဖွေနေခြင်းဖြစ်ရာ ဘေးတွင် လူအနည်းငယ် ထပ်ပါလာခြင်းက ကူညီမည့်သူ ပိုများလာခြင်းပင် မဟုတ်ပါလား။

ဘာများ ဆိုးနေမည်နည်း။

ဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူများဆိုသည်မှာ အပြန်အလှန် အသုံးချခြင်းပင် မဟုတ်ပါလား။

လူတိုင်း စုဝေးနိုင်ခြင်းမှာ အချင်းချင်းအတွက် အကျိုးရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အသုံးချစရာ တန်ဖိုးမရှိပါက အချင်းချင်း မည်သို့မျှ မပတ်သက်သော လူများကို အဘယ်ကြောင့် စုဝေးစေမည်နည်း။

ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို အသုံးချနေသလဲ ဆိုသည်မှာ နည်းလမ်းများမှလွဲ၍ နောက်ဆုံးတွင် စွမ်းအားအပေါ်၌သာ မူတည်ပေသည်။

လီရှီးတဲနှင့် ကျိုးယွမ်တို့သည် မနက်ဖြန် မွန်းတည့်ချိန်တွင် တောင်ဘက်မြို့တံခါးဝ၌ ဆုံတွေ့ပြီး ထွက်ခွာရန် သဘောတူညီခဲ့ကြလေ၏။

ထို့ကြောင့် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်၌ အချိန် တစ်ရက်နီးပါး ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ကျိုးယွမ် ပြင်ဆင်စရာ သိပ်မရှိချေ။

ချင်ယောင်အတွက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ရန် လိုအပ်သော ဆေးဘက်ဝင်အပင်များကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

ရုတ်တရက် ကျိုးယွမ်၏ စိတ်နှလုံး လှုပ်ရှားသွားပြီး နေရာတစ်ခုကို သွားကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ဇိမ်ခံစံအိမ်ကြီးတစ်ခု၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။

သူ၏ရှေ့ရှိ စံအိမ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ကျိုးယွမ် မနေနိုင်ဘဲ မျက်လုံးအိမ်များကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်မိလေ၏။

ဤနေရာမှာ ကျိုးယွမ်က အရိပ်ခန်းမမှ လူသုံးဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ကောင်းကင်တံခါး အစောပိုင်းအဆင့် အဘိုးအို၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ပိုးသားစတစ်စကို တွေ့ရှိခဲ့သည့် နေရာပင် ဖြစ်သည်။

ထိုပိုးသားစတွင် ဤနေရာကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး အရိပ်ခန်းမ၏ ရုံးခွဲတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားလေ၏။

အရိပ်ခန်းမ၏ ရုံးခွဲက ဤမျှလောက် ခမ်းနားထည်ဝါလိမ့်မည်ဟု ကျိုးယွမ် မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ကျိုးယွမ် အထဲသို့ မဝင်ဘဲ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားလေ၏။

သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံများ ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရပြီး ဖြစ်လေသည်။

ထိုညတွင် ဤနေရာ၌ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး လူနှစ်ဆယ်ကျော် သေဆုံးကာ စံအိမ်ကြီးမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့လေသည်။

ဤအဖြစ်အပျက်က မရေမတွက်နိုင်သော အာရုံစိုက်မှုများကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားခဲ့ပြီး ပုံရိပ်များစွာ ပေါ်ထွက်လာလေ၏။

အတွင်းရေးသိသူအချို့က လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

သူတို့သည် အရိပ်ခန်းမ၏ ရုံးခွဲကို မဖျက်ဆီးရဲသော်လည်း တစ်ယောက်ယောက်ကတော့ လုပ်ဆောင်သွားခဲ့လေပြီ။

ထို့အပြင် ယနေ့ည သတ်ဖြတ်သူမှာ အလွန် ရက်စက်လှပေသည်။

ဤနေရာရှိ လူတိုင်းကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် အလောင်းများနှင့် ကျန်ရစ်နေသော ဝိညာဉ်များကိုပါ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသွားခဲ့သည်။

မည်သည့် သဲလွန်စမျှ ချန်မထားခဲ့ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

မည်သူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ကို ရှာဖွေရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

အတွင်းရှိ ရတနာတိုက်မှာလည်း လုံးဝ လုယက်ခံလိုက်ရပြီး မီးရှို့ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသဖြင့် စံအိမ်ကြီးတစ်ခုလုံး မီးပင်လယ်ထဲသို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် လူအုပ်ကြားတွင် ရပ်ကာ အဝေးမှ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်းသက်သွားသော မီးတောက်များကို တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေလေ၏။

သူက ဤမျှလောက် အလှမ်းဝေးသွားပြီးသည့်တိုင် မည်သူမျှ ရှေ့ထွက်မလာလိမ့်မည်ဟု ကျိုးယွမ် မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ကြည့်ရသည်မှာ ဤရုံးခွဲမှ လူတိုင်း ဤနေရာတွင် ရှိနေပုံရပေသည်။

အရိပ်ခန်းမမှ မည်သူ့ကို ရှာတွေ့သည်ဖြစ်စေ သူတွေ့သမျှကို သတ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။

သူတို့က အရင်ဆုံး သူ့ကို လာရောက် ရန်စခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါလား။

သူတို့က လဆန်းတစ်ရက်နေ့မှာ စတင်ခဲ့ပြီး ကျိုးယွမ်က လပြည့်နေ့ (၁၅ ရက်နေ့) မှာ ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခြင်းသည် အလွန် ယုတ္တိတန်လှပေသည်။