အခန်း ၁၁၆

အခန်း (၁၁၆) - အရှိန်ပြင်း ဒူးခေါင်းကာများ

"ရှောင်တင်း..."

သနားစရာကောင်းလှသော အမျိုးသမီးများကို ကြည့်ရင်း လူအချို့မှာ မျက်ရည်များ စီးကျလာကြသည်။

မိမိတို့၏ အဖွဲ့သားများကို ဤမျှလူမဆန်စွာနှိပ်စက်ထားသော မြင်ကွင်းက အားလုံး၏ရင်ကို ဆို့နစ်စေ၏။

"ရွှပ်..."

ရှန့်ဟုန်ပင်းသည် သူ၏ ဓားမြောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အမျိုးသမီးဇွန်ဘီ လေးကောင်ကို တစ်ကောင်ချင်းစီ ရှင်းပစ်လိုက်၏။ထိုမြင်ကွင်းကို သူမခံစားနိုင်တော့ပါ။

ဟန်ရွှေမှာမူ ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး ကျိန်းစပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ လူတစ်ယောက်သည် ဤမျှထိ ရက်စက်ယုတ်မာနိုင်ပါ့မလား။ ထိုကဲ့သို့သော သူများအတွက်ဆိုလျှင် အပိုင်းပိုင်းခုတ်ထစ်ပြီး စီရင်ချက်ချလျှင်

ပင် နည်းလွန်းသေး၏။

သို့သော် ဟန်ရွှေမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။ ကောဟွာသည် ဤအမျိုးသမီးများကို သူသတ်ခဲ့သည်ဟု အစောပိုင်းက ပြောထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ ယခုအခါ သူတို့သည် မည်သည့်နည်းဖြင့် ဇွန်ဘီများ ဖြစ်သွားရသနည်း။

ကောဟွာမှာလည်း ကိုယ်ခန္ဓာပိုင်းဆိုင်ရာ မသက်မသာ ဖြစ်နေသော်လည်း အခြားသူများကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဟန်ရွှေ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်ရှိသော ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည့် အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူက အမြန်ရှင်းပြသည်။

" ခေါင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်တာမျိုး မဟုတ်ရင် ဗိုင်းရပ်စ်ကူးစက်ခံထားရတဲ့ သေသွားတဲ့သူတွေက ဇွန်ဘီအဖြစ် ပြောင်းသွားတာပဲ"

သူက လိမ်ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုးမှာ တကယ်ပင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ဖူး၏။ သူ အရင်က မြင်ဖူးခဲ့သည် ။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ယောက် အဆောက်အဦပေါ်မှ ခုန်ချသော်လည်း ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကို မထင်မှတ်ဘဲ ဖိမိသဖြင့် ဇွန်ဘီမှာ သေဆုံးသွားသည်။ သူနှင့် ဇွန်ဘီ နှစ်ယောက်လုံး သေသွားသော်လည်း တစ်မိနစ်ခန့်အကြာတွင် သူသည် ဇွန်ဘီအဖြစ် ပြန်လည် ထလာခဲ့၏။

"အော် ဒီလိုကိုး..."

ဟန်ရွှေမှာ သူပြောသည်ကို မယုံသင်္ကာ မဖြစ်ပါ။

ဝမ်ထောင်သည် ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် ကောဟွာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကောဟွာ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရှိနေသော ယုံကြည်ချက်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူစဥ်းစားမိသွား၏။ သူသည် ဤအခြေအနေမျိုးကို ယခင်က မတွေ့ဖူးသော်လည်း ကောဟွာတွင် သူ့ကို လိမ်ပြောစရာ အကြောင်းရင်း မရှိပေ။ နောင်အခါတွင် ဤအချက်ကို သတိထားရပေမည်။

အမျိုးသမီးဇွန်ဘီ လေးကောင်အပြင် ဝေကျန့်ကော်သည် အခြားသူများကို စေလွှတ်ကာ ဇွန်ဘီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော အခြားအမျိုးသမီးများကို သတ်ခိုင်းလိုက်သည်။

"ဒီစခန်းထဲမှာ အဲဒီကျွန်တွေနဲ့ အပြင်မှာရှိတဲ့ ရှောက်ယုံတို့အဖွဲ့ကလွဲရင် အသက်ရှင်တဲ့လူ နောက်ထပ် မရှိတော့ဘူး"

ဝေကျန့်ကော်သည် ကောဟွာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများစခန်းတစ်ခုလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ဖျက်ဆီးခဲ့သော ရက်စက်သည့်လူတစ်ယောက် ဖြစ်၏။

"ပစ္စည်းတွေကို သိမ်းပြီး မြန်မြန်ထွက်ကြရအောင်"

ဝေကျန့်ကော်က ချက်ချင်း လှမ်းပြောလိုက်သည်။

မကြာသေးမီက ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲမှာ မြေအောက်၌ ဖြစ်သော်လည်း အခြားဇွန်ဘီများကို ဆွဲဆောင်မိမည်ကို သူအာမမခံနိုင်ပေ၊ ထို့ကြောင့် အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာခြင်းက ပို၍ကောင်းသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

လူတိုင်းသည် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

ဤစခန်းရှိ လူများမှာ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ကောင်းသော်လည်း ပစ္စည်းများမှာမူ အပြစ်ကင်းစင်သဖြင့် ဖြုန်းတီး၍ မရပေ။

သို့သော် လူတိုင်းမှာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေကြသည်။

အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ ဤမျှရက်စက်သော အရာများကို မြင်တွေ့ရခြင်း ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ ကိုယ်တိုင် လက်စားမချေနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဤလူများမှာ ဇွန်ဘီများ ဖြစ်နှင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သော်လည်း သူတို့မှာ လူမဟုတ်တော့ပေ။ ဤသို့သော လက်စားချေခြင်းမျိုးမှာ စိတ်ကျေနပ်စရာ မဟုတ်သည်မှာ အမှန်ပင်။

"ကံကောင်းသွားတယ်မှတ်။ သူတို့သာ နည်းနည်းလေး ပိုခံနိုင်ရည်ရှိရင် သေချင်တဲ့အထိ ဖြစ်သွားအောင် ငါလုပ်ပေးမယ်လို့ အာမခံတယ်"

ရှန့်ဟုန်ပင်းသည် နံရံကို ဒေါသတကြီး ထိုးလိုက်သည်။

သူသည် အလွန်စိတ်ဆိုးနေ၏။ ဤလူများ ကျူးလွန်ခဲ့သည့်အရာများအပေါ်တွင် အခါတစ်သောင်း သေလျှင်ပင် မလုံလောက်ပေ။ သူတို့ကို ဇွန်ဘီများ ဖြစ်သွားစေခြင်းမှာ သူတို့ကို ပို၍ သက်သာသွားစေသည်။

သို့သော် သူ၏ စိတ်ပျက်မနေသော်လည်း ပတ်သက်၍ ဘာမှလုပ်၍ မရပေ။ လက်စားချေရန်အတွက် ဆေးရုံသို့ ပြေးသွားကာ ရှောက်ယုံကို ရှာရန်လည်း မဖြစ်နိုင်ပါ။

"သွားကြရအောင်"

ဝေကျန့်ကော်က သူ့ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် လူတိုင်းသည် စနစ်တကျ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာကြသည်။

ဝမ်ထောင်သည် ကားထဲသို့ ပြန်ရောက်လာ၏။ ဟန်ရွှေ၏ ဖြူလျော်နေဆဲဖြစ်သော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ သူက သူမ၏လက်ကို ညှစ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေရဲ့လား"

ဟန်ရွှေသည် ဝမ်ထောင်၏လက်ကို မသိစိတ်ဖြင့် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

"ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်။ အဲဒီပုံရိပ်တွေက မျက်စိထဲက ဖျောက်ရခက်နေလို့ပါ။ မကြာခင် အဆင်ပြေသွားမှာမို့လို့ ကျွန်မအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့"

"အင်း"

ဝမ်ထောင်သည် သွေးအားများကျဆင်းနေမှု ရပ်တန့်သွားသော သူမ၏သွေးဘားတန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ချေ။

စောစောက မြေအောက်တတိယထပ်၏ အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ ထိုအရာများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသူ မည်သူမဆို သူတို့၏ သွေးပမာဏမှာ အနည်းနှင့်အများ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ ထိုအရာကို ယခင်က တစ်ကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးသည့် ကောဟွာပင်လျှင် သွေးပမာဏ အတော်အတန် လျော့နည်းသွားခဲ့၏။

ထိုအရာများသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ယနေ့ညတွင် လူအတော်များများ အိမ်မက်ဆိုးများ မက်ကြလိမ့်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိ၏။

သို့သော်လည်း ဝမ်ထောင်သည် မိမိကိုယ်မိမိ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆကာ သူ၏သွေးပမာဏမှာ အနည်းဆုံးသာ ကျဆင်းခဲ့ပြီး တစ်ကြိမ်လျှင် ၁ မှတ်သာ လျော့နည်းကာ စုစုပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့်သာ ကျဆင်းခဲ့သည်။ ဟန်ရွှေသည် အများဆုံး ကျဆင်းခဲ့ပြီး ၁၀၀ ခန့် လျော့နည်းသွားခဲ့၏။

အမျိုးသမီးများ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံနိုင်ရည်မှာ အနည်းငယ် ပို၍ အားနည်းသည်မှာ သေချာသည်။ အမှန်တော့ ထိခိုက်ခံရသူအားလုံးမှာ အမျိုးသမီးများ ဖြစ်နေခြင်းကြောင့် ဟန်ရွှေကို ပို၍ ကိုယ်ချင်းစာစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ချေရှိ၏။

ဝမ်ထောင်သည် ဟန်ရွှေကို သူ၏လက်အား ဖယ်ရှားခြင်းမပြုဘဲ ဆုပ်ကိုင်ခွင့်ပေးထားလိုက်ပြီး မောင်းနှင်သူနေရာရှိ ကောဟွာကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။

"သွားကြစို့"

"ဟုတ်ကဲ့"

ကောဟွာသည် ကားကို ချက်ချင်းပင် နှိုးလိုက်ပြီး ဝေကျန့်ကော်တို့အုပ်စုနောက်သို့ လိုက်ပါမောင်းနှင်သွား၏။

ပြန်လမ်းခရီးသည် မချောမွေ့ခဲ့ချေ။ သူတို့သည် ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးများနှင့် အကြိမ်အနည်းငယ် တိုးခဲ့ပြီး အထူးဇွန်ဘီများနှင့်ပင် ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့ကြသေးသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင် ရွှေကျဲစခန်းသည် တစ်ခုလုံးနီးပါး လှုပ်ရှားနေပြီ ဖြစ်၏။ စစ်သားများနှင့် ရဲများကဲ့သို့သော အခြားတိုက်ခိုက်ရေးသမားများကို ထည့်မတွက်လျှင်ပင် စွမ်းရည်ရှင် ခြောက်ဦးအထိ ရှိနေသည်။

ထိုအထူးဇွန်ဘီများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဖုန်းမင်အန်းသည် ပထမဦးစွာ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားပြီး အထူးဇွန်ဘီကို နေရာ၌ ကပ်ထားရန် အန်ချ၏။ ထို့နောက် ဝမ်ထောင်နှင့် အခြားသူများက အဆုံးသတ် တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်ကြသည်။

သူတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အထူးဇွန်ဘီအနည်းငယ်မှာ လူတိုင်း မြင်တွေ့ဖူးသည့် အမျိုးအစားများ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံများကို သိရှိကြသဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် အန္တရာယ် မရှိခဲ့ချေ။

အထူးဇွန်ဘီအချို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် နေလုံးကြီး လုံးဝဝင်သွားသောအခါ ယာဉ်တန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် စခန်းသို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

"ဟူး... နောက်ဆုံးတော့ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်ရောက်ပြီ"

ကားပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက်မှ လူတိုင်း သက်ပြင်းချနိုင်ကြတော့သည်။

ဤတစ်ကြိမ် လက်စားချေရန် ထွက်ခွာခြင်းသည် အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်ရသည့် စွန့်စားမှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့၏။ မြေအောက်ဈေးဝယ်စင်တာသည် အန္တရာယ်ရှိရုံသာမက သွားရပြန်ရသည့် ခရီးလမ်းတစ်ခုလုံးမှာလည်း အန္တရာယ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့၏ ကံတရားမှာ ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် မသွားမီကတည်းကပင် ဝေကျန့်ကော်သည် ပို၍ အန္တရာယ်များသော နေရာအချို့ကို ရှောင်ကွင်းရန် လမ်းကြောင်းကို သေချာစီစဉ်ခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ပြန်လမ်းတွင် အလှည့်အပြောင်းအချို့ ရှိခဲ့သော်လည်း ကြီးမားသော ဖြစ်ရပ်မျိုး မရှိခဲ့ချေ။

"အားလုံးပဲ ရက်နည်းနည်းလောက် ကောင်းကောင်းအနားယူကြပါ။ လောလောဆယ် အပြင်မထွက်ကြနဲ့ဦး..."

ဝေကျန့်ကော်က အုပ်စုကို လှမ်း၍ ပြောလိုက်သည်။

စစ်ဆင်ရေးက အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း လူတိုင်းမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ မောပန်းနွမ်းနယ်နေကြသဖြင့် လုံလောက်သော အနားယူမှု လိုအပ်နေ၏။

"ဟုတ်ကဲ့"

လူတိုင်းသည် ခေါင်းငြိမ့်ပြကြပြီးနောက် အသီးသီး လူစုခွဲလိုက်ကြတော့သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် အရင်ပြန်နှင့်ကြ၊ ငါ အပေါ်ကို ခဏသွားလိုက်ဦးမယ်။ တိုက်ပွဲအပြီး ဆုလာဘ်တွေ ဘာတွေကတော့ မနက်ဖြန်မှ စလိမ့်မယ်"

ဝမ်ထောင်က ဟန်ရွှေနှင့် ကောဟွာကို ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့။ အစ်ကိုကြီး၊ တစ်ခုခုလိုရင် ကျွန်တော့်ကို ပြောပါ။ ကျွန်တော် သွားလိုက်ပါဦးမယ်"

"အင်း"

ဝမ်ထောင်က ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီးနောက် ကောဟွာသည် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဟန်ရွှေသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောချင်ပုံရသော်လည်း တွန့်ဆုတ်နေ၏။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ဟို... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး..."

ဟန်ရွှေ ခေါင်းငုံ့ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဝမ်ထောင်သည် ဟန်ရွှေ၏ ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်နေမိသော်လည်း ထပ်မမေးတော့ချေ။ သူသည် အပေါ်ထပ်သို့ တက်လာခဲ့ရာ ထိုနေရာတွင် ကော်မတီဝင်အချို့နှင့် မြေအောက်ဈေးဝယ်စင်တာမှ ကျွန်များ ရှိနေကြ၏။

စုစုပေါင်း ၁၂ ဦး ရှိပြီး အမျိုးသား ၈ ဦးနှင့် အမျိုးသမီး ၄ ဦး ဖြစ်သည်။

"အဲဒီတုန်းက မင်းတို့ရဲ့ အခြေအနေကို ပြောပြပါဦး။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ အခု မင်းတို့ ဘေးကင်းသွားပါပြီ"

မိတ်ကပ်ပါးပါးလိမ်းထားပြီး နူးညံ့သောအသံရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ထိုလူများကို ချိုသာစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤကျွန်များအားလုံးမှာ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်း ခံခဲ့ရသူများဖြစ်ပြီး အချို့မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေကြ၏။ ဝမ်ထောင်နှင့် ဝေကျန့်ကော်ကဲ့သို့သော အမျိုးသားများသည် ချဉ်းကပ်ရန် မလွယ်ကူပုံရသဖြင့် သူတို့နှင့် စကားပြောရန် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို အထူးရှာဖွေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူအချို့သည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကုန်းကုန်းကွကွ ဖြစ်နေကြပြီး ဝမ်ထောင်တို့၏ မျက်လုံးများကိုပင် တည့်တည့်မကြည့်ရဲကြချေ။ အခြားအနည်းငယ်မှာမူ အရူးများကဲ့သို့ မျက်နှာသေကြီးများ ဖြစ်နေကြ၏။

လူနှစ်ဦးသာလျှင် အတော်အတန် စိတ်ဓာတ်မာကျောစွာရှိနေပုံရပြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားကြသည်။ ထိုသူများမှာ စောစောက သံလှောင်အိမ်ကြီးထဲတွင် တွေ့ရှိခဲ့ရသော အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး ဖြစ်ကြ၏။

ဝမ်ထောင်သည် သူ၏အကြည့်ကို ထိုနှစ်ဦးထံသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။

ဝမ်ထောင်က သူတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ ထိုနှစ်ဦးသည် သူ့ကို မြင်သောအခါ မသိစိတ်ဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီးနောက် ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် စတင်ပြောဆိုကြတော့သည်။

"ကျွန်တော်တို့..."

သူတို့သည် ငယ်ရွယ်သော ဇနီးမောင်နှံ ဖြစ်ကြ၏။ ဗိုင်းရပ်စ် စတင်ဖြစ်ပွားချိန်တွင် သူတို့သည် ပထမဆုံးသော ကပ်ဘေးလှိုင်းမှ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လွတ်မြောက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ နေထိုင်ရာအောက်တွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်စျေး ရှိနေသဖြင့် အစားအစာရရှိရန် စွန့်စားသွားရောက်ခြင်းဖြင့် အချိန်အတော်ကြာအောင် တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ကြ၏။

သို့သော် တစ်ကြိမ်တွင် ထိုနှစ်ဦး အပြင်ထွက်စဉ် ရှောက်ယုံ၏စခန်းမှ လူများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်ကတည်းက အခြားအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများနှင့် လုံးဝမတွေ့ကြုံခဲ့ဖူးသဖြင့် လူသားတို့၏ စိတ်ဓာတ်ရိုင်းစိုင်းမှုကို မကြုံဖူးကြချေ။

သူတို့သည် ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့နှင့် တွေ့ဆုံသည်ဟု မှားယွင်းစွာ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသဖြင့် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် နှုတ်ဆက်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ထိုနှစ်ဦးသည် မြေအောက်ဈေးဝယ်စင်တာသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရ၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူတို့ ဘေးကင်းလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း ဤအရာသည် အိမ်မက်ဆိုးတစ်ခု၏ အစပျိုးခြင်းဖြစ်သည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

စခန်းသို့ ရောက်ရှိလာသော အမျိုးသမီးတိုင်းကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ရှောက်ယုံကိုယ်တိုင် စစ်ဆေသည်။ထို့နောက် ရှောက်ယုံသည် ဇနီးဖြစ်သူကို သဘောကျသွားခဲ့၏။

သဘာဝကျစွာပင် ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးလုံးက သဘောမတူခဲ့ကြချေ၊ သို့ဖြစ်ရာ ရှောက်ယုံသည် ဇနီးဖြစ်သူကို ခြိမ်းခြောက်ရန် ခင်ပွန်း၏အသက်ကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဇနီးဖြစ်သူတွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ၊ မိမိခင်ပွန်း၏အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် သူမသည် ရှောက်ယုံထံ အညံ့ခံခဲ့ရ၏။

ခင်ပွန်းဖြစ်သူသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးခဲ့ရသော်လည်း ၎င်းကြောင့် သူ၏ဇနီးသည် ကောင်းမွန်စွာ အသက်ရှင်နိုင်မည်ဆိုပါက သူမအတွက် ဝမ်းသာရမည်ဟု တွေးမိသည်၊ သို့သော် သူ အခြားဘာတတ်နိုင်ဦးမည်နည်း။ သူ့တွင် ခုခံတွန်းလှန်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် ရှောက်ယုံသည် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်သည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။ ဆန်းသစ်မှု ပျောက်ဆုံးသွားသောအခါ သူသည် ဇနီးဖြစ်သူကို သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး သူမသည် ချက်ချင်းပင် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်း ခံခဲ့ရတော့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ရှောက်ယုံသည် သံလှောင်အိမ်တစ်ခုကို ဂဟေဆော်ခိုင်းပြီး လူအချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ခိုင်းခြင်း သို့မဟုတ် လှောင်အိမ်ထဲတွင် ဇွန်ဘီများနှင့် လူကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းခြင်းဖြင့် သူတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် ဖျော်ဖြေစေခဲ့၏။

ခင်ပွန်းဖြစ်သူသည် ရွေးချယ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူသည် မူလက ဇွန်ဘီ၏ ပါးစပ်တွင်း၌ သေဆုံးရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်၊ အမှန်တော့ သူသည် လူနှင့် ဇွန်ဘီတို့၏ တိုက်ပွဲအချို့တွင် လူသားက ဇွန်ဘီ၏ အစားအစာအဖြစ် အဆုံးသတ်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသည်။

သို့သော် သူသည် ရိုးအဆဲပင် ဖြစ်၏၊ ရှောက်ယုံသည် သူ့ကို သူ၏ဇနီးနှင့် တိုက်ခိုက်ခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

တစ်ဦးတည်းသာ အသက်ရှင်လျက် ထွက်လာနိုင်သည်ဟု သူက ပြောခဲ့သည်။ မတိုက်ခိုက်ပါက နှစ်ဦးလုံး သေရမည် ။

နှစ်ဦးစလုံးသည် သေကြောင်းကြံချင်စိတ် ရှိနေကြသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ အတူတူ သေဆုံးခွင့်ရမည်ဆိုပါက ကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုတစ်ခုပင်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ရှောက်ယုံသည် ရုတ်တရက် အပြင်သို့ ထွက်သွားခဲ့ပြီး ပြန်မလာတော့ချေ။ ထို့နောက် စခန်းအတွင်း၌ ဇွန်ဘီများ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ထိုနှစ်ဦးသည် ရှောက်ယုံ သတ်မှတ်ထားသော အစီအစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရှောက်ယုံ မရှိသဖြင့် အခြားသူများလည်း သဘောအတိုင်း မလုပ်ရဲကြချေ၊ သို့ဖြစ်ရာ သူတို့ကို လှောင်အိမ်ထဲတွင် သော့ခတ်ထားခဲ့ပြီး ပစ်ထားလိုက်ကြတော့သည်။

မျှော်လင့်မထားဘဲ စခန်းအတွင်း၌ ဇွန်ဘီကပ်ဘေး ရုတ်တရက် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး အချို့လူများမှာ ချက်ချင်း ကူးစက်ခံခဲ့ရသည်။ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးသည် သံလှောင်အိမ်ထဲတွင် ရှိနေခြင်းကြောင့် ကပ်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ဝမ်ထောင်သည် တံခါးကိုဖွင့်ကာ သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး ပုဆိန်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဇွန်ဘီတစ်ဆယ်ကျော်ကို ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့သည်။

သူတို့သည် ရှောက်ယုံအကြောင်းကို အများကြီးမသိကြချေ၊ သူသည် အလွန်အမင်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည်ကိုသာ သိကြ၏။ သူသည် လူများကို ကျွန်ကဲ့သို့ ဆက်ဆံပြီး တမင်သက်သက် နှိပ်စက်ရုံသာမက သူ၏ကိုယ်ပိုင်လက်အောက်ငယ်သား အချို့ပင်လျှင် သူ၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်။

ရှောက်ယုံ၏ စွမ်းအားနှင့် ပတ်သက်၍လည်း သူတို့ သိပ်မသိကြချေ။ သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မှာ ရှောက်ယုံသည် လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ကျွန်တစ်ဦး၏ ဦးခေါင်းခွံကို ကြေမွသွားအောင် ပြုလုပ်ခဲ့သော ထိတ်လန့်ဖွယ် မြင်ကွင်းသာ ဖြစ်၏။

ငယ်ရွယ်သော ဇနီးမောင်နှံ၏ ပြောပြချက်ကြောင့် အခြားကျွန်များသည်လည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း စတင်ပြောဆိုလာကြတော့သည်။

ဝမ်ထောင် အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ ဤအမျိုးသမီး လေးဦးအနက် နှစ်ဦးမှာ ကုန်တိုက်ဟောင်းမှ ဝန်ထမ်းဟောင်းများ ဖြစ်ကြပြီး ကောရှင်းက ရှောက်ယုံထံ ဆက်သခဲ့သော အမျိုးသမီးကျွန် ငါးဦးထဲမှ နှစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ကျန်သော အမျိုးသမီးကျွန် သုံးဦးမှာမူ ရှောက်ယုံ၏ နှိပ်စက်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်ဟု ကြားသိရသည်။

သူတို့၏ မြေအောက်ဈေးဝယ်စင်တာ အခြေအနေ ဖော်ပြချက်များနှင့် ရှောက်ယုံအပေါ် စွပ်စွဲချက်များကို ကြားရပြီးနောက် ဝေကျန့်ကော်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အတော်ပင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားခဲ့၏။

"ကောင်းပြီ၊ မင်းတို့ကို အောက်ကို ခေါ်သွားပေးမယ်။ ငါတို့ရဲ့ ရွှေကျဲစခန်းကတော့ အခြားနေရာတွေနဲ့ မတူပါဘူး၊ ဒီမှာ ကျွန်စနစ်လည်းမရှိဘူး၊ ဖိနှိပ်မှုလည်း မရှိပါဘူး။ မင်းတို့ အလုပ်လုပ်သရွေ့ ဝဝလင်လင် စားရမှာပါ..."

နူးညံ့သောအသံရှိသည့် အမျိုးသမီးသည် စစ်သားအချို့နှင့်အတူ ထိုသနားစရာကောင်းသော လူများကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

"ဟူး..."

လူများ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် တည်တင်းသော မျက်နှာကို ထိန်းထားသည့် ဝေကျန့်ကော်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိ၏။

သူသည် ဤကဲ့သို့သော အရာများကို ကြုံတွေ့ရသဖြင့် အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်ရသော်လည်း သူလည်း မတတ်နိုင်ချေ။

အခြားသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း မကောင်းကြချေ။ ဝေကျန့်ကော်နှင့် ရှန့်ဟုန်ပင်းတို့မှလွဲ၍ အခြားကော်မတီဝင်များသည် ထိုအခြေအနေကို ကိုယ်တိုင်မမြင်ခဲ့ရသော်လည်း ကြားရုံမျှဖြင့်ပင် ရက်စက်လွန်းလှသည်ဟု ခံစားရသည်။

"အားလုံးပဲ ပြန်ပြီး ကောင်းကောင်းအနားယူကြပါ။ အခြားအရာတွေကိုတော့ မနက်ဖြန်မှ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့"

"အင်း"

လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးမှာ လေးလံနေကြပြီး ခေါင်းငြိမ့်ကာ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

ဝမ်ထောင်သည် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာပြီး ပြန်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် မျှော်လင့်မထားဘဲ သူ၏ကားဘေးတွင် ဟန်ရွှေ ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

"မပြန်သေးဘူးလား"

ဝမ်ထောင်က အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဟန်ရွှေသည် စိတ်လွင့်နေပုံရပြီး အနည်းငယ် ငေးငိုင်နေ၏။ သူမသည် ဝမ်ထောင် ချဉ်းကပ်လာသည်ကိုပင် မမြင်မိဘဲ သူ၏အသံကြောင့် လန့်ဖျတ်သွားခဲ့သည်။

"ဟို... ကျွန်မ... ကျွန်မကို ကူညီပြီး ကျွန်မအိမ်ကို လိုက်ခဲ့ပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်လို့ပါ..."

ဟန်ရွှေသည် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ရတာပေါ့"

ဝမ်ထောင်သည် ဟန်ရွှေ၏ အိမ်သို့ ကားမောင်းသွားခဲ့သည်။ ဆန်းဝေကွမ်းမှာ ထိုနေရာတွင် မရှိချေ။

"ကျွန်မ အစားအသောက် တစ်ခုခု ပြင်ပေးပါမယ်..."

ဟန်ရွှေသည် အလျင်အမြန် ထလိုက်ရန် ပြင်ဆင်၏။

"ရပါတယ်၊ ဒါပဲ အလွယ်တကူ စားလိုက်ကြရအောင်"

ဝမ်ထောင်သည် အာဟာရရည် အနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူပြီး ဟန်ရွှေထံသို့ နှစ်ပုလင်း ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ဟန်ရွှေ၏ အိမ်တွင် ကောင်းမွန်သော အရာမျိုး သိပ်မရှိချေ၊ အားလုံးမှာ အစားအစာကူပွန်ဖြင့် လဲလှယ်ထားသော ယာဂုများသာ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။ ဝမ်ထောင်သည် အာဟာရရည်ကိုသာ သောက်သုံးရန် ပို၍ လွယ်ကူသည်ဟု ခံစားမိ၏။

"အော်..."

ဟန်ရွှေသည် အမှန်တကယ်ပင် အာဟာရရည်မှာ အတော်လေး အရသာရှိသည်ဟု ထင်မှတ်မိသည်။ တစ်ပုလင်း သောက်ပြီးနောက် သူမသည် ထပ်မံ သောက်လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

ထို့နောက် သူမသည် ဝမ်ထောင်ကို ကြည့်ကာ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟို... ဒီနေ့ည... မပြန်လို့ ရမလား..."

"ဟင်"

"ကျွန်မ ဆိုလိုတာက အဲဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်မ... ကျွန်မ နည်းနည်း ကြောက်လို့ပါ..."

"အင်း ငါသိပြီ"

လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ တောင်းပန်တိုးလျှိုးနေသော ဟန်ရွှေကို ကြည့်ပြီး ဝမ်ထောင်က ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်၏။ အမှန်တော့ သူသည် မည်သည့်နေရာတွင် အိပ်သည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးချေ။

ရေမိုးချိုးပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ကုတင်ပေါ်၌ လှဲလျောင်းနေကြသည်။ ဟန်ရွှေသည် ဝမ်ထောင်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်ကာ သူမ၏ခေါင်းကို သူ၏မေးစေ့တွင် မှီထား၏။ ဝမ်ထောင်သည် ဟန်ရွှေကို ဖက်ထားရင်း သူမ၏ဆံပင်မှ ခေါင်းလျှော်ရည်နံ့ သင်းသင်းလေးကို ရရှိနေသည်။ သူတို့ နှစ်ဦးလုံး စကားမပြောကြသလို အခြားအရာများအတွက်လည်း စိတ်မပါကြချေ။ အမှန်တော့ နေ့ခင်းက မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အရာများသည် သူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ ထင်ဟပ်နေဆဲပင်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဟန်ရွှေ ၏စိတ်အခြေအနေ အဆင်ပြေသွားသည်ကို ခံစားမိပြီးနောက် ဝမ်ထောင်သည် ယနေ့ရရှိသော အရာများထံသို့ သူ၏အာရုံကို ပြောင်းလဲလိုက်၏။

ယနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အရာများသည် အလွန် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စရာကောင်းသော်လည်း ရရှိမှုမှာမူ အတော်ပင် ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။

အပြင်မထွက်မီက သူ၏ သွေးဘားတန်းမှာ ၂၆၅၀ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူသည် မြေအောက်ဈေးဝယ်စင်တာ၏ မြေအောက်တတိယထပ်တွင် အထူးဇွန်ဘီ လေးကောင်ကို သတ်ခဲ့ရာ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်စီမှ သွေးပမာဏ ၅၀ စီ ရရှိခဲ့သဖြင့် သူ၏ အမြင့်ဆုံး သွေးပမာဏမှာ စုစုပေါင်း ၂၀၀ တိုးလာခဲ့၏။ ပြန်လမ်းတွင် သူသည် အထူးဇွန်ဘီအချို့နှင့် ထပ်မံကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး တစ်ကောင်က ၅၀ တိုးပေးကာ အခြားနှစ်ကောင်က ၄၀ စီ တိုးပေးခဲ့သဖြင့် ယခုအခါ သူသည် ၂၉၆၈/၂၉၈၀ သွေးပမာဏသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် သွေးပမာဏ ၃၀၀၀ သို့ ရောက်ရှိရန် ၂၀ သာ လိုတော့၏။ ဤအရာသည် ဝမ်ထောင်၏ တမင်တကာ ထိန်းချုပ်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်၊ သူသည် လမ်းခရီးတွင် အထူးဇွန်ဘီအချို့နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း သုံးကောင်ကိုသာ သတ်ခဲ့ပြီး ကျန်ရှိသော အရာများကို ဝေကျန့်ကော်၊ ဟန်ရွှေနှင့် အခြားသူများအတွက် ချန်ထားခဲ့သည်။

အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ထိုအချိန်က စခန်းနှင့် အလှမ်းဝေးကွာနေသေးသဖြင့် သူ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားပါက တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ ဘေးကင်းစေရန်အတွက် သူသည် ထိုအချိန်တွင် သူ၏သွေးပမာဏကို ၃၀၀၀ အထိ မတိုးမြှင့်ရဲခဲ့ချေ။

ယခုအခါ သူသည် သွေးပမာဏ ၂၀ သာ လိုတော့သည်။ မနက်ဖြန် အပြင်ထွက်၍ မည်သည့် အထူးဇွန်ဘီကိုမဆို သတ်လိုက်ရုံသာ လ်ု၏။

သွေးပမာဏ တိုးလာခြင်းအပြင် ဇွန်ဘီများကို သတ်ရာမှ ရရှိသော အမြုတေများနှင့် ပစ္စည်းများလည်းကလည်း မဆိုးလှပေ။

မြေအောက်တတိယထပ်ရှိ အထူးဇွန်ဘီ လေးကောင်ထံမှ ရရှိသော အမြုတေများမှာ ကြေးအရေပြားနှင့် သံမဏိအရိုး၊ တုန်ခါမှုလှိုင်း၊ အန်ဖတ်အချွဲနှင့် အရှိန်ပြင်း တို့ဖြစ်ကြ၏။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ ရုပ်သွင်ပြင်များမှာ သူ ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော အထူးဇွန်ဘီများနှင့် မတူညီကြချေ၊ ၎င်းတို့တွင် ထင်ရှားသော လက္ခဏာရပ်များ မရှိကြချေ။ ဥပမာအားဖြင့် သွေးဆာဇွန်ဘီသည် လေးလံသော လက်နက်တစ်ခုကို သေချာပေါက် ကိုင်ဆောင်ထားမည်ဖြစ်ပြီး အရှိန်ပြင်းဇွန်ဘီသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဖက်က ပို၍ ကြီးမားသော ပုံပျက်ပန်းပျက် ခန္ဓာကိုယ် ရှိလိမ့်မည်။

ဝမ်ထောင်သည် ဤအရာမှာ သူတို့၏ မူလအမှတ်အသားများနှင့် သက်ဆိုင်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းမိ၏။

သူတို့သည် ယခင်က ဇွန်ဘီအမြုတေများနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော စွမ်းရည်ရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး ထို့နောက်မှ ကူးစက်ခံရကာ ဇွန်ဘီများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်၊ ၎င်းတို့သည် သဘာဝအတိုင်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာသော ဇွန်ဘီများ မဟုတ်ကြချေ။

၎င်းတို့၏ ရုပ်သွင်ပြင်များက ကွဲပြားရုံသာမက ၎င်းတို့၏ အမြုတေများသည်လည်း မူလဇွန်ဘီများ၏ အမြုတေများနှင့် ကွဲပြားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အားလုံး အစိမ်းရောင် ဖြစ်ကြသော်လည်း ရင့်သောအစိမ်းရောင် ဖြစ်၏။

[အဆင့် ၁ အမြုတေ · ကြေးအရေပြားနှင့် သံမဏိအရိုး]

[အရည်အသွေး: ရှားပါး (၅၅%)]

[သန့်စင်မှု: ၅၀% (ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး: အရေပြား မည်းလာခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းလာခြင်း)]

ကြေးအရေပြားနှင့် သံမဏိအရိုး အမြုတေသည် ရှားပါးအရည်အသွေး ၅၅% ရှိသည်။ ဤအရာသည် ဝမ်ထောင်အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ကိန်းဂဏန်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်း ဖြစ်၏။

လူသတ်သမား ကောရှင်းထံမှ စောစောက ရရှိခဲ့သော အစိမ်းရောင်အမြုတေမှာ ၅၀% ရှားပါးအရည်အသွေး ရှိသော်လည်း ထိုအမြုတေမှာ အစိမ်းနုရောင်ဖြစ်ပြီး မည်သည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမျှ မရှိခဲ့ချေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဤအမြုတေမှာ အစိမ်းရင့်ရောင်ဖြစ်ပြီး ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ရှိနေသည်။

သာမန်အမြုတေများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤထူးဆန်းသော အရည်အသွေးအဆင့်မှလွဲ၍ အခြားကွဲပြားမှု မရှိချေ။

ကျန်ရှိသော အမြုတေ သုံးခုမှာလည်း အစိမ်းရင့်ရောင်များ ဖြစ်ကြသည်။

[အဆင့် ၁ အမြုတေ · တုန်ခါမှုလှိုင်း]

[အရည်အသွေး: ရှားပါး (၅၅%)]

[သန့်စင်မှု: ၅၀% (ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး: မျက်လုံးများ အလင်းဒဏ်မခံနိုင်ခြင်း)]

...

[အဆင့် ၁ အမြုတေ · အန်ဖတ်အချွဲ]

[အရည်အသွေး: ရှားပါး (၅၅%)]

[သန့်စင်မှု: ၅၀% (ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး: အစာအိမ် ကြီးလာခြင်း၊ ခုခံအား ကျဆင်းခြင်း)]

...

[အဆင့် ၁ အမြုတေ · အရှိန်ပြင်း]

[အရည်အသွေး: ရှားပါး (၅၅%)]

[သန့်စင်မှု: ၅၀% (ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး: ခြေလက်များ တောင့်တင်းခြင်း)]

...

ရှားပါး ၅၅% အရည်အသွေးရှိသော ဤအမြုတေ လေးခုကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ထောင်သည် သူတို့၏ အမြုတေများသည် လူသားမှ ဇွန်ဘီအဖြစ်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲနေသည်ဟု ခံစားမိ၏။ သူတို့ လူသားအဖြစ် ရှိနေစဉ်က သူတို့၏ အမြုတေများသည် ၅၀% အရည်အသွေးရှိပြီး ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး မရှိသော ကောရှင်း၏ အမြုတေကဲ့သို့ ဖြစ်တန်ရာသည်။

သို့သော် ဇွန်ဘီများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သူတို့၏ အမြုတေများသည်လည်း ဇွန်ဘီအမျိုးအစားသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကူးပြောင်းသွားသဖြင့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများမှာ သဘာဝကျစွာ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်၏။ အချိန်အနည်းငယ် ပို၍ ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင်မူ သူတို့သည် ပို၍ ထင်ရှားသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လက္ခဏာများရှိသည့် အထူးဇွန်ဘီများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပြီး အမြုတေများ၏ အရည်အသွေးမှာလည်း ၆၀% ထူးချွန် ဖြစ်လာနိုင်ချေရှိသည်။ အမှန်တော့ ဤအရာအားလုံးမှာ ဝမ်ထောင်၏ ခန့်မှန်းချက်များသာ ဖြစ်သည်။ အသေးစိတ်အချက်အလက်များအတွက်မူ သူသည် ပို၍ လေ့လာစောင့်ကြည့်ရမည် ဖြစ်၏။

အမြုတေများအပြင် ဤဇွန်ဘီလေးကောင်သည် ပစ္စည်းထုပ်များကိုလည်း ချန်ထားခဲ့သည်။

[အကျိအချွဲဗုံး ထုတ်လုပ်မှုပုံကြမ်း *၁]၊ [အကျိအချွဲဗုံး *၅]၊ [ခုခံအားမြှင့်ဆေးရည် *၅]၊ [ခွန်အားမြှင့်ဆေးရည် *၅]၊ [အရှိန်ပြင်းညာဘက်ဒူးခေါင်းကာ ထုတ်လုပ်မှုပုံကြမ်း *၁]၊ [အရှိန်ပြင်းဘယ်ဘက်ဒူးခေါင်းကာ ထုတ်လုပ်မှုပုံကြမ်း *၁]။

အကျိအချွဲဗုံးများနှင့် ဆေးရည်များသည် သာမန်ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသည်။ ဝမ်ထောင်၏ မျက်လုံးများကို အရောင်တောက်သွားစေသည့်အရာမှာ ဤ "အရှိန်ပြင်းဒူးခေါင်းကာ" ဖြစ်၏။

[အရှိန်ပြင်းညာဘက်ဒူးခေါင်းကာ ထုတ်လုပ်မှုပုံကြမ်း: ဒူးခေါင်းကာတစ်ခုကို ထုတ်လုပ်နိုင်သည်။ လိုအပ်သော ပစ္စည်းများ: သံ ၂၊ သံမဏိကြိုး ၂၊ ဝက်အူ ၂၊ ချွန်ထက်သောဓားသွား ၂၊ သံချောင်း ၂၊ ရာဘာ ၂၊ ပလတ်စတစ် ၂၊ ကေဘယ်ကြိုး ၂၊ အီလက်ထရောနစ်အစိတ်အပိုင်း ၂၊ ဘက်ထရီ ၂]

[အရှိန်ပြင်းညာဘက်ဒူးခေါင်းကာ: ခိုင်ခံ့သော ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံရှိပြီး ဓားများနှင့် သေနတ်များကို ကာကွယ်နိုင်သည်။ တာရှည်ခံမှု +၁၀၊ ခုခံအား +၁၀]

ဤအရှိန်ပြင်းဒူးခေါင်းကာ၏ ဂုဏ်သတ္တိများသည် အရှိန်ပြင်းလက်ကောက်ဝတ်ကာနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ပြီး အာနိသင်မှာလည်း ဆင်တူနိုင်ချေရှိသည်။ ၎င်းသည် ဒူးဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုများအတွက် အပိုဆောင်း အရှိန်နှင့် စွမ်းအားကို ပေးစွမ်းနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော်လည်း ဝမ်ထောင်သည် ဇွန်ဘီများနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် တိုက်ခိုက်ရေးဗျူဟာများကို သိပ်မသုံးချေ၊ ဇွန်ဘီများသည် ရှောင်တိမ်းရန် မသိကြသဖြင့် သူသည် သူ၏ပုဆိန်ကို သူတို့၏ အသက်သွေးကြောနေရာများသို့သာ ခုတ်လေ့ရှိသည်။

အမှန်တော့ သီးခြားဂုဏ်သတ္တိများမှာ သိပ်အရေးမကြီးချေ၊ အဓိကအချက်မှာ ဤပစ္စည်းသည် အားကောင်းသော ခုခံအားကို ပေးစွမ်းခြင်းပင်။

ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံတစ်ခုအနေဖြင့်ပင် ၎င်းသည် အလွန် သက်တောင့်သက်သာရှိစေသည်။

ပြီးတော့ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဘယ်နှင့်ညာ ဒူးခေါင်းကာ နှစ်ခုစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့တွင် ပစ္စည်းများအားလုံးလည်း ရှိနေသဖြင့် ယခုချက်ချင်းပင် ထုတ်လုပ်နိုင်ချေရှိ၏။

ဝမ်ထောင်သည် အောက်သို့ငုံ့ကာ ဟန်ရွှေကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။သူမသည် သူ၏ရင်ခွင်ထဲ၌ အိပ်ပျော်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သို့ဖြစ်ရာ ဝမ်ထောင်သည် ပစ္စည်းများကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူကာ ကုတင်ပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

ထုတ်လုပ်မည်။

စိတ်ကူးတစ်ခုဖြင့် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့၏။

ပြောင်လက်နေသော အနက်ရောင် ဒူးခေါင်းကာနှစ်ခုသည် ဝမ်ထောင်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့သည်။

--------