အခန်း ၃၅၂

အခန်း (၃၅၂) - လှုပ်ခတ်နေသော အဝါရောင်လှိုင်းများကြားမှ အစွယ်များ (၂)

“စွမ်းအင် ဗဟိုချက်တွေနဲ့ လက်နက်ကြီးတွေကို စုဆောင်းဖို့ကိုပဲ ဦးစားပေး၊ ခုခံမှုတွေနဲ့ ကြုံရရင် ဘာမှညှာမနေနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်၊ အရပ်သားတွေနဲ့ ကြုံရင် လျစ်လျူရှုလိုက်”

သူက အဆင့်မြင့်စိတ်အာရုံဆက်သွယ်ခြင်းမှတစ်ဆင့် တစ်ဖန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“မိစ္ဆာမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ပင်မတပ်ဖွဲ့တွေကို သေချာရှောင်ရှား၊ ငါတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်က အရင်းအမြစ်တွေပဲ၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ သတ်ဖြတ်မှုတွေ မဟုတ်ဘူး”

သူ၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် ဝံပုလွေအသိုက်၏ တပ်ဖွဲ့များသည် မိစ္ဆာမဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များနှင့် လုံးဝ ကွာခြားသော တိုက်ပွဲဝင် စရိုက်လက္ခဏာကို ပြသခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် ကျွမ်းကျင်သော ရိတ်သိမ်းသူများအလား ပြုမူကြပြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည့် စစ်မြေပြင်ကြားမှ သူတို့ လိုအပ်သော အရင်းအမြစ်များကို စနစ်တကျ စုဆောင်းနေကြသည်။

မိစ္ဆာမဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များ အရပ်သားများကို သတ်ဖြတ်နေသည့် မြင်ကွင်းများနှင့် ကြုံရတိုင်း သူတို့က ရှောင်ကွင်းသွားရန် ရွေးချယ်ကြပြီး ထို အော်ဟစ်သံများမှာ မတည်ရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ပင်။

“စုဆောင်းမှု ပြီးပါပြီ။ အစီအစဉ်အတိုင်း ဒုတိယ ဆုတ်ခွာမည့်နေရာမှာ ပြန်ဆုံကြမယ်”

ယင်းဖုန်း အမိန့်သစ် ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။

သူ အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် ဝံပုလွေအသိုက်၏ တပ်ဖွဲ့အားလုံး စနစ်တကျ နောက်ဆုတ်ရန် စတင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် စုဆောင်းရရှိထားသော ပစ္စည်းများနှင့်အတူ စစ်မြေပြင်မှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာခဲ့ကြပြီး အရူးအမူး မီးရှို့၊ သတ်ဖြတ်၊ လုယက်နေကြဆဲဖြစ်သည့် မိစ္ဆာမဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များကိုမူ ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြပေ။

ဤသို့ ထိန်းချုပ်ထားသည့် စစ်ဆင်ရေး နည်းလမ်းက မိစ္ဆာမဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များနှင့် ထင်ရှားသော ကွာခြားမှုတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

“တော်လောက်ပြီ”

စိမ့်ညွန်နက် မြွေဘုရင်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ဧရာမအမြီးကြီးဖြင့် မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သဖြင့် စခန်းတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားသည်။

လွန်ခဲ့သည့် အခိုက်အတန့်လေးအတွင်းမှာပင် ၎င်း အလွန်တန်ဖိုးထားရသော လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးဖြစ်သည့် အဆင့် ၃၉ ရှိ ဘုရင်အလယ်အလတ်အဆင့် အဆိပ်ကြေးခွံမြွေကြီး ဒုတိယတပ်မှူးသည် လူသားကျင့်ကြံသူများကို တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

ပြိုင်ဘက်က ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှု နည်းစနစ်တစ်ခုကို အသုံးပြု၍ ၎င်း၏အနားသို့ ရုတ်တရက် ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ကို လက်သည်းဖြင့် ဆွဲထုတ်သွားခဲ့ခြင်းပင်။

စိမ့်နွံနက်မြွေဘုရင်ကို အဒေါသထွက်ဆုံးဖြစ်စေသည့်အရာမှာ ယင်းဖုန်းသည် အောင်မြင်သွားပြီးနောက် တစ်ချက်မျှ လှည့်မကြည့်ဘဲ အရိပ်များထဲသို့ ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“နှင်းဝံပုလွေဘုရင်”

စိမ့်နွံနက်မြွေဘုရင်သည် အခြားမိစ္ဆာဘုရင် သုံးပါးနှင့်အတူ မြောက်ဘက်တံခါး ကင်းမျှော်စင်ပေါ်မှနေ၍ တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေသည့် လင်းထျန်းလုံကို ဒေါသတကြီးဖြင့် သွားရောက်ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။

“မင်း ငါ့ကို ရှင်းလင်းချက်တစ်ခု ပေးရမယ် မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေက ဘာလို့ ငါ့လူတွေကို သတ်နေကြတာလဲ။ ဒါက မင်းပြောတဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့လား”

လင်းထျန်းလုံ ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ရေခဲမျက်ဝန်းပြာများက မိစ္ဆာဘုရင် လေးပါးအပေါ်သို့ ဝေဝါးစွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သူ၏ အကြည့်များမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တည်ငြိမ်နေပြီး အရေးမပါသော အရာအချို့ကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

“စစ်မြေပြင်မှာတော့ ဓားလှံတွေက မျက်စိမရှိဘူးလေ...”

“ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေက ရှင်းလင်းရေးအမိန့်ကိုပဲ အကောင်အထည်ဖော်နေရုံ သက်သက်ပါ”

“ရှင်းလင်းရေးအမိန့် ဟုတ်လား”

အရိုးဖြူ မိစ္ဆာဘုရင်၏ ဦးခေါင်းခွံအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်မီးတောက်များ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး အသံ သုံးသံက ဒေါသတကြီးဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း စွပ်စွဲပြောဆိုလိုက်သည်။

“သူတို့က နောက်ဆုတ်လာတဲ့ ဒဏ်ရာရသူတွေကိုတောင် မချန်ခဲ့ကြဘူး၊ ဒါက သေချာပေါက် တမင်တကာ လုပ်တာပဲ”

“အို”

လင်းထျန်းလုံ သူ၏ ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်ရာ သူ၏ ဝံပုလွေမျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်သည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ သူတို့ဘာသာ ခွန်အားနည်းလွန်းပြီး တုံ့ပြန်မှု နှေးကွေးလွန်းလို့ပဲ အပြစ်တင်ရမှာပေါ့။ ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေက တိုက်ခိုက်မှု မလုပ်ခင်မှာ ပစ်မှတ်က မင်းတို့လူ ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာကို အရင်ဆုံး အတည်ပြုနေရမှာလား”

“မင်း”

စိမ့်နွံနက်မြွေဘုရင် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ကြေးခွံများ ထောင်မတ်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာရောင်ဝါများ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသည်။

သူ၏ အနောက်က မိစ္ဆာဘုရင် သုံးပါးလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လာကြပြီး သူတို့၏ မိစ္ဆာရောင်ဝါများက လင်းထျန်းလုံအပေါ် ပစ်မှတ်ထားကြပြီး ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ကြတော့မည့်အလား ခံစားရစေသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့ ပေါက်ကွဲထွက်ခါနီး အတိအကျ အခိုက်အတန့်တွင် နှလုံးခုန်ရပ်မတတ် ဖြစ်စေသည့် ဖိအားတစ်ခု လင်းထျန်းလုံထံမှ ရုတ်တရက် ဖြာထွက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူ၏ နဖူးပေါ်ရှိ ရေခဲမိုးကြိုးသရဖူ၏ ပုံရိပ်ယောင်မှာ မှိန်ပျပျ လင်းလက်သွားပြီး အရှင်သခင်အဆင့်နီးပါး ရောင်ဝါက မိစ္ဆာဘုရင် လေးပါးကို မသိစိတ်မှ နောက်သို့ ခြေလှမ်းဝက်ခန့် ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။

လေထုထဲတွင် နှင်းခဲအလွှာတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အချိန်ပင် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ပင် ခံစားရစေသည်။

“...ကောင်းပြီ။ တော်တော်လေးကောင်းတယ်”

စိမ့်နွံနက်မြွေဘုရင်သည် ဤစကားလုံးများကို အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်ရပြီးနောက် မကျေနပ်မှုများနှင့်အတူ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

အခြားမိစ္ဆာဘုရင်သုံးပါးလည်း လင်းထျန်းလုံကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသတရားများ ပြည့်နှက်လျက် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟဘဲ ၎င်း၏နောက်မှ လိုက်လံထွက်ခွာသွားကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် နင်မြို့၏ အဓိကကွပ်ကဲမှုအခန်းအတွင်း၌လည်း လေထုမှာ အလွန်လေးလံနေသည်။

ဟော်ကျန့်သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ပျော့ခွေထိုင်နေပြီး မျက်နှာမှာ ဖြူရော်နေသည်။ သူသည် မြောက်ဘက်တံခါး ကျဆုံးသွားခဲ့သည့် အခြေအနေများကို အံကြိတ်ကာ စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီအလိုက် ပြောပြပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ငါ့တပ်ဖွဲ့တွေကို ချေမှုန်းပစ်ခဲ့တာက... နှင်းဝံပုလွေဘုရင်ပဲ”

“ဘာ”

လေ့ဟောက် ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်မိရာ သူ၏ ပုံမှန် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာပေါ်တွင် တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

သူသည် သူ့နားကိုပင် မယုံနိုင် ဖြစ်နေရသည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း သူ ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော မြောက်ဘက်က ဝံပုလွေဘုရင်သည် ယခုအခါ နင်မြို့ မြောက်ဘက်တံခါးကို ဖောက်ထွက်ခဲ့သည့် တကယ့်တရားခံ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

သုံးဖက်မြင် ပုံရိပ်ယောင်မှတစ်ဆင့် ယန်ချင်းယွမ်ပင်လျှင် ရှားရှားပါးပါး လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာကို ပြသခဲ့သည်။

သူသည် ကီးဘုတ်ပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ နှိပ်လိုက်ရင်း မြောက်ဘက်တံခါး စစ်မြေပြင်၏ စွမ်းအင်ဒေတာများကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သာမန် မိစ္ဆာဘုရင်များထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည့် ရေခဲမိုးကြိုး စွမ်းအင် တုံ့ပြန်မှုများကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် မျက်မှောင် ပြင်းထန်စွာ ကြုတ်သွားခဲ့သည်။

“နှင်းဝံပုလွေဘုရင်က... မိစ္ဆာသားရဲ မဟာမိတ်စစ်တပ်နဲ့ တကယ်ပဲ ပူးပေါင်းလိုက်တာလား...”

လေ့ဟောက်၏ အသံတွင် ယခင်က မကြုံဖူးသော လေးနက်မှုများ ပါဝင်နေသည်။ ဤသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုကြောင်း သူ အလွန် ကောင်းကောင်းသိသည်။

ဤမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားများနှင့် အဆင့်မြင့်ဉာဏ်ပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ရန်သူတစ်ဦးက ပြိုင်ဘက်ဘက်သို့ ဝင်ရောက်သွားခြင်းက နင်မြို့၏ ကာကွယ်ရေးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ယန်ချင်းယွမ် သူ၏ မျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“အားလုံးပဲ၊ ငါတို့... နှင်းဝံပုလွေဘုရင်နဲ့ ဆွေးနွေးဖို့ စဉ်းစားသင့်တယ် ထင်တယ်”

“ဆွေးနွေးတာ ဟုတ်လား”

ဟော်ကျန့် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများထဲတွင် အရှက်ရမှုများနှင့် မလိုလားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“မင်းက ငါ့ကို အဲဒီတိရစ္ဆာန်ရှေ့မှာ ခေါင်းငုံ့ခိုင်းတာလား။ သူ ငါ့ကို ဘာတွေ လုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်း သိလား။ ငါပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးနီးပါးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တာ”

သူ၏ အသံမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် တုန်ယင်နေပြီး သူ့ပတ်လည်တွင် မီးတောက်အချို့ ထိန်းချုပ်မရဘဲ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် သူ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

“ဒါက အလဲအလှယ်တစ်ခုပါပဲ”

ယန်ချင်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြင်ဆင်ပြောဆိုလိုက်သည်။

“အသက်ရှင်သန်ဖို့အတွက် အကျိုးအမြတ်တွေကို လဲလှယ်တာက အလိမ္မာပါးနပ်မှုအရှိဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ။”

“ငါ့ရဲ့ စောင့်ကြည့်မှုတွေအရ နှင်းဝံပုလွေဘုရင်၏ တပ်ဖွဲ့များသည် အခြား မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် လုံးဝ ကွာခြားတယ်။”

“သူတို့က စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းတွေကိုပဲ စုဆောင်းကြပြီး အရပ်သားတွေကို ဘယ်တော့မှ မထိခိုက်ကြဘူး။ ဒါတင်မကသေးဘူး..."

သူ ခဏရပ်လိုက်ပြီး စစ်မြေပြင် စောင့်ကြည့်ရေး ဗီဒီယို အချို့ကို ပြသလိုက်သည်။

“ကြည့်ကြပါဦး၊ သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက အရမ်းစည်းကမ်းရှိတယ်၊ ဒါက သူတို့နဲ့ ဆက်သွယ်လို့ရတဲ့အရာတွေဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေတာပဲ”

ဗီဒီယိုဖိုင်အတွင်း၌ ဝံပုလွေစစ်သည် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် လက်နက်များကို စနစ်တကျ စုဆောင်းနေကြပြီး အနီးနားတွင် ထွက်ပြေးနေကြသည့် အရပ်သားများကိုမူ လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားကြသည်။

၎င်းမှာ အရူးအမူး မီးရှို့၊ သတ်ဖြတ်၊ လုယက်နေကြသည့် မိစ္ဆာသားရဲ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များနှင့် လုံးဝကွာခြားလှသည်။

လေ့ဟောက်သည် ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ အကြည့်များက ဟုန့်ကျိနှင့် ယန်ချင်းယွမ်တို့ကြားတွင် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ယန်ချင်းယွမ်သည် သုံးဦးထဲတွင် လက်တွေ့အကျဆုံးသူဖြစ်သဖြင့် သူပြောတာ အဓိပ္ပာယ်ရှိကြောင်း ဝန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

မိမိတို့ ပိုင်ဆိုင်မှုများ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို အသုံးပြု၍ အသက်ရှူချိန်တစ်ခု လဲလှယ်ရယူခြင်း သို့မဟုတ် ဘေးအန္တရာယ်ကို အခြားနေရာသို့ လွှဲပြောင်းပေးခြင်းက လက်ရှိအချိန်တွင် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုအဖြစ် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိနေသည်။

“သူ ဘာကို လိုချင်နေလဲဆိုတာ ငါတို့ သိဖို့ လိုအပ်တယ်...”

သူ နောက်ဆုံးတွင် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“စွမ်းအင်လား။ အရင်းအမြစ်လား။ ပိုင်နက်နယ်မြေလား။ ဒါမှမဟုတ်...”

“သူ ဘာပဲလိုချင်လိုချင်၊ မြို့ ပျက်စီးသွားပြီး အားလုံး သေဆုံးသွားတာထက်စာရင်တော့ ပိုကောင်းတာပေါ့”

ယန်ချင်းယွမ်က ဝင်ပြောသည်။

“ဒါတင်မကသေးဘူး၊ မင်းတို့ ထူးဆန်းတယ်လို့ မခံစားရဘူးလား။ နှင်းဝံပုလွေဘုရင်နဲ့ အဲဒီ မိစ္ဆာဘုရင် လေးပါးကြားမှာ ပဋိပက္ခတစ်ခု ရှိနေတယ်။”

“ငါတို့ လုံလောက်တဲ့ တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးနိုင်ရင် သူ့ကို လှည့်စားပြီး အခြားသူတွေကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းလို့ ရနိုင်မလားဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး”

ဟော်ကျန့် လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားမိရာ လက်သည်းများက လက်ဖဝါးအနက်ထဲအထိ စိုက်ဝင်နေသဖြင့် လက်ချောင်းများကြားမှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာသည်။

သူ ဤမျှ ကြီးမားလှသော အရှက်ရမှုကို ဘယ်တုန်းကမှ မခံစားခဲ့ဖူးပေ။

သို့သော် လက်တွေ့အခြေအနေ၏ ရက်စက်မှုက သူ့အား အလျှော့ပေးရန် ဖိအားပေးနေတော့သည်။