← Chapters

အခန်း ၃၅၆

Vol. 36 Ch. 356

အခန်း ၃၅၆

Vol. 36 Ch. 356

အခန်း (၃၅၆) - ကျွမ်းလောင်နေသော မြေပြင်ထက်မှ မီးရှူးတိုင်များ (၁)

“ကျုပ်တို့ တောင်းဆိုချင်တာက... ဘုရက်မင်းမြတ်ဆီကနေ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကာကွယ်မှုတွေကို ရရှိနိုင်မလားဆိုတာပါပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ ကျုပ်တို့ မြို့တွင်းပိုင်း ကာကွယ်ရေးမျဉ်းကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်နိုင်မယ့်အချိန်အထိပါပဲ”

လင်းထျန်းလုံ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ဝံပုလွေမျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိပေ။ ခဏအကြာတွင် သူ၏ နက်ရှိုင်းသော အသံက တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

“ကောင်းပြီ”

သူတို့သုံဦး၏ မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် အကြည့်များအောက်တွင် သူ ဆက်ပြောသည်။

“မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့တွေ မင်းတို့ရဲ့ မြို့တွင်းပိုင်း ကာကွယ်ရေးမျဉ်းပေါ်ကို အကြီးအကဲ အုပ်စုလိုက် တိုက်ခိုက်မှုတွေ ပြုလုပ်တဲ့ အကြိမ်တိုင်းမှာ ငါ့ရဲ့ ဝံပုလွေအုပ်စုက မင်းတို့အတွက် သူတို့ကို ဆယ်မိနစ်စာ သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးလိမ့်မယ်”

“ဆယ်မိနစ် ဟုတ်လား”

လေ့ဟောက် မအောင့်နိုင်ဘဲ လွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်မိရာ မျက်နှာတွင် “ဒါက အရမ်း တိုတောင်းလွန်းတယ်” ဟူသော အတွေးများ ပေါ်‌နေသည်။

“ဆယ်မိနစ်အတွင်းမှာ ဘာလုပ်လို့ရမှာလဲ။ အမြောက်တပ်စုတစ်ခုရဲ့ အပြင်းအထန် ပစ်ခတ်မှု အချိန်ကတောင် ဒီထက်ပိုကြာတာနော်”

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ပလ္လင်တော်အနောက်ဘက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ဟန်ဆောင်အိပ်မောကျနေသည့် ထိုခရမ်းရောင်မြေခွေးက သူ့ကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ယွဲ့ရီ၏ ပုံရိပ်ယောင်က ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ခရမ်းရောင်မျက်ဝန်းများဖြင့် လေ့ဟောက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူမသည် မြေခွေးမျိုးနွယ်စု၏ ထူးခြားသော အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည့် ရှင်းလင်းလှသော လူသားစကားလုံးများကို ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဆယ်မိနစ်ဆိုတာ ငါ့ရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်တွေက သူတို့ရဲ့ ကွပ်ကဲမှုစနစ်ကို ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားအောင် လုပ်ဖို့လုံလောက်သလို၊ ဝံပုလွေအသိုက်ရဲ့ လက်သည်းတွေက အဲဒီ မိစ္ဆာဘုရင်တွေ၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်ဖို့အတွက်လည်း လုံလောက်ပါတယ်။”

“ဝံပုလွေအသိုက် ကျွမ်းကျင်တာက သေစေနိုင်တဲ့ ပြောက်ကျားစစ်နဲ့ အမဲလိုက်ခြင်းပဲ ၊ မင်းတို့ လူသားစစ်သည်တွေရဲ့ ပစ်မှတ်အဖြစ် မြို့တံတိုင်းပေါ်မှာ မတ်တတ်ရပ်နေဖို့ မဟုတ်ဘူး”

သူမ၏ အသံမှာ စူးရှပြီး မာန်ပါလှသည်။ ဝံပုလွေအသိုက်၏ အကြွင်းမဲ့ လွှမ်းမိုးမှု အာဏာစက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် အခိုင်အမာ ပြောဆိုလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကူညီပေးခြင်းက ကောင်းချီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းကို စည်းကမ်းအတိုင်းပဲ ဆောင်ရွက်မှာ ဖြစ်သည်။

လင်းထျန်းလုံ ဤအကြောင်းအရာကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

“ဘေးဘက်ကနေ ဆယ်မိနစ်စာ ခုန်အုပ်တိုက်ခိုက်ပေးတာက ဘယ်လိုထိုးစစ် စည်းချက်ကိုမဆို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ လုံလောက်တယ်။ အခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်မလားဆိုတာကတော့ မင်းတို့ အလုပ်ပဲ။ ဒါမှမဟုတ်...”

သူ၏ ရေခဲမျက်ဝန်းပြာများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

“မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ ဝံပုလွေအသိုက် ပင်မတပ်ဖွဲ့တွေကို အခုပဲ မြို့တွင်းပိုင်းထဲကို ချီတက်ခိုင်းပြီး ငါတို့ လိုချင်တဲ့အရာတွေကို ငါတို့ဘာသာ သိမ်းယူတာကို ပိုပြီးသဘောကျလို့လား”

အေးစက်သော လူသတ်လိုစိတ်များက လေထုအတွင်း ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

လေ့ဟောက်နှင့် ယန်ချင်းယွမ် နှစ်ဦးလုံး ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့ အကယ်၍ “ဟင့်အင်း” ဟု ပြောဝံ့လျှင် သူတို့ရှေ့က ဝံပုလွေဘုရင်သည် ချက်ချင်းပင် အလုံးစုံထိုးစစ်ဆင်ရန် အမိန့်ပေးလိမ့်မည်မှာ အသေအချာပင်။

“...ငါတို့ နားလည်ပါပြီ”

လေ့ဟောက် ခေါင်းကို လေးနက်စွာ ငုံ့ချလိုက်သည်။

“ဘုရင်မင်းမြတ်ရဲ့... ကူညီမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

အပေါ်ယံ သဘောတူညီချက်ကို ဤသို့ဖြင့် ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လေ့ဟောက်နှင့် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများက လုံးဝနီးပါး သတိလစ်နေသော ဟောါ်ကျန့်ကို တွဲဖက်လျက် စက်ရုံတံခါးကြီးဆီသို့ ယိမ်းယိုင်ကာ လျှောက်သွားကြသည်။

ယန်ချင်းယွမ်ကမူ တမင်တကာ သူ၏ ခြေလှမ်းများကို နှေးကွေးလိုက်ပြီး အနောက်ကနေ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ခန့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

လေ့ဟောက်နှင့် အခြားသူများ တံခါးအပြင်ဘက်သို့ ထွက်ခွာလုနီးနီး အချိန်၌ ယန်ချင်းယွမ် လျင်မြန်စွာ နောက်လှည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝတ်စုံအတွင်းမှ ချိတ်ပိတ်ထားသည့် သတ္တုဒေတာသေတ္တာငယ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လင်းထျန်းလုံ၏ ပလ္လင်တော်ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်လျက် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရိုသေစွာ ဆက်သလိုက်သည်။

“နှင်းဝံပုလွေဘုရင်၊ ငါတို့ရဲ့ ရိုးသားမှုကို ပြသတဲ့အနေနဲ့ ဒါဟာ ‘နတ်ဘုရားဖန်တီးရေး စီမံကိန်း’ ရဲ့ အပြင်ဘက်ပတ်လည် သုသေသန ဒေတာတွေရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်၊ စွမ်းအင် တည်ငြိမ်မှုနဲ့ ဇီဝဒြပ်ထု ပေါင်းစပ်ခြင်းတို့ရဲ့ အခြေခံသီအိုရီတွေ ပါဝင်နေပါတယ်။”

သူ သူ၏ အသံကို နှိမ့်ချလိုက်ရာ လေသံမှာ “ရိုသေမှု” များ ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဒါက မင်းမြတ်အနေနဲ့... အချို့သော ဖြစ်စဉ်တွေကို နားလည်သဘောပေါက်တဲ့ နေရာမှာ အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ နောက်ဆက်တွဲ ဒေတာအားလုံးကိုလည်း အမြန်ဆုံး စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းပြီး လွှဲပြောင်းပေးသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်”

လင်းထျန်းလုံ၏ အကြည့်များက ထို ဒေတာ သေတ္တာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

သူ၏ ငွေပြာဧကရာဇ်မျက်ဝန်းသည် ဤအရာ၏ အနောက်ကွယ်က ပိုမိုနက်နဲသော အကြံအစည်များကို ထိုးဖောက်မြင်တွေ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူ၏ အမြင်တွင် ဒါဟာ အားနည်းသူတစ်ဦးက မိမိ၏ အညံ့ခံမှုကို ပြသသည့် ရိုးသားမှု အမူအရာတစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး မျှော်လင့်ထားသည့် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုပင်။

သူ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရာ မမြင်နိုင်သော စိတ်ထိန်းချုပ်ခြင်း စွမ်းအားက ဒေတာသေတ္တာကို မြှောက်လိုက်ပြီး ယွဲ့ရီ၏ ပုံရိပ်ယောင်ဘေးက နေရာလွတ်ပေါ်သို့ ပျံသန်းချထားပေးလိုက်သည်။

“မင်း ထွက်သွားလို့ရပြီ”

လင်းထျန်းလုံ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ချင်းယွမ်၏ နှလုံးသားထဲမှ လေးလံလှသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီး နောက်ဆုံးတွင် ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် နောက်လှည့်ကာ ထွက်ခွာသွားကြပြီဖြစ်သော လေ့ဟောက်နှင့် အခြားသူများ၏နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ လိုက်သွားခဲ့သည်။

စက်ရုံတံခါးကြီး တစ်ဖန် ပြန်လည်ပိတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါးတွင် ခရမ်းရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အရိပ်များထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ပလ္လင်တော်ဘေးတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ယွဲ့ရီ၏ တကယ့်ခန္ဓာကိုယ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏ အမြီးကို ကျက်သရေရှိစွာ ခါယမ်းလိုက်ရင်း လင်းထျန်းလုံအား အစီရင်ခံလိုက်ရာ လေသံတွင် ထိုမြွေဘုရင်အပေါ် နှိမ်ချမှုများ ပါဝင်နေသည်။

“ဘုရင်မင်းမြတ်၊ အဲဒီမြွေနက်ကြီးက အခြားမိစ္ဆာဘုရင်တွေရဲ့ ကာကွယ်ရေး မြေပုံတွေကို အသုံးပြုပြီး အသက်ရှင်သန်ခွင့်နဲ့ အဆင့်အတန်းတစ်ခုကို လဲလှယ်ချင်နေတာ။”

“ငါ မင်းမြတ်ကိုယ်စား အဲဒီမြေပုံတွေကို လက်ခံဖို့ သဘောတူလိုက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခြားဘာကတိမှတော့ မပေးခဲ့ဘူး”

“အင်း”

လင်းထျန်းလုံ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ချက်ဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ဤအရာအတွက် အံ့ဩခြင်း မရှိပေ။

သူသည် စက်ရုံခေါင်မိုးပေါ်ရှိ အပေါက်ငယ်တစ်ခုမှတစ်ဆင့် မှောင်မိုက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သော ကောင်းကင်ကြီးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ဝေးကွာသော မြို့အတွင်းပိုင်းရှိ ထိုနေရာမှ အားနည်းသော ပေါက်ကွဲသံများနှင့် စွမ်းအင် လင်းလက်မှုများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

“ထျန်းပင်းနဲ့ ယင်းဖုန်းတို့ကို အကြောင်းကြားလိုက်”

သူ အဆင့်မြင့်စိတ်အာရုံဆက်သွယ်ခြင်း အားဖြင့် သူ၏ စစ်သူကြီး အားလုံးထံသို့ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“မိစ္ဆာမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ပထမဆုံး ထိုးစစ်လှိုင်း စတင်နေပုံရတယ်။ အစီအစဉ်အတိုင်းပဲ၊ သူတို့အတွက် ဆယ်မိနစ်စာ ‘ကြိုဆိုရေး အခမ်းအနား’ တစ်ခု ပေးလိုက်ကြစို့”

နောက်အခိုက်အတန့်တွင် စက်ရုံအပြင်ဘက်၌ အသင့်ပြင်ဆင်ထားကြသည့် ဝံပုလွေအသိုက် စစ်တပ်ကြီးအတွင်းမှ ပုံရိပ်အချို့သည် ညဉ့်မှောင်မှောင်တွင် တစ္ဆေများအလား တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

မြို့အတွင်းပိုင်းရှိ တိုက်ပွဲအပြင်းထန်ဆုံးဖြစ်နေသည့် ဘေးဘက် ကာကွယ်ရေးမျဉ်းဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စတင်ချီတက်သွားကြတော့သည်။

နင်မြို့၏ ကံကြမ္မာကို အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် ဤ ရှည်လျားလှသော ညဉ့်နက်ကြီးမှာ ယခုမှသာ အစစ်အမှန် စတင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းက မိမိကိုယ်ကိုယ် ကစားသမားဟု ထင်မှတ်နေကြပြီး မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ပိုမိုကြီးမားလှသော ကစားပွဲကြီးတစ်ခုအတွင်းရှိ ကစားကွက် အပိုင်းအစလေးတစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်နေသည်ကို မသိကြရှာပေ။

လေ့ဟောက်၏ သံမဏိချပ်ဝတ် မော်တော်ယာဉ်သည် ရေဆိုးသန့်စင်စက်ရုံအပြင်ဘက်ရှိ ညဉ့်မှောင်မှောင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေးလံလှသော သတ္တုတံခါးကြီး လုံးဝပိတ်လုနီးနီး ဖြစ်နေချိန်မှာပင်…

“ဝုန်း”

မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသော လျှပ်စီးကြောင်းများနှင့် ရေခဲစလေးများ ရောနှောနေသည့် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် စက်ရုံကို ဝန်းရံထားသည့် အရိပ်များထဲမှနေ၍ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

မြို့တွင်းပိုင်း ကာကွယ်ရေးမျဉ်းကို အရူးအမူး တိုက်ခိုက်နေကြသည့် မိစ္ဆာသားရဲ မဟာမိတ်စစ်တပ်၏ ဘေးဘက်တောင်ပံဆီသို့ ဖြတ်တောက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ ထျန်းပင်းနှင့် သူ၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တပ်ဖွဲ့ပင် ဖြစ်သည်။

သဘောတူညီချက် ရရှိသွားခဲ့သည့် အခိုက်အတန့်ကတည်းက တစ်စက္ကန့်မျှပင် နှောင့်နှေးခြင်းမရှိဘဲ တိုက်ပွဲက ချက်ချင်း စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နင်မြို့၏ မြို့တွင်းပိုင်း ကာကွယ်ရေးမျဉ်းသည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သွေးစွန်းခဲ့လေပြီ။

နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံများနှင့် စူးရှသော အော်ဟစ်သံများသည် စွမ်းအင်ပေါက်ကွဲသံများနှင့် ရောနှောနေပြီး ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး နီညိုရောင်အုံ့မှိုင်းနေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာသားရဲများသည် သွေးဆူလာကြပြီး အားဖြည့်ကွန်ကရစ်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ စွမ်းအားဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် ပျက်စီးလုနီးပါးဖြစ်နေသော မြို့တံတိုင်းကြီးကို တစ်စစီ ဆုတ်ဖြဲနေကြသည်။

လေ့ဟောက်သည် သူ၏ ကွပ်ကဲမှုဗဟိုဌာနသို့ ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ အန္တရာယ်အရှိဆုံးဖြစ်သည့် ဤမြို့တံတိုင်း အပိုင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

သူသည် သံမဏိဒိုင်းကာ ကင်းစခန်းမှ စစ်သည်များက သူတို့၏ ဒိုင်းကြီးများဖြင့် တံတိုင်းကို ကာကွယ်ထားကြရင်း မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ရူးသွပ်လှသော ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် မုန်တိုင်းထဲက လှေငယ်လေးများအလား ဖြစ်နေသည်ကို ကိုယ်တိုင် မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

All Chapters