အခန်း ၄၃၅

အခန်း (၄၃၅) - နတ်ဘုရားမီးလျှံအမွှေးတိုင်အောက်က ကုန်ဆုံးသွားသောအချိန်

လော့ထျန်းအဖွဲ့ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းသည့် ကိစ္စရပ်အားလုံးကို လော့ချန်တစ်ယောက် စီမာဟွေ့နန်ထံသို့သာ အလုံးစုံ လွှဲအပ်ထားသည်။ သူကိုယ်တိုင်ကမူ ရှုပ်ထွေးလှသော အုပ်ချုပ်ရေးကိစ္စရပ်များမှ ရုန်းထွက်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ်၌သာ အာရုံစိုက်ထားတော့သည်။

သူ၏ အောင်ပွဲများမှာ မည်မျှပင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေပါစေဦးတော့၊ အမှန်တရားတစ်ခုက ရှိနေဆဲပင်။ ရေခဲခံတပ်သည် လော့ထျန်းအဖွဲ့ကို အမှန်တကယ် ဂရုစိုက်ခြင်း မဟုတ်ချေ။ သူတို့ ဂရုစိုက်သည်မှာ လော့ချန်ကိုယ်တိုင်သာ ဖြစ်သည်။ လော့ချန် ဦးဆောင်သော အဖွဲ့ကြီး တိုးတက်စည်ကားသည်ဖြစ်စေ၊ ပျက်စီးသည်ဖြစ်စေ သူတို့အတွက် ဘာမှ မထူးခြားချေ။

အမှန်စင်စစ် လော့ထျန်းအဖွဲ့အနေဖြင့် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများ ရရှိခဲ့ခြင်းမှာ လော့ချန်ကိုယ်တိုင်က အစွမ်းထက်လွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ချင်းဟွာမြစ်တိုက်ပွဲတွင် ကျရှုံးခဲ့မည်ဆိုပါက ထန်ထိုက်ကျင်းသည် သူ့အား ကာကွယ်ပေးမည်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ နောက်လိုက်များကိုမူ မည်သူက ကြားဝင် ကာကွယ်ပေးမည်နည်း။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် လူတိုင်း၏ ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် အခြေအနေများကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး နောင်တွင် လော့ထျန်းအဖွဲ့ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းမှုမှန်သမျှသည်လည်း ယခင်ကကဲ့သို့ လွယ်ကူတော့မည် မဟုတ်ချေ။ ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသော အခြေတည်နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီးများပင်လျှင် လော့ချန်၏ အစွမ်းပြမှုကို ငေးကြည့်နေခဲ့ကြရုံသာ ရှိခဲ့သည်။ သူ၏ နောက်ခံအင်အားကို သိရှိထားကြပြီးဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် သူ့အား မည်သူက ရန်ပြုဝံ့တော့မည်နည်း။

"ငါ ဘယ်အတိုင်းအတာအထိ ရေခဲခံတပ်ရဲ့ အရှိန်အဝါကို အသုံးချနိုင်မလဲဆိုတာ ငါကိုယ်တိုင် ငါ ဘယ်လောက်အထိ သန်မာသလဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်.... အဲ့တော့ ငါ ပိုပြီး သန်မာလေလေ အားကိုးလို့ရတဲ့ အင်အား ပိုများလာမှာဖြစ်ပြီး ငါ့ရဲ့ အရှိန်အဝါကလည်း ပိုပြီး ကြီးမားလာမှာ"

ဤအချက်ကို သဘောပေါက်ပြီးနောက် လော့ချန်၏ နေ့စဉ်ကျင့်ကြံမှုမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံမှု၏ အကျိုးရလဒ်များမှာ အချိန်ကာလ တစ်ခုအကြာတွင် အလွန်မြန်ဆန်စွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ရှန်ကုန်းဂိုဏ်း ကျဆုံးပြီး တစ်လအကြာတွင် ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် သူ၏ ဂူဗိမာန်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံအခန်း၌ ထိုင်နေစဉ် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

အစိမ်းရောင် ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းတစ်ခု သူ၏ ဒန်ထျန်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ နက်နဲလှသော ခံစားချက်တစ်ခု သူ၏ ရင်ထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။ အံ့ဩတုန်လှုပ်ခြင်းများနှင့်အတူ သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရတော့သည်။

"ဒါဆို.... ဒါက.... ဒါက အမှန်ပေါ့၊ ငါ မှားခဲ့တာပဲ"

သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ငါ အရင်က ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့ နည်းလမ်း အားလုံးက မှားနေခဲ့တာပဲ"

သူ့အား ဤသို့ တွေးမိစေသည့် အကြောင်းရင်းမှာ အခြားမဟုတ်။ သူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခဲ့သော နွယ်မြက်သစ်ပင် ဆေးဘုရင်ကျင့်စဉ်သည် နောက်ဆုံးတွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ချီသန့်စင်အဆင့်တွင် ရှိစဉ်က အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော နွေဦးကျင့်စဉ်ကဲ့သို့ပင် နွယ်မြက်သစ်ပင် ဆေးဘုရင်ကျင့်စဉ်သည်လည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ထူးခြားသည့် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အပြောင်းအလဲတစ်ခု ခေါ်ဆိုခြင်းထက် ပြီးပြည့်စုံသွားခြင်းဟုသာ ခေါ်ရပေမည်။

အမှန်စင်စစ် နွေဦးကျင့်စဉ်နှင့် နွယ်မြက်သစ်ပင် ဆေးဘုရင်ကျင့်စဉ်နှစ်ခုစလုံးသည် ပိုမို ကြီးမြတ်လှသော ကျမ်းစာတစ်စောင်ဖြစ်သည့် ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်း၏ ထာဝရနုပျိုစိမ်းလန်းကျင့်စဉ်မှ အခြေခံ အချက်အလက်များကို ကောက်နုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

လော့ချန် ကျင့်ကြံခဲ့သော နည်းလမ်းများမှာ အပိုင်းအစသာ ကျန်တော့သည့် ကျမ်းစာဟု ဆိုနိုင်သည်။ ၎င်းတွင် ချီစွမ်းအားကို သန့်စင်သည့် အထူးနည်းလမ်းများစွာကို ဖျက်ထားသည်။ ချီစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူသည့် အခြေခံနည်းလမ်းများသာ ချန်ထားပေးသည်။ ယခုမူ လော့ချန်၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် စနစ်၏ ကူညီမှုဖြင့် ထိုအပိုင်းအစများကို ပြန်လည် စုစည်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခု လော့ချန် ကျင့်ကြံနေသည့် ကျမ်းစာမှာ နွယ်မြက်သစ်ပင် ဆေးဘုရင်ကျင့်စဉ်ဟု မခေါ်နိုင်တော့ချေ။ အပြည့်အဝ ပြန်လည် ဆန်းသစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သော ထာဝရနုပျိုစိမ်းလန်းကျင့်စဉ်မှ အခြေတည်အဆင့် အစိတ်အပိုင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

ထာဝရနုပျိုခြင်း ဆိုသည်မှာ ရုပ်ခန္ဓာ ပုပ်သိုးပျက်စီးမှု မရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ စိမ်းလန်းခြင်း ဆိုသည်မှာ ချီစွမ်းအားကို ကြာရှည်စွာနှင့် တက်ကြွလန်းဆန်းစွာ တည်တံ့စေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထာဝရနုပျိုစိမ်းလန်းခြင်း ဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ် မပျက်စီးဘဲ သန်မာပြီး အသက်ဓာတ်ဖြင့် ပြည့်စုံနေခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

အရှေ့ဖျားဒေသ၏ ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ခုအနက် ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်းသည် အချမ်းသာဆုံး ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသော ကျင့်ကြံသူ အများအပြားဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အမွေအနှစ်များမှာ နက်ရှိုင်းလှသော လျှို့ဝှက်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ရာ ယခုမှပင် လော့ချန် ထိုအကြောင်းရင်းကို စတင်၍ သဘောပေါက်လာခဲ့တော့သည်။

ယခင် ဖျက်ထားသော အခြေခံ ကျမ်းစာများတွင် ဘာမျှ မထူးခြားသော်လည်း ပြည့်စုံသွားသောအခါတွင်မူ လော့ချန် ၎င်း၏ အနှစ်သာရကို ရုတ်ချည်း နားလည်သွားသည်။ ထိုမျှသာမက ဤသည်မှာ အခြေတည်အဆင့်အတွက်သာ ရှိသေးသည်။ ယခုအခါ လော့ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် ထာဝရနုပျိုစိမ်းလန်းကျင့်စဉ်၏ အခြေတည်အဆင့် ကျင့်စဉ်မှာ အပြည့်အဝနီးပါး ရှင်းလင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာလေပြီ။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်း၏ အခြေတည်အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ မည်သို့ကျင့်ကြံကြသည်ကို သူ နားလည်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ချီစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူရုံသာ မဟုတ်ဘဲ ကျင့်ကြံနေစဉ်မှာပင် ရုပ်ခန္ဓာကို သန့်စင်ပြီး ဝိညာဉ်ကို သန်မာအောင် ပြုလုပ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကိုယ်ခန္ဓာ၊ ချီစွမ်းအင်၊ စိတ်ဝိညာဉ် သုံးပါးစလုံးကို ဒွန်တွဲ၍ ကျင့်ကြံခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ခန္ဓာ၊ ချီ၊ စိတ်"

ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်းသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှများပြားလှသော ရွှေအမြုတေအဆင့်ကျင့်ကြံသူများနှင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ချေ။

လော့ချန် သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ကျင့်စဉ်အသစ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် စတင် အသုံးပြုလိုက်သည်။ ချီစွမ်းအား လှည့်ပတ်မှု လမ်းကြောင်းသစ်မှာ အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသယောင် ရှိသော်လည်း အသေးငယ်ဆုံးသော ကွာခြားချက်ကပင် မိုးနှင့်မြေကဲ့သို့ ကွာခြားသော ရလဒ်များကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ပထမဆုံး ခြေလှမ်းကပင် ရလဒ်ကို ပြသနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ယခင်ကမူ သူသည် ပြင်ပမှ ချီစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူရန်အတွက် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ချီစွမ်းအားကို စက်ဝိုင်းပုံစံ လှည့်ပတ်ခဲ့ရသည်။ ယခုမူ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဝိညာဉ်အာရုံကို အပြင်ဘက်သို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအင်များသည် သူ၏ ခေါ်ဆောင်မှုကို တုံ့ပြန်သည့်နှယ် လှုပ်ခတ်သွားတော့သည်။

အချိန်အတော်ကြာ လော့ချန်သည် အခြေတည်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် ပြောင်းလဲမှု သုံးခုအပေါ် အမြဲ သံသယ ရှိနေခဲ့သည်။

ဒန်ထျန်း ပင်လယ်ပြင်တစ်ခု ဖြစ်လာခြင်းမှာ ချီစွမ်းအင် ပိုသိုလှောင်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ ချီစွမ်းအင်များ အရည်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမှာလည်း ယုတ္တိရှိသည်။ သို့သော် တတိယမြောက် ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်သော စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို အပြင်သို့ ထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်းကမူ လူအများစု ပြောသလောက် အသုံးမဝင်ဟု သူ အမြဲ ထင်ခဲ့မိသည်။ ရန်သူများကို ရှာဖွေရန်အတွက် ရှေ့ဘက် မိုင်အနည်းငယ်ကို ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးခြင်းမှာ ထိုထက်မက ဝေးဝေးကြည့်နိုင်သော နတ်မျက်စိကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော သူ့အဖို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိချေ။ သိုလှောင်အိတ်ပေါ်တွင် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ခြင်းမှာလည်း စစ်မှန်သော အကာအကွယ်ကို မပေးနိုင်ချေ။ အကယ်၍ သူ သေဆုံးသွားပါက မည်သူမဆို အားထုတ်မှု အနည်းငယ်ဖြင့် ထိုတံဆိပ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်သာ။ မှော်လက်နက်များကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် ပိုမို ကောင်းမွန်လာသည်ဆိုခြင်းမှာလည်း သိသာထင်ရှားလှသည် မဟုတ်ချေ။

ယခုမှပင် လော့ချန် အမှန်တကယ် နားလည်သွားတော့သည်။ ဝိညာဉ်အာရုံ ထုတ်လွှတ်ခြင်း၏ အကြီးမားဆုံးသော အသုံးဝင်မှုမှာ တိုက်ပွဲတွင် မဟုတ်ဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ဖြစ်သည်။ သူ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သောအခါ ယခင်က မမြင်နိုင်ခဲ့သော ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ချီစွမ်းအင်များအား အမှုန်အမွှားများ၊ မြူခိုးများ၊ မီးခိုးငွေ့များကဲ့သို့ ခပ်ဖျော့ဖျော့ မြင်တွေ့လာရသည်။

ထိုအထဲတွင် သူနှင့် အရင်းနှီးဆုံးသော အစိမ်းရောင် ဖျော့ဖျော့ ချီစွမ်းအင်မှာ သူ့အတွက် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူနှင့် အကျွမ်းတဝင်ဆုံးနှင့် အနီးစပ်ဆုံး ဖြစ်သော သစ်ဓာတ် ချီစွမ်းအင်ပင် ဖြစ်၏။

"ဒီကို လာစမ်း… မင်းလေး…."

ဝိညာဉ်အာရုံကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံမျှဖြင့် သူ၏ အသိစိတ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ချီစွမ်းအင်များထဲသို့ တိုးဝင်သွားသော လက်တစ်ဖက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သစ်ဓာတ် ချီစွမ်းအင် အစုအဝေးလေးတစ်ခုကို သူ ဖမ်းဆွဲကာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်တော့သည်။ ဤဖမ်းဆုပ်မှု တစ်ကြိမ်မှာ သာမာန် အချိန်တစ်မိနစ် စုပ်ယူခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။

သူ မရပ်နားဘဲ ဝိညာဉ်အာရုံကို အပြင်ဘက်သို့ ဆက်တိုက် ထုတ်လွှတ်ကာ အနီးနားရှိ သစ်ဓာတ် စွမ်းအင်များကို ပိုမို ရှာဖွေတော့သည်။ ဤအရာမှာ ကျင့်ကြံခြင်း မဟုတ်ဘဲ ပစ်မှတ်ထား ဖမ်းဆုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်အမြစ် ၅ ခုကြောင့် ရုပ်ခန္ဓာသည် ဓာတ်ကြီးအားလုံးကို ခွဲခြားခြင်းမရှိဘဲ စုပ်ယူခဲ့ရသော်လည်း ယခုမူ သူ၏ အသိစိတ်သည် ဓာတ်တစ်ခုတည်းအပေါ်၌သာ အာရုံစိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ ပစ်မှတ်ထား စုပ်ယူမှုကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ စွမ်းအင်များကို ပိုမို စုဆောင်းမိလာသည်နှင့်အမျှ ထာဝရနုပျိုစိမ်းလန်းကျင့်စဉ်၏ လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း သူ၏ အာရုံကို ခွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အခြားသော ဝိညာဉ်အာရုံမျှင်တစ်ခုကို အသုံးပြု၍ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ဒုတိယခြေလှမ်းကို စတင်လိုက်တော့သည်။ ယခုတင် စုပ်ယူလိုက်သော ချီစွမ်းအင်များသည် ခဏမျှ သန့်စင်ပြီးရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ဝိညာဉ်အာရုံ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ အဓိကနှင့် အရန် သွေးကြောမျှင်များဆီသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

အကယ်၍ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှုပ်ထွေးသော ရေလမ်းကြောင်းဟု ဆိုပါက သွေးကြောများသည် အဓိက လမ်းကြောင်းများ ဖြစ်သည်။ ဖျက်ထားသော ကျမ်းစာများပင် သွေးကြောများကို ဖွင့်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း များသောအားဖြင့် ထိုနေရာတွင်တင် ရပ်တန့်သွားတတ်သည်။ ထာဝရနုပျိုစိမ်းလန်းကျင့်စဉ်သည်မူ သွေးကြောမှန်သမျှကို ဖွင့်ပေးသည်။ အားလုံးကိုသာ ဖွင့်နိုင်ပါက ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ စွမ်းအင်စနစ်သည် မည်သည့် အတားအဆီးမျှ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။ ဤသို့ဖြင့် ပြင်ပ ချီစွမ်းအားများကို အဆမတန် လက်ခံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် ချီသန့်စင်အဆင့်တွင် ရှိစဉ်ကတည်းက သူ၏ အဓိက သွေးကြောမကြီး အားလုံးကို ဖွင့်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ယခု သူ လုပ်ရမည့်အရာမှာ သေးငယ်ပြီး ပျက်စီးလွယ်သော သွေးကြောငယ်များကို ဆက်ဖွင့်ရန် ဖြစ်သည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန်ခက်ခဲသော်လည်း အကယ်၍ အောင်မြင်ခဲ့မည်ဆိုပါက ရရှိလာမည့် အကျိုးကျေးဇူးများမှာ မှန်းဆ၍ မရနိုင်ပေ။ ချီစွမ်းအင် လှည့်ပတ်မှု ပိုမို မြန်ဆန်လာခြင်း၊ သိုလှောင်နိုင်စွမ်း တိုးလာခြင်း၊ ခံနိုင်ရည် မြင့်တက်လာခြင်း၊ ချီစွမ်းအင် အပြင်သို့ ပိုမို ထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်း စသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရှိပေသည်။ ထို့အပြင် ကျင့်စဉ်လည်ပတ်နေစဉ်အတွင်း ချီစွမ်းအင်များမှာ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ နေရာအနှံ့သို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။ နေ့ညမပြတ် ချီစွမ်းအင်များ စိမ့်ဝင်နေခြင်းကြောင့် ရုပ်ခန္ဓာမှာ ပို၍ သန်မာလာမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အခြားသော ကျင့်ကြံခြင်း စနစ်တစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုပါက အလွန်ပင် ရိုးရှင်းသွားပေလိမ့်မည်။ သွေးမြစ်အဆင့်တွင် သွေးကြောဖွင့်ခြင်းဟု ခေါ်သော အဆင့်တစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်း၏ သဘောတရားမှာ ဤအရာနှင့် ထပ်တူနီးပါးပင် ဖြစ်၏။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ထာဝရနုပျိုစိမ်းလန်းကျင့်စဉ်သည် ချီစွမ်းအား ကျင့်ကြံစဉ် ရုပ်ခန္ဓာကိုပါ တစ်ပါတည်း ကျင့်ကြံခြင်း ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာ၊ ချီ၊ စိတ်ဝိညာဉ် ဟူသော သုံးပါးတွင် ဤအရာမှာ ရုပ်ခန္ဓာစွမ်းအား၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သော ခန္ဓာကို သန့်စင်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အချိန်အတော်ကြာအောင် ဇွဲရှိရှိ ကျင့်ကြံနိုင်မည်ဆိုပါက အနှစ်သာရ သွေးတစ်စက်သည်ပင် တူညီသော အဆင့်ရှိ မည်သည့် ကျင့်ကြံသူထက်မဆို သာလွန်၍ အစွမ်းထက်နေပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤအရန် သွေးကြောမျှင်များကို ဖွင့်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်းမှာအလွန် ခက်ခဲသည်။ လော့ချန်သည် သွေးကြောမျှင်လေး တစ်ခုကို ခက်ခက်ခဲခဲ ဖွင့်ပြီးနောက် မောပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ချီစွမ်းအင်များကို ဒန်ထျန်းထဲသို့ ပြန်ပို့လိုက်သည်။ ၎င်းတို့ တိုးဝင်သွားသည်နှင့် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ ပင်လယ်ပြင်အတွင်းရှိ တိမ်တိုက်များမှ ကြည်လင်သော ချီစွမ်းအင် အရည်တစက် ကျဆင်းလာသည်။

ဤသို့ဖြင့် တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အောင်မြင်သွားတော့သည်။

ဖမ်းယူခြင်း၊ သန့်စင်ခြင်း၊ လွှဲပြောင်းခြင်းနှင့် သွေးကြောများကို ဆေးကြောခြင်း စသော လုပ်ငန်းစဉ် အဆင့်ဆင့်အပြီးတွင် ပြင်ပမှ ဝင်လာသော ချီစွမ်းအင်များမှာ အလွန် သန့်စင်သွားသည်။ အနည်းငယ် ထပ်မံ သန့်စင်လိုက်ရုံဖြင့် ချီစွမ်းအင် အရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

အချိန်များမှာ မသိလိုက်မသိဘာသာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

"ဟူး...."

ပါးစပ်မှ အဖြူရောင် ချီစွမ်းအင် အငွေ့တန်းများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး လော့ချန် မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ယခုအခါ သူ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ ဝိညာဉ်စိတ်ဖြင့် အပြင်မှ ချီစွမ်းအင်ကို ဖမ်းရသည်မှာ ကလေးငယ်များ လိပ်ပြာဖမ်းနေသကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော်လည်း ပင်ပန်းသည်မှာ အမှန်ပင်။ သို့သော် ထိုမောပန်းမှုတွင် ထင်ရှားသော အကျိုးကျေးဇူးများ ပါရှိနေသည်။ အချိန်နှင့်အမျှ ထပ်တလဲလဲ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ပိုမို သန်မာလာပြီး ခံနိုင်ရည် ရှိလာပေလိမ့်မည်။

"ဒါက စစ်မှန်တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်နည်းပေါ့"

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အသစ်ရရှိလာသော နားလည်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ရလဒ်များမှာ နတ်ဘုရားတို့၏ မိစ္ဆာဖြိုခွင်းခြင်းကျင့်စဉ်ထက် များစွာ သာလွန်လှပြီး ပူလောင်လှသော နာကျင်မှုလည်း မရှိချေ။

ထိုကဲ့သို့သော အံ့ဩမှုနှင့် ကြည်လင်ပြတ်သားမှု အခိုက်အတန့် ပြီးနောက်တွင်မူ လော့ချန် သူ၏ ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ တောက်လောင်နေသော နတ်ဘုရားမီးလျှံအမွှေးတိုင်ဆီသို့ အကြည့် ရောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် သူ အံ့ဩတုန်လှုပ်လျက် ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားရတော့သည်။ အမွှေးတိုင်မှာ တစ်ဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ သာမန် လောင်ကျွမ်းချိန် မဟုတ်ပေ။ နတ်ဘုရားမီးလျှံအမွှေးတိုင်သည် အလွန်ပင် နှေးကွေးသော နှုန်းဖြင့် တောက်လောင်ခြင်း ဖြစ်ရာ အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအတွက် (၅) နာရီခန့် အချိန်ပေးနိုင်သည်။

"ဒါဆို.... တစ်ခါ ကျင့်ကြံရင် ၂ နာရီခွဲလောက် ကြာသွားတာလား"

ထိုအသိကြောင့် လော့ချန်မှာ မှင်တက်သွားရတော့သည်။ နွယ်မြက်သစ်ပင် ဆေးဘုရင်ကျင့်စဉ်ကို တစ်ကြိမ် ကျင့်ကြံရာတွင် မိနစ်သုံးဆယ်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ယခုမူ သူ၏ မောပန်းမှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထာဝရနုပျိုစိမ်းလန်းကျင့်စဉ်ကို နှစ်ကြိမ်သာ ကျင့်ကြံနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

"စုစုပေါင်း ကြာချိန်ကတော့ အရင်က ၁၀ ကြိမ် လည်ပတ်ချိန်နဲ့ အတူတူပဲ၊ အကြိမ်အရေအတွက်ပဲ လျော့သွားတာ၊ ဒါနဲ့.... ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်က တကယ်ပဲ တိုးတက်လာရဲ့လား"

သူသည် ရှုပ်ထွေးနေသော အတွေးများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး ခဏမျှ အနားယူကာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်၍ ကျင့်ကြံတော့သည်။

....

တစ်ညလုံး ကျင့်ကြံပြီးနောက် အကျွမ်းတဝင်ရှိလှသော နေ့စဉ် လူနေမှုဘဝ စည်းချက် ဖြစ်သည့် စာဖတ်ခြင်း၊ မှော်အတတ် လေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ခြင်းတို့ဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ မကြာသေးမီက သူ ယခင်ကထက် စာအုပ်များကို ပိုမို ဖတ်ရှုဖြစ်ခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲကြီးကြောင့် လော့ထျန်းအဖွဲ့သည် ဆေးဖော်ကျမ်းစာအမြောက်အမြားကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့အနက် အများစုမှာ ပထမအဆင့်နှင့် ဒုတိယအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့်သာ သက်ဆိုင်သော်လည်း သူသည် ၎င်းတို့ထံမှ အသုံးဝင်သော အသိပညာအမြောက်အမြားကို ရရှိခဲ့သည်။ ယခင်ကမူ သူ၏ ဆေးဖော်ပညာ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ စနစ်တကျ မရှိခဲ့သော်လည်း ယခုမူ သိသိသာသာ ခိုင်မာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုမျှသာမက သူသည် ထိုဆေးဖော်လျှို့ဝှက်ကျမ်းများထဲမှ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ် နှစ်ခုနှင့် ဒုတိယအဆင့် ရေဓာတ်ဆေးဖော်နည်းကိုပါ လေ့လာခဲ့သည်။ ထိုအထဲမှ တစ်ခုမှာ ဖေယွမ်လက်ကွက် ဖြစ်ပြီး တန်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်၏။ ဆေးဖော်စပ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများ၏ အနှစ်သာရ ဇီဝစွမ်းအားများကို သန့်စင်ပေးနိုင်ပြီး ကျင့်ကြံသူ၏ ချီစွမ်းအားများမှတစ်ဆင့် ၎င်းတို့ကို ပိုမိုအားကောင်းအောင်လုပ်နိုင်သည်။ တန်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အမှတ်အသားဖြစ်သော ပထမအဆင့် ယန်ယွမ်ဆေးလုံးသည် အဓိကအားဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြု၍ ဖော်စပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားသော ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်တစ်ခုမှာမူ လင်းကျွမ်းလက်ကွက်ဟု ခေါ်သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားဆန်းပြားသော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အကြေးခွံပါသော မိစ္ဆာသားရဲများထံမှ ရရှိသော ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများအတွက် သီးသန့်ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်၏။ မိစ္ဆာသားရဲများ၏ အကြေးခွံများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရခြင်းသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းလောကတွင် အမြဲတစေ ခက်ခဲလှသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဆေးဖော်စပ်သူများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် သတ္တုရိုင်းများ သန့်စင်သည့် နည်းစနစ်များဖြစ်သော ကျောက်စိမ်းကွဲလက်ကွက် သို့မဟုတ် ရေတံခွန်စိမ့်စမ်းလက်ကွက်တို့ကိုသာ အသုံးပြုလေ့ရှိကြသည်။ သို့သော် ရလဒ်မှာမူ ထင်သလောက် ကောင်းမွန်ခြင်း မရှိချေ။

အကြောင်းမှာ မိစ္ဆာသားရဲများ၏ အကြေးခွံများတွင် ပါဝင်နေသော အစိတ်အပိုင်းများသည် အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အရိုး သို့မဟုတ် အကာအကွယ်အလွှာမျှသာ မဟုတ်ဘဲ ၎င်းအတွင်း၌ မိစ္ဆာသားရဲ၏ အသက်သွေးအမြုတေ၊ စိတ်ဝိညာဉ်ဆန္ဒများနှင့် အမွေဆက်ခံထားသော မှတ်ဉာဏ် အပိုင်းအစများပင် တည်ရှိနေနိုင်သည်။ ဤသို့သော ပစ္စည်းများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်အတွက် ကျောက်စိမ်းကွဲလက်ကွက် ကဲ့သို့သော ဆင်တူယိုးမှား နည်းလမ်းများကိုသာ အသုံးပြုမည်ဆိုပါက မပြောပလောက်သော ကွဲလွဲမှုလေးတစ်ခုကြောင့် ကြီးမားသော ကျရှုံးမှုကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

ဤဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်နှင့် တွဲဖက်ထားသည်မှာ ရတနာခန္ဓာဆေးလုံးဟု အမည်ရသော တတိယအဆင့် ဆေးလုံးဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာလည်း လော့ချန် နောက်ဆုံးရရှိခဲ့သော အဆင့်မြင့်ဆေးနည်း ဖြစ်သည်။ ရတနာခန္ဓာဆေးလုံးဖော်စပ်ရာတွင် လိုအပ်သော ပင်မဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများထဲ၌ သတ်မှတ်ထားသော မိစ္ဆာသားရဲ အကြေးခွံအချို့ ပါဝင်နေသည်။ မှတ်တမ်းများအရ ဤဆေးလုံးကို ရေရှည်မှီဝဲပါက ကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မိစ္ဆာသားရဲများ၏ အကြေးခွံကဲ့သို့သော ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ပေါ်ထွက်လာနိုင်ပြီး ရုပ်ခန္ဓာကျင့်ကြံခြင်း အောင်မြင်ထားသော သန်မာလှသည့် မိစ္ဆာသားရဲကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် ရုပ်ခန္ဓာကို အသုံးပြု၍ မှော်ရတနာများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် ခံနိုင်ရည်ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။

အာနိသင်မှာ အလွန်ပင် အားကောင်းလှသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လော့ချန်၌ ၎င်းကို ဖော်စပ်ရန် စိတ်ကူး စိုးစဉ်းမျှ မရှိချေ။ ပထမအချက်မှာ ထိုဆေးဖော်ရန်လိုသော သားရဲအကြေးခွံများကို သူတစ်ခါမျှ မကြားဖူးခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအချက်မှာ အဆင့်မြင့် ဆေးလုံး ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းကို လေ့လာရန်အတွက် အောင်မြင်မှုအမှတ် အမြောက်အမြား လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။ တတိယအချက်မှာ သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်မှာ ၎င်းကို စနစ်တကျ ကိုင်တွယ်ရန် မလုံလောက်သေးသောကြောင့်ပင်။ ထို့ကြောင့် ဤ လင်းကျွမ်းလက်ကွက်ဟု ခေါ်သော ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်ကို သူ ဘေးဖယ်ထားလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

သူ ရရှိထားသော ဒုတိယအဆင့် ရေဓာတ်ဆိုင်ရာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်ကိုမူ အသေအချာ ဖတ်ရှုပြီးနောက် လက်တွေ့စမ်းသပ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သတ်မှတ်ထားသော ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေများပေါ်တွင် မူတည်နေရသည့် လော့ယွင်မြူခိုးအတတ်နှင့် မတူဘဲ ဤအတတ်မှာမူ ပိုမို၍ လိုက်လျောညီထွေရှိလှသည်။ လော့ချန်သည် ဆေးဖော်စပ်သည့်အခါတိုင်း ၎င်းကို ရံဖန်ရံခါ စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ နောင်တွင် ကျွမ်းကျင်သွားပါက သူ၏ တပည့်ဖြစ်သူ ချွီလင်ကျွင်းအား လက်ဆင့်ကမ်း သင်ကြားပေးနိုင်ပေသည်။

ထိုအရာများနှင့်အတူ သူ၏ လတ်တလော ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အလုပ်သည်လည်း အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံးများကို အမြောက်အမြား ဖော်စပ်ရန် မလိုတော့ချေ။ သူ၏ အဓိက အာရုံစိုက်မှုမှာ ကျောက်စိမ်းနှင်းစက်ဆေးလုံးနှင့် ချီလမ်းကြောင်းဆေးလုံးတို့ဆီသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပထမဆေးလုံးမှာ ရေခဲခံတပ်နှင့် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းရန်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးဆေးလုံးမှာမူ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အပေါ် တိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှု ရှိသည်။

အချိန်များသည် တည်ငြိမ်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး မသိမသာပင် ဆယ့်ငါးရက်ထက်မက ကြာမြင့်သွားခဲ့လေသည်။ လော့ချန်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ကျင့်ကြံအခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြန်သည်။

တစ်ခေါက် ကျင့်ကြံပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏ တိုးတက်မှုအမှတ်ကို ကြည့်ရင်း စဉ်းစားခန်းဝင်သွားတော့သည်။

နွယ်မြက်သစ်ပင် ဆေးဘုရင်ကျင့်စဉ်သည် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အားနည်းချက်များကိုပါ ပြန်လည်ဖြည့်စွက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ပြည့်စုံလုနီးပါးဖြစ်သော ထာဝရနုပျိုစိမ်းလန်းကျင့်စဉ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် အမှန်တကယ် ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသလောက် သိသာထင်ရှားခြင်း မရှိသကဲ့သို့ပင်။ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တိုးတက်မှုအမှတ်ပေါ်တွင် ပြသနေသည်မှာ ‘အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ၄ (၂/၁၀၀)’ ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

"ရက်ပေါင်း နှစ်ဆယ်နီးပါးမှာ တိုးတက်မှုအမှတ် တစ်မှတ်ပဲ တိုးလာတယ်ဆိုတော့ ငါ အဆင့် ၅ ကို တက်လှမ်းဖို့အတွက် အနည်းဆုံး ရက်ပေါင်း နှစ်ထောင် လိုအပ်လိမ့်မယ်"

"ရက်ပေါင်း နှစ်ထောင်ဆိုတာ ငါးနှစ်ဝန်းကျင်လောက်ပဲ…. ဒါက ငါ အရင်က ကျင့်စဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်မရောက်ခင်က ခန့်မှန်းခဲ့တဲ့ ငါးနှစ် ခြောက်နှစ်ဆိုတဲ့ အချိန်နဲ့ယှဉ်ရင် နည်းနည်းပဲ ပိုမြန်လာတာ"

ထိုလက်တွေ့ကျသော ရလဒ်ကြောင့် လော့ချန် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူသည် ယခင်က ကျင့်ကြံမှုအရှိန် မြင့်တက်လာမည့် မျှော်လင့်ချက်ကို ကျင့်စဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းအပေါ်တွင် ထားရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုမူ မျှော်လင့်ချက် ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။ နှမြောမိပြီးနောက်တွင်မူ ချက်ချင်းပင် စိတ်ဓာတ် ပြန်လည်တက်ကြွလာခဲ့သည်။

"အခု ကျင့်စဉ်က ချီစွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူနိုင်ရုံတင်မကဘဲ ရုပ်ခန္ဓာကိုပါ သန့်စင်ပေးနိုင်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပါ လေ့ကျင့်ပေးနိုင်တယ်…. ဒီလောက်တောင် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရှိနေတာကို ငါက ဘာလို့ ရောင့်ရဲတင်းတိမ်မှု မရှိရမှာလဲ"

လော့ချန်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည် သတိပေးလိုက်သည်။ ပြီးပြည့်စုံသော အခြေတည်အဆင့် ထာဝရနုပျိုစိမ်းလန်းကျင့်စဉ်မှာ ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များအတွက်သာ သီးသန့်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ မျိုးဆက်များသာလျှင် ရယူနိုင်ခြေ ရှိသည်။ လော့ချန်အဖို့မူ သာမန် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုမျိုး မရှိဘဲ ကြိုးပမ်းမှုသက်သက်ဖြင့် ၎င်းကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအရာတစ်ခုတည်းကပင် ကောင်းကင်ဘုံမှ ပေးသနားသော ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

စိတ်နေစိတ်ထားကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ပြီးနောက် လော့ချန် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

သူသည် ရှားရှားပါးပါးပင် အခြေအနေပြ ကြေးမုံပြင်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။ အခြေတည်အလယ်ပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးကတည်းက လော့ထျန်းအဖွဲ့၏ ကိစ္စရပ်များဖြင့် အမြဲတစေ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သဖြင့် ၎င်းကို မကြည့်ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်၏။ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များအောက်တွင် အလင်းမျက်နှာပြင်တစ်ခုသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာတော့သည်။

လော့ချန်နှင့် သူ၏စွန့်စားခန်းများ