အခန်း ၂၂၁၀
Vol. 221 Ch. 2210
အခန်း (၂၂၁၀) ထုံးစံဓလေ့ကို မဖျက်ဆီးရ
“မဖြစ်နိုင်ဘူး……”
လီဝူ သည် ထိုဝါးကျမ်းစာလိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ မျက်လုံးအိမ်တို့မှာ ချက်ချင်းပင် ပြူးကျယ်သွားပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မယုံကြည်နိုင်ခြင်း အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
သူသည် အသိစိတ်မဲ့စွာဖြင့် ခေါင်းကို တရစပ် ခါယမ်းနေမိပြီး၊ ပါးစပ်ကလည်း “မဖြစ်နိုင်ဘူး” ဟုသာ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေသည်။
“ဒီပစ္စည်းကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အထောက်အထားကို သက်သေပြနိုင်လောက်ပါပြီ။”
ဖန့်ချန် က အေးဆေးစွာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
လီဝူ သည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ဖြည်းညှင်းစွာ ကြိုးစားပြီးနောက် ဝါးကျမ်းစာလိပ်ရှိရာသို့ ခြေတစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူသည် အသိစိတ်ဖြင့်ပင် လက်လှမ်း၍ ဖမ်းဆုပ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည့်အခါတွင်ပင် ရပ်တန့်သွားကာ နောက်သို့ နှစ်လှမ်း ပြန်ဆုတ်လိုက်သည်။
သူ ဝါးကျမ်းစာလိပ်ကို ကြည့်လိုက်သည့် မျက်လုံးများတွင် အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးသည့် ခံစားချက်များ ရှိနေသည်။ တစ်စုံတစ်ရာကို လွမ်းဆွတ်နေသယောင် ရှိသလို၊ တစ်ဖက်တွင်လည်း အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားသည့် အရိပ်အယောင်တို့ ထင်ဟပ်နေသည်။
ဖန့်ချန် သည် စကားမပြောတော့ဘဲ လီဝူ ကို တိတ်ဆိတ်စွာပင် စိုက်ကြည့်နေသည်။
နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဤအတိုင်းပင် တိတ်ဆိတ်လျက် ရှိနေကြသည်။
ချီယန် သူတော်စင်မှာ မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေရင်း သူ၏ နှာခေါင်းကို ကုတ်နေကာ လီဝူ ကို တစ်မျိုးကြီး ကြည့်နေသည်။
“ဒီပစ္စည်းက…… ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မင်းလက်ထဲ ရောက်လာတာလဲ”
လီဝူ သည် နောက်ဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး၊ တည်ငြိမ်အောင် အတင်းကြိုးစားထားမှန်း သိသာလှသည်။
“သေခြင်းထဲကနေ အသက်ရှင်ခြင်းကို ရှာဖွေတဲ့ စီမံချက် မတိုင်ခင်မှာ၊ ကျွန်တော့်ဆရာ ယွမ်ဟယ် က သူ့လက်နဲ့ သူ ကိုယ်တိုင် ပေးအပ်ခဲ့တာပါ”
“ဒီပစ္စည်းကို ငါ့လက်ထဲ ရောက်လာပြီဆိုရင် ငါဟာ ရှန်းဟုန် အရှင်သခင်ပဲလို့ သူ ပြောခဲ့တယ် ”
ဖန့်ချန် က ပြောသည်။
လီဝူ ၏ မျက်လုံးအကြည့်တို့မှာ ပို၍ ရှုပ်ထွေးလာသည်။ သူသည် ဖန့်ချန် ကို အပေါ်အောက် တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ ရုတ်တရက် ဝတ်ရုံကို ခါယမ်းလိုက်ကာ ဒူးနှစ်ဖက်စလုံးကို မြေကြီးပေါ်သို့ ချလိုက်သည်။
“ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုမှ ကျန်ရစ်သူ လီမျိုးနွယ်ဝင် လီဝူ၊ ရှန်းဟုန် အရှင်သခင်ကို ဦးညွတ်ဂါရဝပြုပါတယ် ”
ဤအချိန်တွင် လီဝူ ၏ မျက်ဝန်းတို့၌ ရိုသေလေးစားမှုမှလွဲ၍ တခြားမည်သည့်အရာမျှ မရှိတော့ပေ။
“လီဝူ၊ အရင်ဆုံး ထလိုက်ပါဦး။ ရှန်းဟုန် မျိုးနွယ်စုရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေမှာ၊ ဒီလို ရှန်းဟုန် အရှင်သခင် ဆိုတဲ့ ရာထူးက အမည်ခံသက်သက်ပဲ ဖြစ်နေမှာကို ကျွန်တော် စိုးရိမ်မိတယ် ”
ဖန့်ချန် က ပြောသည်။
“ရှန်းဟုန် အရှင်သခင် ဆိုတာ ရှန်းဟုန် အရှင်သခင်ပါပဲ။ အခု ရှန်းဟုန် မျိုးနွယ်စု ဘယ်လောက်ပဲ ဆိုးရွားတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေပါစေ။
ရှန်းဟုန် အရှင်သခင် ဟာ ရှန်းဟုန် မျိုးနွယ်စုရဲ့ အထွတ်အထိပ် ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေဆဲပါပဲ။
ထုံးစံဓလေ့ကို မဖျက်ဆီးရဘူး။”
ပြောပြီးသည်နှင့် လီဝူ သည် လေးစားစွာဖြင့် ဦးညွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်တိုင်းမှာ အလွန်ပင် စိတ်ရင်းအမှန် ရှိပြီး၊ လုံးဝ ပေါ့ပေါ့ဆဆ မလုပ်ခဲ့ပေ။ စုစုပေါင်း ကိုးကြိမ်တိုင်တိုင် ဦးညွတ်ပြီးမှ သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ထရပ်လိုက်သည်။
ဖန့်ချန် သည် လီဝူ အမှန်တကယ်ပင် မိမိ၏ အထောက်အထားကို ယုံကြည်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲမှ ဝန်အနည်းငယ် ပေါ့သွားသည်။
စိတ်အာရုံကို သုံးလိုက်ရာ သူတို့ရှေ့တွင် ထိုင်ခုံနှစ်လုံး ပေါ်လာသည်။
“ထိုင်ပါဦး”
ဖန့်ချန် ထိုင်ချလိုက်ပြီး လီဝူ ကို ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ရပ်နေတာပဲ ကောင်းပါတယ်”
လီဝူ က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ချီယန် သူတော်စင် မြင်သောအခါ သူ လာထိုင်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ ထိုင်ခုံကို လီဝူ က ရွှေ့ဖယ်လိုက်သည်။
“အေးပါ၊ မင်းတို့ နှစ်ယောက် စကားပြောကြတော့ ”
ချီယန် သူတော်စင် သည် အရှက်ရစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ အနီးရှိ ကောင်းကင်နိမိတ် မြစ်ကြီး ဘေးသို့ ပြေးသွားကာ သူတို့နှစ်ဦးကို နောက်ကျောပေး၍ ထိုင်နေလိုက်သည်။
လီဝူ က သူ့ကို အေးစက်စက် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ ဖန့်ချန် ကို ကြည့်သည့်အခါတွင်မူ မျက်လုံးများမှာ နွေးထွေးပြီး ရိုသေလေးစားမှုတို့ ပြန်ဝင်လာသည်။
“အရှင်သခင်၊ အရှင်သခင် သိချင်တာ ဘာမဆို မေးမြန်းနိုင်ပါတယ်။ ဝူ က သိသမျှကို ဘာတစ်ခုမှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ အကုန်ပြောပြပါ့မယ် ”
“ခင်ဗျားက ရှန်းဟုန် ခေတ်က သူတော်စင် တစ်ပါးလား”
ဖန့်ချန် က တွေးတောရင်း မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်…… ရှန်းဟုန် ခေတ်က သူတော်စင် မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် မွေးတဲ့နှစ်မှာ လီမျိုးနွယ်စုက ပုန်းအောင်းနေတာ ကြာလှပါပြီ။”
လီဝူ ၏ မျက်လုံးတို့တွင် အတိတ်ကို ပြန်လည် မြင်ယောင်နေသည့် အရိပ်အယောင်တို့ ပေါ်လာသည်။
“အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်တော်တို့ လီမျိုးနွယ်စုဟာ ပေါင်ရှန်း မျိုးနွယ်စုက သူတော်စင် တစ်ပါးရဲ့ ကျွန်စစ်သည်တွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။
အဲဒီ သူတော်စင်က လူသားမျိုးနွယ်စုနဲ့ မတည့်ဘူး၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ ဟော်ဆွေ့ ဘိုးဘေးရဲ့ အမဲလိုက်တာကို ခံနေရတာကိုလည်း သိတော့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို လက်ခံထားတာပါ။
အဲဒီတုန်းက လီမျိုးနွယ်စုထဲက သူတော်စင်တွေ အကုန်လုံး သေကုန်ပြီ။ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ရှိတဲ့သူက ကျွန်တော့်အဘိုးပဲ၊ သူကလည်း တစ်ပိုင်း သူတော်စင်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။
ကျွန်တော်တို့က ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ စာရင်းကနေ ဖယ်ရှားခံထားရတယ်၊ ကျွန်တော် မွေးကတည်းက အထွတ်အထိပ် အရိုး တစ်ချောင်းတောင် မပါလာခဲ့ဘူး။
ဒီလို အခြေအနေဆိုးထဲမှာတောင် အဘိုးတို့က တစ်နေ့နေ့မှာ ကျွန်စစ်သည် ဘဝကနေ လွတ်မြောက်ပြီး ရှန်းဟုန် မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေကို ပြန်ယူနိုင်ဖို့ပဲ စိတ်ကူးနေခဲ့ကြတယ်။
ကျွန်တော် ငယ်ငယ်ကတည်းက ရှန်းဟုန် နဲ့ ဟော်ဆွေ့ ကြားက ရန်ငြိုးကို သိခဲ့တယ်၊ ငယ်ငယ်ကတည်းကလည်း သူတော်စင် ဖြစ်ရမယ်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကတိပေးထားခဲ့တာ ”
လီဝူ က ဤသို့ ပြောပြရာ နှစ်နာရီကြာအောင်ပင် ပြောလိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ တစ်ဘဝစာ အကြောင်းအရာကို အနှစ်ချုပ် ပြောပြပြီးဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန် ၏ အမြင်အရ လီဝူ ၏ ဘဝသည် တကယ်ကို ပင်ပန်းဆင်းရဲလွန်းလှသည်။
သူ၏ လီမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ သူတော်စင်များနှင့် သူတော်စင်များ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှုတွင် အမြောက်စာအဖြစ် အသုံးပြုခံရပြီး အကုန်လုံး နီးပါး သေဆုံးကုန်ကြသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူတစ်ယောက်တည်းသာ အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့သည်။
ေပါင်ရှန်း မျိုးနွယ်စုက သူတော်စင်သည် သူ အလုပ်ဖြစ်ခဲ့လို့လား၊ သို့မဟုတ် ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုကို ရွံရှာစေချင်၍လား မသိ၊ လီဝူ ကို လွတ်လပ်ခွင့်ပေးလိုက်ပြီး သူတော်စင် ကျမ်းစာနည်းစနစ်ကိုလည်း နားလည်အောင် သင်ပေးလိုက်သည်။
အဲဒီအချိန်ကစပြီး လီဝူ မှာ သူတော်စင် ဖြစ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရလာသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲတွင် နေရာအနှံ့ ပုန်းအောင်းပြီး စိတ်နှစ်၍ ကျင့်ကြံခဲ့သည်။
ကံကောင်းစွာနဲ့ အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူတော်စင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူသည် ရှန်းဟုန် မျိုးနွယ်စုအတွက် တစ်ခုခု လုပ်ပေးနိုင်တော့မည်၊ မိသားစုရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တော့မည် ဟု ထင်ခဲ့ချိန်တွင်မှ သူ့ဘေးတွင် သူမှလွဲ၍ တခြားသူ မရှိတော့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
လီဝူ သည် ကျင့်ကြံရင်းနှင့် အခြား ရှန်းဟုန် ကျန်ရစ်သူများကို ရှာဖွေခဲ့သည်။
ဒီကာလအတွင်း သူသည် တစ်ခါတစ်ရံ ရှီး မျိုးနွယ်စု ဟန်ဆောင်လိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ လူသားများနှင့် ဆင်တူသည့် အခြားမျိုးနွယ်စု ဟန်ဆောင်လိုက်နှင့် နေခဲ့ရသည်။
သို့သော် မည်မျှပင် ဂရုစိုက်ပါစေ၊ နောက်ဆုံးတွင် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုမှာ ပုံစံပျက်သွားပြီး ရန်သူများ၏ သတင်းပေးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
ဟော်ဆွေ့ ဘိုးဘေး သိသွားသည့်အခါ ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်ပြီး သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။
ကံကောင်းသည်မှာ ဤနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူသည် အထွတ်အထိပ်တာအို သူတော်စင် တစ်ပါးအနေဖြင့် ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းအချို့ ရှိနေသဖြင့် ဝိညာဉ်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး ဝိညာဉ် ပျက်သုဉ်းခြင်း မဖြစ်ခဲ့ဘဲ ဟော်ဆွေ့ ဘိုးဘေး၏ ပိတ်လှောင်ခြင်းကိုလည်း မခံခဲ့ရပေ။
“အဲဒီနောက်မှာတော့ ကျွန်တော် အရင်က သွားခဲ့ဖူးတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ပိတ်ပင်ထားတဲ့ နေရာတစ်ခုမှာပဲ ပုန်းအောင်းနေပြီး အခွင့်အရေး စောင့်နေခဲ့တာ၊ နောက်ဆုံးတော့လည်း စီကော့ဟိန်း ဆိုတဲ့ ကောင်ကို စောင့်နိုင်ခဲ့တယ်။
သာမန်ဆိုရင် အဲဒီကောင် အဲဒီ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်ထားတဲ့ နေရာမှာပဲ သေသွားမှာ ”
လီဝူ ဤအကြောင်းကို ပြောသည့်အခါ လေသံမှာ အနည်းငယ် လှောင်ပြောင်နေသည်။
“အရင်က သူ့နဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်တယ်လို့ ကြားတယ်၊ သူ ကောင်းကင်နိမိတ် သူတော်စင် အဆင့် ဖြစ်တဲ့အခါ မင်းအတွက် တစ်ခုခု လုပ်ပေးရမယ် ဆိုလား”
ဖန့်ချန် က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးသည်။
“ကောင်းကင်နိမိတ် သူတော်စင်က ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုကို ခြိမ်းခြောက်လို့ မရဘူး၊ မင်း သူ့ကို ဘာလုပ်ခိုင်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလဲ”
လီဝူ က လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ပြောသည်။
“အရှင်သခင်၊ ကျွန်တော် သူ့ကို ဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာထဲကို ဝင်ရောက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူတွေကို လွှတ်ခိုင်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပါ။
ကျွန်တော် မသေခင်ကတည်းက ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စု တာဝန်ယူထားတဲ့ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးတွေ ဘယ်နေရာမှာ ရှိလဲဆိုတာ စုံစမ်းထားခဲ့ပြီးသား။
အကယ်၍ ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူတွေကို လွှတ်ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုကတော့ အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးမှုတွေ ကြုံရမှာ သေချာတယ်။
သူတို့ရဲ့ အခြေခံကိုတော့ လှုပ်ခါနိုင်မှာ မဟုတ်ပေမဲ့ ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို သူတို့ တာဝန်ပျက်ကွက်တယ်လို့ ထင်အောင် လုပ်နိုင်မယ်၊ ဟော်ဆွေ့ ဘိုးဘေးလည်း အပြစ်ပေးခံရနိုင်တယ်။”
ဖန့်ချန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ စေ့စေ့တွေးကြည့်လိုက်လျှင် ဝိညာဉ်တစ်စသာ ကျန်တော့သည့်သူတစ်ယောက်က ဤနည်းလမ်းဖြင့် ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုကို သင်ခန်းစာပေးရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။
သူသာ ဝင်ရောက် မစွက်ဖက်ခဲ့လျှင် နောင်နှစ်ပေါင်း များစွာကြာမှ ဤစီမံချက်မှာ ဖြစ်မြောက်လာနိုင်ပေသည်။
“မင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူတွေကို လွှတ်ပေးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိတာလား ကျွန်တော် သိသလောက်ဆိုရင် အဲဒီ တံခါးတွေရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ကောင်းကင်နိမိတ် သူတော်စင်တွေ ဒုနဲ့ဒေး စောင့်ကြပ်နေကြတာ၊ စီကော့ဟိန်း တစ်ယောက်တည်းနဲ့ဆိုရင်တော့ ဖြစ်မြောက်ဖို့ မလွယ်လောက်ဘူး။”
ဖန့်ချန် က မေးလိုက်သည်။
ဤနေရာတွင် သူ မသိသည့် အချက်အချို့ ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။
လီဝူ ၏ မျက်လုံးတို့တွင် ရယ်မောခြင်း အရိပ်အယောင်တို့ ပေါ်လာသည်။
“စီကော့ဟိန်း ကတော့ မလုပ်နိုင်ဘူးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သူ့ကို နားလည်အောင် သင်ပေးထားတဲ့ ဟင်းလင်းပြင် လွတ်မြောက်ခြင်း နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်မယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒီ သူတော်စင်တွေကို ရှောင်တိမ်းပြီး တံခါးကို အတွင်းကနေ အပြင်ကို ဖောက်ခွဲလိုက်နိုင်မှာပါ။”
“ဖောက်ခွဲလိုက်မှာ”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ကောင်းကင်နိမိတ် သူတော်စင် တစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ကိုယ်တိုင် ဖောက်ခွဲလိုက်တဲ့ စွမ်းအားက တော်တော်လေး ပြင်းထန်ပါတယ် ”
“မင်းက သူ့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးဖို့ မရည်ရွယ်ထားတာလား၊ သူ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ပေါက်ကွဲသွားရင် မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်လည်း ပျက်သုဉ်းသွားမှာပေါ့။”
“စီကော့ဟိန်း က ချီထျန်း မျိုးနွယ်စုပါ၊ ရှန်းဟုန် မျိုးနွယ်စု မဟုတ်ဘူး၊ သေရင်လည်း သေပါစေ။
ကျွန်တော်ကတော့…… ကျန်ရစ်တဲ့ ဝိညာဉ်တစ်စပဲ၊ ဝိညာဉ် ပျက်သုဉ်းသွားရင်လည်း ဘာဖြစ်မှာမို့လို့လဲ”
လီဝူ က လေးလေးစားစား ပြောသည်။
“အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေနဲ့ ဖောက်ခွဲတာကလွဲရင် တခြားနည်းလမ်း ရှိသေးလား”
ဖန့်ချန် က မေးသည်။
လီဝူ သည် ဖန့်ချန် ၏ အတွေးကို ရိပ်မိပုံရပြီး၊ ခေါင်းကို ဟိုဘက်ဒီဘက် ခါယမ်းလိုက်သည်။
“အရှင်သခင်၊ အရှင်သခင် ဒီနည်းလမ်းကို မသုံးသင့်ပါဘူး။
ပထမဆုံးအနေနဲ့ အဲဒီနေရာကို ဝင်ရောက်ဖို့က အလွန် အန္တရာယ် များပါတယ်။
အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို မဖောက်ခွဲခင်မှာတင် ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက် သူတွေရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရနိုင်ပါတယ်။
ဒုတိယအနေနဲ့ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးမှာ ပြဿနာ တက်လာရင် ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အပြင်းအထန် စုံစမ်းခြင်းကို ခံရမှာပါ။
ဒါက အရှင်သခင်ရဲ့ အထောက်အထားကို ပေါက်ကြားသွားစေနိုင်တယ်။ အခု ကျွန်တော်တို့ ရှန်းဟုန် မျိုးနွယ်စုက သေခြင်းထဲကနေ အသက်ရှင်ခြင်းကို ရှာဖွေပြီးမှတော့ အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးတစ်ခုအတွက်နဲ့တော့ အကြီးကြီး ဆုံးရှုံးခံလို့ မဖြစ်ဘူး ”