← Chapters

အခန်း ၁၉၄

Vol. 20 Ch. 194

အခန်း ၁၉၄

Vol. 20 Ch. 194

194

အမာရွတ်နှင့်လူ၏ အရှိန်အဝါနှင့် နောက်ခံတောင့်တင်းမှုမှာ လျှိုချန်ဟုန်နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ဘာမျှမဟုတ်တော့ချေ။

အမာရွတ်နှင့်လူတွင် အဆက်အသွယ် အနည်းငယ် ရှိသည်ဆိုသော်လည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် သူသိကျွမ်းထားသည့် အသိုင်းအဝိုင်းမှာ လင်းကုဝေလောက် ရာထူးအဆင့်အတန်း မြင့်မားကြသူများ မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် ယခုအကြိမ်တွင် အကျင့်ပျက်ခြစားမှုနှင့် ဒုစရိုက်လူမိုက်ဂိုဏ်းများကို အမြစ်ပြတ်နှိမ်နင်းရန် အထက်လူကြီးများ၏ ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ညွှန်ကြားချက်မှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လှ၏။

လင်းကုဝေ ကဲ့သို့သောသူကို မဆိုထားနှင့် ရှီကျင်းစုန့် သို့မဟုတ် ထိုထက်မက ရာထူးဩဇာ ကြီးမားသူပင် ဖြစ်ပါစေဦး၊ ဥပဒေအောက်တွင် မည်သူမျှ ကင်းလွတ်ခွင့် ရကြမည်မဟုတ်ပေ။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရာ နောက်ထပ် ငါးရက်ပင် ကြာညောင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထိုငါးရက်တာ ကာလအတွင်း ရဲတပ်ဖွဲ့သည် အမာရွတ်နှင့်လူ၏ အတိတ်က ကျူးလွန်ခဲ့သော ရာဇဝတ်မှု မှတ်တမ်းဟောင်းများကို အကုန်အစင် စုံစမ်းဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့၏။

ထိုလူသည် လူအများအပေါ် အကြိမ်ကြိမ် ဓားပြတိုက်၊ ရိုက်နှက်ညှဉ်းပန်းခဲ့သည့် ရာဇဝတ်မှုများအပြင် အမျိုးသမီးများကို အဓမ္မစော်ကားခဲ့သည့် ဆိုးဝါးသော မှတ်တမ်းများပါ ရှိနေသည်။

ဤအမှုဆိုးများအားလုံး ပေါင်းလိုက်မည်ဆိုလျှင် သူ့အား ထောင်ဒဏ် ဆယ်နှစ်မကဘဲ တစ်သက်တစ်ကျွန်း ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ရန်ပင် လုံလောက်ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အမာရွတ်နှင့်လူတွင် အမျိုးသမီးများကို အဓမ္မပြုကျင့် စော်ကားခဲ့သည့် ဖြစ်စဉ်များက အလွန်တရာ များပြားလွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

မြေအောက်လောင်းကစားဒိုင်များတွင် တစ်ခါတစ်ရံ အမျိုးသမီး လောင်းကစားသမားများ ရှိတတ်ကြပြီး၊ ထိုအမျိုးသမီးများ ငွေပြတ်သွားသည့်အခါ အကြွေးဆပ်ရန်အတွက် မည်ကဲ့သို့သော ညစ်ပတ်သည့် နည်းလမ်းမျိုးဖြင့် အဓမ္မစေခိုင်းခြင်း ခံရသည်ဆိုသည်မှာ မည်သူမျှ မသိသည့် လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်တော့ပေ။

ယခုအခါ ထိုအရာအားလုံးမှာ အမာရွတ်နှင့်လူထံမှ ခြိမ်းခြောက်အကျပ်ကိုင် စေခိုင်းမှုများ ဖြစ်ကြောင်း ခိုင်လုံသော သက်သေအထောက်အထားများ ရရှိထားပြီဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျိုချန်ဟုန်၏ ဖခင်ဘက်ကလည်း သတင်းဆိုးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ရှီကျင်းစုန့်က ချင်ရန်ကို ပြုံးရွှင်သောမျက်နှာဖြင့် လှမ်းပြောလေသည်။

“လျှိုချန်ဟုန်ရဲ့ အဖေကိစ္စကတော့ အားလုံး ပြီးပြတ်သွားပြီ၊ သူ့အဖေကို အဂတိလိုက်စားမှုနဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားလိုက်ပြီ၊ လျှိုချန်ဟုန်နဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့ ဥပဒေအရ လိုအပ်သလိုပဲ ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ရုံပဲ၊ သူ ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ ဆိုးဝါးတဲ့ ရာဇဝတ်မှုတွေအကြောင်း ငါ အများကြီး ထပ်မပြောချင်တော့ဘူး ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ထောင်ဒဏ် ဆယ်နှစ်လောက်တော့ ကျမှာ အသေအချာပဲ၊ ဒါနဲ့ လျှိုကျေးရွာမှာ 'လျှို' မျိုးရိုးအမည်ခံထားတဲ့လူတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်၊ အဲဒီလူတွေလည်း ဘယ်သူမှ သန့်ရှင်းကြမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ သူတို့ကို စောင့်ကြည့်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ လူတွေ လွှတ်ထားပြီးပြီ”

ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချင်ရန်က နားလည်မှုရှိစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လျှိုချန်ဟုန် ရှိရာ အချုပ်ခန်းဆီသို့ ခပ်အေးအေးပင် လျှောက်လှမ်းသွားပြီး သူ့ဖခင် ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရသည့် အကြောင်းကို ပြောပြလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်ခဏ၌ လျှိုချန်ဟုန်တစ်ယောက် ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျပျက်စီးသွားသလိုမျိုး ရင်တွင်း၌ ခံစားလိုက်ရကာ မျက်စိရှေ့တွင် ကမ္ဘာပျက်မတတ် မှောင်မိုက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အချုပ်ခန်း သံတိုင်များကို အားယူကာ အချိန်မီ လှမ်းကိုင်ထားနိုင်ခဲ့သဖြင့်သာ မြေပေါ်သို့ ပုံကျမသွားခြင်းဖြစ်သည်။

“ငါ့အဖေ၊ ငါ့အဖေက အဖမ်းခံလိုက်ရတာလား”

လျှိုချန်ဟုန်၏ နှုတ်ခမ်းများနှင့် အသံများမှာ ဆတ်ဆတ်တုန်ရီနေခဲ့၏။

မိမိဖခင်သည် ရှီကျင်းစုန့်ထက်ပင် သြဇာအာဏာ ကြီးမားသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလား။

ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးမှာ သူ့သားဖြစ်သူကြောင့်နှင့် ယခုကဲ့သို့ အရှက်တကွဲ စုံစမ်းစစ်ဆေးခံရပြီး ဖမ်းဆီးခြင်းကို မည်သို့ ကြုံတွေ့ရနိုင်ပါမည်နည်း။

ချင်ရန်က လျှိုချန်ဟုန်၏ မျှော်လင့်ချက်အကုန်ပျက်သုဉ်းကာ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသည့် ပုံစံကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းကို အသာအယာ ရမ်းလိုက်မိ၏။

ချင်ရန်အနေဖြင့် သူ့ကို စတင်ဖမ်းဆီးစဉ်က လျှိုချန်ဟုန်၏ အလွန်အမင်း ထောင်လွှားစော်ကားနေခဲ့သည့် မျက်နှာပေးကို ကောင်းကောင်းကြီး မှတ်မိနေသေးသည်။

ယခုအခါတွင်မူ သူက အားအင်ကုန်ခမ်းကာ ရုတ်ချည်း အိုစာနွမ်းလျသွားသည့် ပုံစံ ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ လောကဓံ၏ အပြောင်းအလဲမှာ တကယ့်ကို ကြီးမားလွန်းလှ၏။

ချင်ရန်က အချုပ်ခန်းထဲမှ လှည့်ထွက်လာခဲ့ပြီး လျှိုချန်ဟုန်ကို ဆက်လက်၍ အာရုံမစိုက်တော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လျှိုချန်ဟုန်နှင့် ပတ်သက်သည့် ကိစ္စရပ်များမှာ လုံးဝဥဿုံ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ချင်ရန်သည် လူမိုက်ဂိုဏ်းများနှင့် စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းထားသော ရာဇဝတ်မှုများကို နှိမ်နင်းသည့် 'အထူးလုပ်ငန်းအဖွဲ့' ရုံးခန်းဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ထိုရုံးခန်းတွင် လက်ရှိ၌ ရဲအရာရှိပေါင်း တစ်ဆယ်ကျော် ရှိနေပြီး ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည့် ရာဇဝတ်မှုများက အလွန်တရာ များပြားလွန်းသဖြင့် လင်းကုဝေက လူအင်အားအများအပြား ထပ်မံဖြည့်တင်း စေလွှတ်ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။

ချင်ရန် ရုံးခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည့် အချိန်မှာပင် ကောလိပ်ကျောင်းသူအသစ်လေးတစ်ယောက်နှင့် တူသည့် အလွန်နုပျိုသော မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မျက်နှာဖြင့် သတင်းတိုင်ကြားရန် ပြတင်းပေါက်အနီးသို့ စိုးထိတ်စွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့၏။

ချင်ရန်က ပြတင်းပေါက်အနီးရှိ ထိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ညီမလေး ဘာအကူအညီများ လိုအပ်လို့လဲ”

“အစ်ကို၊ ကျွန်မ ကျွန်မ အစ်ကိုနဲ့ နှစ်ယောက်တည်း သီးသန့် စကားပြောလို့ ရမလားဟင်”

မိန်းကလေးငယ်သည် စကားစရန် ဝေခွဲမရဖြစ်နေပုံပေါ်ပြီး သူမ၏ အကြည့်များကို ချင်ရန်ထံမှ ဖယ်ခွာလိုက်၏။

သူမက ချင်ရန်၏ ချောမောခန့်ညားသော ရုပ်ရည်ကြောင့် ရှက်သွေးဖြန်းနေခြင်းလား သို့မဟုတ် အခြားသော တစ်စုံတစ်ခုကို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေခြင်းလား ဆိုသည်ကိုမူ မသဲကွဲပေ။

ချင်ရန် ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွား၏။

သို့သော် မိန်းကလေး၏ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေသည့် ပုံစံကို မြင်သောအခါ ကူညီချင်စိတ် ပေါ်လာသဖြင့် သူမအား သီးသန့်စကားပြောခန်းတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့လိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်လာတာလဲ၊ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းသာ ပြောပါ ညီမလေး”

ချင်ရန်က ရှေ့မှမိန်းကလေးငယ်ကို သေချာအကဲခတ်ကြည့်ရာ သူမ လက်ထဲတွင် အသစ်စက်စက် iPhone တစ်လုံးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ကိုင်ထားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်၏။

ထိုဖုန်းမှာ ဝယ်ယူထားသည်မှာ တစ်လပင် မပြည့်သေးသည့် ပုံစံမျိုးဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူမ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အင်္ကျီနှင့် ဘောင်းဘီမှာမူ ခေတ်မမှီတော့သည့်အပြင် လမ်းဘေးဈေးသည်များထံမှ ဝယ်ယူထားသည့် တန်ဖိုးနည်းအဝတ်အထည်များကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေ၏။

နောက်ဆုံးပေါ် iPhone ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ယခုကဲ့သို့ နွမ်းပါးသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်းက အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ကွဲပြားခြားနားမှု အလွန် ထင်ရှားလွန်းသည်။

“ဒီနေရာက လူမိုက်ဂိုဏ်းတွေနဲ့ စနစ်တကျဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ရာဇဝတ်မှုတွေကို နှိမ်နင်းတဲ့ အထူးလုပ်ငန်းအဖွဲ့ ရုံးခန်းပါ၊ ဒါနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ဘယ်လိုကိစ္စမျိုးကိုမဆို ညီမလေးအနေနဲ့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တိုင်ကြားနိုင်ပါတယ်”

ချင်ရန်က ထပ်မံ၍ အားပေးစကား ပြောလိုက်၏။

“ဟုတ်ကဲ့”

မိန်းကလေးသည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ထားသော်လည်း အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ နှုတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ထိုအခါ ချင်ရန်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်၏။

“ညီမလေး၊ ညီမလေးက ဘာမှဖွင့်မပြောရင် အစ်ကိုလည်း ဘာမှ ကူညီပေးလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူးနော်”

“ပြောပါ့မယ်၊ ကျွန်မ ပြောပါ့မယ်”

မိန်းကလေးငယ်က အလျင်အစလို တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ခဏအကြာတွင်မှ ရှိုက်သံဖြင့် စကားဆိုလာ၏။

“ကျွန်မ ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်ခံနေရလို့ပါ၊ ကျွန်မ အွန်လိုင်းချေးငွေကုမ္ပဏီတစ်ခုဆီကနေ ဖုန်းဝယ်ဖို့အတွက် ယွမ် ၁၀,၀၀၀ ချေးခဲ့ပါတယ်၊ ခြောက်လအတွင်း အရစ်ကျပြန်ဆပ်ဖို့ သဘောတူခဲ့ကြတာပါ ဒါပေမဲ့ ငွေချေးပြီးသွားတဲ့ အခါကျမှပဲ သူတို့ရဲ့ အတိုးနှုန်းက အဆမတန် မြင့်မားနေမှန်း သိလိုက်ရပါတယ်”

“ကျွန်မ တစ်လကို အတိုးတင်ပဲ ယွမ် သုံးထောင် ဆပ်နေရပါတယ်၊ အစ်ကို ဒီလောက် မြင့်မားတဲ့ အတိုးနှုန်းကို ဆပ်ဖို့ ကျွန်မမှာ ပိုက်ဆံမရှိတော့ဘူး”

မိန်းကလေးမှာ ပြောရင်းဖြင့် မျက်ရည်အဝိုင်းသားနှင့် ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးပါတော့သည်။

ချင်ရန်က အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို အကြမ်းဖျင်း သဘောပေါက်သွားသဖြင့် စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် သက်ပြင်းချမိလိုက်၏။

ဇာတ်ကြောင်းတစ်ခုလုံးက ထင်ရှားရှင်းလင်းနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤမိန်းကလေးသည် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းအပေါ် ဂုဏ်မက်ပြီး iPhone ဝယ်ရန် အွန်လိုင်းမှ ငွေချေးခဲ့မိခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ကံဆိုးစွာဖြင့် ရက်စက်လှသော အတိုးကြီးစား (အမည်းရောင်ချေးငွေ) ဂိုဏ်း၏ ကျော့ကွင်းထဲသို့ သက်ဆင်းသွားကာ ပြန်မဆပ်နိုင်တော့ခြင်းပင်။

ယခုအခါ အကြွေးဆပ်ရမည့်ရက် ကျော်လွန်သွားသဖြင့် တစ်ဖက်မှ အကြီးအကျယ် ခြိမ်းခြောက်အကျပ်ကိုင်လာခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက သူမ ယခုကဲ့သို့ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ရဲစခန်းအထိ လာရောက်တိုင်ကြားလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

“သူတို့က ကျွန်မကို ခြိမ်းခြောက်နေကြတာပါ၊ အကယ်၍ ဒီနေ့ အတိုးငွေ ယွမ်သုံးထောင်ကို မဆပ်နိုင်ရင် ကျွန်မအိမ်အထိ လိုက်လာခဲ့မယ်လို့ ပြောတယ်ရှင့်”

မိန်းကလေးသည် တုန်ရီစွာဖြင့် ရှိုက်ငိုနေဆဲဖြစ်သည်။

ထိုအခါ ချင်ရန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။

ဤမိန်းကလေးသည် တစ်စုံတစ်ခုသော အရေးကြီးသည့်အချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည်မှာ အသေအချာပင်။

ချေးငွေဂိုဏ်းက သူမကို အကြပ်ကိုင်နိုင်မည့် ကြီးမားသော အားနည်းချက် သို့မဟုတ် သက်သေတစ်ခုခုကို လက်ဝယ်ရရှိထားခြင်း ဖြစ်ရမည်။

ချင်ရန်က မိန်းကလေးကို စာနာသောမျက်ဝန်းဖြင့် ကြည့်ကာ အကဲခတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

“သူတို့ ညီမလေးကို ဒီလောက်အထိ ခြိမ်းခြောက်အကျပ်ကိုင်နိုင်တဲ့ သက်သေတစ်ခုခု လက်ထဲမှာ ရှိနေတာလား”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မိန်းကလေးမှာ ဆွံ့အမှင်တက်သွားရ၏။

အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်ပြီး ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီးမှသာ သူမသည် ခြင်အသံလောက်ပင် မရှိတော့သည့် အလွန်တရာ တိုးညှင်းတုန်ရီလှသော လေသံဖြင့် ဖွင့်ဟရှာသည်။

“သူတို့က မိန်းကလေးတွေ ငွေချေးရင် အဝတ်အစားတွေ အကုန်ချွတ်ခိုင်းပြီး မိမိရဲ့ မှတ်ပုံတင်နဲ့ ကျောင်းသားကတ်ကို လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားခိုင်းပြီး ဗီဒီယိုရိုက်ခိုင်းတာပါရှင့်”

ချင်ရန် တစ်ချက်တည်းနှင့် သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

(တရားမဝင် ညစ်ညမ်းဗီဒီယိုဖြင့် စာချုပ်ချေးငွေစနစ် ဖြစ်နေခြင်းပင်)။

ချင်ရန် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားမိ၏။

ထိုမိန်းကလေး ယခုကဲ့သို့ သွေးပျက်မတတ် ကြောက်ရွံ့နေခြင်းမှာ မဆန်းတော့ပေ။

သူမတွင် ယခုကဲ့သို့ သိက္ခာကျဆင်းစေမည့် ဆိုးဝါးလွန်းလှသည့် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု အကျပ်ကိုင်ခံထားရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိုတရားမဝင်ချေးငွေဂိုဏ်းများက ဤဗီဒီယိုကို လူမှုကွန်ရက်ပေါ်သို့ ဖြန့်ဝေလိုက်မည်ဆိုပါက အခြေအနေမှာ တားဆီးမရအောင် ဆိုးဝါးသွားမည်ဖြစ်ပြီး မိန်းကလေး၏ ဘဝမှာလည်း လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးသွားရပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း အစကတည်းက ဂုဏ်ပကာသန မက်မောမှုသာ မရှိခဲ့လျှင် ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး ကြုံတွေ့လာပါ့မလား။

သူမ၏ နွမ်းပါးလှသော အဝတ်အစားများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝသော မိသားစုမှ လာသူမဟုတ်ကြောင်း အထင်သား ပေါ်လွင်လှ၏။

ချင်ရန်က စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် သက်ပြင်းချကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ အစ်ကို မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပေးမယ်”

မိန်းကလေးမှာ ချင်ရန်ကို အလွန်အမင်း ကျေးဇူးတင်ရှိသဖြင့် မျက်ရည်များကြားမှ ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်ပြနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် သူမ၏ iPhone က တုန်ခါကာ မြည်လာခဲ့၏။

သူမ တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ဖုန်းဖြေဆိုလိုက်သောအခါ ဖုန်းအခြားတစ်ဖက်မှ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်လွန်းသော ဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

“ငါတို့ မင်းအိမ်ရှေ့တံခါးဝကို ရောက်နေပြီ၊ မင်း ဘယ်မှာလဲကွ ကောင်မစုတ်၊ ထွက်ပြေးဖို့တော့ စိတ်မကူးနဲ့နော်၊ တကယ်လို့ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ မင်းကောင်းကောင်းသိတယ်မလား၊ မင်းရဲ့ ဘဝတစ်ခုလုံးကို ငါ ချက်ချင်း မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေအောင် ဖျက်ဆီးပစ်မယ်၊ မင်းရဲ့ဆွေမျိုးတွေ၊ မင်းရဲ့ကျောင်းကလူတွေ အကုန်လုံး ဒီဗီဒီယိုကို သိစေရမယ်ကွ”

ထိုဆဲဆိုအော်ဟစ်သံကြောင့် မိန်းကလေးမှာ လန့်ဖျတ်တုန်လှုပ်သွားရရှာသည်။

ထိုလူများ သူမ၏အိမ်သို့ ယခုမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝမထင်ထားခဲ့မိပေ။

ချင်ရန်ကလည်း ဖုန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အသံကို ဘေးမှနေ၍ အတိုင်းသား ကြားလိုက်ရသဖြင့် လေးနက်တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် ညွှန်ကြားလိုက်၏။

“သူ့ကို ကတိပေးလိုက်ပါ၊ ငါတို့ အခုပဲ မင်းအိမ်ကို သွားကြမယ်”

“ဟုတ်ကဲ့ ဟုတ်ကဲ့ပါရှင့်”

မိန်းကလေးမှာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဖုန်းအခြားတစ်ဖက်မှ လူကို ကြောက်လန့်တကြား လှမ်းပြောလိုက်၏။

“အစ်ကိုဝမ် စိတ်မပူပါနဲ့၊ စိတ်မပူပါနဲ့ရှင်၊ ကျွန်မ အခုပဲ ချက်ချင်း ပြန်လာနေပါပြီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဘာမှမလုပ်ပါနဲ့ဦးနော်"

“မြန်မြန်လုပ်စမ်းပါ၊ ငါ မြင်ချင်တာ ပိုက်ဆံပဲ”

စိတ်မရှည်သော အမိန့်ပေးသံက ဖုန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဖုန်းလိုင်းမှာ ချက်ချင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

ချင်ရန်က တည်ငြိမ်ပြတ်သားစွာဖြင့် ဆိုလိုက်၏။

“ငါ မင်းအိမ်ကို လိုက်ခဲ့မယ်၊ တကယ်လိူြ ဒီလူတွေက မင်းရဲ့ဓာတ်ပုံနဲ့ ဗီဒီယိုတွေကို ဖြန့်ဝေဖို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ စိန်ခေါ်လာမယ်ဆိုရင်တော့ သူတို့ တကယ့်ကို ဘဝပျက်မယ့် ပြဿနာအကြီးကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရစေရမယ်”

မိန်းကလေးငယ်မှာ ချင်ရန်၏ အားကိုးရသော စကားကြောင့် သူ့အရှေ့တွင် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ဒူးပင် ထောက်ချချင်စိတ် ပေါက်သွားရတော့သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး၊ ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်ရှင်”

ထို့နောက်တွင်မူ ချင်ရန်သည် မိန်းကလေး၏ နောက်မှ လိုက်ပါလျက် သူမ နေအိမ်ရှိရာဆီသို့ အရပ်ဝတ်ဖြင့် တိတ်တဆိတ် ဦးတည်ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

All Chapters