အခန်း ၂၀၉

209

လေဝင်လေထွက်ပိုက်လိုင်းအတွင်း၌ ဝံပုလွေအစွယ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဟယ်ဝေတုန့်သည် အရှေ့ဆုံးမှနေ၍ တဖြည်းဖြည်း တွားသွားနေပြီး သူ့နောက်တွင်မူ အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင် ငါးဦးက ကပ်လျက်လိုက်ပါလာကြသည်။

ယခုအချိန်အထိ သူသည် မည်သည့်အန္တရာယ်အရိပ်အယောင်ကိုမျှ အာရုံမခံမိသေးပေ။

သူတို့ လုံးဝမသိရှိထားသည်မှာ K2 အဖွဲ့အစည်းမှ အဖွဲ့ဝင်ငါးဦးသည် လေဝင်လေထွက်လမ်းကြောင်း၏ အောက်ခြေတွင် သားကောင်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည့် အမဲလိုက်ခွေးများကဲ့သို့ ဤနေရာကို မပြတ်တမ်းစောင့်ကြပ်နေကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဆင်းလာလျှင်ပင် ချက်ချင်းမမြင်တွေ့နိုင်မည့် လူကွယ်ရာနေရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ကျမှသာ သူတို့သည် အသင့်စောင့်ဆိုင်းနေသော အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် အငိုက်ဖမ်း၍ ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ကြပေလိမ့်မည်။

ချင်ရန်သည်လည်း ထိုနေရာသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့၏။

ချောင်းမြောင်းနေသော K2 အဖွဲ့ဝင်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူသည် စက်သေနတ်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ရန်သူများ ရိပ်မိမသွားစေရန် ခြေလှမ်းများကို အလွန်အမင်းပေါ့ပါးစွာထား၍ တဖြည်းဖြည်း တိုးကပ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝံပုလွေအစွယ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဟယ်ဝေတုန့်သည် ပိုက်လိုင်း၏အပြင်ထွက်ပေါက်ဝဆီသို့ ပထမဆုံးရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ အလွန်တိတ်ဆိတ်နေပြီး မည်သူမျှမရှိသည်ကိုတွေ့ရသဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက် အသာချလိုက်မိ၏။

ဤသို့ဆိုလျှင် သူ့အဖွဲ့ဝင်များ အောက်သို့ ဘေးကင်းစွာဖြင့် ဆင်းလာ၍ရပြီဖြစ်သည်။

ဟယ်ဝေတုန့်သည် လေဝင်လေထွက်လမ်းကြောင်းပေါ်မှ လျှပ်တပြတ်အတွင်း အောက်သို့တွဲခိုဆင်းလာခဲ့ပြီး ပိုက်လိုင်းအတွင်းရှိ ကျန်ရှိနေသော အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များကို ဆင်းလာရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

မကြာမီ အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အောက်သို့ ဆင်းလာကြ၏။

လူကွယ်ရာနေရာ၌ ပုန်းအောင်းနေကာ အရာအားလုံးကို အေးစက်စွာစောင့်ကြည့်နေသော K2 အဖွဲ့ဝင် ငါးဦးစလုံး၏ မျက်နှာတွင် ရက်စက်လှသော သရော်ပြုံးများ ပေါ်လာသည်။

ထိုတရုတ်နိုင်ငံအထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များအနေဖြင့် သူတို့ကိုယ်ကို ဤနေရာတွင် အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ရမည်ဟု လုံးဝထင်မှတ်ထားကြလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် ရုတ်တရက်ပြေးထွက်ကာ အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတ်ဖြတ်ပစ်ရန် အဆင်သင့်ပြင်ထားလိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ထို K2 အဖွဲ့ဝင်များ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားသည်မှာ သူတို့သည် နှံကောင်ကိုချောင်းနေသည့် ပုစဉ်းရင်ကွဲကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး သူတို့၏နောက်ကွယ်တွင် စာဝါငှက်တစ်ကောင်ရှိနေသည်ကို သတိမပြုမိခြင်းပင်။

ချင်ရန်သည် သူတို့၏ နောက်ကွယ်မှနေ၍ ထိုသူများကို အေးစက်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ချင်ရန်သည် တရုတ်နိုင်ငံအထူးတပ်ဖွဲ့ဝင် ခြောက်ဦးစလုံး အောက်သို့ဆင်းလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် K2 အဖွဲ့ဝင်များ လှုပ်ရှားရန်ပြင်ဆင်နေကြသည်ကိုလည်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ရန်သည် သူကိုယ်တိုင် ပါဝင်လှုပ်ရှားရမည့်အချိန်ရောက်ပြီဖြစ်ကြောင်းကို သဘောပေါက်လိုက်တော့၏။

"သေကြစမ်း"

K2 အဖွဲ့ဝင်များ သေနတ်မောင်းခလုတ်ကိုဆွဲရန် ပြင်လိုက်သည့် ထိုခဏ၌ပင် ချင်ရန်၏နှုတ်မှ အေးစက်သော စကားလုံးတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ သူတို့၏နောက်ကွယ်မှနေ၍ မမျှော်လင့်ထားသော ကျည်ဆန်မိုးများ ရွာချလိုက်လေတော့သည်။

*ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း*

အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များကို သတ်ဖြတ်ရန် လျှပ်တပြတ်အတွင်း မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ကြသော K2 အဖွဲ့ဝင် ငါးဦးစလုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ချင်ရန်ထံမှ ကျည်ဆန်များကြောင့် ဇကာပေါက်များကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရရှာသည်။

သူတို့သည် မူလက အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြခြင်းဖြစ်ပြီး စိတ်အာရုံအားလုံးကို ထိုအပေါ်၌သာ အပြည့်အဝစူးစိုက်ထားကြသဖြင့် သူတို့၏နောက်ကွယ်သို့ လူတစ်ယောက်ရောက်ရှိနေသည်ကို မည်သူမျှ သတိမထားမိခဲ့ကြချေ။

ထို့ကြောင့် ချင်ရန်အနေဖြင့် ထိုလူတစ်စုကို အနောက်မှနေ၍ အေးဆေးစွာပင် စီးနင်းချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သေနတ်သံများ တရစပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အခြားတစ်ဖက်ရှိ တရုတ်နိုင်ငံအထူးတပ်ဖွဲ့ဝင် ခြောက်ဦးစလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"မကောင်းဘူး၊ ရန်သူပဲ"

"မြန်မြန် ဝပ်ကြ၊ ပုန်းကြ"

ဟယ်ဝေတုန့်သည် ချက်ချင်းပင်အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့အဖွဲ့ဝင်များကို သူ့နောက်တွင်နေရာယူကာ လုံခြုံအောင်နေရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင် ခြောက်ဦးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်လိုက်ကြရာ ထိုသေနတ်သံများသည် လူကွယ်ရာနေရာတစ်ခုမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားကြ၏။

ဟယ်ဝေတုန့်သည် တခဏအတွင်းမှာပင် အရာများစွာကို တွေးတောမိသွားပြီးနောက် ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်နေအောင် အေးစက်သွားခဲ့ရသည်။

ဤလူကွယ်ရာနေရာသည် သူတို့ကို ပစ်ခတ်ရန် အကောင်းဆုံး မဟာဗျူဟာမြောက်နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေပြီး အစကတည်းက ထိုနေရာကို သတိမပြုမိခဲ့မိခြင်းအတွက် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်မိသည်။

သူသည် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည့် သူ့ပေါ့ဆမှုသာဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့အဖွဲ့ဝင်များ လုံခြုံစွာရှိနေ၍ တော်သေးသည်ဟု တွေးလိုက်မိ၏။

သေနတ်သံများသည် လျင်မြန်စွာပင် ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရာမှ ဟယ်ဝေတုန့်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လူအလောင်းအချို့ ဗုန်းဗုန်းလဲကျသွားသည့် အသံများကို ကြားလိုက်ရပြန်သည်။

ထို့နောက် ထိုလူကွယ်ရာနေရာအတွင်းမှ လူတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"မင်း ဘယ်သူလဲ"

ဟယ်ဝေတုန့်နှင့် သူ့အဖွဲ့ဝင် ငါးဦးသည် သေနတ်များကို ချက်ချင်းအသင့်ပြင်ကာ ချင်ရန်ထံသို့ ပစ်မှတ်ထားချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။

ထိုအခါ ချင်ရန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့အားလုံးက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေပဲ၊ သေနတ်တွေကို အောက်ချလိုက်ကြပါ"

"ဘာလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်လဲ"

ဟယ်ဝေတုန့်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းသည်။

ချင်ရန်က ပုခုံးတစ်ချက်တွန့်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ငါက ဖိန်လင်မြို့ ရဲဌာနချုပ်က ရဲအရာရှိတစ်ယောက်ပါ၊ ဒီကို အားလပ်ရက်အပန်းဖြေဖို့ လာခဲ့တာ"

"အဲလိုပြောတာနဲ့ပဲ မင်းကို ယုံရမှာလား၊ မင်းရဲ့ အထောက်အထားကို ငါတို့ ဘယ်လိုအတည်ပြုရမလဲ"

ဟယ်ဝေတုန့်က သတိကြီးစွာဖြင့် ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။

သူသည် ချင်ရန်၏ကိုယ်ပေါ်မှ အလွန်အမင်းအန္တရာယ်ကြီးမားသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို အာရုံခံမိနေသဖြင့် လောလောဆယ်တွင် သူ့ကို အပြည့်အဝမယုံကြည်နိုင်သေးပေ။

"မင်းတို့ရဲ့ အထက်လူကြီးဆီကို ဆက်သွယ်လိုက်ပါ ပြီးရင် ငါ့နာမည်ကို ပြောပြလိုက်၊ ငါ့နာမည်က ချင်ရန်၊ ငါ့ရဲ့ အထက်လူကြီးကတော့ ဖိန်လင်မြို့ရဲ့ ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ရှီကျင်းစုန့်ပဲ"

"ချင်ရန် ဟုတ်လား"

ဟယ်ဝေတုန့်မှာ လန့်ဖျပ်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ စစ်ဆင်ရေးတာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် မထွက်ခွာမီကပင် အထက်လူကြီးက ဤလူ၏အမည်ကို ပြောဆိုခဲ့ဖူးသည်ကို သတိရသွား၏။

ချစ်သူများကျွန်းပေါ်ရှိ ဟိုတယ်အတွင်း၌ ဖိန်လင်မြို့မှ ရဲအရာရှိတစ်ဦး ရောက်ရှိနေပြီး သူ့အမည်မှာ ချင်ရန်ဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့ဖူးသည်။

ဟယ်ဝေတုန့်သည် ထိုအချိန်တုန်းက ဤအချက်ကို အလေးအနက်မထားခဲ့ပေ။

အဆုံးစွန်၌ ဤမျှလောက်ကြီးမားဆိုးရွားလှသော အကြမ်းဖက်မှုဖြစ်စဉ်ကြီးအတွင်း သာမန်ရဲတစ်ယောက်က ဘာများအသုံးဝင်နိုင်ပါမည်နည်းဟုတောင် ထင်နေမိခဲ့၏။

ယခု ချင်ရန်က မိတ်ဆက်လာသောအခါတွင်မှ ဟယ်ဝေတုန့်သည် ချက်ချင်းပြန်လည်မှတ်မိသွားခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အတည်ပြုရန် လိုအပ်သေးသဖြင့် ဟယ်ဝေတုန့်သည် စကားပြောစက်မှတစ်ဆင့် အထက်လူကြီးထံသို့ ချက်ချင်းပင်ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ချင်ရန်၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်အချို့ကို သေချာစွာစစ်ဆေးမေးမြန်းခဲ့ပြီး ရုပ်ရည်အသွင်အပြင်မှာလည်း မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့၏။

ထိုအခါမှ ဟယ်ဝေတုန့်သည် မိမိတို့ရှေ့မှောက်ရှိ လူမှာ ရန်သူမဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ရဲဘော်ရဲဘက်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်သွားခဲ့တော့သည်။

"ဒါဆို မင်းက ငါတို့ရဲ့ ရဲဘော်တစ်ယောက်ပဲပေါ့"

ဟယ်ဝေတုန့်သည် ချက်ချင်းပင် လျှောက်လှမ်းသွားပြီး ချင်ရန်၏ပုခုံးကို ရင်းရင်းနှီးနှီးပုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ချင်ရန်သည် ဟယ်ဝေတုန့်နှင့် အခြားသူများကို ထိုလူကွယ်ရာထောင့်ချိုးနေရာဆီသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားလိုက်၏။

ထိုနေရာသို့ရောက်သောအခါ လူငါးဦးမှာ သေနတ်ဒဏ်ရာအမြောက်အမြားဖြင့် ဆိုးရွားစွာသေဆုံးနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် သူတို့မျက်ဝန်းများတွင် အံ့အားသင့်ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ချင်ရန်က လေးနက်စွာပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဒီနေရာကိုရောက်တဲ့အချိန်မှာ ချောင်းမြောင်းနေတဲ့ လူငါးဦးကို တွေ့လိုက်ရတယ်၊ သူတို့ချောင်းနေတာ မင်းတို့ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် သူတို့ကို ကြိုတင်ပြီးအပြတ်ရှင်းလိုက်တာ"

ဟယ်ဝေတုန့်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိပြီး ရင်ထဲ၌ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုများ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ချင်ရန်သာမရှိခဲ့ပါက သူတို့ ထိုထွက်ပေါက်မှဆင်းသက်လိုက်သည့်အချိန်၌ပင် K2 အဖွဲ့ဝင်များက ချက်ချင်းပင်အငိုက်ဖမ်းကာ သေနတ်ဖြင့်ပစ်ခတ်ကြမည်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဟယ်ဝေတုန့်နှင့် သူ့လူများသည် မည်သို့မျှပြန်လည်ခုခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ပြောရလျှင်မူ ချင်ရန်သည် သူတို့ခြောက်ဦးစလုံး၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဟယ်ဝေတုန့်နှင့် အခြားအထူးတပ်ဖွဲ့ဝင် ငါးဦးစလုံးသည် ချင်ရန်အပေါ် ချက်ချင်းပင်ကျေးဇူးတင်ရှိကြောင်း ပြသလိုက်ကြသည်။

"ညီအစ်ကို တကယ်ပဲ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်ကွာ"

ဟယ်ဝေတုန့်က လေးနက်တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်၏။

ထိုအခါ ချင်ရန်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်၏။

"အခုက ကျေးဇူးတင်စကားပြောနေရမယ့်အချိန်မဟုတ်သေးဘူး၊ ဟိုတယ်ထဲမှာ K2 အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေ အများကြီးကျန်ပါသေးတယ်"

"K2 အဖွဲ့အစည်း ဟုတ်လား"

ဟယ်ဝေတုန့် ကြောင်အသွားသည်။

ချင်ရန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အစောပိုင်းက K2 အဖွဲ့ဝင်အချို့ကို ဖမ်းဆီးခဲ့ဖူးတာမို့ သူတို့ရဲ့ နောက်ခံအဖွဲ့အစည်းအကြောင်းကို သိထားတာ"

"ဒါဆိုရင်တော့ ရန်သူဟောင်းကြီးပေါ့"

ဟယ်ဝေတုန့်၏မျက်နှာမှာ တမဟုတ်ချင်းညိုမှောင်သွားခဲ့သည်။

အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ကြသည့်အတွက် သူတို့သည် ပြည်ပသို့ထွက်ခွာ၍ စစ်ဆင်ရေးတာဝန်များ ထမ်းဆောင်သည့်အခါ အမျိုးမျိုးသော အဖွဲ့အစည်းများနှင့် ရင်ဆိုင်ကြရလေ့ရှိပြီး သူတို့ထဲတွင် K2 အဖွဲ့အစည်းက အစွဲထင်ဆုံး၊ အမှတ်ရဆုံးအဖွဲ့တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဤအဖွဲ့အစည်းသည် နယ်စပ်ပြင်ပ၊ ပါရှားဒေသများနှင့် တရုတ်နိုင်ငံက ထောက်ပံ့ပေးထားသော အာဖရိကနိုင်ငံများတွင် လှုပ်ရှားနေကြခြင်းဖြစ်သည်။

"သူတို့ဘက်က အခု လူတစ်ဆယ်ကျော်လောက်ပဲ ကျန်တော့မယ်၊ ငါတစ်ယောက်တည်းဆိုရင်တော့ ကိုင်တွယ်ရတာ အနည်းငယ်ခက်ခဲလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခု မင်းတို့ရောက်လာပြီဆိုတော့ ငါ့မှာ အပြည့်အဝယုံကြည်ချက်ရှိသွားပြီ"

ချင်ရန်က အားတက်သရောပြောလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟယ်ဝေတုန့်၏အကြည့်များမှာ အောက်သို့ရောက်ရှိသွားပြီး ချင်ရန် ကိုယ်ခန္ဓာ၌ သွေးများဖြင့် ရွှဲရွှဲစိုနေသည်ကို တွေ့ရှိသွားခဲ့၏။

ထိုသွေးများသည် ရန်သူ့ထံမှ လွင့်စင်လာသောသွေးများသာမက သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စီးထွက်နေသောသွေးများလည်း ပါဝင်နေခြင်းဖြစ်သည်။

"မင်း ဒဏ်ရာရထားတာလား"

ဟယ်ဝေတုန့်မှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။

"မြန်မြန် လဲလျောင်းပြီးနားလိုက်ပါ၊ မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာက အတော်လေးပြင်းထန်နေတယ်၊ ဆေးတပ်သား မြန်မြန် သူ့ကို ဒဏ်ရာစည်းပေးလိုက်စမ်း"

ထိုအခါ အထူးတပ်ဖွဲ့အတွင်းရှိ ဆေးတပ်သားတစ်ဦးက ချင်ရန်၏ဒဏ်ရာကို သေချာစွာပြန်လည်စည်းနှောင်ပေးခဲ့သည်။

ဒဏ်ရာစည်းနှောင်မှု ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ချင်ရန်သည် သွေးအမြောက်အမြားဆုံးရှုံးထားရသဖြင့် မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်းဖြူလျော်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဟယ်ဝေတုန့်က လေးနက်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း နောက်ဆက်တွဲကိစ္စတွေမှာ ဆက်ပြီးမပါဝင်နိုင်လောက်တော့ဘူး၊ ကျန်ရှိနေတဲ့ K2 အဖွဲ့အစည်းတွေကို ငါတို့နဲ့ပဲ လက်လွှဲထားလိုက်ပါ၊ ငါတို့အပြတ်ရှင်းပစ်လိုက်မယ်"