အခန်း (၂၂၁၉-၂၂၂၀)

အခန်း (၂၂၁၉) တိုက်ပွဲမရှိဘဲ အနိုင်ရခြင်း

ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ဗလာနယ်မြေထဲတွင် ဖန့်ချန် သည် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ တံခါးပေါက်ရှေ့၌ ရပ်နေပြီး ရူးသွပ်နေသည့် ပုံစံပေါက်နေသော လော့ပေ ကို အေးဆေးစွာ ကြည့်နေသည်။ သူသည် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာရန် အနည်းငယ်မျှ အစီအစဉ်မရှိပေ။

လီဝူ နှင့် ချီယန် သူတော်စင် တို့သည် သူ့နောက်တွင် ရပ်နေကြပြီး တံခါးပေါက်အပြင်ဘက်မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရင်း နှစ်ဦးစလုံးမှာ စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်များစွာ ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။

“မီးဖိုသီး ၊ ဒီလိုမျိုး စိတ်သဘောထား ဆိုးရွားတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာရတနာ က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်း ထိခိုက်စေသလို သူတစ်ပါးကိုလည်း ဒုက္ခပေးတယ်။ လင်ယောင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကတော့ ကိုယ်လုပ်တဲ့အလုပ် ကိုယ့်ပြန်ခံနေတာပဲ။”

လီဝူ ၏ မျက်လုံးထဲတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ အပြည့်ရှိနေပြီး ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

ချီယန် သူတော်စင် ကတော့ တစ်မျိုးတည်း တွေးနေသည်။

“ဒီအတွင်းကမ္ဘာရတနာ ရဲ့ အာနိသင်ကတော့ တော်တော်လေး ကောင်းတာပဲ။ အကယ်၍ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာ အသက်စွန့်တိုက်ခိုက်ရမယ်ဆိုရင် ထူးခြားတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်တယ်။ တစ်ခုတည်းသော ကံမကောင်းတာက သူက ဖန့်ငရဲမင်း နဲ့ လာတွေ့တာပဲ။ ချင်ဝူဆန့် ဆိုတဲ့ ကောင်တောင် ငရဲမင်း ရှေ့မှာ အရှက်ကွဲခဲ့ရတာ၊ သူ့လို စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် ကောင်လေးက ဘာများ တတ်နိုင်မှာလဲ။”

အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားမှန်း မသိတော့ပေ။

တံခါးပေါက်အပြင်ဘက်တွင် လော့ပေ သည် ရုတ်တရက် ငိုလိုက်၊ ရယ်လိုက် ဖြစ်နေပြီး ပါးစပ်မှလည်း အရာတစ်ခုခုကို အဆက်မပြတ် ဆဲဆိုနေသည်။ ဖန့်ချန် ၏ နာမည် ပါသလို လော့ကျီကျုံး ၏ နာမည်လည်း ပါနေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေမှာ လုံးဝ လောင်ကျွမ်း ပျက်စီးသွားပြီး မီးတောက်များမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တောက်လောင် တက်လာသည်။

အချိန်ခဏလေးအတွင်းမှာပင် လော့ပေ သည် ပြာမှုန်များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဗလာနယ်မြေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်ကျမှသာ ဖန့်ချန် သည် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို မောင်းနှင်ကာ ဗလာနယ်မြေထဲသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

လော့ပေ သေဆုံးပြီးနောက်တွင်မူ စိတ်ငြိမ်သက်သွားပုံရသည်။ သူသည် ဖန့်ချန် ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ဖန့်ချန် ၏ ပုံရိပ်ကို သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ မှတ်သားထားလိုဟန် ရှိသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် ရုတ်တရက် လက်သည်းများကို ဖြန့်ကားကာ ဖန့်ချန် ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ သို့သော် လမ်းတစ်ဝက်သို့ ရောက်သည်နှင့် ဝိညာဉ်ဖမ်း သူတော်စင် က တားဆီးလိုက်သည်။

“မင်းက အခု ဝိညာဉ် တစ်ခုပဲ ဖြစ်တော့တာ၊ သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်မှာလဲ နာနာခံခံနဲ့ ငါနဲ့အတူ ပြန်လိုက်ခဲ့တော့ ”

ဝိညာဉ်ဖမ်း သူတော်စင် က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

“ဝိညာဉ်ဖမ်း သူတော်စင် သခင်၊ ဒီလူက အရမ်းကို ယုတ်မာတယ်၊ သူက ငါနဲ့ တိုက်ခိုက်ရင်းနဲ့ ပုန်းကွယ်သွားပြီး ငါ့ကို မီးဖိုသီး နဲ့ အသက်ရှင်လျက် လောင်ကျွမ်းသေဆုံးအောင် လုပ်သွားတာ ”

လော့ပေ မကျေနပ်စွာဖြင့် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဒါဆို ဘာဖြစ်လဲ မင်းတို့ တိုက်ခိုက်ကြတဲ့အခါမှာ ပုန်းဖို့ မရဘူးဆိုတဲ့ စည်းကမ်းချက် ရှိလို့လား ”

ဝိညာဉ်ဖမ်း သူတော်စင် က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“သူက ဒီနည်းလမ်းကို သုံးပြီး မင်းကို သတ်လိုက်တယ်ဆိုကတည်းက မင်းတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့် ကွာခြားချက်က ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားလဲဆိုတာ သိသာတယ်။ ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေကို တွေးမနေနဲ့၊ ငါနဲ့အတူ ပြန်သွားပြီးရင် မင်းအတွက် လမ်းကြောင်း နှစ်ခု စောင့်နေတယ်။ ဒီဘဝမှာ မင်း မအောင်မြင်ခဲ့ရင် နောက်ဘဝကို စောင့်မျှော်လိုက်ပေါ့။”

“ငါ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး……”

လော့ပေ သည် သွားများကို ကြိတ်ကာ ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ရုတ်တရက် ဝိညာဉ်ဖမ်း သူတော်စင် ကို ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။

“ဝိညာဉ်ဖမ်း သူတော်စင် သခင်၊ ခင်ဗျား သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကိုလည်း ဖမ်းပေးလို့ မရဘူးလား၊ ငါ……”

အေးစက်စက် အရှိန်အဝါ တစ်ခုက လော့ပေ ကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

လော့ပေ သည် အလိုအလျောက် ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် စကားမပြောရဲတော့ပေ။ သူသည် နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းသာ ထပ်ပြောလိုက်လျှင် ဝိညာဉ် ပျက်စီးသွားပြီး နောက်ဘဝသို့ ပြန်လည်ဝင်စားရန် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု ဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေးပင် ရတော့မည် မဟုတ်ဟု စိုးရိမ်နေသည်။

“ငါတို့ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတွေက လူ့လောကရဲ့ ကိစ္စတွေကို အလွယ်တကူ ဝင်မစွက်ဖက်ဘူး။ အဲဒီထဲမှာမှ ငါက ဝိညာဉ်ဖမ်း သူတော်စင် တစ်ပါး ဖြစ်နေသေးတယ်။ မသေသေးတဲ့လူကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် ဝိညာဉ်ဖမ်းလို့ ရမှာလဲ မင်းက ငါ့ကို အမှားလုပ်မိအောင် လုပ်ပြီးတော့ ထာဝရ ဒုက္ခရောက်အောင် လုပ်နေတာလား ”

ဝိညာဉ်ဖမ်း သူတော်စင် က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

“ငါ၊ ငါ မလုပ်ရဲပါဘူး၊ ငါ……”

လော့ပေ ရှင်းပြခွင့်ပင် မရလိုက်ဘဲ ဝိညာဉ်ဖမ်း သူတော်စင် က ဖန့်ချန် ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် လော့ပေ ကို ဆွဲကိုင်ကာ ဗလာနယ်မြေထဲသို့ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်း ကျရောက်လာပြီး ဖန့်ချန် သည် ဤနယ်မြေမှ ထွက်ခွာသွားကာ နောက်ထပ် တစ်ပွဲ အနိုင်ရရှိခဲ့ပြန်သည်။

“နောက်တစ်ခုကတော့ ထော်ဘာကျန်းယု ပဲ ”

ဖန့်ချန် သည် အထက်ပါ ကြီးမားသော မျက်နှာပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထိုသူသည် သူ၏ သူတော်စင် လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ပင်လိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း၊ အများစုမှာ တိုက်ရိုက် အရှုံးပေးသွားလိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်း သူ အသေအချာ သိနေသည်။

ဤသို့ဖြင့် လော့ကျီကျုံး ၏ လောင်းကြေးမှာ ရှုံးနိမ့်သွားပြီး သူ၏ နေမင်းခုနှစ်ပါး တံဆိပ်ကို ပေးအပ်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

လောင်းကြေး တစ်ခုတည်းဖြင့် လင်ယောင် မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ထိပ်တန်း (၅၀) ထဲတွင် ရှိနေသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို ရှင်းထုတ်လိုက်နိုင်သည်။

ချင်းမင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲတွင်လည်း ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်းတစ်ခု တင်နိုင်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ ဤဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်းထဲတွင် သူ၏ အခန်းကဏ္ဍက အဓိက ဖြစ်နေခဲ့လျှင်ပင်။

နေမင်းခုနှစ်ပါး နယ်မြေ

လော့ပေ ၏ နာမည်မှာ မှိန်ဖျော့၍ ပြာရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး လူမှာလည်း နေမင်းခုနှစ်ပါး အပိုင်းသို့ ပြန်မရောက်လာသဖြင့် လော့ကျီကျုံး ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ယန့်ချွမ်းယန် တို့သည် ထော်ဘာကျန်းယု ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လော့ကျီကျုံး ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ကြသော်လည်း စကားမပြောကြပေ။

သူတို့ သိကြသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ်ပြီးနောက် လော့ကျီကျုံး သို့မဟုတ် ထော်ဘာကျန်းယု တစ်ဦးဦးမှာ ထွက်သွားရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဘယ်သူ ထွက်သွားမလဲဆိုတာကတော့…… လော့ကျီကျုံး ဖြစ်ဖို့ များသည်။

“လော့ကျီကျုံး ၊ နေမင်းခုနှစ်ပါး တံဆိပ်ကို ပေးအပ်ပြီးရင်တော့ ငါတို့ နောက်ထပ် တွေ့ဆုံဖို့ အခွင့်အရေး သိပ်မရှိတော့ဘူး ထင်တယ် ”

ထော်ဘာကျန်းယု က အေးဆေးစွာ ရယ်မော၍ ပြောသည်။

“မင်းနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား”

လော့ကျီကျုံး ၏ မျက်နှာမှာ အစိမ်းရောင် သန်းသွားသည်။

“မဟုတ်လို့လား”

ထော်ဘာကျန်းယု ရယ်မောလိုက်သည်။

“ခဏနေရင် ကြီးကြပ်ရေးမှူးက ငါနဲ့ ဖန့်ချန် ကို ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ စီစဉ်လိမ့်မယ်၊ ငါ တိုက်ရိုက် အရှုံးပေးလိုက်မှာ။”

“မင်း အရမ်း ယုတ်မာတာပဲ”

လော့ကျီကျုံး ၏ မျက်နှာမှာ တစ်ချက် နီလိုက်၊ တစ်ချက် ပြာလိုက် ဖြစ်နေပြီး ဒေါသများမှာ ထွက်ပေါက် မရှိဖြစ်နေသည်။

“မင်းတို့ လင်ယောင် ကျောင်းသားတွေကလည်း အသုံးမဝင်ဘူး။ ဒီလို လူငယ်လေး တစ်ယောက်ကို နှစ်ပေါင်းရာနဲ့ချီ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခွင့် ပေးထားတာတောင် မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမှ သူ့ကို တားဆီးနိုင်တဲ့သူ မရှိဘူး။”

ထော်ဘာကျန်းယု ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းသည်။

“ဒီလောက်နဲ့ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါ့ကို ဒီလောင်းကြေးနဲ့ လောင်းနိုင်ရတာလဲ ”

“ငါ နေမင်းခုနှစ်ပါး တံဆိပ်ကို ပေးလိုက်ရရင်တောင် ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်းက မင်းထက်သာတယ်။ ငါ့ရဲ့ နောက်ခံကလည်း မင်းထက်သာတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ငါတို့ တွေ့ဆုံဖို့ အခွင့်အရေး ရှိပါသေးတယ်။”

လော့ကျီကျုံး သည် ရုတ်တရက် အလွန် တည်ငြိမ်သွားပြီး ရယ်မောလိုက်ကာ ထော်ဘာကျန်းယု နှင့် ဆက်လက် စကားပြောမနေတော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားသည်။

“အို၊ တကယ်တော့ မင်းတို့ ဒီလောင်းကြေးကို လောင်းတုန်းက ငါ တားချင်ခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ လင်ယောင် နဲ့ ချင်းမင် ကြားက ဆက်ဆံရေးကြောင့် တားလို့ မရခဲ့ဘူး”

ယန့်ချွမ်းယန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“မင်းတို့နဲ့ အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ရင်း ရင်းနှီးမှုတွေ ရှိခဲ့တာပါ၊ မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူပဲ နေမင်းခုနှစ်ပါး ခန်းမ က ထွက်သွားသွား ငါ တကယ်ကို စိတ်မကောင်းဘူး”

“ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်လေ”

အနီးအနားမှ နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသားများကလည်း အသီးသီး ထောက်ခံကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပေါ်နေသည့် အပြုံးများမှာမူ သိသာထင်ရှားလှသည်။

လော့ကျီကျုံး ထွက်သွားသည်ဖြစ်စေ၊ ထော်ဘာကျန်းယု ထွက်သွားသည်ဖြစ်စေ သူတို့အတွက်တော့ ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး လျော့နည်းသွားခြင်း ဖြစ်၍ မကောင်းသည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

ဒါတင်မကသေး ဤတစ်ကြိမ် လောင်းကြေးအတွက် သူတို့မှာ အပင်ပန်းခံစရာ မလိုဘဲ လော့ကျီကျုံး နှင့် ထော်ဘာကျန်းယု တို့ကြားက တိုက်ပွဲကိုပဲ အလကား ကြည့်ရှုလိုက်ရသည်။

“ယန့် အစ်ကို၊ ဖန့်ချန် ရဲ့ စွမ်းအားကိုလည်း အားလုံး မြင်ပြီးကြပြီ။ ငါရှုံးပြီးသွားရင် နောက်တစ်ကြိမ် ကောင်းကင် ငါးပါး တိုက်ပွဲကျရင် အားလုံး သူ့နဲ့ တွေ့ကြရမှာပါ။ ငါ စောင့်ကြည့်ထားတာတော့ အားလုံးက သူ့ကို အသက်သေအောင် မတိုက်ခိုက်ရင် သူလည်း ရက်စက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့အမြင်တော့ သူ့ကို မြန်မြန် ဆက်တက်သွားခွင့် ပေးလိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား ”

ထော်ဘာကျန်းယု က ရယ်မော၍ ပြောသည်။

ယန့်ချွမ်းယန် တို့ အနည်းငယ် ကြောင်အသွားပြီးနောက် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် တွေးတောနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

ထော်ဘာကျန်းယု ဘာပြောချင်သလဲဆိုတာ သူတို့ သိသည်။ သူတို့က တိုက်ရိုက် အရှုံးပေးပြီး ဖန့်ချန် ကို မတားဆီးရန် မျှော်လင့်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအချက်အတွက် ထော်ဘာကျန်းယု သတိပေးစရာ မလိုဘဲ သူတို့ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိပြီးသား ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း……

“သူနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရတုန်းမှာတော့ ငါ လက်လွတ်မခံနိုင်ဘူး။ သာမန် ယှဉ်ပြိုင်မှုပဲလေ၊ ငါ အသက်သေအောင် မလုပ်သလို သူလည်း ငါ့ကို အသက်သေအောင် မလုပ်ပါဘူး။”

မိန်းကလေး တစ်ဦးက အေးဆေးစွာ ရယ်မောပြောသည်။

“ဒီဟာကို လွဲသွားရင်တော့ နောက်ထပ် မရနိုင်တော့ဘူး၊ နောက်ပိုင်းကျရင် ဒီလို ပြိုင်ဘက်မျိုးနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”

“သာမန် ယှဉ်ပြိုင်မှုဆိုရင်တော့လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး”

ထော်ဘာကျန်းယု က ရယ်မော၍ ခေါင်းညိတ်သည်။

တစ်အုပ်စုလုံး စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြပြီးနောက် ကောင်းကင်ရှိ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်း ထပ်မံ ပေါ်လာသည်။

နေမင်းခုနှစ်ပါးခန်းမ ဖန့်ချန် နေမင်းခုနှစ်ပါးခန်းမ ထော်ဘာကျန်းယု

လူအားလုံးသည် ဝေးလံသောနေရာတွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေသော လော့ကျီကျုံး ကို အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ထော်ဘာကျန်းယု ကို လက်ယှက်၍ ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။

“ထော်ဘာ အစ်ကို၊ ဖန့်ချန် နဲ့ စကားအနည်းငယ်လောက် ပြောလိုက်ပါဦး၊ နောက်ပိုင်းကျရင် ငါတို့ကို မိတ်ဆက်ပေးပါ ”

“ရပါတယ်၊ ပြောပေးပါ့မယ်”

ထော်ဘာကျန်းယု ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လော့ကျီကျုံး ဘက်ကို တစ်ချက် ပြုံးပြကာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။

လော့ကျီကျုံး သည် ထိုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် လျှောက်လာပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် လှောင်ပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြသည်။

ယန့်ချွမ်းယန် တို့ကတော့ သူ မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်ဟု ထင်မှတ်၍ နှစ်သိမ့်စကား အနည်းငယ် ပြောလိုက်ကြသည်။

လော့ကျီကျုံး ကတော့ ဘာမျှ ပြန်မပြောဘဲ မျက်နှာပြင်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

အခန်း (၂၂၂၀) မင်း ဒီကိစ္စကို မစွက်ဖက်သင့်ဘူး

ဗလာနယ်မြေထဲတွင် ထော်ဘာကျန်းယု သည် ဖန့်ချန် ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။

ဖန့်ချန် ကလည်း ထော်ဘာကျန်းယု ၏ ရုပ်ရည်ကို သေချာ ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သာမန် လူသားမျိုးနွယ်စုထက် ပိုမိုတောင့်တင်းပြီး အရပ်မှာ နှစ်မီတာခွဲခန့် ရှိသည်။

ဂျူလင် မျိုးနွယ်စုနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ အနည်းငယ် ပိုသေးသည်။

ယခင်က တုန်းဖန်ဟို သူ့ကို သတိပေးစဉ်က ထော်ဘာကျန်းယု ၏ နောက်ကြောင်းကို ပြောပြဖူးသည်။

မင်သူ မျိုးနွယ်စု၊ ချင်းမင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှ မျိုးနွယ်စုငယ် တစ်ခုဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်အရှင် သူတော်စင် များဖြင့် တည်ရှိနေသော အခြား ကြီးမားသည့် မျိုးနွယ်စုများနှင့် ယှဉ်လျှင် မင်သူ မျိုးနွယ်စု၏ ချင်းမင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲတွင် ရှိခဲ့သော သမိုင်းကြောင်းမှာ ပြောပလောက်စရာ မရှိပေ။

သူတို့သည်လည်း ပုရွက်ဆိတ်အိမ်ရာ မြေနေရာမှ လာခဲ့ကြပြီးနောက် အခြား ကြီးမားသော မျိုးနွယ်စုများကို မှီခိုပြီးမှသာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြီးထွားလာခဲ့ကြသည်။

ယခုအခါ မင်သူ မျိုးနွယ်စုထဲတွင် အထွတ်ထိပ်တာအို သူတော်စင် အချို့ ရှိပြီး ချင်းမင် မဟာမိတ်အဖွဲ့တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေကာ ရာထူးများမှာလည်း မနိမ့်ကျဟု ကြားသိရသည်။

“ဖန့်ချန် ကျောင်းသား၊ ကျွန်တော်က ထော်ဘာကျန်းယု ပါ။ မင်းကို လေးစားလာတာ ကြာပြီ၊ ဒီနေ့တော့ တကယ်တွေ့ရပြီ။”

ထော်ဘာကျန်းယု က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လက်ယှက်၍ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

“မင်း ဒီကိစ္စကို မစွက်ဖက်သင့်ဘူး။ လုံးဝ အနိုင်ရပြီး အရှုံးမရှိအောင် လုပ်ချင်တာလား အဲလောက်နဲ့တော့ မလွယ်ဘူးလေ ”

ဖန့်ချန် က အေးဆေးစွာ ပြုံး၍ ပြောသည်။

ဘာလဲ

ထော်ဘာကျန်းယု ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ ရုတ်တရက် တောင့်ခဲသွားသည်။ သူ သတိမပြုမိလိုက်ခင်မှာပင် သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲမှ စွမ်းအင်များကို မည်သို့မျှ မသုံးစွဲနိုင်တော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ၏ အရာအားလုံးကို ပိတ်ပင်တားဆီးလိုက်သည်။

“ငါ အရှုံးပေးတယ်”

ထော်ဘာကျန်းယု သည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ခေါင်းမော့၍ အော်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ လည်ချောင်းထဲမှ အသံမှာ ထွက်မလာပေ။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ရေစီးကြောင်းမှာ လှိုင်းထန်နေသော ရေကြီးမှုကဲ့သို့ အတွင်းကမ္ဘာတံခါးပေါက်ကို မြုပ်ပစ်လိုက်ပြီး ထိုးဖောက်ကာ သူ့ထံသို့ လှည်းကျင်း တိုက်ခိုက်လာသည်။

သူသည် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ရေစီးကြောင်း၏ နောက်ကွယ်မှ ထိုအေးဆေးတည်ငြိမ်နေသည့် မျက်နှာကို ဝိုးတဝါး မြင်လိုက်ရသည်။

အကြောင်းရင်းကို မသိရသော်လည်း သူသည် အနည်းငယ်သော လှောင်ပြောင်မှုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

“သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး……”

ထော်ဘာကျန်းယု ၏ အတွေးမှာ ရုတ်တရက် ပြတ်တောက်သွားသည်။ သူ၏ အတွေးများ ပြန်လည် စီးဆင်းလာသောအခါ သူသည် ဗလာနယ်မြေထဲတွင် ရပ်တည်နေပြီး သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေမှာ မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မရှိတော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ကိုယ့်လူကိုတောင် သတ်တာလား”

ထော်ဘာကျန်းယု ၏ နားထဲတွင် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝိညာဉ်ဖမ်း သူတော်စင် က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ထော်ဘာကျန်းယု ကို ကြည့်၍ ပြောသည်။

“မင်း သေသွားပြီ၊ ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့တော့”

ထိုအချိန်ကျမှသာ ထော်ဘာကျန်းယု သည် အကြောင်းရင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ သူသည် ရှုပ်ထွေးသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ဖန့်ချန် ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ စကားတစ်ခွန်းကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။ ဖန့်ချန် ကို ပြောသလိုလို၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြောသလိုလို ဖြစ်နေသည်။

“ဒီစိတ်နေသဘောထားက ဒီလောက်တောင် ပြတ်သားတာလား”

ဤတိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်ကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားကြသော ကောင်းကင် ငါးပါး တိုက်ပွဲ ကြီးကြပ်ရေးမှူးများမှာ ယခုအခါတွင်မူ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ထူးဆန်းနေကြသည်။

လင်ယောင် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ကြီးကြပ်ရေးမှူးတစ်ဦးက တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် အော်ဟစ် ရယ်မောလိုက်သည်။

“ကောင်းတယ်၊ ဒီကောင်လေး ကောင်းတယ်။ ကိုယ့်မဟာမိတ်အဖွဲ့က ကျောင်းသားကိုတောင် ဒီလောက် ရက်စက်အောင် တိုက်နိုင်တာ၊ အခုတော့ ဒီကောင်လေးကို ငါ သဘောကျလာပြီ။”

ပေမင်လျူရှန်း က ဖန့်ချန် ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

“တကယ်ပဲ အသက်သေအောင် လုပ်လိုက်တာလား၊ အထက်လူကြီးတွေရဲ့ အပြစ်ပေးမှာကို မကြောက်ဘူးလား ဒါမှမဟုတ် ရှီး မျိုးနွယ်စုကို ရန်စမိထားလို့ ဘာမှမမှုတော့တာလား။

ဒီတစ်ချက်နဲ့တော့ ဟိုဘက်က တကယ် ဒေါသထွက်တော့မှာပဲ။ အဲဒီ ဟော်ဆွေ့ ဘိုးဘေး ဆိုတဲ့လူကတော့ ကိစ္စကို ပြေလည်အောင် လုပ်ဖို့ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေ ထုတ်ပေးရတော့မှာပဲ……”

ရွှေရောင်အလင်းတန်း ကျရောက်လာပြီး ဖန့်ချန် သည် ကျယ်ပြောသော စင်မြင့်ထံသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

ဤတိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ သူ၏ ကောင်းကင် ငါးပါး တိုက်ပွဲမှာ ရလဒ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဆယ်ပွဲဆက်တိုက် အနိုင်ရရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သန့်စင်သော ဗောဓိသီး နှစ်လုံးကို ရရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

“အခု ဟင်းလင်းပြင် ထွက်ခွာခြင်း စွမ်းရည် ရှိသွားပြီဆိုတော့ ကိစ္စတချို့ လုပ်ရတာ ပိုအဆင်ပြေသွားပြီ။”

ဖန့်ချန် ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ထိုသန့်စင်သော ဗောဓိသီး နှစ်လုံးကို မည်သို့ အသုံးပြုရမည်ကို သူ စဉ်းစားပြီးသား ဖြစ်သည်။

နေမင်းခုနှစ်ပါး နယ်မြေ

ဖန့်ချန် နှင့် ထော်ဘာကျန်းယု တို့၏ ယှဉ်ပြိုင်မှုကို နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသားများစွာက အမှန်တကယ် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်း၊ အလယ်ပိုင်း၊ နောက်ပိုင်း အဆင့်ရှိသူများ အားလုံး ပါဝင်သည်။

တုန်းဖန်ဟို သည် ထော်ဘာကျန်းယု ၏ နာမည်မှာ မှိန်ဖျော့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပြာရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ လူမှာလည်း နေမင်းခုနှစ်ပါးနယ်မြေ သို့ ပြန်မရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လုံးဝ ကြက်သေ သေသွားသည်။

“ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ တုန်းဖန်ဟို ၊ မင်းတို့ ချင်းမင် ရဲ့ ဖန့်ချန် က ချင်းမင် ရဲ့ ထော်ဘာကျန်းယု ကို သတ်ပစ်လိုက်တာလား ”

“ဒီ ဖန့် ဆိုတဲ့ကောင် စိတ်ရူးပေါက်နေတာလား သူက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာလေ၊ နောက်ပိုင်းအဆင့် မဟုတ်လို့ပေါ့၊ မဟုတ်ရင် ဒီရူးတဲ့ကောင်နဲ့ တွေ့ရင် ဘယ်လိုလုပ် အဆင်ပြေအောင် နေရမလဲဆိုတာ ငါ မသိတော့ဘူး။”

“ကိုယ့်လူကိုတောင် သတ်တာလား သူသာ ထော်ဘာကျန်းယု ကို အသက်ရှင်အောင် ထားခဲ့ရင် ဒီတစ်ခေါက် သူနဲ့ လော့ကျီကျုံး တို့ရဲ့ လောင်းကြေးက ချင်းမင် အတွက် လုံးဝ အနိုင်ရမှာလေ”

“တကယ်ဆိုရင်တော့ လင်ယောင် မဟာမိတ်အဖွဲ့က ဝယ်ရတာ တစ်ခု၊ လက်ဆောင်ရတာ တစ်ခု ဆိုသလိုပဲ။ လော့ပေ သေသွားပြီး လော့ကျီကျုံး ထွက်သွားရမယ့် ကောင်းတဲ့ ကိစ္စ၊ ချင်းမင် က အမြတ်အကြီးကြီး ရမှာ။ အခုတော့…… ချင်းမင် ကပဲ အရှုံးထဲမှာ ရှိနေသလိုပဲ”

စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့်ရှိ နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသားများက အံ့အားသင့်စွာ ပြောဆိုနေကြသည်။ လူနည်းစုသာလျှင် တွေးတောရင်း အကြောင်းရင်းကို နားလည်ကြသည်။

“လူသားမျိုးနွယ်စု ဒီတစ်ခေါက်…… အမေးခံရတော့မှာပဲ။ လူသား ကျောင်းတော် ကို ထိခိုက်မှု မရှိနိုင်ပေမဲ့……”

တုန်းဖန်ဟို ၏ မျက်နှာမှာ မကောင်းလှပေ။ ထော်ဘာကျန်းယု သေဆုံးမှုအတွက် သူ အလွန် အံ့အားသင့်နေသည်။

“အားလုံးက ချင်းမင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ကျောင်းသားတွေပဲ၊ ဘာလို့များ အသက်သေအောင် လုပ်ရတာလဲ……”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ယန့်ချွမ်းယန် တို့၏ အကြည့်များသည်လည်း တိုတောင်းသော အံ့အားသင့်မှုအပြီးတွင် လော့ကျီကျုံး ထံသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။

လော့ကျီကျုံး သည် အရင်ဦးဆုံး လှောင်ရယ်လိုက်ပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ ရယ်သံထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဟားဟားဟားဟား၊ ထော်ဘာကျန်းယု က လူတွေကို လူမိုက်လို့ ထင်နေတာ၊ ငါတို့ လင်ယောင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ လက်ကို သုံးပြီး ဒီကောင်ရဲ့ သူတော်စင် လမ်းကြောင်းကို တားဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ သူ့ကိုယ်သူ ပြန်ပိတ်မိသွားတယ်။ ငါ ပြောသားပဲ၊ ဒီ ဖန့် ဆိုတဲ့ကောင်က ရက်စက်တယ်၊ သာမန်လူ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလောင်းကြေးကတော့ လင်ယောင် မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွက် ဘယ်လိုမှ မရှုံးဘူး၊ အမြတ်ပဲ ရှိတယ် ”

“သူက အစကတည်းက ဒီလို လှောင်ရယ်နေတာ၊ သူက ကြိုသိနေတာကိုး……”

“သူ တကယ်ပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဓားသွားအဖြစ် သုံးခံရတာကို မသိဘူး ထင်နေတာ……”

အနီးအနားမှ နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသားများ၏ အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။

တချို့ နားမလည်သေးသည့် ကျောင်းသားများပင်လျှင် ထော်ဘာကျန်းယု ဘာကြောင့် သေရသလဲဆိုသည်ကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာကြသည်။

ဒါက နှစ်ဖက်စလုံးက ရလဒ်တစ်ခုတည်းကိုပဲ လိုချင်နေသည့် လောင်းကြေး ဖြစ်နေလို့ပဲ။

“လင်ယောင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ဘက်က ဖန့်ချန်ကို ကောင်းကင် ငါးပါး တိုက်ပွဲမှာ သေစေချင်တယ်။”

“ထော်ဘာကျန်းယု ရဲ့ နောက်ကွယ်ကလူတွေကလည်း ဖန့်ချန်ကို ကောင်းကင် ငါးပါး တိုက်ပွဲမှာ သေစေချင်တယ်။”

“ဒါကြောင့် ဒီလောင်းကြေး ပေါ်လာတာပေါ့”

“အကယ်၍ ထော်ဘာကျန်းယု နိုင်သွားရင်တောင် သူ ရည်မှန်းချက် မပြည့်မြောက်ခဲ့ရင်တောင် ဒီအရာနဲ့ လင်ယောင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးအောင် လုပ်နိုင်တယ်။ အနည်းဆုံး လော့ကျီကျုံး နောက်ထပ် နေမင်းခုနှစ်ပါး ခန်းမ မှာ ပေါ်မလာတော့ဘူး……”

“ဒါပေမဲ့ ထော်ဘာကျန်းယု မထင်ထားခဲ့တာက…… သူတို့ လောင်းကြေး ထပ်ဖို့ သုံးတဲ့လူက…… အသုံးချခံရတာကို လုံးဝ မကြိုက်ဘဲ စားပွဲကို တိုက်ရိုက် လှန်ချပစ်လိုက်တာ……”

“အခု ထော်ဘာကျန်းယု သေသွားပြီဆိုတော့ ချင်းမင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ဘက်က ဒီလောင်းကြေးမှာ အမြတ် မရှိတော့ဘူး။ လင်ယောင် ဘက်ကပဲ အနည်းငယ် အနိုင်ရသွားတယ်၊ လော့ပေ တစ်ယောက်နဲ့ ထော်ဘာကျန်းယု တစ်ယောက် လဲလိုက်တာ……”

“……”

“ထော်ဘာကျန်းယု က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အမြတ်ရှိမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ အခုတော့ မယားလည်း ဆုံး၊ ပစ္စည်းလည်း ရှုံး ဖြစ်သွားပြီ။”

ယန့်ချွမ်းယန် တိုးညှင်းစွာ ပြောဆိုရင်း မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ထိုနာမည်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အနည်းငယ်သော လေးနက်မှုများ တိုးလာသည်။

“အားလုံးပဲ၊ ဒီတစ်ခေါက် ခွဲခွာပြီးရင်တော့ အပြင်ဘက်မှာပဲ တွေ့ကြတော့မှာပေါ့။ အခွင့်အရေး ရရင်တော့ ထိုင်ပြီး အရက်ကောင်းကောင်းလေး သောက်ကြတာပေါ့၊ ဒီ နေမင်းခုနှစ်ပါး ခန်းမ လမ်းကြောင်းကိုတော့ ငါ အရင်သွားလိုက်တော့မယ် ”

လော့ကျီကျုံး သည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် အားလုံးကို လက်ယှက်၍ ဂါရဝပြုသည်။

လူအားလုံး ကြောင်အသွားပြီးနောက် အသီးသီး လက်ယှက်၍ ပြန်လည် ဂါရဝပြုကြသည်။

မူလက ထိုသူသည် သူတို့ စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားပြီဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။

အခုကြည့်ရတော့ သူကပဲ အနည်းငယ် အနိုင်ရသွားသလို ဖြစ်နေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ အသက်ကိုတော့ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

……

ထော်ဘာကျန်းယု ၏ သေဆုံးမှုသည် အဖွဲ့အစည်းတိုင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ဖန့်ချန် ၏ သဘောထား အချို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“သူ့ကို လွဲမှားပြီး ထင်မိတာပဲ၊ သူက စိတ်ဓာတ် ပြင်းထန်လွန်းလို့ ငါ့ရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို မမှုတာပဲ ”

တန်ခယ်ရွှမ် တိုးတိုးလေး ပြောပြီးနောက် မလှမ်းမကမ်းတွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေသော ပုံရိပ်ကို အကြည့်ရောက်သွားသည်။

သူ့အနားတွင်လည်း ရှိနေသူများစွာက ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို ကြည့်နေကြသည်။

ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကတော့ အေးဆေးစွာဖြင့် ဘာမှ မပြောဘဲ ထော်ဘာကျန်းယု သေဆုံးမှု ကို မမြင်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။