အခန်း (၂၂၂၅-၂၂၂၆)
Vol. 223 Ch. 2225-2226
အခန်း (၂၂၂၅) သိုင်းသူတော်စင်၏ ဓမ္မကိုယ်ထည်
ရှန့်ဂျင်ထော်သည် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် ဖန့်ချန်သည် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ထိန်းကျောင်းကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် ခရီးနှင်လိုက်သည်။ ဟင်းလင်းပြင် ပျံသန်းခြင်း နည်းလမ်းကို အသုံးပြုလိုက်သဖြင့် တစ်ခဏချင်းမှာပင် အဝေးကြီးကို ရောက်သွားလေသည်။
သို့သော် ရှန့်ဂျင်ထော်မှာမူ မည်သို့မျှ မသိရှိလိုက်ပေ။ သူသည် ဤနေရာကို စူးစမ်းကြည့်ရှုရင်း အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားဟန်ရှိနေသည်။ ဤနေရာလေးမှာ အနည်းငယ်…… ရိုးရှင်းလွန်းသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
ချီယန် နှင့် အဘိုးအို လီဝူ တို့မှာ အဝေးမှ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ပေါ်မလာကြသော်လည်း ရှန့်ဂျင်ထော်သည် ရှန်းဟုန်း မျိုးနွယ်စုမှ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သိရှိထားကြသည်။
ချီယန်မှာ ဤနှစ်များအတွင်း ကြီးမားလှသော လိုက်ကာကြီး အတွင်း၌ ဤလူငယ်ကို တစ်ကြိမ်ထက်မက မြင်ဖူးထားပြီး ဖြစ်သည်။
“အကြီးအကဲ၊ ခင်ဗျား ပြောတဲ့ ကိုးဆင့်မြောက် အားဖြည့် အာဟာရလုံးကို ထုတ်ပေးလို့ ရပြီလား”
ရှန့်ဂျင်ထော်က မေးလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်သည် ပြုံးလျက် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
“ဒီမှာပဲ၊ ယူပြီး စားလိုက်ပါတော့”
သူသည် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လက်ချောင်းဖြင့် ညှပ်၍ ရှန့်ဂျင်ထော်၏ ရှေ့သို့ ပို့ပေးလိုက်သည်။
ရှန့်ဂျင်ထော်မှာ ဤအဖိုးတန် ရတနာသည် ကောင်းကင် ငါးပါးအတွင်း မည်မျှ အရေးပါသည်ကို လုံးဝ မသိရှိချေ။
သူ ခံစားလိုက်ရသည်မှာ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးပေါ်မှ လွှမ်းခြုံထားသော ပြင်းထန်ပြီး အားကောင်းလှသည့် စွမ်းအင်များသာ ဖြစ်သည်။
သူ တစ်ချက်မျှ နမ်းရှူလိုက်ရုံဖြင့် စိတ်ဓာတ်များ ကြည်လင်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ထူးခြားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဒါ……”
ဤအချိန်တွင် သူသည် မိမိရှေ့မှ ပုဂ္ဂိုလ်မှာ မိမိကို အပျော်သဘောဖြင့် စနောက်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူ ထုတ်ပေးလိုက်သော ကိုးဆင့်မြောက် အားဖြည့် အာဟာရလုံးမှာ စိတ်ကူးယဉ်၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆေးစွမ်းများ သိုဝှက်ထားကြောင်း သူ နားလည်သွားသည်။
“အကြီးအကဲ၊ ဒီပစ္စည်းကို တကယ်ပဲ ကိုးဆင့်မြောက် အားဖြည့် အာဟာရလုံးလို့ ခေါ်တာလား”
ရှန့်ဂျင်ထော်သည် မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“စကားများနေလိုက်တာ၊ ကိုးဆင့်မြောက် အားဖြည့် အာဟာရလုံးလို့ မခေါ်ရင် ဘာလို့ ခေါ်ရမှာလဲ မင်းပဲ တစ်မျိုးမျိုး နာမည်ပေးလိုက်ပါလား။”
ဖန့်ချန်က ရယ်မော၍ စနောက်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် အဲဒီလို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။”
ရှန့်ဂျင်ထော်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် နီရဲသွားသည်။
“ကျွန်တော်က ထူးဆန်းတယ်လို့ ထင်လို့ပါ၊ ဒီပစ္စည်းက သာမန်မဟုတ်မှန်း တစ်ချက်ကြည့်တာနဲ့ သိနိုင်ပါတယ်၊ အကြီးအကဲက ဘာလို့များ ကျွန်တော်လို…… အသုံးမကျတဲ့သူကို ပေးစားဖို့ ဝန်မလေးရတာလဲ ”
“အသုံးမကျတဲ့သူ မင်းကိုယ်မင်း အသုံးမကျတဲ့သူလို့ ထင်နေတာလား ”
ဖန့်ချန်၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။
“တစ်ခြားသူတွေက နောက်ကွယ်မှာ အဲဒီလို ပြောနေကြတာ၊ ကျွန်တော်ကတော့…… ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အသုံးမကျတဲ့သူလို့ မထင်ပါဘူး။”
ရှန့်ဂျင်ထော်သည် ထိုသို့ပြောလိုက်စဉ် မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်ဓါတ်ခိုင်မာမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။
“မင်းကိုယ်မင်း အသုံးမကျတဲ့သူလို့ မထင်ဘူးဆိုရင် ဘာမှ ထပ်မပြောနဲ့တော့၊ စားသာ စားလိုက်ပါ ”
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
ရှန့်ဂျင်ထော်သည် ဖန့်ချန်ကို ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုပြီးနောက် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကို ယူ၍ မျိုချလိုက်သည်။
မျိုချပြီး တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။
“ခံစားလို့ ရပြီမလား”
“ရတယ်၊ ခံစားလို့ ရပြီ”
ရှန့်ဂျင်ထော်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ သွေးသားစွမ်းအင်များ ရူးသွပ်သကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
စွမ်းအင်များမှာလည်း အလိုအလျောက် လည်ပတ်နေပြီး မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သည့်နှုန်းဖြင့် တိုးတက်လာသည်။
သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်သည် ဤအချိန်တွင် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး၏ ကျေးဇူးဖြင့် သူကိုယ်တိုင်ပင် စိတ်ကူး၍ မရနိုင်လောက်သည့် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားသည်။
အခြေခံအုတ်မြစ် တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ရှန့်ဂျင်ထော်သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ထူးခြားသော ခံစားမှုတစ်ခုကို ရရှိလာသည်။
သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ဝဲဂယက်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။
ဖန့်ချန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး ရှန့်ဂျင်ထော်ကို ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပစ်ပို့လိုက်သည်။
နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူသည် ရှန့်ဂျင်ထော်က အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို တစ်ဆင့်ချင်း စုစည်းနေသည်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားမှန်း မသိတော့ပေ။ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေမှာ တည်ငြိမ်သွားပုံရပြီး ရှန့်ဂျင်ထော်သည် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ထိန်းကျောင်းကာ ဖန့်ချန်ရှိရာသို့ ရောက်လာပြီး တံခါးဝမှနေ၍ ပျော်ရွှင်စွာ ပြောသည်။
“အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ဖြစ်လာပါပြီ ”
“ဖွင့်လိုက်၊ ငါ အလည်လာမယ်”
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။
ရှန့်ဂျင်ထော်မှာ လုံးဝ သတိမထားမိဘဲ သို့မဟုတ် သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ဖြစ်လာအောင် ကူညီပေးသည့် ဖန့်ချန်အပေါ်၌ ကျေးဇူးတင်ခြင်းသာ ရှိနေသည်။
သူသည် ချက်ချင်းပင် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြိုဆိုလိုက်သည်။
အထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် ဖန့်ချန်သည် အလွန်သိသာထင်ရှားပြီး ရင်းနှီးနေသော စွမ်းအင် အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဒါက…… ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအား ပဲ……”
ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩမှုများ ပေါ်လာပြီးနောက် ဤနေရာကို တစ်ချက် စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏ ရိုးရှင်းသော အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေနှင့် မတူဘဲ ဤနေရာသည် ရှေးယခင်ကတည်းက တည်ရှိနေခဲ့သည့် ကမ္ဘာတစ်ခုနှင့် ဆင်တူနေပြီး သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာပုံ မပေါက်သည့် အမှတ်အသားများကို မြင်တွေ့နေရသည်။
“မင်းမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ဘယ်နှစ်ခုကို ထွင်းထုထားသလဲ”
ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။
ရှန့်ဂျင်ထော်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် -
“ကျွန်တော် ငယ်ငယ်ကတည်းက လေ့လာခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် သုံးခုလုံးကို ထွင်းထုထားပါတယ်။
မျိုးနွယ်စုထဲက ရှေးဦးဘိုးဘေး ပြောဖူးတာကတော့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် နှစ်ခု ထွင်းထုနိုင်သူဆိုရင် အရည်အချင်း အလွန် မြင့်မားတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။”
“မင်းရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က မသေးဘူး၊ နောက်ထပ် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေ ထပ်ထွင်းထုလို့ ရဦးမှာပါ၊ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် သုံးခုက မင်းရဲ့ အမြင့်ဆုံးအဆင့် မဟုတ်သေးဘူး။”
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
“နောက်ထပ် ထွင်းထုလို့ ရဦးမလား”
ရှန့်ဂျင်ထော်မှာ တွေးတောမိသွားသည်။
“မင်းရဲ့ ဒီ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေမှာ တစ်ခြား ဘာထူးခြားတဲ့ အချက်တွေ ရှိသေးတယ်လို့ ထင်သလဲ
”
ဖန့်ချန်က မေးသည်။
ရှန့်ဂျင်ထော်၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ ရုတ်တရက် တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
ထို့နောက် သူသည် ထွင်းထုထားသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည် သုံးခုကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ ဤနတ်ဘုရားစွမ်းရည်များမှာ ယခုအခါ မီးလျှံများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အရင်ကနှင့် လုံးဝ မတူတော့ဘဲ ပိုမိုအားကောင်းလာသလို ဖြစ်နေသည်။
“အကြီးအကဲ၊ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ စုစည်းမှု အောင်မြင်တဲ့အချိန်မှာပဲ ဒီ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေမှာ…… ပုံစံနှစ်မျိုး ရှိနေတာကို ကျွန်တော် သတိထားမိတယ်။
ဒီပုံစံကို ပြောင်းလိုက်တဲ့အချိန်မှာ…… အရာအားလုံးက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသလိုပဲ ခံစားရတယ်။”
အငွေ့အသက်များ တရိပ်ရိပ် မြင့်တက်လာနေသည့် ရှန့်ဂျင်ထော်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။
“ဒီမီးတွေက…… ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားတွေပဲ။ ဒီ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားတွေနဲ့ တည်ဆောက်ထားတာ။ သူတော်စင်တွေ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ စွမ်းအားနဲ့ မတူပေမဲ့ အဆုံးမဲ့ နေရာ ရဲ့ သဘောသဘာဝကတော့ အတူတူပဲ။
ဒီနေရာမှာ မကုန်ခန်းနိုင်တဲ့ ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားတွေ ရှိနေတယ်။”
ဖန့်ချန်သည် စိတ်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်စွာ တွေးလိုက်မိသည်။
ထိုသို့ တွေးမိရင်း သူသည် ရှန့်ဂျင်ထော်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါအပြင် တစ်ခြား ထူးခြားတဲ့ အချက်တွေ ရှိသေးလား ”
ဤ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ အဆင့်အတန်းမှာ မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ပုံမှန်နည်းလမ်းဖြင့် တိုင်းတာ၍ မရတော့ပေ။
“တကယ်လို့ ပြောရမယ်ဆိုရင် နောက်ထပ် ထူးခြားတဲ့ အချက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သေချာ မသိဘူး……”
ရှန့်ဂျင်ထော်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တွေဝေမှုများ ပေါ်လာသည်။
“ဘာလို့လဲ ဒါက မင်းရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေပဲ၊ မင်းဘာကို မသေချာတာလဲ မင်းက ဒီနေရာရဲ့ အရာရာကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရမှာ။”
ဖန့်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ထင်တာက…… အဲဒီ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအားကိုသာ သုံးလိုက်ရင် ဒီနေရာမှာ ပိုပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်လာမယ်။
ဒါက မရှင်းပြတတ်တဲ့ ခံစားချက်တစ်ခုပဲ၊ အဲဒီ ပြောင်းလဲမှုက ဘာဖြစ်မလဲ၊ ကောင်းမလား၊ ဆိုးမလားဆိုတာ ကျွန်တော် သေချာ မသိဘူး။”
“စမ်းကြည့်လိုက်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ဒီနေရာကနေ အရင် ထွက်သွားပါစေ။”
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။
“ဟုတ်ကဲ့ အကြီးအကဲ ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ပါမယ်၊ အကြီးအကဲ ကြည့်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် လုပ်ပြပါမယ်”
ရှန့်ဂျင်ထော်သည် ချက်ချင်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ အပြင်ဘက်သို့ ပို့ပေးလိုက်သည်။ သူ တံခါးပေါက်နားတွင် ခဏမျှ ရပ်လိုက်စဉ် တံခါးပေါက်မှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သည့်နှုန်းဖြင့် လေစီးကြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှန့်ဂျင်ထော်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ စီးဝင်သွားသည်။
တံခါးပေါက်တင်မကဘဲ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှာလည်း အလွန်မြန်ဆန်သောနှုန်းဖြင့် ရှန့်ဂျင်ထော်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
ထိုမြင်ကွင်းမှာ ချီယန်နှင့် အဘိုးအို လီဝူ တို့ကိုပင် အံ့ဩသွားစေသည်။
“အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို စုပ်ယူလိုက်တာလား ငါ အရင်က အထွတ်ထိပ်တာအို သူတော်စင် အဖြစ်ကို ရောက်ဖူးတယ်၊ ထူးခြားတဲ့ အရာတွေကို အများကြီး မြင်ဖူးပေမဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ကိုယ်ခန္ဓာထဲ စုပ်ယူနိုင်တဲ့သူကိုတော့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။
ဒါက နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ထွင်းထုလို့ ဖြစ်လာတဲ့ ထူးခြားမှုလား ”
အဘိုးအို လီဝူ သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရေရွတ်လိုက်သည်။
အစမှ အဆုံးအထိ သူတော်စင်တို့သည် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ စွမ်းအားကိုသာ ငှားရမ်း အသုံးပြုနိုင်ကြပြီး သူတော်စင်က အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ပြန်လည်၍ ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ စုပ်ယူနိုင်သည်ဟု တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။
ရှန့်ဂျင်ထော်သည် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို စုပ်ယူလိုက်တိုင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာသည်။
အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် သူသည် ပေပေါင်းများစွာ မြင့်မားသော ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးမှာ နတ်ဘုရားဆန်သော ရွှေရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။
ဤအချိန်တွင် သူသည် သူတော်စင် တစ်ပိုင်းအဖြစ်သို့ အခုမှ ရောက်ရှိလာသည့်သူ ဖြစ်သော်လည်း စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် သူတော်စင်တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေပြီ……
“ဒါ…… ဒါကပဲ သိုင်းလမ်းစဉ် လား”
ဖန့်ချန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် ထိုသို့သော အတွေးများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။
ရှန့်ဂျင်ထော်မှာ သူပိုင်ဆိုင်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို မကျင့်သားရသေးဘဲ ခေါင်းငုံ့ကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ သေးငယ်နေသည့် ဖန့်ချန်ကို ရှာတွေ့သောအခါ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် -
“အကြီးအကဲ၊ ဒါက အဲဒီ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအားပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနာမည်ကိုတော့ ကျွန်တော် သဘောပေါက်သွားပြီ ဒါက သိုင်းသူတော်စင်၏ ဓမ္မကိုယ်ထည် လို့ ခေါ်တယ်လို့ ထင်တယ် ”
သူ၏ စကားသံမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေလှိုင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လှိုင်းထန်သွားသဖြင့် ဖန့်ချန်၏ တံခါးပေါက်နားတွင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်သွားတော့သည်။
အခန်း (၂၂၂၆) တတ်နိုင်သမျှ လူသိနည်းအောင် ထားပါ
“သိုင်းသူတော်စင်၏ ဓမ္မကိုယ်ထည် …… ဒါက အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေရဲ့ နောက်ထပ် ထူးခြားတဲ့ အသုံးဝင်ပုံတစ်ခုလား”
လီဝူ သည် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တံခါးဝတွင် ရပ်ရင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရေရွတ်လိုက်သည်။
အရင်က အထိပ်ထိပ်တာအို သူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ စုပ်ယူကာ ဤကဲ့သို့ အသုံးပြုနိုင်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးဖူးခဲ့ပေ။
ချီယန်မှာမူ မျက်စိရှင်သူ ဖြစ်သည့်အတိုင်း သူတော်စင်သစ်၏ စကားသံကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လေလှိုင်းများမှာ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တံခါးပေါက်ပေါ်တွင် လျှပ်စီးကြောင်းကဲ့သို့ အသံမြည်လျက်ရှိပြီး တံခါးပေါက်ကိုပင် အနည်းငယ် ထိခိုက်စေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။
ကံကောင်းစွာပင် ထိုထိခိုက်မှုမှာ ဖန့်ချန်အတွက် အရေးမပါလှဘဲ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရှန့်ဂျင်ထော်လည်း ဤအချက်ကို သတိထားမိသွားပြီး အမြန်ပင် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီး အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေမှာလည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပြန်လည် ခွဲထွက်သွားသည်။
“အကြီးအကဲ၊ ခုနက ကျွန်တော် အဲဒီလို ဖြစ်အောင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်တာ မဟုတ်ရပါဘူး……”
ရှန့်ဂျင်ထော်သည် မျက်နှာတွင် အားနာသည့် အပြုံးကို ဆောင်လျက် ပြောလိုက်သည်။
“ရှင်းပြနေစရာ မလိုပါဘူး၊ မင်းက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိမှန်း ငါ သိပါတယ်။ မင်းရဲ့ သိုင်းသူတော်စင်၏ ဓမ္မကိုယ်ထည်က တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် သက်သက် ဖြစ်တည်လာတဲ့ အရာတစ်ခုမို့လို့ပါ”
ဖန့်ချန်သည် ပြုံးလျက် ပြောသည်။
“မင်းက ခုမှ ဒီလို ထူးခြားတဲ့ အစွမ်းကို ရရှိတာဆိုတော့ ခွန်အားကို ထိန်းချုပ်ရာမှာ အနည်းငယ် အားနည်းနေတာပါ။ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ ကျင့်ကြံရင်း အသားကျသွားရင် အဆင်ပြေသွားမှာပါ။”
ရှန့်ဂျင်ထော်သည် အမြန်ပင် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤခွန်အားကို အလိုရှိတိုင်း အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးဟု ခံစားနေရသည်။
၎င်းမှာ အခြေခံအုတ်မြစ် မပြည့်စုံသေး၍ လိုအပ်ချက် အနည်းငယ် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူသာ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လေ့ကျင့်နိုင်ပါက ဤခွန်အားကို လုံးဝ ပိုင်နိုင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။
“မှန်တယ်၊ ခဏလေး လာခဲ့ပါဦး”
ဖန့်ချန်သည် လက်ယှက်ခေါ်လိုက်သည်။
ရှန့်ဂျင်ထော်သည် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဖန့်ချန် ရှိရာသို့ ရောက်လာသည်။
လီဝူ နှင့် ချီယန် တို့မှာလည်း တစ်ဖန် ပြန်လည်၍ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
ဖန့်ချန်သည် ရှန့်ဂျင်ထော်ကို ပတ်ပတ်လည် လမ်းလျှောက်၍ ကြည့်ရှုနေသည်။ ထိုသို့ ကြည့်နေခြင်းကြောင့် ရှန့်ဂျင်ထော်မှာ အနည်းငယ် နားမလည် ဖြစ်သွားသည်။
“မင်း ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသလို ခံစားရလား”
ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
“မှားယွင်းနေတာလား”
ရှန့်ဂျင်ထော်၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်း မျက်လုံးကို မှိတ်ကာ ငြိမ်သက်စွာ ခံစားကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မျက်လုံးဖွင့်၍ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“အခြေခံအုတ်မြစ်က အရင်ကထက် အများကြီး ပိုသန်မာလာတာကလွဲရင် တခြား ဘာမှ ထူးခြားတာ မရှိပါဘူး……”
“အေးလေ”
ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စွမ်းအားတစ်ခု လှိုင်းထန်နေသည်။
ရှန့်ဂျင်ထော်သည် မိမိရှေ့မှ ပုဂ္ဂိုလ်၏ မျက်လုံးများမှာ ခုနကနှင့် မတူတော့ကြောင်း ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်သည်။
တစ်ခဏမျှ အချိန်တွင် မျက်လုံးများမှာ လုံးဝ ပြာနှမ်းသော အရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ရှိသည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၏ အထောက်အပံ့ဖြင့် ရှေးဦး နတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို အသုံးပြုလိုက်သောအခါ ရှန့်ဂျင်ထော်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ဟူသမျှမှာ ဖန့်ချန်ရှေ့တွင် ဖုံးကွယ်၍ မရတော့ပေ။
ရှန့်ဂျင်ထော်၏ နဖူးရိုးကြားတွင် ထူးခြားသော အရောင်အသွေးတစ်ခု စီးဆင်းနေသည်ကို သူ အရှင်းသား မြင်လိုက်ရသည်။
သိပ်ပြီး မထင်ရှားလှသော်လည်း ၎င်းမှာ တကယ်ပင် တည်ရှိနေသည်။
ရှန့်ဂျင်ထော်သည် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကို မစားသုံးမီနှင့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို မစုစည်းမီအချိန်အထိ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဤသို့သော ထူးခြားသည့် လက္ခဏာ မရှိခဲ့ကြောင်း ဖန့်ချန် အသေအချာ သိရှိထားသည်။
“နဖူးရိုး…… နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အရိုးလား”
ဖန့်ချန်၏ အမူအရာမှာ တစ်ခါမျှ မဖြစ်ဖူးလောက်အောင် တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။
ရှန့်ဂျင်ထော်မှာလည်း အငွေ့အသက်များ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သိရှိသဖြင့် အသံထွက်ရန် မဝံ့ရဲဘဲ ဖန့်ချန်ကို ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။
“အကယ်၍ သိုင်းသူတော်စင်၏ ဓမ္မကိုယ်ထည်သာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အရိုးကြောင့် ဖြစ်လာတာဆိုရင် ဒါက လူသားမျိုးနွယ်စုက ပေးတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်လို့ ခေါ်ရမလား”
“ဒါပေမဲ့…… လူသားမျိုးနွယ်စုမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အရိုးဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မှာလဲ”
“အနည်းဆုံး ကောင်းကင် ငါးပါး ရဲ့ သမိုင်းမှတ်တမ်းထဲမှာ လူသားမျိုးနွယ်စုဟာ အဲဒီလို အဆင့်ထိ ရောက်ခဲ့ဖူးတာ မဟုတ်ဘူး။ ရှေးယခင်ကဆိုရင် ပေါင်ရှန်း မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျွန်ပြုခြင်းကိုတောင် ခံခဲ့ရသေးတာ……”
“အကယ်၍…… ကောင်းကင် ငါးပါး မပေါ်ပေါက်ခင်ကဆိုရင်ရော”
ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။
ယခုအချိန်တွင် ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။ လူသားမျိုးနွယ်စု၏ ကံကြမ္မာမှာ ကောင်းကင် ငါးပါး မပေါ်ပေါက်ခင်က အလွန်တရာ ကြီးမားထွန်းကားခဲ့သဖြင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အရိုးများပင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ယခုအခါမှသာ ယုတ်လျော့သွားသဖြင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အရိုးများ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း ဖြစ်ပေမည်။
“ဒီလို ခန့်မှန်းချက်မျိုးက အထောက်အထား မရှိသေးပေမဲ့ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ကောင်းကင် ငါးပါး မဟာမိတ်အဖွဲ့ဟာ သူတော်စင်တွေအတွက်ဆိုရင် သမိုင်းကြောင်း ရှည်လျားပေမဲ့ ဒီကျယ်ပြောလှတဲ့ စကြဝဠာကြီးအတွက်တော့ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး ”
ထိုသို့ တွေးမိရင်း ဖန့်ချန်၏ အကြည့်မှာ ရှန့်ဂျင်ထော်ထံသို့ တစ်ဖန် ရောက်ရှိလာသည်။
လူသားမျိုးနွယ်စုထဲတွင် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကို စားသုံးပြီး အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို စုစည်းခဲ့ဖူးသူ မရှိခဲ့သည်တော့ မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် ရှန့်ဂျင်ထော်၏ နဖူးရိုးတွင် ပေါ်ပေါက်လာသော ထူးခြားသည့် လက္ခဏာမှာ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကြောင့်သာ မဟုတ်ဘဲ……
“အရင်ဆုံး သိုင်းသူတော်စင်၏ ဓမ္မကိုယ်ထည်ကို သိရှိနားလည်သွားလို့ ဒီ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အရိုး ပေါ်ပေါက်လာရတာလား”
“အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်နေလို့လား”
ရှန့်ဂျင်ထော်က သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်း လေ့လာလိုက်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်က အတော်လေး ထူးခြားနေလို့ပါ။ ဒီကိစ္စကို ထိပ်တန်း အကြီးအကဲတွေ သိသွားရင် ဘယ်လို တုံ့ပြန်ကြမလဲဆိုတာ ငါလည်း မပြောတတ်ဘူး ”
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။
ရှန့်ဂျင်ထော်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
“အကြီးအကဲ၊ ခုနက သိုင်းသူတော်စင်၏ ဓမ္မကိုယ်ထည်က ချင်းမင်း နယ်မြေမှာ ရှားပါးနေလို့လား”
“မင်းက ဒီ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ‘သိုင်းသူတော်စင်၏ ဓမ္မကိုယ်ထည်’ လို့ ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ မေးသည်။
“အမ်…… ဦးနှောက်ထဲမှာ တစ်ခုခု တိုးဝင်လာသလို ခံစားရလို့ ဒါကို သိုင်းသူတော်စင်၏ ဓမ္မကိုယ်ထည်လို့ ခေါ်မှန်း သိလိုက်ရတာပါ ”
ရှန့်ဂျင်ထော်ကိုယ်တိုင်လည်း မသေချာလှပေ။
“ငါ နားလည်ပါပြီ၊ မင်းက တစ်နည်းနည်းနဲ့ ရှေးခေတ် အကြီးအကဲ တစ်ပါးက ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ သိုင်းသူတော်စင်၏ ဓမ္မကိုယ်ထည် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ထိတွေ့မိခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။
ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီတစ်ခါ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ စုစည်းတဲ့အခါမှာ ဒီစွမ်းရည်ကို သိမြင်သွားတာပေါ့။
ဒါက ချင်းမင်း နယ်မြေမှာ တကယ်ကို ရှားပါးပါတယ်။ မင်းရဲ့ နောက်ဆုံးလက်ကျန် အားသာချက်အနေနဲ့ သိမ်းထားပြီး တတ်နိုင်သမျှ လူသိနည်းအောင် ထားပါ။”
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက်
“ဒီ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်က ကြည့်ရတာ အရမ်းကို ထူးခြားနေတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လာရှာမှာကို စိုးရိမ်ရတယ် ”
ရှန့်ဂျင်ထော်၏ စိတ်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ သတိထားရမည်ဟူသော အသိစိတ်များ တစ်ပြိုင်တည်း ပေါ်လာသည်။
ဤ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှာ ချင်းမင်း နယ်မြေတွင် တကယ်ကို ရှားပါးမှန်း ယခုမှ သူ အသေအချာ ယုံကြည်သွားသည်။ မဟုတ်ပါက ဤအကြီးအကဲက အထူးတလည် မှာကြားနေမည် မဟုတ်ပေ။
“လာ၊ ဒီ ကိုးဆင့်မြောက် အားဖြည့် အာဟာရလုံးကိုလည်း ယူလိုက်ပါ ”
ဖန့်ချန်သည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် နောက်ထပ် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး တစ်လုံးကို ရှန့်ဂျင်ထော်ထံ ပစ်ပေးလိုက်သည်။
“အကြီးအကဲ၊ ဒါက အဖိုးတန်လွန်းလို့ ကျွန်တော်…… ဝယ်နိုင်မယ် မထင်ပါဘူး……”
ရှန့်ဂျင်ထော်သည် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကို အလိုလို လက်ခံရယူလိုက်ပြီးနောက် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“မင်း အခု မဝယ်နိုင်ပေမဲ့ နောက်ကျရင် ဝယ်နိုင်လာမှာပါ”
ဖန့်ချင် ပြုံး၍ ပြောသည်။
“ငါလည်း ဒီမှာ ခရီးလည်ပတ်နေတာ ကြာပြီမို့ ပြန်ရတော့မယ်၊ မင်း ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ် လုပ်တော့ ”
“အကြီးအကဲ ခဏလေး စောင့်ပါဦး ”
ရှန့်ဂျင်ထော်သည် အမြန်ပင် တားဆီးရန် ပြောလိုက်သည်။
သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးမှာ ရုတ်တရက် ဟင်းလင်းပြင်နှင့် ဆင်တူလာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းတွင် သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ရပ်နေရပြီး ထိုအကြီးအကဲ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲတွင် မရှိတော့ပေ။
“ဘယ်လောက်တောင် ထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်းလဲ……”
ရှန့်ဂျင်ထော်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာ ယခုအခါ သူတော်စင် တစ်ပိုင်းအဖြစ် ရောက်ရှိနေသော်လည်း ထိုအကြီးအကဲ မည်သို့ ထွက်သွားသည်ကိုပင် မမြင်လိုက်ရပေ။ ထိုအကြီးအကဲမှာ မည်သည့် သူတော်စင် အဆင့်တွင် ရှိသနည်းဟု စိတ်ထဲတွင် တွေးတောမိလိုက်သည်။
အချိန်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူသည် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲသို့ ချက်ချင်း ပြန်ဝင်ကာ ဗောဓိသီးကို ပါးစပ်ထဲ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။
ဤမျှ ထူးခြားသော အရာမျိုးကို အန္တရာယ်ကင်းအောင် ချက်ချင်း စားသုံးထားမှ ဖြစ်မည်။
……
“အရှင်ဖန့်၊ အဲဒီ သိုင်းသူတော်စင်၏ ဓမ္မကိုယ်ထည် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်က ကောင်းကင် ငါးပါးမှာ တစ်ခါမှ ပေါ်မလာခဲ့ဖူးသလိုပဲ။ မဟုတ်ရင် ဒီလို နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မျိုးက ဒီလောက်အထိ နာမည်မကြီးဘဲ နေမှာ မဟုတ်ဘူး”
လီဝူ သည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ သူသည် ရှန့်ဂျင်ထော်မှာ ဤစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်သူ တစ်ဦးဦးနှင့် ထိတွေ့မိ၍သာ နားလည်သွားခြင်း ဖြစ်သည်ဆိုသော အချက်ကို ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေသည်။
“ကောင်းကင် ငါးပါးမှာ မပေါ်ဖူးရင် ကောင်းကင် ငါးပါး မတိုင်ခင်ကရော ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင် ငါးပါးရဲ့ အပြင်ဘက်မှာရော”
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။
လီဝူ သည် စကားမပြောနိုင်ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
“အရင်က ငါနဲ့ သူနဲ့ နယ်မြေကိုးခု မှာ ကျင့်ကြံခဲ့တုန်းက အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် ကျမ်းစာတွေကို လိုက်မလုပ်ခဲ့ကြဘူး။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ရှန်းဟုန်း မျိုးနွယ်စုရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ဆိုတာ အပြင်ပန်းကြည့်ရင် ဘယ်လောက်တောင် အားနည်းသလဲဆိုရင် သူတော်စင် တစ်ပိုင်းလောက်နဲ့တင် အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးခံရနိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုးပါ”
ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် ရှန့်ဂျင်ထော်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က အကြောင်းအရာများ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာသည်။
“သူက အဲဒီတုန်းကတည်းက တခြား လမ်းကြောင်း တစ်ခုကို လျှောက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားနေခဲ့တာ။
နောက်ပိုင်းမှာ သူ အောင်မြင်သွားတယ်၊ ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားကို ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့တယ်။
အဲဒါကလည်း အခု သူပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှာ ပြည့်နှက်နေတဲ့ စွမ်းအားတွေပဲ”