အခန်း (၂၂၃၃-၂၂၃၄)
Vol. 224 Ch. 2233-2234
အခန်း (၂၂၃၃) မသေမချင်း အဆုံးအစ မရှိဘဲ တိုက်ခိုက်မလား
“စီကုပေ့၊ မင်း တကယ်ပဲ တုန်းဖန်းဟို့ကို သတ်လိုက်တာလား”
“မင်း ပြောပြစမ်းပါဦး၊ တုန်းဖန်းဟို့ ဆိုတဲ့ ကောင်က လက်စွမ်းမသေးဘူး၊ မင်းနဲ့ဆိုရင်လည်း အချင်းချင်း ယှဉ်နိုင်လောက်တဲ့ အဆင့်ပဲ၊ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ့ကို သတ်လိုက်တာလဲ။”
နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသားအုပ်စုတစ်ခုက ဝိုင်းရံလာပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
ဤစွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့် နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသားများသာမက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်နှင့် အစောပိုင်းအဆင့် ကျောင်းသားများပါ ဤနေရာသို့ တိုးကပ်လာကြသည်။
“လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ တုန်းဖန်းဟို့ကို လင်ယောင် မြင့်မြတ်သော မဟာမိတ်အဖွဲ့က ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ စီကုပေ့က သတ်လိုက်တာလား ”
“ဒါက ဖန့်ချန်ရဲ့ အရင်က လုပ်ရပ်တွေကို လက်စားချေတာများလား ”
ယွမ်ဝင်ရှန်းက ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် အနီးအနားမှ လူအချို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
လန်ဟွမ်ချိုင်က မဲ့ပြုံးဖြင့် ပြောသည်။
“မျက်စိရှိတဲ့သူတိုင်း သိတဲ့ ကိစ္စပဲ။ နောက်ဆုံး ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်တုန်းက ဖန့်ချန်ကြောင့် လင်ယောင် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ လော့ပေ သေဆုံးခဲ့ပြီး လော့ကျိကျုံး ထွက်ပြေးခဲ့ရတယ်။
ဒါက အဆင့်မြင့်တဲ့ နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသား နှစ်ယောက်လေ။ ဒီလောက်တောင် ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုနဲ့ ကြုံရတာ၊ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မတုံ့ပြန်ဘဲ နေမလဲ။
ဒါပေမဲ့…… လူသားမျိုးနွယ်စုဘက်က စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့် သူတော်စင် တစ်ယောက် သေဆုံးသွားတာဆိုတော့ ယန်တန်းမျိုးနွယ်စုလည်း ထွက်လာတော့မှာပဲ မဟုတ်လား။”
“အဲဒီလိုတော့လည်း မသေချာဘူး…… ငါ့အိမ်က လူကြီးတွေ ပြောတာတော့ ထော်ဘကျန်းယု သေဆုံးသွားတာက…… ယန်တန်းမျိုးနွယ်စုနဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိနိုင်တယ်တဲ့။”
“ဖန့်ချန်ရဲ့ ရန်သူဆိုတာ လင်ယောင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး၊ မင်းတို့ရဲ့ ချင်းမင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာလည်း…… သူ့ကို ဖိနှိပ်ချင်တဲ့သူတွေ ရှိနေတာပဲ”
ယွမ်ဝင်ရှန်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
ထိုစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် အနီးအနားရှိ နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသားများမှာ စဉ်းစားစရာ ဖြစ်သွားကြသည်။
အမှန်စင်စစ် နောက်ဆုံး ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်မှာ ထော်ဘကျန်းယု သေဆုံးသွားခြင်းက ဤကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်မှ အနှစ်သာရကို သူတို့ကို မြင်သာစေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
အိမ်ရှိ လူကြီးများကလည်း သတိပေးထားဖူးပြီး ယူဝင်ရှန်း၏ စကားကိုလည်း သဘောတူကြသည်။
သို့သော် သူတို့ ကိုယ်ချင်းစာ၍ စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ဖန့်ချန်ကဲ့သို့ အထိန်းအကွပ်မရှိ ပြုမူနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ဟု ခံစားမိကြသည်။
“ဒီကောင်…… တကယ်ပဲ ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။ ကိုယ့်လူတွေကိုလည်း ရန်ဘက်ဖြစ်အောင် လုပ်တယ်၊ အပြင်မှာ သူ့ကို မုန်းတဲ့သူတွေလည်း အများကြီးပဲ။ နောက်ပိုင်း ဘယ်သွားသွား ရန်သူတွေနဲ့ပဲ၊ ဒီလိုနဲ့ ဘယ်လိုများ အသက်ရှင်နေထိုင်မလဲ။”
လန်ဟွမ်ချိုင်က ယွမ်ဝင်ရှန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
“ငါ့ကို ကြည့်နေတာ ဘာဖြစ်လို့လဲ ငါလည်း နားမလည်ဘူး၊ သူက တကယ်ပဲ ကောင်းကင်ကိုလည်း မကြောက်၊ မြေကြီးကိုလည်း မကြောက်တာလား။
ဒါပေမဲ့ အကျိုးဆက်တွေ ပေါ်လာပြီလေ။
သူသာ ဒီအတိုင်း ဆက်လုပ်နေရင် လူသားမျိုးနွယ်စုက ဘက်ပေါင်းစုံကနေ ပစ်မှတ်ထား ခံရတော့မှာ……”
ယွမ်ဝင်ရှန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် စီကုပေ့မှာ အသက်ရှူမှန်သွားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်သည့် အပြုံးများ ထပ်မံ ပေါ်လာသည်။
“တုန်းဖန်းဟို့ ဆိုတာ ဘာကောင်မို့လို့လဲ ငါ သတ်ချင်ရင် မသတ်နိုင်စရာ အကြောင်း ရှိလို့လား မင်းတို့က အရင်က ငါ စီကုပေ့ကို အရမ်း အထင်သေးနေတာပဲ။”
“စီကုပေ့၊ ကြွားမနေနဲ့၊ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်ကို ငါတို့ မသိတာ မဟုတ်ဘူး။ တုန်းဖန်းဟို့ ဆိုတဲ့ ကောင်က သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်အစစ်ကို အမြဲတမ်း ဖုံးကွယ်ထားတာ၊ သူ့မှာ လျှို့ဝှက်လက်နက် ရှိတယ်၊ မင်း သူ့ကို သတ်နိုင်ဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး ”
“အမှန်အတိုင်း ပြောစမ်းပါ၊ ဘာများ အဖိုးတန်ပစ္စည်း စားထားမိလို့လဲ ”
“ကောင်းတာတွေ ရှိရင် မဖုံးကွယ်ပါနဲ့၊ ငါ့လက်ထဲမှာ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးတွေ နည်းနည်း ရှိတယ်၊ ဘယ်လိုလဲ အရောင်းအဝယ် လုပ်မလား။”
ထိုသူများ ပြောဆိုနေသည်ကို ကြားသောအခါ စီကုပေ့က မဲ့ပြုံး ပြုံးကာ အထင်သေးသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်သည်။ ထို့နောက် သူက စကားပြောနေရန် စိတ်မပါတော့ဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူက ဖန့်ချန်နဲ့ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရမယ့်သူလဲ”
ယွမ်ဝင်ရှန်းတို့မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ခဏအကြာတွင် ယန်ချွမ်းယန်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ထွက်လာပြီး စီကုပေ့ကို လက်ယှက်၍ ပြောသည်။
“စီနီယာအစ်ကို၊ ဖန့်ချန်က သုံးပွဲဆက်တိုက် အနိုင်ရထားပြီးပြီ၊ နောက်တစ်ပွဲက သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ပဲ။”
စကားပြောပြီးနောက် သူသည် မိမိဘေးမှ လူကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“ဂျင်လွန်း ကျောင်းတော်က ချန်ကျောက်ဟန်ပဲ”
“ဖန့်ချန်က ဒီလောက် မြန်မြန်နဲ့ သူနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး……”
“အရင်တုန်းက ချန်ကျောက်ဟန်ရဲ့ စွမ်းရည်က ငါတို့နဲ့ အတူတူလောက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ ဒီလောက်တောင် အရှိန်အဟုန်ကောင်းမယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်ထားမှာလဲ။”
ယွမ်ဝင်ရှန်းတို့ စိတ်ထဲတွင် လေးလေးနက်နက် တွေးတောမိကြသည်။
ဤချန်ကျောက်ဟန်မှာ အမည်မသိ လူတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ အတွေ့အကြုံမှာ ဖန့်ချန်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း ဖန့်ချန်လောက် အဆင်မပြေခဲ့ပေ။
နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသား ဖြစ်လာသည့်အချိန်မှစ၍ နှစ်ပေါင်း သုံးရာ၊ ငါးရာတိုင်းတွင် သူ၏ အဆင့်မှာ တည်ငြိမ်စွာ တက်လာခဲ့သည်။
အရင်တုန်းက သူတို့နှင့် ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ချန်ကျောက်ဟန်နှင့် သူတို့အကြား အကွာအဝေး တစ်ခု ရှိနေကြောင်း သူတို့ သိရှိကြသည်။
“ကျွန်တော်က ချန်ကျောက်ဟန်ပါ၊ စီနီယာအစ်ကိုမှာ ကျွန်တော့်ကို ပြောခိုင်းစရာ စကားများ ရှိသေးလား”
ချန်ကျောက်ဟန်က လက်ယှက်၍ ပြုံးကာ ပြောသည်။
“ချန်ကျောက်ဟန် ဟုတ်လား၊ မင်းက ဂျင်လွန်း ကျောင်းတော်ကလား”
စီကုပေ့က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
“ဟုတ်ကဲ့”
“ဒါဆို အဆင်ပြေတယ်။ ဖန့်ချန် မင်းကို သတ်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ သူ မင်းကို စကားပြောခွင့် ပေးလိမ့်မယ်။”
စီကုပေ့က ပြုံး၍ ပြောသည်။
ချန်ကျောက်ဟန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ ချက်ချင်းပင် မှိန်ဖျော့သွားပြီး စိတ်ခံစားမှုများ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
“တကယ်ပဲ…… သူတို့ အမြင်မှာ ငါက ဖန့်ချန်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူးပေါ့……
ဒါပေမဲ့…… ဖန့်ချန်က တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် ကြောက်ဖို့ ကောင်းတာလား။”
“မင်း ငါ့ကိုယ်စား စကားတစ်ခွန်း ပြောပေးပါ။ တုန်းဖန်းဟို့ကို သတ်တာ ငါ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုက စီကုပေ့လို့ ပြောလိုက်။
မင်း သူ့ကို ပြောလိုက်၊ သူ အခုထက်ပိုပြီး လင်ယောင် ကျောင်းသားတစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ကို ထပ်ယူလိုက်ရင်၊ ငါတို့ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုက နှစ်ဆ ပြန်ပေးဆပ်မယ်လို့”
စီကုပေ့က ပြုံး၍ ပြောသည်။
“အဲ…… နှစ်ဆ ပြန်ပေးဆပ်မယ်ဆိုတာ လူသားမျိုးနွယ်စုကို ပြန်ပေးမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ချင်းမင် ကျောင်းသားကိုလား ”
ချန်ကျောက်ဟန်က ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကြောက်စရာကောင်းသည့် အကြည့်များစွာက စီကုပေ့အပေါ် ကျရောက်လာသည်။
သူတို့မှာ စွမ်းအားကြီးမားသည့် ချင်းမင် ကျောင်းသားများ ဖြစ်ကြသည်။
စီကုပေ့မှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“အဲဒါကတော့ လူသားမျိုးနွယ်စုကို ပေါ့။ ငါနဲ့ ချင်းမင် ကျောင်းသားတွေနဲ့ ဘာမှ ရန်ငြိုးမရှိဘူး၊ အပြစ်ရှိသူပဲ အပြစ်ပေးရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။”
“ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် သိပါပြီ”
စကားပြောပြီးသည်နှင့် ကောင်းကင်မှ မျက်နှာပြင်မှာ ကျလာသည်။
ချန်ကျောက်ဟန်မှာ မိမိနာမည် ပေါ်လာသည်ကို မြင်တော့ ချက်ချင်းပင် အဆင်သင့် ပြင်လိုက်သည်။
မကြာမီပင် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ကောင်းကင်မှ ကျလာပြီး ချန်ကျောက်ဟန် အပါအဝင် နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသားများမှာ လွင့်စင်သွားကြသည်။
……
“ဂျင်လွန်း ကျောင်းတော်က ချန်ကျောက်ဟန်၊ ဖန့် ကျောင်းသားကို တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။”
အာကာသထဲတွင် ချန်ကျောက်ဟန်က တံခါးပေါက်အတွင်းရှိ အရိပ်ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် လက်ယှက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“ချင်းမင် ကျောင်းတော်က ဖန့်ချန်၊ ချန် ကျောင်းသားကို တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ လက်ယှက် နှုတ်ဆက်သည်။
“ကျွန်တော် မေးချင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိပါတယ်။”
“ဖန့် ကျောင်းသား၊ ကျွန်တော် စီကုပေ့ရဲ့ စကားကို မှာလိုက်ချင်ပါတယ်။”
နှစ်ဦးစလုံးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်းလိုပင် ပြောလိုက်ကြသည်။
ချန်ကျောက်ဟန်မှာ ခဏမျှ ကြက်သေသေသွားပြီးနောက် အမြန်ပင် ပြောလိုက်သည်။
“ဖန့် ကျောင်းသား အရင်ပြောပါ။”
“ချန် ကျောင်းသား အရင်ပြောပါ။”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။
ချန်ကျောက်ဟန်က ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
“စီကုပေ့က တုန်းဖန်းဟို့ကို သတ်လိုက်တယ်။ အခု သူမှာလိုက်တဲ့ စကားကို ကျွန်တော် ပြောပြချင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရင်ဦးဆုံး ကျွန်တော် ပြောချင်တာက ကျွန်တော်နဲ့ စီကုပေ့နဲ့ ဘာမှ မပတ်သက်ဘူး၊ ဂျင်လွန်း ကျောင်းတော်ကလည်း ချင်းမင်နဲ့ ရန်သူ ဖြစ်ဖို့ ဆန္ဒ မရှိပါဘူး”
“ချန် ကျောင်းသား ပြောပါ။ ကျွန်တော်က မှန်တာမှားတာကို ခွဲခြားနိုင်ပါတယ်။”
ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတို့ ယခုထိ ရှိနေသေးသည်။
“စီကုပေ့ ပြောတာက…… အကယ်၍ ဖန့် ကျောင်းသားအနေနဲ့ နောက်ထပ် လင်ယောင် ကျောင်းသားတစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ကို ထပ်ယူမယ်ဆိုရင်၊ သူတို့က လူသားမျိုးနွယ်စုကို နှစ်ဆ ပြန်ပေးဆပ်မယ်တဲ့……”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အခု ကျွန်တော်လည်း စီကုပေ့ဆီ မှာစရာ စကားတစ်ခွန်း ရှိတယ်၊ ချန် ကျောင်းသား ကူပြောပေးလို့ ရမလား။”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။
ချန်ကျောက်ဟန်မှာ ဖန့်ချန်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
“ဖန့် ကျောင်းသား ပြောပါ။”
“စီကုပေ့ကို ပြန်ပြောပေးပါ။ နောက်ပိုင်း ငါနဲ့ တွေ့တဲ့ လင်ယောင် ကျောင်းသား အကုန်လုံးကို ငါ သတ်မယ်။ ငါ့လက်ထဲကနေ တစ်ယောက်ယောက် အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့ရင်၊ ငါ့ရဲ့ နေမင်းခုနှစ်ပါး အမှတ်တံဆိပ်ကို နေမင်းခုနှစ်ပါး ခန်းမကို ပြန်အပ်လိုက်မယ်၊ နောက်ပိုင်း နာမည်ကိုလည်း ပြောင်းပြန် ရေးပစ်မယ်။
စီကုပေ့ကို စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့်မှာပဲ ကောင်းကောင်း နေခိုင်းလိုက်၊ အဆင့် မတက်နဲ့ဦး၊ ငါ့ကို စောင့်နေလိုက်လို့ ပြောလိုက်။”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။
“ချန် ကျောင်းသား မှတ်မိလား တစ်လုံးမကျန် စီကုပေ့ကို ပြောပေးရမယ်နော်”
“……”
ချန်ကျောက်ဟန်မှာ ဖန့်ချန်ကို ကြောင်ကြည့်နေပြီး ခဏကြာမှ သတိပြန်ဝင်လာသည်။
“ဖန့် ကျောင်းသား၊ မင်း တကယ်ပဲ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုနဲ့ မသေမချင်း အဆုံးအစ မရှိဘဲ တိုက်ခိုက်တော့မှာလား။
ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုက လင်ယောင်မှာ အင်အားကြီးတဲ့ မျိုးနွယ်စု၊ စီကုပေ့ ဒီတစ်ခေါက် တုန်းဖန်းဟို့ကို သတ်နိုင်တာက…… သူတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအားကို နားလည်သွားလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်……”
အခန်း (၂၂၃၄) ချီထျန်း ကြီးကျယ်သော ကျောက်စာမှတ်တမ်း
“ငယ်ရွယ်သူချင်းရဲ့ အချင်းချင်း ပဋိပက္ခဆိုတာမျိုးက မသေမချင်း အဆုံးအစ မရှိဘဲ တိုက်ခိုက်ရလောက်တဲ့ အထိ မဟုတ်ပါဘူး။
အကယ်၍ အကြီးအကဲတွေသာ ဒီမြင်ကွင်းကို မမြင်လိုရင် သူတို့ဘာသာ ထွက်ပြီး တားဆီးကြမှာပေါ့။
အခု သူတို့ မတားဆီးဘူးဆိုတာက ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော်တို့ ငယ်ရွယ်သူတွေပဲ ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းစေချင်လို့ပဲ၊ အများကြီး စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။”
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
ချန်ကျောက်ဟန်မှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စဉ်းစားစရာ ဖြစ်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ထိုစကားမှာ အကြောင်းအကျိုး ဆီလျော်သည်ဟု ထင်မြင်မိသည်။
သို့သော် ချက်ချင်းပင် သူက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ဖန့် ကျောင်းသား…… ကျွန်တော် သတိပေးချင်တာက…… မင်းက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် သူတော်စင်မှာပဲ ရှိသေးတာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက အဆင့် (၂၀) အတွင်းမှာ ရှိတဲ့ ထူးချွန်သူတွေနဲ့လည်း ရင်ဆိုင်ရဦးမှာ။
အဲဒီအထဲမှာ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုက တစ်ယောက်ပါတယ်၊ နာမည်က တန်ခယ်ရွှမ်တဲ့။ သူ့ရဲ့ ပါရမီက သာမန်ထက် ထူးခြားလွန်းပြီး အချိန်မရွေး စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တယ်။ အခု သူက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်မှာပဲ ကျင့်ကြံနေတာက ဒီအဆင့်ကို လုံးဝ ပြည့်စုံအောင် လုပ်ချင်လို့ပဲ။
အရင်တုန်းက သူ အဆင့်သတ်မှတ်ပွဲမှာ တိုက်ခိုက်တုန်းက ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးနွယ်စု ကံကြမ္မာ အစွမ်းကို သုံးခဲ့ဖူးတယ်၊ အရမ်း ကြောက်ဖို့ ကောင်းတယ်။ အဲဒီလောက် အားကောင်းတဲ့ အစွမ်းမျိုး မရှိရင် ခုခံနိုင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်၊ အဆင့်မြင့်တဲ့ အစွမ်းတောင်မှ…… နည်းနည်း အားနည်းနေဦးမှာပဲ။”
“ချန် ကျောင်းသားက ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးနွယ်စု ကံကြမ္မာ အစွမ်းအကြောင်းကို အတော်လေး သိပုံရတယ်နော်”
ဖန့်ချန်က စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။
ချန်ကျောက်ဟန်က ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် ပြောသည်။
“အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်၊ အရင်တုန်းက ငါတို့ လင်ချုံးကလည်း လင်ယောင်နဲ့ တိုက်ပွဲ အကြမ်းစားတွေ တိုက်ခဲ့ဖူးတယ်။
ငါ့ရဲ့ ချန်မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးတွေထဲမှာ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုက သူတော်စင်တွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသူတွေ ရှိတယ်၊ သူတို့ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ဖူးခဲ့တာပေါ့။”
“ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးနွယ်စု ကံကြမ္မာ အစွမ်းကို ချီထျန်း ကြီးကျယ်သော ကျောက်စာမှတ်တမ်း လို့ ခေါ်တယ်၊ ဒီအစွမ်းကို သုံးလိုက်ရင်တော့ အလွန်ကို ကြောက်ဖို့ ကောင်းတာပဲ။ စွမ်းအင် သုံးတဲ့သူက ပြိုင်ဘက်ရဲ့ အစွမ်းကို လျစ်လျူရှုနိုင်ရုံတင် မကဘူး၊ ထိပ်တန်း အစွမ်း အမျိုးမျိုးကိုလည်း တုပနိုင်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကို အံ့အားသင့်သွားအောင် ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်တယ် ”
“ပြိုင်ဘက်ရဲ့ အစွမ်းကို လျစ်လျူရှုတာ အစွမ်းတွေကို တုပနိုင်တာ ”
“ဒီလိုဆိုရင်တော့ တော်တော်လေး ထူးခြားတာပဲ။”
ဖန့်ချန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ဖန့် ကျောင်းသားကို အကြံပေးချင်တာက ခဏလောက် သည်းခံလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။ ဒီလိုဆိုရင် ပြိုင်ဘက်ဘက်ကလည်း အဆင်ပြေမယ်၊ ဖန့် ကျောင်းသားရဲ့ နောက်ကွယ်က လူသားမျိုးနွယ်စုအတွက်လည်း ကောင်းကျိုး ရှိမယ်။”
ချန်ကျောက်ဟန်က ပြောသည်။
“အခု လူသားမျိုးနွယ်စုက တိုးတက်နေတဲ့ အချိန်၊ အကောင်းဆုံး အချိန်ကာလပဲ။
ငါသာ နေမင်းခုနှစ်ပါး ခန်းမမှာ သည်းခံနေလိုက်ရင် လူသားမျိုးနွယ်စုကို အရှက်ခွဲရာ ရောက်သွားလိမ့်မယ်။
ချန် ကျောင်းသား၊ မင်း ခုနက ပြောတဲ့ စကားကို စီကုပေ့ဆီ သေချာ ပို့ပေးပါ။
နောက်တစ်ခေါက်ကျရင် ငါ နေမင်းခုနှစ်ပါး ဧရိယာကို သွားပြီး သူ့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့မယ်။”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ လက်ယှက် နှုတ်ဆက်သည်။
ဖန့်ချန်က ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုကို ရန်စဖို့ သန္နိဋ္ဌာန် ချထားသည်ကို မြင်တော့ ချန်ကျောက်ဟန်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ရသည်။
“ဒါဆိုရင် စကားကို စီကုပေ့ဆီ တစ်လုံးမကျန် ပို့ပေးပါ့မယ်”
ခဏရပ်ပြီးနောက်
“ဖန့် ကျောင်းသား၊ မင်းရဲ့ လက်စွမ်းကို နည်းနည်း စမ်းကြည့်ချင်တယ်၊ အနိုင်အရှုံးထက် ပညာပြိုင်တာမျိုးလောက်ပဲ လုပ်မလား။”
“ရပါတယ်၊ ပညာပြိုင်တာမျိုးပဲ လုပ်ကြတာပေါ့”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်သည်။
လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်စာ အချိန်ကြာပြီးနောက်။
ချန်ကျောက်ဟန်က အမောတကောဖြင့် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
“မတိုက်တော့ဘူး၊ မနိုင်ဘူး”
သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် လွန်စွာ ထိတ်လန့်နေမိသည်။
သူသည် အစွမ်းကုန် အသုံးပြုခဲ့ပြီး အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး၏ အရင်းအမြစ်ကိုပင် အနည်းငယ် မီးရှို့လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ပြိုင်ဘက်မှာမူ အေးဆေးပင် ရှိနေပြီး စွမ်းအင်များ ထပ်ကျန်နေသေးသည့်ပုံပင်။
အတူတူ နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသား ဖြစ်နေလျက်နဲ့ပဲ ဒီလို ထူးချွန်သူတွေနဲ့ မိမိတို့ကြားက ကွာခြားချက်ကို သူ အခုမှပဲ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။
“ဖန့် ကျောင်းသား၊ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် မင်းရဲ့ စွမ်းအား (၇) ပုံပဲ သုံးထားတာလား ”
အမောဖြေပြီးနောက် ချန်ကျောက်ဟန်က ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်ဖြင့် မေးသည်။
“စွမ်းအား (၈) ပုံ သုံးထားတာပါ”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။
“အော၊ (၈) ပုံလား”
ချန်ကျောက်ဟန်မှာ စိတ်သက်သာရာ အနည်းငယ် ရသွားပြီးနောက် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“အရင်ဦးဆုံး ဖန့် ကျောင်းသားရဲ့ အဆင့်တွေ တက်လှမ်းနေတာကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်။ ကျွန်တော် အခုပဲ သွားပြီး စကားပါးလိုက်ပါ့မယ်”
စကားပြောပြီးနောက် သူက ကောင်းကင်ကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် အရှုံးပေးပါတယ်”
မကြာမီပင် ရွှေရောင် အလင်းတန်း နှစ်ခု ကျလာပြီး ထိုသူနှစ်ဦးလုံးကို အာကာသထဲမှ ခေါ်ထုတ်သွားကြသည်။
“ပေမင်လျိုရှန်း၊ ဒီကောင်လေးက ငါတို့ လင်ယောင်ရဲ့ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုနဲ့ မသေမချင်း တိုက်ခိုက်တော့မှာ၊ မင်း မတားဘူးလား”
အာကာသထဲတွင် အရိပ်အချို့ ပေါ်လာပြီး တစ်ယောက်က ပေမင်လျိုရှန်းကို ကြည့်ကာ အေးစက်စက် ပြောသည်။
“တားရမလား ဘယ်လို တားရမှာလဲ ငယ်ရွယ်သူတွေရဲ့ ကိစ္စကို အကြီးအကဲတွေက စိတ်ထဲ မထားဘူးလို့ သူကိုယ်တိုင် ပြောထားတာပဲ။
တကယ်လို့ တားချင်တဲ့သူ ရှိရင်လည်း ငါ့ကို လာပြောစရာ လိုသေးလို့လား ”
ပေမင်လျိုရှန်းက မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒီတစ်ခေါက် မင်းတို့ လင်ယောင်ဘက်က ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်တာပဲ၊ အဲဒီတော့ နောက်ပိုင်းကျရင် မင်းတို့ လူတွေကို အဆင်သင့် ပြင်ထားခိုင်းလိုက်၊ လည်ပင်းကို သေချာ ဆေးကြောထားပြီး ဖန့်ချန် လာရှာတာကို စောင့်နေလိုက်တော့။”
“ပေမင်လျိုရှန်း၊ မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်စု နောင်တ ရသွားလိမ့်မယ်”
“ဘာလဲ ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုမှာ ဂုဏ်ပြုခံ ကောင်းကင်အရှင် မရှိဘူး ထင်နေလား ”
“……”
“အဲဒီတော့မှပဲ မှန်မှာပေါ့၊ အားလုံးမှာ တရားစီရင်ရေးမှာ လူတွေ ရှိနေတာပဲ၊ ဘာကိစ္စရှိရှိ မင်းက လူသားမျိုးနွယ်စုကို ခြိမ်းခြောက်လို့ မရဘူး။”
……
နေမင်းခုနှစ်ပါး ဧရိယာ
ချန်ကျောက်ဟန် ပြန်ရောက်လာပြီး ထိခိုက်မှု မရှိတာကို မြင်တော့ လူတိုင်းက စူးစမ်းစွာဖြင့် ဝိုင်းအုံလာကြသည်။
ယမ်ချွမ်းယန်
“စကား ပါးလိုက်ရလား”
ချန်ကျောက်ဟန် ခေါင်းညိတ်သည်။
“ပါးလိုက်ရပါတယ်”
“ဖန့်ချန် ဘယ်လို တုံ့ပြန်လဲ”
တစ်ယောက်ယောက်က အလျင်အမြန် မေးသည်။
“ဘယ်လို တုံ့ပြန်မလဲ”
ချန်ကျောက်ဟန် ပြုံးလိုက်သည်။
“ကြည့်ကောင်းတဲ့ ပွဲကို ကြည့်ရတော့မယ်၊ သူက ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုနဲ့ မသေမချင်း တိုက်ခိုက်တော့မှာ။”
“ဟူး”
“ဒီလောက်တောင် သတ္တိကောင်းတာလား”
“ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုနဲ့ မသေမချင်း တိုက်ခိုက်မယ်…… လူသားမျိုးနွယ်စုက အင်အားကြီးတဲ့ မျိုးနွယ်စုတောင် မဟုတ်ဘဲနဲ့ ဒီလို အင်အားကြီးတဲ့ မျိုးနွယ်စုကို ဘယ်လိုများ တိုက်ခိုက်မလဲ။”
“ဒါက အထက်အဆင့်တွေရဲ့ စွမ်းအား ကွာခြားချက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဖန့်ချန်ရဲ့ လက်စွမ်းကတော့ တကယ်ကို မနိမ့်ဘူးလို့ ဝန်ခံရမယ်။
သူက စွမ်းအား (၉) ပုံ သုံးပြီးမှပဲ ငါ့ကို နိုင်သွားတာ။”
ချန်ကျောက်ဟန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။
“(၉) ပုံ သုံးလိုက်တာလား”
အချို့သူများမှာ မယုံနိုင်သည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ကြသည်။
“အခုကြည့်ရသလောက် ဒီလူရဲ့ စိတ်သဘောက တော်တော်ကို ပြတ်သားတာပဲ၊ နည်းနည်းလေးတောင် အရှုံးမခံဘူး……”
ယန်ချွမ်းယန်က စဉ်းစားစရာ ဖြစ်သွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် အဝေးမှ စီကုပေ့၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ချန်ကျောက်ဟန်၊ စကား ပါးလိုက်ရပြီလား”
“စီနီယာအစ်ကို၊ ပါးလိုက်ပါပြီ”
ချန်ကျောက်ဟန်က စီကုပေ့ ရှေ့သို့ သွားကာ လက်ယှက်၍ ပြောသည်။
“မြန်မြန် ပြောစမ်း၊ ဖန့်ချန် ဘာပြန်ပြောလိုက်လဲ”
စီကုပေ့ မပြောခင်မှာပင် စိတ်မရှည်သူများက အလျင်အမြန် မေးကြသည်။
ယွမ်ဝင်ရှန်း၊ လန်ဟွမ်ချိုင်၊ ထိုင်ဟောက်ကျုံးတို့ကလည်း အနားသို့ တိုးကပ်လာကြသည်။
ဒီကိစ္စကို အစိုးရိမ်ဆုံးကတော့ လင်ယောင်မှ လာသော ကျောင်းသားများပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ချန်ကျောက်ဟန်ကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး စိတ်ထဲတွင် အမျိုးမျိုး ခန့်မှန်းနေကြသည်။
“စီနီယာအစ်ကို၊ ဖန့်ချန် ပြောတဲ့ စကားကတော့ သူ နောက်ပိုင်းတွေ့သမျှ လင်ယောင် ကျောင်းသား အကုန်လုံးကို သတ်မယ်တဲ့။
အကယ်၍ လင်ယောင် ကျောင်းသား တစ်ယောက်ယောက်က သူ့လက်ထဲကနေ အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့ရင်၊ သူက နေမင်းခုနှစ်ပါး အမှတ်တံဆိပ်ကို နေမင်းခုနှစ်ပါး ခန်းမကို ပြန်အပ်မယ်၊ နာမည်ကိုလည်း ပြောင်းပြန် ရေးပစ်မယ်တဲ့ ”
ချန်ကျောက်ဟန်က လက်ယှက်၍ ပြောသည်။
“……”
နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသား တစ်ဦးချင်းစီသည် ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် အမူအရာများမှာ ထူးဆန်းသွားကြသည်။
လင်ယောင်မှ လာသော ကျောင်းသားများမှာမူ စိတ်ထဲမှ ဒေါသများ တောက်လောင်လာကြသည်။
“မင်း တကယ်ပဲ သူ ဒီလို ပြောတာ သေချာလား”
ခဏကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် စီကုပေ့က အေးစက်စက် အသံဖြင့် ပြောသည်။
“စီနီယာအစ်ကို၊ ကျွန်တော် မုသား မပြောပါဘူး…… ဖန့်ချန်က နောက်တစ်ခေါက် ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်မှာ သူ နေမင်းခုနှစ်ပါး ဧရိယာကို လာပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့မယ်လို့ ပြောပါတယ်”
ချန်ကျောက်ဟန်က ပြောသည်။
“စီနီယာအစ်ကို အဲဒီအချိန်ကျရင် သူ့ကို ပြန်မေးကြည့်လို့ ရပါတယ် ”
“မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့မယ် ဘယ်သူ့မျက်နှာကို လာကြည့်မှာလဲ”
“စီနီယာအစ်ကို့ မျက်နှာကိုပေါ့…… ဖန့်ချန်က စီနီယာအစ်ကိုကို စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့်မှာပဲ ကောင်းကောင်း နေခိုင်းလိုက်ပါတဲ့၊ သူ လာစောင့်နေပါ့မယ်တဲ့ ”
“ ဟားဟားဟား”
စီကုပေ့ ဒေါသထွက်လွန်း၍ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဒီကောင်က ငါ့ကို လာရှာဦးမလို့လား ရယ်စရာပဲ၊ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်နဲ့ ငါ့ကို လက်စားချေမလို့လား ကြည့်ရတာ သူ တကယ်ကို ဒေါသထွက်သွားပုံပဲ၊ ဟားဟား ”
“စီကုပေ့”
အေးစက်စက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
စီကုပေ့၏ ရယ်သံမှာ ရပ်တန့်သွားပြီး လူအုပ်စုအပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ယမ်ချွမ်းယန်တို့ လူအုပ်က လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ရာ တန်ခယ်ရွှမ် ထွက်လာပြီး စီကုပေ့ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘယ်သူက မင်းကို တုန်းဖန်းဟို့ကို သတ်ခိုင်းတာလဲ”
“……”
စီကုပေ့က တွေးတောပြီး ပြောသည်။
“ငါ သူ့ကို သတ်တာ…… ဘယ်သူ့ ညွှန်ကြားချက်မှ လိုလို့လား သတ်ချင်လို့ သတ်တာပဲ။”
“အကယ်၍ နောက်ပိုင်း လင်ယောင် ကျောင်းသားတွေ တုန်းဖန်းဟို့ကြောင့် မင်းလက်ထဲမှာ သေသွားပြီး ဖန့်ချန်ရဲ့ အသတ်ခံရရင် မင်း တာဝန်ယူမှာလား”
“တာဝန်ယူရမှာလား”
စီကုပေ့မှာ ခဏမျှ ကြက်သေသေသွားပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်သည်။
“တန်ခယ်ရွှမ်၊ မင်းက ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကောင်းကင်အရှင် နေရာကို ဆက်ခံမယ့်သူ၊ ဒီကိစ္စကို မင်းပဲ ကိုင်တွယ်ရမှာပေါ့။ ငါက တုန်းဖန်းဟို့ကို သတ်လိုက်တာက ဖန့်ချန်လက်ထဲမှာ သေသွားတဲ့ လင်ယောင် ကျောင်းသားတွေအတွက် ဒေါသဖြေပေးတာပဲ။
မင်းက ဘာလို့ ငါ့ကို လာအပြစ်တင်နေတာလဲ”
စီကုပေ့၏ အပြုအမူကို မြင်တော့ တန်ခယ်ရွှမ် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
“မျိုးနွယ်စု ကံကြမ္မာ အစွမ်းကို နားလည်သွားပြီပေါ့”
“ဟုတ်တယ်”
စီကုပေ့က ပြုံး၍ ပြောသည်။
လူတိုင်းမှာ စိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း အခု အတည်ပြုချက် ရလိုက်သည့်အတွက် အားကျစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။