အခန်း (၂၂၃၅-၂၂၃၆)

အခန်း (၂၂၃၅) သူကတော့ ငါတို့ပဲ ကိုင်တွယ်မယ်

“စီကုမျိုးနွယ်စုရဲ့ အခြေခံအင်အားက ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုထဲမှာ တန်ခယ်မျိုးနွယ်စုလောက် မကြီးမားပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ စီကုပေ့က အခုတော့ မျိုးနွယ်စု ကံကြမ္မာ အစွမ်းဖြစ်တဲ့ ချီထျန်း ကြီးကျယ်သော ကျောက်စာမှတ်တမ်း ကို နားလည်သွားပြီ။ ဒီလိုဆိုရင်တော့ သူ့ရဲ့ အနာဂတ် ဂုဏ်ပုဒ်နဲ့ အဆင့်အတန်းက ကောင်းကင်အရှင်နေရာ ဆက်ခံသူ ဆိုတဲ့ ထူးချွန်သူတွေနဲ့ တန်းတူ ဖြစ်လာတော့မှာပဲ”

ကျောင်းသားတစ်ယောက်က အနီးအနားမှ မိတ်ဆွေအချို့ကို အလေးအနက် လေသံဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ဤကျောင်းသားများသည် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိနေကြပြီး အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာလည်း စီကုပေ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော်လည်း စီကုပေ့က ‘ချီထျန်း ကြီးကျယ်သော ကျောက်စာမှတ်တမ်း’ ကို နားလည်သွားပြီဟု သိလိုက်ရသည့်အခါ သူတို့၏ အမူအရာမှာ တည်တင်းသွားပြီး စိုးရိမ်မကင်း ဖြစ်လာကြသည်။

“တန်ခယ်ရွှမ်၊ အသက်အရွယ်အရဆိုရင် မင်းက ငါ့ရဲ့ မျိုးဆက်ငယ် တစ်ယောက်ပါ။

အရင်တုန်းကဆိုရင် မင်းက ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကောင်းကင်အရှင် နေရာ ဆက်ခံသူ ဖြစ်တဲ့အတွက် ဘာကိစ္စပဲ ဖြစ်ဖြစ် ငါက မင်းကို အမြဲတမ်း လျှော့ပေးခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါလည်း ‘ချီထျန်း ကြီးကျယ်သော ကျောက်စာမှတ်တမ်း’ ကို နားလည်သွားပြီ။

မျိုးနွယ်စု ကံကြမ္မာ အစွမ်းကို နားလည်သူတွေက မျိုးနွယ်စုရဲ့ အဓိက အနှစ်သာရတွေပဲ။

ဒီအချက်မှာတော့ ငါ မင်းထက် မနိမ့်ကျတော့ဘူး။

လောကမှာ နောက်မှ ပေါ်လာပေမဲ့ အရင်ရောက်သွားတတ်တဲ့ သဘောတရားကိုလည်း မင်း သိသင့်တယ်။

အရင်တုန်းက ငါ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်မှာ တုန်းက တကယ်ပဲ မင်းထက် အားနည်းခဲ့တာ အမှန်ပဲ။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်း စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းလာတဲ့အခါ ငါတို့ ထပ်ပြီး စွမ်းရည်ပြိုင်ကြမလား ”

စီကုပေ့က မဲ့ပြုံးလေး ပြုံးလိုက်သည်။

အနီးအနားမှ ကျောင်းသားများမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဘာစကားမှ မဆိုဘဲ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

အချို့မှာမူ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုမှ ကျောင်းသားများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ထိုနေရာတွင် ဘာမှဝင်မပြောရဲကြပေ။

အခြားမျိုးနွယ်စုဝင် ကျောင်းသားများမှာမူ ပွဲကြည့်သူသဘောထားဖြင့်သာ ရှိနေကြသည်။

ချင်းမင် ကျောင်းသားများသာ အမူအရာ အနည်းငယ် တည်တင်းနေကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤဖြစ်ရပ်တွင် ချင်းမင် ကျောင်းသားတစ်ဦး သေဆုံးသွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တန်ခယ်ရွှမ်က စီကုပေ့ကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ ရုတ်တရက် ပြောသည်။

“မင်းက အစွမ်းပိုင်းမှာ နားလည်သဘောပေါက်မှု အပြည့်အဝ မရှိသေးဘူး။

သာမန်ဆိုရင်တော့ တုန်းဖန်းဟို့ တစ်ယောက်တည်းကို ရင်ဆိုင်တာနဲ့တင် ဒီလောက်တောင် ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ပြန်လာစရာ အကြောင်း မရှိဘူး ”

“……”

စီကုပေ့မှာ စကားဆွံ့အသွားသည်။

တန်ခယ်ရွှမ်က လှည့်ထွက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ ဒီတစ်ခေါက် လုပ်ရပ်က တကယ်ကို ရမ်းကားလွန်းတယ်။ အလုံးစုံကို ခြုံကြည့်မယ်ဆိုရင် မင်းက ငါတို့ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုကိုတောင် ထိခိုက်စေနေပြီ ”

စကားပြောနေရင်း သူ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် ကျောင်းသားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တန်ခယ်ရွှမ်သည် သူတို့၏ မျက်နှာများကို တစ်ချက်ချင်း စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး လင်ယောင် ကျောင်းသားများကို မြင်သည်နှင့် ခဏရပ်တန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“အဆင့်သတ်မှတ်ချက် အဆင့် (၂၀) နောက်ပိုင်းမှာ ရှိနေတဲ့ လင်ယောင် ကျောင်းသားတွေအနေနဲ့ အသက်ရှင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်ကို ချက်ချင်း တက်လှမ်းဖို့ ရွေးချယ်သင့်တယ်။ ဖန့်ချန်နဲ့ နောက်ထပ် မပတ်သက်ပါနဲ့။

သူကတော့ ငါတို့ပဲ ကိုင်တွယ်မယ် ”

လင်ယောင် ကျောင်းသားအုပ်စုမှာ တန်ခယ်ရွှမ်က ထိုကဲ့သို့ ညွှန်ကြားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားကြဘဲ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ထိုစဉ် အဆင့် (၃၀) အတွင်းရှိ ကျောင်းသားတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

“မင်း ပြောတာ…… လူသားမျိုးနွယ်စုက ဖန့်ချန်က အဆင့် (၂၀) အတွင်းကို ဝင်လာနိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာလား ”

“တကယ်ပဲ အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်……”

ယွမ်ဝင်ရှန်း၊ ထိုင်ဟောက်ကျုံး၊ လန်ဟွမ်ချိုင်တို့မှာ စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ဖန့်ချန်၏ ခြေလှမ်းတိုင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။

ရာထူးအဆင့်မြင့် ကျောင်းသားများနှင့် မတူဘဲ သူတို့မှာ ဖန့်ချန်၏ လက်စွမ်းကို ပိုမိုနားလည်သဘောပေါက်နေကြသည်။

“ဒီတစ်ခေါက် ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်ပြီးရင် ဖန့်ချန်က အဆင့် (၄၀) မှာ ရှိနေပြီ။

နောက်ထပ် နှစ်ကြိမ်လောက်ဆိုရင်ပဲ သူ အဆင့် (၂၀) ရဲ့ အနားကို ရောက်လာလိမ့်မယ် ”

တန်ခယ်ရွှမ်က ဖန့်ချန်၏ စွမ်းရည်ကို သံသယရှိနေသူကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။

“သူပြောထားတာက လင်ယောင် ကျောင်းသားတွေကို တွေ့ရင် တွေ့သလို သတ်မယ်တဲ့။ သူသုံးတဲ့ အစွမ်းအချို့မှာလည်း အလွန်ကို ထူးခြားဆန်းကြယ်တဲ့ အချက်တွေ ရှိတယ်။

သူ့ရဲ့ အစွမ်းတစ်မျိုးဆိုရင် ပြိုင်ဘက်ကို အရှုံးပေးဖို့တောင် အချိန်မပေးဘူး။

မင်းတို့တွေက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရတဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ဒီကိစ္စအတွက်နဲ့ လောင်းကြေးထပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား ”

ဤစကားကြောင့် လင်ယောင် ကျောင်းသားများ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး စိတ်ထဲတွင် လေးလေးနက်နက် တွေးတောမိသွားကြသည်။

“မင်းတို့က ဒီအဆင့်မှာပဲ ရပ်တန့်ပြီး ကျင့်ကြံနေတာက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ လုပ်နေတာပဲလေ။

တက်လှမ်းချင်တယ်ဆိုရင် စိတ်ကူးတစ်ခုတည်းနဲ့တင် ရသွားမှာပါ။

မင်းတို့အတွက် ဘာမှ ဆုံးရှုံးစရာ မရှိပါဘူး ”

တန်ခယ်ရွှမ်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်ရှိ ကျောင်းသားများထဲတွင် အဆင့် နည်းနည်း နောက်ကျသူများမှာမူ သူတို့အတွက်တော့ မတရားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ ဤလင်ယောင် ကျောင်းသားအုပ်စုသာ တက်လှမ်းသွားကြပါက သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ အဆင့်နေရာ လျော့ကျသွားပြီး အပြင်သို့ ထွက်သွားရမည့်အရေး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်ရှိ လင်ယောင် အမြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ကျောင်းသားများက ဆက်တိုက် ပြောလာကြသည်။

“တန်ခယ်ရွှမ် ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့ ”

“မင်းတို့တွေ အသက်ပေးပြီး တိုက်စရာ မလိုပါဘူး၊ မတန်ပါဘူး ”

“သူတို့ကိုပဲ ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်ပါ ”

“လင်ယောင်ဘက်ကလည်း အခုတလော ဆုံးရှုံးမှုတွေ များလွန်းနေပြီ၊ နောက်ထပ် အမှားလုပ်လို့ မရတော့ဘူး ”

မကြာမီပင် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့်ရှိ လင်ယောင် ကျောင်းသားများစွာကလည်း တန်ခယ်ရွှမ်၏ လုပ်ရပ်ကို ထောက်ခံလာကြသည်။

စီကုပေ့မှာမူ မဲ့ပြုံးအချို့ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောသည်။

“တန်ခယ်ရွှမ် ပြောတာ အကြောင်းအကျိုး ရှိပါတယ်။ မင်းတို့မှာ ဖန့်ချန်ကို နိုင်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့မှတော့ တက်လှမ်းပြီး ရှောင်ရှားတာက အကောင်းဆုံးပဲ။

ဖန့်ချန် ကိစ္စကတော့……”

သူသည် တန်ခယ်ရွှမ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးထဲတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“တန်ခယ်ရွှမ်ကိုပဲ ဖြေရှင်းခိုင်းလိုက်ပါ။

စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်မှာဆိုရင် သူက ငါတို့ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ အတော်ဆုံး ကျောင်းသားပဲ။

ဖန့်ချန်လောက်ကိုတော့ သူ အလွယ်တကူပဲ ကိုင်တွယ်နိုင်မှာပါ။”

စီကုပေ့၏ စကားထဲမှ လှောင်ပြောင်သံကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း တန်ခယ်ရွှမ်မှာ ပြန်မပြောဘဲ စီကုပေ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ ဖန့်ချန် လာမည့် လမ်းကြောင်းတွင် ပိတ်ဆို့နေသော လင်ယောင် ကျောင်းသားများကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရန်သူအတွက် လမ်းရှင်းပေးခြင်းမှာလည်း မလွဲမသွေ လုပ်ရမည့် ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်ပါပြီ၊ ကောင်းကင်အရှင် နေရာ ဆက်ခံသူရဲ့ စကားကို နားထောင်ကြတာပေါ့ ”

“အားလုံးပဲ တက်လှမ်းကြစို့ ”

“ငါလည်း တက်လှမ်းချင်နေတာ ကြာပြီ၊ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်မှာ တကယ်ပဲ ဘယ်သူက အစစ်အမှန် စွမ်းရည်ရှိပြီး ဘယ်သူကတော့ အလကားနေတာလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့ ”

စကားပြောနေရင်းပင် အဆင့် (၄၀) အတွင်းရှိ လင်ယောင် ကျောင်းသားများမှာ နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး သူတို့၏ စွမ်းအင်များမှာ အဆက်မပြတ် တက်လှမ်းလာကြသည်။

သူတို့သည် တက်လှမ်းဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို အမြဲတမ်း ဖိနှိပ်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယခုတစ်ကြိမ် တက်လှမ်းမှုမှာ အလွန်ပင် ချောမွေ့နေသည်။

မကြာမီပင် သူတို့အားလုံးမှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်မှ အလယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားကြသည်။

ယွမ်ဝင်ရှန်းနှင့် အခြားသူများမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြပြီး ဤလူများ၏ အခြေခံအင်အားမှာ ဤမျှလောက်အထိ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားကြပေ။ ပြောပြီးတာနဲ့တင် တက်လှမ်းနိုင်သွားကြတာလား။

တန်ခယ်ရွှမ်က အဆင့် (၅၀) အတွင်းရှိ လင်ယောင် ကျောင်းသား နှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤနှစ်ယောက်မှာ အဆင့် အနည်းငယ် သာလွန်သော်လည်း ဖန့်ချန်နှင့် ရင်ဆိုင်ဖို့ အချိန်မရလိုက်ပေ၊ သို့သော် ယခုတစ်ခေါက် မတက်လှမ်းပါက ဖန့်ချန်၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးရတော့မည်မှာ အသေအချာပင်။

“မင်းတို့ နှစ်ယောက်ကော”

တန်ခယ်ရွှမ်က အေးဆေးစွာ မေးသည်။

ထိုနှစ်ယောက်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် အမူအရာ တည်တင်းသွားကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စွမ်းအင်များမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်လာသည်။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် စွမ်းအင်များ ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လူအများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သူတို့ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အခြေခံက မလုံလောက်သေးတော့ လက်ရှိ ကန့်သတ်ချက်ကို မကျော်လွန်နိုင်သေးဘူး”

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော ယွမ်ဝင်ရှန်းတို့မှာမှ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။

သူတို့ထင်ထားသည်မှာ လင်ယောင် ကျောင်းသားအားလုံးက ထူးချွန်သူတွေ ဖြစ်ပြီး တက်လှမ်းနိုင်သည့် စွမ်းအား ရှိသော်လည်း မတက်လှမ်းဘဲ နေနေကြတာဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။

အခုကြည့်ရသလောက်တော့ အဆင့် (၄၀) အတွင်းရှိသူများသာ ထိုကဲ့သို့ စွမ်းရည် ရှိခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ခန့်မှန်းရသော် လင်ယောင် ကျောင်းသားများတင်မက အခြားသော ကောင်းကင်လေးပါးစခန်းမှ ကျောင်းသားများလည်း ဤကဲ့သို့ အခြေခံရှိကြမည် ဖြစ်သည်။

တန်ခယ်ရွှမ်က ဤနှစ်ယောက် အခြေခံ မလုံလောက်ခြင်း ဖြစ်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားဘဲ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ညိတ်သည်။

“တက်လှမ်းလို့ မရရင်လည်း အတင်းမလုပ်ပါနဲ့၊ ကိုယ့်ဘာသာပဲ ဆုံးဖြတ်ကြပါ ”

ထိုလင်ယောင် ကျောင်းသားနှစ်ယောက်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြိုလဲမတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။

အကယ်၍ တုန်းဖန်းဟို့ သေဆုံးမှုသာ မရှိခဲ့ပါက သူတို့သည် ဖန့်ချန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်တောင် အသတ်ခံရမည် မဟုတ်ဟု ထင်ထားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့တွင် ဖန့်ချန်နှင့် တိုက်ရိုက် ရန်ငြိုးမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုတော့……

နှစ်ယောက်စလုံးသည် သူတို့ထက် အဆင့်သာလွန်သူများ တက်လှမ်းသွားကြသည်ကို မြင်တော့ လက်ရှိ အခြေအနေ ဘယ်လောက်တောင် အန္တရာယ်များနေသည်ကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။

သူတို့သည် သေမင်း၏ တံခါးဝသို့ တစ်ဖဝါးချင်း တိုးဝင်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

“ငါတို့ ထပ်ကြိုးစားကြည့်မယ်”

လင်ယောင် ကျောင်းသား နှစ်ယောက်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ သွားကို ကြိတ်၍ ထပ်မံ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ဆက်တိုက် ကြိုးစားသော်လည်း အောင်မြင်မှု မရှိဘဲ ပိုမို အရှက်ရဖွယ် ဖြစ်လာကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်မှ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ကျလာပြီး ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင် စောင့်ကြည့်သူ၏ ခမ်းနားလှသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ကောင်းကင်ငါးကင် စစ်မြေပြင်၏ စည်းမျဉ်းအရ၊ ယခုအချိန်တွင် အဆင့်တက်လှမ်းသူ အားလုံးကို စစ်မြေပြင်မှ ထုတ်ပယ်လိုက်သည်။”

အခန်း (၂၂၃၆) အုပ်စုလိုက် တက်လှမ်းခြင်း

ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင် စောင့်ကြည့်သူ၏ အသံ ပျံ့လွင့်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများမှာ အာကာသထဲမှ ကျဆင်းလာသည်။

“အားလုံးပဲ ဂရုစိုက်ကြပါ၊ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်မှာ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့ ”

ကျောင်းသားအချို့မှာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ၏ ခေါ်ဆောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် (၄၀) ထဲတွင် နေရာလွတ် (၁၀) နေရာ ပေါ်လာသည်။

ထိုသို့ဖြစ်ပျက်သွားသဖြင့် ယခင်က စီစဉ်ထားသော ပြိုင်ဘက်များမှာလည်း အစီအစဉ် ပျက်သွားပြီး ပြန်လည် ချိန်ညှိမှုများ ပြုလုပ်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤသတင်းသည် ဧရာမ ဖန်သားပြင်ကြီးများမှတစ်ဆင့် နေမင်းခုနှစ်ပါး ဧရိယာတွင်သာမက စစ်မြေပြင်ကြီး အားလုံးတွင်လည်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ အကုန်လုံးက နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသားတွေချည်းပဲလား သူတို့ ဘာလို့ ရုတ်တရက် တက်လှမ်းသွားကြတာလဲ ”

“နေမင်းခုနှစ်ပါး ဧရိယာမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”

“မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလူတွေက လင်ယောင် ကျောင်းသားတွေ ”

“အင်း”

“လင်ယောင် မဟာမိတ်အဖွဲ့က ကျောင်းသားတွေပဲ ”

“ဟာ၊ တကယ်ကြီးပဲလား ”

“လူ (၁၀) ယောက်တောင် လျော့သွားတော့ အဆင့်တွေ ပြန်ညှိရတော့မှာပေါ့ ”

“ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲဆိုတာကတော့ နေမင်းခုနှစ်ပါးခန်းမက ဆုံးဖြတ်ချက်ပေါ် မူတည်တာပေါ့။ နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသား (၁၀) ယောက်ကို အစားထိုးဖြည့်ပြီးရင်…… ကျန်တဲ့သူတွေက အဆင့်တက်သွားမှာပဲ။”

“ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘဲ အဆင့် (၁၀) နေရာတောင် တက်သွားတာလား ဒီလိုကောင်းတဲ့ ကိစ္စမျိုးလည်း ရှိသေးတာပဲ……”

“ငါကြည့်ရသလောက်တော့…… တုန်းဖန်းဟို့ သေဆုံးမှုနဲ့ ဆက်စပ်နေပုံပဲ ”

“တကယ်ပဲ ဖြစ်နေတော့မှာပဲ……”

အနီးအနားမှ ပြောဆိုနေကြသည့် အသံများကို ကြားရင်း ဖန့်ချန်သည် အာကာသထဲမှ စာရင်းကို ငြိမ်သက်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ကြာမြင့်စွာ ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံ၌ အေးစက်သော မဲ့ပြုံးတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

မည်သူက ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်သည် မသိသော်လည်း ဤလင်ယောင် ကျောင်းသားအုပ်စုကို စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းခိုင်းလိုက်ခြင်းမှာ ပရိယာယ်တစ်မျိုးပင်။

ဤသို့ လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်းဖြင့် သူ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်သို့ မတက်လှမ်းခင်အထိ ဤကျောင်းသားအုပ်စုမှာ ဘေးကင်းသွားတော့မည်။

ထို့အပြင်……

“အဆင့်က (၁၀) နေရာ တိုက်ရိုက် တက်သွားတော့…… ငါရနိုင်မယ့် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး (၂) လုံးကလည်း လျော့သွားပြီ……”

ဖန့်ချန်သည် လက်ထဲက ငှက်ကလေး လွတ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

မထင်မှတ်ထားဘဲ ဤသည်မှာ တုန်းဖန်းဟို့ သေဆုံးမှုအတွက် တစ်စုံတစ်ယောက်က နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်ယောင် ကျောင်းသားများကို အုပ်စုလိုက် တက်လှမ်းခိုင်းခြင်းဖြင့် သူတို့ သေဆုံးရမည့် ဘေးမှ လွတ်မြောက်စေရုံသာမက ဖန့်ချန်ကိုလည်း စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး (၂) လုံး လျော့နည်းသွားစေခြင်းမှာ သေးငယ်သော လက်တုံ့ပြန်မှု တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

…

“ရွှေဟွေး လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်ကတော့ ဒုက္ခရောက်ပြီ……”

“ရှကျိ မင်းနဲ့ ဖန့်ချန် စကားပြောဖူးတယ်ဆိုတာ ငါ ကြားမိတယ်။ တုန်းဖန်းဟို့ ဒီတစ်ခေါက် သေဆုံးသွားတာက ဘာကို အရိပ်အမြွက် ပြနေတာလို့ မင်း ထင်လဲ”

“ဒါက လင်ယောင်ဘက်က ပြန်ပြီး လက်တုံ့ပြန်တာပဲ။ နောက်တစ်ယောက်က ဖန့်ချန် ဖြစ်လာဖို့ များတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက် လင်ယောင် ကျောင်းသားတွေ အုပ်စုလိုက် တက်လှမ်းသွားတာကို ကြည့်ရင် ဖန့်ချန်ကို ကြောက်သွားတာ သိသာတယ်။

အဆင့် (၂၀) အတွင်းက လင်ယောင် ကျောင်းသားတွေကိုပဲ ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းခိုင်းပြီး ကျန်တဲ့သူတွေကိုတော့ အန္တရာယ်မှ ရှောင်ရှားဖို့ ကြိုတက်လှမ်းခိုင်းလိုက်တာပဲ”

ရှကျိက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောသည်။

“ဒါဆိုရင် သူတို့လည်း ဖန့်ချန်မှာ အဆင့် (၂၀) ဝင်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိတယ်လို့ ယူဆနေတာပေါ့ ဒါကတော့ တကယ်ကို မသေးဘူး၊ အဆင့် (၂၀) အတွင်း ဝင်နိုင်တဲ့သူဆိုတာ ‘ကောင်းကင်အရှင် နေရာ ဆက်ခံသူ’ တွေချည်းပဲ မဟုတ်လား ”

“ဒါမှမဟုတ် ဖန့်ချန်က ငါတို့ရဲ့ ဟော်ဆွေ့ ဘိုးဘေးက လျှို့ဝှက် မွေးထုတ်ထားတဲ့ ‘ကောင်းကင်အရှင် နေရာ ဆက်ခံသူ’ များလား”

“ကောင်းကင်အရှင် နေရာ ဆက်ခံသူကို လျှို့ဝှက် မွေးထုတ်တယ်ဆိုတာ မရှိဘူး။ အကုန်လုံးက ပွင့်လင်းမြင်သာစွာပဲ ရွေးချယ်တာ ”

“ဘာဖြစ်လို့လဲ မင်း ဘာလို့ အဲဒီလို ထင်ရတာလဲ”

“ငါ့အိမ်က အကြီးအကဲတွေ ပြောပြတာ၊ သမာဓိခုံံရုံးမှာ စည်းကမ်း ရှိတယ်။ ကောင်းကင်အရှင် နေရာ ဆက်ခံသူတွေကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ တိုက်ခိုက်ခွင့် မရှိဘူး၊ အားလုံးက ဒီစည်းကမ်းကို လိုက်နာကြတယ်။

ဒါကြောင့် ဖန့်ချန်သာ တကယ်လို့ ကောင်းကင်အရှင် နေရာ ဆက်ခံသူ ဖြစ်မယ်ဆိုရင် လျှို့ဝှက်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် တခြားသူတွေက နောက်ကွယ်ကနေ လုပ်ကြံဖို့ အခွင့်အရေး ရသွားမှာပေါ့”

“အဲဒီလို စည်းကမ်းတွေ ရှိသေးတာလား”

“ပြီးတော့ ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကောင်းကင်အရှင် နေရာ ဆက်ခံသူက အထွတ်ထိပ်တာအို အဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီးသားလေ…… အဲဒီသူက ကောင်းကင်အရှင် မဖြစ်ခင်အထိ နောက်ထပ် နေရာဆက်ခံသူ မရှိနိုင်သေးဘူး။ ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ အခြေအနေက ဒီအတိုင်းပဲ၊ ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး။”

“ချင်ဟူချိန်၊ မင်းကတော့ အတော်လေး သိတာပဲ၊ ချင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်ဝင်ဆိုတော့လည်း မမှားပါဘူး ”

တစ်ဖက်လူက သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။

ချင်ဟူချိန်က ပြုံးလိုက်သည်။

“မွေးဖွားလာတဲ့ နေရာကောင်းလို့ပါ၊ တခြား တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ငါ့ရဲ့ ပါရမီက အလယ်အလတ်လောက်ပါပဲ ”

“ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချမနေပါနဲ့၊ မင်းရဲ့ မူလအစကတင် လုံလောက်နေပြီ။ ကောင်းကောင်း ကျင့်ကြံပါ၊ ချင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးဆက်ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ရှိနေတာပဲ၊ နောက်ကျရင် ထွန်းတောက်လာမှာပါ ”

ရှကျိက ပြုံး၍ ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်က ဖန်သားပြင်ကြီးကို ပြန်ကြည့်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်း၌ စိုးရိမ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

“ရှညီကို မင်း ဖန့်ချန်အတွက် စိုးရိမ်နေတာလား ”

ချင်ဟူချိန်က အကဲခတ်လိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ငါ ဖန့်ချန်နဲ့ အနည်းငယ် တွေ့ဆုံဖူးတယ်။ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့တုန်းက သူ့ရဲ့ ဟန်ပန်ကို သဘောကျခဲ့သလို နောက်တစ်ခေါက် တွေ့တော့လည်း စကားပြောတာ အတော်လေး သဘောကျခဲ့တယ်။

သူက အရမ်းကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့သူ၊ သူ လင်ယောင် ကျောင်းသားတွေလက်ထဲမှာ ရှုံးနိမ့်သွားတာကို ငါ မမြင်ချင်ဘူး ”

ရှကျိက ခေါင်းညိတ်သည်။

“ငါတို့ ချင်းမင် မဟာမိတ်အဖွဲ့က ယန်တန်းမျိုးနွယ်စုကလည်း ကူညီပေးလိမ့်မယ် ထင်တယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖန့်ချန်က ချင်းမင်နဲ့ လင်ယောင်ကြာက ဆက်ဆံရေးကြောင့်ပဲ လင်ယောင် ကျောင်းသားတွေနဲ့ ရန်ငြိုးဖြစ်ခဲ့တာလေ ”

ချင်ဟူချိန်က ပြောသည်။

ရှကျိက ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ထူးဆန်းသော အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အကယ်၍ ယန်တန်း မျိုးနွယ်စုသာ တကယ်တမ်း ဝင်ပါမည်ဆိုပါက ရွှေဟွေးကျောင်းတော်မှ တုန်းဖန်းဟို့ တစ်ယောက် ဘာလို့ သေဆုံးသွားရတာလဲ။

……

တုန်းဖန်းဟို့၏ သေဆုံးမှုနှင့် လင်ယောင် ကျောင်းသားများ၏ အပြောင်းအလဲများက ရွှေဟွေးကျောင်းတော်မှ ကျောင်းသားများကို တင်းမာမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“တုန်းဖန်းဟို့ တကယ်ကို သေသွားတာလား……”

ကျောက်ယွီချင်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ အောက်ရုလိုင် မှာမူ မျက်နှာပျက်နေသည်။ သူသည် ဖန့်ချန်နှင့် အောက်ဝူဖားတို့ကြောင့် လူသားကျောင်းတော်ကို ကိုယ့်လူလိုပဲ သဘောထားနေသူ ဖြစ်သည်။

“ကျောက်အစ်မ၊ တချို့လည်း ရှုံးနိမ့်သွားတာပဲ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊ သေသွားတာ မဟုတ်လောက်ဘူး……”

အောက်ရုလိုင်က ပြောသည်။

“မင်းကြည့်လေ၊ နေမင်းခုနှစ်ပါး ဧရိယာက လင်ယောင် ကျောင်းသားတွေ အုပ်စုလိုက် တက်လှမ်းသွားကြပြီ။

ဘာလို့လဲ သိလား သူတို့သာ မတက်လှမ်းရင် နောက်တစ်ခေါက်၊ နောက်တစ်ခေါက်မှာ ဖန့်ချန်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မှာမို့လို့။

မကောင်းတဲ့ အလုပ်တွေ လုပ်ထားလို့ ကြောက်နေကြတာလေ။ ဒါက တုန်းဖန်းဟို့ တကယ်ကို စီကုပေ့လက်ချက်နဲ့ သေသွားပြီဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ။”

ကျောက်ယွီချင်က ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ ပြသည်။

အောင်ရုလိုင် မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်နှာမှာ ပိုမို ပျက်ယွင်းသွားသည်။

အနီးအနားတွင် ကျိလင်က သူတို့နှစ်ယောက်၏ စကားပြောသံကို ကြားလိုက်ရပြီး တုန်းဖန်းဟို့၏ နာမည်မှာ မှေးမှိန်သွားသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည့်အခါ သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များမှာ နီရဲလာသည်။

သူသည် လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်လိုက်ပြီး ဒေါသထွက်နေသော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန် တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လည်ချောင်းထဲမှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“တုန်းဖန်းအစ်ကို၊ မင်း ဒီတစ်ခေါက် သေဆုံးရတာ ဖန့်ချန်ကြောင့်ပဲ ”

“သာမန်ဆိုရင် သူက ရန်သူတွေပဲ ရှာမနေရင် လင်ယောင် ကျောင်းသားတွေက မင်းကို သတ်မှာ မဟုတ်ဘူး ”

“ဒီအငြိုးကို…… ငါ မင်းအတွက် လက်စားမချေပေးနိုင်တော့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ တစ်သက်လုံး မှတ်ထားမယ်။ အခွင့်အရေးသာ ရရင် ဖန့်ချန်ကို ဒီနေ့ကိစ္စအတွက် အဆပေါင်းများစွာ ပေးဆပ်ခိုင်းစေရမယ် ”

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိရင်း ကျိလင်က ခေါင်းကို မော့ကာ ကောင်းကင်မှ ပေါ်လာသည့် ရွှေရောင် စာလုံးများကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဖန့်ချန်၏ နာမည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ လက်သီးကို ပိုမို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်လိုက်သည်။

……

“ဖန့် ကျောင်းသား၊ စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ငါက လင်ယောင် ကျောင်းသား မဟုတ်ပါဘူး ”

အာကာသထဲတွင် ဖန့်ချန်၏ ပြိုင်ဘက်က အရင်ဆုံး နှုတ်ဆက်စကား ပြောလိုက်သည်။

“ငါသိပါတယ်။ မင်းက စွမ်းရည်ပြိုင်ချင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ်…… အချိန်ကုန်သက်သာအောင် လုပ်မလား”

ဖန့်ချန်က ရယ်မော၍ ပြောသည်။

“အချိန်ကုန်သက်သာအောင်ပဲ လုပ်လိုက်ကြစို့၊ ငါ အရှုံးပေးပါတယ် ”

“အလျှော့ပေးလိုက်တာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

အကြိမ်ကြိမ်ပင် ထိုသို့ ဖြစ်ပျက်နေသည်။

ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ထပ်ကျလာသောအခါ ဖန့်ချန် နောက်တစ်ကြိမ် အာကာသထဲ ရောက်လာသည်။

သူ၏ ယခုတစ်ခေါက် ပြိုင်ဘက်မှာ လင်ယောင် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူမှာ ဖန့်ချန်ကို မြင်သည်နှင့် အရှုံးပေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။

စကားလည်း ပြောမရ၊ အတွင်းကမ္ဘာ စွမ်းအင်ကိုလည်း မသုံးနိုင်တော့ပေ။

သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ပထမတော့ အသနားခံလိုသော အရိပ်အယောင်များ ရှိသော်လည်း ဖန့်ချန်ဘက်က ဘာမှ တုံ့ပြန်မှု မရှိသည်ကို မြင်တော့ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့ခြင်း၊ မကျေနပ်ခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်းများဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။

နတ်ဘုရား အစွမ်းများ စီးဆင်းသွားပြီးနောက်။

ဤလင်ယောင် ကျောင်းသား၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အတွင်းကမ္ဘာသည် ပြာပုံအတိ ဖြစ်သွားသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် အကြာတွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ကျလာပြီး ဖန့်ချန်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထိုအာကာသထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။