အခန်း (၂၂၃၉-၂၂၄၀)

အခန်း (၂၂၃၉) မင်းက ဘာလို့ ဆူညံနေရတာလဲ

ဝမ်ချုံစန်းနှင့် အခြားသူတို့မှာ ဖန့်ချန်၏ စစ်ရေးစွမ်းဆောင်မှုအပေါ်သာ စိတ်ဝင်စားကြပြီး အခြားတောင်ကုန်းများတွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို စိတ်မဝင်စားကြပေ။

မကြာမီပင် သူတို့သည် ဖန့်ချန်၏ နာမည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

(၁၀) ပွဲဆက် အနိုင်ရရှိထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြသည်။

“ဖန့်အစ်ကိုကြီး (၁၀) ပွဲဆက် ထပ်နိုင်ပြန်ပြီ။ ဒီတစ်ခေါက်ပြီးရင်တော့ အဆင့် (၄၀) ထဲ ရောက်တော့မှာပေါ့။

အခုဆိုရင် လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်တင်မကဘူး၊ ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်မှာပါ နေမင်းခုနှစ်ပါးခန်းမရဲ့ အဆင့် (၄၀) ထဲမှာ ဘယ်သူမှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”

ချန်ဖေးဖေးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောသည်။

" ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်မှာတော့ မရှိတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ တန်လင်ဘက်မှာတော့ အဆင့် (၄၀) ထဲမှာ ရှိနေသေးတဲ့သူ အနည်းငယ် ရှိသေးတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့က လူသားတွေ မဟုတ်ဘူးလေ”

ဝမ်ချုံစန်းက ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်သည်။

“မင်းတို့ မှားနေပြီ။ ဖန့်ဘိုးဘေးရဲ့ ဒီတစ်ခေါက် အဆင့်က (၄၀) မဟုတ်ဘူး၊ (၃၀) ဖြစ်သွားပြီ”

အောက်ရုလိုင်းသည် သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာကို မောင်းနှင်ကာ သူတို့ထံ ရောက်လာသည်။

ဝမ်ချုံစန်းတို့မှာ သူ့ကို အလွန်ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သော်လည်း ရှဲ့အာမန်တို့ သုံးယောက်ကတော့ ကျောင်းတော်သားသစ် ဖြစ်သောကြောင့် အောက်ရုလိုင်း၏ နောက်ခံကို မသိကြပေ။

ဝမ်ချုံစန်းက အောက်ရုလိုင် ကို မိတ်ဆက်ပေးပြီးနောက် သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ဘာလို့ အဆင့် (၃၀) ဖြစ်သွားရတာလဲ ငါတို့ မှတ်မိတာ မှားနေလို့လား”

“မင်းတို့ မှတ်မိတာ မှားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီတစ်ခေါက် ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်မှာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သွားလို့ပါ။

လင်ယောင်မျိုးနွယ်စုမှ နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသား (၁၀) ယောက်ဟာ ဖန့်ဘိုးဘေးရဲ့ ဖိအားပေးမှုကြောင့် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်ကို မဖြစ်မနေ တက်လှမ်းသွားကြရတယ်။

ဒါကြောင့် အဆင့် (၁၀) ခုက အလိုလို အလွတ်ဖြစ်သွားတာပဲ။”

အောက်ရုလိုင် က သက်ပြင်းချကာ တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

“သူတို့က ဖန့်ဘိုးဘေးကို ကြောက်လို့ အခုလိုမျိုး မလုပ်မနေရ အခြေအနေမျိုး ရောက်သွားကြတာလေ။”

ဖိအားပေးခံရလို့ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်ကို တက်လိုက်ရတယ် ဟုတ်လား။

လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သူတို့သည် ဖန့်ချန် ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်ထဲတွင် ဘာတွေ လုပ်ခဲ့သလဲဆိုတာ မသိကြသော်လည်း လင်ယောင်ဘက်မှ ဤမျှကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်လာစေရလောက်အောင် အထိ ဘာတွေများ ဖြစ်ခဲ့သနည်း။

ဤသတင်းသည် ယခုအခါ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်နေကြသော ကျောင်းသားများကြားတွင်လည်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။

စောစီးစွာ ရောက်ရှိနေကြသော တောင်ကုန်းအသီးသီးမှ ဆရာများမှာလည်း ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြသည်။

“ဒါပေမဲ့……”

အောက်ရုလိုင် စကားစတင်မည် ပြုစဉ်မှာပင် အရိပ်တစ်ခုသည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲလာပြီး တံတွေးများ ထွေးကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဖန့်ချန်က နေရာတကာမှာ ရန်သူတွေ ဖန်တီးနေလို့သာ တုန်းဖန်းဟို့ က လင်ယောင်ရဲ့ စီကုပေ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားရတာ။

တုန်းဖန်းဟို့ တင်မကဘူး၊ အခုဆိုရင် လင်ယောင်နဲ့ ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုကြားမှာ ရန်ငြိုးက အမြစ်တွယ်သွားပြီ။

နောက်ထပ် ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်မှာ ငါတို့ လူသား ကျောင်းသားတိုင်းဟာ လင်ယောင်ဘက်ရဲ့ ပစ်မှတ် ဖြစ်လာတော့မှာ ”

သူ့အသံမှာ အလွန်ကျယ်လောင်သဖြင့် အနီးအနားရှိသူများအားလုံး စကားရပ်လိုက်ပြီး ကျိလင်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“တုန်းဖန်းဟို့ သေသွားပြီ ဟုတ်လား”

ဝမ်ချုံစန်းမှာ အသက်ရှူမှားသွားသည်။

ချန်ဖေးဖေးနှင့် ချန်အင်းရွှယ် တို့သည် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပေါ်လာသည်။

ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် လူသားဌာနတွင် ယခုအချိန်၌ နေမင်းခုနှစ်ပါး တံဆိပ်ကို ရရှိထားသော ကျောင်းသားနှစ်ဦးသာ ရှိသည်။

ဖန့်ချန်ကို ဖယ်လိုက်လျှင် နောက်တစ်ဦးမှာ တုန်းဖန်းဟို့ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် တုန်းဖန်းဟို့၏ အရည်အချင်းမှာ အလွန်ထူးချွန်ပြီး ကျင့်ကြံခဲ့သည့် အချိန်ကာလမှာလည်း မကြာသေးသော်လည်း စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ဆင့် တက်လှမ်းနိုင်ပါက အသက်စွမ်းအင် အဆင့်ကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဤသို့သော အရည်အချင်းရှိသူမျိုးသည် ဒီတစ်ခေါက် ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်တွင် သေဆုံးသွားရသည် ဟုတ်လား။

“ကျိလင်၊ တုန်းဖန်းဟို့ တကယ်ပဲ သေသွားတာလား”

ကျိုကျိတောင်မှ ဝေလျန့်ရွှမ်က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သူသည် ကြီးမားသော ဖန်သားပြင်ကြီးထဲတွင် လိုက်ရှာရာ အမှန်ပင် အရောင်မှိန်ဖျော့ပြီး မီးခိုးရောင် ပြောင်းသွားသော တုန်းဖန်းဟို့၏ နာမည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တောင်ကုန်းအသီးသီးမှ ဆရာများလည်း တစ်ဦးကို တစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်နှာထားများမှာ လေးနက်သွားသည်။

တုန်းဖန်းဟို့ဆိုသည်မှာ နင်အကြီးကဲ၏ တပည့်တန်းမှ ဖြစ်ပြီး ရာထူးနှင့် အရည်အချင်းမှာ မသေးလှပေ၊ ဤမျှလွယ်လွယ်နှင့် သေသွားရသည် ဟုတ်လား။

“ဆရာ တုန်းဖန်း အစ်ကိုကြီး တကယ်သေသွားတာပါ စီကုပေ့ လက်ချက်နဲ့ သေသွားတာ”

ဂျီလင်၏ မျက်ဝန်းများမှာ နီရဲနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝူချုံနှင့် အခြားသူများလည်း သူ၏ ဘေးသို့ ရောက်လာကြပြီး အလွန်လေးနက်သော အမူအရာများဖြင့် ရှိနေကြသည်။

“တကယ်ပဲ သေသွားတာပဲ……”

ဝေလျန့်ရွှမ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်သည် ကောင်းကင်ငါးပါး နန်းတော်ထဲမှ ထွက်လာသည်။

ကျိလင်သည် သူ့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အဖေကို သတ်သွားသော ရန်သူကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား ဆက်လက်၍ မရပ်မနား ပြောဆိုနေပြန်သည်။

“ဆရာ၊ ဖန့်ချန်သာ စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ မနေရင် ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စု လင်ယောင်ရဲ့ ပစ်မှတ် ဖြစ်လာစရာ မလိုဘူး။

ငါတို့က ချင်းမင်ရဲ့ အလယ်အလတ် မျိုးနွယ်စုလောက်ပဲ ရှိတာကို ဒီအချိန်အတိုလေးအတွင်းမှာပဲ လင်ယောင် မဟာမိတ်တစ်ခုလုံးရဲ့ ရန်ငြိုးကို ခံလိုက်ရပြီ။

နောက်ပိုင်း လူသား ကျောင်းသားတွေ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်မှာ လှုပ်ရှားရတာ ဘယ်လောက်ခက်ခဲသွားမလဲ ”

ပြောပြီးနောက် သူသည် ဖန့်ချန်ကို ဒေါသတကြီးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ဖန့်ချန်၊ တုန်းဖန်း အစ်ကိုကြီး သေတာ မင်းကြောင့်ပဲ ဒီကိစ္စအတွက် မင်း ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ကို ရှင်းပြရမယ် ”

“ရှင်းပြရမယ် ဟုတ်လား မင်း ဘာရှင်းပြချက် လိုချင်တာလဲ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်မှာ အသက်ဆုံးရှုံးဖို့ အန္တရာယ် ရှိတာ သဘာဝပဲ။ မင်းက ဘာအခွင့်အရေးနဲ့ ဖန့်အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပေါ်ကို တာဝန်တွေ ပုံချနေတာလဲ ”

ဝမ်ချုံစန်းက လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောသည်။

“ဘာအခွင့်အရေးနဲ့ ဟုတ်လား ဒါတွေ အကုန်လုံးက……”

ကျိလင်သည် သူ့ကို လူအများ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်တော့ စိတ်ထဲတွင် ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များ ပေါ်လာကာ ရှည်လျားစွာ ပြောဆိုရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင် အလွန်အားကောင်းလှသော အငွေ့အသက်တစ်ခု နီးကပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဖန့်ချွန်းတောင်က ကာကွယ်ရေးဆရာ ရွှီ လာနေပြီ ”

လူတိုင်းမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး လာနေသူကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဖန့်ချွန်းတောင်မှ ကာကွယ်ရေးဆရာ ရွှီမှာ နင်ကျိအကြီးကဲ၏ တပည့်ဖြစ်ပြီး တုန်းဖန်းဟို့၏ ဆရာ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းက သူသည် တုန်းဖန်းဟို့၏ ကိစ္စကြောင့် ဖန့်ချန်ကို အမျက်ဒေါသ ထွက်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားကြသည်။

ကျိလင်ပင် ထိုသို့ပင် ထင်မှတ်ကာ စကားပြောရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရွှီသည် အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးမှ ထွက်လာပြီး ကျိလင်ကို အေးစက်စက် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက် ဆူညံနေရတာလဲ"

“……”

ကျိလင် အံ့အားသင့်သွားပြီး လျှာဖျားတွင် စကားလုံးများ တိုင်ပတ်သွားကာ အမြန်ပင် ရှင်းပြရန် ကြိုးစားသည်။

“ဆရာ ရွှီ ကျွန်တော်……”

“ဘယ်မျိုးနွယ်စုမဆို အပေါ်ကို တက်လှမ်းတဲ့အခါမှာ သွေးမြေမကျဘဲ ဖြစ်မလား။

အခု တုန်းဖန်းဟို့ တစ်ယောက်ပဲ သေသေးတာကို မင်းက လူသား ကျောင်းသားတွေကို ဖန့်ချန်ကို ဆန့်ကျင်ဖို့ လှုံ့ဆော်နေတာလား။

မင်း အခု ပြောလိုက်တဲ့ စကားတွေအတိုင်းဆိုရင် နောက်ပိုင်း သူတို့ အခက်အခဲတွေ့တိုင်း ဖန့်ချန် ခေါင်းပေါ်မှာပဲ တင်ကြမလို့လား။

မျိုးနွယ်စုချင်းတောင် ဒီလိုမျိုး ဖိနှိပ်နေရင် အပြင်လူတွေကို ငါတို့ကို အထင်သေးဖို့ မပြောနဲ့တော့ ”

ဆရာရွှီက အေးစက်စွာ ပြောသည်။

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ကိစ္စရပ်၏ အဖြေမှာ ထင်ရှားသွားသည်။

အနီးအနားရှိ လူသား ကျောင်းသားများမှာလည်း ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်ပုံကို နားလည်သွားကာ ကျိလင်ကို အထင်အမြင်သေးသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ဆရာရွှီ ကျွန်တော်၊ ကျွန်တော် အဲဒီသဘောနဲ့ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်က……”

ကျိလင်မှာ တုန်းဖန်းဟို့၏ ဆရာက ဤသို့သော သဘောထား ရှိလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားပေ။

သူ အလောတကြီး ရှင်းပြနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေသဖြင့် မည်သို့ ရှင်းပြရမည်ကို မသိတော့ပေ။

“ဝေလျန့်ရွှမ်၊ မင်းရဲ့ ကျိုကျိတောင် လက်အောက်က တပည့်ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားက မကောင်းဘူး၊ ခဏနေရင် ခေါ်သွားပြီး သေချာ ပြုပြင်ပေးလိုက်ပါ။”

ဆရာရွှီက ဝေလျန့်ရွှမ်ကို ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

ဝေလျန့်ရွှမ်မှာ မျက်နှာပျက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ပြုကာ ပြောသည်။

“ဟုတ်ကဲ့”

ကျိလင်မှာ ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် မျက်နှာမှာ မှေးမှိန်သွားပြီး ဆရာရွှီက ဘာကြောင့် ဤသို့သော သဘောထား ရှိရသနည်းဟူသည်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

“ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်ထဲက ကိစ္စတွေကို ငါ သိပြီးပြီ။

မင်း လုပ်ချင်တာကိုပဲ လုပ်လိုက်ပါ။

ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုကို အပြင်လူတွေ အထင်မသေးစေနဲ့။

တုန်းဖန်းဟို့ အသက်ကိုလည်း အလကား မဖြစ်စေနဲ့။”

ဆရာရွှီက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ

“မင်း နားလည်သလား”

“တပည့် နားလည်ပါတယ်ခင်ဗျာ”

ဖန့်ချန်က လက်ဆုပ်လက်ကိုင် ပြုလုပ်သည်။

“ဒါဆိုလည်း ကောင်းပြီ”

ဆရာရွှီသည် နှုတ်ခမ်းကို တစ်ချက်မဲ့လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သယောင် ရှိကာ အတွင်းကမ္ဘာကို မောင်းနှင်ကာ ကောင်းကင်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“ခုနက ကျိလင် ပြောတာလည်း အနည်းငယ်တော့ ဟုတ်နေတာပဲ။ မင်းတို့တွေ နောက်ပိုင်း လင်ယောင် ကျောင်းသားတွေနဲ့ တွေ့ရင် သတိထားကြ။ အသက်ရှင်ဖို့ကိုပဲ အဓိက ထားကြပါ။

ငါကတော့ နေမင်းခုနှစ်ပါးခန်းမမှာ လင်ယောင် ကျောင်းသားတွေကို နောက်ထပ် အယောက်အနည်းငယ်လောက် ပိုသတ်ပေးလိုက်မယ် ”

ဆရာရွှီ ထွက်သွားပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် လူသား ကျောင်းသားများကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လူသား ကျောင်းသား တစ်ဦးက ရယ်မောကာ ပြောသည်။

“ဖန့်အစ်ကိုကြီး စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ရမလဲ သိပါတယ်။ အစ်ကိုကြီးကို နောက်ကနေ ဆွဲမထားပါဘူး။

တကယ်လို့သာ ကျွန်တော်တို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက် လင်ယောင် ကျောင်းသား လက်ထဲမှာ သေသွားရင်တောင် အစ်ကိုကြီးက လင်ယောင် ကျောင်းသား အယောက်အနည်းငယ်ကို ပို့ပေးပြီး အဖော်လုပ်ပေးမှာပဲ၊ တန်ပါတယ် ”

ဖန့်ချန်က သူ့ကို ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

သူသည် ဤကျောင်းသားကို မှတ်မိသည်။ နာမည်မှာ ရှီဟန့်ချင်း ဖြစ်ပြီး သူနှင့် တုန်းဖန်းဟို့တို့ မလှုပ်ရှားခင်ကပင် လူသား ကျောင်းတော်၏ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်တွင် နံပါတ်တစ် ဖြစ်သူဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်၏ အဆင့်တူ ကျောင်းသားများကြားတွင် သူ၏ အဆင့်မှာလည်း ထိပ်ဆုံး ရာဂဏန်းတွင် ရှိပြီး နေမင်းခုနှစ်ပါးခန်းမနှင့် အကွာအဝေး အနည်းငယ် ရှိနေသေးသော်လည်း မည်သည့်နေရာတွင်မဆို အမှန်တကယ် ထူးချွန်သည့် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အခန်း (၂၂၄၀) သန့်စင်သော နေရာအဆင့်ကို ကျော်လွန်ခြင်း

နှစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် အောက်ဝူဖားသည် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးများကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံယူဆောင်လာပြန်သည်။

“ဖန့်ညီလေးရေ၊ ဒါနဲ့ဆိုရင် မင်းဆီကို စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးတွေ ဘယ်နှစ်ကြိမ်မြောက် ပို့ပေးရတာလဲ”

အောက်ဝူဖားသည် လက်ထဲမှ စင်ကြယ်သောဗောဓိသီးများကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချမိသည်။ သူ့လိုမျိုး ကောင်းကင်နိမိတ် အရှင်သခင် တစ်ယောက်တောင်မှ မနာလိုဖြစ်မိသည်။

သူ့လို ကျင့်စဉ်အဆင့်ရှိသည့် အရှင်သခင်များအတွက် စင်ကြယ်သောဗောဓိသီး၏ အသုံးဝင်မှုမှာ များလှသည် မဟုတ်တော့ပေ။

သို့သော်လည်း ဤအရာမှာ မိမိ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် အကောင်းဆုံးသော အတွင်းကမ္ဘာ ရတနာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းထက် သာလွန်သည့်အရာ မရှိပေ။

ကျောင်းတော်၏ ကြီးကြပ်သူအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေရပြီး ချင်းမင် မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အဆင့်မြင့်ရာထူးကို ရရှိထားသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်ပင် ပုံမှန်အားဖြင့် စင်ကြယ်သောဗောဓိသီးကို ရရှိရန် မလွယ်ကူပေ။

သူ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များလည်း စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး၏ ကျေးဇူးကို ခံစားရန် ခက်ခဲလှသည်။

“အကြိမ်ပေါင်း များလှပြီဗျာ၊ အစ်ကိုကြီး ပင်ပန်းရပြီ။”

ဖန့်ချန်က ရယ်မောကာ အောက်ဝူဖား၏ လက်ထဲမှ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးများကို ယူလိုက်ပြီး သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

“မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ မင်းဟာ နေမင်းခုနှစ်ပါးခန်းမရဲ့ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်မှာ အဆင့် (၃၀) ကို ရောက်နေပြီ။

ဒီအဆင့်ဆိုတာ ငါတောင်မှ တစ်ချိန်က မတွေးရဲခဲ့တဲ့ အဆင့်မျိုးပဲ။

အဲဒီတုန်းက မင်းရဲ့ အရည်အချင်းက ထူးချွန်တယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့…… အလယ်အလတ်အဆင့်လောက်ပဲ ရှိမယ်လို့ပဲ ထင်ခဲ့တာ၊ အား……”

အောက်ဝူဖားသည် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းများစွာ ချမိသည်။

သို့သော် စကားအသွားအလာကို ပြောင်းလဲကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

“ဖန့်ညီလေး၊ မင်း စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်ကို အချိန်မရွေး တက်လှမ်းနိုင်ပြီ မဟုတ်လား”

“အစ်ကိုကြီးကို မဖုံးကွယ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က တကယ်ကို ပြည့်စုံသွားပြီ။”

ဖန့်ချန်က ပွင့်လင်းစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

ဤအဆင့်ထိ ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း မည်သူကမျှ ယုံကြည်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

“ဟုတ်သားပဲ၊ မင်းက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်မှာ ဆက်နေတာက ဒီအဆင့်ကို ပိုပြီး ပြည့်စုံအောင် တည်ဆောက်ချင်လို့ မဟုတ်လား။

ဒါမှမဟုတ်…… သန့်စင်သော နေရာအဆင့်ကို ကျော်လွန်ဖို့နဲ့ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ဆုလာဘ်တွေကို အကုန်ယူဖို့အတွက်လား ”

အောက်ဝူဖားက သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ခဏလေး…… အစ်ကိုကြီး ခုနကပြောတဲ့ သန့်စင်သော နေရာအဆင့်ကို ကျော်လွန်ခြင်း ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ ”

ဖန့်ချန်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

လက်ရှိအဆင့်ကို ပြည့်စုံအောင် တည်ဆောက်ရမည်ဟူသော သဘောတရားကို သူ နားလည်သည်။

သူ အရှင်သခင် ဖြစ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဖြစ်သည်ဖြစ်စေ ကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်း၏ ခြေလှမ်းတိုင်းကို ဖြည်းဖြည်းနှင့် မှန်မှန် တည်ဆောက်မှသာ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ပိုမိုခိုင်မာလာမည်ဖြစ်ပြီး အနာဂတ်လမ်းကြောင်းအတွက် မမျှော်လင့်ထားသော အကူအညီများ ရရှိလိမ့်မည်။

စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးဆုလာဘ်များကို အကုန်ယူမည်ဆိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း ဖုံးကွယ်စရာ မလိုပေ။ ယခုအခါ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အလွန်ရှင်းလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ငါးပါးမှ ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်များလည်း သိကြလိမ့်မည်ဟု သူခန့်မှန်းမိသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ ဤကိစ္စကို စိတ်ဝင်စားကြမည် မဟုတ်ပေ။

စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးက မည်မျှပင် တန်ဖိုးရှိစေကာမူ ထိုထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်များအတွက်မူ လူငယ်များအတွက်သာ လိုအပ်သည့် အရင်းအမြစ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤ "သန့်စင်သော နေရာအဆင့်ကို ကျော်လွန်ခြင်း" ဟူသော စကားမှာမူ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

ယခင်က မည်သူကမျှ သူ့ကို မပြောပြခဲ့ဖူးသလို ကရုဏာတောင်၏ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများတွင်လည်း ဤအကြောင်းကို ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပေ။

“မင်းက သန့်စင်သော နေရာအဆင့်ကို ကျော်လွန်ခြင်းအကြောင်း မသိဘူးလား မင်း ကျောင်းတော်ကို ရောက်တာလည်း နှစ်များလှပြီ မဟုတ်လား ”

အောက်ဝူဖားက အံ့အားသင့်စွာဖြင့်

“မင်းရဲ့ ဆရာက ဒီအကြောင်းတွေကို မပြောပြဘူးလား”

“ဆရာက ပုံမှန်အားဖြင့်လည်း ကိစ္စတွေကို ဝင်မစွက်ဖက်တတ်ဘူး၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အခြေခံတွေ မပြည့်စုံသေးလို့ ပြောပြဖို့ စောသေးတယ်လို့ ထင်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။”

ဖန့်ချန်က တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

“ဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊ ဒီလိုလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။”

အောက်ဝူဖားက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။

“ဒီလိုပဲ ကြုံတုန်းဆိုတော့ ငါပြောပြမယ်။ မင်း နားထောင်ထားပေါ့၊ ဒါကို လုပ်နိုင်မလား မလုပ်နိုင်မလားဆိုတာကတော့ အရေးမကြီးပါဘူး ”

“အစ်ကိုကြီး ပြောပြပါ၊ ကျွန်တော် နားထောင်နေပါတယ်”

“သန့်စင်သော နေရာအဆင့်ကို ကျော်လွန်ခြင်းဆိုတာ ကောင်းကင်ငါးပါးမှာ အမြဲတမ်း ရှိနေတဲ့ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုပဲ။

လက်ရှိအဆင့်ကို ပြည့်စုံအောင် ကျင့်ကြံပြီးနောက် တကယ်လို့ ထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ ကံကြမ္မာပါလာရင် လက်ရှိအဆင့်ထက် ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုကို ရောက်နိုင်တယ်လို့ ပြောကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒါက အစောပိုင်းအဆင့်ကနေ အလယ်အဆင့်ကို တက်တာ မဟုတ်ဘူး၊ အစောပိုင်းအဆင့်ရဲ့ အထက်၊ အလယ်အဆင့်ရဲ့ အောက်မှာ ရှိတဲ့ အခြေအနေမျိုးပဲ။

သန့်စင်သော နေရာအဆင့်ကို ကျော်လွန်နိုင်ရင် အတွင်းကမ္ဘာရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က အနည်းငယ် မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး အတွင်းကမ္ဘာရဲ့ အဆင့် ကို တစ်ဆင့် မြှင့်တင်နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။”

“……”

ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

သူထင်ထားသည်မှာ အတွင်းကမ္ဘာ၏ အဆင့်သည် မွေးရာပါအတိုင်းသာ ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် မြှင့်တင်သည့် အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ အဆင့်နှင့် မဆိုင်ဟု ထင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် အောက်ဝူဖား၏ စကားအရဆိုလျှင် ဤအဆင့်ကို ကျော်လွန်နိုင်ပါက အတွင်းကမ္ဘာ၏ အဆင့်ကို တိုက်ရိုက် မြှင့်တင်နိုင်သည် ဟုတ်လား။

“ဒါပေမဲ့ ငါပြောသလိုပါပဲ၊ မင်း နားထောင်ထားရုံပါပဲ။ ငါ အသက်ရှင်လာတာ ကြာပြီ၊ ဒီလိုမျိုး အဆင့်ကို ကျော်လွန်နိုင်တဲ့ သူတော်စင် တစ်ယောက်ကိုမှ မတွေ့ဖူးဘူး။

ဒါက ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုပဲ ဖြစ်နိုင်သလို၊ သူတို့က ကျော်လွန်နိုင်ပေမဲ့ လျှို့ဝှက်ထားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ၊ ဒါကြောင့် ငါ မသိတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။

လက်ရှိ မင်းထက် အဆင့်မြင့်နေတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူတွေထဲမှာ ဘယ်သူကများ ကောင်းကင်ငါးပါးရဲ့ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် မဟုတ်လို့လဲ။

သူတို့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာအဆင့်ကို ကြည့်ရင်တောင် အညံ့ဆုံးက ကောင်းကင်နိမိတ် အဆင့်မြင့်ပဲ။

အဆင့် (၁၀) ထဲမှာတော့ အလွန်မြင့်မားတဲ့ အဆင့်ရှိတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာပိုင်ရှင် အနည်းငယ် ရှိတယ်၊ သူတို့က သူတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုမှာ ကိုယ်စားပြုပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဖြစ်နေကြပြီ။

နောက်ကွယ်မှာ အားကောင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အများကြီး ရှိနေတဲ့ ဒီလို ထိပ်တန်းပညာရှင်တွေတောင်မှ အခုထိ သန့်စင်သော နေရာအဆင့်ကို မကျော်လွန်နိုင်သေးဘူး။”

အောက်ဝူဖားက ပြုံး၍ ခေါင်းခါသည်။

“ဒီအပေါ်မှာ အချိန်ဖြုန်းနေမယ့်အစား ရှေ့ကိုသာ ဆက်လျှောက်လိုက်ပါ။ ရှေ့က ရှုခင်းတွေက ပိုလှတယ်၊ ပိုကောင်းတယ်။”

“ကျွန်တော်က သူတို့ ဒီအဆင့်မှာပဲ တန့်နေတာ သူတို့အချင်းချင်း လေ့ကျင့်ပြီး အဆင့်ကို ပိုပြီး ပြည့်စုံအောင် လုပ်နေတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ ”

ဖန့်ချန်မှာ ဤမျှနက်နဲသော အကြောင်းရင်းများ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားပေ။

“သူတို့က ပြည့်စုံအောင် လေ့ကျင့်ပြီးသားပါ၊ ဘယ်အချိန်မဆို ထွက်သွားလို့ ရတယ်။ မထွက်သေးတာကတော့ အချင်းချင်းရဲ့ လက်ကို အသုံးပြုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပိုပြီး ပြည့်စုံအောင် လေ့ကျင့်ချင်လို့၊ အဆင့်ကို ကျော်လွန်နိုင်မလားလို့ စမ်းသပ်ချင်လို့ပဲ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့လို အဆင့်တူ ပညာရှင်တွေကို ရှာရတာ လွယ်တာမဟုတ်ဘူးလေ၊ ကောင်းကင်ငါးပါးမှာတောင် အနည်းငယ်ပဲ ရှိတာ ”

အောက်ဝူဖားက ဆက်ပြောသည်။

ခဏရပ်ပြီးနောက် အောက်ဝူဖားသည် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

“ငါ ဒီအကြောင်းတွေကို ပြောပြတာက ဖန့်ညီလေးအနေနဲ့ ဒီအဆင့်ကို ကျော်လွန်ဖို့ အချိန်မဖြုန်းစေချင်လို့ပဲ။

စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်ကို တက်နိုင်ရင် စောစောသာ တက်လိုက်ပါ ”

“အစ်ကိုကြီး၊ တစ်ယောက်ယောက်က စကားပါးခိုင်းလိုက်တာလား ”

ဖန့်ချန်က အမူအရာ ပြောင်းသွားကာ ပြုံးလျက် မေးသည်။

အောက်ဝူဖား၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် နီရဲသွားပြီး ခေါင်းညိတ်သည်။

“တစ်ယောက်ယောက်က စကားပါးခိုင်းတာ ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက မင်းရဲ့ သဘောထားကို အရင်ကြည့်ပြီးမှ သူတို့ကို ကူညီပေးမလား မပေးမလား ဆုံးဖြတ်မှာ”

သူတို့

“စကားပါးခိုင်းတာ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူးပေါ့ ”

ဖန့်ချန်မှာ သိလိုစိတ်ဖြင့်

“ကျွန်တော်က တန်ခယ်ရွှမ် ဖြစ်မယ်လို့ ထင်ထားတာ။”

“တန်ခယ်ရွှမ်က တစ်ယောက်အပါအဝင်ပဲ။ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ‌ေဆွထျန်းဟွန်း ၊ သူက ယန်တန်း မျိုးနွယ်စုက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် ကျောင်းသားပဲ။

သူက အခု နေမင်းခုနှစ်ပါးခန်းမရဲ့ အဆင့် (၅) မှာ ရှိပြီး တန်ခယ်ရွှမ်ကတော့ အဆင့် (၈) မှာ ရှိတယ် ”

အောက်ဝူဖားက ပြောသည်။

“ဆွေထျန်းဟွန်း ယန်တန်းမျိုးနွယ်စု”

ဖန့်ချန်က နားလည်သလို ခေါင်းညိတ်သည်။

“အစ်ကိုကြီး၊ သူတို့ရဲ့ သဘောထားက ဘယ်လိုလဲ”

“ဆွေထျန်းဟွန်းက ပြောတယ်၊ တစ်ချိန်က ထော်ဘာကျန်းယု ရဲ့ ကိစ္စမှာ သူ ဦးဆောင်ခဲ့တာ ဟုတ်ပေမဲ့ သူက ရှီး မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျေးဇူးကို ဆပ်ခဲ့တာပဲ၊ အခုတော့ ကျေးဇူးဆပ်ပြီးသွားပြီတဲ့။

သူက မင်းကို အဆင့် (၁၀) ထဲ မဝင်စေချင်ဘူး၊ စောစောစီးစီး စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်ကို တက်ပြီး လေ့ကျင့်စေချင်တာ”

အောက်ဝူဖားက ရယ်မော၍ ခေါင်းခါသည်။

“ဒီလူက ဒီလိုမျိုး ပြောနိုင်တယ်ဆိုတာ မင်းရဲ့ တည်ရှိမှုက သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေပြီဆိုတာ ပြနေတာပဲ။

သူက မင်း အဆင့် (၁၀) ထဲ ဝင်လာရင် သူတို့လို ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူတွေရဲ့ အဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားမှာကို ကြောက်နေတာလေ ”

“နောက်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ တန်ခယ်ရွှမ်ကတော့ ဆွေထျန်းဟွန်းက ထော်ဘာကျန်းယုကို အသုံးချခဲ့တာ မင်းကိုပါ အသုံးချလိုက်တာပဲလို့ ပြောတယ်။

အခု စီကုပေ့ကလည်း မင်းကို အသုံးချပြီး သူတို့ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူရဲ့ အခြေခံကို လှုပ်ခါဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။

သူက မင်းကို အခြေအနေကို သေချာချိန်ဆပြီး ဒီလိုမျိုး စိတ်တိုစရာတွေကို ခံစားပြီး သူ့ကို ရန်သူအဖြစ် မလုပ်စေချင်ဘူး။”

ပြောပြီးနောက် အောက်ဝူဖားက ရယ်မောလိုက်သည်။

“စကားတွေကတော့ ပါးပြီးပြီ၊ ဘယ်လိုလုပ်မလဲဆိုတာ မင်းဘာသာ ဆုံးဖြတ်ပါ။ ငါကတော့ စကားပါးပေးပြီး အကျိုးအမြတ်လေး နည်းနည်းပါးပါး ရဖို့ပဲ တာဝန်ရှိတာလေ၊ ဟဲဟဲ ”

“အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရင် သူတို့အားလုံးက ကျွန်တော့်ကို စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်ကို တက်စေချင်ပြီး သူတို့ရဲ့ ကိစ္စတွေကို ဝင်မရှုပ်စေချင်တာပဲ……”

ဖန့်ချန်က ရယ်မောသည်။

“ဆွေထျန်းဟွန်းအတွက်ဆိုရင် သူက ကျွန်တော့်ကို စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး (၄) လုံး ပေးနိုင်ရင် ကျွန်တော် တက်ဖို့ စဉ်းစားပေးလို့ရတယ်။ တန်ခယ်ရွှမ်အတွက်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် ပြောပြီးသားပါ၊ လင်ယောင် ကျောင်းသားတွေကို မြင်ရင် သတ်ပစ်မှာပဲ၊ သူလည်း အတူတူပဲ။

သူက သေရမှာကို ကြောက်နေတယ်ဆိုရင် သူအရင် စောစောစီးစီး တက်သွားလိုက်ပေါ့ ”

အောက်ဝူဖား၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာ ပေါ်လာပြီးနောက် ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ အစ်ကိုကြီး အရင်ဆုံးသွားပြီး ပြန်ပြောပေးလိုက်မယ်။ ညီလေးလည်း စိတ်အေးလက်အေးနဲ့ လေ့ကျင့်နေလိုက်ပါဦး ”