အခန်း (၂၂၄၉-၂၂၅၀)
Vol. 225 Ch. 2249-2250
အခန်း (၂၂၄၉) ကျွန်တော် နတ်ဘုရားစွမ်းအား သုံးမျိုးကို သုံးလိုက်တာ
“မင်းရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာ အနှစ်သာရကို လုယူခံခဲ့ရတဲ့ ခံရသူက မင်းကို သတ်ခိုင်းလို့ လာခဲ့တာ။”
ဖန့်ချန်က ဟုန်လီကို ကျောပေးလျက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ဟုန်လီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တရစပ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
“သူတို့…… သူတို့က မင်းလိုမျိုး သူတော်စင်ကို ရှာနိုင်သေးတာပဲ”
“ဪ၊ ငါက မင်းကို စမ်းသပ်ကြည့်တာပါ။ လင်ယောင် မဟာမိတ်အဖွဲ့က မင်းကို အပြစ်မရှိဘဲ စွပ်စွဲတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာသွားပြီ၊ မင်းက တကယ်ပဲ ယင် သူတော်စင်ပါလား။”
“မင်းရဲ့ အထက်လူကြီး လော်ထျန်းက သူတို့ကြားက သံယောဇဉ်ကို ငဲ့ညှာပြီး မင်းကို ကာကွယ်ပေးထားတာလား ”
ဖန့်ချန်က လှည့်လာပြီး ပြုံး၍ ဆိုသည်။
“ငါ သေသွားတာတောင် မင်းက ငါ့ကို စမ်းနေတုန်းပဲလား”
ဟုန်လီသည် ခဏမျှ ကြောင်အသွားသည်။ တစ်ဖက်လူက ဝိညာဉ်ကိုတောင် လိမ်ညာနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ဖန့်ချန်သည် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချမိကာ ကောင်းကင်ငါးပါး ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများက ယင်သူတော်စင်များကို မည်သို့ သဘောထားကြသည်ကို အနည်းငယ် နားလည်လာသည်။
ဥပဒေအရဆိုလျှင် ယင်သူတော်စင်များကို ခွင့်မလွှတ်နိုင်သော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တွင်မူ သူတော်စင်အများစုသည် ယင်သူတော်စင်များ လုပ်ဆောင်သော ကိစ္စရပ်များကို သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားကြပုံမရပေ။
နားလည်နိုင်စရာပင်၊ အစောပိုင်းက ကော်ယန်လီသည် ထိုက်ဟောက်ယွီ၏ အတွင်းကမ္ဘာကို ရယူနိုင်ရန်အတွက် ဖန့်ကျစ်ရွှယ်ကို ယင်သူတော်စင်နည်းလမ်းဖြင့် တိုက်ခိုက်ခိုင်းခဲ့သည့်အချက်မှာ ထူးဆန်းနေတော့မည် မဟုတ်ချေ။
သူတော်စင်အများစု အသိအမှတ်မပြုသည့် ယင်သူတော်စင်များသည် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးအချို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် သာမန်သူတော်စင်များနှင့် မခြားနားသော ကိရိယာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
“မင်းသာ ယင်သူတော်စင်ကိစ္စကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ငါ့ကို လာသတ်တာဆိုရင် ဘယ်သူက မင်းကို ငါ့ဆီ လွှတ်လိုက်တာလဲ ”
ဟုန်လီသည် မကျေနပ်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ချင်းယီခန်းမပါ၊ ကျွန်တော်က ချင်းယီခန်းမထဲကို လုပ်ကြံသူအဖြစ် ဝင်ဖို့အတွက် တာဝန် သုံးခုကို လက်ခံထားတာ၊ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ သစ္စာဂတိ သက်သေခံပါပဲ။”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ဆိုသည်။
“မင်းက ကျုပ် သတ်ရမယ့် သူတော်စင် သုံးဦးထဲက တစ်ဦးပေါ့ ”
“……”
ဟုန်လီသည် မိမိကိုယ်ကို ချင်းယီခန်းမက ပစ်မှတ်ထားလိုက်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
“ချင်းယီခန်းမရဲ့ အခကြေးငွေက အင်မတန် ကြီးမြင့်တာကို ဘယ်သူကများ ငါ့ကို သတ်ဖို့ အပ်နှံလိုက်တာလဲ……”
သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရေရွတ်ရင်း ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်း ခုနက ငါ့ကို ယင်သူတော်စင် ဟုတ်မဟုတ် စမ်းသပ်တာကို ကြည့်ရတာ မင်းမှာ ကရုဏာစိတ် အနည်းငယ်တော့ ရှိသေးပုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ ယင်သူတော်စင် ဟုတ်မဟုတ် မသေချာဘဲနဲ့ ဘာလို့ တိုက်ခိုက်လိုက်တာလဲ”
“ မင်းက ယင်သူတော်စင် မဟုတ်ရင်တောင် သေရမှာပဲ၊ ဒါနဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ဘူး။”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“……”
ဟုန်လီသည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင် သူသည် မကျေနပ်သော လေသံဖြင့် မေးသည်။
“ငါ ဘယ်လိုသေသွားတာလဲဆိုတာ ပြောပြလို့ ရမလား……”
အဝေးတွင် ရှိနေကြသော လီဝူနှင့် ချီယန် သူတော်စင်တို့မှာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။
ဟုန်လီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ခုနက မြင်ကွင်းကို ချက်ချင်း ပြန်မြင်ယောင်လာသည်။ သူတို့သည် ဖန့်ချန်က နတ်ဘုရားစွမ်းအား နှစ်မျိုးကို အသုံးပြုလိုက်သည်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့ကြသည်။
တစ်ခုမှာ ဒိန်ရွှမ်အသီးကို ယူစဉ်က အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည်။
နောက်တစ်ခုမှာမူ……
နှစ်ဦးစလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။ ထိုနတ်ဘုရားစွမ်းအား မှာ အင်မတန်မှ ပြင်းထန်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားမှာလည်း အလွန်ကြီးမားသည်။
လီဝူ၏ အတွေ့အကြုံအရဆိုလျှင်ပင် ဤနတ်ဘုရားစွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်ငါးပါးတွင် အလွန်ရှားပါးလှသည်ဟု ခံစားရသည်။
“ကျုပ် နတ်ဘုရားစွမ်းအား သုံးမျိုးကို သုံးလိုက်တာ။”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။
သုံးမျိုး
လီဝူနှင့် ချီယန် သူတော်စင်တို့ ကြောင်အသွားကြသည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် သဘောပေါက်သွားပြီး အံ့ဩဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘယ်သုံးမျိုးလဲ”
ဟုန်လီက အလျင်အမြန် မေးသည်။
အရာအားလုံးကို သေချာ သိမှသာ ယင်လောကရောက်သည့်အခါ အခြားသူများကို အကြောင်းကြားပြီး လက်စားချေနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။
“အဲဒါတွေကို သိပြီး ဘာလုပ်မလို့လဲ၊ မင်းမှ ယင်လောကကို ဆင်းနိုင်မှာ မဟုတ်တာ ”
ဖန့်ချန်၏ အကြည့်မှာ လူတို့၏ စိတ်ကို ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ဟုန်လီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူ့စိတ်ထဲတွင် ဘာတွေတွေးနေသည်ကို သိရှိသွားသည်။
“ငါ ယင်လောကကို မဆင်းနိုင်ဘူး”
ဟုန်လီသည် ခဏကြောင်သွားပြီးနောက် အသက်ရှူမှားကာ ဖန့်ချန်ကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
တစ်ဖက်လူက သူ့ကို မြင်နေရတာလား သူက သေဆုံးသွားပြီလေ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု မဟုတ်ဘဲနဲ့……
“မင်းက ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုလား”
ဟုန်လီသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုက ဘာလို့ ချင်းယီခန်းမရဲ့ လုပ်ကြံသူ ဖြစ်နေရတာလဲ!? ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုက လူ့လောကမှာ မငြိမ်မသက် ဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား။
ဖန့်ချန်က ဘာမျှ မပြောတော့ဘဲ လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ကောင်းကင်နိမိတ်မြစ်ရေ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ဟုန်လီကို ဆွဲယူသွားပြီး ကောင်းကင်နိမိတ်မြစ် ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ဟုန်လီသည် အရင်က အခြား ဝိညာဉ်များနှင့်အတူ မြစ်အောက်ခြေတွင် ထာဝရ ဖိနှိပ်ခြင်း ခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။
“ဒီတစ်ခေါက်တော့ နည်းနည်း နှမြောစရာပဲ။ သူက သူတော်စင်တွေ အများကြီးကို ခေါ်ထားတော့ သူ့ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ရတာ အဆင်မပြေဘူး။ မဟုတ်ရင် လက်ရှိ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ပိုပြီး လေ့ကျင့်လို့ ရနိုင်တယ်။”
ဟုန်လီ၏ စွမ်းရည်မှာ အရင်က စီကော့ဟိန်းနှင့် ယှဉ်လျှင် အဝေးကြီး လိုသေးသည်။ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်ချင်း တူသော်လည်း စွမ်းအားမှာ အဆင့်အတော်များများ ကွာခြားနေသည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ရိပ်ခြေဗုဒ္ဓနည်းလမ်း၊ လူ့လောကနှင့် ရှစ်မျက်နှာအရပ် ဓားကျမ်းပညာတို့ကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုမှသာ ဤသူ၏ အသက်ကို လွယ်ကူစွာ ယူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤနည်းလမ်း သုံးခု ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ သာမန်ထက် များစွာ သာလွန်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသည်။ တစ်ခုခုသာ လိုအပ်နေလျှင် ပိုပြီး အချိန်ကုန်ပေလိမ့်မည်။
နှစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဖန့်ချန်သည် ချင်းယီခန်းမသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံနှင့် တာဝန်ခံကို ပြန်လည် တွေ့ဆုံသည်။
“မင်းကို ဆယ်နှစ် ပေးထားတာ၊ အခုလောက်နဲ့တင် ပြီးသွားပြီလား၊ မဆိုးဘူး။”
မီးခိုးရောင် လူကြီးက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်၍ ပြုံးသည်။
“တာဝန်ခံ သတင်း ရပြီးပြီလား”
ဖန့်ချန်က ‘အံ့ဩ’ ဟန်ဖြင့် မေးသည်။
“ငါတို့ ချင်းယီခန်းမရဲ့ လူတွေက နေရာအနှံ့မှာ ရှိတယ်။ မန်ရှန်း လမ်းကြောင်းထဲမှာ ဘယ်သတင်းမှ ငါတို့ကို မလွတ်နိုင်ဘူး။”
လူကြီးက ပြုံး၍ ဆိုသည်။
ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူသတ်ခဲ့သူ သုံးဦး၏ ခေါင်းကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။
ချန်ဆန်းနန်းက တစ်ဆင့် သူတို့၏ အထောက်အထားကို အတည်ပြုပြီးနောက် ဖန့်ချန်ကို အခြား အခန်းတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ အခန်းထဲတွင် တံဆိပ်ပြားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။
“တံဆိပ်တိုင်းက ငါတို့ ချင်းယီခန်းမက မပြီးမြောက်သေးတဲ့ ဒါမှမဟုတ် မကြာခင် ပြီးမြောက်တော့မယ့် တာဝန်တွေကို ကိုယ်စားပြုတယ်။”
မီးခိုးရောင် လူကြီးက ပြုံးရွှင်စွာ ပြောသည်။
“မင်းက အခု ချင်းယီခန်းမရဲ့ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ဖြစ်သွားပြီ။ မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ တာဝန်တွေကို လက်ခံနိုင်ပြီး ဆုလာဘ်တွေလည်း ရရှိလိမ့်မယ်။ ဘာဆုလာဘ် လိုချင်လဲ ဆိုတာကိုလည်း တာဝန်ကို ရွေးချယ်ပြီး ပြောနိုင်တယ်။”
“စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီီီး ရှိလား”
“……”
မီးခိုးရောင် လူကြီးက ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။
“မန်ရှန်း လမ်းကြောင်းမှာ အဲဒီလောက် အဆင့်မြင့်တဲ့ တာဝန်မျိုး မရှိဘူး။”
“စတာပါ၊ ကျွန်တော် အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး ဆိုရင် ရပါပြီ ”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ဆိုသည်။
“ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်စဉ်အဆင့်အရ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီီီး က ကျွန်တော့်အတွက် အကျိုးမရှိပါဘူး။”
“အင်း၊ လူငယ်ဆိုတာ ခြေလှမ်းတိုင်းကို သေချာ လှမ်းရမယ်။ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးတွေကတော့ အမြဲတမ်း ရှိတယ်။ တာဝန်အများစုရဲ့ ဆုလာဘ်က အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးတွေပဲ။ ဒါပေမဲ့ တချို့ တာဝန်တွေက ထူးခြားပြီး အခက်အခဲ များတဲ့အတွက် ရတနာတွေလည်း ဆုပေးတတ်တယ်။ မင်းနဲ့ ကိုက်ညီမယ့် တာဝန်တွေကို ငါ ရှာပေးမယ်၊ ကြည့်ကြည့်မလား ”
လူကြီးက ပြုံး၍ မေးသည်။
“အဆင်ပြေပါတယ် ”
ဖန့်ချန်က လက်ယှက် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။ မီးခိုးရောင် လူကြီးက တံဆိပ်ပြားများကို ရွေးချယ်နေစဉ် ချန်ဆန်းနန်းက အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံတစ်ထည်ကို ယူလာပေးသည်။
“ဒါက မင်းရဲ့ ဝတ်ရုံပါ။ မင်းက တရားဝင် ချင်းယီခန်းမရဲ့ အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်သွားပြီ၊ နောက်ပိုင်း တာဝန်ထမ်းဆောင်ရင် ဒီဝတ်ရုံကို ဝတ်ရမယ်။ ဒါကို ဝတ်ထားမှ ချင်းယီခန်းမက မင်း ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ သိနိုင်မှာ။ တစ်ခုခု ဖြစ်ရင်လည်း အချိန်မီ ကူညီပေးနိုင်မှာပေါ့။”
ချန်ဆန်းနန်းက ပြောသည်။
ဖန့်ချန်က ဝတ်ရုံကို ယူ၍ ကြည့်လိုက်သည်။ အင်မတန် ထူးခြားသော ပစ္စည်းဖြင့် ချုပ်လုပ်ထားသော်လည်း ခုခံနိုင်စွမ်းမှာမူ များများစားစား ရှိမည်မထင်ပေ။ ၎င်းသည် အဆင့်အတန်း၏ သင်္ကေတနှင့် တည်နေရာ ရှာဖွေနိုင်သည့် ပစ္စည်းမျှသာ ဖြစ်သည်။
“မဝတ်ရင်ရော ဘာဖြစ်မလဲ”
ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။
ချန်ဆန်းနန်းက ခဏစဉ်းစားပြီး
“မဝတ်လည်း ရပါတယ်” ဟု ဖြေသည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ကာ ဝတ်ရုံကို သိမ်းလိုက်သည်။ သူ ဝတ်ဆင်ရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။
မီးခိုးရောင် လူကြီးက ထိုနေရာကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
“မင်း ဒုက္ခရောက်မှပဲ ဒီဝတ်ရုံရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးကို သိလာလိမ့်မယ်။ ကဲ၊ မင်းနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ တာဝန်တွေကို ဒီမှာ ကြည့်လိုက်ပါ။”
စားပွဲပေါ်တွင် တံဆိပ်ပြား နှစ်ဆယ်ကျော် ရှိသည်။ တံဆိပ်တိုင်းသည် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ပစ်မှတ်များကို ကိုယ်စားပြုသည်။
“တာဝန်ခံ၊ ဟုန်လီရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင် သာမန်ဆုလာဘ်က အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး ဘယ်လောက်လောက် ရနိုင်မလဲ ”
ဖန့်ချန်က အလျင်စလို မကြည့်သေးဘဲ မေးလိုက်သည်။
အခန်း (၂၂၅၀) ဆုငွေ တစ်သိန်း
“ဟုန်လီလိုမျိုး စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်အဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင် ဆုငွေက အခြေခံအားဖြင့် အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး နှစ်ရာပဲ။”
“ဒါက သူ့ရဲ့ မူလအစ၊ နောက်ခံ နောက်ကြောင်းနဲ့ သူသေသွားရင် ချင်းယီခန်းမအပေါ် သက်ရောက်နိုင်မယ့် အကျိုးဆက် စတဲ့အချက်တွေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး သတ်မှတ်ထားတာ။”
“တချို့ ပစ်မှတ်တွေက ကျင့်စဉ်အဆင့် သူတို့ထက် နိမ့်ပေမဲ့ ဆုငွေက သူတို့ထက် ပိုများတာမျိုးတွေ ရှိတတ်တယ်။”
မီးခိုးရောင် လူကြီးက ပြုံး၍ ဆိုသည်။
နှစ်ရာ
ဖန့်ချန်သည် စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩသွားသည်။ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် သူတော်စင် တစ်ဦးက အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး နှစ်ရာပဲ တန်တာလား။
“မင်းက ဆုငွေ နည်းတယ်လို့ ထင်နေတာလား”
မီးခိုးရောင် လူကြီး၏ အကြည့်မှာ ရွေ့လျားသွားသည်။
“စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် သူတော်စင် တစ်ဦးက အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး နှစ်ရာပဲ တန်တယ်ဆိုတော့ စိတ်ထဲမှာ နည်းနည်းတော့ သက်ပြင်းချမိလို့ပါ။”
ဖန့်ချန်က ခေါင်းကို အသာအယာ ငြိမ့်လိုက်သည်။
“အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး နှစ်ရာဆိုတာ တကယ်တော့ မနည်းပါဘူး။”
မီးခိုးရောင် လူကြီးက ပြုံးရွှင်စွာ ပြောသည်။
“သူတော်စင်တွေ ကျင့်ကြံတဲ့အခါ အတွင်းကမ္ဘာကို ပိုမိုကြီးထွားလာအောင် လုပ်ချင်ရင် တဖြည်းဖြည်းနဲ့ မြှင့်တင်လို့ ရသလို၊ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးတွေကို သုံးပြီး ကျင့်ကြံနှုန်းကို မြန်ဆန်အောင်လည်း လုပ်လို့ ရတယ်။”
“ဒါတင်မကဘူး၊ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးတွေမှာ အတွင်းကမ္ဘာ ထိခိုက်ပျက်စီးမှုတွေကို ကုသပေးနိုင်တဲ့ အာနိသင်လည်း ရှိတယ်။”
“သူ့ရဲ့ တန်ဖိုးက ဘယ်လောက် ရှားပါးသလဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာ မူတည်တာ မဟုတ်ဘဲ၊ သူတော်စင်တိုင်းက သူ့ကို လိုအပ်နေတယ်ဆိုတဲ့ အချက်မှာပဲ ရှိတယ်။”
“ဒါပေမဲ့ သာမန် သူတော်စင်တွေက အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးတွေကို ဘယ်ကနေ ရမှာလဲ ”
“အသက်ကို ပေါင်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်ရင်တောင် ရတာက သုံးဆယ်၊ ငါးဆယ်လောက်ပဲ ရှိတာ။”
စကားပြောရင်း မီးခိုးရောင် လူကြီးက သက်ပြင်းချသည်။
“ကောင်းကင်ငါးပါးမှာ သူတော်စင်တွေ အများကြီး ရှိနေတာ၊ သူတို့ အားလုံး တိုက်ခိုက်နေကြတာက ဒါတွေအတွက် မဟုတ်ဘူးလား။ ဟုန်လီသာ အခုချိန်ထိ ကျင့်ကြံလာတာ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ကျော် မသုံးခဲ့ရင် သူ့ရဲ့ တန်ဖိုးက နှစ်ရာတောင် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ပြီးတော့ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးရဲ့ တန်ဖိုးက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ မြင့်တက်လာတယ်။ နေရာအနှံ့မှာ သူ့ကို သုံးစွဲမှုက အရင်ကထက် ပိုများလာလို့ပဲ”
“အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးတွေ နည်းသွားတော့ တန်ဖိုးက သဘာဝအတိုင်း မြင့်လာတာပေါ့”
“အရင်တုန်းကဆိုရင် ဟုန်လီက သုံးရာ၊ လေးရာလောက် တန်ကောင်းတန်လိမ့်မယ်၊ အခုတော့ နှစ်ရာဆိုတာ အများဆုံးပဲ ”
မီးခိုးရောင် လူကြီးက စားပွဲပေါ်ရှိ တံဆိပ်ပြားများကို ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းက ဆုငွေ မလောက်ဘူးလို့ ထင်ရင် အလုပ်တွေကို များများ လုပ်ပေါ့၊ လုပ်တဲ့အတိုင်း ရမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ တချို့ ပစ်မှတ်တွေကိုတော့ တခြား ချင်းယီခန်းမတွေကလည်း တာဝန် ထုတ်ပြန်ထားတတ်တယ်"
“တူညီတဲ့ ပစ်မှတ်ကိုပဲ သူတို့ကလည်း လူလွှတ်လိမ့်မယ်၊ အဲဒီအခါကျရင် ဘယ်သူက အရင် လက်ဦးမှု ရမလဲဆိုတာပဲ မူတည်တယ် ”
“ကိုယ့်လူချင်းပဲ တာဝန်ကို လုယူရမယ့် အခြေအနေ မျိုးတွေ ရှိသေးတာလား ”
ဖန့်ချန်သည် ခဏမျှ ကြောင်အသွားသည်။
“လောကကြီးက မကောင်းတော့ ဒီလိုပါပဲ။ လုပ်ကြံသူတွေ များလာပြီး တာဝန်တွေ နည်းသွားရင် အပြန်အလှန် လုယူကြရတာပေါ့ ”
“ပြီးတော့ ချင်းယီခန်းမရဲ့ စည်းမျဉ်းကလည်း ဒီအတိုင်းပဲ ”
“ငါတို့ရဲ့ ခန်းမတွေ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဘယ်သူ့ကိုမှ မပိုင်ဆိုင်ကြဘူး ”
“အထက်ကနေ ဘယ်လောက် တာဝန်တွေ ချပေးတယ်၊ ဘယ်ခန်းမတွေကို ပေးတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး ”
“တာဝန် ပစ်မှတ် သေဆုံးသွားမှသာ ဒီတံဆိပ်က အရောင်ပြောင်းသွားမှာ၊ အဲဒီအခါကျမှပဲ ဒီတာဝန်က မရှိတော့ဘူးဆိုတာ သိပြီး စာရင်းကနေ ပယ်ဖျက်လိုက်တာ ”
မီးခိုးရောင် လူကြီး၏ မျက်လုံးထဲတွင် သက်ပြင်းချဟန် ပေါ်လာသည်။
“ဒါကြောင့် အချိန်ကို ကောင်းကောင်း ဆုပ်ကိုင်ထားပါ၊ အချိန်မဖြုန်းပါနဲ့ ”
“မင်း တာဝန် တစ်ခု ပြီးမြောက်တိုင်း ခန်းမကနေ ဆုငွေရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံကို အပိုရမယ်။”
“ဒီအဘိုးအိုရဲ့ မိသားစု တစ်စုလုံးကို မင်းတို့ကပဲ ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်နေရတာပါ၊ အဘိုးအိုကို မလိမ်ညာပါနဲ့၊ ဟီးဟီးဟီး……”
သူသည် အသံအက်အက်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး တံဆိပ်ပြားများကို ဖန့်ချန်၏ ရှေ့သို့ တွန်းပို့ကာ တာဝန်ကို အမြန်ရွေးချယ်ရန် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်သည် တွေ့မြင်လိုက်ရသောအခါ တံဆိပ်ပြားများကို သေချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
ဆုငွေမှာ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး တစ်ရာမှ သုံးရာအထိ အမျိုးမျိုး ရှိသည်။
ထိုအထဲတွင် တချို့ တာဝန်များမှာ ရတနာများ ဆုချသည်၊ အချို့မှာ အသီးအနှံ အမျိုးအစား ရတနာများ ဖြစ်သလို၊ အချို့မှာ လက်နက် အမျိုးအစား ရတနာများ ဖြစ်သည်။
ဤတာဝန် ပစ်မှတ်များ အားလုံးမှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိကြပြီး မန်ရှန်း လမ်းကြောင်းတွင် ရှိနေကြသည်၊ ဝေးသည်ဟု ဆိုရမလို၊ နီးသည်ဟု ဆိုရမလို ဖြစ်နေသည်။
“တာဝန်ခံ၊ ဒီ တံဆိပ်ပြားတွေကို ကျွန်တော် အကုန်လုံး ယူမယ်၊ နောက်ထပ် ရှိသေးလား ”
ဖန့်ချန်သည် သူ့ရှေ့ရှိ တံဆိပ်ပြားများအားလုံးကို သိမ်းယူလိုက်သည်။
“……”
မီးခိုးရောင် လူကြီးနှင့် ချန်ဆန်းနန်းတို့မှာ ထင်ရှားစွာပင် ကြောင်အသွားပြီးနောက် စိတ်ထဲတွင် ‘ငွေလိုနေတဲ့ ကောင်ပဲ’ ဟု တွေးလိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် လုပ်ကြံသူကို လောဘကြီးသည်ဟု မကြောက်ကြပါ၊ လောဘ မကြီးမည်ကိုသာ ကြောက်ကြသည်၊ လောဘ ကြီးလေလေ အလုပ်ကို ကြိုးစားလေလေ ဖြစ်သည်။
“မရှိတော့ဘူး၊ မရှိတော့ဘူး…… တကယ်ပြောရရင် တစ်ခုတော့ ရှိတယ်၊ ခန်းမတိုင်းကို ရောက်ပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့…… တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ဘယ်သူမှ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်မယ်မထင်ဘူး။”
မီးခိုးရောင် လူကြီးသည် ဦးစွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပုံဖြင့် မျက်လုံးထဲတွင် အပြုံးနုနုလေး ပေါ်လာပြီး နောက်ဖေးရှိ အမြင့်ဆုံး အကွက်ထဲမှ တံဆိပ်ပြား တစ်ခုကို ယူ၍ ဖန့်ချန်အား ပေးလိုက်သည်။
“ဖန့်ချန်၊ ချင်းမင် မဟာမိတ်အဖွဲ့၊ ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်မှ တပည့်။”
“ယွန်းကျဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၊ နန်ယဲ့မြို့၊ ကျိမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးမှ ထောက်ခံချက်ဖြင့် ရွှေဟွေး ကျောင်းတောင်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သူ”
“ထိုသူ၏ အတွင်းကမ္ဘာမှာ ကောင်းကင်နိမိတ် အဆင့်နိမ့် ဖြစ်သော်လည်း၊ အလွန်ထူးချွန်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအား တစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်ထားပြီး ဝှက်ဖဲ အနည်းငယ်လည်း ရှိသေးသည်။”
“ထို့ကြောင့် နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမသို့ ဝင်ရောက်ကာ လက်ရှိတွင် အဆင့် (၃၀) တွင် ရှိနေပြီး၊ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်တွင် တိုင်းတာ၍ မရနိုင်လောက်အောင် နက်နဲလှပြီး ကောင်းကင်အရှင် ဆက်ခံသူဟု သံသယရှိရသည်။”
“သူသည် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်သာ ရှိသေးသည်၊ အကယ်၍ မည်သူမဆို သူ့ကို သတ်နိုင်ပါက ဆုချီးမြှင့်မှာက စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ဆယ်လုံး၊ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး တစ်သိန်း ဖြစ်သည်။”
မီးခိုးရောင် လူကြီးသည် တံဆိပ်ပြားပေါ်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပြောပြလိုက်သည်။
ချန်ဆန်းနန်းက ပြုံး၍ ဆိုသည်။
“ဒီတာဝန်က ထုတ်ပြန်ထားတာ ကြာပြီ၊ ဆုငွေကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ် တိုးပေးထားတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ထင်ရှားတာက ဒီတာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ချင်တဲ့ လုပ်ကြံသူမှာ ဒီစွမ်းရည် မရှိဘူး၊ ဒီစွမ်းရည် ရှိတဲ့သူတွေကလည်း ချင်းမင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲကို အလွယ်တကူ မဝင်ရဲကြဘူး၊ ဒီဆုငွေတွေအတွက်နဲ့ ဖိနှိပ်ခံရမယ့် အန္တရာယ်ကို မစွန့်စားရဲကြဘူး။”
“ဒါကြောင့် ဒီတာဝန်က ခန်းမထဲမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ တင်ထားပြီး ဘယ်သူမှ စိတ်မဝင်စားကြဘူး ”
ဖန့်ချန်သည် တံဆိပ်ပြားပေါ်ရှိ မှတ်တမ်းကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချမိသည်။
ဟုန်လီသည် အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး နှစ်ရာသာ တန်သည်၊ သူက ဟုန်လီထက် ကျင့်စဉ်အဆင့် နှစ်ဆင့် ပိုနိမ့်သော်လည်း အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး တစ်သိန်းနှင့် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ဆယ်လုံး တန်နေသည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ရောင်းလိုက်ချင်မိသည်။
“ဒါနဲ့ လူငယ်လေး၊ ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ”
မီးခိုးရောင် လူကြီးက မေးလိုက်သည်။
“ရှကျိ ”
“ရှကျိ လား မိတ်ဆွေ ရှ၊ တာဝန်ကို လက်ခံပြီးပြီဆိုရင် ထွက်ခွာသင့်ပြီ။”
မီးခိုးရောင် လူကြီးက ပြုံးရွှင်စွာ ပြောသည်။
“ဒါဆို ကျွန်တော် အရင် သွားလိုက်ပါဦးမယ်”
ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။ သူ့ကို ဆုထုတ်ထားသော တံဆိပ်ပြားကိုမူ သူသည် လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။
“တာဝန်ခံ၊ ခုနက တံဆိပ်ပြားတွေထဲမှာ မန်ရှန်း လမ်းကြောင်းက ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးအချို့နဲ့ ပတ်သက်နေတာတွေ ပါနေတယ်၊ ပြဿနာ မရှိနိုင်ဘူးလား”
ချန်ဆန်းနန်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။
မီးခိုးရောင် လူကြီးက ပြုံးပြီး ခေါင်းခါသည်။
“ဘာ ပြဿနာ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ချင်းယီခန်းမရဲ့ စည်းမျဉ်းကို အဲဒီကောင်တွေလည်း သိကြတာပဲ၊ လက်စားချေဖို့ ကြိုးစားရင် မန်ရှန်း လမ်းကြောင်းမှာ သူတို့ ဆက်နေလို့ မရအောင် လုပ်လိုက်မှာပေါ့”
……
“သေစမ်း၊ မင်းက ဘယ်သူလဲ ”
“ချင်းယီခန်းမမှ လုပ်ကြံသူ”
“ဟူး ဘယ်သူက ငါ့ကို ဆုထုတ်ထားတာလဲ ”
“စကားများ မနေနဲ့”
“ငါ့ကို မသတ်နိုင်ရင် ကြည့်နေလိုက် ”
အတွင်းကမ္ဘာ နှစ်ခုသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားသည်။
နှစ်ဖက်စလုံးသည် မိမိတို့၏ အကောင်းဆုံး နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို အသုံးပြုကာ တစ်ဖက်လူကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းကြသည်။
အချိန်ဘယ်လောက် ကြာသွားမှန်း မသိ၊ ပြိုင်ဘက်က အားကုန်ပြီး သေဆုံးသွားသောအခါ ဖန့်ချန်တွင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော ခံစားချက် တစ်ခု ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
“နေမင်းခုနစ်ပါး ခန်းမအဆင့်ရှိတဲ့ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ပစ်မှတ်မျိုးကသာ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို အမှန်တကယ် လေ့ကျင့်နိုင်မှာ”
ဖန့်ချန်က စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။
သူသည် ဒိန်ရွှမ်အသီးကို သောက်သုံးထားပြီး ဖြစ်သည်၊ ခုနက တိုက်ပွဲမှာလည်း အတော်လေး ကျေနပ်စရာကောင်းသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခု လိုအပ်နေသလို ခံစားရသည်။
ဒီလောက်အဆင့်မျိုးနဲ့တော့ သန့်စင်သော နေရာအဆင့်ကို ကျော်လွန်ခြင်း အဆင့်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ဆိုတာ နည်းနည်း ခက်ခဲနေသည်။
“အရှင်၊ မင်း ဒီလို ပြိုင်ဘက်မျိုးနဲ့ တွေ့တဲ့အခါ အင်အားချင်း တူနေရင်တောင် မင်းကပဲ အနိုင်ရဖို့ ပိုများတယ်၊ အန္တရာယ် ဆိုတာ နည်းနည်း လိုအပ်နေသလိုပဲ။”
လီဝူက ချီတုံချတုံနှင့် သတိပေးသည်။
ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။
“မင်း ပြောတာ မှန်တယ်၊ အန္တရာယ် ဆိုတာ နည်းနည်း လိုအပ်နေတာပဲ ”
“အရှင်၊ နည်းနည်း မဟုတ်ဘူး၊ တစ်စက်ကလေး လိုနေတာ……”
လီဝူက ထိတ်လန့်စွာ ပြောသည်။
“တကယ်လို့ နည်းနည်းဆိုရင် တကယ်ပဲ အန္တရာယ် ရှိသွားလိမ့်မယ်။”
“ရိပ်ခြေဗုဒ္ဓနည်းလမ်း ရှိသေးတာပဲ၊ အမှန်တကယ် အခက်အခဲ တွေ့ရင် ထွက်ပြေးဖို့ နည်းလမ်း ရှိတာပေါ့။”
“ဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ”
လီဝူက စိတ်အေးသွားသည်။
“ဒီအချက်ကို သိထားရင် ငါကပဲ အနိုင်ရဖို့ သေချာနေဦးမှာပဲ၊ အမှန်တကယ် လေ့ကျင့်ဖို့ ခက်ခဲနေဦးမှာပဲ”
“ဒါကြောင့် နောက်ပိုင်းမှာ ရိပ်ခြေဗုဒ္ဓ နည်းလမ်းကို ခဏ ရပ်ထားလိုက်မယ် ”
“……”