အခန်း ၃၁၉

အခန်း (၃၁၉) ငါ့ဇနီးကို ဖမ်းဝံ့ရဲတယ်

ရူးသွပ်ဖွယ်ရာ နောက်ထပ် ညတစ်ညဖြစ်၏။

ကျောက်လင်သည် သူ၏ ဇနီးငါးယောက်ဖြစ်သော ချင်းလန်အာ၊ နာလန်ယွီ၊ ယန်ရွှမ်ရွှမ်၊ လိန်ဝမ်ဝမ် နှင့် ကုမုမု တို့နှင့်အတူ တစ်ညတာ ကုန်ဆုံးခဲ့၏။

တိုက်ပွဲ အကြိမ်ရေ မည်မျှပင် ရှိစေကာမူ စနစ်၏ စည်းမျဉ်းများအရ ဇနီးတစ်ယောက်စီသည် ကျင့်ကြံခြင်း တစ်နှစ်စာကိုသာ ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်း +၅။

စနစ်၏ ကိုယ်ပိုင်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ နှစ်ဆယ့်သုံးနှင့်အထက် ရှိနေ၏။

"ငါက လက်ရှိ ကျောက်စိမ်းဗိမာန်နယ်ပယ်ရဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့်မှာ ရောက်နေတာ... ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ဖို့အတွက် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အနှစ်ငါးဆယ်လောက် အချိန်ယူရမယ်လို့ ခန့်မှန်းရတယ်..."

"ဆဋ္ဌမအဆင့်ကို ရောက်ဖို့တောင် ကျင့်ကြံခြင်း နှစ်တွေ အများကြီး လိုအပ်တယ်... သတ္တမအဆင့်၊ အဋ္ဌမအဆင့် ဒါမှမဟုတ် နဝမအဆင့်ကို ထိုးဖောက်ဖို့ဆိုရင်ရော ကျင့်ကြံခြင်း နှစ်ဘယ်လောက်တောင် ကြာဦးမလဲ..."

"နောက်တစ်ဆင့်ကို ထိုးဖောက်ဖို့အတွက် ကျင့်ကြံခြင်း နှစ်ထောင်ချီပြီး အချိန်ယူရမှာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ဒီဇနီးသည် အနည်းငယ်နဲ့တင် နှစ်ဘယ်လောက် ညဘယ်လောက်တောင် အချိန်ယူရမလဲ... ငါ့ရဲ့ ကျောက်ကပ်တွေ ခြောက်ခမ်းသွားရင်တောင် ဆက်ပြီး တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဇနီးသည် အရေအတွက်ကို မဖြစ်မနေ တိုးရမယ်..."

ကျောက်လင်သည် သူ၏ ဘေးတွင် လှဲလျောင်းနေသော ဇနီးငါးယောက်ကိုကြည့်ကာ ရင်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်သည် စနစ်၏ သတ်မှတ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီသော ဇနီးတစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ရန်အတွက် ဒုက္ခသည်စခန်း အသီးသီးသို့ ကိုယ်တိုင် သွားသင့်သည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

အရုဏ်တက်ချိန် ကောင်းကင်ယံသည် လင်းစပြုလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျောက်လင်သည် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာမှ ထွက်ခွာလာခဲ့၏။

အသံထက်မြန်သော ကျောပိုးအိတ်ကို လွယ်ထားလျက် ကျောက်လင်သည် အသံလှိုင်းပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ လေထုထဲသို့ ဖြတ်သန်းပျံသန်းသွားရင်း လေပြင်းတစ်ပြိုက်ကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျောက်လင်သည် ကျောက်စိမ်းခန္ဓာနယ်ပယ်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ သို့မဟုတ်ပါက ကောင်းကင်ယံတွင် ဤမျှ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ပျံသန်းနေစဉ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အေးခဲတောင့်တင်းသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း အရိုးကွဲမတတ် အေးခဲနေမှုကြောင့် ကျောက်လင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ပုံမှန်အပူချိန်တွင် ရှိနေစေရန်အတွက် ဟောက်ယန်ကျင့်စဉ်ကို အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေစေရန် တွန်းအားပေးခံလိုက်ရသည်။

မိနစ်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ကျောက်လင်သည် မင်ချွမ်မြို့အနီးရှိ ချင်းယာမြို့သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

လေထဲတွင် ကျောက်လင်သည် အသံထက်မြန်သော ကျောပိုးအိတ်ကို ချွတ်လိုက်ကာ စနစ်နေရာလွတ်ထဲသို့ ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး ချင်းယာမြို့ပေါ်သို့ ကိုယ်တိုင်ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

လင်းယုန်မျက်လုံးကဲ့သို့ ထက်မြက်သော သူ၏ အမြင်အာရုံဖြင့် ကျောက်လင်သည် ဒုက္ခသည်များ၏ တည်နေရာကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့၏။

ထိုအချိန်၌ ဒုက္ခသည် နှစ်သောင်းနီးပါးခန့်သည် ဆန်ပြုတ်ကျဲကျဲအတွက် တန်းစီနေကြသည်။

ဆန်ပြုတ်ပုံးနှစ်ဆယ်နှင့် ဒုက္ခသည် အုပ်စု နှစ်ဆယ်ရှိနေခြင်းကြောင့် မြင်ကွင်းမှာ အတော်လေး ခမ်းနားနေပေသည်။

ကျောက်လင်သည် ဒုက္ခသည်စခန်း၏ အဝင်ဝတွင် ဆင်းသက်လိုက်၏။

ဤအချိန်တွင် တံခါးများကို မဖွင့်ရသေးသဖြင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ စတင်ရန် အဆင်သင့် မဖြစ်သေးကြောင်း ဆိုလိုပေသည်။

သို့သော်လည်း ကျောက်လင်၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ဒုက္ခသည်စခန်း စီမံခန့်ခွဲသူများ အကြားမှ စကားပြောသံများကိုလည်း သူ ကြားနေရ၏။

"ဒီမနက်စာ စားပြီးတာနဲ့ ဒုက္ခသည် အများစုကို မင်ချွမ်မြို့က ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာဆီ ပို့ဆောင်ရလိမ့်မယ်..."

"ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာမှာ အလုပ်ရုံတွေ အများကြီး ဖွင့်ထားတဲ့ နယ်ခြားစောင့်တပ်သားတစ်ယောက် ရှိတယ်လို့ ငါ ကြားထားတယ်... အဲ့ဒီမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ ဒုက္ခသည်တွေ အများကြီး လိုအပ်နေတယ်တဲ့လေ..."

"တာဝန်ခံကတော့ ဒုက္ခသည် အများစုကို ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာဆီ ပို့ဖို့ သဘောတူထားတယ်... ဒါပေမဲ့ သူက အရမ်းတင့်တယ်လှပတဲ့ အမျိုးသမီးငယ်တချို့ကို သဘောကျနေပြီး အဲ့ဒီအမျိုးသမီးတွေကို ဝယ်ယူကာ ခရိုင်မြို့ဆီ ပို့ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ..."

"ခရိုင်မြို့ကို ပို့မလို့လား... တာဝန်ခံက ရာထူးတိုးချင်နေတာလား..."

"တာဝန်ခံရဲ့ ဇနီးက အရမ်းကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ မိန်းမလေ... အဲ့တာကြောင့် သူက တာဝန်ခံကို ဒီအမျိုးသမီးတွေနဲ့ မယားငယ်ထားဖို့ ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ တာဝန်ခံက သူရဲ့ အထွတ်အထိပ်အရွယ်ကို ရောက်နေပြီး ခရိုင်အစိုးရရုံးမှာ ရာထူးတိုးချင်နေတာက သဘာဝကျပါတယ်..."

"တာဝန်ခံသာ ရာထူးတိုးသွားရင် လစ်လပ်သွားတဲ့ တာဝန်ခံနေရာကို ဘယ်သူ ဝင်ယူမလဲ မသိဘူးနော်..."

"..."

ကျောက်လင်သည် စီမံခန့်ခွဲရေးအဖွဲ့ အကြားရှိ စကားဝိုင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။

၎င်းကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ကျောက်လင်၏ နှုတ်ခမ်းများက လှောင်ပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွားကာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်မှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။

ဤသည်မှာ ကျောက်လင်ကိုယ်တိုင် ချင်းယာ ဒုက္ခသည်စခန်းသို့ သွားရောက်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းပင်ဖြစ်သည်။

မူလက တန်ရှောက်အား ပွဲစားအဖြစ် ထားရှိကာ မြို့အသီးသီးမှ ဒုက္ခသည်များကို ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာသို့ ပြောင်းရွှေ့ပေးမည်ဖြစ်၏။ ကျောက်လင်အနေဖြင့် စနစ်၏ သတ်မှတ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီသော အမျိုးသမီးများကို အလွယ်တကူ ရွေးချယ်နိုင်ရန် အိမ်တွင်သာ စောင့်ဆိုင်းနေရန် လိုအပ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ရာထူးအာဏာ ရှိသူများသည် အခွင့်အရေး ပိုရလိမ့်မည်ဟု ကျောက်လင်က တွေးတောထားပြီး ဖြစ်သည်။ စနစ်၏ သတ်မှတ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီသော ထိုလှပသည့် အမျိုးသမီးများသည် ဒုက္ခသည်စခန်း အသီးသီးရှိ အထက်လူကြီးများ၏ သတိထားမိခြင်းကို သေချာပေါက် ခံထားရပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ဤရာထူးကြီး အရာရှိများသည် ထိုအမျိုးသမီးများကို လျှို့ဝှက်စွာ ဖမ်းဆီးထားမည်ဆိုပါက ကျောက်လင်ရရှိမည့် ဇနီးသည် အရေအတွက်ကို လျော့ကျသွားစေမည် ဖြစ်၏။

မူလက ကျောက်လင်သည် ဤဒုက္ခသည်စခန်းများမှ ဒုက္ခသည် အားလုံးကို ဝယ်ယူရန်အတွက် ဒုက္ခသည် တစ်ဦးစီတိုင်းအတွက် ငွေကြွေစေ့ ရာဂဏန်းမျှ အပိုပေးချေခဲ့ရာ ဤဒုက္ခသည်စခန်းများရှိ အထက်လူကြီးများသည် ၎င်းမှနေ၍ ငွေအမြောက်အမြား ရရှိခဲ့ကြသည်။

ထိုရာထူးကြီး အရာရှိများကို ငွေပေးခဲ့ရသော်လည်း သူ လက်ထပ်ရမည့် အမျိုးသမီးကို သူတို့က ခိုးယူသွားမည့် ခံစားချက်မျိုးကို ကျောက်လင် လုံးဝ သည်းမခံနိုင်ပေ။

"ဟေး... သူဌေး...သူဌေးက ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်လာတာလဲ..."

ထိုအချိန်မှာပင် စာမရီလှည်းတစ်စီး ဖြတ်မောင်းလာပြီး လှည်းမောင်းသူမှာ ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာမှ ဖြစ်၏။

အခြားသော မြို့နှစ်ဆယ့်လေးမြို့မှ ဒုက္ခသည်များကို ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာသို့ ပြောင်းရွှေ့ရန်အတွက် ရှန်ချန်းရွှယ်က ပိုင်နက်အတွင်းရှိ လှည်းများ အားလုံးကို စေလွှတ်ခဲ့ပြီး ပြောင်းရွှေ့ရေးတွင် ကူညီရန် မြို့တစ်မြို့စီမှ အမျိုးသား ဒုက္ခသည် တစ်ရာကိုလည်း စေလွှတ်ထားခဲ့သည်။

ဤစာမရီလှည်းပေါ်တွင် ဒုက္ခသည် ဆယ်ဦး ထိုင်နေကြ၏။ သူတို့ ဆင်းလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျောက်လင်အား ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

"သွားပြီး တံခါးခေါက်လိုက်... ဒုက္ခသည်စခန်းထဲ သွားကြမယ်..."

ကျောက်လင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ညွှန်ကြားလိုက်၏။

ကျောက်လင်သည် ချင်းယာ ဒုက္ခသည်စခန်းသို့ အဘယ်ကြောင့် လာခဲ့သနည်း။ အမှန်တရားကို သူတို့အား မည်ကဲ့သို့ ပြောပြနိုင်မည်နည်း။ ယင်းက သူ့အား တစ်စုံတစ်ရာအတွက် အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်နေပုံ ပေါက်သွားစေလိမ့်မည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သူဌေး..."

လှည်းမောင်းသူက ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး တံခါးဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးသွားကာ သစ်သားတံခါးကို သူ၏ လက်သီးဖြင့် ထုလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ဒုက္ခသည်စခန်းမှ ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက တံခါးလာဖွင့်ပေး၏။

"ဒီနေ့ကစပြီး ဒုက္ခသည်စခန်းက ဒုက္ခသည်တွေကို ထပ်မရောင်းတော့ဘူး... မင်းတို့ ပြန်လို့ရပြီ..."

ဝန်ထမ်းဖြစ်သူမှာ တံခါးကို ဖွင့်ရုံသာရှိသေးပြီး ကျောက်လင်တို့ အုပ်စုကို တစ်ချက်လေးပင် မကြည့်ဘဲ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ငါတို့က ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာကနေ ဒုက္ခသည်တွေကို လာခေါ်တာ..."

လှည်းမောင်းသူသည် ဤမောက်မာသော ဝန်ထမ်းကို သည်းခံမည် မဟုတ်ဘဲ တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟင်..."

"အိုး... ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်ခဲ့ကြပါ..."

ထို့နောက် ဝန်ထမ်းဖြစ်သူသည် ကျောက်လင်နှင့် သူ၏ အုပ်စုကို သေချာစွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အပြုအမူ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကာ သူတို့ကို လက်နှစ်ဖက် ဆန့်တန်း၍ နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုလိုက်၏။

ကျောက်လင်သည် ဒုက္ခသည်စခန်းထဲသို့ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားပြီး စုစည်းရာစခန်း အတွင်းသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ဝင်သွားခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် ဒုက္ခသည် အများစုသည် ဆန်ပြုတ် အချို့ကို ရရှိခဲ့ပြီး ဆန်ပြုတ်ကျဲကျဲကို သောက်ရန် စုစည်းရာစခန်းသို့ ပြန်ရောက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်သည် အမျိုးသား ဒုက္ခသည်များကို ကျော်သွားကာ အမျိုးသမီး ဒုက္ခသည်များ စုဝေးနေသည့် တဲသုံးလုံးဆီသို့ တိုက်ရိုက်သွားခဲ့၏။

ကျောက်လင်၏ မျက်လုံးများသည် အမျိုးသမီး ဒုက္ခသည်များအပေါ် ချက်ချင်း ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ကတော့ စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အာရုံစိုက်ထားသည်။

မကြာမီမှာပင် စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ မက်ဆေ့ခ်ျနှစ်ခု ပေါ်လာ၏။

[အမည် - နျိုဟွမ်ယန်]

[အဆင့် - အဆင့်(၃)]

[နျိုဟွမ်ယန်သည် ကျေးရွာတစ်ရွာတွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက ပရိဘောဂ ပြုလုပ်ခြင်းကို လေ့လာရန် နှစ်သက်ခဲ့သည်။]

[အမည် - ကျူးယင်ဟွာ]

[အဆင့် - အဆင့်(၃)]

[ကျူးယင်ဟွာသည် ကုန်သည်မိသားစုတွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် ကြီးပြင်းခဲ့ကာ ထိုနေရာတွင် လူများကို အကဲခတ်နိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့သည်။]

အမျိုးသမီး ဒုက္ခသည် ငါးထောင်နီးပါးထဲမှ စနစ်၏ သတ်မှတ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီသော အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကိုသာ တွေ့ရှိခဲ့ရ၏။

ထို့ပြင် သူတို့အားလုံးက အဆင့်(၃) များသာ ဖြစ်ကြသည်။

ကျောက်လင်၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်းပင် ရေခဲတမျှ အေးစက်သွား၏။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်သည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ တစ်စခန်းလုံးကို လွှမ်းခြုံထားလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ရုံးခန်းတစ်ခုထဲ၌ ဇိမ်ကျကျ မနက်စာ စားနေသည့် အမျိုးသမီးငယ်သုံးဦး ရှိနေကြောင်း ကျောက်လင် တွေ့ရှိသွားခဲ့၏။

"ဟွန့်..."

"မင်းက ငါ့ဇနီးကို ဖမ်းဆီးဝံ့တယ်ပေါ့လေ... သေချင်နေတာပဲ..."

ကျောက်လင်၏ နှုတ်ခမ်းများက လှောင်ပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွားကာ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသစိတ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာ၏။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်သည် ခုန်တက်သွားပြီး ရုံးခန်းအဝင်ဝတွင် တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လိုက်ကာ တံခါးကို ကန်ဖွင့်လိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ..."

ရုံးခန်းထဲတွင် အစားအသောက်များကို နှစ်သက်စွာ စားသုံးနေကြသော အမျိုးသမီး သုံးဦးအပြင် ထိုအမျိုးသမီး သုံးဦးကို မလိုလားအပ်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား တစ်ဦးလည်း ရှိနေ၏။

"ငါက ဘယ်သူလဲ ဟုတ်လား..."

"မင်းက ငါ့ပိုက်ဆံကို ယူထားပြီးတော့ အလှဆုံး အမျိုးသမီး ဒုက္ခသည်တွေကို ဖမ်းထားရဲတယ်ပေါ့လေ... ကိုယ့်အိတ်ကပ်ကိုယ် ပြန်ဖြည့်နေတဲ့ မင်းလို လူယုတ်မာကတော့ သေချင်နေပြီပဲ..."

ကျောက်လင်သည် အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ထိုအမျိုးသားကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။