အခန်း ၁၀၁

အခန်း (၁၀၁) အလွန်လှပသော ပညာတတ်လူငယ်မလေး၏ အားကျမြတ်နိုးမှု

လီလန်သည် ရန်သူ့သူလျှိုဖြစ်သော ဆာတိုရှန်ရီကို အမှတ်မထင် ဖမ်းမိခဲ့ခြင်းက ဟူရွှယ်ယန်ကို အမှန်တကယ်ပင် သဘောကျသွားစေခဲ့သည်၊၊

"တော်လိုက်တဲ့ကောင်လေး..."

"မင်းကို ငါအထင်မမှားဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်၊ မင်းရဲ့ ငါးဖမ်းစွမ်းရည်က အမြင့်ဆုံးပဲ၊ ပြီးတော့ ငါးကြီးတွေကို ဖမ်းနိုင်တဲ့ မင်းရဲ့စွမ်းရည်က ပိုပြီးတော့တောင် ထူးချွန်သေးတယ်..."

သူ စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ကြောင်း ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လီလန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်၊၊

"လောင်ဟူ လူထုထဲကနေ ရန်သူ့သူလျှို သေးသေးမွှားမွှားလေးတစ်ယောက်ကို ဖမ်းမိတဲ့အတွက် ကျွန်တော် ဆုချီးမြှင့်ခံရသင့်တယ်လို့ ထင်လား..."

လီလန်သည် ငွေမက်သူတစ်ယောက်အသွင်ဖြင့် ပြောလိုက်ရာ ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးကို ရယ်မောသွားစေခဲ့သည်၊၊

ဟူရွှယ်ယန်က လီလန်ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်၊၊

"ဒီကလေး ငါ သူ့ကို နည်းနည်းလေး ချီးကျူးလိုက်တာနဲ့ သူ့ရဲ့ ပင်ကိုယ်စရိုက်အစစ်အမှန် ပေါ်လာတာပဲ..."

သို့သော်လည်း အဘိုးအိုသည် ထပ်မံတွေးတောလိုက်ပြန်သည်၊၊ လီလန်၏အဖေ လီတာ့ဟိုင်သည် ခါးဒဏ်ရာရထားပြီး သူ့တွင် ညီမငယ်နှစ်ယောက်လည်း ရှိသေးသည်၊၊ မိသားစုတစ်စုလုံး၏ စားဝတ်နေရေးမှာ သူ၏ ပခုံးပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်၊၊

ကလေးလေးလီသည် လူလေးယောက်ပါသော မိသားစု၏ ရှာဖွေကျွေးမွေးသူဖြစ်ပြီး ထို့အပြင် မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်းက အစာခေါင်းပါးမှုများလည်း ရှိခဲ့သည်၊၊

သူလျှိုတစ်ယောက်ကို ဖမ်းရန်မှာ မခက်ခဲလှသောကြောင့် ဆုလာဘ်တောင်းဆိုခြင်းမှာ ပုံမှန်သာဖြစ်သည်၊၊

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ ဒီကိစ္စအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့၊ ရဲစခန်းက စွန်းရှန်ရီရဲ့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို အတည်ပြုပြီး သူ့ရဲ့ နိုင်ငံတော်သစ္စာဖောက်မှု ပြစ်မှုတွေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သူတို့က မင်းကို ဆုလာဘ်တစ်ခု သေချာပေါက် ပေးပါလိမ့်မယ်..."

ဤခေတ်တွင် ရန်သူ့သူလျှိုများကို သတင်းပေးတိုင်ကြားခြင်းအား သက်ဆိုင်ရာဌာနများမှ ဆုချီးမြှင့်လေ့ရှိသည်၊၊

ပြည်သူလူထုသည် ဤမျှကြီးမားသော စွမ်းဆောင်မှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်၊ အကယ်၍ သူတို့ကို ငွေကြေးနှင့် ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများဖြင့် ဆုမချီးမြှင့်ပါက ပြည်သူများ၏ နှလုံးသားကို အေးစက်သွားစေမည် မဟုတ်ပါလော၊၊

အကယ်၍ သွေးကွဲစေရန် ကြိုးစားနေသော ရန်သူ့သူလျှိုများနှင့် ထပ်မံကြုံတွေ့ရပါက မည်သူက သူတို့ကို သတင်းပို့ရန် တရားမျှတမှု ရှိနေဦးမည်နည်း၊၊

"ဆုလာဘ်ဆို အဆင်ပြေပါတယ်..."

လီလန်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊၊

ရန်သူ့သူလျှိုကို သတင်းပို့ခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်ကို မည်သည့်အချိန်တွင် ပေးမည်ကိုတော့ သူ မသိပေ၊၊

သို့သော်လည်း လီလန်သည် ၎င်းမှာ ဆန်နှင့် ငွေကြေးဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းလိုက်သည်၊၊

ဤအရာများအားလုံးမှာ သူ အရေးတကြီး လိုအပ်နေသော ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်၊၊

"အစ်ကိုလီ ပညာတတ်လူငယ်ရုံးကိုယ်စား အစ်ကိုနဲ့ အစ်ကို့ညီအတွက် ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်..."

လုအန်းနာနှင့် တုံယွီရှုတို့သည် လျှောက်လာကြပြီး တောင်းပန်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊၊

သူတို့သည် စွန်းရှန်ရီနှင့် တူညီသော ပညာတတ်လူငယ်ရုံးမှ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ကျေးလက်ဒေသတွင် အလုပ်လုပ်ရန် ရွှမ်းရွှေရွာသို့ စေလွှတ်ခံရသော ပညာတတ်လူငယ်များ ဖြစ်ကြသည်၊၊ စွန်းရှန်ရီနှင့် သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ပညာတတ်လူငယ်များသည် ဤမျှကြီးမားသော ပြဿနာကြီးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး လူတစ်ယောက်ကိုပင် ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည့်အတွက် သူတို့မှာ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေကြသည်၊၊

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး ဒီကိစ္စက မင်းတို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး..."

လီလန်က သူ့ခေါင်းကို ယမ်းလိုက်သည်၊၊

လူများတွင် အကောင်း သို့မဟုတ် အဆိုး ရှိနိုင်ပြီး ပညာတတ်လူငယ်များမှာလည်း လူများဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့သည်လည်း အကောင်း သို့မဟုတ် အဆိုး ရှိနိုင်သည်သာ ဖြစ်သည်၊၊

လုအန်းနာနှင့် တုံယွီရှုဟူသော အမျိုးသမီး ပညာတတ်လူငယ်နှစ်ဦးမှာ ကြင်နာတတ်ပြီး အသိဉာဏ်ရှိကာ ယဉ်ကျေးကြသည်၊၊ သူတို့သည် သူ၏ ညီမငယ်နှစ်ဦးကို စာဖတ်ရန်နှင့် စာရေးရန် သင်ကြားပေးလိုစိတ်ရှိကြပြီး သူတို့ကို သင်ကြားပေးရန်အတွက် သူတို့ကိုယ်သူတို့ မြှုပ်နှံထားကြသည်၊၊

ဤသည်မှာ စေလွှတ်ခံရသောလူငယ်ဟု ခေါ်သည့်အရာပင် ဖြစ်သည်၊၊

ထိုရန်သူ့သူလျှိုဖြစ်သော စွန်းရှန်ရီနှင့် သူ၏နောက်လိုက်များမှာ မည်ကဲ့သို့သော ပညာတတ်လူငယ်မျိုး ဖြစ်ကြသနည်း၊၊ သူတို့မှာ မြို့မှလာပြီး ရွှမ်းရွှေရွာသို့ အလကားလာစားကာ သေမည့်နေ့ကို စောင့်နေကြသော အသုံးမကျသူများသာ ဖြစ်ကြသည်၊၊

"ဒါနဲ့ ဝေ့ကော်၊ ဂုန်နီအိတ်ကို ငါ့ပေး..."

လီလန်က အသံသြသြဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊၊

ကျန်းဝေ့ကော်သည် ဂုန်နီအိတ်တစ်လုံးကို သယ်ဆောင်ကာ လီလန်နောက်သို့ မြက်ခင်းပြင်တောင် တောအုပ်စိုက်ခင်းအထိ လိုက်ပါလာခဲ့သည်၊၊ အခြားသူများ ထပ်မံလုယက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူသည် ငါးများပါသော ဂုန်နီအိတ်ကို လုံမင်မြစ်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်၊၊

သူသည် ငါးအလေးချိန် ကျင်း (၁၀၀) ကျော်ပါသော ဂုန်နီအိတ်ကို သူ၏ပခုံးပေါ်တွင် ထမ်းကာ မြက်ခင်းပြင်တောင်၏ တောင်စောင်းသို့ သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်၊၊

ကျန်းဝေ့ကော်က ဂုန်နီအိတ်ကို ကမ်းပေးလိုက်ရာ လီလန်သည် ၎င်းကို ဖွင့်လိုက်ပြီး နှင်းကဲ့သို့ဖြူဖွေးနေသော ဝမ်းဗိုက်ပိုင်း ပက်လက်လန်နေသည့် ငါးကြီးတစ်ကောင်ကို ပြသလိုက်သည်၊၊

"ဝိုး... ငါးကြီးတွေ အများကြီးပဲ..."

လုအန်းနာသည် အံ့သြစွာဖြင့် သူမ၏ပါးစပ်ကို ဖုံးအုပ်ကာ အာမေဍိတ်သံပြုလိုက်သည်၊၊

"ဝိုး… အရမ်းများတာပဲ... အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ ဒါတွေအားလုံးကို ရှင့်ဟာရှင် ဖမ်းခဲ့တာလား..."

တုံယွီရှုက မျက်လုံးများကို အံ့သြစွာ ပြူးကျယ်လျက် အာမေဍိတ်သံပြုလိုက်သည်၊၊

ဂုန်နီအိတ်အတွင်းရှိ ငါးကြင်းများမှာ သူတို့၏ လက်ကောက်ဝတ်များထက်ပင် ပိုတုတ်ခိုင်နေပြီး အနည်းဆုံး (၁၀)ကျင်းခန့် အလေးချိန်ရှိကာ ငွေရောင်ငါးကြင်းများမှာ သူတို့၏ ပေါင်တံများထက်ပင် ပိုမိုတုတ်ခိုင်နေပြီး အလေးချိန် ကျင်း(၃၀)ကျော်ခန့် ရှိသည်၊၊ ကြီးမားသော မြက်ငါးကြင်းများနှင့် ကျိယွီငါးကြင်း ဆယ်ကောင်ကျော်လည်း ရှိနေသေးသည်၊၊

"အစ်ကိုလီက တကယ့်ကို အံ့သြစရာကောင်းတာပဲ၊ သူက အမဲလည်းလိုက်နိုင်တယ် ငါးလည်းဖမ်းနိုင်တယ်..."

လုအန်းနာက မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ၊၊

အမျိုးသမီး ပညာတတ်လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သော သူမအတွက် ယခုအချိန်တွင် အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ ရေခဲနှင့် နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကျောက်ဘိုင်တောင်တန်းတွင် လုံလောက်စွာ စားသောက်နိုင်ရန်နှင့် အသက်ရှင်သန်နိုင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်၊၊ သဘာဝအားဖြင့် သူမသည် ကိုယ်တိုင် အမဲလိုက် ငါးဖမ်းနိုင်ပြီး ကိုယ်တိုင် အသားကျင်းရာပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်နိုင်သော လီလန်ကဲ့သို့ သန်မာသည့်သူတစ်ဦးကို အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားမိသွားသည်၊၊

အမျိုးသမီးများသည် မည်သည့်ခေတ် သို့မဟုတ် အချိန်ကာလတွင်မဆို သန်မာသူများကို အမြဲတမ်း အားကျမြတ်နိုးတတ်ကြသည်၊၊

လီလန်နှင့် နှစ်ကြိမ်သာ တွေ့ဆုံဖူးသော်လည်း ဤအမျိုးသားသည် လုအန်းနာကို တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်၊၊

"ဒီကလေးကတော့..."

ကျိုးလျဲ့ရှန်းနှင့် ရှန်းဖူကွေ့တို့က အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်၊၊

လီလန်သည် ရေခဲပြင်ငါးဖမ်းခြင်းကို မည်သည့်အချိန်က သင်ယူခဲ့သနည်း၊၊ သူ၏ ငါးဖမ်းစွမ်းရည်များမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှပြီး သူသည် တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ငါးအကောင်နှစ်ဆယ်ကျော်ကို ဖမ်းမိခဲ့သည်၊၊

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီကို ငါတကယ်ပဲ အားကျတယ်၊ သူက အရမ်းစွမ်းဆောင်နိုင်တာပဲ..."

ရှန်းဖူကွေ့သည် ဂုန်နီအိတ်ထဲရှိ ငါးကြီးများကို ကြည့်ကာ မနာလိုစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊၊

ငါးဖမ်းခြင်းနှင့် အမဲလိုက်ခြင်းမှာ ရွှမ်းရွှေရွာရှိ လူများအတွက် မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလုပ်ငန်း ဖြစ်ခဲ့သည်၊၊

သို့သော် ရှေးစကားရှိသည့်အတိုင်း အရာရာတိုင်းကို ပြည့်စုံစွာ မရနိုင်ပေ၊၊ ရွာရှိ မုဆိုးများနှင့် တံငါသည်များမှာ သီးခြားဘဝများဖြင့် နေထိုင်ကြသည်။ တံငါသည်များမှာ တံငါသည်များဖြစ်ပြီး မုဆိုးများမှာ မုဆိုးများသာ ဖြစ်ကြသည်၊၊ အကယ်၍ သင်သည် အမဲလိုက်နိုင်ပါက သင်သည် ငါးမဖမ်းနိုင်ပေ၊၊

ငါးဖမ်းခြင်းနှင့် အမဲလိုက်ခြင်းမှာ မတူညီသော အရာနှစ်ခု ဖြစ်သည်၊၊

အမဲလိုက်ခြင်းနှင့် ငါးဖမ်းခြင်း နှစ်မျိုးစလုံးတွင် ကျွမ်းကျင်သော လီလန်ကဲ့သို့ မုဆိုးများမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်၊၊

"တော်လိုက်တာ... လီက တကယ်ကို ထူးချွန်တာပဲ... ငါ့ကိုယ်ငါ ရှက်မိလောက်တဲ့အထိ ထူးချွန်လွန်းတယ်..."

ကျိုးလျဲ့ရှန်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊၊

နှိုင်းယှဉ်ခြင်းသည် ပျော်ရွှင်မှု၏ သူခိုးပင် ဖြစ်သည်၊၊ သူသည် လျဲ့ရှန်တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်၍ တောင်ပေါ်သို့ တက်ခဲ့သော်လည်း တောယုန်နှင့် တောကြက် အနည်းငယ်ကိုသာ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သည်၊၊

လီလန်သည် သူ၏ ငါးမျှားတံကို ယူကာ လုံမင်မြစ်သို့ သွားခဲ့သည်၊၊ ကောင်းပြီ၊ သူသည် တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် တစ်ကောင်လျှင် (၁၀)ကျင်းကျော် အလေးချိန်ရှိသော ငါးကြီး ဆယ့်နှစ်ကောင်ကျော်ကို ဖမ်းမိခဲ့သည်၊၊

"ငါးကြီးတွေ အပြည့်ပါတဲ့ ဒီဂုန်နီအိတ်က အနည်းဆုံး ကျင်း(၂၀၀)လောက်တော့ အလေးချိန်ရှိမယ် မဟုတ်လား..."

ကျိုးလျဲ့ရှန်းသည် ငါးများကို လိုချင်တပ်မက်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်၊၊

"မဆိုးပါဘူး… မဆိုးပါဘူး…ကျင်း (၂၀၀)ဆိုတော့ စံနှုန်းထက်တော့ မနည်းဘူး..."

လီလန်သည် ငါးများကို ခပ်ယူရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊၊

“ဟမ်…”

*မဆိုးပါဘူး" ဆိုတာက ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်တဲ့ စကားလဲ... "စံနှုန်းထက် နည်းတယ်" ဆိုတာက ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်တဲ့ စကားလဲ…*

ကျိုးလျဲ့ရှန်းနှင့် ရှန်းဖူကွေ့တို့သည် အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး နှစ်ဦးစလုံး ကူကယ်ရာမဲ့ပြီး ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်ကြသည်၊၊

ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော အဘိုးဟူသည် ရွှမ်းရွှေရွာမှ ရွာလူကြီးနှစ်ဦး၏ မျက်နှာအမူအရာများကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်၊၊

သူသည် သူ၏ ညာဘက်လက်ထဲတွင် သံဘောလုံးနှစ်လုံးကို ကိုင်ထားကာ ၎င်းတို့နှင့်အတူ ကစားနေရင်း သူကိုယ်သူ အတော်လေး ကျေနပ်နေမိသည်၊၊

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးကို လီလန်က အာရုံစိုက်မှုများ လုယူသွားခြင်းဖြင့် အရှက်ကွဲသွားသည်ကို မြင်ရသည်မှာ သူ့ကို အလွန်ပင် သဘောကျစေသည်၊၊

*ငါးဖမ်းတဲ့နေရာမှာ ငါက လီလန်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်းတို့နှစ်ယောက်ကိုပါ အရေအတွက်ပြည့်အောင် ဆွဲခေါ်ပြီး အတူတူ အရှက်ကွဲခံလိုက်မယ်၊ ဒါက မဆိုးတဲ့ အပေးအယူပဲ…*

သေချာသည်မှာ အဘိုးအိုသည် ပါးနပ်ပြီး ယနေ့ လုံမင်မြစ်တွင် လီလန်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ရာ၌ တစ်ကောင်လျှင် (၃)ကျင်းစီ အလေးချိန်ရှိသော ငါးကြင်းငယ် နှစ်ကောင်ကိုသာ ဖမ်းမိခဲ့ကြောင်းကိုမူ သူ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမည် မဟုတ်ပေ၊၊

"ဆရာမလုနဲ့ ဆရာမတုံ ဒီငါးနှစ်ကောင်ကို ပြန်ယူသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အားဖြည့်ဖို့ ငါးစွပ်ပြုတ်လုပ်သောက်လိုက်ပါ..."

လီလန်သည် ဂုန်နီအိတ်ထဲမှ အနည်းငယ်ပိုကြီးသော ကျိယွီငါးကြင်း နှစ်ကောင်ကို ထုတ်ယူကာ လုအန်းနာနှင့် အခြားအမျိုးသမီး ပညာတတ်လူငယ်နှစ်ဦးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်၊၊

သူသည် နောက်ပိုင်းတွင် ကျန်းဝေမင်ထံ ရောင်းချရန်အတွက် ငါးကြင်းနှင့် ခေါင်းကြီးငါးကြင်းကဲ့သို့သော ပိုကြီးသည့် ငါးများကို သိမ်းဆည်းထားရမည် ဖြစ်သည်၊၊

ဤငါးငယ်လေးများအတွက်မူ အချို့ကို ဝေငှပေးနိုင်သည်၊၊

တုံယွီရှုနှင့် လုအန်းနာတို့သည် ယခုအခါတွင် ညီမငယ်များ၏ ဆရာမများ ဖြစ်ကြသည်၊၊ တစ်ဦးက တရုတ်စာကို သင်ကြားပေးပြီး အခြားတစ်ဦးက သင်္ချာ၊ ဂီတနှင့် အနုပညာတို့ကို သင်ကြားပေးသည်၊၊ အကယ်၍ သင်သည် သူတို့ကို အပိုအနည်းငယ်ပေးပါက သူတို့သည် သင်ကြားရေးတွင် ပိုမို စည်းလုံးလာကြမည် ဖြစ်သည်၊၊

"အစ်ကိုလီ.. ဒါ….ဒါက ကျွန်မအတွက်လား..."

လုအန်းနာသည် သူမ၏မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ အပြည့်ဖြင့် ငါးများကို လက်ညှိုးထိုးကာ မေးလိုက်သည်၊၊

ယခုအခါတွင် ရွာ၌ အစာခေါင်းပါးမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်၊ ပြောင်းဖူးမှုန့် (၂)ကျင်းကို အပျိုပေါက်အရွယ် လက်မထပ်ရသေးသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် လဲလှယ်၍ ရနိုင်သည်၊၊

လီလန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပေးလိုက်သော ကျိယွီငါးကြင်းများမှာ သိပ်မကြီးသော်လည်း တစ်ကောင်လျှင် (၁)ကျင်းကျော် အလေးချိန် ရှိကြသည်၊၊

ငါး(၁)ကျင်းသည် အသား(၁)ကျင်းနှင့် ညီမျှသည်၊၊

ငါးသည် ဝက်သားထက် အာဟာရ ပိုမိုပြည့်ဝသည်၊၊ ဆောင်းရာသီတွင် ပူနွေးသော ငါးစွပ်ပြုတ်တစ်ပန်းကန်သည် သင့်ကို နွေးထွေးစေရုံသာမက သင့်အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အာဟာရဓာတ်များကိုပါ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည်၊၊

"ဒါကို ယူထားပါ၊ ဒါက မင်း ငါ့ညီမကို သင်ပေးတဲ့အတွက် ကျူရှင်ခပဲ..."

လီလန်သည် ကျူရှင်ခဟူသော စကားလုံးကို အလေးပေး၍ ပြောလိုက်သည်၊၊

ဘေးနားတွင် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရှန်းနှင့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကျိုးကဲ့သို့သော အခြားလူများလည်း ရှိနေသည်၊၊ အကယ်၍ လူတိုင်းက ငါးတစ်ဝေစုစီ ရသွားပါက သူသည် မည်သည့်ငွေမှ ရနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ၊၊

တုံယွီရှုနှင့် လုအန်းနာဟူသော ဤအမျိုးသမီး ပညာတတ်လူငယ်နှစ်ဦးကိုမူ လက်ဆောင်ပေး၍ ရနိုင်သည်၊၊ လီလန်သည် သူတို့အပေါ် အထူးသဖြင့် လုအန်းနာအပေါ်တွင် ကောင်းမွန်သော အမြင်ရှိပြီး ဖြစ်သည်၊၊ အကယ်၍ လုအန်းနာက စွန်းရှန်ရီအား လူယုတ်မာဟု မပြောခဲ့ပါက လီလန်သည် ဤရန်သူ့သူလျှိုကို ဖမ်းဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ ဤမျှကြီးမားသော စွမ်းဆောင်မှုမျိုးကို ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ၊၊

"ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် အစ်ကိုလီ..."

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ..."

အမျိုးသမီး ပညာတတ်လူငယ်နှစ်ဦးသည် ကြီးမားသော ကျိယွီငါးကြင်း တစ်ကောင်စီကို လက်ခံရယူရင်း ပြုံးရွှင်သွားကြသည်၊၊

[ဒင်... လုအန်းနာ၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ်+၆၀၀]

[ဒင်... တုံယွီရှု၏နှစ်သက်ခြင်းအမှတ်+၅၀၀]

ပညာတတ်လူငယ်ရုံးမှ အမျိုးသမီး ပညာတတ်လူငယ်နှစ်ဦးကို လီလန်က ငါးနှစ်ကောင် ပေးလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရှန်းနှင့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကျိုးတို့မှာ အလွန်ပင် မနာလိုဖြစ်သွားကြသည်၊၊ သူတို့သည် ငါးဂုန်နီအိတ်ကို လိုချင်တပ်မက်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်၊၊

"လီနဲ့ ငါတို့ကြားက ဆက်ဆံရေးအရဆိုရင် သူက အနည်းဆုံးတော့ ငါးကြင်းကြီးတစ်ကောင်တန်ဖိုးလောက်တော့ ရှိသင့်တယ် မဟုတ်လား..."

ကျိုးလျဲ့ရှန်းက ရှန်းဖူကွေ့ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်၊၊

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်..."

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရှန်းက ပြင်းထန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊၊

ကျိယွီငါးကြင်း စွပ်ပြုတ်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် မွှေးကြိုင်လှသည်၊၊ နို့နှစ်ရောင် ငါးစွပ်ပြုတ်မှာ လတ်ဆတ်ပြီး အရသာလည်း ရှိလှသည်၊၊

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဘေးနားတွင် ရပ်နေကာ မျှော်လင့်ချက်များ အပြည့်ဖြင့် လီလန်က ငါးခွဲဝေပေးမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်၊၊

လီလန်သည် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးကို လျစ်လျူရှု၍ မီးဖိုဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ဘေးနားတွင် ကျနေသော အလေးချိန် ကျင်း (၃၀) ရှိသည့် ခေါင်းကြီးငါးကြင်းကို ကောက်ယူပြီး ဂုန်နီအိတ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်၊၊

ထို့နောက် သူသည် မီးဖိုအနီးတွင် စိုက်ထားသော ငါးကင်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်၊၊

"ဝေ့ကော် အဲဒီ ငါးကင်ကိုလည်း ကောက်လိုက်ဦး..."

ကျန်းဝေ့ကော်သည် ငါးကင်ကို ကောက်ယူပြီး လီလန်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်၊၊

မီးဖိုဘေးရှိ ငါးကင်မှာ အကောင်းပကတိ ရှိနေသေးသော်လည်း ပညာတတ်လူငယ်များမှာ ၎င်းကို မထိခဲ့ကြပေ၊၊

လီလန်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသော ငါးကင်ကို ဖမ်းရန် အချိန်ကိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်၊၊ စွန်းရှန်ရီက ၎င်းကို စားတော့မည့်အချိန်တွင်ပင် လီလန်က ၎င်းကို ဖမ်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်၊၊ ၎င်းကို နောက်ပိုင်းတွင် ဆေးကြောပြီး စားသုံးနိုင်သေးသည်၊၊

"အဟွန်း အဲဒီအသုံးမကျတဲ့ စွန်းရှန်ရီက ငါးကြင်းကို ကင်တာက အရမ်းနှမြောဖို့ ကောင်းတာပဲ..."

လီလန်က ငါးကင်ကို ကိုင်ထားရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊၊

ထိုအချိန်တွင် သူသည် တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦး၏ တောက်ပနေသော မျက်လုံးများကို သတိပြုမိလိုက်သည်၊၊

သူတို့သည် ငါးကင်ကို စူးစိုက်စွာ ကြည့်နေကြသည်၊၊

"အဲဒီငါးကင်က... အရမ်းမွှေးတာပဲ၊ ငါ့ရဲ့ အရက်နဲ့သာ မြည်းလိုက်ရရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ..."

"ဟင်း….ငါတောင် သွားရည်ကျလာပြီ..."

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦး၏ မျက်နှာအမူအရာများကြောင့် လီလန်မှာ ရယ်ချင်သွားသည်၊၊

"ကောင်းပြီ ခင်ဗျားတို့ ဒါကို ယူလို့ရတယ်..."

လီလန်သည် သူ၏လက်ထဲရှိ ငါးကင်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်၊၊

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ..."

"ညီကိုကောင်းပဲ.."

[ဒင်... ရှန်းဖူကွေ့၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ်+၂၀၀]

[ဒင်... ကျိုးလျဲ့ရှန်း၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ်+၂၀၀]

ထို့နောက် လီလန်သည် (၁၀)ကျင်းတန် ငါးကြင်းတစ်ကောင်ကို ထုတ်ယူကာ ဟူရွှယ်ယန်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်၊၊

"လောင်ဟူ ဒါက ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် ကတိပေးထားတဲ့ ငါးကြင်းပဲ..."

လီလန်သည် ဟူရွှယ်ယန်၏ အဆင့်မြင့် အမဲလိုက်ခွေးနှင့် ကော့ကေးရှန်း သိုးထိန်းခွေးနှစ်ကောင်အတွက် ကြီးမားသော ငါးကြင်းတစ်ကောင်နှင့် ခေါင်းကြီးငါးကြင်းတစ်ကောင်တို့ကို လဲလှယ်ခဲ့သည်၊၊

အဘိုးအိုသည် (၁၀)ကျင်းတန် ငါးကြင်းကို ချက်ချင်းပင် လှမ်းယူလိုက်သည်၊၊

"နောက်မှ ပိုင်လုံနဲ့ အဲဒီခွေးပေါက်လေးနှစ်ကောင်ကို မင်းအိမ်ဆီပို့ပေးဖို့ လောင်ပါးကို ငါခိုင်းလိုက်မယ်..."

"ဒါဆိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဘိုးဟူ..."

"မင်း အားတဲ့အခါကျရင် စန်းဟော့ရွာကိုလာပြီး ငါ့ကို လာရှာလှည့်ပါ..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အဘိုးအိုသည် လက်တစ်ဖက်တွင် (၁၀)ကျင်းတန် ငါးကြင်းကို ကိုင်ကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်တွင် သံဘောလုံးကြီးနှစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်လျက် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းသွားတော့သည်၊၊

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးဖြစ်သော ကျိုးလျဲ့ရှန်းနှင့် ရှန်းဖူကွေ့တို့သည် ထိုအမျိုးသားနှစ်ဦးကြားရှိ စကားပြောဆိုမှုတစ်ခုလုံးကို နားထောင်နေခဲ့ကြသည်၊၊

"ကော့ကေးရှန်း သိုးထိန်းခွေးလား..."

"ပိုင်လုံလား..."

သူတို့နှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်၊၊

သူတို့သည် မိုက်မဲသူများ မဟုတ်ကြပေ၊၊ လီလန်နှင့် လောင်ဟူတို့ သဘောတူညီမှုတစ်ခု ရရှိသွားသည်ကို သူတို့ သဘာဝကျကျပင် သိနိုင်သည်၊၊

အမဲလိုက်ခွေးအတွက် ငါးဖြင့် လဲလှယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်၊၊

"ဘုရားရေ လောင်ဟူက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီကို ကော့ကေးရှန်း သိုးထိန်းခွေး နှစ်ကောင်တောင် ပေးလိုက်တာလား..."

ရှန်းဖူကွေ့သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်ထားကာ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်၊၊

ကော့ကေးရှန်း သိုးထိန်းခွေးသည် ကြီးမားပြီး ကြမ်းကြုတ်သော မျိုးစိတ်ဖြစ်သည်၊၊ ၎င်းသည် ကြီးမားပြီး ရန်လိုတတ်သည်၊၊ အရွယ်ရောက်ပြီးသော ကော့ကေးရှန်း သိုးထိန်းခွေးတစ်ကောင်သည် ကျင်း (၇၀၀) သို့မဟုတ် (၈၀၀(ခန့် အလေးချိန်ရှိသော တောဝက်ကြီးတစ်ကောင်ထက်ပင် ပိုကြီးသည်၊၊

ဆိုစရာပင်မလိုပင်။ ကော့ကေးရှန်း သိုးထိန်းခွေးများသည် အိမ်နှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို စောင့်ရှောက်ရာတွင် အလွန်ထူးချွန်ကြသည်၊၊

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ကော့ကေးရှန်း သိုးထိန်းခွေးတစ်ကောင်ကို ရရှိပါက သူခိုးများကို မေ့ထားလိုက်ပါ၊၊ တောင်ပေါ်မှ ကျားသစ်များနှင့် ဝက်ဝံများပင်လျှင် ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ခိုးဝင်ရန်အတွက် နှစ်ကြိမ်ပြန်လည် စဉ်းစားရမည် ဖြစ်သည်၊၊

အဘိုးအိုသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း နှစ်ကောင်တောင် ပေးလိုက်သည်၊၊ ထို့အပြင် သူတို့မှာ သူ၏ ခွေးပေါက်လေးများပင် ဖြစ်နေသေးသည်၊၊

ဤအရာက ရှန်းဖူကွေ့ကို အလွန်ပင် မနာလိုဖြစ်သွားစေသည်၊၊

ကျိုးလျဲ့ရှန်းသည် အံ့သြစွာဖြင့် အာမေဍိတ်သံပြုလိုက်သည်၊၊

"အဲဒီကလေးလီက တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ၊ သူက ကော့ကေးရှန်း ခွေးနှစ်ကောင် ထပ်ရသွားသေးတယ်..."

ကျိုးလျဲ့ရှန်း၏ အမြင်တွင် ကော့ကေးရှန်း သိုးထိန်းခွေးပေါက် တစ်ကောင်သည် (၁၀)ကျင်းတန် ငါးကြင်းတစ်ကောင်ထက် များစွာပို၍ တန်ဖိုးရှိသည်၊၊

"နေပါဦး အဘိုးကြီးက ပိုင်လုံနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခု ပြောသွားတာကို ငါ မှတ်မိနေတယ်..."

"ပိုင်လုံဆိုတာက ဘာလဲ..."

ကျိုးလျဲ့ရှန်းက သူ့ကိုယ်သူ တွေးတောနေမိသည်၊၊

"ဟေး…လီ…မင်းကို ငါ တစ်ခုလောက် မေးလို့ရမလား၊ ပိုင်လုံဆိုတာက ဘာလဲ..."

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကျိုးသည် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပြည့်လျှံနေလျက် လီလန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်၊၊

"အို… ပိုင်လုံဆိုတာက ဒီနေ့ ကျွန်တော် ရလာတဲ့ အဆင့်မြင့် အမဲလိုက်ခွေးတစ်ကောင်ပါ..."

"နိုင်ငံခြားခွေးတွေက တကယ့်ကို ကြမ်းကြုတ်တယ်.."

"..."