အခန်း ၁၀၅

အခန်း (၁၀၅) ကလေးကို စားလေ့ရှိသော အရှေ့မြောက်ပိုင်း ဝံပုလွေများ

မာလောင်စန်းသည် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်ကာ ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ အလိုလို ကြည့်လိုက်မိပြီး ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည် ။

"ကျွန်တော်တို့... ဝံပုလွေအမွေးတွေကို တွေ့ခဲ့ရတယ်"

"ဝံပုလွေအမွေးလား"

လီလန်က အံ့အားသင့်သွား၏။

"ဟုတ်ပါတယ် ဝံပုလွေအမွေးတွေပါ မီးခိုးရောင် ဝံပုလွေအမွေးတွေပေါ့ ကျွန်တော့်အစ်ကိုက သိုးခြံထဲမှာ တွေ့ခဲ့တာပါ"

မြက်ခင်းပြင်တောင်၊ ဝက်ဝံနက်တောင်နှင့် တောဝက်တောင်ကြောတို့ကဲ့သို့သော တောင်တန်းများသည် အလွန်ပင် အန္တရာယ်များလှပြီး ဝက်ဝံများ၊ အရှေ့ဖျားကျားသစ်များနှင့် ဆိုက်ဘေးရီးယား ကျားများ၏ နေရင်းဒေသများ ဖြစ်ကြသည် ။

ဟုတ်ပါသည်။ ဝံပုလွေများလည်း ရှိနေကြ၏။

ကျောက်ဘိုင်တောင်တန်း၏ နှင်းဖုံးလွှမ်းနေသော သစ်တောများနှင့် တောင်ပေါင်းတစ်သိန်း၏ ရှေးဦးသစ်တောများတွင် "အရှေ့မြောက်ပိုင်း ဝံပုလွေ" ဟု ခေါ်ဆိုကြသော မီးခိုးရောင် ဝံပုလွေများ နေထိုင်ကြသည် ။

ထိုဝံပုလွေများသည် ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ကြီးမားပြီး အလွန်ပင် ရိုင်းစိုင်းကာ တောင်ပေါ်တွင် အများဆုံး တွေ့ရတတ်သော သားရဲတိရစ္ဆာန်များ ဖြစ်ကြ၏ ။

ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ ဆိုက်ဘေးရီးယား ဝံပုလွေများသည် အုပ်စုလိုက် သွားလာတတ်သော သားရဲများ ဖြစ်ခြင်းပင်တည်း ။

ဆိုက်ဘေးရီးယား ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကို တွေ့ရပြီဆိုလျှင် ဝံပုလွေအုပ်တစ်အုပ်လုံး ရှိနေသည်ဟု မှတ်ယူနိုင်သည် ။

ပုံမှန် ဝံပုလွေအုပ်တစ်ခုတွင် ဝံပုလွေဆယ်ကောင်၊ တစ်ဒါဇင်၊ အကောင်နှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် ထိုထက်ပိုသော မီးခိုးရောင် ဝံပုလွေများ ပါဝင်တတ်ကြ၏ ။

ဝံပုလွေဘုရင်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ဝံပုလွေအုပ်သည် ကျောက်ဘိုင်တောင်တန်း၏ အငြင်းပွားဖွယ်မရှိသော အရှင်သခင်များဖြစ်ကြသည်။ ဝက်ဝံများနှင့် ဆိုက်ဘေးရီးယား ကျားများပင်လျှင် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် နှစ်ခါပြန် စဉ်းစားရပေလိမ့်မည်။

ဝံပုလွေများသည် အလွန်ပင် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော သားရဲတိရစ္ဆာန်များ ဖြစ်ကြပြီး တစ်ကောင်တည်း တိုက်ခိုက်ခြင်းမျိုး ဘယ်တော့မှ မပြုလုပ်ဘဲ အတူတကွ ဝိုင်းဝန်းကိုက်ဖြတ် တိုက်ခိုက်တတ်ကြသည် ။

တောင်ပေါ်သို့ အမဲလိုက်ထွက်သော မုဆိုးတစ်ဦးသည် ဝံပုလွေအုပ်နှင့် မတော်တဆ တွေ့ဆုံမိပါက အသက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်။

လီလန်က တုန်လှုပ်သွား၏။ တောင်ပေါ်ရှိ ဝံပုလွေအုပ်မှာ တကယ်ပဲ အောက်ခြေထိ ဆင်းလာပြီလော ။

သူတို့သည် မာလောင်စန်း၏ အစ်ကိုဖြစ်သူ အိမ်ဝိုင်းထဲသို့ ခိုးဝင်လာပြီး အမဲလိုက်ခွေးကိုပင် လုယူသွားခဲ့ကြသည် ။

လီလန်သည် ထိုအကြောင်းကို တွေးမိလေလေ ပို၍ ကြောက်လန့်လေလေ ဖြစ်လာသည်။ အမဲလိုက်ခွေးများသည် အနံ့ခံနိုင်စွမ်း အလွန်ကောင်းမွန်ကြပြီး တစ်ကီလိုမီတာ သို့မဟုတ် နှစ်ကီလိုမီတာ အကွာအဝေးမှပင် အရှေ့မြောက်ပိုင်း ဝံပုလွေ၏ အနံ့ကို ခံစားမိကာ ၎င်းတို့၏ ပိုင်ရှင်ကို သတိပေးရန် ဟောင်တတ်ကြသည် ။

ဆိုက်ဘေးရီးယား ဝံပုလွေသည် ရွာထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်လာပြီး အမဲလိုက်ခွေးကို လုယူသွားရာ ရွာသားတစ်ယောက်မျှပင် သတိမပြုမိခဲ့ကြချေ ။

အကယ်၍ ဆိုက်ဘေးရီးယား ဝံပုလွေနှင့် အမဲလိုက်ခွေးတို့ ရန်ဖြစ်ကြစဉ် ဝံပုလွေ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ဝံပုလွေအမွေးများ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း မရှိပါက အမဲလိုက်ခွေး ပျောက်ဆုံးမှုမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုအဖြစ်သာ ကျန်ရှိနေမည် ဖြစ်သည် ။

"မင်းအစ်ကိုရဲ့ မိသားစုက မသိလိုက်ဘူးလား"

လီလန်က မေးမြန်းလိုက်သည် ။

ယုတ္တိဗေဒအရ ပြောရလျှင် ဝံပုလွေအုပ်က တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး နေ့ခင်းကြောင်တောင် အိမ်ဝိုင်းထဲ ခိုးဝင်လာပါက အမဲလိုက်ခွေးများက ဟောင်၍ သတိပေးရမည်ဖြစ်ပြီး အိမ်တွင် လူရှိနေပါကလည်း ဘာဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်ရန် လိုက်ကာကို ဆွဲဖယ်ကြည့်ကြမည်သာ ဖြစ်သည် ။

"ကျွန်တော့်မရီးက ကလေးကို ခေါ်ပြီး အိမ်နီးချင်းဆီ အလည်သွားနေလို့ အဲ့ဒီနေ့က အိမ်မှာ မရှိတာပါ၊ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး"

မာလောင်စန်းက ရှင်းပြလိုက်၏ ။

သူ့အစ်ကို မာလောင်တာ့သည် ချောင်တျန်းကျီရွာသား ဖြစ်သော်လည်း သူ၏အိမ်မှာ ရွာ၏ အရှေ့ဘက်စွန်းတွင် တည်ရှိပြီး အခြားအိမ်များနှင့် ဝေးကွာနေသည်။

ထို့ပြင် မာမိသားစု၏ အိမ်မှာ မြက်ခင်းပြင်တောင်ကို နောက်ခံထားပြီး တည်ရှိနေခြင်းဖြစ်သည် ။

ဝံပုလွေအုပ်က တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာရာတွင် အလွန်ပင် တိတ်ဆိတ်လှသဖြင့် သတိပြုမိရန် ခက်ခဲလှသည် ။

"ဒါက အန္တရာယ် အရမ်းများတယ်၊ အကယ်၍ မရီးတစ်ယောက်တည်း ကလေးတွေနဲ့ အိမ်မှာ ရှိနေချိန်မှာ ဝံပုလွေတွေသာ အိမ်ဝိုင်းထဲ ခိုးဝင်လာရင် တူလေးတွေအတွက် အန္တရာယ် ကြီးမားသွားမှာပဲ..."

ကျောက်ဘိုင်တောင်တန်း၏ တာ့ရှင်းအန်းလင်နှင့် ရှင်းအန်းလင်တောင်တန်းငယ်များတွင် ရှိသော မီးခိုးရောင် ဝံပုလွေများသည် ကလေးများကို စားလေ့ရှိကြောင်း သိရှိထားကြသည် ။

အခြားအရာများကို ဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင် ရွှမ်းရွှေရွာတွင် ကလေးတစ်ယောက်သည် စကားနားမထောင်ပါက အရွယ်ရောက်ပြီးသူများက သူ့ကို စကားနားမထောင်လျှင် တောင်ပေါ်သို့ ပစ်ချပြီး ဝံပုလွေများအား ကျွေးပစ်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်လေ့ရှိကြသည် ။

ထိုခြိမ်းခြောက်မှုက အလွန်ထိရောက်ပြီး ကလေး၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူဖျော့သွားကာ ငိုရဲတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ဝံပုလွေများသည် လူနှင့် ကလေးများကို စားကြပြီး တောင်ပေါ်ရှိ ကျားထက်ပင် ပို၍ အန္တရာယ်များကြသည်။

အရှေ့မြောက်ပိုင်း ဝံပုလွေမှာမူ ကွဲပြားသည်။ ထိုသားရဲမှာ အသားစားသည်။

ထို့အပြင် တစ်ကောင်တည်း မဟုတ်ဘဲ အုပ်စုလိုက် ဖြစ်၏။

ဝံပုလွေအုပ်ကြီးမှာ ရက်စက်သော အစွယ်များကို ဖြီးပြကာ သင့်ထံသို့ ပြေးဝင်လာလိမ့်မည် ။

တွေးကြည့်ရုံမျှနှင့်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

မာလောင်စန်းသည် ကြောက်ရွံ့မှုလှိုင်းတံပိုးများ သူ့အပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏ ။

"ကံကောင်းတာက မရီးက အဲ့ဒီနေ့မှာ သူ့ဝမ်းကွဲဆီ ရုတ်တရက် အလည်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လို့ပေါ့..."

"အကယ်၍ ဒီလိုသာ အိမ်မှာရှိခဲ့ရင် တူလေးတွေနဲ့ တူမလေးတွေက အိမ်ဝိုင်းထဲမှာ ဆော့နေကြမှာဖြစ်ပြီး ဝံပုလွေတွေ ရောက်လာရင်..."

မာလောင်စန်းနှင့် လီလန်တို့သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အခြေအနေကို ကောင်းစွာ နားလည်သွားကြသည်။

အမဲလိုက်ခွေးနှစ်ကောင်ကို ဘယ်သူမှ မသိလိုက်ဘဲ လုယူသွားနိုင်သည်ဆိုလျှင် တောင်ခြေမှ ဆင်းလာသည့် ဝံပုလွေမှာ တစ်ကောင်တည်း ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

၎င်းသည် ဆိုက်ဘေးရီးယား ဝံပုလွေ လေးငါးကောင်အနည်းဆုံး ပါဝင်သည့် ဝံပုလွေအုပ်ဖြစ်ရန် အလွန်ပင် ရာနှုန်းမြင့်နေသည်။

"ရဲဘော်မာ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ဆီ လာခဲ့တာလဲ..."

လီလန်က မာလောင်စန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်အဖေက စောစောစီးစီး ဆုံးသွားခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီအမဲလိုက်ခွေး နှစ်ကောင်က သူ့အဖေရဲ့ အမဲလိုက်ခွေးတွေ မွေးခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံးမျိုးဆက်ပဲ။ ကျွန်တော့်အစ်ကိုက ခွေးပေါက်စလေးဘဝကနေ အရွယ်ရောက်တဲ့အထိ ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့တာ၊ သူတို့နဲ့အတူ တောင်ပေါ်ကို အမဲလိုက်ဖို့ မျှော်လင့်ထားပေမဲ့ အခုတော့..."

မာက ခေါင်းငုံ့ကာ သက်ပြင်းကိုသာ ထပ်ခါတလဲလဲ ချနေမိသည်။

"ခွေးကို တောင်ပေါ်က ဝံပုလွေတွေက သယ်သွားတာဆိုတော့ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးက နည်းပါတယ်။ ကျွန်တော့်အစ်ကိုက ဒါကို သိပေမဲ့ လက်မလျှော့ချင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် တောင်ပေါ်ကို ပြန်သွားပြီး ထပ်ရှာဖို့ တွေးနေတာ..."

"သူတို့က ကျွန်တော့်အစ်ကိုရဲ့ အသက်သွေးကြောပါပဲ..."

ဤအမဲလိုက်ခွေး နှစ်ကောင်မှာ မာညီအစ်ကို (မာလောင်စန်းနှင့် မာလောင်တာ့) တို့၏ ဖခင် ပြုစုထားခဲ့သော အိုမင်းသည့် အမဲလိုက်ခွေး၏ မျိုးဆက်များဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသည် ။

သူတို့၏ ဖခင်မှာ ငယ်ရွယ်စဉ်ကပင် ဆုံးပါးသွားခဲ့ပြီး အိုမင်းသည့် အမဲလိုက်ခွေးမှာလည်း သူနှင့်အတူ ပါသွားကာ အမဲလိုက်ခွေးပေါက်စ နှစ်ကောင်ကိုသာ ချန်ထားခဲ့ကြသည် ။

ဤခွေးနှစ်ကောင်မှာ သူတို့အတွက် မိသားစုဝင်များသဖွယ်ဖြစ်ပြီး တောင်ပေါ်တွင် အမဲလိုက်သည့်အခါ အတူတကွ သွားလာသော သစ္စာရှိ အဖော်များဖြစ်သလို ဖခင်၏ အမှတ်တရများလည်း ဖြစ်ကြသည်။

ဤကာလအတွင်း အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်မာသည် ဤအမဲလိုက်ခွေး နှစ်ကောင်ကို ရှာဖွေရင်း အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့၏။ သူသည် အနီးနားရှိ ရွာအတော်များများကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် ယနေ့တွင် ထူးခြားလှသော ပိုင်လုံနှင့် ဟေးလုံကို တွေ့မြင်လိုက်ရပြီးနောက် မာလောင်စန်းသည် မျှော်လင့်ချက် တစ်စုံတစ်ရာကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဤခွေးဘုရားနှစ်ကောင်ကို ဦးဆောင်ပြီး ရှာဖွေကူညီပေးရန် လီလန်ကို တောင်းဆိုရန် တွေးမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို မင်းက မင်းရဲ့ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ အမဲလိုက်ခွေးတွေကို ရှာဖို့ ကျွန်တော့်ကို ကူညီခိုင်းတာပေါ့"

လီလန်သည် မာညီအစ်ကိုတို့၏ ခံစားချက်ကို နားလည်နိုင်သည်။ သူသည်လည်း မုဆိုးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တောင်ပေါင်းတစ်သိန်းတွင် တစ်ယောက်တည်း အမဲလိုက်သွားလာသူ ဖြစ်သဖြင့် အမဲလိုက်ခွေးများကို သူ၏ အသက်နှင့်လဲနိုင်သော အဖော်များဟု သတ်မှတ်ထားသည်။

ယခုအခါတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ စစ်ဖော်စစ်ဘက်မှာ ဝံပုလွေများ၏ ခေါ်ဆောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီဖြစ်၍ သူ့ကို ရှာတွေ့အောင် စွမ်းအားရှိသမျှ လုပ်ဆောင်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ အဲ့ဒီခွေးတွေကို အသေရရ အရှင်ရရ တွေ့ချင်ပါတယ်”

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ ခင်ဗျားရဲ့ အမဲလိုက်ခွေးတွေက ကျွန်တော့်အစ်ကိုရဲ့ နှစ်ကောင်ထက် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းပါတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် ကျွန်တော့်အစ်ကိုက တောင်ပေါ်မှာ အဲ့ဒီခွေးနှစ်ကောင်ကို တွေ့ရမယ်လို့ အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေပါတယ်"

မာသည် ကြွေရည်သုတ်လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ကာ တစ်ငုံသောက်ပြီးနောက် ကန်း စားပွဲပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ပြန်ချလိုက်သည်။

သူသည်လည်း ဤတောင်တက်ခရီးမှာ အလွန်အန္တရာယ်များကြောင်း သိရှိထားပြီး အရှေ့မြောက်ပိုင်း ဝံပုလွေများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကိုလည်း သိနေ၏။

ဖို့အပြင် ၎င်းမှာ ဝံပုလွေအုပ်တစ်အုပ်လုံး ဖြစ်ရန်လည်း အလွန်ပင် ရာနှုန်းမြင့်နေသည်။

အကယ်၍ တောင်ပေါ်တွင် ဝံပုလွေအုပ်နှင့် တွေ့ဆုံပြီး ဝိုင်းရံခံရပါက ထိုနေရာတွင်ပင် အသက်ဆုံးရှုံးသွားရန် အလားအလာ များလှသည်။

ထို့ကြောင့် ဤတောင်တက်ခရီးအတွက် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်မာသည် ပြင်ဆင်မှုများစွာ လုပ်ဆောင်ထားပြီး အလွန်ကောင်းမွန်သော ပစ်မှတ်ထားမှု ကျွမ်းကျင်သည့် အတွေ့အကြုံရှိ မုဆိုးအချို့ကို ခေါ်ယူထားကာ အမဲလိုက်ခွေး တစ်ဒါဇင်ကျော်ကိုလည်း ခေါ်ဆောင်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ဤအမဲလိုက်ခွေးများသည် ခေါင်းဆောင်ခွေးတစ်ကောင်သာ လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤတာဝန်မှာ သဘာဝအတိုင်းပင် လီလန်၏ ခွေးဘုရားနှစ်ကောင်ဖြစ်သော ပိုင်လုံနှင့် ဟေးလုံထံသို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

လီလန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် သူ၏ ကြွေရည်သုတ်ခွက်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်ကြမ်းကို တစ်ငုံသောက်လိုက်၏။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ ကျွန်တော့်အစ်ကိုက ခင်ဗျားကို အလကား ခရီးသွားခိုင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်အစ်ကိုက ခင်ဗျား တောင်းဆိုထားတဲ့ ကျောက်ကပ်အားတိုးမြက် ငါးကျင်းကို ပေးမှာဖြစ်ပြီး လင်ဇီးမှိုအသိုက်တစ်ခုရဲ့ အမှတ်အသားကိုလည်း ပေးပါမယ်"

လင်ဇီးမှိုအသိုက်ဆိုသည်မှာ တောင်ပေါ်တွင် လင်ဇီးမှိုများ ပေါက်ရောက်ရာ ဧရိယာကြီးတစ်ခုကို ရည်ညွှန်းသည့် တောင်ပေါ်သားတို့၏ ဒေသန္တရစကားလုံး ဖြစ်သည် ။

တောင်ပေါ်မုဆိုးများသည် ဤနေရာမှာ လင်ဇီးမှို အသိုက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားပြီး မှတ်သားထားကြသည်။ နောင်နွေဦးရာသီတွင် သူတို့သည် မှတ်သားချက်အတိုင်း လိုက်၍ လင်ဇီးမှိုများကို လာရောက်ရိတ်သိမ်းနိုင်ကြသည်။

တောရိုင်း လင်ဇီးမှိုများသည် ဈေးကြီးပြီး လက်ရှိအချိန်တွင် ဆေးဆိုင်များနှင့် ဆေးရုံများတွင် ပြတ်လပ်နေသည်။

မြက်ခင်းပြင်တောင်တွင် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ကြွယ်ဝပြီး ဤကဲ့သို့သော လင်ဇီးမှို အသိုက်များစွာ ရှိကြသည်။

သို့သော် ချုံပုတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သိပ်သည်းသည့် ရှေးဦးသစ်တောထဲတွင် ရှာဖွေရန်မှာ မလွယ်ကူလှချေ။

၎င်းအတွက် အတွေ့အကြုံရှိသော တောင်ပေါ်မုဆိုးများ လိုအပ်ပြီး သို့မဟုတ်ပါက သူတို့သည် လင်ဇီးမှိုနေရာများကို အရင်ရှာဖွေထားပြီး နောက်တစ်နှစ် နွေဦးရာသီတွင်မှ လာရောက်ရိတ်သိမ်းကြသည်။ ကြက်သွန်မြိတ် ရိတ်သိမ်းသကဲ့သို့ တစ်နှစ်လျှင် တစ်ခါ ရိတ်သိမ်းကြခြင်း ဖြစ်သည် ။

ကျောက်ကပ်အားတိုးမြက် ငါးကျင်းနှင့် လင်ဇီးမှိုအသိုက်တစ်ခု ။

မာလောင်စန်း၏ ဤအခြေအနေနှစ်ခု ကမ်းလှမ်းမှုက သူ၏ စိတ်ရင်းအမှန်ကို အမှန်တကယ်ပင် ပြသနေသည်။

"မင်းအစ်ကိုက တခြားဘယ်သူတွေကိုများ ခေါ်ထားသေးလဲ"

ဝံပုလွေအုပ်ကို ရှာဖွေရန် တောင်ပေါ်သို့ အဖွဲ့လိုက် သွားမည်ဆိုလျှင် ကျွမ်းကျင်မှုမရှိဘဲ ဘယ်သူကများ သွားရဲမည်နည်း။ သင်နှင့်အတူ တောင်ပေါ်သို့ လိုက်ပါမည့် အဖော်များသည် အနည်းဆုံး အလွန်ကောင်းမွန်သော ပစ်မှတ်ထားနိုင်စွမ်းရှိသည့် အတွေ့အကြုံရင့် မုဆိုးများ ဖြစ်ရပေမည်။

"ကျွန်တော်လည်း မသိသေးပါဘူး၊ ကျွန်တော့်အစ်ကိုကို နောက်မှ မေးကြည့်ရပါဦးမယ်"

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ ခင်ဗျား... ခင်ဗျား သဘောတူလိုက်တာလား"

ရဲဘော်မာက ဘာဖြစ်နေသည်ကို အမြန်ပင် သဘောပေါက်သွားသည်။

"ကျွန်တော် နောက်ရက်အနည်းငယ်လောက်နေရင် တောင်ပေါ်ကို သွားမှာပါ၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် မင်းရဲ့ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ အမဲလိုက်ခွေးကိုပါ တပါးတည်း ရှာပေးလိုက်ပါ့မယ်"