အခန်း ၁၀၁

အခန်း (၁၀၁)

စက်မှုလုပ်ငန်း၏ နှလုံးသား၊ ကောင်းကင်ဘုံလက်မှုအလုပ်ရုံ စီမံကိန်း

ညအချိန်မှာ မင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေလေ၏။

ဖန်းမိသားစုခြံဝင်း၏ စာကြည့်ဆောင်အတွင်း၌ ဖယောင်းတိုင်မီးရောင်မှာ လင်းထိန်နေလျက်ရှိပြီး ဖန်းဟန်၏ ခန့်ညားသော မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်နေကာ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် နက်နဲစွာ စဉ်းစားတွေးတောနေဟန်များ ပေါ်လွင်နေပေသည်။

သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားရင်း တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေခဲ့လေ၏။

စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေရင်း အခြေခံစက်မှုလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ ဗဟုသုတများကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေလေသည်။

စနစ် အဆင့် (၆) သို့ တက်လှမ်းခြင်းမှ ယူဆောင်လာပေးသော အခြေခံစက်မှုလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ အသိပညာပြမျဉ်း မှာ အလင်းရောင်နှင့် အချက်အလက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ခမ်းနားလှသည့် စာကြည့်တိုက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ သူ၏ဦးနှောက်ထဲတွင် ပွင့်ဟလာခဲ့လေသည်။

ဤသည်မှာ အလွတ်ကျက်မှတ်ထားခြင်း သို့မဟုတ် သွတ်သွင်းခံထားရခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ မွေးရာပါအသိစိတ် ကဲ့သို့ ပေါင်းစပ်သွားခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

သံရိုင်းများကို မည်သို့ရွေးချယ်၍ အချိုးကျရောစပ်ရမည်မှစကာ မီးဖိုကြီးများအတွင်း အပူချိန်ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် ကာဗွန်ဖယ်ရှားခြင်း တုံ့ပြန်မှုများအထိ၊ အလွယ်ကူဆုံးသော မောင်းတံများနှင့် စက်သီးများမှစ၍ ရှုပ်ထွေးလှ သော ဂီယာအစုအဝေးများ၏ ဒီဇိုင်းနှင့် စွမ်းအင်ကူးပြောင်းမှု တွက်ချက်ခြင်းများအထိ၊ ရေအားစွမ်းအင်ပြောင်း လဲခြင်းမှစ၍ အခြေခံအကျဆုံးဖြစ်သော အက်ဆစ် ဘေ့စ် ဆား ဓာတုတုံ့ပြန်မှုများနှင့် လျှပ်စစ်သံလိုက် ညှို့ငင် ခြင်းဖြစ်စဉ်များအထိ ပါဝင်လေသည်။

ခေတ်သစ်စက်မှုယဉ်ကျေးမှု၏ ရေတွက်၍မရနိုင်သော အခြေခံအသိပညာများမှာ မရေရာသော သဘောတရား များ မဟုတ်တော့ဘဲ အရှင်းလင်းဆုံးသော ဖွဲ့စည်းပုံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ မွေးရာပါကဲ့သို့ သူ၏ဝိညာဉ် နက်ရှိုင်းရာနေရာတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်သွားခဲ့လေသည်။

ယခင်က သေနတ်များ၊ ဒရုန်းများ သို့မဟုတ် မျိုးဗီဇအဆင့်မြှင့်တင်ရေးအရည်များ ဖြစ်စေကာမူ သူသည် ခေတ်သစ်ကမ္ဘာနှင့် ရှေးဟောင်းကမ္ဘာတို့ကြားရှိ သတင်းအချက်အလက်နှင့် နည်းပညာ ကွာဟချက်များကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ အဖျက်စွမ်းအားပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့သည့် ပစ္စည်းသယ်ယူသူ သို့မဟုတ် အခွင့်အရေးသမားတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ခဲ့လေသည်။

ထိုအရာများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အသုံးပြုလာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း ရှားပါးလာကာ နောက်ဆုံးတွင် အမြစ်မရှိသော ဗေဒါပင်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အရာအားလုံး ကွဲပြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ဤအသိပညာများဖြင့် သူသည် ဤလောကရှိ အရာခပ်သိမ်းကို အစမှနေ၍ ဖန်တီးနိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

သူသည် စနစ်စတိုးဆိုင်အပေါ် မှီခိုနေရသော ပစ္စည်းသယ်ယူသူတစ်ဦး မဟုတ်တော့ဘဲ ခေတ်သစ်တစ်ခုကို လမ်းဖွင့်ပေးနိုင်သော အမှန်တကယ် ဖန်တီးရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ဤခေတ်ကာလ၏ စက်မှုလုပ်ငန်းဖန်တီးသူ ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ရင်ထဲမှ လှိုက်တက်လာသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်လေ၏။

သူ၏ဦးနှောက်ထဲတွင် စက်ကိရိယာခုံတစ်ခု၏ သုံးဖက်မြင် ဖွဲ့စည်းပုံပုံကြမ်း ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ပထမဦးစွာ အေးစက်သော သတ္တုအရောင်များ တောက်ပနေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲကြီးတစ်ကောင် ပေါ်လာခဲ့လေ၏။ ၎င်းမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် တိကျမှုမြင့်မားသော ပုံသွင်းစက်ဟု လူသိများသည့် အခြေခံ တိကျသော စက်ကိရိယာ ပင် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်း၏ ရှုပ်ထွေးသော ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် တိကျသော ဖြတ်တောက်နိုင်သည့် အစွန်းများက အစွမ်းထက်ပြီး စနစ်ကျ သော အလှတရားကို ဖော်ပြနေကာ အမှန်တကယ် စက်မှုလုပ်ငန်း၏ မိခင်စက်ကြီးပင် ဖြစ်ချေသည်။ ၎င်းနှင့် ဆိုလျှင် တိကျမှုမြင့်မားသော ဘောလ်ဘယ်ရင်များ၊ ဂီယာများနှင့် သေနတ်ပြောင်းဝရှိ ရစ်ကြောင်းများကိုပင် ထုတ်လုပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ဒုတိယအနေဖြင့် အမျိုးမျိုးသော ခလုတ်များနှင့် မျက်နှာပြင်ငယ်တစ်ခု ပါဝင်ကာ သေတ္တာငယ်တစ်ခုနှင့် တူသော ခေတ်မီဆန်းပြားသည့် ကိရိယာတစ်ခုဖြစ်သည့် သယ်ဆောင်ရလွယ်ကူသော သတ္တုစမ်းသပ်ကိရိယာ ပင် ဖြစ် လေသည်။ ၎င်းနှင့်ဆိုလျှင် တောင်တန်းများမှစ၍ သတ္တုကြောများအထိ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရာခပ်သိမ်း၏ ဖွဲ့စည်းပုံ များမှာ ၎င်း၏ရှေ့မှောက်တွင် အထင်းသား ပေါ်လွင်လာမည် ဖြစ်ပေသည်။

စက်မှုလုပ်ငန်း၏ အင်ဂျင်နှင့် ရှာဖွေစူးစမ်းမှု၏ မျက်လုံးပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် သူသည် စက်မှုဇုန်တစ်ခုကို သေချာပေါက် ဖန်တီးနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ဖန်းဟန်၏ အကြည့်များမှာ စားပွဲပေါ်တွင် မီးသွေးဖြင့် ရေးဆွဲထားကာ ကောင်းကင်ဘုံလက်မှုအလုပ်ရုံ စီမံကိန်း ဟု ထင်ရှားစွာ ရေးသားထားသော ပုံကြမ်းတစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့လေ၏။

ဤသည်မှာ သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး၊ ထုတ်လုပ်ရေးနှင့် ဖန်တီးမှုလုပ်ငန်းများကို ပေါင်းစပ်ထားသော သူ၏ လျှို့ဝှက်စက်မှုအခြေစိုက်စခန်း၏ လျှို့ဝှက်အမည်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

စီမံကိန်း၏ ပထမဆုံးအဆင့်မှာ အခြားမဟုတ်ဘဲ သယံဇာတရှာဖွေရေး ပင် ဖြစ်လေသည်။

သတ္တုများနှင့် ကျောက်မီးသွေးသာ မရှိပါက အခမ်းနားဆုံးသော စက်မှုလုပ်ငန်းပုံစံကြီးသည် လေထဲတွင် ဆောက်ထားသော ရဲတိုက်ကဲ့သို့ စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် ဖြစ်လေသည်။

ဖန်းဟန်သည် သူ၏ ဇနီးခြောက်ဦးဖြစ်သော မိသားစု၏ အဓိကအဖွဲ့ဝင်များကို ခေါ်ယူလိုက်လေ၏။

သူသည် သူ၏ အစီအစဉ်များကို ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"နဂါးရှာဖွေခြင်းနဲ့ သူတို့ရဲ့ ခိုအောင်းရာကို စူးစမ်းမယ် ဟုတ်လား... ဝိုး... ခဲအို... အဲဒါက ပုံပြင်စာအုပ်တွေ ထဲက လို ရတနာတွေ အများကြီး ရှာတွေ့နိုင်တဲ့ပုံစံမျိုးလား..."

အပြင်ထွက်ကစားရမည်ဟု ကြားသောအခါ ပိုင်ရွှီကျန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် တောက်ပသွားခဲ့လေ ၏။ သူမသည် သူမ၏ လက်လေးကို ပထမဆုံး မြှောက်လိုက်ကာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မဖုံးကွယ်နိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး အမြန်ဆုံး ထွက်သွားချင်နေသည့်ပုံပင် ပေါက်နေလေ သည်။

လျူရူမေနှင့် ပိုင်ကျီရိုတို့သည် အချင်းချင်း နူးညံ့စွာ ပြုံးပြလိုက်ကြပြီး သူတို့ ခင်ပွန်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်တိုင်းကို အခြေအနေမရွေး ထောက်ခံနေကြလေသည်။ ပိုင်ကျီရိုသည် လိုအပ်သော ခရီးဆောင်အိတ်များနှင့် ထောက်ပံ့ ရေးပစ္စည်းများကို စိတ်ထဲမှ စတင်စီစဉ်နေစဉ် လျူရူမေကမူ သူမ ကိုယ်တိုင်ဖော်စပ်ထားသော ပိုးမွှားနှိမ်နင်း ရေးဆေးနှင့် အရေးပေါ်ဒဏ်ရာလိမ်းဆေးများကို ပိုမိုပြင်ဆင်သင့်မသင့် တွေးတောနေခဲ့ပေသည်။

ဤမိသားစုကြီးထဲသို့ ယခုမှ ဝင်ရောက်လာသော ဇီယင်းမှာ အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ထောင့်တစ်နေရာတွင် တိတ်ဆိတ် စွာ ရပ်နေသော်လည်း သူမ၏ နားများကို စွင့်ထားကာ ဤခရီးစဉ်အတွက် လုံခြုံရေးကိစ္စများကို မွေးရာပါအသိ စိတ်ဖြင့် စတင်တွေးတောနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ယခင်က မြင့်မြတ်သော အဆင့်အတန်းရှိခဲ့ကြသည့် နန်ကုန်းယွင်ရှူနှင့် ရှောင်ရူရွှီ တို့ နှစ်ဦးတည်းသာ မျက်နှာ ပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေခဲ့ကြပေသည်။

အထူးသဖြင့် ရှောင်ရူရွှီဖြစ်ပြီး သူမသည် ယခုအခါ ဖန်းဟန်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသော်လည်း သူမ၏ ရင်ဘတ်နက်ရှိုင်းရာမှ ဘုရင်မတစ်ဦး၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိသေးပေ။ သူမသည် ဤ ကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသည့် နဂါးရှာဖွေခြင်းနှင့် ဂူစူးစမ်းခြင်း ကိစ္စရပ်အပေါ် မွေးရာပါအသိစိတ်ဖြင့် ဖယ်ကြဉ်ချင်စိတ်နှင့် ရှုပ်ထွေးမှုတို့ကို ခံစားနေရလေသည်။

ဤအရာအားလုံးတွင် သူမ မည်သည့်နေရာမှ ပါဝင်နိုင်မည်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူမသည် အလှပြပန်းအိုး တစ်လုံးမျှသာ ဖြစ်နေပါသလားဟု တွေးတောနေမိလေ၏။

ဖန်းဟန်သည် သူမ၏ အတွေးများကို မြင်ယောင်နေပုံရလေသည်။ သူသည် ရှောင်ရူရွှီအနီးသို့ လျှောက်သွားကာ နှုတ်ခမ်းတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းထားလျက် ညင်သာစွာ ပြောလိုက်လေ၏။

"ရူရွှီ... မင်းက ဒီနဂါးရှာဖွေရေးခရီးစဉ်အတွက် မပါမဖြစ် လိုက်ခဲ့ရမယ်..."

ရှောင်ရူရွှီမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမ၏ ကြည်လင်၍ အေးစက်သော ဖီးနစ်မျက်လုံးများကို ပင့်တင်ကာ သူ့အား ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

ဖန်းဟန်က ဖြည်းညင်းစွာနှင့် သေချာပေါက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"မင်းက မဟာကျင်းမင်းဆက်ရဲ့ နဂါးစွမ်းအင်တွေကို သယ်ဆောင်ထားတဲ့ အစစ်အမှန် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အမွေ ခံပဲ... မင်းရဲ့ အစစ်အမှန် နဂါးစွမ်းအင်တွေ ရှိနေရင် တောင်တွေ မြစ်တွေကြားထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ရတနာတွေ က ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အမိန့်ကို ခံစားရပြီး ငါ့ကို အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ သူတို့ဘာသာ ပေါ်လာလိမ့်မယ်..."

ဤစကားများကို အလွန်အလေးအနက်ထား၍ ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကံကြမ္မာ၏ ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ ရှောင်ရူရွှီ၏ နှလုံးသားမှာ ရုတ်တရက် ခုန်ပေါက်သွားခဲ့လေ၏။

*ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမွေခံ ဟုတ်လား... နဂါးစွမ်းအင်က ကာကွယ်ပေးထားပြီး... ရတနာတွေက သူတို့ဘာသာ ပေါ်လာမယ် ဟုတ်လား...*

ယုတ္တိဗေဒအရ ထိုအငြင်းပွားမှုမှာ အနည်းငယ် အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု သူမ ခံစားရသော်လည်း လိုအပ်ခံရပြီး တန်ဖိုး ထားခံရသည့် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကိုမူ သူမ မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် ခံစားနေရပေသည်။

မှန်ပေသည်။ သူမသည် အကာအကွယ်ပေးခံရသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးမျှသာ မဟုတ်ပေ။ သူမသည် ယခင်က ဘုရင်မတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူမ၏ သွေးကြောများထဲတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သွေးများ စီးဆင်းနေလေသည်။ ဤနတ်ဘုရားကဲ့သို့သော အမျိုးသား၏ မျက်လုံးထဲတွင် သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ဤမျှလောက် အရေးပါသော နေရာတွင် ရှိနေခဲ့ပေသည်။

အစပိုင်းက ခံစားခဲ့ရသော ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ဖယ်ကြဉ်ချင်စိတ်များမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး လျှို့ဝှက် သော ဝမ်းမြောက်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် အစားထိုးသွားခဲ့လေ၏။

"ကောင်းပါပြီ... ကျွန်မ ရှင်နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပါမယ်..."

သူမသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အေးစက်သော အသံထဲတွင် နူးညံ့မှုအငွေ့အသက်တစ်ခု ပေါ်လွင်နေခဲ့လေသည်။

ထိုသို့ဖြင့် သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် အခမ်းနားဆုံးသော စူးစမ်းရှာဖွေရေးအဖွဲ့ကြီးကို တရားဝင် ဖွဲ့စည်းလိုက် လေတော့သည်။

ဖန်းဟန်က သူ့ကိုယ်သူ ကံကောင်းစေသော မြေနေရာများကို ရှာဖွေပေးသည့် ကောင်းကင်ဘုံဆရာသခင် ဟု ခေါ်ဆိုထားလေသည်။

တက်ကြွပြီး ချစ်စရာကောင်းသော ပိုင်ရွှီကျန်းနှင့် ကျက်သရေရှိပြီး မွန်မြတ်သော ရှောင်ရူရွှီ တို့ နှစ်ဦးမှာ သူ၏ အနီးတွင် အတောက်ပဆုံးသော နဂါးစွမ်းအင်အခြွေအရံ များ ဖြစ်လာခဲ့ကြပေသည်။

နျူအာနှင့် မာပေါ်ကော့ တို့မှာလည်း အရေးကြီးသော တာဝန်များကို ပေးအပ်ခံရပြီး အစောင့်များထဲမှ သေချာစွာ ရွေးချယ်ထားသော အသန်မာဆုံးနှင့် အစွမ်းအစအရှိဆုံး လူတစ်စုကို အသီးသီး ဦးဆောင်ကာ လုံခြုံရေးနှင့် နောက်ဆက်တွဲ တူးဖော်ရေးလုပ်ငန်းများအတွက် တာဝန်ယူရလေသည်။

မထွက်ခွာမီ မြင်ကွင်းက ဖန်းဟန်ကို စိတ်သက်သာရာရမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့လေ၏။

စာကြည့်ဆောင်ထဲတွင် ပိုင်ကျီရိုသည် ရေဘူး၊ ရိက္ခာခြောက်များနှင့် လဲလှယ်ရန် အဝတ်အစားများကို သပ်ရပ်စွာ ခေါက်သိမ်းပေးရင်း ခရီးဆောင်အိတ်ကို ဂရုတစိုက် ပြင်ဆင်နေကာ အဆက်မပြတ် သတိပေးနေလေသည်။

"တောင်တက်လမ်းက ချော်တယ်... ခင်ပွန်း... ခြေလှမ်းကို သတိထားပါနော်..."

ခြံဝင်းထဲတွင် လျူရူမေက သူ့အား မွှေးပျံ့သော ဆေးရည်ပုလင်းငယ်တစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်လေ၏။

"ဒါက အသစ်ဖော်စပ်ထားတဲ့ ပိုးမွှားနှိမ်နင်းရေးဆေးရည်ပါ... နည်းနည်းလိမ်းထားရင် တောင်ပေါ်က ခြင်တွေ အနားမကပ်ရဲတော့ဘူး..."

ခေါင်မိုးများပေါ်နှင့် မည်သူမျှ မမြင်နိုင်သော အရိပ်များထဲတွင် ဇီယင်း၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများက နိုးကြား နေသော သိမ်းငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အစောင့်တစ်ဦးချင်းစီ၏ လက်နက်ကိရိယာများနှင့် ကင်းစောင့်များ ချထား မှုတို့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စစ်ဆေးနေပြီး ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော အန္တရာယ်မှန်သမျှကို အမြစ်ပြတ် ဖြတ်တောက်နေလေ သည်။

ဇနီးမယားများအကြား သဟဇာတဖြစ်ပြီး စနစ်ကျလှသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ဖန်းဟန်မှာ မပြုံးဘဲ မနေနိုင် အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရပေသည်။

*အာဏာ... အလှတရားနဲ့... အနာဂတ်...*

ဤခံစားချက်မှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှပေသည်။

သူသည် မြင်းပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး အမျိုးသမီးများကို လက်ပြနှုတ်ဆက်ကာ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

"သွားကြစို့..."