အခန်း ၁၀၅

အခန်း (၁၀၅)

နတ်ဘုရားရွှံ့စေးနှင့် ရေကာတာ၏ အံ့မခန်းဖွယ် အောင်မြင်မှု

ဖန်းဟန်သည် ကန့်ကွက်မှုအားလုံးကို ပယ်ချကာ အလွန်ခိုင်မာသော ရပ်တည်ချက်တစ်ခုကို ချမှတ်ခဲ့လေ၏။

မြစ်ကြီးတစ်စင်းကို ရေကာတာတည်ဆောက်မည့် ဧရာမစီမံကိန်းကြီးကို တရားဝင် စတင်လိုက်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ဖန်းဟန်သည် စာကြည့်ခန်းထဲတွင် တစ်နေကုန် အောင်းနေခဲ့ပြီး အလွန်အသေးစိတ်ကျသော တည်ဆောက်ရေး ပုံကြမ်းများကို မီးသွေးခဲတံများဖြင့် ကိုယ်တိုင် ရေးဆွဲခဲ့လေသည်။

ရေကာတာနေရာ ရွေးချယ်ခြင်း၊ အုတ်မြစ်၏ အနက်၊ ရေကာတာကိုယ်ထည်၏ ဖွဲ့စည်းပုံ၊ ရေကျော်ပေါက်၏ ဒီဇိုင်းနှင့် ရေလွှဲတူးမြောင်း၏ ဦးတည်ရာ စသည်တို့ ပါဝင်လေ၏။

အသေးစိတ်အချက်အလက်တိုင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မှတ်သားထားပြီး ဒီဇိုင်း၏ ပါးနပ်မှုက နန်းတွင်းတည်ဆောက် ရေးပုံကြမ်းပေါင်းများစွာကို မြင်ဖူးခဲ့ကြသော နန်ကုန်းယွင်ရှုနှင့် ရှောင်ရူရွှီတို့ နှစ်ဦးကိုပင် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့ လေသည်။

၎င်းတို့သည် ထိုဒီဇိုင်းကြောင့် များစွာ အံ့သြမင်တက်သွားခဲ့ကြရပေသည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဤအရာမှာ သာမန်လူသားများ ရေးဆွဲနိုင်သော ပုံကြမ်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ဘုံ နန်းတော်မှ တည်ဆောက်ရေးမှတ်တမ်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေသည်။

သို့သော်လည်း စီမံကိန်းစတင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အကြီးမားဆုံးသော စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုက လူတိုင်း၏ ရှေ့ မှောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

ဤသည်မှာ အမြဲတစေ စီးဆင်းနေသော ဤမြစ်ထဲတွင် အလွန်ခိုင်ခံ့သော ရေကာတာအုတ်မြစ်ကို မည်သို့ တည်ဆောက်ရမည်ဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

လက်မှုပညာရှင်များသည် ရေတွက်၍မရနိုင်သော နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း သစ်သားတိုင် များ စိုက်ထူသည်ဖြစ်စေ၊ ကျောက်တုံးကြီးများ ချထားသည်ဖြစ်စေ လျင်မြန်သော မြစ်ရေက ၎င်းတို့ကို လျင်မြန် စွာ မျောပါသွားစေသဖြင့် တည်ငြိမ်သော အုတ်မြစ်တစ်ခုဖြစ်လာရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

လူတိုင်းမှာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေကြပြီး အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ဟု ထင်မှတ် နေကြချိန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဖန်းဟန်သည် ဆီစိမ်ပုဝါများဖြင့် တင်းကြပ်စွာ ထုပ်ပိုးထားသော ထူးဆန်းသည့် မီးခိုးရောင်အမှုန့်အိတ် ရာပေါင်း များစွာကို တိုက်ရိုက် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့လေ၏။

အဓိက လက်မှုပညာရှင်များနှင့် အလုပ်သမား ထောင်ပေါင်းများစွာ၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူက ဤအမှုန့်ကို နတ်ဘုရားရွှံ့စေး ဟု ခေါ်ဆိုလိုက်လေသည်။

“ဒီနေ့မှာ မင်းတို့အားလုံးကို အစစ်အမှန် အံ့ဖွယ်တစ်ခုကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခွင့်ပေးမယ်...”

ဖန်းဟန်သည် မြစ်ကမ်းဘေးရှိ စင်မြင့်ထက်တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏အသံမှာ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင် တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေ၏။

သူသည် နတ်ဘုရားရွှံ့စေး တစ်အိတ်ကို ယူဆောင်လာရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် သာမန် သဲများ၊ ကျောက်စရစ်ခဲများ၊ ရေတို့နှင့် အချိုးအစားတစ်ခုအတိုင်း ရောနှောကာ သာမန်မီးခိုးရောင် ရွှံ့စေးအသွင် ဖြစ်အောင် မွှေနှောက်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ထိုရွှံ့စေးများကို သစ်သားပြားများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပုံစံခွက်ထဲသို့ လောင်းထည့်စေ ခဲ့လေ၏။

လူတိုင်းမှာ နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြပေသည်။

အချိန်များက တစ်စက္ကန့်ပြီးတစ်စက္ကန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေ၏။

အစပိုင်းတွင် ရွှံ့စေးမှာ မည်သို့မျှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင်မူ အံ့ဖွယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ဖန်းဟန်က သူ၏လူများကို သစ်သားပုံစံခွက်အား ဖယ်ရှားရန် အမိန့်ပေးလိုက်သောအခါ မူလက ပျော့အိနေ သော မီးခိုးရောင် ရွှံ့စေးအရည်များမှာ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော ကျောက်တုံးကြီးအဖြစ်သို့ အမှန်တကယ်ပင် အသွင်ပြောင်းသွားသည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ကြရလေ၏။

အလုပ်သမားတစ်ဦးသည် သူ၏ ရဲစွမ်းသတ္တိကို မွေးကာ သံတူတစ်လက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ကျောက်တုံး ပေါ်သို့ အစွမ်းကုန် ထုချလိုက်လေသည်။

“ချွမ်...”

ပြတ်သားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။ မီးပွားများ အဘက်ဘက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့လေသည်။

သံတူမှာ အနောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားရွှံ့စေးမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကျောက်တုံးပေါ်တွင်မူ အဖြူ ရောင် အရာဟောင်းလေးတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ အနည်းငယ်မျှပင် ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိချေ။

“ဘုရားရေ...”

“အံ့ဖွယ်ပဲ... ဒါ... ဒါက နောက်ထပ် အံ့ဖွယ်တစ်ခုပဲ...”

“ရွှံ့တွေက... ရွှံ့တွေက ကျောက်တုံးဖြစ်သွားတာပဲ... ကျောက်တုံးထက်တောင် ပိုမာကျောတဲ့ ကျောက်တုံးပဲ...”

တိတ်ဆိတ်မှုအနည်းငယ် အကြာတွင် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော စစ်သည်များ၊ အရပ်သားများနှင့် လက်မှုပညာရှင်အားလုံးမှာ လုံးဝကို ရူးသွပ်သွားကြလေတော့သည်။

စင်မြင့်ထက်တွင် လက်ကို နောက်ပစ်ကာ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသော အမျိုးသားကို စိုက်ကြည့်နေကြ သည့် သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲရှိ အကြည့်များမှာ ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုမျှသာ မဟုတ်တော့ဘဲ အကြွင်းမဲ့ ရူးသွပ် မှုနှင့် ခြွင်းချက်မရှိသော ယုံကြည်သက်ဝင်မှုတို့ ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

ယခင်က ကျောက်တုံးကို စမ်းရေဖြစ်စေခြင်း နှင့် အင်မော်တယ်လမ်းညွှန်ခြင်း ဆိုသည့် ဇာတ်လမ်းများမှာ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်နေသေးသည်ဆိုလျှင်ပင်။

ယနေ့၏ ရွှံ့ကို ကျောက်တုံးဖြစ်စေခြင်း မှာမူ သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင်ပင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သော ငြင်းဆို ဖွယ်ရာမရှိသည့် အစစ်အမှန် အံ့မခန်းဖွယ် ဖန်တီးမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့သည် ဖန်းဟန်အပေါ် အနည်းငယ်မျှပင် သံသယ မရှိကြတော့ဘဲ နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုနှင့် ရူးသွပ်မှုတို့သာ ကျန်ရစ်နေခဲ့တော့လေ၏။

ဤကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်ကင်း အခြေခံအဆောက်အအုံ အံ့ဖွယ်အရာ၏ အကူအညီဖြင့် ရေကာတာ တည် ဆောက်ရေး အရှိန်အဟုန်မှာ တစ်နေ့လျှင် မိုင်တစ်ထောင်နှုန်းကဲ့သို့ အလွန် လျင်မြန်သွားခဲ့လေသည်။

ပုံကြမ်းများအတိုင်း လက်မှုပညာရှင်များသည် ဦးစွာပထမ မြစ်ထဲရှိ ဆောက်လုပ်ရေးနယ်မြေကို ဝိုင်းရံရန် ဧရာမ သစ်သားဘောင်ကြီးများကို အသုံးပြုခဲ့ကြလေသည်။ ရေများကို စုပ်ထုတ်ပြီးနောက်တွင်မူ နတ်ဘုရားရွှံ့စေး များ ကို ကျောက်တုံးကြီးများနှင့် ရောနှောကာ ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော ရေကာတာအုတ်မြစ်ကို တည်ဆောက်ရန် လောင်းထည့်ခဲ့ကြလေ၏။

အံ့ဖွယ်အရာကြောင့် လုံးဝ စွဲဆောင်ခံလိုက်ရသော ထောင်ပေါင်းများစွာသော စစ်သည်များနှင့် အရပ်သားများ သည် ယခင်က မကြုံဖူးသော လုပ်ငန်းခွင်စိတ်အားထက်သန်မှုများကို ဖော်ထုတ်လိုက်ကြလေတော့သည်။

ဖန်းဟန်သည် သူတို့ကို မတူညီသော အဖွဲ့များအဖြစ် စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းပေးခဲ့ပြီး ကျယ်ဝန်းသော မြစ်ပြင်ထက် တွင် ဧရာမ ဆောက်လုပ်ရေးစစ်ဆင်ရေးကြီးတစ်ခုကို စတင်ရန်အတွက် နေ့ညမပြတ် အလှည့်ကျ လုပ်ကိုင်စေခဲ့ လေ၏။

လျိုရှီးရွာ ၏ မြစ်ဝှမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် အော်ဟစ်သံများ၊ မြေထုသံများနှင့် သံတူထုသံများက ကောင်းကင် ယံအထိ ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့ပြီး အစွမ်းထက်ကာ စိတ်အားထက်သန်ဖွယ်ကောင်းသော လုပ်ငန်းခွင်တေးသွားတစ်ခု ကို ဖန်တီးနေခဲ့လေသည်။

ဤခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော ဆောက်လုပ်ရေးစီမံကိန်းကြီးတွင် ရင့်ကျက်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော သခင်မဖန်း ဖြစ်သည့် လျူရူမေ သည် ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးအဖြစ် သူမ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းစွမ်းရည်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံပြသခဲ့လေ၏။

သူမသည် လူထောင်ပေါင်းများစွာအတွက် အစားအသောက်များကို ကြီးကြပ်ပေးခဲ့ပြီး ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ကိုင် နေသော အလုပ်သမားတိုင်း အချိန်မီ ပူနွေးသော အစားအစာများနှင့် အသားဟင်းချိုများကို ရရှိစေရန် သေချာ စေခဲ့လေသည်။

သူမသည် အလွန်ပင် စဉ်းစားဆင်ခြင်တတ်ပြီး ပူပြင်းလှသော ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်တွင် အလုပ်သမား များ အပူသက်သာစေရန် အခမဲ့ လက်ဖက်ရည်များ တိုက်ကျွေးမည့် ရွေ့လျားလက်ဖက်ရည်ဆိုင် ဒါဇင်ပေါင်းများ စွာကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့လေ၏။

သူမသည် ရွာမှ အမျိုးသမီးများနှင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအဖွဲ့တစ်ခုကိုပင် စီစဉ်ပေးခဲ့ပြီး မတော် တဆ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိသူ အလုပ်သမားများ၏ ဒဏ်ရာများကို သန့်စင်ရန်နှင့် ပတ်တီးစည်းပေးရန် ဖန်းဟန်ပေး ထားသော အံ့ဖွယ်ဆေးများဖြစ်သည့် အရက်ပျံနှင့် အိုင်အိုဒင်းတို့ကို အသုံးပြုရန် အသင့်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ရာ ကူးစက်ရောဂါနှင့် သေဆုံးမှုအန္တရာယ်ကို များစွာ လျှော့ချပေးနိုင်ခဲ့လေသည်။

သူမသည် နေ့စဉ် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်သို့ ကိုယ်တိုင် လာရောက်ခဲ့လေ၏။

သူတို့ မသိလိုက်ခင်မှာပင် စီမံကိန်းတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသော စစ်သည်များနှင့် အရပ်သားအားလုံးသည် ဤ လှပပြီး ကြင်နာတတ်သော သခင်မအပေါ် နက်ရှိုင်းသော ချစ်ခင်လေးစားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် နတ်ဆေးသမားတော် နှင့် ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးမယ်တော် ဆိုသည့် ဂုဏ်သတင်းသည် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်မှတစ်ဆင့် ချင်းရှီးခရိုင် တစ်ခုလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ပြီး သက်ရှိအင်မော် တယ် ဟူသော ဖန်းဟန်၏ ဂုဏ်သတင်းကိုပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့လေတော့သည်။

ဖန်းဟန်သည် ဤအရာအားလုံးကို အလွန်အမင်း ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ကြည့်ရှုနေခဲ့လေ၏။