အခန်း ၈၂

အခန်း (၈၂) ကိုယ်ပိုင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်

လိုင်းခေါင်းဆောင်နေရာ မရှိလျှင် သူ မည်သို့ဖြစ်သွားမည်နည်း။

သူ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စက်ရုံထုတ်လုပ်မှုလိုင်းတွင် ရုန်းကန်နေရသော ခွေးတစ်ကောင် ပြန်ဖြစ်သွားပေမည်။ သူသည် ထမင်းတစ်လုတ် ပိုစားရရန် တွက်ချက်နေရပြီး အမှားလေးတစ်ခု လုပ်မိသည်နှင့် အချိန်မရွေး သေလမ်းသို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။

သူသည် ထိုတန်ဖိုးရှိသော အနားယူချိန် မိနစ် ၃၀ ကို ဆုံးရှုံးရကာ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုများသော တစ်နာရီ လစာကိုလည်း လက်လွှတ်ရပေမည်။ ထိုအရာများကြောင့်သာ သူ စူပါမားကတ်​၌ ခေါင်းမော့ပြီး မတ်တတ်ရပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။ ထို့ပြင် တခြားလူများထက် သာလွန်သည်ဟု သူ ခံစားနေရသော ခံစားချက်ကိုပင် ဆုံးရှုံးရပေမည်။

ထိုအရာများကို သူ အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ချေ။ လိုင်းခေါင်းဆောင် အဆင့်အတန်းကို ဆုံးရှုံးရမည့်အစား ခေါင်းကို နောက်တစ်ချက် အထုခံလိုက်ရတာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။

အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်နေသော ဤကြောက်ရွံ့မှုက သူ့ကို အပြင်ပန်းတွင် ကြမ်းတမ်းသော်လည်း အတွင်းတွင် အားနည်းနေပုံပေါက်စေပြီး လူအုပ်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်၌ စက္ကူကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေစေပေ၏။

အောက်တွင် ရပ်နေသူ အများအပြားသည် အမြဲတစေ ဖြတ်တောက်ခံနေရသည့် နည်းပါးလှသော ဝင်ငွေများကို ဂရုမစိုက်ကြတော့သောကြောင့် သူ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုများသည် ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် အလွန် ဖြူရော်ပြီး စွမ်းအားမဲ့နေပုံရသည်။ သူတို့သည် ငွေကြေးထက် ပို၍အခြေခံကျသောအရာဖြစ်သည့် ဂုဏ်သိက္ခာ သို့မဟုတ် အသက်ရှူခွင့်ကို ရယူရန်အတွက် သူတို့၏ တိတ်ဆိတ်မှုနှင့် ရပ်တည်ချက်ကို အသုံးပြုနေကြခြင်းပင်။

"ဒဏ်ငွေတပ်မယ် ဟုတ်လား..."

လူအုပ်ကြားထဲမှ အက်ရှရှနှင့် လှောင်ပြောင်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ့အကောင့်ထဲမှာ ဒင်္ဂါးပြား နည်းနည်းလေးပဲ ကျန်တော့တာ... လုပ်လေ... ဖြတ်လိုက်လေ... မင်း သတ္တိရှိရင် အကုန်ယူသွားလိုက်... အကုန်ကုန်သွားတဲ့အချိန်ကျရင် မင်းအတွက် ဘယ်သူက ကျွန်လို အလုပ်လုပ်ပေးဦးမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့..."

အချိန်တခဏအတွင်း လူဆယ်ယောက်ကျော်သည် ချန်ဟောင် ကို ဝိုင်းထားလိုက်ကြပြီး စတင်၍ ထိုးကြိတ် ကန်ကျောက်ကြတော့သည်။ ချန်ဟောင်သည် သူ၏ခေါင်းကိုကိုင်ကာ ခပ်ကွေးကွေးလေး နေလိုက်ပြီး ဒဏ်ရာရမှု အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် ကြိုးစားနေလေ၏။

"မင်းတို့အားလုံး ပုန်ကန်ချင်နေတာလား...."

ထိုအသံသည် ဧရာမ ဖိအားကြီးတစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာပြီး စက်ယန္တရားများ၏တုန်ခါသံကိုပင် လွှမ်းမိုးသွားကာ ရန်ပွဲနှင့်ဆူညံသံများအားလုံးကို ချက်ချင်းငြိမ်ကျသွားစေသည်။

ချန်ဟောင် ကို ဝိုင်းရိုက်နေကြသော ကစားသမားများသည် ဆိုင်းငံ့ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည့်အလား ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကြသည်။

သူတို့၏မျက်နှာများပေါ်ရှိ ရူးသွပ်မှုနှင့် ဒေါသများသည် လျှင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မသိစိတ်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာလေ၏။

လူတိုင်း ဆတ်ခနဲ ရပ်တန့်သွားပြီး အသံလာရာဆီသို့ ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အလုပ်ရုံမှူးသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေပြီး သူ ဘယ်အချိန်က ရောက်လာမှန်း မည်သူမျှ မသိလိုက်ကြချေ။ သူ၏ မျက်နှာသည် ပြာနှမ်းနေပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ ရေစက်များ ကျလာနိုင်လောက်အောင် အုံ့မှိုင်းနေပေ၏။

"ကြည့်ရတာ ပြီးခဲ့တဲ့လက ပြစ်ဒဏ်တွေက မင်းတို့ကို လုံလောက်အောင် မကြောက်လန့်စေခဲ့ဘူး ထင်တယ်..."

အလုပ်ရုံမှူးက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ လေသံတွင် ပါဝင်သော ခြိမ်းခြောက်မှုသည် ကိုင်တွယ်ထိတွေ့နိုင်သော ရေခဲစူးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ယခုလေးတင် လင်းလက်လာသော ပုန်ကန်မှု မီးတောက်ကို ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် တဖန်အေးခဲသွားစေရန် ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မတ်တပ်ရပ်နေသော ကစားသမားများသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ခေါင်းငုံ့ပြီး ဖိအားအောက်တွင် တုန်ယင်မနေကြတော့ချေ။

ပိန်ပါးပါး အမျိုးသားကစားသမား၏ မျက်နှာ ဖြူရော်နေဆဲဖြစ်ပြီး တင်းမာမှုကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသော်လည်း သူ၏ ကျောကို အတင်းအကြပ် မတ်မတ်ထားလိုက်သည်။ အလုပ်ရုံမှူး၏ အေးစက်သော အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း သူ၏ အသံတွင် ဖိနှိပ်ထားသော ဒေါသနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော တည်ငြိမ်မှုတို့ ပါဝင်နေလေ၏။

"သူက ငါ့ကို အရင် စော်ကားတာ..."

သူသည် ယခုလေးတင် ထူမခံလိုက်ရပြီး သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသော ချန်ဟောင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"သူက ဘာတွေ ဘဝင်မြင့်နေတာလဲ... ငါတို့အားလုံးက ကစားသမားတွေပဲ... အပြင်ကနေ ဒီငရဲတွင်းထဲ ပစ်ချခံရတာချင်း အတူတူပဲ... သူက လိုင်းခေါင်းဆောင် ဖြစ်ရုံနဲ့ ဘာလို့ ငါတို့ကို ခွေးတွေလို ခိုင်းစေခွင့် ရှိရမှာလဲ..."

ဤစကားများသည် သော့တစ်ချောင်းကဲ့သို့ တခြားကစားသမားများ၏ နှလုံးသားထဲရှိ သံကြိုးများကို ချက်ချင်းဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါက အမှန်ပဲ... ငါတို့အားလုံးက ဒီနေရာမှာ အလုပ်လုပ်တဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေပဲ... ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ထက် ပိုမြင့်မြတ်နေလို့လဲ..."

"တာဝန်ပြီးအောင် လုပ်ရမှာက မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ လူတွေကို စော်ကားဖို့ သူ့မှာ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ..."

"ငါတို့က အခြေခံ လေးစားမှုလေးပဲ လိုချင်တာ..."

ဆူညံသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသော်လည်း ရှင်းလင်းသော တောင်းဆိုချက်တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားလေ၏။

သူတို့ ခုခံနေသောအရာမှာ ချန်ဟောင် ဆိုသော လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးတည်းကိုသာ မဟုတ်ဘဲ "ကစားသမား အချင်းချင်း ဖိနှိပ်ခြင်း" ဆိုသည့် ဤကောက်ကျစ်သော စနစ်နှင့် သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို နင်းချေရန် စက်ရုံက တမင်တကာ ဖန်တီးထားသော ပတ်ဝန်းကျင်ကိုပင်။

အလုပ်ရုံမှူးသည် ဤကဲ့သို့ တုံ့ပြန်မှုမျိုးကို လုံးဝမျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။

သူသည် ပြဿနာများကို ပြစ်ဒဏ်များနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ဖြေရှင်းရန် အသားကျနေခဲ့လေပြီ။ တစ်ဖက်လူများက ကြောက်ရွံ့မှု တစ်ခုတည်းကြောင့် လက်မလျှော့တော့ချိန်၌ သူ၏နည်းလမ်းများ စတင်၍ ရှုံးနိမ့်လာသည်။

သူ၏ အမူအရာ ပို၍သုန်မှုန်သွားပြီး သူ၏ စူးရဲသော အကြည့်များသည် ဦးဆောင်ခဲ့သော ပိန်ပါးပါးကစားသမားကို ကျရောက်သွားလေ၏။

"စည်းကမ်းတွေက စည်းကမ်းတွေပဲ..."

အလုပ်ရုံမှူးက ဇာတ်ကြောင်းကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"လိုင်းခေါင်းဆောင်က စက်ရုံထုတ်လုပ်မှုလိုင်းကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ တာဝန်ရှိပြီး မင်းတို့ရဲ့ အမှားတွေကို ပြင်ပေးဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတယ်... လိုင်းခေါင်းဆောင်ကို ဖီဆန်တာက ထုတ်လုပ်မှု အစီအစဉ်ကို အနှောင့်အယှက် ပေးတာပဲ..."

"အမှားကို ပြင်ပေးတာက ပြဿနာမရှိဘူး... ဒါပေမဲ့ စော်ကားပြီး မလုပ်ရဘူးလေ..."

ပိန်ပါးပါး ကစားသမားက ချေပလိုက်၏။ သူ အဆုံးသတ် မလှနိုင်သည်ကို သူ သိကောင်းသိနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဆွဲထုတ်မခံရမီ သူ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဖိနှိပ်ထားခဲ့သော ဒေါသများကို ဖွင့်ထုတ်ချင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"တကယ်လို့ သူက သေချာစကားပြောခဲ့ရင် ငါ နားမထောင်ဘဲ နေပါ့မလား... သူ ပါးစပ်ဟလိုက်တာနဲ့ ငါတို့ကို 'အမှိုက်' လို့ ခေါ်တယ် ဒါမှမဟုတ် 'ထွက်သွား' လို့ ပြောတယ်... အဲ့ဒါက ဘယ်လို အမှားပြင်ပေးတာမျိုးလဲ... ဒါက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကို အရေးပါတဲ့လူတစ်ယောက်လို ခံစားရဖို့ သူက အနိုင်ကျင့်နေတာပဲ..."

"မင်း မကျေနပ်ဘူးဆိုရင်လည်း ဖြေရှင်းလိုက်... ဝန်ထမ်းနံပါတ် ၂၇... မင်းကို ... လိုင်းခေါင်းဆောင်ကို ဖီဆန်တဲ့အတွက် တစ္ဆေဒင်္ဂါးသုံးရာ ဒဏ်ငွေတပ်တယ်...ငါ့ကို ဖီဆန်တဲ့အတွက် နောက်ထပ် သုံးရာ... မင်းတို့အားလုံး အခုချက်ချင်း ကိုယ့်နေရာ ကိုယ်ပြန်ကြစမ်း..."

အလုပ်ရုံမှူး၏ အသံသည် အေးစက်သော သံတူတစ်လက်အလား ယခုလေးတင် စုစည်းလာသော ပုန်ကန်မှုအရှိန်အဟုန်လေးကို ရိုက်ချိုးလိုက်သ​ည်။

တစ္ဆေဒင်္ဂါးခြောက်ရာ...

ဤသည်မှာ သာမန်ကစားသမားတစ်ဦး ထမင်းမစား ရေမသောက်ဘဲ သုံးရက်တိတိ အလုပ်လုပ်မှရမည့် ဝင်ငွေတစ်ခုလုံးနီးပါး ဖြစ်ပေ၏။ ဤပြစ်ဒဏ်သည် မည်သူ့ကိုမဆို ကြောက်ရွံ့သွားစေရန် လုံလောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။

ပိန်ပါးပါးကစားသမား၏နှလုံးသား ဆတ်ခနဲ တုန်ရီသွားပြီး သူ၏မျက်နှာ စက္ကူတစ်ရွက်ကဲ့သို့ ဖြူရော်သွားသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ဒေါသနှင့် နာကြည်းမှုအားလုံးကို အတင်းအကြပ် မျိုသိပ်ထားလိုက်ရသည်။ သူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ တိတ်ဆိတ်ပြီး လေးလံသော ခြေလှမ်းများဖြင့် သူ၏ အလုပ်နေရာသို့ ပြန်သွားခဲ့လေ၏။

အကြွင်းမဲ့ အာဏာရှေ့တွင် တစ်သီးပုဂ္ဂလ ခုခံမှုသည် အလွန်အရေးမပါပုံရသည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ တခြားကစားသမားများသည် နှင်းခဲရိုက်ခံရသော ခရမ်းသီးများကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြပြီး ယခုလေးတင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော သတ္တိများ ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူတို့သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သူတို့၏နေရာများသို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ပြန်သွားကြပြီး စက်ရုံထုတ်လုပ်မှုလိုင်းပေါ်ရှိ ထုံကျင်နေသော လူများအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ကွေးကွေးလေး လဲနေပြီး နာကျင်စွာ ညည်းတွားနေသော ချန်ဟောင်သာလျှင် လူတိုင်း၏ လျစ်လျူရှုမှုကို ခံထားရပြီး ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ယခင် "အာဏာ" သည် လူအုပ်ကြီး၏ ထိုးကြိတ်မှုများနှင့် သူ၏ လက်ရှိအထီးကျန်မှုများကြားတွင် လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။

အလုပ်ရုံမှူးသည် ချန်ဟောင်ကို ဒုတိယအကြိမ်ပင် လှည့်မကြည့်တော့ချေ။ သူသည် ရှင်းလင်းရမည့် အမှိုက်တစ်စမျှသာ ဖြစ်နေသည့်အလားပင်။ သူသည် စက်ရုံထုတ်လုပ်မှုလိုင်းနှစ်ခုကြားရှိ စင်္ကြံလမ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏ အေးစက်သောမျက်လုံးများသည် ခေါင်းငုံ့ထားသူတိုင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဝေ့ကြည့်သွားလေ၏။

"ကြည့်ရတာ လူတိုင်းက ချန်ဟောင်ကို အရမ်းမကျေနပ်ကြဘူး ထင်တယ်..."

အလုပ်ရုံမှူး၏အသံ တစ်ဖန်ပြန်၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏လေသံ၌ တိုက်ရိုက် ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုများ နည်းပါးသွားပြီး အဓိပ္ပာယ်ပါသော မေးခွန်းထုတ်မှုများ ပို၍ပါဝင်နေသည်။

"သူက လိုင်းခေါင်းဆောင် အဆင့်အတန်းကို အသုံးပြုပြီးတော့ အာဏာရှင်တစ်ယောက်လို ပြုမူပြီး မင်းတို့ကို အနိုင်ကျင့်တယ်လို့ မင်းတို့ ခံစားရတယ်... ဟုတ်လား..."

ကစားသမားများသည် မော့မကြည့်ရဲကြသော်လည်း လူအများအပြားသည် သူတို့၏ နားများကို စွင့်ထားကြပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားများတွင် မသေချာမရေရာမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

အလုပ်ရုံမှူးက ဒီလိုပြောတာ ဘာသဘောလဲဟု သူတို့ တွေးတောနေကြ၏။

"ငါ မင်းတို့ကို ပြောပြမယ်..."

အလုပ်ရုံမှူးက ဆက်ပြောလေရာ သူ၏အသံက ကြီးမားကျယ်ဝန်းသော အလုပ်ရုံအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"စက်ရုံက လိုအပ်တာက ထိရောက်မှုနဲ့ အရည်အသွေးမီ ထုတ်ကုန်တွေပဲ... ပိုမြင့်မားတဲ့ ထိရောက်မှုကို ယူဆောင်လာပေးနိုင်တဲ့ ဘယ်သူမဆို ဆုလာဘ်တွေ ရရှိပြီးတော့ အာဏာကို ကိုင်စွဲနိုင်လိမ့်မယ်... ချန်ဟောင်က အရင်တုန်းက အဲ့ဒီလို လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်... အဲ့ဒါကြောင့် သူ လိုင်းခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာတာပဲ..."

"တကယ်လို့ မင်းတို့က မကျေနပ်ဘူးဆိုရင် မင်းတို့ကိုယ်တိုင် လိုင်းခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာဖို့ အပြည့်အဝ ကြိုဆိုတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ပုန်ကန်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ်... အဲ့ဒီလိုဆိုရင်တော့ မင်းတို့ရဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို လက်ခံလိုက်... ခုဏက ရန်ပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ လူတိုင်းကို တစ္ဆေဒင်္ဂါးသုံးရာစီ ဒဏ်ငွေတပ်တယ်...ဒါက မင်းတို့ဘာသာမင်းတို့ ရှာကြံလာတဲ့ ဒုက္ခပဲ..."

"ဒုတိယအနေနဲ့... ငါ့မှာ ကြေညာစရာ နောက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်... အခုကစပြီး ကိုယ်ပိုင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စာရင်းတစ်ခုကို ဖွင့်ပေးမယ်... အရည်အသွေးမီနှုန်း အများဆုံးနဲ့ ပထမအဆင့်ရတဲ့ ဘယ်သူမဆို တစ္ဆေဒင်္ဂါး ၁၀၀ ဆုချီးမြှင့်ခံရမယ်... ဒါ့ပြင် အခု လူအများစုရဲ့ အလုပ်နေရာတွေမှာ အမှားအယွင်းနှုန်းက အရမ်းမြင့်မားနေတယ်... ငါတို့ အခု အလုပ်နေရာတွေကို စပြီးလှည့်တော့မယ်... စက်မျက်နှာပြင်က မင်းတို့ရဲ့ အလုပ်နေရာတွေကို ပြန်ပြီးပြသပေးလိမ့်မယ်..."