အခန်း ၁၀၉၉

အခန်း ၁၀၉၉ လုံချန်းအတွက် ဆုတောင်းပေးခြင်း

သူတို့သည် အစောပိုင်း လေ့လာတွေ့ရှိချက်များအပေါ် အခြေခံ၍ ဤနေရာတွင် မည်သို့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို အဓိပ္ပာယ်ဖော်ရန် ကြိုးပမ်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

​အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် ကျန်ရှိသောသူများ၏ အကြံပြုချက် အားလုံးကို ခေါင်းညိတ်၍ သဘောတူလိုက်၏။

​"မင်းတို့ပြောတာ မှန်လိမ့်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်။ ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာနဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့ ဒီကောင်က သူတစ်ဝက်တစ်ပျက်နဲ့ ထားခဲ့တဲ့ အရာကို အဆုံးသတ်ဖို့ ပြန်လာခဲ့တာ နေမှာပါ။ ဒါကတော့ ဒီဟာရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်ပေါ့။ ပျက်စီးသွားတဲ့ မြို့တော်ကြီးလေ" သူက ဆိုသည်။

​"ငါတို့ ထင်တာ မှန်၊ မမှန်ဆိုတာ တစ်ယောက်ယောက်ကို မေးကြည့်ရအောင်။ ဒီလိုကိစ္စတွေကို သိနိုင်မယ့် တော်ဝင်မျိုးနွယ်ထဲက ကျန်ရစ်သူ တစ်ယောက်ယောက်တော့ ရှိမှာပဲ" ဒုတိယမြောက် စေတမန်က လူတစ်ယောက်ကို လိုက်လံရှာဖွေရင်း ပြောလိုက်၏။

​အနီးနားတွင် လူတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူက လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ "ဟေး... နေဦး"

​အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် သူ့အိမ်သို့ လမ်းလျှောက်ပြန်နေစဉ် နောက်က လှမ်းခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

​သူသည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် ထူးဆန်းသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူအချို့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ သူတို့၏ အဝတ်အစားများသည် ဤအင်ပါယာ၏ ပုံမှန်အဝတ်အစားများနှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားနေသော်လည်း ကြည့်ရဆိုးမနေချေ။

​"ဟုတ်ကဲ့... ဘာကိစ္စရှိလို့လဲဗျာ" သူက မေးလိုက်သည်။

​"အာ... ငါတို့က တော်ဝင်မိသားစုဝင် တစ်ယောက်ယောက်ကို ဘယ်မှာ ရှာတွေ့နိုင်မလဲဆိုတာ သိချင်လို့ပါ။ အခုအချိန်မှာ ဒီအင်ပါယာကို တာဝန်ယူ အုပ်ချုပ်နေတဲ့လူပေါ့" ပထမမြောက် စေတမန်က သူ သိလိုသောအရာကို ဖွင့်ဟပြောဆိုလိုက်၏။

​"ဪ... တော်ဝင်မိသားစုနဲ့ တွေ့ချင်လို့လား။ ခင်ဗျားတို့ နည်းနည်း နောက်ကျသွားပြီ" အဘိုးအိုက သက်ပြင်းချရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကျုပ်တို့ မြို့ရဲ့ တစ်ဝက်နီးပါးကို ပျက်စီးစေခဲ့တဲ့ ဒီကပ်ဘေးကြီးထဲမှာ သူတို့အားလုံး သေဆုံးသွားကြပြီ"

​"တော်ဝင်မိသားစုတင် မကဘူး မျိုးနွယ်စု အားလုံးရဲ့ အဓိက အဖွဲ့ဝင်တွေလည်း သေကုန်ကြပြီ။ ဒါနဲ့ ခင်ဗျားတို့က သူတို့ကို ဘာလို့ တွေ့ချင်ရတာလဲ မေးပါရစေ" သူက ဆိုလိုက်၏။

​"အာ... သူတို့အားလုံး သေကုန်ကြပြီ ဟုတ်လား။ ဒါဆို ဒီမြို့ကို ဘယ်သူက ဦးဆောင်နေတာလဲ။ ငါတို့ သူနဲ့ စကားပြောချင်တယ်" အင်မော်တယ်ကမ္ဘာ၏ စေတမန်က ပြောလိုက်သည်။

​"ဦးဆောင်မယ့်လူ မရှိပါဘူး။ ကျုပ်တို့ဘာသာပဲ ကြုံသလို စီမံခန့်ခွဲနေကြတာ"

​"ဦးဆောင်မယ့်လူ မရှိဘူး ဟုတ်လား။ ရပါတယ်... ဒါဆို ငါတို့ရဲ့ မေးခွန်းတွေကို မင်း ဖြေပေးနိုင်မလား" စေတမန်က ဆိုသည်။ "ဒီနေရာမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါတို့ သိချင်လို့ပါ။ မင်းတို့ရဲ့ ဧကရာဇ်က မိစ္ဆာတစ်ကောင်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလား"

​"ကျုပ်တို့ ဧကရာဇ်က မိစ္ဆာနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ ဟုတ်လား။ ဟက်... ကျုပ်တို့ရဲ့ ရဲရင့်တဲ့ ဧကရာဇ်ကတော့ တိုက်ပွဲမှာ ဝင်တောင် မပါနိုင်ဘဲ ပထမ စက္ကန့်မှာတင် အရုပ်တစ်ရုပ်လို သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရတာ။ ဧကရာဇ် တစ်ပါးလို တုံ့ပြန်ခွင့်တောင်မရခဲ့ဘူး" အဘိုးအိုက ထပ်မံ သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်၏။

​"ဪ... ဆိုလိုတာက မင်းတို့ ဧကရာဇ်က အစပိုင်းမှာတင် အဲဒီမိစ္ဆာရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အဲဒီနောက်မှာ မိစ္ဆာက မြို့တော်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာပေါ့" စေတမန်က မေးလိုက်သည်။

​"ဘာမိစ္ဆာလဲဗျာ။ အဲဒီမှာ တိုက်ခိုက်နေကြတာ နှစ်ယောက်ရှိတာ။ ထူးဆန်းတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်က တော်ဝင်စားသောက်ပွဲကို ရောက်လာပြီး ဧကရာဇ်ရဲ့ သမက်တော်ကို စိန်ခေါ်ခဲ့တာလေ။ သမက်တော် မင်းသားနဲ့ အဲဒီထူးဆန်းတဲ့ ကောင်လေးတို့အကြားက တိုက်ပွဲကြောင့်ပဲ အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့တာ။ အဲဒီကောင်လေးကပဲ ဧကရာဇ်ကို သတ်ခဲ့တာပါ" အဘိုးအိုက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

​"အာ... မင်းတို့ ဧကရာဇ်က အဲဒီမိစ္ဆာကို တစ်စက္ကန့်တောင် မခုခံနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ မင်းသားကကျတော့ ခုခံနိုင်ရုံတင်မကဘဲ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့လို့ ဒီလောက်အထိ ပျက်စီးသွားခဲ့တာလို့ ပြောချင်တာလား" စေတမန်က အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

​သူသည် ယခုအချိန်တွင် စတင်မှားယွင်း နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူက သမက်တော်အား တရားမျှတသောသူဟု ထင်မှတ်လိုက်ပြီး ထူးဆန်းသော ကောင်လေးကိုမူ ဧကရာဇ်က စာထဲတွင် လုံချန်းဟု အမည်တပ် တိုင်တန်းထားသောသူဟု ထင်မှတ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​ဧကရာဇ်သည် စာထဲတွင် လုံချန်း၏ အမည်နှင့် သူ ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာအတောင်ပံများအား အသုံးပြုသည့်အကြောင်းကိုသာ ဖော်ပြခဲ့ပြီး လုံချန်းက သူ့သမက် ဖြစ်နေသည့် အချက်ကိုမူ ထည့်သွင်းမပြောခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် လုံချန်းနှင့် တတ်နိုင်သမျှ အလှမ်းဝေးဝေးတွင် နေလိုပြီး သမီးဖြစ်သူကို ဤကိစ္စထဲတွင် မပတ်သက်စေလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​"မှန်ပါတယ်။ အဲဒီနှစ်ယောက်က နာရီပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီးတဲ့ နောက်မှာ အသံတွေ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး နှစ်ယောက်စလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြတာ။ မြင်တဲ့အတိုင်း ပျက်စီးမှုတွေကိုပဲ ချန်ထားခဲ့တာပေါ့။ ကျုပ်တို့ ပုန်းအောင်းနေရာကနေ ထွက်လာတဲ့အချိန်မှာ မြို့ထဲမှာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး မရှိတော့ဘူး" အဘိုးအိုက ဆိုလိုက်၏။

​သူသည် ပုန်းအောင်းမသွားမီ လုံချန်းနှင့် ဝူလျာတို့အကြားက တိုက်ပွဲအစကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး ပုန်းနေစဉ်တစ်လျှောက်လုံး တိုက်ပွဲသံများကိုသာ ဆက်တိုက်ကြားနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

​ကံဆိုးစွာဖြင့် နောက်ပိုင်းတိုက်ပွဲမှာ လုံချန်းနှင့် အခြား တစ်ယောက်တို့အကြား တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်မှန်း သူ မသိရှိခဲ့ချေ။ ဝူလျာမှာမူ လူတိုင်း ပုန်းအောင်းသွားသည့် အချိန်တွင် အသတ်ခံလိုက်ရပြီး ဖြစ်သည်။

​ပထမမြောက် စေတမန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကျန်ရှိသော စေတမန်များကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

​"ငါ ကြားလိုက်ရတဲ့ အရာကို မင်းတို့ကော ကြားလိုက်ကြလား။ လူသားတစ်ယောက်က ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာကို အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ပြီး ဒီလောက်အထိ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့တယ် ဟုတ်လား" သူက မေးလိုက်သည်။ "ဒီကောင်က တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ။ ဒါမှမဟုတ် ပိုပြီး တိတိကျကျ မေးရရင် သူက ဘာကောင်လဲ"

​"ကျုပ်တို့ မင်းသားရဲ့ အမည်က လုံချန်းပါ။ သူက ဒီအင်ပါယာကို ကာကွယ်ရင်းနဲ့ အဲဒီကောင်လေးကို သတ်ပြီး တိုက်ပွဲထဲမှာပဲ ကျဆုံးသွားခဲ့တာလို့ ကျုပ် ယုံကြည်တယ်။ သူက တကယ့်ကို ရဲရင့်တဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ခုပါပဲ" အဘိုးအိုက သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ လက်တင်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်၏။ "သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ် အေးချမ်းပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းပါတယ်။ သူရှိခဲ့လို့သာ ဒီမြို့ရဲ့ တစ်ဝက်က ဘေးကင်းကျန်ရစ်ခဲ့တာ"

​အဘိုးအိုသည် လုံချန်း၏ ဝိညာဉ်အတွက် ကျေးဇူးတင်စကားဆိုကာ ဆုတောင်းပေးနေခဲ့သော်လည်း ထိုထူးဆန်းသော ကောင်လေးသည် အစကတည်းက လုံချန်းအား သတ်ရန် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်ဆိုသည့် အချက်ကိုမူ မေ့လျော့နေခဲ့သည်။

​သူတို့ မင်းသား၏ အမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စေတမန်များသည် လျှပ်စစ်စီးကြောင်း တစ်ကြောင်း ဖြတ်ပြေးသွားသကဲ့သို့ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြရသည်။ လုံချန်းက ဧကရာဇ်၏ သမက်သည်လော။ ယင်းက မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ ဧကရာဇ် တိုင်တန်းထားသည့် ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာက သူ့သမက်တော် ဖြစ်နေသည်လော။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။

​"သူ့နာမည်က ဘယ်သူလို့ ပြောလိုက်တာလဲ။ သမက်တော်ရဲ့ အမည်က" သူက အဘိုးအိုကို ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်၏။

​"မင်းသား လုံချန်းလေ။ ဒီမြို့ထဲက လူတိုင်း သူ့နာမည်ကို သိကြပါတယ်။ ကဲ... ကျုပ်လည်း နောက်ကျနေပြီ။ ဒီဖြစ်စဉ်နဲ့ ပတ်သက်လို့ ကျုပ် သိသမျှ အကုန်ပြောပြပြီးပြီ ထင်တာပဲ။ ကျုပ် သွားတော့မယ်" အဘိုးအိုက ပြန်လည်ဖြေကြားပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

​စေတမန်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သော်လည်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အဘိုးအိုအား ထပ်မံ လှမ်းမခေါ်တော့ချေ။

​"ဒီကိစ္စကို သေချာအောင် တခြားလူတစ်ယောက်ကို ထပ်မေးကြည့်ရအောင်" သူက မေးခွန်းပေါင်းများစွာ ရင်ထဲ၌ လွင့်မျောနေလျက် တခြားလူတစ်ယောက်ကို စတင်ရှာဖွေလိုက်ပြန်သည်။

​မကြာမီမှာပင် သူ နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်ကို တွေ့ရှိသွားခဲ့၏။

​"မင်းတို့ ဧကရာဇ်ရဲ့ သမက်တော် နာမည်က ဘယ်သူလဲ"

​"သူလား... သူ့နာမည်က လုံချန်းပါ။ သူ အခုထိ အသက်ရှင်သေးရဲ့လားမသိဘူး"

​တိုတောင်းသော စကားပြောဆိုမှုအပြီးတွင် ထိုဒုတိယမြောက်လူသည်လည်း ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြန်သည်။

​"ဒါက... အတည်ပြုနိုင်သွားပြီ။ ဧကရာဇ်ရဲ့ သမက်က သူပြောတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံမိစ္ဆာ ဖြစ်နေတာပဲ။ သူက စာထဲမှာ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ပတ်သက်မှုကို ထည့်မရေးခဲ့ရုံပဲ" ပထမမြောက် စေတမန်က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ဆိုလိုက်၏။

​"သူ့ရဲ့ သမက် နေထိုင်သွားတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ သူ ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာ ဖြစ်နေမှန်း ဧကရာဇ်က သိသွားပြီး ငါတို့ဆီ စာရေးလိုက်တာ နေမှာပါ" သူက ထပ်လောင်း ပြောကြားလိုက်သည်။

​"ဒါဆို ဘာဖြစ်လို့ ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာက ထွက်ပြေးသွားတယ်လို့ သူက ရေးထားရတာလဲ" ဒုတိယမြောက် စေတမန်က ဇဝေဇဝါ ဖြစ်လျက် မေးလိုက်၏။

​"အဲဒီကောင် ထွက်သွားလို့ နေမှာပေါ့။ ငါ သေချာအောင် ထပ်မေးကြည့်ဦးမယ်" ပထမမြောက် စေတမန်က ဤတစ်ကြိမ်တွင် အဘွားအို တစ်ဦးကို ထပ်မံရှာဖွေကာ မေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။

​"မင်းသား လုံချန်းက အင်ပါယာအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရင်း ကျဆုံးသွားခဲ့တာလို့ ငါ ယုံကြည်ပါတယ်" ပထမမြောက် စေတမန်က အဘွားအိုကို ပြောလိုက်၏။ ဤနေရာက လူများသည် လုံချန်းကို သူတို့၏ သူရဲကောင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြမှန်း သူ သိရှိထားသဖြင့် စကားအား လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။