အခန်း ၄၇၁
Vol. 48 Ch. 471
အခန်း (၄၇၁) - မဟာတောရိုင်း၊ အမှောင်သခင်နှစ်ပါး။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ဘုရင်နှစ်ပါး(၃)
“အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းတို့အားလုံး စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာထဲ ကျရောက်သွားပြီး ကောင်းကင်မိစ္ဆာမြွေပါမျိုးနွယ်စုက ဒီလောကကနေ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရလိမ့်မယ်”
“ငါ့ကို လွှတ်ပေး... မဟုတ်ရင် ငါ့ကိုယ်ငါ သတ်သေလိုက်မယ်”
ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကောင်းကင်မိစ္ဆာမြွေပါမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ ဆူညံသွားကြသည်။ ဟောက်ကျိုယိုးက ဤမျှ ရက်စက်ပြီး သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်ပင် ဤမျှ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော လှုပ်ရှားမှုမျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။
ရုတ်တရက် ဝူယွမ်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။
“ရှောင်တျောင်း... သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်”
“စိတ်မပူပါနဲ့... သူ ဘာပြဿနာမှ မရှာနိုင်ပါဘူး”
ရှောင်တျောင်းသည် တစ်စက္ကန့်ခန့် တွေဝေသွားသော်လည်း ဝူယွမ်ပြောသည့်အတိုင်းလုပ်ဆောင်ကာ ဟောက်ကျိုယိုးကို လေဟာနယ် ချုပ်နှောင်ခြင်းမှ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
ဟောက်ကျိုယိုးက ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဟားဟား... ဝူယွမ်... မင်းက အရမ်းမောက်မာလွန်းတယ်။ အရှင်သခင်ရဲ့ နည်းစနစ်တွေကို မင်း နည်းနည်းလေးတောင် နားမလည်ပါဘူး။ ဒီနေ့တော့ ကောင်းကင်မိစ္ဆာမြွေပါမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး အပြတ်ရှင်းခံလိုက်ရလိမ့်မယ်”
ချုပ်နှောင်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်သွားသောအခါ ဟောက်ကျိုယိုးမှာ အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်သည်။
သူ၏ လက်ဖဝါးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ဖမ်းဆီးခံထားရသော ဝင်စားခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲ အချို့အပါအဝင် သစ္စာဖောက် ဆယ်ယောက်ကျော်၏ ခန္ဓာကိုယ်များ အားလုံး ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေသည်။
၎င်းတို့သည် အမည်းရောင် သွေးမြူခိုးတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သိပ်သည်း၍ ဆိုးယုတ်သော ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး စွမ်းအင်များ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာကာ ဟောက်ကျိုယိုး၏ ရှေ့တွင် အလျင်အမြန် စုစည်းသွားပြီး အလွန် ကြီးမားလှသော အမည်းရောင် ဝဲကတော့ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ဟောက်ကျိုယိုးသည် အမည်းရောင် ဝဲကတော့ကြီး၏ အနောက်တွင် ရပ်နေသည်။ သူက ဝူယွမ်နှင့် အခြားသူများကို ကြည့်ကာ ခြိမ်းခြောက်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ပခုံးကို လက်ချောင်းဖြင့် ဖြတ်လိုက်သည်။
သွေးများနှင့်အတူ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသော လက်မောင်းတစ်ခုက အမည်းရောင် ဝဲကတော့ကြီးထဲသို့ ပစ်ဝင်သွားသည်။
“ကြိုဆိုပါတယ် ဘုရင်မင်းမြတ်၊ ကောင်းကင်မိစ္ဆာမြွေပါမျိုးနွယ်စုကို သွေးနဲ့ ဆေးကြောပေးပါ”
သွေးများက အမည်းရောင် ဝဲကတော့ကြီးထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်နှင့် ဟောက်ကျိုယိုးက ဒူးထောက်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်အမင်း ရူးသွပ်မှုနှင့် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းမှုများ ပေါ်လွင်နေလေသည်။
အမည်းရောင်ဝဲကတော့ကြီးသည် ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်နေပြီး ထူးဆန်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံများ ၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကောင်းကင်မိစ္ဆာမြွေပါမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
“သူက စွမ်းအားကြီးတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ခေါ်နေတာလား”
“ဒါ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးပဲ။ သူက ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးကို ခေါ်နေတာ”
သို့သော် ဝူယွမ်ကမူ ဤအရာအားလုံးကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ရည်မှန်းချက်ပင် ဖြစ်သည်။
နတ်ဆိုးအကျဉ်းထောင်သည် အမှောင်ထုထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသဖြင့် ထိုကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဘုရင်များကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလှပေသည်။
ဟောက်ကျိုယိုးတွင် ၎င်းတို့ကို ခေါ်ယူရန် နည်းလမ်းရှိနေသည်ဖြစ်ရာ ဝူယွမ်က ဤအခွင့်အရေးကို လွတ်လပ်ခွင့်ပေးလိုက်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။
လက်ရှိ သူပိုင်ဆိုင်ထားသော အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့်ဆိုလျှင် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဘုရင် အနည်းငယ်ကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။
မကြာမီမှာပင် ဝဲကတော့၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ခြေသံတိုးတိုးကို ကြားလိုက်ရသည်။ ဆိုးယုတ်သော အငွေ့အသက်များ ထုတ်လွှတ်နေသည့် ဖြူရော်နေသော လက်မောင်းနှစ်စုံက ဝဲကတော့၏ အတွင်းပိုင်းမှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆန့်ထွက်လာပြီး ၎င်း၏ အနားသတ်များပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ဖြူဝင်းပြီး အနည်းငယ် ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဝူယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အောင်ပွဲခံသည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဘုရင်နှစ်ပါး... မဆိုးဘူးပဲ”
ကောင်းကင်မိစ္ဆာမြွေပါမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဘုရင် နှစ်ပါး... ဒါက တော်တော်လေး ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုပဲ။ မင်းတို့က ငါတို့ ကောင်းကင်မိစ္ဆာမြွေပါမျိုးနွယ်စုကို မျက်စိကျနေတာ ကြာပြီပေါ့လေ။ မင်းတို့ နာမည်ကို ပြောစမ်း”
ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဘုရင် နှစ်ပါးထဲမှ တစ်ပါးက စကားပြောလာသည်။
“ဟဲဟဲ... မင်းက စိတ်ကူးယဉ်ရနံ့ထဲကနေ တကယ် နိုးလာနိုင်တာပဲ။ မင်းမှာ စွမ်းရည်တချို့ ရှိတာပဲ။ ငါက ကောင်းကင်စိတ်ကူးယဉ် ဘုရင်ပဲ၊ မင်းက ငါ့ပြိုင်ဘက်ဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီပါတယ်”
နောက်တစ်ပါးကလည်း ပြောဆိုလာသည်။ “ငါက မြေကမ္ဘာစိတ်ကူးယဉ် ဘုရင်ပဲ။ ဒီနေ့ မင်းတို့ ကောင်းကင်မိစ္ဆာမြွေပါမျိုးနွယ်စုကို အပြတ်ရှင်းဖို့ အထူးတလည် ရောက်လာတာ”
ကောင်းကင်စိတ်ကူးယဉ် ဘုရင်က ပြောလိုက်သည်။
“ဒီလောက် စောစောစီးစီး ပေါ်ပေါက်သွားရအောင် ဟောက်ကျိုယိုး... မင်းက ဒီဘုရင်ကို တော်တော် စိတ်ပျက်စေတာပဲ”
မြေကမ္ဘာစိတ်ကူးယဉ် ဘုရင်က မေးလိုက်သည်။
“ကျန်တဲ့အစီအစဉ်ကို မင်း ပြီးအောင်လုပ်ထားတယ်မလား”
ဟောက်ကျိုယိုးက ဖြေသည်။ “စိတ်ချပါ သခင်တို့... အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ”
“အရမ်းကောင်းတယ်”
ကောင်းကင်စိတ်ကူးယဉ် ဘုရင်က ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူနှင့် မြေကမ္ဘာစိတ်ကူးယဉ် ဘုရင်တို့ အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။
ထိုနှစ်ပါးက တိုးညှင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
“အဆုံးမဲ့ စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာ”
၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်နေပြီး ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များနှင့် ရောဂါဆန်သော ရူးသွပ်မှုတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။
ဝီ... ဝီ... ဝီ...
ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ခန်းမကြီး၏ မြေပြင်သည် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားသည်။ အပြင်ဘက်ရှိ တောင်ထိပ် အမျိုးမျိုး၏ မြေပြင်အောက်မှ အမည်းရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။
အမည်းရောင် အလင်းတန်းများ စုစည်းသွားပြီး မှောင်မိုက်သော အရောင်ရှိသည့် ပန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
ကောင်းကင်မိစ္ဆာမြွေပါမျိုးနွယ်စုဝင်များ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
“ထာဝရစိတ်ကူးယဉ် မိစ္ဆာပန်း၊ ဒီလောက်တောင် များတာလား”
၎င်းတို့၏ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးတွင် ထာဝရစိတ်ကူးယဉ် မိစ္ဆာပန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။
ဟောက်ကျိုယိုးက တွန့်လိမ်နေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ရှောင်တျောင်း၊ ဝူယွမ်နှင့် အခြားသူများကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဟဲဟဲ... ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်တစ်ရာအတွင်း ငါက စိတ်ကူးယဉ် မိစ္ဆာပန်း မျိုးစေ့တွေကို တောင်တန်းတွေထဲမှာ အစီအရင်ပုံစံနဲ့ လျှို့ဝှက်မြှုပ်နှံထားခဲ့တာ။
အခု အရှင်သခင်နှစ်ပါးက အဲဒါကို အသက်သွင်းလိုက်တာနဲ့ ကောင်းကင်မိစ္ဆာမြွေပါမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးက ထာဝရစိတ်ကူးယဉ် မိစ္ဆာပန်းက ဖန်တီးထားတဲ့ အစီအရင်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရတော့မယ်။
မင်းတို့အားလုံး ဘယ်ကိုမှ ထွက်ပြေးလို့ လွတ်မှာမဟုတ်ဘူး”
ဖူးပွင့်လာသော ထာဝရစိတ်ကူးယဉ် မိစ္ဆာပန်းများကို ကြည့်ကာ ဝူယွမ် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူကိုယ်န်ုင်က ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အသိအမှတ်ပြုသော လေသံဖြင့် ဟောက်ကျိုယိုးကို ချီးကျူးလိုက်သည်။
“ထာဝရစိတ်ကူးယဉ် မိစ္ဆာပန်း ခြောက်ဆယ့်ကိုးပွင့်... မဆိုးဘူး... အရမ်းကောင်းတယ်။ မင်း တော်တော်ပင်ပန်းသွားပြီ။ မင်းက အတော်လေးထူးချွန်တဲ့ ဥယျာဉ်မှူးပဲ”
ဤမျှများပြားသော ထာဝရစိတ်ကူးယဉ် မိစ္ဆာပန်းများသည် သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အဆောင်အရှင်သခင်အဆင့်အထိ မြှင့်တင်ရန်အတွက် လုံလောက်ပေသည်။
ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ လက်ဖဝါးကောင်းကင်ပုလင်းကို အသုံးပြု၍ သူကိုယ်တိုင် စိုက်ပျိုးမည်ဆိုလျှင်တောင် အချိန်အတော်အတန် ယူရဦးမည် ဖြစ်သည်။
လူတိုင်းက ဝူယွမ်ကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြပြီး သူ ဘာကို ဝမ်းသာနေမှန်း မသိကြပေ။ ဟောက်ကျိုယိုးသည်
ဟောက်ကျိုယိုးသည် ရုတ်တရက် ဘေးဆိုးတစ်ခု ကျရောက်တော့မည့် နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဆိုးရွားသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဝူယွမ်သည် ရင်ဘတ်ထဲမှ မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ဒိုင်း...
ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်သည် အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာပြီး လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာသည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် ပေထောင်ချီ၊ သောင်းချီ မြင့်မားသော ဧရာမ ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် နေမင်းကိုပင် ဖုံးကွယ်သွားစေသည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မြအဆင်းရောင် အလင်းတန်းများ ပွင့်လန်းလာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကမ္ဘာသစ်ပင်၏ သစ်ကိုင်းများ ဆန့်ထွက်လာကာ တောင်ထိပ် အမျိုးမျိုးထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ထာဝရစိတ်ကူးယဉ် မိစ္ဆာပန်းများကို ရစ်ပတ်လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။
မကြာမီမှာပင် ထိုထာဝရစိတ်ကူးယဉ် မိစ္ဆာပန်းများသည် စိမ်းလန်းသော အလင်းတန်းများကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြလေသည်။
ကောင်းကင်စိတ်ကူးယဉ် ဘုရင်၊ မြေကမ္ဘာစိတ်ကူးယဉ် ဘုရင်နှင့် ဟောက်ကျိုယိုးတို့အားလုံး အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
၎င်းတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ စီစဉ်ထားခဲ့သော အစီအစဉ်များက ဝူယွမ်၏ လက်ထဲတွင် ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။
ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဘုရင် နှစ်ပါးသည် ချက်ချင်းပင် အကြောက်တရားကို ခံစားလိုက်ရပြီး ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။
သို့သော် ဤအချိန်တွင် ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်အတွင်းမှ ထူးခြားသော ရှေးဟောင်းအဆောင် နှစ်ခု လွင့်မျောထွက်လာသည်။
၎င်းတို့မှာ အာကာသ ဘိုးဘေးအဆောင်နှင့် ဘိုးဘေးအဆောင်တစ်ခုနှင့် ယှဉ်နိုင်လောက်အောင် တဖြည်းဖြည်း အစွမ်းထက်လာခဲ့သော ကောင်းကင်ပိတ်ဆို့ခြင်း အစီအရင်မြေပုံ ဟွမ်ယွင်တို့ပင်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ်ကို ချုပ်နှောင်ထားလိုက်ပြီးဖြစ်ရာ ဘုရင်နှစ်ပါးမှာ လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွင်း၍ မလွတ်မြောက်နိုင်တော့ပေ။
“အာကာသ ဘိုးဘေးအဆောင်”
“ချိတ်ပိတ်ခြင်း ဝိညာဉ်ရတနာ”
ဝူယွမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဟဲဟဲ... မင်းတို့ အမြင်ကျယ်သားပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ သိသွားတဲ့အချိန်မှာ အရမ်း နောက်ကျသွားပြီ။ အမှောင်သခင်၊ မဟာတောရိုင်းသခင်... စီနီယာ နှစ်ယောက် ကျွန်တော်နဲ့အတူ ဘုရင်တွေကို လာဖမ်းကြရအောင်”
သူ၏ အသံဆုံးသွားသည်နှင့် ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်အတွင်းမှ အလင်းတန်းနှစ်ခု ပစ်ထွက်လာသည်။
အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပုံရိပ်နှစ်ခု ပေါ်လာသည်။
အမျိုးသားမှာ တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ အရပ်ရှည်ပြီး ခမ်းနားထည်ဝါကာ ကြံ့ခိုင်သော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ထင်ရှားသော ကြွက်သားများရှိပြီး ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းများ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေလေသည်။
အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာကို အမှောင်ထုက ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် သူမ၏ အစစ်အမှန် ရုပ်သွင်ကို မမြင်ရဘဲ လျှို့ဝှက်နက်နဲမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သို့သော် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကောက်ကြောင်းမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး သူမသည် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်မည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန် မခက်ခဲလှပေ။
သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ အလင်းရောင်ပင်လျှင် ဝါးမျိုခံနေရလေသည်။
ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်အတွင်းရှိ ကမ္ဘာသစ်ပင်၏ အာဟာရဖြည့်တင်းပေးမှုကြောင့် ဤရှေးဟောင်း အစွမ်းထက်ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးသည် အပြည့်အဝနီးပါး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီး ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်အတွင်း လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ယနေ့သည် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဘုရင်နှစ်ပါးကို ကူညီရှင်းလင်းပေးရန်အတွက် အခွင့်ကောင်းတစ်ခုပင်။
သခင်ကြီးရှစ်ပါးထဲမှ နှစ်ပါး ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကောင်းကင်စိတ်ကူးယဉ် ဘုရင်နှင့် မြေကမ္ဘာစိတ်ကူးယဉ် ဘုရင်တို့၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ဖြူရော်သွားပြီး ထောင်ချောက်ဆင်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့ သိရှိသွားကြသည်။
ကောင်းကင်စိတ်ကူးယဉ် ဘုရင်က အလွန်အမင်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဟောက်ကျိုယိုး...”
“သခင်... ကျွန်တော် မသိခဲ့ပါဘူး...”
ကောင်းကင်စိတ်ကူးယဉ် ဘုရင်၏ အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့်ပင် ဟောက်ကျိုယိုး၏ စကားလုံးများ ပြတ်တောက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားသည်။
ထို့နောက် အမည်းရောင် မြူခိုးတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်စိတ်ကူးယဉ် ဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။
မဟာတောရိုင်းသခင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
“ဟဲဟဲ... ကောင်းကင်စိတ်ကူးယဉ် ဘုရင်၊ မြေကမ္ဘာစိတ်ကူးယဉ် ဘုရင်... မင်းတို့နှစ်ကောင် အသက်ရှင်နေသေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး”
၎င်းတို့သည် ရှေးခေတ်ကာလကတည်းက မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်းများ ဖြစ်ကြပြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကောင်းကောင်း နားလည်ထားကြသည်။
“ဟမ့်... ငါတို့ကိုသတ်ဖို့က အဲဒီလောက် မလွယ်ပါဘူး”
ကောင်းကင်စိတ်ကူးယဉ် ဘုရင်က အဝေးသို့ တိုက်ရိုက် ထွက်ပြေးလေသည်။ သခင်ကြီးရှစ်ပါးသည် ၎င်းတို့ကဲ့သို့ သာမန် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဘုရင်များ အနိုင်ယူနိုင်သည့်အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။
၎င်းတို့သည် ဘုရင်နန်းတော်များနှင့် ယှဉ်နိုင်သော တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြသည်။
ထို့အပြင် ၎င်းတို့ကို ကူညီပေးနေသော အာကာသဘိုးဘေးအဆောင်လည်း ရှိနေသေးသည်။
ဘုရင့်နန်းတော်မှ အရှင်သခင်များက အာရုံခံမိပြီး ၎င်းတို့ကို လာရောက် ကယ်တင်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် အစွမ်းကုန် ထွက်ပြေးရမည်ဖြစ်သည်။
ဝူယွမ်သည် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး သူ့ပတ်လည်တွင် နတ်ဘုရားရတနာ အမျိုးမျိုး ထွက်ပေါ်လာကာ ဘုရင်နှစ်ပါးကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။ သူက အေးအေးလူလူ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။
“မပြေးကြပါနဲ့... ငါ့ရဲ့ စွမ်းအင်ဘက်ထရီလေးတွေ”