အခန်း ၄၇၅

အခန်း (၄၇၅) - အုပ်စိုးသူမျက်လုံး၊ မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏လက်နှင့် မူလစွမ်းအား(၁)

၎င်းတို့အထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံးနှင့် ကျင့်ကြံရန် အခက်ခဲဆုံးမှာ မူလအချိန် ရူန်းစာလုံးဖြစ်ပြီး ဝူယွမ်သည် ၎င်းကို အောင်မြင်စွာ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ရန်အတွက် ဘဝနှစ်ခုစာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

သူ၏ ကစဉ်ကလျားသန္ဓေသားသည် ရူန်းစာလုံးအမှတ်အသားများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေလေပြီ။

ယခုအခါ သူသည် ဘိုးဘေးအဆောင်များ သို့မဟုတ် ဘုရင်ချေမှုန်းရေး ကောင်းကင်ယန္တရားကို မလိုအပ်တော့ပေ။

ကစဉ်ကလျားသန္ဓေသား တစ်ခုတည်းကပင် ဘိုးဘေးအဆောင်တစ်ခုနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် ဘုရင်ချေမှုန်းရေးကောင်းကင်ယန္တရားထက် သာလွန်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အဋ္ဌမမြောက်ဘဝတွင် ဝူယွမ်သည် နတ်ဆင်ဖိနှိပ်ခြင်း အကျဉ်းထောင်စွမ်းအားနှင့် ရုပ်ခန္ဓာကျမ်းတို့ကို ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။

ကမ္ဘာသစ်ပင်၏ စွမ်းအားသည် အသက်နှင့်သေခြင်း သံသရာစက်ဝန်း ပန်းချီကားအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး ဝူယွမ်၏ကျင့်ကြံခြင်းကို ကူညီပေးနိုင်လေသည်။

နတ်ဆင်ဖိနှိပ်ခြင်း အကျဉ်းထောင်စွမ်းအားသည် စကြာဝဠာအဆင့်များကို ကျော်လွန်သော အလွန်အမင်းအစွမ်းထက်သည့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဝူယွမ်သည် ယခုအချိန်အထိ ၎င်းကို တတိယအဆင့်အထိသာ ကျင့်ကြံထားနိုင်သေးသည်။

အဋ္ဌမမြောက်ဘဝ၊ နဝမမြောက်ဘဝ၊ ဒသမမြောက်ဘဝ။

ဘဝသုံးခု ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ဝူယွမ်သည် ငရဲမီးဖိုနှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကမ္ဘာအိုးတို့ကို သန့်စင်ပြီး စတုတ္ထအဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သည်။

ငရဲမီးဖိုသည် အရာအားလုံးကို သန့်စင်ပြီး ဝါးမျိုနိုင်စွမ်းရှိကာ ကြီးမားလှသော အသက်စွမ်းအင် အဆီအနှစ်များ၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး မူလစွမ်းအင်များသာမက နေနှင့်လ အဆီအနှစ်များနှင့် ကြယ်တာရာစွမ်းအားများကိုပါ လုယူနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

အဆီအနှစ် အမျိုးမျိုးကို မီးဖိုမှတစ်ဆင့် အရည်ပျော်စေပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးသည်။

မီးဖိုအတွင်း၌ မီးတောက်များ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေပြီး ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားကာ သန့်ရှင်းသော မီးတောက်များက ပေသောင်းချီအထိ မြင့်တက်လာပြီး အရာအားလုံးကို ပြာကျသွားစေနိုင်သည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကမ္ဘာအိုးသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို မီးဖိုအဖြစ်၊ ဖန်ဆင်းခြင်းကို အလုပ်သမားအဖြစ်၊ ယင်နှင့်ယန်ကို ကာဗွန်နှင့် သံအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးကာ အရာအားလုံးကို ကြေးဝါအဖြစ် သန့်စင်ပေးပြီး ပမာဏမည်မျှပင် ကြီးမားစေကာမူ လက်ခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

မီးဖိုကို လည်ပတ်စေလိုက်ပါက နီရဲနေသော ကြေးဝါရေစီးကြောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အရာအားလုံးကို သန့်စင်ပေးကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တောက်လောင်သွားစေသည်။

ထို့နောက် အချိန်တစ်ခုတွင် ရေစီးကြောင်းများက အိုးအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားပြီး အရာအားလုံးကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

ဤအရာနှစ်ခုသည် ရုပ်ခန္ဓာကျမ်းရှိ ‘ရွှံ့’ ဟူသော စာလုံးနှင့် အလွန် ဆင်တူလေသည်။ ဤအရာနှစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် ဝူယွမ်၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်ဆုံး၌ အသွင်ပြောင်းလဲသွားပြီး လက်ရှိ ငရဲနှိမ်နင်းရေးနတ်ဘုရားခန္ဓာအဖြစ် အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့လေပြီ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ဆောင့်တက်လာသည်။

သူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုးနှက်လိုက်သော လက်သီးတစ်ချက်ကပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်ပြီး သံသရာအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။

ဝူယွမ်သည် နတ်ဆင်ဖိနှိပ်ခြင်း အကျဉ်းထောင်စွမ်းအားကို ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။

ဘဝဆယ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့လေပြီ။

သူသည် နတ်ဆင်ဖိနှိပ်ခြင်း အကျဉ်းထောင်စွမ်းအား၏ ပဉ္စမ၊ ဆဋ္ဌမနှင့် သတ္တမအဆင့်များကို အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သည်။

ပဉ္စမအဆင့်။ နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုး ချိတ်ပိတ်ခြင်း၊ ပြီးပြည့်စုံသော ချိတ်ပိတ်ခြင်း နည်းလမ်းတစ်ခု။

၎င်းက မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် အငွေ့အသက်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ချိတ်ပိတ်ထားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝူယွမ်သည် ၎င်းကို မူလချိတ်ပိတ်ခြင်းရူန်းစာလုံးများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ သူ၏ မူလစွမ်းအား၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်တို့သည် ချိတ်ပိတ်ခြင်း စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်လာကြသည်။

သူ ခြေတစ်ချက် ဆောင့်လိုက်ရုံဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအင်များကိုပင် ချိတ်ပိတ်ပစ်နိုင်လေသည်။

ဆဋ္ဌမအဆင့်။ ငရဲတံခါး၊ အဆုံးမဲ့ ခေါ်ယူခြင်း နည်းလမ်းတစ်ခု။

၎င်းသည် အခြားသော နယ်ပယ်တစ်ခုကို ဖောက်ထွင်းဖွင့်လှစ်နိုင်ပြီး ငရဲနယ်ပယ်နှင့် ဆက်သွယ်ကာ လက်ရှိကမ္ဘာတွင် နက်နဲသော တံခါးကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းဖြစ်ပေါ်လာစေပြီး အစွမ်းထက် နတ်ဆိုးများကို ခေါ်ယူနိုင်စွမ်းရှိသည်။

ဤခေါ်ယူခြင်းသည် ဝူယွမ်၏စွမ်းအားအပေါ်တွင် မူတည်ပြီး ခေါ်ယူခံရသော နတ်ဆိုးများသည် သူ့စွမ်းအားထက် သာလွန်မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ခေါ်ယူပြီးသည်နှင့် ၎င်းတို့ကို ဝိညာဉ်အမှတ်အသား ရိုက်နှိပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး သူ့ကို သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြရမည် ဖြစ်သည်။

ဝူယွမ်၏ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြိုးပမ်းမှုတွင် ငရဲနွားနတ်ဆိုး တစ်ကောင်ကို အောင်မြင်စွာ ခေါ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ပထမသံသရာအဆင့်တွင် ရှိသော်လည်း ၎င်း၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ မဟာတောရိုင်းသခင်ကဲ့သို့ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

သတ္တမအဆင့်။ အုပ်စိုးသူ ခန္ဓာကိုယ်၊ နတ်ဆင်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖန်တီးရန် နည်းလမ်းတစ်ခု။

၎င်းသည် မည်သည့် တိုက်ခိုက်မှုကိုမဆို စုပ်ယူနိုင်ပြီး စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်။

သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြား ဗဟိုတွင် အုပ်စိုးသူမျက်လုံး တစ်လုံးကို ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းက လောကရှိ စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာ အားလုံးကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်စွမ်းရှိကာ မည်သည့်အရာမျှ ပုန်းကွယ်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ဝူယွမ်သည် သူ၏ မိုးကြိုးမျက်လုံးကို အုပ်စိုးသူမျက်လုံးအဖြစ် ထပ်မံအဆင့်မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ဤမျက်လုံးဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရှိ မည်သည့်အရာကမျှ သူ့ထံမှ ပုန်းကွယ်၍ မရနိုင်တော့ဘဲ လောကတစ်ခုလုံးကို သူ စောင့်ကြည့်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် ဝူယွမ်သည် သံသရာကပ်ဘေးကို မဖြတ်ကျော်ရသေးသော်လည်း သူ၏စွမ်းအားမှာ ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေလောက်အောင် အသွင်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝူယွမ်သည် ကစဉ်ကလျှားထိန်းချုပ်ခြင်း ဓားအတတ်၊ လမ်းခြောက်သွယ် ဝင်စားခြင်းလက်သီး၊ ချီတစ်ခုမှ လောကမူလနတ်ဘုရားသုံးပါးပွင့်ခြင်း၊ ကောင်းကင်အန်တုခြင်း နတ်ဆိုးဓားချက် ခုနစ်ချက်၊ မိုးကြိုးဧကရာဇ် ရတနာနည်းစနစ် အစရှိသည်တို့ကို ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း နောက်ထပ် ဘဝဆယ်ခု ကုန်ဆုံးသွားပြန်သည်။

ဝူယွမ်သည် ‘ချီတစ်ခုမှ လောကမူလနတ်ဘုရားသုံးပါးပွင့်ခြင်း’ ကို အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီး သီးခြားကိုယ်ပွားသုံးခုကို ဖန်တီးနိုင်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်မှာ ပန်းချီကားအတွင်း၌ ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး သူ၏ကိုယ်ပွားများမှာ အပြင်ဘက်တွင် လှုပ်ရှားသွားလာနိုင်လေသည်။ သူသည် ကျင့်ကြံရင်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြင်ပအခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်အပြင်ဘက်တွင်။

လင်းတုန်၊ ရှောင်တျောင်းနှင့် ရှောင်ယန်တို့သည် မြောက်ပိုင်းနယ်မြေ တောရိုင်းမြေပြင်သို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။

ဝါးမျိုခြင်းနတ်ဘုရားကျောင်းတော် ပေါ်ထွက်လာမှုသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သားရဲလောကမှ အစွမ်းထက် ကင့်ကြံသူ အတော်များများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

မျိုးနွယ်စုအမျိုးမျိုးမှ အစွမ်းထက်သော ဝင်စားခြင်းအဆင့်ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးနီးပါး ရောက်ရှိလာကြပြီး ပွဲလာကြည့်သော သံသရာအဆင့်ကျင့်ကြံသူများပင် ပါဝင်သေးသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤသည်မှာ ရှေးခေတ်ကာလက တတိယမြောက် အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော ဝါးမျိုခြင်းသခင်၏ အမွေအနှစ် ဖြစ်သည်မဟုတ်လော။

သို့သော် အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူ အများအပြား ရောက်ရှိလာသော်လည်း လင်းတုန်တို့သုံးယောက်မှာ စိုးရိမ်မှု မရှိကြပေ။

ဝူယွမ် သင်ကြားပေးခဲ့သော အစွမ်းထက် ကျင့်စဉ်အမျိုးမျိုးကို ကျင့်ကြံထားသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ထက် ကျော်လွန်၍ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

၎င်းတို့သည် ဝင်စားခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း သံသရာအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေကြဆဲပင်။

ရှောင်တျောင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ဒီတောရိုင်းမြေပြင်က အရိုးတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီး မူလစွမ်းအင်တွေကလည်း ကြမ်းတမ်းလွန်းတယ်။ အဲဒီတုန်းက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး စစ်ပွဲကြီးကြောင့် ဖြစ်ရမှာပဲ။ သားရဲလောကမှာ အရှင်သခင်မျိုးနွယ်စုကြီး လေးခုတည်း ရှိခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး...

အဲဒီအချိန်တုန်းက အရှင်သခင်မျိုးနွယ်စုတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီစစ်ပွဲကြီးမှာ အားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့တာ”

ဝါးမျိုခြင်း နတ်ဘုရားကျောင်းတော် ပေါ်ထွက်လာမှုနှင့်အတူ ဤရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်ကြီးသည်လည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ရှောင်ယန်က ရုတ်တရက် အောက်ဘက်ရှိ နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ်းပါးကြီးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဒုတိယအစ်ကို၊ တတိယအစ်ကို... အောက်ဘက်က တစ်ခုခုက ကျွန်တော့်ကို ခေါ်နေသလို ခံစားရတယ်”

“အို... သွားကြည့်ကြတာပေါ့”

ရှောင်တျောင်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး မူလစွမ်းအင် လှိုင်းတစ်ခု ပစ်ထွက်သွားသည်။

ချောက်ကမ်းပါးအတွင်းရှိ အမှောင်ထုများ ဆုတ်ခွာသွားသည်နှင့် လင်းတုန်တို့ သုံးယောက်၏ မျက်လုံးအိမ်များမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားကြသည်။ ချောက်ကမ်းပါး၏ အောက်ခြေတွင် ဝပ်တွားနေသော ပေတစ်ထောင်နီးပါး ရှည်လျားသည့် ဧရာမ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်ကို ၎င်းတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ပြိုင်ဘက်ကင်း ကြမ်းတမ်းရက်စက်သည့် အငွေ့အသက်တစ်ခုက ထိုနေရာတစ်ဝိုက်တွင် ပျံ့နှံ့နေလေသည်။

ပေတစ်ထောင်နီးပါး ရှည်လျားသော ထိုဧရာမသတ္တဝါကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်စစ်မှန်သော အမည်းရောင်နှင့် အဖြူရောင်များကို ပြသနေပြီး လွင့်မျောနေသော ယင်နှင့်ယန် ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေ၏။

၎င်း၏ ကျောကုန်းပေါ်တွင်လည်း အမည်းနှင့် အဖြူရောင် ဧရာမတောင်ပံတစ်စုံက ကပ်လျက်ရှိနေသည်။

၎င်းသည် အောက်ခြေတွင် ဝပ်တွားနေပြီး မည်သည့် အသက်စွမ်းအင်မျှ မရှိတော့သော်လည်း ထိုလောကကို တုန်လှုပ်စေသော ကြမ်းတမ်းရက်စက်သည့် အငွေ့အသက်က လင်းတုန်တို့ကိုပင် လေးနက်သွားစေသည်။

ရှောင်တျောင်းက အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“မဟူရာသန့်ရှင်းစင်ကြယ်ကျား”

“ဒါက ရှေးခေတ် အရှင်သခင်တွေထဲက တစ်ပါးပဲ... လက်ရှိ အရှင်သခင်ကြီးလေးပါးထက် နည်းနည်းလေးမှ မနိမ့်ကျဘူး”

လင်းတုန်နှင့် ရှောင်ယန် နှစ်ဦးလုံး လန့်ဖြန့်သွားကြသည်။

“ကျားမျိုးနွယ်စု အရှင်သခင်လား”

ရှောင်တျောင်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။

“မဟူရာသန့်ရှင်းစင်ကြယ်ကျားဆိုတာ တစ်နည်းအားဖြင့် ယနေ့ခေတ် ကျားမျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ ဘုံဘိုးဘေးပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီရှေးခေတ်ကာလက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး စစ်ပွဲကြီးကြောင့် မဟူရာသန့်ရှင်းစင်ကြယ်ကျားတွေ အကြီးအကျယ် သေဆုံးခဲ့ရပြီး သွေးမျိုးဆက် မချန်ရစ်နိုင်ခဲ့ဘူး...

အဲဒါက ယနေ့ခေတ် ကျားမျိုးနွယ်စုတွေကို တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာစေပြီး သူတို့ရဲ့ အရှင်သခင်အဆင့်အတန်းကနေ နုတ်ထွက်သွားစေခဲ့တာ”

၎င်းတို့ အရိုးစုအနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်နှင့် အမည်းရောင်နှင့် အဖြူရောင် အလင်းကျားတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။

“ငါ့ရဲ့ မျိုးဆက်... ရေတွက်လို့မရနိုင်တဲ့ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်မှာတော့ နောက်ဆုံးတော့ အကျိုးကျေးဇူး ရခဲ့ပြီပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ ငါ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း အနားယူလို့ရပြီ”

အမည်းရောင်နှင့် အဖြူရောင် အလင်းကျားက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော လောကဓံကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့ ဆုံတွေ့ရတဲ့ ကံတရား... ငါ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ သွေးမျိုးဆက်က ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်မသွားဖို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်”

ရှောင်ယန်သည် တစ်ဖက်လူထံမှ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကျားမျိုးနွယ်စု၏ သွေးမျိုးဆက်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး စိတ်လှုပ်ရှားကာ ရိုသေလေးစားလာမိသည်။ သူက ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဘိုးဘေး”