အခန်း ၄၇၆

အခန်း (၄၇၆) - အုပ်စိုးသူမျက်လုံး၊ မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏လက်နှင့် မူလစွမ်းအား(၂)

အမည်းရောင်နှင့် အဖြူရောင် အလင်းကျား၏ ကျန်ရစ်သော အသိစိတ်သည် အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ရပုံရပြီး စကားပြောအပြီးတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားလေသည်။

အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် အမည်းရောင်နှင့် အဖြူရောင် စက်လုံးပုံ အရာဝတ္ထုတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လေထဲတွင် လွင့်မျောနေလေသည်။

ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော လှိုင်းဂယက်တစ်ခုက အမည်းရောင်နှင့် အဖြူရောင် စက်လုံးထံမှ ဖြာထွက်နေပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သွေးများစီးဆင်းနေသကဲ့သို့ ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့နေရသည်။

ရှောင်တျောင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ဒါက လောကမှာ မဟူရာသန့်ရှင်းစင်ကြယ်ကျားရဲ့ နောက်ဆုံးသွေးမျိုးဆက် ဖြစ်လောက်တယ်”

ရှောင်ယန်က သူ့လက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး အမည်းရောင်နှင့် အဖြူရောင် ပုလဲကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် မထင်မှတ်ထားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများက ၎င်းတို့ကို ဝိုင်းရံလာကြသည်။

“မဟူရာသန့်ရှင်းစင်ကြယ်ကျားရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ပဲ”

အသစ်ရောက်လာသူများက ရှောင်ယန်၏ လက်ထဲရှိ အမည်းနှင့် အဖြူ ပုလဲကို တပ်မက်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ၎င်းတို့ အားလုံးမှာ မဟူရာသန့်ရှင်းစင်ကြယ်ကျားကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

ရှောင်တျောင်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး မထီမဲ့မြင်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အမှောင်ချောက်ကမ်းပါး ကျားမျိုးနွယ်စု၊ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ကျားမျိုးနွယ်စု၊ မြေကြီးတုန်လှုပ် မိုးကြိုးကျားမျိုးနွယ်စု... ဟဲဟဲ... ကျားမျိုးနွယ်စုကြီးသုံးခုလုံး ရောက်လာကြတာပဲ”

လင်းတုန်က တည်ငြိမ်စွာ အကဲခတ်ကြည့်ပြီးနောက် မောက်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။

“အားလုံးပဲ... ဒီနေရာက အခွင့်အရေးက ပိုင်ရှင်ရှိနေပြီ။ မင်းတို့ နောက်ကျသွားပြီ”

၎င်းတို့အထဲမှ တစ်ယောက်က ရှေ့ထွက်လာပြီး ပြောသည်။

“မဟူရာသန့်ရှင်းစင်ကြယ်ကျားရဲ့ နောက်ဆုံး သွေးမျိုးဆက်ကို ငါတို့ လက်မလွှတ်နိုင်ဘူး”

ရှောင်တျောင်းက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

“ဒါဆိုလည်း တိုက်ရုံပေါ့”

“ဝင်စားခြင်းအဆင့်ကျင့်ကြံသူ ခြောက်ယောက်... ငါတို့ တစ်ယောက်ကို နှစ်ယောက်စီ အတိအကျပဲ”

“ဟမ့်... မင်းတို့က အရမ်း မောက်မာလွန်းတယ်။ မင်းတို့သုံးယောက်က ငါတို့ ကျားမျိုးနွယ်စုကြီး သုံးခုကို ရင်ဆိုင်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား”

လင်းတုန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ဟဲဟဲ... စမ်းကြည့်ရင် သိရမှာပေါ့”

တိုက်ပွဲက ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့ဘဲ သုံးယောက်နှင့် ခြောက်ယောက် ချောက်ကမ်းပါးအတွင်း ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

သို့သော် ကျားခြောက်ကောင်က လင်းတုန်နှင့် အခြားသူများကို မည်သို့ ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့ အားလုံးသည် မူလပုံစံများအဖြစ် ပြန်လည် ရိုက်ချခံလိုက်ရပြီး အောက်ဘက် ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ကျဆင်းသွားကြကာ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မကျေမချမ်းမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

“မင်းတို့ အညံ့ခံမလား၊ မခံဘူးလား”

ရှောင်တျောင်းက အောက်ဘက်ရှိ စုတ်ပြတ်သတ်နေသော ကျားခြောက်ကောင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေသည်။

အကယ်၍ မည်သူမဆို ငြင်းဆန်ရဲပါက သူ ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်တော့မည် ဖြစ်သည်။

“အညံ့ခံပါပြီ၊ အညံ့ခံပါပြီ၊ အညံ့ခံပါပြီ...”

ကျားခြောက်ကောင်က အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။

၎င်းတို့ ကျားမျိုးနွယ်စု၏ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားလှသော ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ဤသုံးယောက်၏ရှေ့တွင် လုံးဝ စိစိညက်ညက် ကြေသွားခဲ့ရသည်။

၎င်းတို့ လုံးဝ ထုထောင်းခံလိုက်ရလေသည်။

ထိုသုံးယောက်မှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လွန်းလှသည်။ မူလစွမ်းအင်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၊ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ရတနာ မည်သည့်အရာပင်ဖြစ်စေ ရှောင်တျောင်း အပါအဝင် ညီအစ်ကို သုံးယောက်က ၎င်းတို့ကို နှစ်ယောက်တစ်ယောက် ပုံစံဖြင့် လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်ခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့ မျိုးနွယ်စုများမှ သံသရာအဆင့် ဘိုးဘေးများ ကိုယ်တိုင် လာရောက်တိုက်ခိုက်မှသာ နိုင်စရာအကြောင်း ရှိပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့မဟုတ်လျှင် နိုင်စရာအကြောင်း လုံးဝမရှိပေ။

ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်အတွင်းမှနေ၍ ရှောင်ယန်သည် မဟူရာသန့်ရှင်းစင်ကြယ်ကျား၏ အမွေအနှစ်ကို အောင်မြင်စွာ ရရှိသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဝူယွမ်က ရှောင်ယန်အား ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ကမ္ဘာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်၍ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရန် သတင်းစကားပါးလိုက်သည်။

ဤအဆင့်တွင် ရှောင်ယန်က အခွင့်အရေးကို လုံခြုံစွာ ရရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ကမ္ဘာအတွင်းရှိ ဝူယွမ်၏ ကိုယ်ပွားသည် အချိန်နှင့် လေဟာနယ် ရူန်းစာလုံးများ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အသက်နှင့်သေခြင်း သံသရာစက်ဝန်း ပန်းချီကား၏ အချိန်နှင့် လေဟာနယ် စည်းမျဉ်းများကို တုပခဲ့သည်။

ကမ္ဘာသစ်ပင်၏ စွမ်းအားအောက်တွင် သူသည် အချိန်စီးဆင်းမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်နိုင်ပြီး နှေးကွေးစေနိုင်သော အချိန်နှင့် အာကာသ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

အပြင်ဘက်မှ တစ်ရက်တာသည် အချိန်လျှို့ဝှက်ခန်းမအတွင်း အများဆုံး ဆယ်နှစ်အထိ ရောက်ရှိနိုင်လေသည်။

ဝူယွမ်သည် ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်အတွင်းရှိ ပိုင်ယွမ်၊ ရှောင်ယန်၊ ကျန်းယွဲ့၊ မုချန်ချန်၊ ကျန်းယင်ယင်၊ မုလင်းရှန်၊ ရှောင်လင်း၊ ယဲ့ချူ နှင့် အခြားသော ပါရမီရှင်များကို အချိန်နှင့် အာကာသ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကျင့်ကြံခွင့်ပြုလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ပြင်ပအခြေအနေကိုလည်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ရက်များ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဝါးမျိုခြင်းနတ်ဘုရားကျောင်းတော်သို့ လင်းတုန်၏ခရီးစဉ်မှာ မူလဇာတ်လမ်းထက်ပင် ပိုမိုချောမွေ့ခဲ့သည်။

သူ၊ ခွန်ဖန် မျိုးနွယ်စုမှ ခွန်လင်းနှင့် ငှက်ဘီလူး မျိုးနွယ်စုမှ အကြီးအကဲချုပ် ကျိုးဖုန်းတို့သည် ဝါးမျိုခြင်း နတ်ဘုရားကျောင်းတော်အတွင်းသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ကျိုးဖုန်းက ခွန်လင်းကို တိုက်ခိုက်ချိန်တွင် လင်းတုန်က သူမကို သူရဲကောင်းဆန်ဆန် ကယ်တင်ခဲ့ပြီး ကျိုးဖုန်းကို အောင်မြင်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့ကာ ခွန်လင်း၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဝါးမျိုခြင်းသခင်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး သူ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

သူတို့ အမွေအနှစ်ကို လက်ခံရယူတော့မည့်အချိန်မှာပင် ဘုရင့်နန်းတော် ဆယ်ပါးသည် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဘုရင် လေးပါးနှင့်အတူ ပြဿနာရှာရန် ရောက်ရှိလာကြပြီး ဝါးမျိုခြင်း နတ်ဘုရားကျောင်းတော်အတွင်းသို့ အတင်းဝင်ရောက်ကာ မည်သူမျှ ဝါးမျိုခြင်းသခင်၏ အမွေအနှစ်ကို မရရှိစေရန် တားဆီးလိုကြသည်။

ဝါးမျိုခြင်းသခင်၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော အလိုဆန္ဒက နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် လင်းတုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုလိုခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် ဝူယွမ် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူက ဝါးမျိုခြင်းသခင်အား သူ၏အလိုဆန္ဒကို ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ကမ္ဘာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်စေပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်ဖို့ရာ ကြိုးပမ်းရန် ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။

အပြင်ဘက်ရှိကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးများကိုမူ သူကိုင်တွယ်မည်ဟု ဆိုလေသည်။

ဝါးမျိုခြင်းသခင်၏ အလိုဆန္ဒသည် ယခင်က မိုးကြိုးဧကရာဇ်နှင့် အမြီးကိုးချောင်း ဝိညာဉ်မြေခွေးတို့နှင့် ဆင်တူလေသည်။

ယခုအခါ မိုးကြိုးဧကရာဇ်သည် ပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး အမြီးကိုးချောင်း ဝိညာဉ်မြေခွေးမှာလည်း ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ အခြေခံအားဖြင့် ပြဿနာ မရှိတော့ပေ။

ဝါးမျိုခြင်းသခင်သည် သံသရာအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ရှေးခေတ်စစ်ပွဲတွင် အခြားသခင်ကြီး ခုနစ်ပါးကို ကာကွယ်ပေးခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ သံသရာအမှတ်အသားမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားခဲ့ပြီး ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီးတွင် ပြန်လည်ဝင်စားခွင့် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဝူယွမ်၏ ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ကမ္ဘာသည် ကမ္ဘာသစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဖန်ဆင်းရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဝူယွမ်သည် အသက်ကို ပြန်လည်ဖန်တီးနိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။

ဝါးမျိုခြင်းသခင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာနိုင်သော်လည်း အချိန်ပိုမိုကြာမြင့်မည်သာ ဖြစ်သည်။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် အမြီးကိုးချောင်း ဝိညာဉ်မြေခွေးကိုလည်း ဝူယွမ်က ပြန်လည်ရှင်သန်စေခဲ့သည်။

ဤရှေးခေတ်ကာလမှ ကြယ်စင်စုံတွဲလေးသည် နောက်ဆုံးတော့ ရှေးခေတ်အတိတ်က နောင်တများကို ပြန်လည်ကုစားနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ဝါးမျိုခြင်းသခင်သည် အစပိုင်းတွင် ဝူယွမ်ကို မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း နည်းလမ်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။

သို့သော် ဝူယွမ်က အမြီးကိုးချောင်း ဝိညာဉ်မြေခွေးကို ခေါ်ထုတ်လိုက်သောအခါ ဝါးမျိုခြင်းသခင်၏မျက်လုံးများ ချက်ချင်းအရောင်လက်သွားပြီး သူ့ကို တစ်ဝက်ခန့် ယုံကြည်သွားလေသည်။

ထို့နောက် ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်အတွင်းမှ အမှောင်သခင်၊ မဟာတောရိုင်းသခင်၊ အသက်နှင့်သေခြင်း သခင်၊ ရေခဲသခင်တို့အပြင် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားရတနာ အများအပြားနှင့် အံ့မခန်း ကမ္ဘာသစ်ပင်၊ ရွှေရောင်ကျီးကန်းတို့၏ အငွေ့အသက်များကိုပါ သူ အာရုံခံမိသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ သံသယမဝင်တော့ပေ။

ဝူယွမ်က ဝါးမျိုခြင်းသခင်ကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေနိုင်ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ အမှောင်သခင်နှင့် မဟာတောရိုင်းသခင်တို့သည် သူ့ကို များစွာ ကြည်ညိုလေးစားသွားကြပြီး မျက်ရည်ကျမတတ် ကျေးဇူးတင်သွားကြသည်။

သူတို့၏ ညီငယ်၊ ညီမငယ်နှင့် အစ်ကိုကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် ဝါးမျိုခြင်းသခင်သည် ၎င်းတို့အပေါ် အလွန်ကြီးမားသော ကျေးဇူးတရားများ ရှိခဲ့သည်... သူတို့ အသက်ရှင်ခွင့်ရခဲ့ခြင်းမှာလည်း သူ့ကြောင့်ပင်။

ချက်ချင်းပင် ဝါးမျိုခြင်းသခင်၏ ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်ရေးကို သေချာစေရန်အတွက် ဝူယွမ်က ဝါးမျိုခြင်းသခင်ကို ဝါးမျိုခြင်းနတ်ဘုရားကျောင်းတော်တစ်ခုလုံးအား ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ကမ္ဘာအတွင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့စေလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အပြင်ဘက်တွင် ပြဿနာရှာရန် ရောက်လာသော ဘုရင့်နန်းတော် ဆယ်ပါးကိုမူ အမှောင်သခင်၊ ဝါးမျိုခြင်းသခင်တို့နှင့်အတူ ဝူယွမ်၏ ကိုယ်ပွားက ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလိုက်လေသည်။

‘ချီတစ်ခုမှ လောကမူလနတ်ဘုရားသုံးပါးပွင့်ခြင်း’ သည် တာအိုနတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ပြင်ပကိုယ်ပွားများသည် ပင်မခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအားအားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။

၎င်းမှာ တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် မိမိကိုယ်ကို သုံးကိုယ်ပွားလိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်။

ယခုအခါ ဘဝပေါင်းများစွာ အသက်နှင့်သေခြင်း သံသရာစက်ဝန်းကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ဝူယွမ်၏ စွမ်းအားမှာ နယ်ပယ်များကို ကျော်လွန်ကာ မယုံနိုင်ဖွယ် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤလောက၏ သံသရာအဆင့်သည် သူ့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိတော့ပေ။

ဘုရင့်နန်းတော်ဆယ်ပါးသည် ၎င်း၏ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဘုရင် လေးပါးနှင့် သံသရာအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ငါးဦးတို့နှင့်အတူ စုဝေးရောက်ရှိနေသော မိစ္ဆာနယ်မြေမှ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားချိန်တွင် ဝူယွမ်သည် အမှောင်သခင်၊ မဟာတောရိုင်းသခင်နှင့် သူခေါ်ယူထားသော နွားနတ်ဆိုးတို့နှင့်အတူ အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူတို့သုံးယောက်လုံးသည် တတိယသံသရာအဆင့်တွင် ရှိကြပြီး ဘုရင့်နန်းတော်ဆယ်ပါးထက် မညံ့ဖျင်းကြချေ။

သူတို့သုံးယောက်သည် ပထမသံသရာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဘုရင် လေးပါးကို ကြက်များ သတ်သကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့ကို လွယ်ကူစွာ ဖိနှိပ်ကာ ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ကမ္ဘာအတွင်းသို့ အာဟာရအဖြစ် ယူဆောင်သွားခဲ့ကြသည်။

နတ်ဆင်ဖိနှိပ်ခြင်း အကျဉ်းထောင်စွမ်းအား၏ ပဉ္စမအဆင့်ဖြစ်သော နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုးချိပ်ပိတ်ခြင်းကိုသာ အသုံးပြု၍ ဝူယွမ်သည် ဘုရင့်နန်းတော်ဆယ်ပါးကို ချိတ်ပိတ်လိုက်ပြီး အုပ်စိုးသူမျက်လုံးဖြင့် ခုခံလိုစိတ် ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့သည်။