အခန်း (၁၀၉၇-၁၀၉၈)

အခန်း (၁၀၉၇) ကောင်းကင်၊ မြေပြင်နှင့် လူသား သုံးပါးဓားကွက်

ချလွင်...

ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင် သံချောင်းချင်း ရိုက်ခတ်မိသကဲ့သို့သော သတ္တုသံကြီး ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး မီးပွင့်မီးပွားများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရပေသည်။

နာရေးဝတ်စုံနှင့် ငိုကြွေးနေသော အမျိုးသားသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အဝေးသို့ အလျင်အမြန်ပင် ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ရင်း လှမ်း၍ အကွာအဝေးတစ်ခုသို့ ဆုတ်ခွာလိုက်၏။ သူ၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်စလုံးရှိ အဝတ်အစားများမှာကား တစ်စစီ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည့်အပြင် သွေးများလည်း ရွှဲရွှဲစိုအောင် စီးကျနေခဲ့ချေပြီ။

ယင်းနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာသည်ကတော့ သူ၏ ပိုမို၍ စူးစူးဝါးဝါး ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံပင် ဖြစ်သည်။

"မသက်သာတော့ပါဘူးဗျာ... ဒါက လူကို အသေသတ်နေတာပဲ... ဒီမှာ ဘယ်သူမှ လာမထိန်းကျောင်းပေးကြတော့ဘူးလား"

"ငါက ဒီလောက်အထိ သနားစရာကောင်းနေတာကို၊ သူက ငါ့ကို သတ်ချင်နေသေးတယ်... လောကကြီးမှာ တရားဓမ္မတွေ ဘယ်ရောက်ကုန်ပြီလဲ"

သူ၏ ငိုကြွေးသံမှာ ပိုမို၍ သနားစရာကောင်းအောင် ပူဆွေးသောက ရောက်လာခဲ့ပေသည်။

ချီကျန့်နတ်ဘုရားမှာမူ ထိုသူ၏ ငိုကြွေးသံကြောင့် စိတ်နှလုံးများ ရှုပ်ထွေးနောက်ကျိလာခဲ့ရသဖြင့်၊ ဤသူကိုသာ အရင်ဆုံး သတ်ပစ်မည်ဟု စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်တော့၏။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြား၌ ရုတ်တရက် လေပြင်းမုန်တိုင်းများနှင့် မိုးသက်မုန်တိုင်းများ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာခဲ့ပြီး၊ လျှပ်စီးမိုးကြိုးတစ်စင်း ဝုန်းခနဲ ပစ်ချလိုက်တော့သည်။

ဤမိုးကြိုးအလင်းတန်းအတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘေးဒုက္ခအန္တရာယ် အရှိန်အဝါများ ကိန်းဝပ်နေသည့်အပြင်၊ လူသားတို့၏ စိတ်နှလုံးအတွင်းရှိ ဒေါသစိတ်မီးများကိုပါ ဆွဲထုတ်လှုံ့ဆော်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ချီကျန့်နတ်ဘုရားသည် ထိုမိုးကြိုးအလင်းတန်းကို ချက်ချင်းပင် ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သော်လည်း၊ မကြာမီမှာတင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ရိပ်မိသွားခဲ့ပြီး...

"ဖုန်းလိုင်ကျင့်စဉ်"

"ဂိုဏ်းတူသစ္စာဖောက်"

ဤကျင့်စဉ်ကို မှတ်မိသွားပြီးနောက်တွင်၊ ချီကျန့်နတ်ဘုရားသည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီး အော်ဟောက်လိုက်တော့၏။

ထိုမိုးသက်မုန်တိုင်းများကြားထဲမှ မိုးကြိုးလျှပ်စီးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော လူသားပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်တရာ ပြတ်သားတည်ကြည်လှပေသည်။

သူကား အခြားသူမဟုတ်... ဖုန်းလိုင်တာအိုဆရာ ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဖုန်းလိုင်တာအိုဆရာသည် ကိုယ်ထင်ပြလာပြီးနောက်တွင် မည်သည့်စကားမျှ ပြောဆိုခြင်းမရှိဘဲ၊ လက်ဝါးပြင်ထက်မှ မိုးကြိုးအလင်းတန်းများသည် အလွန်တရာ တောက်ပလွန်းလှရာ ရှေးဟောင်းမိုးကြိုးရေကန်ကြီးတစ်ခုကို ပင့်မထားသကဲ့သို့ပင်...

ချီကျန့်နတ်ဘုရားဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပင် လွှဲရိုက်၍ တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

ယင်းနှင့်အတူ နောက်ထပ် မိုးကြိုးပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းကျော်မျှ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်ချလိုက်ပြန်ရာ... မိုးကြိုးငါးပါးအတတ်ပညာ၊ လက်ဝါးပြင်မိုးကြိုးအတတ်ပညာတို့ကို ဖုန်းလိုင်တာအိုဆရာသည် အလွန်တရာ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ မောင်းနှင်အသုံးပြုနေခဲ့ပေသည်။

ဤသို့ဖြင့် မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်အတန်းရှိသော ထိပ်တန်းပညာရှင်အချို့သည် ချီကျန့်နတ်ဘုရားကို အတူတကွ ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ တိုက်ခိုက်ကြတော့၏။

ချီကျန့်နတ်ဘုရား၏ လက်ထဲမှ ရှေးဟောင်းဓားသည်လည်း နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဟောဟောဒိုင်းဒိုင်းနှင့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော သံမဏိဓားလှိုင်းလုံးကြီးအသွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး... ပျံသန်းနေသော ဓားမြောက်မြားစွာက ထိုကျင့်ကြံသူအားလုံးကို အတင်းအကျပ် ဆုတ်ခွာသွားစေခဲ့သည်။

ဤတိုက်ပွဲကြီးကား ကောင်းကင်ပြိုပျက်၍ မြေပြင်ကွဲအက်မတတ် ပြင်းထန်လွန်းလှသလို အလွန်တရာလည်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသဖြင့် ထိပ်တန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူအများအပြားကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ရပေသည်။

သို့သော်လည်း တစ်ဖက်မှ ကြည့်ရှုသူများအတွက်မူ ဝေဝါးမှုန်မှိုင်းနေခဲ့ပြီး၊ တစ်စုံတစ်ဦးက ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားကြီးဖြင့် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားသကဲ့သို့ပင်... တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာ နေရာကိုပင်လျှင် ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ခြင်း မရှိကြပါချေ။

ဒါက သိသာထင်ရှားစွာပင် တစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းစီ၏ သဘာဝလွန်အတတ်ပညာ မဟုတ်ဘဲ၊ နတ်ဘုရားလက်နက် ရတနာတစ်ခုခု၏ စွမ်းပကားကြောင့်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

နင်ရွှီကျင့်စဉ်မြေမြတ်၏ အဖိုးတန်ရတနာကြီးနှစ်ပါးအနက် တစ်ခုဖြစ်သော " ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်မှန်" သည် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်နိုင် အစွမ်း ရှိပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ထိုမြင့်မြတ်သောမိန်းမပျိုလေးက ယင်းကို အသုံးပြုလည်ပတ်စေနေခြင်း ဖြစ်သဖြင့်၊ ကောင်းကင်ပြိုပျက်မတတ် တိုက်ခိုက်နေကြသည်ဆိုသော်ငြား ပြင်ပမှလူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။

ဤမြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်အတန်းရှိသူများ အတူတကွ လက်တွဲတိုက်ခိုက်ကြသဖြင့်... ချီကျန့်နတ်ဘုရား၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်းက မည်မျှပင် မြင့်မားလှစေကာမူ၊ ၎င်းမှာ ဓားနတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေသည့်တိုင်အောင် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူကား လွတ်မြောက်နိုင်ရန် ဝေးစွတုန်းပင်။

သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ ချီကျန့်နတ်ဘုရားသည် ဓားကို အစွမ်းကုန်အသုံးပြု၍ အစီရင်ပိတ်ဆို့မှုကို ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး အဝေးသို့ လျှင်မြန်စွာပင် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားခဲ့တော့သည်။

ထိုထိပ်တန်းပညာရှင်အချို့အနက်၊ ဖုန်းလိုင်တာအိုဆရာသည် အပူတပြင်းဆုံး ဖြစ်နေခဲ့ရပေသည်။

အကယ်၍ ချီကျန့်နတ်ဘုရားသာ လွတ်မြောက်သွားခဲ့မည်ဆိုပါက၊ နောင်တစ်ချိန်တွင် သူသည် ထိုက်ရွှမ်နတ်ဘုရားတံခါးအတွင်း၌ လုံးဝ ခြေချရပ်တည်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါချေ။

ထို့ကြောင့်ပင် လိုက်လံဖမ်းဆီးရာ၌ အကြမ်းတရုတ်ဆုံးဖြစ်နေသူမှာလည်း ဂိုဏ်းတူဖြစ်သော ဖုန်းလိုင်တာအိုဆရာပင် ဖြစ်တော့သည်။

ချီကျန့်နတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဟုန်ရှန်းဘိုးဘိုးက "သွေးဝိညာဉ်ကျိန်စာအတတ်" ကို တိုက်ရိုက်ပစ်သွင်းထားခဲ့ရာ... ဒါက အလွန်တရာ ယုတ်မာရိုင်းစိုင်းလှသော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သည့်အပြင် ဝိညာဉ်အာရုံကိုလည်း အဆက်မပြတ် ဆုတ်ယုတ်အားနည်းသွားစေနိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ချီကျန့်နတ်ဘုရားသည် နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတတ်ပညာကို အသုံးပြုကာ အောင်မြင်စွာဖြင့် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားခဲ့လေသည်။

ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ အနည်းငယ် မှင်သက်သွားခဲ့ရပြီး၊ အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်မှန်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အမျိုးသမီးတပည့်လေးမှာ ပို၍ အံ့ဩသွားခဲ့ရပေသည်။

ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီးနောက်၊ ဦးခေါင်းတွင် သံကွင်းကို ပတ်ထားကာ ဝတ်စုံဖြူကို ဆင်မြန်းထားသော အဖိုးကြီးတစ်ဦး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ဘေးနားတွင် ပျံသန်းနေသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ တောက်ပနေသည့် ရှေးဟောင်းဓားကြီးမှာမူ ယခုအချိန်တွင် ၎င်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ပျက်စီးယိုယွင်းနေခဲ့ချေပြီ။

ဤအဖိုးကြီး၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ ဖြူလျော်နေခဲ့သော်လည်း၊ မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်အတန်းရှိသူ အများအပြား၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကို ခံရသည့်တိုင်အောင် မိမိကိုယ်ပိုင် သဘာဝလွန်အတတ်ပညာဖြင့် လွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဒါကြောင့်လည်း ထိုက်ရွှမ်နတ်ဘုရားတံခါးမှ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက သူ့ကို တစ်မူထူးခြားစွာ ရိုသေလေးစားမှု ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဒီ တာလော်ဓားကျမ်း သာ ရှိမနေခဲ့ရင်၊ ဒီနေ့တော့ တကယ့်ကို ဒီလိုမျိုး ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတဲ့ လူယုတ်မာတွေရဲ့ လက်ထဲမှာ သေဆုံးသွားရတော့မှာပဲ..."

ချီကျန့်နတ်ဘုရားက ဒေါသတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် အတတ်ပညာတစ်ခုကို အသုံးပြု၍ ဂိုဏ်းတော်ဆီသို့ သတင်းစကား ပေးပို့လိုက်ကာ၊ ဖုန်းလိုင်တာအိုဆရာသည် ဂိုဏ်းတော်ကို သစ္စာဖောက်ဖျက်၍ နင်ရွှီကျင့်စဉ်မြေမြတ်မှလူများနှင့် ပူးပေါင်းကာ ဂိုဏ်းတူအချင်းချင်းကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားနေကြောင်း အစီရင်ခံတင်ပြလိုက်တော့၏။

"ဒီလူတွေက ငါ့ကို သတ်လို့မအောင်မြင်တာတောင်၊ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်း အစီရင်တွေမှာပါ ကြိုတင်ပိတ်ဆို့ စောင့်ဆိုင်းနေကြဦးမှာပဲ... ငါ တခြားနည်းလမ်းတစ်ခုခုကို ရှာဖွေမှ ဖြစ်တော့မယ်"

ချီကျန့်နတ်ဘုရားက စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်မိသည်။

သူ၏ မျက်လုံးအစုံတွင် စဉ်းစားတွေးတောဟန်များ ထင်ဟပ်လာခဲ့ပြီး၊ အစောပိုင်းတုန်းက ဆုံတွေ့ခဲ့သော နယ်မြေပြင်ပမှ လူငယ်တာအိုဆရာလေးသည်လည်း ဤလူများနှင့် တစ်ဖွဲ့တည်း ဖြစ်နေမလားဟု သံသယဝင်မိလိုက်သည်။

သူသည် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းခန့်သာ လှမ်းရသေးခင်မှာပင်၊ ရင်ဘတ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လှသော စူးအောင့်နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့်...

ချီကျန့်နတ်ဘုရားသည် ဝုန်းခနဲ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ...

မိမိ၏ ဘေးနားရှိ အရိပ်မှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရတော့သည်။

"သွေးရိပ်နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်"

သူသည် ချက်ချင်းပင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို သိရှိလိုက်သဖြင့် ဓားအရှိန်အဝါများကို လည်ပတ်စေလိုက်ရာ၊ ဓားအလင်းတန်းမြောက်မြားစွာက နဂါးပျံများအလား သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရစ်ပတ်တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း မည်ကဲ့သို့သော အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ ရှိမနေပါချေ။

"ဟုန်ရှန်းခွေးအိုကြီးရဲ့ သွေးရိပ်နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်ကို မိသွားတာပဲ... ဖယ်ရှားလို့ မရနိုင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်"

ချီကျန့်နတ်ဘုရားက ဒေါသတကြီး အော်ဟောက်လိုက်၏။

ဟိုးအဝေးဆီမှ ရုတ်တရက် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ ဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်ကာ လှိမ့်တက်လာခဲ့ပြီး၊ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော လူသားမျက်နှာကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ မိုးကြိုးလျှပ်စီးများက ဖုန်းလိုင်တာအိုဆရာ၏ ပုံသဏ္ဍာန်အသွင် ဖွဲ့စည်းပေါ်ပေါက်လာခဲ့ချေပြီ။

" လက်ရည်စမ်းလို့ မပြီးသေးဘူးလေ... စီနီယာအစ်ကိုကြီး၊ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ ဝေးဝေးပြေးနေရတာလဲ"

ဖုန်းလိုင်တာအိုဆရာ၏ အသံမှာ ဝုန်းဝုန်းဒိုင်းဒိုင်းနှင့် မိုးခြိမ်းသံကြီးအလား ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး...

ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးအလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်ချလိုက်ရင်း၊ ချီကျန့်နတ်ဘုရားဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ဗုံးကျဲတိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

ချီကျန့်နတ်ဘုရားက လက်ကို ပင့်လိုက်ရင်း ဓားတစ်ချက် ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ၊ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ထိုးတက်သွားခဲ့ချေပြီ။

ဝုန်းခနဲ အသံကြီးနှင့်အတူ... မိုးကြိုးနှင့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတို့သည် ထိပ်တိုက်ဆုံတွေ့သွားခဲ့ကြပြီး တစ်စစီ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုစူးစူးဝါးဝါး ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံသည်လည်း ထပ်မံ၍ ထွက်ပေါ်လာပြန်ရာ...

"ငါ့ဘဝက တကယ့်ကို ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်လှချေရဲ့... ချီကျန့်နတ်ဘုရား မင်းက ငါ့ကို ရိုက်လိုက်တာ အလွန်တရာ နာကျင်လှပါတယ်"

ထိုအမျိုးသား၏ အသံမှာ ချီကျန့်နတ်ဘုရား၏ နားထဲတွင် အမြဲတစေ ရစ်ပတ်ပျံ့လွင့်နေခဲ့သဖြင့်၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလိုလိုနေရင်း ပူဆွေးသောကရောက်မှုများ ခံစားလာရတော့သည်။

"ဒီလူတွေ ထပ်ပြီး ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့တာကို ခံလိုက်ရမယ်ဆိုရင်၊ နောက်ထပ် ဘာပြဿနာတွေ တက်လာဦးမလဲ မသိဘူး" ချီကျန့်နတ်ဘုရား၏ စိတ်နှလုံးမှာ လေးလံသွားခဲ့ရပေသည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် တာလော်ဓားကျမ်းအတွင်းရှိ ကောင်းကင်ဓားကွက် ကို အသုံးပြုလိုက်ရာ၊ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ရင်း မှင်သက်သွားခဲ့ရချေပြီ... တစ်ဖက်လူ၏ ခြေရာလက်ရာများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သဖြင့် လိုက်လံရှာဖွေရန် အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပေသည်။

ဝတ်စုံအနီရောင်ကို ဆင်မြန်းထားသော ဟုန်ရှန်းဘိုးဘိုးက တဖြည်းဖြည်းနှင့် တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။

"ချီကျန့်နတ်ဘုရားရဲ့ အတတ်ပညာက အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှတယ်ဆိုပေမယ့်၊ သူက ငါ့ရဲ့ သွေးရိပ်ကို တစ်ရက်မျှ ဖယ်ရှားနိုင်ခြင်းမရှိသရွေ့တော့... ငါ့ရဲ့ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

စကားဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သူသည် သေချာစွာ အာရုံခံကြည့်လိုက်ပြီးနောက်တွင် ဟင်းလင်းပြင်ထက်သို့ ပျံသန်းတက်လိုက်ရင်း လင်းလက်လှသော အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင်ဖြင့် ကောင်းကင်အဝေးဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့တော့သည်။

မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်အတန်းရှိသူ အားလုံးသည်လည်း သူ၏ နောက်ကွယ်မှ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်လံဖမ်းဆီးကြတော့၏။

ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက်၊ ချီကျန့်နတ်ဘုရားသည် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ရှေးဟောင်းအဆောက်အအုံ အကြွင်းအကျန်များအတွင်း၌ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဤနေရာရှိ ဗိသုကာလက်ရာများမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားထည်ဝါလှသဖြင့်၊ ပျက်စီးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည့်တိုင်အောင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှဆဲပင်။

သူ၏ နှုတ်မှ ကျမ်းစာများကို အဆက်မပြတ် ရွတ်ဖတ်လိုက်ရာ၊ ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုသည် သူ၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် အောက်သို့ ထိုးဆင်းသွားတော့၏။

ချီကျန့်နတ်ဘုရား၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်ကဲ့သို့သော နာကျင်သည့် အမူအရာမျှ ရှိမနေခဲ့ပါချေ... သို့သော်လည်း ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သူ၏ အရိပ်မှာမူ အလွန်တရာ နာကျင်နေဟန်ဖြင့် အဆက်မပြတ် တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးနေခဲ့ရသည်။

"ဒီသွေးရိပ်ကို ခေတ္တလောက် ပိတ်ဆို့ချုပ်နှောင်ထားမှ ဖြစ်မယ်... မဟုတ်ရင် ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်နေရမယ်ဆိုရင်၊ ငါ့ရဲ့ အသက်ကိုပါ ထိခိုက်သွားနိုင်တယ်"

ချီကျန့်နတ်ဘုရားက အစောပိုင်းတုန်းက ထုတ်ဖော်လိုက်သည်မှာ တာလော်ဓားကျမ်းအတွင်းရှိ ' လူသားဓားကွက်' ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းကင်ဓားကွက်၏ အတတ်ပညာမှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှပြီး ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားစေနိုင်သလို၊ မြေပြင်ဓားကွက်မှာမူ ကာကွယ်ရေးအပိုင်းတွင် အတုမရှိလှဘဲ အလွန်တရာ ထူထဲလေးနက်လှပေသည်။

လူသားဓားကွက်မှာကား မိမိကိုယ်ပိုင် ဇီဝအသက်စွမ်းအား ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်းကို အဓိကထားသဖြင့်၊ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည့်အပြင် ရန်သူကို သတ်ဖြတ်နိုင်သော စွမ်းပကားလည်း ရှိရာ ဆန်းကြယ်မှုများ အနန္တ ဖုံးကွယ်နေခဲ့ပေသည်။

သူသည် ဤကောင်းကင်၊ မြေပြင်နှင့် လူသား သုံးပါးဓားကွက်ကို တတ်မြောက်ထားသဖြင့် ထိုက်ရွှမ်နတ်ဘုရားတံခါးအတွင်း၌ ထိပ်တန်းအဆင့် တစ်၊ နှစ် ရေတွက်ရသော ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ ယနေ့တွင်မူ ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေဆိုးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရုတ်တရက်...

သူသည် ပျက်စီးနေသော အဆောက်အအုံအတွင်း၌ ငယ်ရွယ်လှသော အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအမျိုးသားသည် တာအိုဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး ရုပ်ရည်အလွန်တရာ ခန့်ညားလှသည့်အပြင်၊ ခါးတွင်လည်း ရှည်လျားလှသော ဓားတစ်စင်းကို ချိတ်ဆွဲထားခဲ့ပေသည်။

ယင်းနှင့်အတူ စစ်မှန်သော မီးတောက်များဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသည့် ရွှေကျီးကန်းလေးတစ်ကောင်လည်း ရှိနေခဲ့ချေပြီ။

"သိပ်ကောင်းတာပေါ့... ငါက မင်းကို ဘယ်မှာသွားရှာရမလဲလို့ တွေးနေတာ... မင်းကိုယ်တိုင်က ငါ့ရှေ့ကို အလိုအလျောက် လာပို့တာပဲ"

ချီကျန့်နတ်ဘုရားက အေးစက်စွာ အော်ဟောက်လိုက်သည်။ အစောပိုင်းတုန်းက သူ အသည်းအသန် ကျင့်ကြံထားခဲ့သော ကိုယ်ပွားမှာ ဤလူငယ်တာအိုဆရာလေး၏ ချက်ချင်းပင် ချေမှုန်းခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့်... ထိုသို့သာ ဖြစ်မနေခဲ့ပါက၊ သူသည် ဤရွှေလင်နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်းသို့ ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာခဲ့မည် မဟုတ်သလို၊ ယခုကဲ့သို့သော ဘေးဒုက္ခများနှင့်လည်း ဆုံတွေ့ရမည် မဟုတ်ပါချေ။

သူသည် ဓားတစ်ချက်ကို လီယန်ချူဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှပေသည်။

လီယန်ချူသည် လက်မဖြင့် အနည်းငယ် တွန်းထုတ်လိုက်ရာ၊ ဓား သည် သုံးလက်မခန့် အပြင်သို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး... တောက်ပလှသော အရှိန်အဝါများသည် မိုးခြိမ်းသံကြီးအလား ပြင်းထန်လှသဖြင့်...

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ချီကျန့်နတ်ဘုရားကို အတင်းအကျပ် ဆုတ်ခွာသွားစေခဲ့ပြီး၊ လီယန်ချူသည် အခွင့်ကောင်းကို ယူ၍ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်ရင်း ချီကျန့်နတ်ဘုရား၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ လက်သီးတစ်ချက် ဝုန်းခနဲ ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

ချီကျန့်နတ်ဘုရားသည် အစောပိုင်းတုန်းက ကိုယ်ပွားဖြင့်သာ လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့်၊ လီယန်ချူ၏ ယခုကဲ့သို့သော ပြင်းထန်လှသည့် တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်မှု နည်းလမ်းများနှင့် တိုက်ရိုက် ဆုံတွေ့ဖူးခြင်းမရှိပါချေ။

ယခုအခါ မိမိ၏ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်အစစ်အမှန်ဖြင့် လာရောက်ခဲ့သည့်တိုင်အောင်၊ ထင်မှတ်မထားဘဲ ဖိနှိပ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြန်သည်။

သူသည် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် လီယန်ချူ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ထိုးစိုက်လိုက်ရာ၊ သူ၏ ရင်ဘတ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန်အတွက် ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ် အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှရုံသာမက၊ ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ခရမ်းရောင်နတ်ဘုရားဝတ်စုံ ကို ဆင်မြန်းထားသဖြင့် မည်ကဲ့သို့သော တုန်လှုပ်ခြင်းမျိုးမျှ ရှိမနေပါချေ။

ဤဓားချက်ကို အတင်းအကျပ် ခုခံလိုက်ရင်း...

သူသည် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ချီကျန့်နတ်ဘုရား၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ထိုးနှက်လိုက်တော့၏။

သို့သော်လည်း ဤလက်သီးချက်မှာ တိုက်ရိုက်ကျရောက်သွားခြင်းမရှိဘဲ၊ ချီကျန့်နတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဖျော့တော့လှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

၎င်းမှာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်ပုံမပေါ်သော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တော့ အလွန်တရာ စင်ကြယ်သိပ်သည်းလှပေသည်။

ချလွင်...

ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင် ရှေးဟောင်းခေါင်းလောင်းကြီးတစ်လုံး တီးခတ်လိုက်သကဲ့သို့ အသံကြီး ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။

လီယန်ချူ၏ လက်သီးချက်မှာ အတင်းအကျပ် ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

ဒါက တာလော်ဓားကျမ်းအတွင်းရှိ မြေပြင်ဓားကွက် ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကာကွယ်ရေးအပိုင်းတွင် အတုမရှိလှပေ။

ဤဖျော့တော့လှသော အလင်းတန်းမှာ မည်ကဲ့သို့သော တုန်ခါမှု အရိပ်အယောင်မျှ ရှိမနေပါချေ။

လီယန်ချူက မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိရင်း...

"အစွမ်းအချို့ ရှိနေတာပဲ"

သူသည် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရင်း၊ ဓားရိုးဖြင့် ထိုအလင်းတန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ဆောင့်တွန်းလိုက်တော့၏။

ချီကျန့်နတ်ဘုရားက ဓားကို အစွမ်းကုန် လွှဲရိုက်လိုက်ရာ၊ အလွန်တရာ တောက်ပလွန်းလှသော လင်းလက်မှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လမ်းခရီးတွင် ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ဖျက်ဆီးပစ်တော့မည့်အလား...

လီယန်ချူသည် ခရမ်းရောင်နတ်ဘုရားဝတ်စုံ၏ အကာအကွယ် ရှိနေသဖြင့်၊ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဖျော့တော့လှသော ခရမ်းရောင်အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဤဓားချက်ကို နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ခုခံလိုက်ပြန်သည်။

ကျန့်ကျောင်းဓားသည် အိမ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက်၊ ဓားအလင်းတန်းမှာ လျှပ်စီးအလား ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကာ အဖိုးကြီး၏ လက်ထဲမှ ရှည်လျားလှသောဓားဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ဖြတ်တောက်လိုက်တော့၏။

ထိုရှေးဟောင်းဓားကြီးမှာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို ထုတ်ဖော်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ အစောပိုင်းတုန်းက မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်အတန်းရှိသူ အများအပြား၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင်ပင် မည်ကဲ့သို့သော ပျက်စီးမှုမျှ ရှိမနေခဲ့ပါချေ။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ကျန့်ကျောင်းဓား၏ ပြင်းထန်လှသော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ချက်ချင်းပင် အက်ကွဲကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသဖြင့်...

ချီကျန့်နတ်ဘုရားမှာ စိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ နှမြောတသ ဖြစ်သွားခဲ့ရပေသည်။

လီယန်ချူက နောက်ထပ် ဓားတစ်ချက် ထပ်မံ၍ ဖြတ်တောက်လိုက်ပြန်ရာ၊ ချီကျန့်နတ်ဘုရားသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သရုပ်ခွဲခန္ဓာပေါင်း ရာဂဏန်းကျော်မျှအသွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သဖြင့် လူကို ဝေဝါးသွားစေတော့သည်။

ရာဂဏန်းကျော်လှသော ဝတ်စုံဖြူဝတ် အဖိုးကြီးများသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်းပင် ရှေ့သို့ ဓားများကို ထိုးစိုက်လိုက်ကြရာ...

ဓားအရှိန်အဝါများမှာ အလွန်တရာ အေးစက်လှပေသည်။

လီယန်ချူသည် ခရမ်းရောင်နတ်ဘုရားဝတ်စုံကို အားကိုး၍ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ အတင်းအကျပ် ခုခံလိုက်ပြန်သည်။

"သွားစမ်း..."

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်၏။

ကျန့်ကျောင်းဓားသည် ဝင်းပလှသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုရာဂဏန်းကျော်လှသော သရုပ်ခွဲခန္ဓာရိပ်အားလုံးကို မှုန်မှုန်မွှားမွှားဖြစ်အောင် ချေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

ချလွင်...

သာယာငြိမ့်ညောင်းလှသော အသံတချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။

၎င်းတို့ကြားထဲတွင် ဖုံးကွယ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်အစစ်အမှန်ဖြစ်သည့် ချီကျန့်နတ်ဘုရား၏ လက်ထဲမှ ရှည်လျားလှသောဓားမှာ ဝုန်းခနဲ ကွဲအက်ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး၊ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

ချီကျန့်နတ်ဘုရားက ဒေါသတကြီး အော်ဟောက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ဦးက မိမိ၏ ခါးနောက်ပိုင်းကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

သူက ဒေါသတကြီး ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ၎င်းမှာ အရပ်မြင့်မားပြီး အသားအရေမှာ ဆီးနှင်းအလား ဖြူဖွေးစင်ကြယ်နေသော အမျိုးသမီး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့်...

"သေချင်နေတာပဲ..."

သူက ဓားကို လွှဲရိုက်လိုက်သော်လည်း၊ ထိုအမျိုးသမီးသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အစီရင်များကို အဆက်မပြတ် လည်ပတ်စေလိုက်ရင်း ကောင်းကင်နဂါးဆန်းကြယ်အတတ် ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ချေပြီ။

ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများသည် အစီရင်စာလုံးများအသွင် ဖွဲ့စည်းပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင်တော့ မြစ်ကြီးတစ်စင်းအလား စုစည်းသွားခဲ့ကာ ချီကျန့်နတ်ဘုရားဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ရိုက်ချလိုက်တော့၏။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မြေပြင်များ တုန်ခါသွားခဲ့ရပြီး တောင်တန်းများပင် ယိမ်းထိုးသွားခဲ့ရပေသည်။

ရွှေကျီးကန်းလေးသည်လည်း အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ရင်း၊ ရွှေရောင်ဓားအလင်းတန်းနှစ်ခုကို ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှပေသည်။

သို့သော်လည်း ဤတိုက်ခိုက်မှုအားလုံးမှာ တာလော်ဓားကျမ်းအတွင်းရှိ မြေပြင်ဓားကွက်၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြန်ရာ...

ဤမြေပြင်ဓားကွက်သည် ကာကွယ်ရေးအပိုင်းတွင် လုံးဝ ပျက်စီးသွားခြင်းမရှိသရွေ့တော့ အလွန်တရာ ထူးခြားဆန်းကြယ်လှပေသည်။

"နောက်တစ်ခေါက် ငါ့ကိုတွေ့ရင် ငါ့ရဲ့ ကျောရိုးကို ထုတ်ပြီး ဓားလုပ်မယ်ဆို... လာလေ... အဘိုးကြီး"

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ သရော်လိုက်သည်။

"သေစမ်း..."

ချီကျန့်နတ်ဘုရားသည် စိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရပေသည်။

သူသည် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရင်း မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ၊ လမင်းကြီးအလား စင်ကြယ်ဝင်းပလှသော ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။

ဒါက သူ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာပတ်လုံး မွေးမြူထားခဲ့သော မိမိကိုယ်ပိုင် "ဓားအရှိန်အဝါ " ဖြစ်ပေသည်။

ဤဓားအရှိန်အဝါသည် အလွန်တရာ ထက်မြက်လှသဖြင့်၊ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်အာရုံကိုပါ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ခရမ်းရောင်နတ်ဘုရားဝတ်စုံသည်လည်း လုံးဝဥဿုံ ကာကွယ်နိုင်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ပါချေ... အချို့သော ထူးခြားလှသည့် အတတ်ပညာများနှင့် နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်များသည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရှိစေနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ဤမိမိကိုယ်ပိုင် ဓားအရှိန်အဝါမှာလည်း ယင်းကဲ့သို့သော အမျိုးအစားထဲတွင် ပါဝင်နေခဲ့သော်လည်း... လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ခရမ်းရောင်နတ်ဘုရားဝတ်စုံ တစ်ခုတည်းသာ ရှိနေခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါချေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ခန့်ညားထည်ဝါလှသော ရှေးဟောင်းအစီရင်ဝတ်စုံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည့်အပြင်၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် စိတ်ကြည်လင်သော ကျောက်စိမ်းဆွဲပြား ၏ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကလည်း ဝိညာဉ်အာရုံကို ကာကွယ်ထားခဲ့သဖြင့်...

နတ်ဘုရားလက်နက် ရတနာသုံးပါးဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ချီကျန့်နတ်ဘုရား၏ မိမိကိုယ်ပိုင် ဓားအရှိန်အဝါမှာ မည်ကဲ့သို့သော အောင်မြင်မှုကိုမျှ မရရှိခဲ့သည့်အပြင်၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် လီယန်ချူ၏ ဓားချက်တစ်ချက်ကြောင့် ဦးခေါင်းမှာ ဝုန်းခနဲ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲပြိုသွားခဲ့ပြီး၊ ဝိညာဉ်အာရုံမှာကား ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ချေပြီ။

၎င်းမှာ သူကိုယ်တိုင်၏ ပုံသဏ္ဍာန် မဟုတ်ဘဲ၊ သူ အမြဲတစေ အသုံးပြုလေ့ရှိသော ထိုရှေးဟောင်းဓားကြီး၏ ပုံသဏ္ဍာန် ဖြစ်နေခဲ့ရပေသည်။

ရှေးဟောင်းဓားတစ်စင်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ထက်တွင် ဟန်ချက်ညီစွာ ရပ်တန့်နေခဲ့ပြီး၊ ချီကျန့်နတ်ဘုရားမှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသလို ဒေါသလည်း ထွက်နေခဲ့ရသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်မူ၊ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံထက်တွင် ဓားအရှိန်အဝါမြောက်မြားစွာ ရစ်ပတ်သွားခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြန်သည်။

ထိုဦးခေါင်းပြတ်နေသော အလောင်းကြီးသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြန်လည်မတ်တပ်ရပ်လာခဲ့ပြီး...

ရှေးဟောင်းဓားဝိညာဉ်အာရုံမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းသွားခဲ့ချေပြီ။

ဒါက တာလော်ဓားကျမ်းအတွင်းရှိ လူသားဓားကွက် ပင် ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်တွင် အစီရင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဆင်မြန်းထားပြီး လက်ထဲတွင် ကျန့်ကျောင်းဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားရာ၊ သွေးသားစွမ်းအားများမှာ မီးဖိုကြီးတစ်ခုအလား ပြင်းထန်လှပေသည်။

ချီကျန့်နတ်ဘုရား ပြန်လည်သက်သာလာသည့် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်၊ လီယန်ချူသည် ဓားကို မြှောက်၍ ဝုန်းခနဲ ရိုက်ချလိုက်ပြန်ရာ... သူ၏ ဦးခေါင်းကို နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ဖြတ်တောက်လိုက်ပြန်တော့သည်။

သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှစ်ခွင်မှန်ကြီး တစ်ချပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကိုပါ လုံးဝဥဿုံ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ ထိုက်ရွှမ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းအတွင်း၌ ထိပ်တန်းအဆင့် တစ်၊ နှစ် ရေတွက်ရသော ချီကျန့်နတ်ဘုရားသည် ယခုကဲ့သို့သော နေရာတွင် လုံးဝ ပျက်စီးယိုယွင်းသွားခဲ့ရချေပြီ။

ရှေးဟောင်းဓားမှာ အစောပိုင်းတုန်းကတည်းက ကွဲအက်ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ ယခုအခါ ချီကျန့်နတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရတနာပုတီးစေ့တစ်စေ့သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ဒါက ပစ္စည်းများကို သိုလှောင်နိုင်သော နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အလွန်တရာ တောင့်တင်းခိုင်မာလှသည့်အပြင်၊ ကောင်းကင်မြစ်ရွှေစင် ဖြင့် ထုဆစ်ပုံဖော်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါက တကယ့်ကို ထိပ်တန်းအဆင့် နတ်ဘုရားပစ္စည်းပဲ..."

လီယန်ချူက ချီးမွမ်းလိုက်မိသည်။

သူသည် လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရင်း မီးတောက် များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ ချီကျန့်နတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တော့၏။

သို့သော်လည်း သူသည် အလွန်တရာ လျင်မြန်စွာပင် သတိပြုမိလိုက်သည်မှာ... သွေးရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ချီကျန့်နတ်ဘုရားနှင့် တစ်ထေရာတည်း တူညီနေခဲ့ရာ... ချက်ချင်းပင် အဝေးသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။

ဘုန်း...

လီယန်ချူသည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်ရင်း ခြေထောက်တစ်ချက်ဖြင့် ထိုသွေးရိပ်ကို အတင်းအကျပ် နင်းခြေလိုက်ရာ၊ ထိုသွေးရိပ်သည် တစာစာနှင့် အော်ဟစ်မြည်တမ်းနေခဲ့တော့၏။

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးအစုံတွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားခဲ့ပြီး...

"မထင်မှတ်ဘဲ ဒါက ထူးခြားလှတဲ့ ပူးကပ်ကျိန်စာအတတ်တစ်ခုပဲ ဖြစ်နေတာကို... ငါက ဒီခွေးအိုကြီး နောက်ထပ် နည်းလမ်းတစ်ခုခု ချန်ထားခဲ့တယ်လို့ ထင်နေတာ"

လီယန်ချူ၏ ခြေထောက်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ထိုသွေးရိပ်ကို တိုက်ရိုက်ပင် နင်းခြေဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

သွေးရိပ်နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်သည် လူသားတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့မည်ဆိုပါက၊ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ထိုသူ၏ ပုံသဏ္ဍာန်နှင့် တစ်ထေရာတည်း တူညီသွားခဲ့ပြီး ဖယ်ရှားရန် အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပေသည်။

သို့သော်လည်း အကယ်၍ အိမ်ရှင် သေဆုံးသွားခဲ့မည်ဆိုပါက၊ အကာအကွယ်မဲ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဖြေရှင်းရန်အတွက် ထိုမျှလောက်အထိ ခက်ခဲခြင်းမရှိတော့ပါချေ။

မီးတောက် သို့မဟုတ် သိုင်းပညာ အတတ်ပညာများဖြင့် ၎င်းကို လုံးဝ ချေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ရတနာပုတီးစေ့ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက်၊ ကျွေ့ဟွာ၊ ရွှေကျီးကန်းလေးတို့နှင့်အတူ ဤနေရာမှ လှည့်ထွက်သွားခဲ့ကြတော့သည်။

ဟုန်ရှန်းဘိုးဘိုးသည် သွေးအလင်းတန်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပျံသန်းနေခဲ့ရင်း၊ သွေးရိပ်၏ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံနေခဲ့သည်။

သွေးရိပ် ချေမှုန်းခြင်း ခံလိုက်ရသည့် အချိန်တွင်မူ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး တုန်ခါသွားခဲ့ရပြီး ချက်ချင်းပင် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်မိတော့၏။

ထိုရုပ်ရည်အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးတပည့်လေးက... "ဘာဖြစ်လို့လဲ..." ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဟုန်ရှန်းဘိုးဘိုး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသော အမူအရာများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ချီကျန့်နတ်ဘုရားက အသတ်ခံလိုက်ရပြီ... ငါ့ရဲ့ သွေးရိပ်အတတ်ပညာလည်း အဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်တယ်"

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရချေပြီ။

ထိုအမျိုးသမီးတပည့်လေးက... "ဒါကို ဘယ်သူလုပ်တာလဲ..." ဟု ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။

ဟုန်ရှန်းဘိုးဘိုးက တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဆိုလိုက်၏။

"ငါ့မှာ သွေးရိပ်အလင်းပြန်အတတ် ရှိတယ်... ချီကျန့်နတ်ဘုရား မသေဆုံးခင်က အခြေအနေတွေကို ပြန်လည်ဖော်ထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေမယ့်၊ ဒီအတတ်ပညာက သက်တမ်းကို စတေးရမှာ"

သူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ထိုအမျိုးသမီးတပည့်လေးသည် သက်တမ်းကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သော ဝိညာဉ်ဆေးပင်တစ်ပင်ကို ချက်ချင်းပင် ကမ်းလှမ်းလိုက်ရာ၊ အထဲမှ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော အသက်စွမ်းအားများ ပျံ့လွင့်နေခဲ့ပေသည်။

"ကိုးပွင့်ကြယ်ပင်"

ဟုန်ရှန်းဘိုးဘိုး၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားခဲ့ရသည်။

ဒါက နင်ရွှီကျင့်စဉ်မြေမြတ်၏ သက်တမ်းတိုး ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဖြစ်ပေသည်... ကြည့်ရသည်မှာ ထိုမြင့်မြတ်သောမိန်းမပျိုလေးတွင် အလွန်တရာ ထူထဲလေးနက်လှသော နောက်ခံအင်အား ရှိနေခဲ့ပုံရသည်။

သူသည် ဝိညာဉ်ဆေးပင်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက်၊ အလင်းပြန်အတတ်ပညာကို စတင်၍ ထုတ်ဖော်လိုက်တော့၏။

အလင်းပိတ်ဆို့မှုတစ်ခုသည် ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ၊ ဤအလင်းပိတ်ဆို့မှုမှာ ချီကျန့်နတ်ဘုရား၏ အမြင်အာရုံ ဖြစ်ပြီး... မသေဆုံးခင်က သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ငယ်ရွယ်လှသော တာအိုဆရာလေးတစ်ဦး ရှိနေခဲ့ပေသည်။

မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြတ်သားတည်ကြည်လှပြီး အလွန်တရာလည်း အေးစက်လှပေသည်။

သူ့ကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်နေသူများထဲတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် ရွှေကျီးကန်းလေးတစ်ကောင်လည်း ပါဝင်နေခဲ့ချေပြီ။

ဟုန်ရှန်းဘိုးဘိုး၏ စိတ်နှလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရပြီး၊ လီယန်ချူကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိသွားခဲ့ကာ...

"သူပဲ..."

အမျိုးသမီးတပည့်လေးက အံ့ဩသွားခဲ့ရပြီး... "မင်း သူ့ကို သိတာလား..." ဟု မေးလိုက်၏။

ဟုန်ရှန်းဘိုးဘိုးက ဆိုလိုက်သည်။

"မှန်တယ်... ငါ ဟိုးတုန်းက နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းမှာ ဒီလူနဲ့ လက်ရည်စမ်းဖူးတယ်... အဲဒီတုန်းက သတ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တာ"

အမှန်တကယ်တော့ သူက အနည်းငယ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ခြင်းမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ပါချေ။

ဖုန်းလိုင်တာအိုဆရာက အလျင်အမြန်ပင် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

"ဒီလူရဲ့ ခြေရာလက်ရာကို ရှာဖွေနိုင်လား..." ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဟုန်ရှန်းဘိုးဘိုးသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားတွေးတောလိုက်ပြီးနောက်တွင် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဆိုလိုက်၏။

"ရပါတယ်... သူက ငါ့ရဲ့ သွေးရိပ်ကို သတ်ပစ်လိုက်တာ ဖြစ်လို့၊ ကိုယ်ပေါ်မှာ အရှိန်အဝါတွေ စွဲကျန်နေခဲ့ပြီ လုံးဝ ပယ်ဖျက်လို့ ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

လီယန်ချူ၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေရန်အတွက်မူ သူ၏ နှလုံးသွေးကို စတေးရမည် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် လီယန်ချူနှင့် ရန်ငြိုးရန်စ ရှိနေခဲ့သဖြင့်၊ ယခုအချိန်တွင် ထိုမျှလောက်အထိ တွေးတောနေခြင်းမရှိတော့ပါချေ။

"ဒီလူက ချီကျန့်နတ်ဘုရားကို သတ်လိုက်တာဆိုတော့၊ ဓားကျမ်းက မုချမလွဲဘဲ သူ့လက်ထဲကို ရောက်သွားခဲ့ပြီ... သူက ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်း အလွန်တရာ မြင့်မားတယ် ငါတစ်ယောက်တည်းဆိုရင်တော့ ရင်ဆိုင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... လူအင်အားကို အသုံးချရတာက အကောင်းဆုံးပဲ"

ဟုန်ရှန်းဘိုးဘိုးက စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်မိသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ သူသည် မည်ကဲ့သို့သော အကျိုးအမြတ်ကိုမျှ ထပ်မံမတောင်းဆိုတော့ဘဲ၊ နှုတ်မှ ကျမ်းစာများကို ရွတ်ဖတ်လိုက်ရင်း လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အစီရင်များကို အဆက်မပြတ် လည်ပတ်စေကာ သဘာဝလွန်အတတ်ပညာကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့၏။

အမျိုးသမီးတပည့်လေးက တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စက ထင်မှတ်မထားတဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာပြီ... ဓားကျမ်းရဲ့ စွမ်းအားက စိတ်ကူးထားတာထက်ကို ပိုပြီးတော့ အစွမ်းထက်တယ်... ဒါကြောင့် အခုအချိန်မှာ အရေးအကြီးဆုံးကတော့၊ အဲဒီတာအိုဆရာလေးကို မဖြစ်မနေ ရှာဖွေဖို့ပဲ"

ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာလည်း အလွန်တရာ သဘောတူညီကြပေသည်။

၎င်းတို့သည် ချီကျန့်နတ်ဘုရား၏ လက်ထဲရှိ ထိုဓားကျမ်းကို အလွန်တရာ လောဘဇော တက်နေခဲ့ကြပြီး... အစောပိုင်းတုန်းက ချီကျန့်နတ်ဘုရားသည် ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့မှုအောက်မှပင် ခြေရာလက်ရာမကျန် ဆုတ်ခွာသွားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဒါက ထိပ်တန်းအဆင့် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်နိုင်သော နတ်ဘုရားအတတ်ပညာတစ်ခု ဖြစ်ပေရာ... မည်သူက စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်ပါ့မလဲ။

ဟုန်ရှန်းဘိုးဘိုးသည် အဆောင်တစ်ရွက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ ဤအဆောင်မှာ စင်ကြယ်လှသော အစီရင်စာရွက်မျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ အပေါ်တွင် သရဲတစ္ဆေများ ရေးဆွဲထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

သို့သော်လည်း ပျံ့လွင့်နေသော တာအိုအငွေ့အသက်များမှာကား အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှပြီး၊ သူ၏ ကျမ်းစာရွတ်ဖတ်သံနှင့်အတူ ဤအဆောင်မှာ ဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်သွားခဲ့ပြီးနောက်...

သူသည် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရင်း ထိုအဆောင်ကို ဝါးမြိုလိုက်တော့၏။

ထို့နောက် စိတ်ဝိညာဉ်ချင်း ဆက်သွယ်မှုအစွမ်းဖြင့် လူအားလုံးကို အသိပေးလိုက်ရာ...

"ဒီလူရဲ့ တည်နေရာကို ရှာတွေ့ပြီ... သူ့ကို ဒီရွှေလင်နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲကနေ လုံးဝ ပေးမထွက်သွားစေနဲ့"

အခန်း (၁၀၉၈) သတ်ဖြတ်ခြင်း

လီယန်ချူသည် သူ၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများကို လည်ပတ်စေလိုက်ရင်း၊ ဤရတနာပုတီးစေ့ပေါ်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို ပယ်ဖျက်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်တော့၏။

သို့သော်လည်း ထင်မှတ်မထားဘဲ ဤရတနာပုတီးစေ့သည် ရုတ်တရက် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ လင်းလက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ လက်ထဲ၌ ဝုန်းဝုန်းဒိုင်းဒိုင်းနှင့် တုန်ခါလာကာ လက်ထဲမှ ရုန်းထွက်၍ ပျံသန်းသွားရန် ကြိုးစားနေခဲ့ချေပြီ။

"ဒါက သွေးသားနဲ့ ရင်းပြီး မွေးမြူထားတဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုပဲလား..."

လီယန်ချူက မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိ၏။

သူ၏ လက်ဝါးပြင်ထက်မှ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော အရှိန်အဝါများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ဟောဟောဒိုင်းဒိုင်းနှင့် ပြင်းထန်လှသော ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများဖြင့်... ထိုပစ္စည်းအတွင်းရှိ အမှတ်အသားကို အဆက်မပြတ် ဖျက်ဆီးပစ်တော့သည်။

အင်အားသက်သက်ဖြင့် အတတ်ပညာအားလုံးကို ချေမှုန်းခြင်း...

ဒါက အရှင်းလင်းဆုံးနှင့် အကြမ်းတရုတ်ဆုံး နည်းလမ်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ချီကျန့်နတ်ဘုရား၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်းက လီယန်ချူထက် မြင့်မားသည်ဆိုသော်ငြား၊ ယခုမှာကား သူချန်ထားခဲ့သော နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သဖြင့်... လီယန်ချူ၏ အနန္တကျင့်စဉ်စွမ်းအားများကို တားဆီးနိုင်ရန် မစွမ်းသာပါချေ။

မကြာမီမှာပင် ပုတီးစေ့ပေါ်ရှိ အမှတ်အသားမှာ လုံးဝဥဿုံ ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရပြီး၊ လီယန်ချူသည် ဝိညာဉ်အာရုံကို ၎င်း၏အတွင်းထဲသို့ ထိုးဖောက်ကြည့်လိုက်၏။

ပုတီးစေ့အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ အလွန်တရာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်ခြင်းမျိုး မရှိပါချေ။

ထူးခြားဆန်းပြားလှသော လက်နက်ပြုလုပ်သည့် ထိပ်တန်းပစ္စည်းအချို့အပြင်၊ အလွန်တရာ သန့်စင်လှသော အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်းပုလင်းတစ်လုံးနှင့် ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတစ်အုပ်သာ ရှိနေခဲ့ပေသည်။

မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ စုဆောင်းမှုအနေဖြင့် ကြည့်မည်ဆိုပါက အလွန်တရာ နည်းပါးလှသည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သော်လည်း... ဒါက သူ၏ အဖိုးတန်ဆုံးသော ပစ္စည်းများကိုသာ ကိုယ်ပေါ်၌ ဆောင်ထားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ထိုရှေးဟောင်းကျမ်းစာကို အရင်ဆုံး လက်ဖြင့် ဖမ်းယူလိုက်ရာ၊ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားကျမ်းစာတစ်အုပ် ဖြစ်နေသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရပြီး...

"တာလော်ဓားကျမ်း"

လီယန်ချူသည် စာအုပ်ကို လှန်လှော၍ တစ်ဆုံးအထိ ဖတ်ရှုလိုက်ရာ၊ ၎င်း၏အတွင်း၌ 'ကောင်းကင်၊ မြေပြင်နှင့် လူသား' သုံးပါးဓားကွက်များ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့်...

သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်းပင် လင်းလက်သွားခဲ့ရပေသည်။

"မထင်မှတ်ဘဲ ဒီလောက်အထိ ပြင်းထန်လှတဲ့ နတ်ဘုရားဓားကျမ်း ဖြစ်နေတာပဲ..."

ဤဓားကျမ်း၏ သမိုင်းကြောင်းကား အလွန်တရာ ရှေးကျလှပြီး၊ ချီကျန့်နတ်ဘုရားသည်လည်း ယင်းကို ရွှေလင်နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်းမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ဤဓားကျမ်းကို အားကိုး၍သာ ထိုက်ရွှမ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကဲ့သို့သော ရှေးကျလှသည့် ကျင့်ကြံခြင်းအင်အားစုကြီးအတွင်း၌ ထိပ်တန်းအဆင့် တစ်၊ နှစ် ရေတွက်ရသော မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တာလော်ဓားကျမ်းကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် သူသည် ကြီးမားလှသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ကုန်ဆုံးခဲ့ရပြီး၊ ဓားကွက်သုံးခုစလုံး၏ စွမ်းပကားမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မတူညီကြဘဲ အတတ်ပညာကြီး သုံးခုနှင့် အလားတူပေသည်။

ချီကျန့်နတ်ဘုရား အကျွမ်းကျင်ဆုံး ကျင့်ကြံထားသည်မှာ 'မြေပြင်ဓားကွက်' ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် အတုမရှိလှသော ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားကို အားကိုး၍ လီယန်ချူ၏ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုမြောက်မြားစွာကို ခုခံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူမှာမူ တစ်ကြိမ်မျှ ဖတ်ရှုရုံမျှဖြင့်၊ ကောင်းကင်၊ မြေပြင်နှင့် လူသား သုံးပါးဓားကွက်စလုံးကို စိတ်ထဲ၌ ပိုင်နိုင်စွာ မှတ်မိသွားခဲ့ချေပြီ။

သူသည် ဤဓားကျမ်းကို ကျွေ့ဟွာဆီသို့ ကမ်းပေးလိုက်ရာ၊ ကျွေ့ဟွာသည် အနည်းငယ်မျှ ကြည့်ရှုပြီးနောက်တွင် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းများ မူးနောက်သွားခဲ့ရသဖြင့်...

"အလွန် ရှုပ်ထွေးလွန်းတယ်... သင်လို့ မရဘူး"

လီယန်ချူကတော့... "........................"

နင်ရွှီကျင့်စဉ်မြေမြတ်သည် ဤမျှလောက်အထိ ကြီးမားလှသော အင်အားများကို အသုံးပြုခဲ့ရခြင်းမှာ ဤဓားကျမ်းကြောင့်သာ ဖြစ်သဖြင့်၊ ယင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤဓားကျမ်း၏ ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုကို သိရှိနိုင်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ဤဓားကျမ်းနှင့်အတူ လက်နက်ပြုလုပ်သည့် ထိပ်တန်းပစ္စည်းများကိုပါ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက်...

ထိုသန့်စင်လှသော အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို သေချာစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်တော့၏။

"ဖျောက်..." ဟူသော အသံနှင့်အတူ...

သူသည် ထိုအဖြူရောင်ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။

"ဝုန်း..."

နတ်ဘုရားအလင်းတန်း နှစ်စင်းသည် ချက်ချင်းပင် အတွင်းမှ ထိုးထွက်လာခဲ့ပြီး၊ တောက်ပလှသော အလင်းတန်းများနှင့်အတူ အသက်စွမ်းအားများ ပျံ့လွင့်လာခဲ့ချေပြီ။

လီယန်ချူသည် လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရင်း တောင် နဲ့မြစ် တည်ငြိမ်ခြင်း လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်၏ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အစီရင်စာလုံးများသည် ထိုနေရာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ပြီး...

ကြီးမားလှသော ပန်းကန်လုံးကြီးတစ်လုံးအလား အောက်သို့ အုပ်မိုးပိတ်ဆို့လိုက်တော့၏။

ယခုအချိန်တွင် ထိုနတ်ဘုရားအလင်းတန်း နှစ်စင်းမှာကား ငြိမ်သက်ခြင်းမရှိဘဲ၊ ၎င်း၏အတွင်း၌ ဘယ်ပြန်ညာပြန်နှင့် အသည်းအသန် အတင်းအကျပ် ထိုးဖောက်ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေခဲ့ကြပေသည်။

လီယန်ချူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အစီရင်များကို အဆက်မပြတ် လည်ပတ်စေလိုက်ရင်း တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်၏။

"နှိမ်နင်းစမ်း..."

စကားဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ အပေါ်မှ အုပ်မိုးထားသော ပန်းကန်လုံးကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သေးငယ်သွားခဲ့ပြီး ထိုနတ်ဘုရားအလင်းတန်း နှစ်စင်းကို ၎င်း၏အတွင်း၌ ပိတ်ဆို့ချုပ်နှောင်လိုက်တော့၏။

ထိုအချိန်ကျမှသာ လီယန်ချူနှင့် ကျွေ့ဟွာတို့သည် ၎င်းမှာ မည်ကဲ့သို့သော အရာ ဖြစ်သည်ကို သေချာစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

၎င်းတို့ကား ရွှေရောင်ဆေးလုံး နှစ်လုံး ဖြစ်ကြပြီး၊ ဆေးရနံ့မှာ အလွန်တရာ မွှေးကြိုင်လှသဖြင့်...

တစ်ချက်မျှ ရှူရှိုက်လိုက်ရုံမျှဖြင့် လူကို စိတ်ကြည်လင်လန်းဆန်းသွားစေနိုင်ပေသည်။

အစောပိုင်းတုန်းက တိုက်ပွဲကြောင့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရသော ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများပင်လျှင် ပြန်လည်ပြည့်ဝလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

"ဒါက ဘာအတွက် အသုံးပြုလဲဆိုတာ မသိရသေးပေမယ့်၊ ဒီဆေးလုံးတွေက တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းကြယ်လွန်းတယ်ဆိုတာ သိသာထင်ရှားတယ်"

လီယန်ချူသည် ဤဆေးလုံးနှစ်လုံးကို သေချာစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်တော့၏။

ဒါက ထိုက်ရွှမ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အဖိုးတန်ဆုံးသော ရတနာဖြစ်သည့် "ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်ဆေးလုံး" ဖြစ်ပြီး၊ မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်အတန်းရှိသူများ သောက်သုံးမည်ဆိုပါက ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်းကို ဖောက်ထွက်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

၎င်း၏အတွင်း၌ ပြင်းထန်လှသော ဆေးစွမ်းအားများ ကိန်းဝပ်နေသဖြင့်၊ ချီကျန့်နတ်ဘုရားကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းရှိသူပင်လျှင် ဇွတ်အတင်း သောက်သုံးရန် မဝံ့ရဲပါချေ။

မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော ဆေးလုံးဖြစ်သဖြင့် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး၊ အကယ်၍ ၎င်း၏အတွင်းမှ စွမ်းအားများသာ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့မည်ဆိုပါက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတတ်ပညာတစ်ခု၏ စွမ်းပကားထက်ပင် မနိမ့်ကျနိုင်ပါချေ။

လီယန်ချူသည် ဤဆေးလုံးနှစ်လုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက်၊ ထိုအဖြူရောင်ကျောက်စိမ်းပုလင်းကိုလည်း သေချာစွာ ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်သေးသည်။

ဤကျောက်စိမ်းပုလင်းပေါ်တွင် ထူထပ်လှသော ပိတ်ဆို့ခြင်းအစီရင်များစွာ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ဆေးလုံးများကို အထူးသိုလှောင်ရန်အတွက် အသုံးပြုသော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဆန်းကြယ်နက်နဲလှသော ရှေးဟောင်းဓားကျမ်းတစ်အုပ်၊ လက်နက်ပြုလုပ်သည့် ထိပ်တန်းပစ္စည်းအချို့နှင့် အစွမ်းကို မသိရသေးသော်ငြား ဆေးစွမ်းအား အလွန်ပြင်းထန်လှသော ရွှေရောင်ဆေးလုံးနှစ်လုံး...

ယင်းနှင့်အတူ ဤသူကို ချေမှုန်းလိုက်ခြင်းကြောင့် ရရှိလာခဲ့သော ကုသိုလ်စွမ်းအား ခြောက်သိန်း...

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ တကယ့်ကို အမြတ်အစွန်းမြောက်မြားစွာ ရရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်ပေသည်။

"ဒီရွှေလင်နတ်ဘုရားနယ်မြေက တကယ့်ကို ကံကောင်းခြင်းတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ မြေမြတ်တစ်ခုပဲ"

လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်စွာ တွေးတောလိုက်မိ၏။

ထိုအချိန်တွင် ကျွေ့ဟွာသည် စစ်မှန်သောနဂါးအရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပေသည်။

ဤအရှိန်အဝါကား အလွန်တရာ ရှေးကျလှပြီး...

ကျွေ့ဟွာသည် ဆိုင်ရှင်မ၏ ကြီးမားလှသော အတတ်ပညာဖြင့် ကိုယ်ပေါ်ရှိ စစ်မှန်သောနဂါးသွေးမျိုးဆက်ကို ဖယ်ရှားခြင်း ခံခဲ့ရသည်ဆိုသော်ငြား၊ ထို့ကြောင့်ပင် သီးခြားကိုယ်ပွားတစ်ခုကို ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့်...

သူမ၏ သွေးမျိုးဆက်မှာကား ပိုမို၍ စင်ကြယ်သန့်စင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မိမိအတွက် ကြီးမားလှသော ကံကောင်းခြင်းတစ်ခုက ရှေ့မှောက်၌ စောင့်ကြိုနေသည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရ၏။

လီယန်ချူသည် ကျွေ့ဟွာနှင့်အတူ ထိုအာရုံခံမိသော နေရာဆီသို့ အတူတကွ ဦးတည်၍ ထွက်ခွာခဲ့ကြတော့သည်။

၎င်းတို့သည် တောင်တန်းကြီးများ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြရာ...

ထိုတောင်တန်းကြီးများသည် အဆက်မပြတ် မြင့်မားမတ်စောက်လှပြီး ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ထိုးတက်နေခဲ့သော်လည်း၊ နေရာအနှံ့တွင်ကား ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲများကြောင့် ပြိုပျက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည့်အပြင် မြေပြင်များပင် ကွဲအက်နေခဲ့ချေပြီ။

"ဒီနေရာပဲ... အဲဒီအာရုံခံနိုင်စွမ်းက အလွန်တရာ ပြင်းထန်နေတယ်" ကျွေ့ဟွာက ဆိုလိုက်၏။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင်...

နောက်တစ်ခဏတွင်မူ...

ကောင်းကင်အဝေးဆီမှ အလင်းတန်းအချို့သည် လျှင်မြန်စွာပင် ပျံသန်းရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီး၊ မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်အတန်းရှိသူ ပညာရှင်အချို့က ၎င်းတို့ကို ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့လိုက်ကြတော့၏။

၎င်းတို့ကား... ရုပ်ရည်အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး၊

မျက်နှာအမူအရာ အလွန်ပြတ်သားတည်ကြည်လှပြီး ဝတ်စုံဖြူကို ဆင်မြန်းထားသော အဖိုးကြီးတစ်ဦး၊

နာရေးဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး ပူဆွေးသောကရောက်နေဟန်ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦး၊

မျက်ခုံးနှစ်ဖက်စလုံးမှာ ပုခုံးထက်သို့ ကျနေခဲ့ပြီး ဝတ်စုံနီကို ဆင်မြန်းထားသော အဖိုးကြီးတစ်ဦးနှင့်

လည်ပတ်တွင် လူသားဦးခေါင်းခွံအဖြူရောင်ပုတီးကို ဆွဲထားသော အရပ်မြင့်မားလှသည့် ရဟန်းကြီးတစ်ဦးတို့ ဖြစ်ကြပေသည်။

ဤငါးယောက်စလုံး၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှပြီး ဆန်းကြယ်နက်နဲလွန်းလှပေသည်။

လီယန်ချူသည် ထိုဝတ်စုံနီနှင့် အဖိုးကြီးကို မှတ်မိသွားခဲ့သဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။

"နောက်တစ်ခေါက် ပြန်ဆုံပြန်ပြီပေါ့"

ဟုန်ရှန်းဘိုးဘိုးသည် တစ်ဖက်လူ၏ တည်ငြိမ်အေးဆေးလှသော အမူအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်၏။

"ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်ဆေးလုံးနဲ့ ဓားကျမ်းကို အပ်စမ်း... ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်"

သူသည် မိမိကိုယ်တိုင်အနေဖြင့် ဤလူငယ်တာအိုဆရာ၏ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်သည်ကို သိရှိသော်လည်း...

ယနေ့တွင်မူ ဤမျှလောက်အထိ ကြီးမားလှသော အခြေအနေမျိုးဖြစ်သဖြင့်၊ ဤလူငယ်တာအိုဆရာတွင် ထိုအမျိုးသမီးနှင့် ရွှေကျီးကန်းလေး ရှိနေခဲ့သည့်တိုင်အောင် ၎င်းတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဟု တွေးတောထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်ဆေးလုံး... လီယန်ချူသည် ဤဆေးလုံး၏ အမည်ကို သိရှိသွားခဲ့ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။

"ဘယ်သူက မင်းကို ဒီလောက်အထိ သတ္တိတွေ ပေးထားတာလဲ... လျန်ကျင့်ရူ လား"

ဟုန်ရှန်းဘိုးဘိုးက မျက်မှောင်ကုပ်လိုက်မိရင်း...

"လျန်ကျင့်ရူ"

ရုပ်ရည်အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးတပည့်လေးကတော့ စိတ်ထဲတွင်...

"သူ့ရဲ့ နောက်ခံက ငါခေါ်လာတဲ့ လူအင်အားကြောင့်ပဲလေ... ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ နာမည်အရင်းက လျန်ယွီ ဖြစ်နေတာကို" ဟု တွေးလိုက်မိ၏။

တစ်ဖက်လူက မိမိ၏ မျိုးရိုးအမည်ကို ကွက်တိပြောနိုင်ခဲ့သဖြင့်၊ ဤအမျိုးသမီးတပည့်လေးမှာကား အနည်းငယ် မှင်သက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

လီယန်ချူသည်လည်း မိမိ၏ အမှတ်မထင် စကားတစ်ခွန်းကြောင့် နင်ရွှီကျင့်စဉ်မြေမြတ်မှ မြင့်မြတ်သောမိန်းမပျိုလေးကို စိတ်နှလုံး တုန်လှုပ်သွားစေလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ပါချေ။

ဟုန်ရှန်းဘိုးဘိုးကတော့ ထိုမျှလောက်အထိ ဂရုစိုက်မနေတော့ဘဲ ဒေါသတကြီး အော်ဟောက်လိုက်၏။

"ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်ဆေးလုံးနဲ့ ဓားကျမ်းက မင်းတစ်ယောက်တည်း မြိုချနိုင်မယ့်အရာ မဟုတ်ဘူး... အပ်မလား မအပ်ဘူးလား"

လီယန်ချူသည် အလုံးစုံကို ရိပ်မိနားလည်သွားခဲ့သဖြင့် စိတ်ထဲတွင်...

"အစောပိုင်းတုန်းက ဒီလူက ငါ့အတွက် အကျိုးရှိမယ်လို့ တွက်ချက်မိတာ... သူက ချီကျန့်နတ်ဘုရားကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့လို့ကိုး" ဟု တွေးတောလိုက်မိသည်။

ဤရွှေလင်နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်တွင်၊ သူသည် လျှို့ဝှက်ချက်အတတ်ပညာကို အသုံးပြု၍ အကျိုးအကြောင်းအချို့ကို တွက်ချက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ လူအားလုံးက မိမိ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသဖြင့်၊ လီယန်ချူသည် အနည်းငယ်မျှ တွက်ချက်ကြည့်ရုံမျှဖြင့် အလုံးစုံကို သိရှိသွားခဲ့ချေပြီ။

သူ၏ မျက်လုံးအစုံမှာ ထက်မြက်လှသော ဓားချက်များအလား ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာပေါ်သို့ စိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း...

"မင်းရဲ့ အစီရင်က အခုထိ အဆင်မသင့်သေးဘူးလား"

အမျိုးသမီးသည် ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားခဲ့ရပြီး၊ ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ဤလူငယ်တာအိုဆရာသည် ဘာဖြစ်လို့ ဤမျှလောက်အထိ ယုံကြည်ချက် ရှိနေရတာလဲဟု တွေးတောလိုက်မိသည်။

ထို့အပြင်... သူက ဘာဖြစ်လို့ မိမိ၏ နည်းလမ်းများကိုပါ ရိပ်မိနေရတာလဲ။

"မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ"

အမျိုးသမီးတပည့်လေးက အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်၏။

"ငါက တာအိုဆရာချောင်ချောင်... မင်းတို့လို လူယုတ်မာတွေကတော့ တကယ့်ကို သေချင်နေကြတာပဲ"

လီယန်ချူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ လက်နှစ်ဖက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပြင်းထန်လှသော ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများသည် တောက်ပလှသော ရွှေနဂါး တဆယ့်ရှစ်စင်း အသွင်ဖြင့် စုစည်းသွားခဲ့ပြီး... အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော စွမ်းအားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ဆီသို့ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်လိုက်တော့၏။

နဂါးပျံနတ်ဘုရားအတတ်ပညာကို သူ ထုတ်ဖော်လိုက်သဖြင့် စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေသည်။

ဤသို့ဖြင့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော တိုက်ပွဲကြီးကား စတင်သွားခဲ့ချေပြီ။

ကျွေ့ဟွာသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ရင်း ထိုအမျိုးသမီးတပည့်လေး၏ နောက်ကွယ်ဆီသို့ သတ်ဖြတ်ရန် တိုးဝင်လိုက်သော်လည်း၊ ထိုအရပ်မြင့်မားလှသော ရဟန်းကြီး၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရပေသည်။

ရွှေကျီးကန်းလေးသည်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စစ်မှန်သော နေမင်းမီးတောက်များကို လွှမ်းခြုံထားခဲ့သဖြင့် အလွန်တရာ ပူပြင်းလှပြီး၊ ဟုန်ရှန်းဘိုးဘိုးဆီသို့ ဦးတည်၍ သတ်ဖြတ်ရန် တိုးဝင်လိုက်တော့၏။

ရွှေကျီးကန်းလေး၏ မျက်လုံးများမှာ စင်ကြယ်သန့်ရှင်းလှသော်ငြား၊ ဟုန်ရှန်းဘိုးဘိုးက လီယန်ချူအပေါ် ထားရှိသော ကြီးမားလှသော မုန်းတီးမှုများကို ခံစားမိလိုက်သဖြင့်...

ထို့ကြောင့်ပင် ပထမဆုံးအချိန်မှာတင် တိုက်ရိုက်ပင် သတ်ဖြတ်ရန် တိုးဝင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ပွဲကြီးကား ဤနတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း၌ ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ချေပြီ။

ဤငါးယောက်စလုံး၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်းက အလွန်မြင့်မားလှပြီး ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများလည်း ထူထဲလေးနက်လှသဖြင့်၊ လီယန်ချူသည် တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ...

"နဂါးကိုးကောင်နတ်ဘုရားမီးအုပ်ဆောင်း" ကို တိုက်ရိုက်ပင် ထုတ်ဖော်လိုက်တော့၏။

ရွှေဝါရောင်အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံထားသော မီးအုပ်ဆောင်းကြီးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရင်း...

ထိုနာရေးဝတ်စုံနှင့် အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားကို တိုက်ရိုက်ပင် အုပ်မိုးပိတ်ဆို့လိုက်တော့၏။

ထိုအမျိုးသားသည် အလွန်တရာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး၊ သူ၏ စူးစူးဝါးဝါး ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံများပင် လုံးဝ ထွက်ပေါ်မလာနိုင်သေးခင်မှာတင် နဂါးကိုးကောင်နတ်ဘုရားမီးအုပ်ဆောင်း၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရချေပြီ။

"ဝူးဝူးဝူး... သေစမ်း"

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားမီးတောက်များအောက်တွင်၊ သူသည် ငိုကြွေးရန်ပင် အချိန်မရှိတော့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အရေပြားများ ကွဲအက်ပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ လူတစ်ယောက်မှာ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခြင်း ခံလိုက်ရချေပြီ။

ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရ၏။

အမျိုးသမီးတပည့်လေး၏ ရုပ်ရည်မှာ အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်မူ မျက်လုံးအစုံမှာ အလွန်တရာ အေးစက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဖွင့်စမ်း..."

ခြောက်ဆယ့်လေးကွက် အစီရင်ကြီး...

ရေခဲအစီရင်၊ မီးတောက်အစီရင်တို့သည် ရေနှင့်မီး ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ကြသဖြင့် စွမ်းပကားမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေသည်။

၎င်းက လီယန်ချူကို ၎င်း၏အတွင်း၌ ပိတ်ဆို့ထားခဲ့၏။

"သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်က အလွန်တရာ ပြင်းထန်လွန်းတယ်... သူ့ကို လက်မလှုပ်နိုင်အောင် လုပ်ကြစမ်း"

ထိုအမျိုးသမီးတပည့်လေးက ဒေါသတကြီး အော်ဟောက်လိုက်ရာ၊ ဖုန်းလိုင်တာအိုဆရာနှင့် အခြားသူများသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်ကြတော့၏။

ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင် လေပြင်းမုန်တိုင်းများနှင့် မိုးတိမ်တိုက်များ ဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်ကာ လှိမ့်တက်လာခဲ့ချေပြီ။

ဖုန်းလိုင်တာအိုဆရာသည် မိုးကြိုးအတတ်ပညာကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရင်း ခြောက်ဆယ့်လေးကွက် အစီရင်ကြီးနှင့် ပူးပေါင်းလိုက်ရာ၊ စွမ်းပကားမှာ ဆတိုးမျှ ပြင်းထန်လာခဲ့ပြီး...

ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တစ်ခုလုံး ပြိုပျက်မတတ် အရှိန်အဝါမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

အစောပိုင်းတုန်းက ၎င်းတို့သည် ချီကျန့်နတ်ဘုရားကို လွတ်မြောက်သွားစေခဲ့သဖြင့် ကိစ္စကြီးကို ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရပေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူကား တစ်ခဏအတွင်းမှာတင် လူအားလုံးသည် မိမိတို့၏ အစွမ်းကုန် သဘာဝလွန်အတတ်ပညာများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း...

ထိုမိုးကြိုးလျှပ်စီးများသည် လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သော်လည်း မည်ကဲ့သို့သော ထိခိုက်ဒဏ်ရာမျိုးမျှ ရှိမနေပါချေ။

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာခဲ့ပြီးနောက်၊ ချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ အလွန်တရာ မြင့်မြတ်ပြီး ထူထဲလေးနက်လှပေသည်။

အစီရင်ဝတ်စုံ

ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရပြီး၊ ဤချပ်ဝတ်တန်ဆာ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်တွင် ဤလူငယ်တာအိုဆရာ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို၍ တောက်ပလွန်းလှရာ... အလွန်တရာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော နေမင်းကြီးတစ်စင်းအလားပင်။

လီယန်ချူသည် လက်ကို မြှောက်၍ တစ်ချက် ညွှန်လိုက်ရာ၊ အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် မြှားတစ်စင်းအလား ထိုးထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

အမျိုးသမီးတပည့်လေးသည် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်မှန်ကို အလျင်အမြန်ပင် အသုံးပြု၍ ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း၊ ထိုရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ပေပေါင်း ရာဂဏန်းကျော်မျှ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရဆဲပင်။

လီယန်ချူ၏ လက်ညှိုးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကျင့်စဉ်စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှပေသည်။

ခြောက်ဆယ့်လေးကွက် အစီရင်ကြီးနှင့် မိုးကြိုးအတတ်ပညာတို့ ပေါင်းစပ်ထားသဖြင့် စွမ်းအားမှာ အနန္တ ဖြစ်သော်လည်း...

ကြာပန်းရောင်အလံတော်မှာကား ယခုအချိန်တွင် ထိုကောင်းကင်လူသားကို ဖမ်းဆီးထားရသဖြင့် အသုံးပြုနိုင်ခြင်း မရှိပါချေ။

လီယန်ချူသည် "ရွှေနဂါးကတ်ကြေး" ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ ဤနတ်ဘုရားလက်နက်အတွင်းမှ သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှပေသည်။

ဤရတနာကို အသုံးပြုအတွက် ကုန်ဆုံးရသော ကျင့်စဉ်စွမ်းအားမှာလည်း အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေသည်။

ရွှေရောင်နဂါး နှစ်စင်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ထက်တွင် ဟန်ချက်ညီစွာ ဖြတ်တောက်လိုက်ကြ၏။

"ဖြုန်း..."

ဖုန်းလိုင်တာအိုဆရာသည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့်၊ ချက်ချင်းပင် အတတ်ပညာတစ်ခုကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း...

သို့သော်လည်း သူ၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်မှာကား ဇွတ်အတင်း ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် သွေးများ နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

"အား..."

ဖုန်းလိုင်တာအိုဆရာသည် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟောက်လိုက်ရင်း သွေးများ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီး...

ဤထိုက်ရွှမ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ မြေပြင်နတ်ဘုရားသည် တစ်ခဏအတွင်းမှာတင် ရွှေနဂါးကတ်ကြေး၏ ဒဏ်ရာရရှိစေခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့်...

ဤအခြေအနေကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်တွင် ဆက်လက်၍ ရပ်တန့်နေရန် မဝံ့ရဲတော့ပါချေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရောင်စုံအလင်းတန်းများ လင်းလက်လာခဲ့ပြီး၊ ကာကွယ်ရေး နတ်ဘုရားလက်နက်မြောက်မြားစွာကို အသည်းအသန် လည်ပတ်စေလိုက်တော့၏။

သို့သော်လည်း ရွှေနဂါးကတ်ကြေး၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လွန်းလှပေသည်။

"ချလွင်..."

ရွှေရောင်နဂါး နှစ်စင်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ထက်တွင် ထပ်မံ၍ ဆုံတွေ့သွားခဲ့ကြပြန်ရာ၊ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်စလုံးကိုပါ ထပ်မံ၍ ဖြတ်တောက်လိုက်ပြန်တော့သည်။

သူ၏ ကာကွယ်ရေး နတ်ဘုရားလက်နက်များမှာ မည်ကဲ့သို့သော တားဆီးနိုင်စွမ်းမျိုးမျှ ရှိမနေခဲ့ဘဲ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြိုပျက်သွားခဲ့ရချေပြီ။

ယခုကဲ့သို့သော ပြင်းထန်လှသည့် နတ်ဘုရားလက်နက်မှာ လူကို တကယ့်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်ပေသည်။

ဖုန်းလိုင်တာအိုဆရာသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ရင်း မိုးကြိုးလျှပ်စီးများအသွင်ဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့မှသာ ဤလိုက်လံသတ်ဖြတ်မှုမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့တော့သည်။

လီယန်ချူသည် နင်ရွှီကျင့်စဉ်မြေမြတ်မှ မြင့်မြတ်သောမိန်းမပျိုလေးဆီသို့ ထပ်မံ၍ သတ်ဖြတ်ရန် တိုးဝင်လိုက်ပြန်ရာ၊ ထိုမိန်းမပျိုလေးသည် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်မှန်ကို ချက်ချင်းပင် အသုံးပြုလိုက်တော့၏။

ဤရတနာမှန်ကြီးသည် အလင်းစက်ဝိုင်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သူမ၏ ဦးခေါင်းနောက်ကွယ်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကာ...

မြင့်မြတ်လှသောအဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ နင်ရွှီကျင့်စဉ်မြေမြတ်မှ မိန်းမပျိုလေးသည် ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

လုံးဝ ခြေရာလက်ရာ ကွယ်ပျောက်သွားခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ငါ့အတွက် ထွက်လာခဲ့စမ်း..."

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကြီးအလား ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားခဲ့ရပေသည်။

ကောင်းကင်ယံထက်မှ မိုးတိမ်တိုက်များသည် ဖုန်းလိုင်တာအိုဆရာ၏ မောင်းနှင်မှုကို ခံရခြင်းမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် လီယန်ချူ၏ ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရချေပြီ။

ဖုန်းလိုင်တာအိုဆရာနှင့် နင်ရွှီကျင့်စဉ်မြေမြတ်မှ မိန်းမပျိုလေးတို့သည် အဆက်မပြတ် ခန္ဓာကိုယ်ပုံသဏ္ဍာန်များ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြရသဖြင့်...

၎င်းတို့နှစ်ယောက်စလုံးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ရင်း မျက်နှာအမူအရာ အလွန်တရာ မှင်သက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

"နတ်ဘုရားလမ်းစဉ် လျှို့ဝှက်အတတ်... သတ်စမ်း..."

"ဝုန်း..."

ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင် အဖြူရောင်လင်းလက်မှုများ နေရာအနှံ့ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ပြီး၊ မိုးကြိုးအတတ်ပညာ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှပေသည်။

မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ ပစ်ချလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

နင်ရွှီကျင့်စဉ်မြေမြတ်မှ မိန်းမပျိုလေးသည် အလွန်တရာ ပျာယာခတ်သွားခဲ့ရပြီး၊ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်မှန်ကို အသည်းအသန် လည်ပတ်စေလိုက်ရင်း ထပ်မံ၍ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားခဲ့ရပြန်သည်။

သို့သော်လည်း မိုးကြိုးအတတ်ပညာကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်ထားသော ဖုန်းလိုင်တာအိုဆရာမှာမူ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဤမိုးကြိုးအတတ်ပညာကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ရသဖြင့် သူသည် တကယ့်ကို မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး...

"ဒီလူရဲ့ မိုးကြိုးအတတ်ပညာက ငါ့ထက်တောင် မြင့်မားနေတာလား..."

ဟောဟောဒိုင်းဒိုင်းနှင့် မိုးကြိုးများ ပစ်ချလိုက်ပြန်ရာ...

ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင် အဖြူရောင်လင်းလက်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ချေပြီ။

လူအားလုံး မျက်စိပြန်ပွင့်လာကြသည့် အချိန်တွင်မူ၊ ဖုန်းလိုင်တာအိုဆရာ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး မည်းတူးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး မိုးကြိုးပစ်ခံရသဖြင့် တကယ့်ကို အခြေအနေဆိုးနေခဲ့ချေပြီ။

နောက်တစ်ခဏတွင်မူ သူသည် ထပ်မံ၍ အမီလိုက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကြီး နှစ်စုံ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရကာ၊ အူများနှင့် ကလီစာများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ဤသို့ဖြင့် တစ်ဖက်ရန်သူနှင့် ပူးပေါင်းကာ မိမိ၏ ဂိုဏ်းတူအချင်းချင်းကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော ထိုက်ရွှမ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ထိပ်တန်းပညာရှင်ကြီးသည် ယခုကဲ့သို့သော နေရာတွင် လုံးဝ ပျက်စီးယိုယွင်းသွားခဲ့ရတော့သည်။

ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများမှာလည်း လုံးဝဥဿုံ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ချေပြီ။

ဤအခြေအနေသည် ထိုထိပ်တန်းပညာရှင်မြောက်မြားစွာကို လုံးဝ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ရပေသည်။

မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်အတန်းရှိသူတစ်ဦးသည် ကြီးမားလှသော သဘာဝလွန်အတတ်ပညာများ ရှိသဖြင့်၊ ၎င်းကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက်မူ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ရသည်ထက်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

ယခုအခါ လက်ရည်စမ်းကြသည်မှာ တစ်ခဏမျှသာ ရှိသေးသော်လည်း၊ မထင်မှတ်ဘဲ လူတစ်ယောက်မှာ လုံးဝ သေဆုံးသွားခဲ့ရချေပြီ။

"ဒီလူက အလွန်တရာ ကြမ်းကြုတ်လွန်းတယ်... အရင် ဆုတ်ခွာကြစို့"

အမျိုးသမီးတပည့်လေး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ အသံနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာသည်ကတော့ ထိုနာရေးဝတ်စုံနှင့် အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသား၏ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟောက်သံပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအမျိုးသားသည် နဂါးကိုးကောင်နတ်ဘုရားမီးအုပ်ဆောင်းအတွင်း၌ ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံထားရသဖြင့်၊ နောက်ဆုံးတွင်တော့ နတ်ဘုရားမီးတောက်များ၏ လောင်ကျွမ်းမှုကို မရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ဘဲ...

လုံးဝ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

နဂါးကိုးကောင်နတ်ဘုရားမီးအုပ်ဆောင်းနှင့် ရွှေနဂါးကတ်ကြေး ဟူသော နတ်ဘုရားလက်နက်နှစ်ပါးသည် လီယန်ချူ၏ ဘေးနားတွင် ပျံသန်းနေခဲ့ကြပြီး အရှိန်အဝါမှာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှပေသည်။

"အခုမှ ပြေးချင်နေတာလား..."

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ သရော်လိုက်၏။

သူ၏ လက်ထဲ၌ ရွှေအုတ်ခဲတစ်ချပ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ အလွန်တရာ ဝင်းပလှသလို တောက်ပလွန်းလှပေသည်။

"ဘုန်း..."

ဤရွှေအုတ်ခဲကို သူ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက်တွင်၊ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်နေသော ထိုအရပ်မြင့်မားလှသည့် ရဟန်းကြီးသည် တိုက်ရိုက်ပင် ရိုက်ချခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့်...

ကိုယ်ပေါ်ရှိ လူသားဦးခေါင်းခွံပုတီးမှာ ဝုန်းခနဲ ကွဲအက်ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး၊ နဖူးပြင်မှလည်း သွေးများ ရွှဲရွှဲစိုအောင် စီးကျလာခဲ့တော့သည်။

"နောက်ထပ် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုလား..."

ဤရွှေအုတ်ခဲကား နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ရတနာ ဖြစ်သဖြင့် စွမ်းအားမှာ အနန္တ ဖြစ်ပေသည်။

၎င်း၏ အစွမ်းမှာ အလွန်တရာ ရှင်းလင်းလှပြီး၊ လူကို ရိုက်နှက်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ယင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီးနောက်တွင်၊ ထိုရဟန်းကြီးဆီသို့ ထပ်မံ၍ တိုက်ရိုက်ပင် ဗုံးကျဲတိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်တော့၏။

ရဟန်းကြီးသည် မျက်လုံးအစုံ အလွန်တရာ အေးစက်လှပြီး၊ လက်ထဲမှ ခရမ်းရောင်ရွှေဓားကြီးကို ပေပေါင်း ရာဂဏန်းကျော်မျှ ကြီးမားအောင် ပြောင်းလဲလိုက်ရင်း ကောင်းကင်ယံထက်မှ ရွှေအုတ်ခဲဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။

"ဒေါင်..."

ခရမ်းရောင်ရွှေဓားကြီးသည် လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီး၊ ရဟန်းကြီးမှာကား ထပ်မံ၍ တစ်ချက်မျှ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြန်သဖြင့် အောက်သို့ ထပ်ချပ်မကွာ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ရပြန်၏။

မျက်နှာပေါက် ခုနစ်ပေါက်စလုံးမှ သွေးများ စီးကျလာခဲ့ရပြီး၊ စိတ်နှလုံးများပင် ကွဲအက်ပျက်စီးတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဘုန်း..."

အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံထက်မှ ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ခြေထောက်ဖြင့် အတင်းအကျပ် နင်းခြေလိုက်တော့၏။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သဖြင့်၊ ရဟန်းကြီး၏ ကလီစာများနှင့် ဝမ်းဗိုက်အတွင်းရှိ အရာအားလုံး ကွဲအက်ပျက်စီးသွားခဲ့ရချေပြီ။

ထိုအချိန်တွင် နင်ရွှီကျင့်စဉ်မြေမြတ်မှ မိန်းမပျိုလေးနှင့် ဟုန်ရှန်းဘိုးဘိုးတို့သည် ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများကို အစွမ်းကုန် ပေါက်ကွဲစေလိုက်ကြရင်း... အသီးသီး အဝေးသို့ လျှင်မြန်စွာပင် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားခဲ့ကြတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ကိုယ်ပွားခြင်းလျှို့ဝှက်အတတ်ပညာကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ... တာအိုဆရာတစ်ဦးသည် နဂါးကိုးကောင်နတ်ဘုရားမီးအုပ်ဆောင်းကို အသုံးပြုလိုက်ရင်း နင်ရွှီကျင့်စဉ်မြေမြတ်မှ မိန်းမပျိုလေးဆီသို့ သတ်ဖြတ်ရန် တိုးဝင်လိုက်တော့၏။

အခြားသော လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ဦးကမူ ရွှေနဂါးကတ်ကြေးကို အသုံးပြုလိုက်ရင်း ဟုန်ရှန်းဘိုးဘိုးဆီသို့ သတ်ဖြတ်ရန် တိုးဝင်လိုက်တော့သည်။

"ဒီနေရာက... မင်းတို့ စကားပြောနိုင်တဲ့ နေရာလို့ ထင်နေတာလား"

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ ဝုန်းဝုန်းဒိုင်းဒိုင်းနှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင် ရစ်ပတ်ပျံ့လွင့်နေခဲ့ပေသည်။

ရဟန်းကြီးသည် အသည်းအသန် ရုန်းကန်လိုက်ရင်း ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြွက်သားများအတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ကာ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များသည် ထူးခြားဆန်းပြားလှသော သားရဲကြီးများအသွင် ဖန်တီးပေါ်ပေါက်လာခဲ့ချေပြီ။

လီယန်ချူသည် ရွှေအုတ်ခဲကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက်...

ကျန့်ကျောင်းဓားကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရင်း ဤမိစ္ဆာအငွေ့အသက်အားလုံးကို တစ်စစီ ဖြတ်တောက်ချေမှုန်းပစ်လိုက်တော့၏။

သူသည် ရဟန်းကြီး၏ နောက်ကွယ်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီးနောက် ဓားကို တစ်ချက် လွှဲရိုက်လိုက်ရာ...

"ဖတ်..." ဟူသော အသံနှင့်အတူ...

ထိုရဟန်းကြီး၏ ဦးခေါင်းမှာ ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ရတော့သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံမှာလည်း ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ၊ လီယန်ချူ၏ လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် ရိုက်ချေဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရချေပြီ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် နယ်မြေပြင်ပမှ မြေပြင်နတ်ဘုရား သုံးပါးကို ဆက်တိုက်ပင် သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အလွန်တရာ လျင်မြန်လှပေသည်။

မိန်းမပျိုလေးနှင့် ဟုန်ရှန်းဘိုးဘိုးတို့သည် စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြရပြီး၊ ဤလူငယ်တာအိုဆရာအပေါ်တွင် ပိုမို၍ ကြောက်ရွံ့လေးစားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရတော့သည်။

ရွှေနဂါးကတ်ကြေးနှင့် နဂါးကိုးကောင်နတ်ဘုရားမီးအုပ်ဆောင်းတို့သည် နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်၏ ဖိနှိပ်မှုအရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရင်း...

ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်လံဖမ်းဆီးနေခဲ့သဖြင့် နင်ရွှီကျင့်စဉ်မြေမြတ်မှ ထိပ်တန်းပညာရှင်နှစ်ယောက်မှာကား အသည်းအသန် ပျာယာခတ်စွာ ထွက်ပြေးနေခဲ့ကြရပေသည်။

ဟုန်ရှန်းဘိုးဘိုးသည် ရွှေနဂါးကတ်ကြေး၏ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားအောက်တွင် ရက်စက်စွာပင် သေဆုံးသွားခဲ့ရတော့သည်။

မသေဆုံးခင် အချိန်တွင်မူ၊ သူ၏ အော်သံမှာ အလွန်တရာ ဆိုးဝါးလှပေသည်။

သူသည်လည်း ကြီးမားလှသော ရင်းနှီးပေးဆပ်မှုများကို အသုံးပြု၍ ရှာဖွေခဲ့သော ဤလူငယ်တာအိုဆရာသည် ယခုကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အဆင့်အတန်းမျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ပါချေ။