အခန်း (၂၂၅၁-၂၂၅၂)
Vol. 226 Ch. 2251-2252
အခန်း (၂၂၅၁) နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးများ
“မကြာသေးခင်က ချင်းယီခန်းမက အရူးထနေတာလား၊ ဘာလို့ နေရာအနှံ့မှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် သူတော်စင်တွေကို လုပ်ကြံဖို့အတွက် လုပ်ကြံသူတွေကို လွှတ်နေရတာလဲ ”
“အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး ပြတ်လပ်သွားလို့များလား”
“ဘယ်သူကမှ မပြတ်လပ်ဘဲ နေမလဲ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး ပြတ်လပ်နေတာချင်းအတူတူ ဒီလိုမျိုးတော့ မလုပ်သင့်ဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလားဝ”
“ငါဆိုရင် လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က နေရာတစ်ခုကို ဖြတ်သွားမိရုံနဲ့ အဲဒီတိုက်ပွဲထဲကို နစ်မွန်းသွားမလို့တောင် ဖြစ်သွားသေးတယ်၊ ကံကောင်းလို့ ငါက လျင်မြန်ပြီး အမြန် ပြေးနိုင်ခဲ့တာ။”
“ဒါပေမဲ့ ပြောရရင်တော့ အဲဒီလုပ်ကြံသူက သတ္တိ အင်မတန် ကောင်းတယ်၊ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ နှစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်နေတာ……”
“တစ်ယောက်တည်းနဲ့ နှစ်ယောက်ကိုလား အဲဒီလုပ်ကြံသူက အနိုင်ရလိုက်လို့လား”
“အနိုင်ရမယ်တဲ့လား၊ သူက အများဆုံး ဖြစ်ရင်တောင် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်ပဲ ရှိမှာ၊ သူရင်ဆိုင်နေရတဲ့ ပြိုင်ဘက်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား ”
“ဘယ်သူမို့လို့လဲ”
“နဂါးကျား အမွှာလူဆိုး လေ”
“ဒီညီအစ်ကို နှစ်ယောက်လား ဒါဆိုရင် အဲဒီလုပ်ကြံသူ သေချာပေါက် သေရတော့မှာပဲ။”
“နဂါးကျား အမွှာလူဆိုး ဆိုတာ ဘယ်က လာတာလဲ”
“မင်း မသိဘူးလား လွန်ခဲ့တဲ့ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာကမှ မန်ရှန်း လမ်းကြောင်းကို ထွက်ပြေးလာတာ၊ ဒန်းရှီး ကျောင်းတော် ကနေ ထွက်ပြေးလာတာလို့ ကြားတယ်လေ။”
“ဟူး”
ဤလက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံမှ အကြည့်များမှာ စကားပြောနေသည့် သူတော်စင်ထံသို့ စုပြုံရောက်ရှိလာကာ အားလုံး၏ မျက်လုံးထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်ဟန်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
“ဒန်းရှီး ကျောင်းတော်ရဲ့ အထူးချွန်ဆုံး တပည့်တွေက မန်ရှန်း လမ်းကြောင်းကို ထွက်ပြေးလာလိမ့်မယ် နောက်နေတာ မဟုတ်လား။”
“ဟဲ မင်းတို့က မယုံချင်နေ၊ ဒီနဂါးကျား အမွှာလူဆိုးက အမိဝမ်းကွဲ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက် ဖြစ်ပြီးတော့ မျိုးနွယ်စုကြီးရဲ့ သားသမီးတွေပဲ။”
“သူတို့က ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တယ်၊ ဒန်းရှီး ကျောင်းတော်မှာ တခြားသူတွေက သူတို့ကို လှောင်ပြောင်လို့ ဆိုပြီးတော့ အကြီးအကျယ် သတ်ဖြတ်ပစ်တာ၊ ကျောင်းနေဖက်တွေကို အများကြီး သတ်ပစ်လိုက်ပြီးမှ မန်ရှန်း လမ်းကြောင်းကို ထွက်ပြေးလာခဲ့တာ။”
“ဒီလို ဖြစ်ရပ်မျိုးတောင် ရှိသေးတယ်ပေါ့…… ဒါဆိုရင် ချင်းယီခန်းမက ဒီတာဝန်ကို လက်ခံရဲတာလား ဒီလူနှစ်ယောက်က ဘာကျင့်စဉ်အဆင့် ရှိကြလို့လဲ”
“စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်လေ။”
“ဒါဆိုရင် ချင်းယီခန်းမက အသက်စွမ်းအင် သူတော်စင် ကို လွှတ်လိုက်မှာ မဟုတ်ဘူးလား ”
“အဲဒီလောက်ထိတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ချင်းယီခန်းမရဲ့ စည်းမျဉ်းကို အားလုံး သိကြတာပဲ၊ အသက်စွမ်းအင် သူတော်စင်ကို လွှတ်လိုက်ရင် နောက်ပိုင်း ဘယ်လို လက်စားချေမှုတွေ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မပြောနိုင်ဘူးလေ။”
“ချင်းယီခန်းမက စည်းမျဉ်းကို လိုက်နာနေသရွေ့တော့ တခြားဘက်တွေကလည်း ချင်းယီခန်းမရဲ့ စည်းမျဉ်းကို လိုက်နာကြမှာပေါ့။”
“ဒါဆိုရင်လည်း ချင်းယီခန်းမက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးကို သတ်ဖို့ လွှတ်လိုက်တာလား”
“ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ အဲဒီလုပ်ကြံသူက နည်းလမ်းအချို့ ရှိလို့ပဲ ဖြစ်မယ်၊ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ နှစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း ရှုံးသွားပေမဲ့ အသက်ရှင်လျက် ပြေးလွှတ်သွားခဲ့တာ၊ အခုဆိုရင် နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးက သူ့ကို ရူးသွပ်သလို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေကြပြီ။”
စကားပြောနေစဉ်မှာပင် နေရာတွင် ရှိနေသည့် သူတော်စင်များမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်စွာ ထိုင်လိုက်ကြသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့၏ ကျောနောက်မှ စွမ်းအင်များ တရိပ်ရိပ် တက်လာကာ အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်းထဲသို့ တစ်ပြိုင်နက် ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
ဟင်းလင်းပြင်။
အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးများသည် ဝန်းကျင်တွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
အလယ်တွင်မူ အတွင်းကမ္ဘာ သုံးခုမှာ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
ထိုအထဲမှ နှစ်ခုမှာ အလွန် အံဝင်ခွင်ကျ ရှိစွာ ပူးပေါင်းထားပြီး နောက်ထပ် အတွင်းကမ္ဘာတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးကာ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ရူးသွပ်စွာ ထုတ်လွှတ်ပြီး တစ်ဖက်လူကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်!
“သေစမ်း ချင်းယီခန်းမက ခွေးသား၊ ငါတို့ နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးက ဒီနေရာကို ရောက်လာတာ ဖြစ်ပေမဲ့ မင်းတို့လို ရေမြောင်းထဲက ကြွက်တွေ လာရောက် စိတ်ဝင်စားရမယ့်သူတွေ မဟုတ်ဘူး မြန်မြန် အသက်ပေးလိုက်စမ်း ”
“ဘယ်သူက မင်းကို သတ္တိပေးလိုက်တာလဲ၊ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ နှစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ပြီး မင်းရဲ့ နဂါးကျား အဖိုးနှစ်ယောက်ကို စိန်ခေါ်ရဲတာလား ဒီနေ့ မင်းရဲ့ အရိုးတွေကို ပြာဖြစ်အောင် မလုပ်ရရင် ငါတို့ နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးလို့ မခေါ်နဲ့တော့ ”
“ဒါဆိုရင် မင်းတို့ကို လိပ်ယုန် အမွှာလူဆိုးလို့ပဲ ခေါ်လိုက်တော့မယ် ”
“ဝါးယားယား”
ပြိုင်ဘက်၏ ပြန်လည် တုံ့ပြန်စကားကြောင့် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် နှစ်ယောက်ကို ဒေါသထွက်သွားစေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို အတန်းလိုက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ကြည့်ရှုသူတို့မှာ မျက်စိပင် မမှိတ်နိုင်တော့ပေ။
“ဒီ နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးက…… တကယ်ပဲ စွမ်းရည် နည်းနည်း ရှိသားပဲ၊ သူတို့မှာ အနည်းဆုံး နတ်ဘုရားစွမ်းအား ခြောက်မျိုးလောက် ရှိပုံရတယ် ”
“ဒန်းရှီး ကျောင်းတော်က တကယ်ပဲ မဆိုးပါလား၊ ချန်ယောင် ကျောင်းတော်ထက် အနည်းငယ် အားနည်းပေမဲ့ ကျောင်းတော်ရဲ့ တပည့်တွေရဲ့ စွမ်းရည်ကိုတော့ လျှော့တွက်လို့ မရဘူး ”
ပျော်ပွဲကြည့်ရန် လာရောက်သည့် သူတော်စင်များ ပိုမို များပြားလာပြီး အများစုမှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်တွင် ရှိကြကာ အလွန်နည်းပါးသော သူများသာလျှင် အသက်စွမ်းအင် သူတော်စင်များ ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော် သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြဘဲ အပြင်ဘက်မှသာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်၊ ချင်းယီခန်းမ၏ စည်းမျဉ်းအရ လုပ်ကြံသူများ၏ လုပ်ငန်းကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်သူ မည်သူမဆို လုပ်ကြံသူများ၏ ရန်သူ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
အကျိုးအမြတ် မရှိဘဲ ချင်းယီခန်းမကို စော်ကားလိုသူ မည်သူမှ မရှိပေ။
စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းနှင့် အလယ်ပိုင်းအဆင့် သူတော်စင်များမှာမူ နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးနှင့် ထိုလုပ်ကြံသူ၏ စွမ်းရည်မှာ အင်မတန် အံ့ဩစရာ ကောင်းသည်ဟုသာ ခံစားနေရသည်။
နေရာတွင် ရှိနေသည့် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်နှင့် အသက်စွမ်းအင် သူတော်စင် အနည်းငယ်မျှသာ နဂါးကျား အမွှာလူဆိုး၏ တန်ဖိုးကို အမှန်တကယ် နားလည်နိုင်ကြသည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ထိုလုပ်ကြံသူ၏ စွမ်းရည်ကို မြင်ပြီး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
“ဒီ နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးထဲက တစ်ယောက်တည်းနဲ့တောင်…… ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်နိုင်လောက်တယ်……”
စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် သူတော်စင် တစ်ယောက်က ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူသည် နတ်ဘုရားစွမ်းအား နှစ်မျိုးကိုသာ ထွင်းထုထားပြီး ဒါကပင် သူ၏ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။
နေရာရှိ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်များ အားလုံးမှာလည်း အများအားဖြင့် ဤအဆင့်သာ ဖြစ်သည်။
အနည်းငယ်မျှသာ နတ်ဘုရားစွမ်းအား သုံးမျိုး သို့မဟုတ် လေးမျိုးအထိ ထွင်းထုထားနိုင်သည်။
ဒါပေမဲ့ အခြေခံအားဖြင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအား ခြောက်မျိုးအထိ ထွင်းထုထားသော နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ စွမ်းရည် ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။
“သူတို့ တစ်ယောက်က ငါတို့ နှစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်တယ်၊ အခုတော့…… သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးက ဒီ ချင်းယီခန်းမက လုပ်ကြံသူကိုတောင် မနိုင်နိုင်ဘူးလား ”
“ဒီလုပ်ကြံသူက ဘယ်သူလဲဟ”
“ငါကြည့်ရသလောက်တော့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ထွင်းထုမှုရဲ့ စွမ်းအားကလည်း မသေးဘူး ”
“မင်းတို့ ထင်တာက…… ဒီလုပ်ကြံသူက ဒန်းရှီး ကျောင်းတော်က ကျောင်းသားများ ဖြစ်နေမလား”
“ဟူး”
သူတော်စင်များမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်။
အကယ်၍ နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးက တကယ်ပဲ ကျောင်းနေဖက်ကို သတ်ပြီး ထွက်ပြေးလာတာဆိုရင် ဒန်းရှီး ကျောင်းတော်က သူတို့ကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမဲ့ မန်ရှန်း လမ်းကြောင်း၏ ရှုပ်ထွေးလှသော အင်အားစု ဆက်ဆံရေးကြောင့် ဒန်းရှီး ကျောင်းတော်က တပည့်ကို ချင်းယီခန်းမသို့ ဝင်ခိုင်းပြီး ဤအထောက်အထားကို အသုံးပြုကာ နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးကို လုပ်ကြံစေခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်။
ထိုအချိန်တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိုက်ခိုက်ပြီး အနိုင်မယူနိုင်သေးသည့် နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးမှာလည်း ဤခန့်မှန်းချက်ကို ကြားလိုက်ရသည်။
အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးမှတစ်ဆင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြရာ တစ်ဖက်လူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အပြင်းအထန် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ပိုမို ရက်စက်လာပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ၏ စွမ်းအားမှာလည်း အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာသည်။
သူတော်စင်များမှာ သူတို့၏ အတွင်းကမ္ဘာတွင် ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ ရှိနေသည်ဟု ထင်မှတ်မှားကြသည်။
“သူတို့ အတွင်းကမ္ဘာကို လောင်ကျွမ်းနေပြီ ”
“အဲဒီလုပ်ကြံသူက တကယ်ပဲ ဒန်းရှီး ကျောင်းတော်ရဲ့ တပည့် ဖြစ်ဖို့ များတယ် ”
“ဒီလုပ်ကြံသူက အတွင်းကမ္ဘာကို မလောင်ကျွမ်းဘူး၊ သူ ပြေးဖို့ ပြင်နေပြီ ”
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတော်စင် သုံးယောက်မှာ တိုက်ခိုက်ရင်းနှင့် ဝေးရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
တချို့သူတော်စင်များမှာ ဒီအဖြစ်အပျက်ကို ကြည့်ရှုလိုသောကြောင့် နောက်မှ လိုက်သွားကြပြီး ဘယ်လောက် အချိန်ကုန်မလဲ ဆိုတာကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။
နှစ်တစ်ရာ၊ ရှစ်ဆယ်ဆိုတာက သူတို့အတွက်တော့ အချိန်ပင် မဟုတ်ချေ။
“အစ်ကိုကြီး၊ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ ဆရာက ငါတို့အပြင် တခြားသူတွေကို ထပ်လွှတ်လိုက်တာလား ”
ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် သူတော်စင် တစ်ယောက်မှာ အံ့ဩတကြီးဖြင့် သူ့ဘေးရှိသူကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသည့် သူမှာ နဂါးကျား အမွှာလူဆိုး ဝေးရာသို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း အလေးအနက် ဆိုလိုက်သည်။
“နဂါးကျား ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်က ကျောင်းတော်မှာ ရန်သူ အများကြီး ရထားတာ၊ ဆရာ လွှတ်လိုက်တဲ့သူ မဟုတ်လောက်ဘူး၊ အကယ်၍ ဆရာသာ ဖြစ်ရင် ငါတို့ကို အသိပေးမှာပေါ့။”
“ဒါဆိုရင် ငါတို့က……”
“ကြည့်နေလိုက်ပါ။ အကယ်၍ သူတို့ နှစ်ယောက်ကို လှုပ်ရှားစရာမလိုပဲ ရှင်းပစ်နိုင်ရင် ဒါက ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲ၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့ ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ကျောင်းနေဖက်ကို သတ်တဲ့ နာမည်ဆိုးကို မရှောင်လွှဲနိုင်တော့ဘူး။”
……
ဖန့်ချန်သည် အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးပြင်ပရှိ လှုပ်ရှားမှုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အလွန် တိတ်ဆိတ်နေပြီး နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးမှာ ခေတ္တမျှ လိုက်မမီတော့ပေ။ လက်ထဲရှိ ဒိန်ရွှမ်အသီး ကို ခေတ္တ ထိန်းသိမ်းထားပြီး မသောက်သုံးသေးပေ။
“အရှင်၊ ဒီအတိုင်းဆိုရင်တော့…… အဆင်မပြေနိုင်တော့ဘူး။”
လီဝူက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ဒိန်ရွှမ်အသီး ၂၂ လုံးထဲက ၇ လုံးကို သောက်သုံးပြီးပြီ၊ ကျန်တဲ့ ၁၅ လုံးကို ကုန်သွားတဲ့အထိတောင် သန့်စင်သော နေရာအဆင့်ကို ကျော်လွန်ခြင်း အဆင့်ကို မရောက်နိုင်ရင်တော့ ငါ ချင်းမင် ကို ပြန်သွားတော့မယ် ”
ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
သူဘာလိုချင်သလဲဆိုတာ သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။
အကျိုးအမြတ်ကို ချိန်ဆကြည့်ပြီးနောက် ဤကိစ္စအတွက် အချိန်များစွာ မကုန်ဆုံးစေရန် စီစဉ်ထားသည်။
လက်ရှိတွင် နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးနှင့် တိုက်ခိုက်လာသည်မှာ နှစ်အနည်းငယ် ရှိပြီ ဖြစ်ပြီး သူသည် အကြိမ်တိုင်းတွင် အန္တရာယ်နှင့် နီးစပ်နေသည်။
ကျောင်းတော်မှ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် တစ်ယောက်တည်းနှင့် နှစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ အစွမ်းအစ အဆုံးသတ်ပင် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ဝိညာဉ် စွမ်းအားမှာ ထူးခြားမှု မရှိဘဲ အတွင်းကမ္ဘာ ပြန်လည် နာလန်ထူနှုန်းမှာ သာမန်လူထက် မမြန်ဆန်လျှင် ရိပ်ခြေဗုဒ္ဓနည်းလမ်းကို အသုံးပြုပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ရမည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သည်။
အခန်း (၂၂၅၂) သူတော်စင် လေးပါး၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှု
လီဝူက ဖန့်ချန်သည် သန့်စင်သော အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်ခြင်းနောက်ကွယ်မှ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် စွဲလမ်းသွားခြင်းမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။
ယခင်က သူသည် ကောင်းကင်အရှင် ဆက်ခံသူအနည်းငယ်ကိုသာ တွေ့ဖူးသော်လည်း အခြားသူများ၏ စကားမှတစ်ဆင့် အလားတူ ဖြစ်ရပ်များကို အများအပြား ကြားသိခဲ့ရသည်။
နားနေသည်မှာ မကြာသေးမီကပင် ဖြစ်သော်လည်း အနီးနားရှိ နေရာအသီးသီးမှ အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးများ ဆက်တိုက် ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။
နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးမှာ ဖန့်ချန် ရှိရာသို့ ခေတ္တမျှပင် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ချက်ချင်းပင် ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်လာသည်။
ဖန့်ချန်သည် ချက်ချင်းပင် ဒိန်ရွှမ်အသီး တစ်လုံးကို သောက်သုံးလိုက်ပြီး နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးနှင့် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေသည်။
အနီးနားတွင် စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် လာရောက် ကြည့်ရှုနေကြသော သူတော်စင်များမှာလည်း စိတ်ထဲတွင် အမျိုးမျိုး ခံစားနေရသည်။
သူတို့သည် ဤလူသုံးဦးကို ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာမျှ လိုက်ကြည့်ခဲ့ကြပြီး ချင်းယီခန်းမမှ ဤလုပ်ကြံသူအား စိတ်ထဲတွင် အမှန်ပင် လေးစားမိသည်။
တိုက်ခိုက်မှုများတွင် အသာစီး မရနိုင်ခဲ့သော်လည်း အန္တရာယ်နှင့် နီးစပ်သော အချိန်တိုင်းတွင် အသက်လု ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့သည်။
ထို့အပြင် တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း၌လည်း နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးမှာ အမြဲတမ်း အသာစီး ရနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အရှုံးနှင့်လည်း ရင်ဆိုင်ရတတ်သည်။
ပြောရလျှင် ဤနှစ်များအတွင်း အတွင်းကမ္ဘာကို အကြိမ်ကြိမ် လောင်ကျွမ်းစေခြင်းမှာ နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးကို သိသိသာသာ ပင်ပန်းစေခဲ့ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ၇၀၀ ပျက်စီးစေကာ တစ်ဖက်သူကို ၁၀၀၀ ပျက်စီးစေရန် မသေချာသည့် ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုးကို ဆက်မသုံးနိုင်တော့ပေ။
“အို…… ဘာလို့များ တစ်ခုခု မှားနေသလို ခံစားရတာလဲ ချင်းယီခန်းမက လုပ်ကြံသူတွေက များသောအားဖြင့် တစ်ချက်တည်းနဲ့ မအောင်မြင်ရင် ထွက်ပြေးကြတာ၊ တိုက်ပွဲကို အချိန်ကြာကြာ မဆွဲထားဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခု တစ်ယောက်ကတော့ နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးနဲ့ ဒီလောက်တောင် အချိန်ကြာကြီး တိုက်ခိုက်နေတာလား”
“မင်းက သူ ထွက်ပြေးချင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား အဓိက ပြဿနာက နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးက သူ့ကို မလွှတ်ပေးချင်တာလေ၊ သူ ထွက်ပြေးချင်ရင်တောင်မှ မရဘူး။”
“ချင်းယီခန်းမက တခြား လုပ်ကြံသူတွေကို ဘာလို့ မလွှတ်တာလဲ”
“ဟဲ၊ တခြား လုပ်ကြံသူတွေကို မိုက်မဲတယ်လို့ ထင်နေတာလား နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးရဲ့ ဆုငွေက အင်မတန် များပြားနေရင်တောင် သူတို့ကို သတ်လိုက်တာနဲ့ ဒန်းရှီး ကျောင်းတော်ကို စော်ကားရာ ရောက်သွားမှာပေါ့”
“ဘာလို့လဲ သူတို့က ကျောင်းတော်မှာ ပြစ်မှု ကျူးလွန်ပြီးမှ……”
“ဖြည်းဖြည်းချင်း စဉ်းစားပေတော့”
“အစ်ကိုကြီး၊ ငါတို့ ဝင်ကူပြီး နဂါးကျား ညီအစ်ကိုကို သတ်ဖို့ လုပ်ပေးသင့်လား”
“မလိုဘူး၊ အကယ်၍ ဒီလူကလည်း ငါတို့ ကျောင်းတော်က ကျောင်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်ရင် သူ့ရဲ့ လက်စွမ်းက ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်သလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်သေးတယ်။ နဂါးကျား ညီအစ်ကိုကို ရင်ဆိုင်ရင်း နှစ်ပေါင်းများစွာ မရှုံးနိမ့်ဘဲ နေနိုင်တာက နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမက ကျောင်းသားတွေနဲ့တောင် တော်တော်လေး နီးစပ်နေပြီ၊ မင်းထင်တာ သူက ဘယ်သူ ဖြစ်မယ်လို့ ထင်သလဲ”
“မသိဘူး…… ကျောင်းတော်က ကျောင်းသားတွေကလည်း များတယ်၊ အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က ပုံမှန်အချိန်မှာ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် နေတတ်ရင် ငါက သူ့ရဲ့ နောက်ကြောင်းကို မှတ်မိဖို့ ခက်လိမ့်မယ်။”
“ဒါဆိုရင်တော့ ဆက်ကြည့်ကြတာပေါ့၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ၁၀ နှစ်ကျော်ပဲ ရှိသေးတာ၊ ငါတို့မှာ အချိန်တွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။”
ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင် ဖန့်ချန်သည် နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးကို မယှဉ်နိုင်တော့ဘဲ ထွက်ပြေးရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးမှာမူ အသေအလဲ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြပေ။
သူတို့ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ အလွန်အကျွံ ပြောဆိုထားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
ဤလူနှစ်ယောက်၏ စိတ်သဘောထားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြင်းထန်ပြီး လက်စားချေလိုစိတ် ပြင်းထန်လွန်းသည်။
…
“တာဝန်ခံ၊ ရှကျိက နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးဆီမှာ အချိန်တွေ အများကြီး အလဟဿ ဖြစ်နေပြီ။”
ချန်ဆန်းနန်းသည် ခန်းမကြီးသို့ ရောက်လာပြီး မီးခိုးရောင် လူကြီး တံဆိပ်ပြားများကို စီစဉ်နေသည်ကို မြင်လျှင် အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ငါတို့ ဘက်က အကူအညီ ပေးသင့်လား”
“အကူအညီ ဒီလူနှစ်ယောက် မန်ရှန်း လမ်းကြောင်းကို ရောက်လာတဲ့အချိန်ကတည်းက ဘယ်သူက သူတို့ပြဿနာကို ရှာရဲမှာလဲ။
သူတို့က ဒန်းရှီး ကျောင်းတော်ကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ပြေးလာနိုင်တာကိုက ဒီကိစ္စမှာ နောက်ကြောင်းတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်ဆိုတာ ပြနေတာပဲ။”
မီးခိုးရောင် လူကြီးက ပြုံး၍ ပြောသည်။
“ဒီလို အခြေအနေကို သိရက်နဲ့ လက်မရွံ့ လုပ်ရဲတဲ့ ရှကျိ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိတာ၊ တခြား သူတော်စင်တွေကို ရှာကြည့်ရင် ဘယ်သူကများ စိတ်ဝင်စားမှာတဲ့လဲ ”
“ရှကျိက ဒီနောက်ကွယ်က နောက်ကြောင်းတွေကို သေချာ မသိသေးတာ ဖြစ်မှာပါ၊ ငါတို့က သတိပေးဖို့ တာဝန်ရှိတာ မဟုတ်ဘူးလား။”
ချန်ဆန်းနန်းက ဆိုသည်။
“ဒီတာဝန်က တာဝန်၊ ဟိုတာဝန်က တာဝန်ဆိုရင် ဘယ်သူက လိုက်သတိပေးနိုင်မှာလဲ။
ဒီကလေးရဲ့ ကံကြမ္မာအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ သူသာ တကယ်ပဲ နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးကို သတ်နိုင်ရင် ဒီလောက် စွမ်းရည်ရှိတဲ့သူကို သေချာ ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်၊ နောက်ပိုင်း အဘိုးအိုမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင်တောင် သူ့ကို တတ်နိုင်သလောက် သတိပေးသွားမှာပါ။”
မီးခိုးရောင် လူကြီးက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။
“အခုလောလောဆယ်တော့ ဘာမှ မလုပ်ပါနဲ့၊ အကယ်၍ တာဝန် မအောင်မြင်ရင်လည်း သူ့ကံကြမ္မာပေါ့။”
“ ဟုတ်ကဲ့။”
……
မသိလိုက်ခင်မှာပင် ဖန့်ချန် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း ၆၀၊ ၇၀ ခန့် ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်၏ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းမှာ နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းအတွက်သာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။
ဒိန်ရွှမ်အသီး ၂၂ လုံးမှာလည်း နောက်ဆုံး တစ်လုံးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
“ဟီးဟီး၊ ပြေးကြည့်စမ်း မင်း ဘယ်ကို ပြေးနိုင်သေးလဲ ကြည့်ရအောင်”
နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးထဲမှ နဂါးကျား (နဂါး) က ဖန့်ချန်ကို ပြုံးရွှင်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
ကျား ကမူ ဖန့်ချန်၏ ကျောနောက်တွင် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေပြီး အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။
ဤသူနှစ်ယောက်အပြင် အနီးနားတွင် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် သူတော်စင် နှစ်ယောက်ကလည်း နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးနှင့် ပူးပေါင်းကာ ဖန့်ချန်၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။
စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် လေးယောက်က စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် တစ်ယောက်ကို ဝိုင်းရံထားသည်။
ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော သူတော်စင်များမှာ ဤတိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်ကို စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ကြသည်။
“နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးမှာ မန်ရှန်း လမ်းကြောင်းမှာ သူငယ်ချင်းတွေ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး၊ သူတို့က ဘာတွေ ကတိပေးလိုက်လို့များ ဒီလူနှစ်ယောက်က နောက်ကွယ်က အန္တရာယ်ကို မကြောက်ဘဲ ဝင်ပါရတာလဲ ”
“ကျောင်းတော်က တပည့်တွေမှာ နည်းလမ်းအနည်းငယ်တော့ ရှိမှာပဲ၊ အခုတော့ သူတို့က စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်လိုက်ပြီ၊ ဒီလုပ်ကြံသူ သေသွားရင် ချင်းယီခန်းမ ဘက်က ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲ မသိဘူး။”
“အစ်ကိုကြီး၊ နဂါးကျား ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်က အကူအညီ ရှာလိုက်ပြီ၊ ငါတို့လည်း ဒီကျောင်းသားကို ကူညီပေးသင့်လား”
“မလိုဘူး၊ သူသာ သေသွားရင် ချင်းယီခန်းမက နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ငါတို့ရဲ့ တာဝန် ပြီးမြောက်တာနဲ့ အတူတူပဲ၊ နောက်ထပ် ပြဿနာတွေ မရှာတော့ဘူး။”
“အဲဒီလိုလား……”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖန့်ချန်၏ အကြည့်မှာ အကူအညီပေးသူ နှစ်ယောက်ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။
သူတို့၏ စွမ်းရည်မှာ ဟုန်လီထက်ပင် အဆင့်တစ်ခု နိမ့်သည်။
စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ဖြစ်သော်လည်း နှစ်ယောက်ပေါင်းရင်တောင် နဂါးကျား အမွှာလူဆိုး တစ်ယောက်လောက် မတော်ပေ။
သို့သော် ယခုအခါတွင် သူတို့နှစ်ယောက် ထပ်ပေါင်းလိုက်သည့်အတွက် နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးနှင့် ပူးပေါင်းပြီး ဖန့်ချန်အတွက် အမှန်တကယ်ပင် အန္တရာယ် ရှိလာသည်။
“အရှင်၊ ငါတို့ ဆုတ်ခွာကြမလား”
လီဝူ၏ အမူအရာမှာ အလေးအနက် ရှိနေသည်။
ချီယန် သူတော်စင်ကလည်း ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ဆိုသည်။
“စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် လေးယောက် ဖန့် ငရဲမင်း ၊ မင်းက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ၊ ဒါက မင်းရဲ့ အစွမ်းအစထက် ကျော်လွန်နေပြီ။”
“မင်းတို့ ပြောတာ မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးကျန်တဲ့ ဒိန်ရွှမ်အသီး တစ်လုံးကို သောက်ထားမိပြီ၊ အကယ်၍ မစမ်းသပ်ကြည့်ရင် အလဟဿ ဖြစ်သွားမှာပေါ့။”
ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြုံးပြောသည်။
အခုချိန်ထိတောင် အလဟဿ ဖြစ်မှာကို စိုးရိမ်နေတာလား။
သူတို့နှစ်ယောက် ဆက်လက် တားဆီးရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် တိုက်ပွဲမှာ စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် လေးယောက်မှာ အင်မတန် အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်စွာ ပူးပေါင်းပြီး ဖန့်ချန်၏ လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
နတ်ဘုရားစွမ်းအားများမှာ အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံမှ ဖန့်ချန်၏ အတွင်းကမ္ဘာကို ဖြိုခွင်းရန် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းလာသည်။
ဖန့်ချန်သည် ၎င်းကို မြင်သောအခါ အားအင်အကုန် ထုတ်၍ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်သည်။
ကရုဏာတံဆိပ်၏ ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်မှာ သူတော်စင် လေးပါးဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန့်နှံ့သွားသည်။
သို့သော် ကရုဏာတံဆိပ်၏ စွမ်းအင်သည် သူတော်စင် လေးပါး၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများနှင့် ထိတွေ့သည်နှင့် ချက်ချင်း တားဆီးခံလိုက်ရပြီး ရှေ့ကို ဆက်မတိုးနိုင်ဘဲ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပျက်စီးသွားသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဘုရားစွမ်းအား လေးခုမှာ ကရုဏာတံဆိပ်ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်၏ အတွင်းကမ္ဘာကို တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဖန့်ချန်၏ အတွင်းကမ္ဘာ စွမ်းအင်များမှာ ရူးသွပ်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။
စွမ်းအား ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းမှာ တံခါးကို မကျိုးပဲ့စေရန် ထိန်းထားရာတွင်သာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။
နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးမှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ နောက်ဆုံးတွင် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် ဤလူကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လိုက်လံတိုက်ခိုက်လာခဲ့ပြီး ယနေ့တွင် ဤတိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
“သေဖို့သာ ပြင်ထားတော့ မင်းအတွက် ပြာဖြစ်သွားတဲ့ အဆုံးသတ်က ငါတို့ရဲ့ ကရုဏာတရား အများဆုံးပဲ”
“မင်းရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာလည်း တားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး၊ မင်းနဲ့အတူ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမှာပဲ”
“နှစ်ယောက်လုံး၊ ပိုအားစိုက်ပေးကြ”
အဆုံးမဲ့ ဟင်းလင်းပြင်တွင် ကြည့်ရှုနေကြသော သူတော်စင်များမှာ သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် တောက်ပနေသော အလင်းရောင်များကိုသာ မြင်နေရသည်။
သူတော်စင် တစ်ယောက်မှာ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ငါသာဆိုရင် တစ်စက္ကန့်တောင် ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလုပ်ကြံသူက ဒီလောက်ထိတောင် ခံနိုင်သေးတယ်ပေါ့”