အခန်း (၂၂၅၃-၂၂၅၄)

အခန်း (၂၂၅၃) ရောက်လာပြီ

အဆုံးမဲ့ ဟင်းလင်းပြင်တွင် တောက်ပနေသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများက ဤနေရာကို အရောင်အသွေး ပိုမိုတိုးပွားစေသည်။

စီးဆင်းနေသော နတ်ဘုရားစွမ်းအား လေးခု၏ အရှိန်အဟုန်မှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းနှင့် အလယ်ပိုင်းအဆင့် သူတော်စင်များမှာ အန္တရာယ်ရှိသည်ကို ခံစားမိကာ အနီးသို့ မကပ်ရဲကြပေ။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ရာ အမှားအယွင်းဖြင့် ဤနတ်ဘုရားစွမ်းအား လေးခု၏ ထိုးနှက်မှုကို ခံလိုက်ရပါက။

သူတို့၏ သိနားလည်မှုအရ အတွင်းကမ္ဘာမှာ တစ်စက္ကန့်ပင် ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားစွမ်းအား လေးခု၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်း ခံနေရသော အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးမှာ လူတို့၏ မျက်စိဖြင့်ပင် ခွဲခြား၍ မရတော့ပေ။

နေရာတွင် ရှိနေသော စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် သူတော်စင်များသာလျှင် အနည်းငယ် အသေးစိတ်ကို ကြည့်ရှုနိုင်သေးသည်။

သူတို့၏ အကြည့်တွင် ထိုအတွင်းကမ္ဘာမှာ အလွှာလိုက် အလွှာလိုက် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲနေသည်။

မြန်နှုန်းမှာ နှေးကွေးသော်လည်း တည်ငြိမ်လှသည်။

“ဒီ ချင်းယီခန်းမက လုပ်ကြံသူဟာ အဆုံးစွန်ထိ ရောက်နေပြီ၊ အကယ်၍ သူသာ လက်ရှိ ကြုံတွေ့နေရတဲ့ အကျပ်အတည်းကို မကျော်လွှားနိုင်ရင် အတွင်းကမ္ဘာက မကြာခင် ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။”

“အဆင့်တူ လေးယောက်ရဲ့ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရတာ၊ အဲဒီထဲက နှစ်ယောက်ကလည်း ကျောင်းတော်က တပည့်တွေပဲ၊ သူက ဒီလောက်အထိ ခံနိုင်နေတာက အံ့ဩဖို့ ကောင်းတယ်၊ အရင်က သတင်းစကားတွေက အမှန်ပဲ ဖြစ်မယ်၊ ဒီလုပ်ကြံသူဟာလည်း ကျောင်းတော်က တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ်……”

သူတော်စင် အများအပြား၏ မျက်လုံးထဲတွင် လှောင်ပြောင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

ကျောင်းတော်က တပည့် ဖြစ်နေရင်ရော ဘာဖြစ်သလဲ မန်ရှန်း လမ်းကြောင်းကို ရောက်လာရင် မန်ရှန်း လမ်းကြောင်းရဲ့ စည်းမျဉ်းအတိုင်း လိုက်နာရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။

“အစ်ကိုကြီး၊ ငါတို့ တကယ်ပဲ အကူအညီ မပေးသင့်ဘူးလား”

“မလိုဘူး၊ အခြေအနေကို အရင်ကြည့်ဦး”

“ဟုတ်ကဲ့”

အခြား ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုတွင် ချန်ဆန်းနန်းနှင့် မီးခိုးရောင် လူကြီးတို့အတူ ရပ်လျက် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ဝိုင်းရံနေသော ဖန့်ချန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

“တာဝန်ခံ၊ ရှကျိက ကျောင်းတော်က တပည့်ဆိုတဲ့ သတင်းစကားတွေ ထွက်နေတယ် ”

“အကယ်၍ သူက တကယ်ပဲ ကျောင်းတော်က တပည့်ဆိုရင် ငါတို့က သူ့ကို ဘယ်လို စီရင်သင့်သလဲ”

“ဘာကို စီရင်ရမှာလဲ သူက ငါတို့ ချင်းယီခန်းမကို ပြဿနာ လာရှာတာမှ မဟုတ်တာ။

သူ ဒီတစ်ခေါက် ဒီအကျပ်အတည်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မလား ဆိုတာပဲ ကြည့်ရအောင်။

အကယ်၍ ကျော်ဖြတ်နိုင်ရင် နောက်ပိုင်းမှာ အသုံးချရတာ အဆင်ပြေမှာပေါ့။

အကယ်၍ မကျော်ဖြတ်နိုင်ရင်လည်း ငါတို့က ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေရမှာလဲ”

မီးခိုးရောင် လူကြီးက အေးဆေးစွာ ပြုံးပြောသည်။

ချန်ဆန်းနန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် စကားမဆိုတော့ပေ။

အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးထဲတွင် အရှိန်အဟုန် ပြင်းထန်လှသော အတွင်းကမ္ဘာ စွမ်းအင်များမှာ တံခါးဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ စီးဝင်လျက် ထိုနတ်ဘုရားစွမ်းအား လေးခုကို တားဆီးရန် ကြိုးစားနေသည်။

ကောင်းကင်နိမိတ် မြစ်မှာ ပွက်ပွက်ဆူနေပြီး အောက်ဘက်တွင် ဖိနှိပ်ခံထားရကာ အဆုံးမရှိသော ဝေဒနာများကို ခံစားနေရသော ဝိညာဉ်များမှာလည်း ထိခိုက်ခံလိုက်ရကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းအား ထွင်းထုမှု ၁၈ ခုမှာလည်း ဤအချိန်တွင် အနည်းငယ် ပြိုကွဲတော့မည့် လက္ခဏာများ ပေါ်လာသည်။

“အရှင်သခင်၊ ငါတို့ ဆုတ်ခွာကြရအောင်”

လီဝူ၏ အမူအရာမှာ အလွန် အလေးအနက် ရှိနေသည်။

သူသည် ယခင်က အထွတ်ထိပ်တာအို သူတော်စင် ဖြစ်ခဲ့သူပီပီ ဤအတွင်းကမ္ဘာမှာ အဆုံးစွန်ထိ ရောက်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိသာစွာ မြင်နေရပြီး ဆက်လက်ခံနိုင်ပါက တံခါးမှာ ကျိုးပဲ့သွားမည် ဖြစ်ကာ ထိုနတ်ဘုရားစွမ်းအား လေးခုကို တားဆီးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဤနေရာထဲတွင် ရှိသမျှအရာအားလုံးမှာ ပြာအဖြစ် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

“ဖန့် ငရဲမင်း၊ လီဝူ ပြောတာကို နားထောင်ပြီး ဆုတ်ခွာကြမလား”

ချီယန် သူတော်စင်၏ မျက်နှာလေးမှာလည်း အရောင်ဖျော့လျက် ရှိသည်။

သူကတော့ ဤနေရာတွင် ဝိညာဉ်ပျက်စီးကာ ဘဝပျက်ချင်စိတ် မရှိပေ၊ အနည်းဆုံးတော့ သူ့ကို ယင်လောကသို့ ပြန်လည်ဝင်စားခွင့်လေးတော့ ပေးပါစေဦး။

“ခဏလေး စောင့်ဦး”

ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် ပြောသည်။

ထို့နောက် လီဝူနှင့် ချီယန် သူတော်စင်တို့က မည်မျှပင် တားဆီးစေကာမူ သူသည် မျက်လုံးများကိုသာ မှိတ်ထားပြီး ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ကိုးခုမြောက် နတ်ဘုရား ဝိညာဉ်၌ ထူးခြားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဤအပြောင်းအလဲကို သူ လောလောဆယ်တွင် အတိအကျ မသိရှိနိုင်သေးပေ။

အပြင်ဘက်တွင်

နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးမှာ တစ်ဖက်လူ၏ အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးမှာ တစ်လက်မချင်းစီ အရည်ပျော်ကျနေသည်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့နေရသဖြင့် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

“နှစ်ယောက်လုံး ပိုအားစိုက်ပေးကြ၊ သူ့ကို အပြီးသတ်လိုက် ”

ထို စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် နှစ်ယောက်မှာလည်း စကားမဆိုဘဲ မိမိတို့၏ အတွင်းကမ္ဘာကို ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းစေကာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဤကိစ္စကို ဖြေရှင်းရန် ကြိုးစားလိုက်ကြသည်။

အနီးနားရှိ သူတော်စင်များ ပိုမို များပြားလာပြီး သူတို့လည်း ဤနေရာတွင် အချိန်ကြာကြီး မနေချင်ကြတော့ပေ၊ မည်သို့သော အပြောင်းအလဲများ ထပ်ဖြစ်လာမည်ကို ဘယ်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

သူတို့နှစ်ယောက်၏ အတွင်းကမ္ဘာ စတင် လောင်ကျွမ်းလိုက်သည်နှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ၏ အရှိန်အဟုန်မှာလည်း အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာသည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းအား လေးခု၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရသော အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးမှာ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ အရည်ပျော်ကျလာသည်။

အသီးသီးသော သူတော်စင်များမှာ ဤအဖြစ်ကို ကြည့်ရှုရင်း ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။

နိုင်သူနှင့် ရှုံးသူမှာ ပေါ်လွင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို ချင်းယီခန်းမမှ လုပ်ကြံသူသည် နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး ယခုတော့ ခါးသီးသော အကျိုးဆက်ကို ခံစားရတော့မည်ဖြစ်သည်။

အတွင်းကမ္ဘာ တံခါး အရည်ပျော်ကျသည့် မြန်နှုန်းမှာ ပိုမို မြန်ဆန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လီဝူနှင့် ချီယန် သူတော်စင်တို့၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ကြည့်မကောင်း ဖြစ်လာသည်။

ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးမှာ မုချမုချ ကျိုးပဲ့သွားလိမ့်မည်!

ခဏအကြာတွင်

ကရစ်

သူတော်စင်တို့မှာ မှန်ကွဲသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသယောင် ထင်ရသည်။

အာရုံစိုက် ကြည့်လိုက်သောအခါ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်များမှာ ဖန့်ချန်၏ အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးတွင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။

အက်ကြောင်းများမှာ အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တံခါးတစ်ခုလုံးတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။

“ကျိုးတော့မယ်……”

လီဝူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။

ချီယန် သူတော်စင်မှာ သက်ပြင်းချကာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဖန့် ငရဲမင်းနဲ့ လီဝူ၊ မင်းတို့နဲ့အတူ သေဆုံးရတာကလည်း တန်ပါတယ်လေ ”

အက်ကြောင်းများမှာ ပိုမို ကြီးမားလာသည်။

နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးမှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မျက်နှာတွင် ရက်စက်သော အပြုံးများ ပေါ်လာသည်။

ဒီအချိန်ကာလအတွင်း သူတို့သည် ဤလူကို အလွန်ပင် မုန်းတီးခဲ့သည်။

တိုက်ခိုက်လိုက်ရသည့် တစ်မိနစ်တိုင်းမှာ ဤမုန်းတီးစိတ်များ ပိုမို တိုးပွားလာသည်။

မဟုတ်ပါကလည်း အလွန် အဖိုးတန်လှသော တန်ဖိုးများကို ပေးပြီး ဤသူတော်စင်ကို သတ်ဖြတ်ရန် အသက်စွန့်သူ နှစ်ယောက်ကို ငှားရမ်းမည် မဟုတ်ပေ။

ယခုတော့ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်တော့မည် ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများထဲတွင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့မည် ဖြစ်သဖြင့် သူတို့နှစ်ယောက်မှာ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

“ရောက်လာပြီ”

တိတ်ဆိတ်နေသော ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် အင်အားကြီးမားလှသော ဝိညာဉ် စွမ်းအားများမှာ နွေဦးမိုးရေကဲ့သို့ သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးထဲသို့၊ ကောင်းကင်နိမိတ် မြစ်ထဲသို့၊ ထို အတွင်းကမ္ဘာထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဖန့်ချန်သည် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အလျင်အမြန် တိုးတက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤ တိုးတက်မှုမှာ အဆင့်ကျော်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဒိန်ရွှမ်အသီး၏ အာနိသင်မှာလည်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာ တစ်ခုလုံး၏ အခြေခံ စွမ်းအားမှာ အလွန် မြန်ဆန်စွာ တိုးတက်လာပြီး သူ၏ စုစုပေါင်း စွမ်းအားမှာလည်း အဆမတန် မြင့်တက်လာသည်။

အတွင်းကမ္ဘာ တံခါး အရည်ပျော်ကျသည့် မြန်နှုန်းမှာ ဤအပြောင်းအလဲကြောင့် ရုတ်တရက် နှေးကွေးသွားသည်။

လီဝူ၏ မျက်လုံးထဲမှ စိတ်ပျက်မှုမှာလည်း ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီး ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ လှုပ်ရှားနေသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမှ မထွက်လာဘဲ စကားအန်းသွားသည်။

ချီယန် သူတော်စင်မှာလည်း သဘောပေါက်သွားပြီး ရုတ်တရက် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်မိသည်။

“သန့်စင်သော အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်ခြင်းအဆင့် ရောက်သွားတာလား ”

ဒိန်ရွှမ်အသီးကို သောက်သုံးပြီးနောက် ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ဆက်လက် တိုးတက်နေသည်၊ ဒါက သန့်စင်သော အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်ခြင်းအဆင့် မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ။

“ဒီတစ်ခေါက် လာရတာ တန်ပါတယ်လေ”

ဖန့်ချန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် အတွင်းကမ္ဘာမှာ ဟင်းလင်းပြင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သို့သော် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော သူတော်စင်များမှာမူ အတွင်းကမ္ဘာမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းအား လေးခု၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ရုတ်တရက် ကျိုးပဲ့ကာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ဟုသာ ထင်မြင်နေကြသည်။

သူတော်စင် လေးပါးမှာ ၎င်းကို မြင်သောအခါ အခြား သူတော်စင်များကို ထိခိုက်မိပြီး ပြဿနာ မတက်စေရန် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ချက်ချင်း ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

ဟင်းလင်းပြင်မှာ ယခုအခါတွင် တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေပြီး ခုနက ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခံနေရသော အတွင်းကမ္ဘာမှာ တစ်စက်ကလေးမျှပင် အရိပ်အယောင် မရှိတော့ပေ။

နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးမှာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် သံသယ ဖြစ်မှု အနည်းငယ် ရှိနေသည်။

အဲဒီလူက တကယ်ပဲ သူတို့လက်ချက်နဲ့ ပြာဖြစ်သွားတာလား။

“နှစ်ယောက်လုံး၊ ငါတို့အရင် သွားတော့မယ်။”

သူတို့ ငှားရမ်းထားသော သူတော်စင်များမှာ စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားသည်။

နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးမှာ ၎င်းကို မြင်သောအခါ ရုတ်တရက် သရော်ရယ်မောလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူမှာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာမှလွဲပြီး တခြား ဘာဖြစ်နိုင်သေးလို့လဲ။

ခုနက အခြေအနေမျိုးမှာ မည်သည့် သူတော်စင်မှ မခံနိုင်ကြဘူးလေ။

သူတို့ပဲ အတွေးလွန်နေတာ ဖြစ်မည်။

“ငါတို့ နဂါးကျား အမွှာလူဆိုးကို ရန်ပြုချင်ရင်တော့ ကိုယ့်စွမ်းအားလောက် မလောက်ငှသလဲ ဆိုတာ အရင် ချိန်ဆကြည့်ဦး ”

နဂါးကျား (နဂါး) က နေရာရှိ သူတော်စင်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရက်စက်သော စကားကို ပစ်ချကာ နဂါးကျား (ကျား) နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

အခန်း (၂၂၅၄) ဘာလို့များ သန့်စင်သော အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သွားရတာလဲ

နက်ရှိုင်းသော ဟင်းလင်းပြင်

ဖန့်ချန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားဆဲ ဖြစ်ပြီး သန့်စင်သော အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်မှာ မပြီးဆုံးသေးသောကြောင့် ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါများမှာ ဆက်လက် မြင့်တက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

အတွင်းကမ္ဘာ၏ အခြေခံ စွမ်းအားမှာလည်း လူတို့၏ မျက်စိဖြင့်ပင် မြင်တွေ့နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်စွာ တိုးတက်နေသည်။

အထင်ရှားဆုံးမှာ ဖန့်ချန်သည် နောက်ထပ် နတ်ဘုရားစွမ်းအား တစ်ခုကို ထပ်မံ ထွင်းထုနိုင်တော့မည်ဟု ခံစားမိလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“ဖန့် ငရဲမင်းဆိုတာ ဖန့် ငရဲမင်းပါပဲ၊ ကျော်လွန်မယ်လို့ ပြောရင် ကျော်လွန်သွားတာပဲ။”

ချီယန် သူတော်စင်က အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။ သေဘေးမှ လွတ်မြောက်လာသည့်အတွက် ဝမ်းသာရသည့်အပြင် သန့်စင်သော အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်ခြင်းအပေါ်တွင်လည်း ပြင်းပြသော စူးစမ်းလိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လီဝူဘက်သို့ ပြန်ကြည့်လိုက်သော် ဖန့်ချန်ကို ကြက်သေသေလျက် ကြည့်နေပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အဓိပ္ပာယ်မဲ့ခြင်းများနှင့် မယုံကြည်နိုင်ခြင်းများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဘာလို့များ သန့်စင်သော အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သွားရတာလဲ။

သူသည် ယခင်က အထွတ်ထိပ်တာအို သူတော်စင် ဖြစ်ခဲ့သူပီပီ ချီယန်ထက် ပိုမိုနားလည်ပြီး ပိုမို ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူ့၏ ဤ ရှန်းဟုန် အရှင်သခင်မှာ ဤမျှ ရိုးရှင်းစွာဖြင့် သန့်စင်သော အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သွားသည်ကို သူ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

မျိုးနွယ်စု၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်ထားသော ထိပ်တန်းမျိုးနွယ်စု တပည့်များနှင့် ကောင်းကင်အရှင် ဆက်ခံသူများပင် ငယ်စဉ်ကတည်းက အဆုံးမရှိသော အရင်းအမြစ်များ ရှိနေသော်လည်း သန့်စင်သော အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်ရန် ခဲယဉ်းကြောင်း သူ သိထားသည်။

လူသားမျိုးနွယ်မှာမူ……ကောင်းကင်ငါးပါး နယ်ပယ်ထဲတွင် အလယ်အလတ် သို့မဟုတ် အောက်ခြေအဆင့်တွင်သာ ရှိပြီး ကြီးမားသော မျိုးနွယ်စုများနှင့်ပင် အကွာအဝေး အတော်လေး ရှိသေးရာ ထိပ်တန်းမျိုးနွယ်စုများအကြောင်း ဆိုဖွယ်ရာ မရှိပေ။

ဤသူမှာ ရှန်းဟုန်အရှင်သခင်ဖြစ်ပြီး လူသားမျိုးနွယ်၏ ကောင်းကင်အရှင် ဆက်ခံသူ မဟုတ်သည့်အပြင် ထိုမျှ များပြားသော အရင်းအမြစ်များကိုလည်း မရရှိခဲ့ပေ။

ယခုတော့ ထိပ်တန်းမျိုးနွယ်စုမှ ကောင်းကင်အရှင် ဆက်ခံသူများပင် မလုပ်နိုင်သည့်အရာကို လူသားမျိုးနွယ်၊ ရှန်းဟုန် မျိုးနွယ်စု၏ တာဝန်ခံလေးက လုပ်ပြလိုက်ပြီလား။

လီဝူသည် အိပ်မက်တစ်ခုထဲ ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် တစ်စုံတစ်ရာသော ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေခြင်းလားဟု နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သံသယ ဝင်မိသည်။

ဤအရာအားလုံးမှာ အလွန်ပင် မဖြစ်နိုင်စရာ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းကို လုံးဝ ကျော်လွန်နေသည်။

“လီဝူ မင်းရဲ့ အမူအရာက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ထူးဆန်းနေရတာလဲ ဖန့် ငရဲမင်း သန့်စင်သော အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သွားတာ ဝမ်းသာစရာ မဟုတ်ဘူးလား”

ချီယန် သူတော်စင်က လီဝူကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးသည်။

“မင်းက မပျော်တာလား”

“မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ”

လီဝူက အော်ဟစ်ဆဲဆိုလိုက်ပြီးနောက် အတွင်းကမ္ဘာတစ်ခုလုံး၏ လက္ခဏာများကို စတင် စေ့စပ်သေချာစွာ လေ့လာသည်။

ပထမဦးဆုံး ကောင်းကင်နိမိတ် မြစ်၊ ထို့နောက် နတ်ဘုရားစွမ်းအား ထွင်းထုမှုများ။

သာမန် သူတော်စင်များ မသိနိုင်သော်လည်း အတွင်းကမ္ဘာ၏ အခြေခံစွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်ပင် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ၏ အစွမ်းအပေါ် အနည်းငယ် သက်ရောက်မှု ရှိသည်။

သူ ယခင်က အထွတ်ထိပ်တာအို ဖြစ်ခဲ့သဖြင့် ဤအကြောင်းအရာကို အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီး ထိရှလွယ်သည်။

“ကောင်းကင်နိမိတ် မြစ်ရဲ့ အခြေခံစွမ်းအား တိုးတက်လာတာ အမှန်ပဲ၊ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ထွင်းထုမှုတွေရဲ့ အရှိန်အဝါကလည်း အနည်းငယ် တိုးလာတယ်၊ တကယ်ပဲ သန့်စင်သော အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သွားတာပဲ”

လီဝူသည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ ပူစပ်လာကာ ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာသည်။

ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုမှာ ဤမျှနှစ်များစွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတော့ အမှန်တကယ် ထွန်းတောက်လာမည့် အခွင့်အရေးကို ရရှိသွားပြီ။

ခြောက်လ ကြာသောအခါ။

အတွင်းကမ္ဘာ၏ အရှိန်အဝါမှာ တည်ငြိမ်သွားပြီး ဆက်လက် တိုးတက်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

လီဝူနှင့် ချီယန် သူတော်စင်မှာ ချက်ချင်းပင် ဖန့်ချန်၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။

ခဏအကြာတွင် ဖန့်ချန် မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အသက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ရှူထုတ်လိုက်သည်။

“အရှင်သခင်၊ အခု ဘယ်လို ခံစားရပါသလဲ”

လီဝူက အမြန် မေးသည်။

“အရမ်း ကောင်းတာပဲ၊ အရင်က အတွင်းကမ္ဘာ ထိခိုက်မှုတွေလည်း ပြန်ကောင်းသွားပြီ၊ အခြေခံစွမ်းအားလည်း အများကြီး တိုးတက်လာတယ်။ နောက်ထပ် နတ်ဘုရားစွမ်းအား တစ်ခု ထပ်ထွင်းဖို့လည်း ပြဿနာ မရှိတော့ဘူး”

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။

“တကယ်ပဲ သန့်စင်သော အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သွားတာပဲ……”

လီဝူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်ခြင်း အရိပ်အယောင်များ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ငါ ပြောမယ် လီဝူ၊ ဖန့် ငရဲမင်းက ဘယ်လို ပုဂ္ဂိုလ်လဲ၊ ဘာလို့များ သူ သန့်စင်သော အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်တာကို မင်းက ဒီလောက်အထိ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေရတာလဲ ”

ချီယန် သူတော်စင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးသည်။

“မင်းက ဘာနားလည်လို့လဲ”

လီဝူက ချီယန် သူတော်စင်ကို တည့်တည့် ဆဲဆိုလိုက်သည်။

“ပုရွက်ဆိတ်အိမ်လောက်ပဲ ရှိတဲ့ နေရာက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်ပိုင်းအဆင့်က မင်းက ဘာနားလည်မှာလဲ ”

“ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ တိုက်ခိုက်တာလား ”

ချီယန် သူတော်စင်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်နှာမှာလည်း ကြည့်မကောင်း ဖြစ်လာသည်။

“ငါက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်ပိုင်းပဲ ဖြစ်နေဦး၊ အခုတော့ မင်းလိုပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်အပိုင်းအစလေးပဲလေ၊ ဘာလို့များ ဟန်လုပ်နေရတာလဲ”

“ဟွန်း”

လီဝူက သရော်လိုက်ပြီး ထိပ်တန်းမျိုးနွယ်စုများ သန့်စင်သော အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်ရန် သုံးစွဲသည့် အရင်းအမြစ်များကို တစ်ဖန် ပြန်ပြောပြပြီး အချက်အလက်များကို အလေးပေး ပြောဆိုသည်။

“ကောင်းကင်အရှင် သူတော်စင်တွေတောင် ဒီကိစ္စကို မစွက်ဖက်နိုင်ဘူး ”

“နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပေမဲ့ သန့်စင်သော အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်တဲ့ သူတော်စင်တွေက အလွန်ကို နည်းပါးတယ်၊ လက်ရှိ ကောင်းကင်အရှင် သူတော်စင်တွေထဲမှာတောင် လက်ချိုးရေလို့ရလောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်အနည်းငယ်ပဲ ရှိလိမ့်မယ်”

ချီယန် သူတော်စင်လည်း လီဝူ၏ သဘောထား ဘာလို့ ထူးဆန်းနေရသလဲဆိုတာ တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာသော်လည်း ပါးစပ်သန်စွာဖြင့် ပြန်ပြောသည်။

“မင်းက ဘယ်လိုသိတာလဲ၊ အဲဒီ ကောင်းကင်အရှင် သူတော်စင်တိုင်းက သန့်စင်သော အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်မလာဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ ”

“……”

လီဝူမှာ စကားဆွံ့အသွားသည်။

ချီယန် သူတော်စင်မှာ အောင်ပွဲခံရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း ဖန့်ချန်၏ လက်ဝှေ့ယမ်းမှုကြောင့် ရပ်တန့်သွားသည်။

“ဒီကိစ္စအတွက် ရန်ဖြစ်စရာ လိုလို့လား”

ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြုံးပြောသည်။

“အခု ငါ သန့်စင်သော အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သွားပြီ၊ အခြေခံစွမ်းအားလည်း တစ်ဆင့် တိုးတက်သွားပြီ၊ ကောင်းကင်နိမိတ် အဆင့်မြင့်အထိ ရောက်လောက်မယ်။

အကယ်၍ နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် ထပ်လုပ်နိုင်ရင် အထွတ်ထိပ်တာအို အဆင့်၊ ဒါမှမဟုတ်…… ကောင်းကင်အရှင် အဆင့်အထိတောင် ရောက်နိုင်သေးတယ် ”

“……”

လီဝူနှင့် ချီယန် သူတော်စင်မှာ အသက်ရှူပင် မှားသွားပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးကြည့်မိရာ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လာသည်။

“အရှင်သခင်၊ ဒီလမ်းကြောင်းက အရှင်သခင်နဲ့ အလွန်ကို သင့်လျော်ပါတယ်၊ ငါတို့ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် သန့်စင်သော အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်တဲ့ လမ်းကြောင်းကိုပဲ လျှောက်ရမယ်၊ အကြိမ်ဆယ်ကြိမ်၊ အကြိမ်တစ်ရာလောက်အထိ ကျော်လွန်အောင် လုပ်ရမယ် ”

လီဝူက ဦးညွှတ်ကာ အလွန် ပြတ်သားသော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။

“မင်းက ခုနကတော့ အများကြီး ပြောနေတာ……”

ချီယန် သူတော်စင်က တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

“အရင်ကတော့ အရင်ပဲ၊ အခုက မတူဘူး၊ အရှင်သခင်မှာ သန့်စင်သော အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိနေတာကို ဒီလမ်းကြောင်းကို မလျှောက်ရင် အခွင့်အရေးနဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ဖြုန်းတီးရာ မရောက်ဘူးလား”

လီဝူက သရော်လျက် ပြောသည်။

“သန့်စင်သော အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်တဲ့ လမ်းကြောင်းကို ဆက်လျှောက်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။

ဒိန်ရွှမ်အသီးမှာ အနည်းငယ် ပြဿနာ ရှိပေမဲ့ ဖြေရှင်းလို့ ရပါတယ်။

တကယ်လို့ အဆင်မပြေရင်လည်း မှောင်ခိုဈေးကွက်မှာ ဝယ်လို့ ရပါတယ် ”

ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။

“လက်ရှိ အခြေအနေအရဆိုရင် ဒိန်ရွှမ်အသီးတွေကို အများကြီး သုံးစရာ မလိုတော့ဘူး၊ ကောင်းကင်အရှင် ဆက်ခံသူတွေနဲ့တော့ နည်းနည်း ကွာခြားသွားပြီပေါ့ ”

“ဒါပေါ့၊ သူတို့က အရှင်သခင်ရဲ့ ဖိနပ်တောင် တိုက်ပေးဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး ”

လီဝူက ခေါင်းညိတ်သည်။

ချီယန် သူတော်စင် -

“ဒါဆို ဖန့် ငရဲမင်း၊ ငါတို့ အခု ဒီမှာပဲ ဆက်နေမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ်……”

“အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးတွေကို ရှာပြီးရင်တော့ ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်ကို ပြန်မယ်။

အခု ငါ နတ်ဘုရားစွမ်းအား တစ်ခု ထွင်းထုဖို့ ကျန်သေးတယ်၊ ဒီနတ်ဘုရားစွမ်းအား မရှိရင် လက်ရှိ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ မပြည့်စုံသေးဘူး၊ ဘယ်လိုလုပ် ဆက်ပြီး ကျော်လွန်နိုင်မလဲ ”

ဖန့်ချန်က ပြုံးပြောသည်။

ချီယန် သူတော်စင်မှာ သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် မျက်လုံးထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်များ ပေါ်လာသည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၁၈ ခု ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ နောက်ထပ် တစ်ခုဆိုလျှင် ၁၉ ခု ဖြစ်သွားပေမည်။

သူ့ရှေ့က ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် ကောင်းကင်အရှင် ဆက်ခံသူများအကြား ကွာဟချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားသွားပေပြီ။

……

“အစ်ကိုကြီး၊ ငါတို့ ဒီတစ်ခေါက် ကျောင်းတော်မှာ ရှာထားတဲ့ ရတနာတွေကို သူတို့နှစ်ယောက်ကို ပေးလိုက်ရတော့ မန်ရှန်း လမ်းကြောင်းမှာ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးတွေ ရဖို့ နည်းလမ်းရှာရတော့မယ်။”

နဂါးကျား (ကျား) က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုသည်။

နဂါးကျား (နဂါး) က ခေါင်းညိတ်သည်။

“မူလက ဒီရတနာတွေကို အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးတွေနဲ့ လဲပြီး မန်ရှန်း လမ်းကြောင်းမှာ သုံးဖို့ စဉ်းစားထားတာ၊ အခုလို မမျှော်လင့်ဘဲ ဖြစ်သွားတော့ တခြား နည်းလမ်းရှာရတော့မယ်။”

“အစ်ကိုကြီးမှာ ကောင်းတဲ့ နည်းလမ်း ရှိသေးလား”

ကျားက မျှော်လင့်တကြီး မေးသည်။

နဂါးကျားက ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

“ငါတို့ ယခင်က ကျင့်စဉ်စရိတ်တွေက ကျောင်းတော်ကနေ ရတာ၊ အခု ကိုယ်တိုင် ရှာရတော့မယ်ဆိုတော့ ခေါင်းကိုက်ဖို့ ကောင်းတယ်။ အချိန်တိုအတွင်းမှာတော့ ဘာနည်းလမ်းမှ မရှိဘူး။

အကယ်၍ ချင်းယီခန်းမကို မစော်ကားမိရင် တစ်နေရာရာမှာ လုပ်လို့ ရသေးတယ်၊ ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် ကျောက်တုံးတွေ ရှာဖို့က လွယ်တာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါတို့က စည်းမျဉ်းကို ဖျက်ဆီးမိပြီ၊ ချင်းယီခန်းမက ငါတို့ကို လက်ခံဖို့ မပြောနဲ့၊ သူတို့ရဲ့ လုပ်ကြံသူတွေကို ပိုပြီးတောင် လွှတ်လိုက်ပြီး ငါတို့ကို လိုက်သတ်နေလိမ့်မယ် ”

“သူတို့ ဘယ်နှစ်ယောက်ပဲ လာလာ ငါတို့က အကုန် သတ်ပစ်မယ်၊ မရရင်…… မန်ရှန်း လမ်းကြောင်းက ရှေ့ဆောင်တစ်ယောက်ယောက်ကို ခိုလှုံလိုက်မယ်။

ငါတို့ရဲ့ နောက်ခံနဲ့ဆိုရင် သူတို့လည်း ငါတို့ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ရှိကြမှာပါ ”

ကျားက ရက်စက်စွာ ပြောသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ယောက်၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ပုံရိပ်နှစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

နဂါးကျား (နဂါး) က တစ်ယောက်၏ မျက်နှာကို သေချာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အသက်ရှူ မှားသွားသည်။

“ကျန့် အစ်ကိုကြီး”