အခန်း ၃၂၄

အခန်း (၃၂၄) ဝိညာဉ်ဆေးပင်ဥယျာဉ်

ကျောက်လင်က တစ်ညလုံး လယ်ထွန်ခဲ့ရ၏။ အလွန်ကို အလုပ်များနေသည်။ ထိုအချိန်၌ တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ မျက်စိကြောင်နေသူ တစ်ယောက်လည်း ရှိသေး၏။ ထိုသူမှာ မိုဟုန်လျန်သာဖြစ်သည်။ သူမက ကျောက်လင်အား စိတ်ထဲရှိသည်များကို ဖွင့်ဟဝန်ခံခဲ့သော်လည်း ကျောက်လင်က သူမ၏ အဘိုးဖြစ်သူ မိုချန်းချွမ်းထံမှ ခွင့်ပြုချက်တောင်းရန် အတင်းအကျပ် ဆိုထားသဖြင့် မိုဟုန်လျန်မှာ ကျောက်လင်နှင့် အတူတူ အခန်းထဲတွင် မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ကျောက်လင်သည် နျိုဟွမ်ယန်၊ ကျူးယင်ဟွာ၊ ချန်ထောင်ကျီ၊ ဟန်ချန်ချန်နှင့် နန်ချင်းချန်တို့ မိန်းကလေးငါးဦးအပေါ် အထူးသံယောဇဉ်ရှိသည်။ မိုဟုန်လျန်က အာကာသတဲ၏ နံရံကို နားကပ်၍ ကပ်နားထောင်နေရင်း အာကာသတဲအတွင်းရှိ ကျောက်လင်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ခံစားနေရ၏။

"ဟွန့်."

"ကျောက်လင်... ငါ ကိုယ့်သဘောနဲ့ ကိုယ် လာပေးတာကို နင်က ငြင်းပယ်တယ်ပေါ့လေ..."

"နောက်ဆုံးတော့လည်း သူက တခြားဇနီးငါးယောက်ကို အိမ်ထောင်ပြုလိုက်တာပဲ..."

"သေစမ်း... သေစမ်း... ငါ့မှာ ဘာများ လိုအပ်နေလို့လဲ..."

ကျောက်လင် အလုပ်ပြီးဆုံး၍ မိမိ၏ အာကာသတဲသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ မိုဟုန်လျန်က နှုတ်ခမ်းဆူ၍ မကျေမနပ် ရေရွတ်နေမိသည်။

ကျောက်လင်၏ စိတ်စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှရာ မိုဟုန်လျန်က တစ်ညလုံး ခိုးနားထောင်နေသည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိရှိပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ကျောက်လင်သည် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် အဘိုးမိုချန်းချွမ်းကို ရိုသေလေးစားသောကြောင့် အဘိုး၏ ခွင့်ပြုချက်မရရှိဘဲ မိုဟုန်လျန်နှင့် နီးကပ်စွာ မနေခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ၏ အာကာသတဲသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျောက်လင်သည် အိပ်ရာပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ချက်ချင်း အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

ကျောက်လင်မှာ ထိုနေ့က အလွန်ပင် အလုပ်များခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။ ဦးစွာ သူတို့သည် မြို့ငယ်ရှိ ဒုက္ခသည်စခန်း (၂၄) ခုသို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် တောင်ထွတ် (၂၀) ကျော်သို့ အပြေးအလွှားသွားကာ ဂူများကို တူးဖော်ခဲ့ရသည်။ ပြီးခဲ့သည့် အချိန်ကလည်း သွေးပျက်စရာ တိုက်ပွဲငါးခုကို ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသေးသည်။ တကယ်ပင် အလွန်အမင်း မောပန်းနွမ်းနယ်နေပေပြီ။

သို့သော်လည်း မနက်စောစောတွင် ကျောက်လင်သည် ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် ပြန်လည် နိုးထလာခဲ့၏။ ကျောက်လင်၏ စိတ်အာရုံသည် စနစ်ဈေးဆိုင်ဆီသို့ ချက်ချင်း ရောက်သွားသည်။

[ရှူခင်းကြည့် အာကာသတဲ - ၃၀၀၀၀ မှတ်]

အစုံ ၁၀၀၀ ဝယ်မည်။

[အသူရာသစ်သီး - ၅၀၀၀၀ မှတ်]

အလုံး၁၀၀၀ ဝယ်မည်။

[ဗာမီလီယံကြယ်သစ်သီး - ၁၂၀၀၀၀ မှတ်]

အလုံး၁၀၀၀ ဝယ်မည်။

[မိုးကြိုးပုံစံ ရွှေရောင်သစ်သီး - ၂၀၀၀၀၀ မှတ်]

အလုံး၁၀၀၀ ဝယ်မည်။

[လင်းလုံသစ်သီး - ၁၈၀၀၀၀၀ မှတ်]

အလုံး၁၀၀၀ ဝယ်မည်။

ကျောက်လင်သည် တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် စနစ်အမှတ်ပေါင်း (၂,၂၀၀,၀၀၀,၀၀၀) ကို သုံးစွဲလိုက်၏။ လက်ကျန် စနစ်အမှတ် - ၆၂၂၁၅၉၈၀၀၀။

အာကာသတဲ ၁၀၀၀ သည် သူ လက်ထပ်တော့မည့် ဇနီးသည် ၉၉ ယောက်အတွက် ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိနေသည့် အာကာသတဲများကိုလည်း နယ်မြေအတွင်းရှိ ထူးချွန်သော ဝန်ထမ်းများဖြစ်သည့် အလုပ်ရုံမှ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ခေါင်းဆောင်များ၊ စီးပွားရေးတွင် ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် စိုက်ပျိုးရေးတွင် ထူးချွန်သူများအား ပေးအပ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာလည်း ဆုချီးမြှင့်ခြင်း တစ်မျိုးပင်။ ကျောက်လင်သည် ဤဝိညာဉ်သစ်သီးများကို သူ၏ ဇနီးသစ် (၉၉)ယောက်အား ပေးအပ်ကာ ၎င်းတို့အားလုံး ကျောက်စိမ်းဗိမာန်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်အောင် ကူညီပေးရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

မြန်မြန်ဆန်ဆန် မျက်နှာသစ်ပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် အာကာသတဲမှ ထွက်လာကာ ထင်းရှူးနက်တောင်ဘေးရှိ တောင်ကုန်းတစ်ခုဆီသို့ ပျံသန်းသွားပြီး အာကာသတဲ (၁၀၀)ကို ထုတ်ယူ၍ စုပုံထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျောက်လင်သည် နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံး ဖန်လုံအိမ်အောက်ရှိ ဧရိယာသို့ ပြန်ပျံသန်းလာ၏။ ရှန်ချန်းရွှယ်မှာ အသစ်ရောက်လာသော ဒုက္ခသည်များကို စီမံခန့်ခွဲရသဖြင့် တစ်ညလုံး မအိပ်ခဲ့ရဘဲ ယနေ့မနက်တွင် စောစောစီးစီး နိုးနေသည်။

"ချစ်ရတဲ့ခင်ပွန်း... ဘာလို့ ဒီလောက် စောစော နိုးနေရတာလဲ..."

ရှန်ချန်းရွှယ် ထွက်လာသည်နှင့် ဖန်လုံအိမ်အောက်တွင် ရပ်နေသော ကျောက်လင်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အလွန်အံ့သြသွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျောက်လင်သည် မနေ့က တစ်နေ့လုံး အလုပ်များခဲ့ပြီး ဇနီးသစ်ငါးဦးနှင့်လည်း အချိန်ကုန်ခဲ့ရသဖြင့် အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေမည် ဖြစ်ကာ ကြာရှည်စွာ အိပ်ပျော်နေလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားမိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ချန်းရွှယ်... ကိုယ် ပုံတစ်ပုံ ဆွဲထားတယ်..."

"မနေ့ညက ကိုယ့်မိတ်ဆွေက တောင် (၂၅) လုံးမှာ ဂူတွေတူးပေးထားတယ်... လူပေါင်း (၅)သိန်းလောက် နေထိုင်နိုင်တယ်..."

"ဒီမြေပုံမှာ အဲ့ဒီတောင် (၂၅)လုံးရဲ့ တည်နေရာကို အမှတ်အသားပြုထားတယ်... တူးဖော်ထားတဲ့ တောင်ကြီးတစ်ခုထဲမှာလည်း ကိုယ့်မိတ်ဆွေက ရိက္ခာတွေ အမြောက်အမြား သိုလှောင်ထားပေးတယ်... လူ (၅)သိန်းကို တစ်နှစ်စာ ကျွေးမွေးနိုင်တယ်..."

ကျောက်လင်သည် အနည်းငယ် ပြုံးကာ သူ၏ ဝတ်ရုံထဲမှ ပုံတစ်ပုံကို ထုတ်ယူ၍ ရှန်ချန်းရွှယ်အား ပေးလိုက်သည်။ ရှန်ချန်းရွှယ်သည် ပုံကိုယူ၍ ကျောက်လင်ကို အံ့သြတကြီး ထပ်မံကြည့်လိုက်မိသည်။ လူပေါင်း (၅)သိန်း၏ နေထိုင်မှုနှင့် စားသောက်မှု ပြဿနာကို တစ်ညတည်းနှင့် ဘယ်လိုဖြေရှင်းလိုက်ပါသနည်း။

ရှန်ချန်းရွှယ်၏ စိတ်ကူးများက အတိုင်းအဆမဲ့ ဖြစ်သွား၏။ ကျောက်လင်သည် ဤပြဿနာများကို ကြိုတင်တွေးတောထားပြီး သူ၏ မိသားစုအင်အားဖြင့် ရိက္ခာများကို ကြိုတင်ဝယ်ယူထားကာ ကျွမ်းကျင်သော ကျင့်ကြံသူအများအပြားကို စေလွှတ်၍ တောင် (၂၅)လုံးကို တစ်ညတည်းနှင့် တူးဖော်စေခဲ့ခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူမ အခိုင်အမာ ယုံကြည်သွားသည်။ ရှန်ချန်းရွှယ်သည် ဤအတွေးများကို သူမ၏ စိတ်ထဲ၌သာ သိမ်းဆည်းထားမည်ဖြစ်ပြီး ကျောက်လင်ကို ဘယ်သောအခါမျှ မေးမြန်းလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"ချစ်ခင်ပွန်း... ရှင်က တကယ့်ကို ထူးချွန်လွန်းတယ်..."

ရှန်ချန်းရွှယ်က စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် ချီးကျူးလိုက်သည်။

"နောက်ပြီးတော့ ကိုယ့်မိတ်ဆွေက အာကာသတဲ နောက်ထပ် (၁၀၀)ကို အနီးနားက ချောက်ကမ်းပါးဆီ ပို့ပေးလိုက်တယ်... လူတွေကို စီစဉ်ခိုင်းပြီး အဲ့ဒီတဲတွေကို ဒီနေရာကို ရွှေ့ခိုင်းလိုက်ပါဦး..."

ကျောက်လင်က ထပ်ပြောသည်။ ရှန်ချန်းရွှယ်သည် ချက်ချင်း နားလည်သွား၏။ ဤအာကာသတဲများသည် အိမ်ထောင်ပြုမည့် မိန်းကလေး (၉၉)ယောက်အတွက် ပြင်ဆင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... ချက်ချင်း စီစဉ်ပေးပါ့မယ်..."

ရှန်ချန်းရွှယ်က ကျောက်လင်သည် ထိုမိန်းကလေး (၉၉)ယောက်နှင့် လက်ထပ်လိုသည်ကို လုံးဝ စိတ်မသက်မသာ မဖြစ်ဘဲ ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ရှန်ချန်းရွှယ်သည် တဲကြီးဆီသို့ သွားကာ လူအချို့ကို စုရုံးစေလိုက်သည်။

ကျောက်လင်သည် ဤအသေးအဖွဲကိစ္စများကို လျစ်လျူရှုကာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး အသံထက်မြန်သော ကျောပိုးအိတ်ကို ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ လေထဲတွင် အဖြူရောင် မီးခိုးငွေ့တစ်စင်းအဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ ချီလျန်တောင်တန်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည်သွားတော့သည်။

မနေ့က ကြွက်လေးသည် သစ်ခုတ်လွှစက်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ချောက်ကမ်းပါးရှိ သစ်ပင်အားလုံးကို ခုတ်လှဲခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုလုံးသည် ခုတ်လှဲထားသော သစ်ပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ထိုဝိညာဉ်မြူခိုးများမှာလည်း ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။

"ဖက်တီး... ကောင်းလိုက်တာ..."

ကျောက်လင်သည် လေထဲမှ ဆင်းသက်လာကာ သစ်ခုတ်လွှစက်၏ ခြေနင်းခုံပေါ်၌ ရပ်လိုက်သည်။ ကားခန်းထဲတွင် လဲလျောင်းနေသော ကြွက်လေးကို မြင်သော် ချီးကျူးစကား ဆိုလိုက်သည်။

“ကျွီ...ကျွီ…”

ကျောက်လင် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကြွက်လေးသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အသံပြုသည်။ ကြွက်လေးသည် မနေ့က တစ်နေ့လုံး စက်ဖြင့် သစ်ပင်များကို ခုတ်လှဲခဲ့ရသဖြင့် အတော်လေး စွဲလမ်းသွားပုံရ၏။ စက်ဖြင့် သစ်ပင်များကို တစ်ပင်ပြီးတစ်ပင် ခုတ်လှဲရသည်ကို အမှန်ပင် နှစ်သက်ပုံရသည်။

"မင်း ဆက်အိပ်လိုက်ဦး... ဒီသစ်ပင်တွေကို ကိုယ် အရင်ရှင်းလိုက်ဦးမယ်..."

ကျောက်လင်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ နောက်နှစ်နာရီကြာအောင် ကျောက်လင်သည် ဆက်တိုက် ပျံသန်းကာ လဲကျနေသော သစ်ပင်များကို ထိတွေ့၍ သူ၏ စနစ်နေရာလွတ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ သစ်ပင် (၁၀,၀၀၀)စုမိတိုင်း ချီလျန်တောင်တန်း၏ အပြင်ဘက်အစွန်းခြေရင်းသို့ ပျံသန်းသွားကာ ထိုသစ်ပင်များကို စနစ်နေရာလွတ်ထဲမှ ပြန်လည် ထုတ်ယူထားလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုလုံးရှိ သစ်ပင် (၁၀၀,၀၀၀)စလုံးကို ရှင်းလင်းပြီးသွားသည်။ ဤအချိန်၌ ကျောက်လင်သည် သစ်ခုတ်လွှစက်ဆီသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

"ဖက်တီး... မင်းပါးစပ်ထဲက ကြယ်အမြုတေလက်စွပ်နဲ့ ဒီချောက်ကမ်းပါးထဲက ဝိညာဉ်သွေးကြော ဘယ်နေရာမှာလဲဆိုတာ ရှာပေးပါဦး..."

ကျောက်လင်က အော်ခေါ်လိုက်သည်။

ကျွီ...ကျွီ…

ကြွက်လေးသည် ချက်ချင်း ပျံထွက်လာပြီး ပါးစပ်ထဲမှ ကြယ်အမြုတေလက်စွပ်ကို ထွေးထုတ်ကာ ရှေ့ခြေလက်တို့ဖြင့် ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကြွက်လေးသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ တုန်ခါမှုကို ကြယ်အမြုတေလက်စွပ်မှတစ်ဆင့် ခံစားလိုက်ပြီး ချောက်ကမ်းပါး၏ အလယ်ဗဟိုရှိ မြေပြင်အက်ကြောင်းတစ်ခုကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့သွား၏။

ထိုနေရာမှ သဘာဝ မြေအောက်စမ်းရေများ စီးဆင်းထွက်ပေါ်နေသည်။ စမ်းရေသည် အလွန်အေးမြလှပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စမ်းရေထဲတွင် ကြွယ်ဝသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များလည်း စီးဝင်နေ၏။ ကျောက်လင်သည် ဤမြေအောက်စမ်းရေရှိရာသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

"ဒီချောက်ကမ်းပါးထဲမှာ တကယ်ပဲ သဘာဝ ဝိညာဉ်သွေးကြော ရှိနေတာပဲ..."

"ဒီနေရာကို စိုက်ပျိုးလိုက်မယ်ဆိုရင် အဆင့်မြင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ စိုက်ပျိုးဖို့ ဆေးပင်ဥယျာဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲလို့ ရမှာပဲ..."

ကျောက်လင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆိုလိုက်သည်။ ထင်းရှူးနက်တောင်နောက်ကွယ် တောင်တန်းများထဲတွင် ပထမအဆင့်၊ ဒုတိယအဆင့်နှင့် တတိယအဆင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို စိုက်ပျိုးသည့် ဧကတစ်ရာရှိ ဆေးပင်ဥယျာဉ်တစ်ခု ရှိသည်။

သို့သော် ကျောက်လင်သည် ဘယ်သောအခါမျှ ကျေနပ်မည်မဟုတ်ပေ။ ယခုအခါ ချီလျန်တောင်ကြားထဲတွင် ဤရတနာမြေကို ရှာတွေ့သွားပြီဖြစ်ရာ ကျောက်လင်သည် ၎င်းကို အကောင်းဆုံး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန်နှင့် ဤနေရာ၌ ကြီးမားသော ဆေးပင်ဥယျာဉ်ကို စိုက်ပျိုးရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤချောက်ကမ်းပါးသည် ဧကတစ်ထောင်ကျော် ကျယ်ဝန်းသည်။

"အရင်ဆုံး ချောက်ကမ်းပါးထဲက မြေကို ရှင်းလိုက်မယ်... ပြီးရင် အသူရာအာကာသ ခမ်းနားခြင်းအစီအရင်ကို တည်ဆောက်လိုက်မယ်... ဒီချောက်ကမ်းပါးဟာ ဒုတိယမြောက် ဝိညာဉ်ဆေးပင်ဥယျာဉ် ဖြစ်လာတော့မှာပဲ..."

ကျောက်လင်က ခွန်အားအပြည့် ရှိနေ၏။ ကျောက်လင်မှာ အသေးအဖွဲကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် စိတ်ရှည်သည်းခံမှု မရှိပေ။ သို့သော်လည်း ကျောက်လင်သည် စနစ်၏ စွမ်းရည်များကို အသုံးပြု၍ ဤမျှ အရေးကြီးသော ကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်ရသည့်အတွက် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှု ခံစားချက်ကို ရရှိခဲ့ပြီး သူ၏ လုပ်ငန်းစဉ်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်စွာ နှစ်မြှုပ်နေတော့သည်။