အခန်း ၁၁၄

အခန်း (၁၁၄) မြင်းကောင်းအတွက် ကုန်းနှီးကောင်း၊ မုဆိုးကောင်းအတွက် သေနတ်ကောင်းနှင့် ခွေးကောင်း

မုဆိုးများထံမှ အံ့သြတကြီး ရေရွတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က အဖြူရောင်ခွေး၏ ဇာစ်မြစ်ကို မှတ်မိသွား၏။

"အာဂျင်တီးနားဒိုဂိုပဲ..."

"နိုင်ငံခြားခွေးကြီး..."

"စန်းဟော့ရွာက ဟူရွှယ်ယန် မွေးထားတဲ့ အကောင်းဆုံးခွေးကြီးပဲ..."

"ငါတို့မြို့မှာ လောင်ဟူတစ်ယောက်ပဲ အာဂျင်တီးနားဒိုဂို ရှိတာလေ... ဒီကောင်လေးက ဘယ်လိုလုပ် ရလာတာလဲ..."

မုဆိုးတစ်ယောက်က အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။

"ဒီကောင်လေးက ခိုးလာတာများလား..."

"ဘယ်လောက်တောင် သတ္တိကောင်းနေတာလဲ... လောင်ဟူရဲ့ အမဲလိုက်ခွေးကိုတောင် ခိုးရဲတယ်ပေါ့..."

"..."

လူအုပ်ထဲတွင် လီလန် ရွာထိပ်မှ လျှောက်လာသည်ကိုမြင်သည်နှင့် မိဘများ ဆုံးပါးသွားသကဲ့သို့ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားသော မုဆိုးအချို့ ပါဝင်လေသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်သည် ကျားခေါင်းတံဆိပ် ပြောင်းနှစ်လုံးထိုး အမဲလိုက်သေနတ်ကို လွယ်ထား၏။ သေချာကြည့်မည်ဆိုပါက သူ၏ ရုပ်သွင်မှာ ရွှမ်းရွှေကွန်မြူနစ်အဖွဲ့၏ ထုတ်လုပ်ရေးတပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ရှန်းဖူကွေ့နှင့် ခပ်ဆင်ဆင် တူနေလေသည်။

ထိုသူကား အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ရှန်းဝူပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်းဝူ၏ မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သွားတော့သည်။ လီလန်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းမှာ နာကျင်စွာ တဆစ်ဆစ် ကိုက်ခဲလာ၏။

"သူက ဘာလို့ ဒီနေရာကို ရောက်နေတာလဲ..."

ယနေ့ တောင်ပေါ်တွင် ခွေးရှာရန် မာလောင်တ ဖိတ်ခေါ်ထားသော မုဆိုးမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဆိုး လီလန် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ရှန်းဝူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

ဝက်ဝံနက်တောင်ပေါ်တွင် တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်ကို ပြန်လည်သတိရမိသောအခါ ရှန်းဝူသည် လီလန်ကို မြင်သည်နှင့် ကြောင်ရှေ့ရောက်နေသော ကြွက်တစ်ကောင်ပမာ ဖြစ်သွားတော့သည်။ သူသည် သေနတ်ကို ပခုံးပေါ် အမြန်လွယ်ကာ လူအုပ်နောက်သို့ တိုးဝင်ပုန်းကွယ်သွားလေသည်။

"ငါ့ကို မမြင်နိုင်ဘူး... ငါ့ကို မမြင်နိုင်ဘူး..."

ရှန်းဝူခမျာ တုန်ယင်နေသော နှုတ်ခမ်းများဖြင့် ထပ်တလဲလဲ ရေရွတ်နေ၏။

"ရှန်းဝူ... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

သူနှင့်အတူပါလာသော အဖော်ဖြစ်သူက ရှန်းဝူ၏ ကြောက်လန့်နေသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"ဘာ... ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး..."

"မင်း... မင်း ငါ့ကို စကားလာမပြောနဲ့..."

ရှန်းဝူမှာ ငိုလုမတတ် ဖြစ်နေလေပြီ။

"အစ်ကိုရာ... ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို စကားဆက်မပြောပါနဲ့တော့... ငါ့ကို မသိချင်ယောင်သာ ဆောင်နေလိုက်ပါ..."

ထိုလူသည် ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ပြီး ပို၍ပင် နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားတော့သည်။ တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရှန်း၏ သားဖြစ်သူ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ရှန်းဝူနည်းတူ လူအုပ်ထဲရှိ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်သည်လည်း လီလန်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

"လီ... လီလန်... သူက ဘာလို့ ဒီနေရာကို ရောက်နေတာလဲ..."

လီဟူ၏ မျက်နှာမှာ စိမ်းသွားလေသည်။

သူနှင့် သူ၏အစ်ကို ဘယ်နေရာသွားသွား ထိုကြမ်းတမ်းသော နတ်ဆိုးလီလန်နှင့် အမြဲတမ်း ဆုံတွေ့နေရတော့သည်။

လီလန်သည် လက်ရှိတွင် ရွှမ်းရွှေရွာ၌ နာမည်ကြီးနေသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် တောဝက်ဘုရင်ကြီးကို အနိုင်ယူခဲ့ပြီး မီးနဂါးမုဆိုးအဖွဲ့ကို တည်ထောင်ကာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

သူသည် အမည်မသိ လူရာမဝင်သူတစ်ယောက်ဘဝမှ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ဟောင်း ကျိုးလျဲ့ရှန်းကဲ့သို့ လူမျိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ယခုအခါ စားပွဲဝိုင်းတစ်ခုတည်းတွင် အတူထိုင်စားနေရပြီ ဖြစ်၏။

လီလန်သည် ပထမဆုံး ထိုင်ခုံတွင်ပင် ထိုင်နေသေးသည်။

တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရှန်းနှင့် ခေါင်းဆောင်ကျိုးတို့ပင်လျှင် အပြုံးမျက်နှာကို ဖော်ပြနေရလေသည်။

ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ဖြစ်သော လီလုံနှင့် လီဟူတို့သည် လီလန်ကို ထပ်မံရန်စရန် မည်သို့ ရဲဝံ့ကြမည်နည်း။

ရွာထဲတွင် သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးသည် လီလန်နှင့် ဆုံမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် လီလန်၏ အိမ်နှင့် မီတာ ၅၀၀ အကွာအဝေးအတွင်းသို့ပင် မချဉ်းကပ်ရဲကြပေ။

လီလန် ချမ်းသာလာပြီး သူ၏ ဘဝမှာ ပိုမို ကြွယ်ဝချမ်းသာလာခဲ့သည်။ သူ၏ မိခင်နှင့် အစ်မကြီးဖြစ်သူ လီရှန်းဟွာတို့သည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ နေ့တိုင်း ငြင်းခုံကြပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရန်ပင်ဖြစ်ကြသေးသည်။

သူတို့၏ မိခင်မှာ ထိုကဲ့သို့သော သားမက်ကောင်းတစ်ယောက်ကို လက်လွတ်ခံခဲ့သဖြင့် အစ်မကြီးကို မျက်ကန်းမဟု ကျိန်ဆဲခဲ့လေသည်။

အစ်မကြီးကလည်း "အကုန်လုံး အမေ့အမှားတွေချည်းပဲ... အမေ့စကားကိုသာ နားမထောင်ခဲ့ရင် သမီးက လီလန်ဆီက တင်တောင်းစရိတ် ယွမ်တစ်ရာ တောင်းပါ့မလား... သူကရော သမီးနဲ့ စေ့စပ်ထားတာကို ဖျက်သိမ်းပါ့မလား..." ဟု ပြန်လည်ချေပခဲ့သည်။

မိခင်နှင့် အစ်မကြီးတို့သည် ပြင်းထန်စွာ ငြင်းခုံကြပြီးနောက် ကန်းပေါ်တွင် ရန်ဖြစ်ကြကာ ရေနွေးဘူးပင် ကွဲကျသွားခဲ့လေသည်။

လီလုံနှင့် လီဟူ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်မှာ ဆက်လက်သည်းမခံနိုင်တော့သဖြင့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုကို ရှာဖွေရန် ချောင်တျန်းကျီရွာရှိ သူတို့၏ ညီအစ်ကိုဝမ်းကွဲ ရှီအာဟူဆီသို့ လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့၏ ဦးလေးမှာ ခွေးရှာရန် တောင်ပေါ်သို့သွားဖို့ မာလောင်တ၏ ဖိတ်ခေါ်ခြင်း ခံရသဖြင့် သူတို့နှစ်ယောက်လည်း အတူလိုက်လာခဲ့ကြသည်။

ဘယ်သူက ထင်မှတ်ထားခဲ့မည်နည်း။

သေမင်းတမန် လီလန်ပင်လျှင် မာလောင်တ၏ ဖိတ်ခေါ်ခြင်းကို ခံထားရသည်ကိုပင်။

"ဟူ... ဟိုအမဲလိုက်ခွေးနှစ်ကောင်ကို ကြည့်စမ်း..."

လီလုံ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားလေသည်။ အမည်းတစ်ကောင်၊ အဖြူတစ်ကောင်ဖြင့် အရပ်ရှည်သော အမဲလိုက်ခွေးနှစ်ကောင်ကို ဆွဲခေါ်လာသည့် လီလန်ကို မြင်သောအခါ သူ အလွန်အံ့အားသင့်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"အစ်ကို... ဒီအမဲလိုက်ခွေးက... ဒီအမဲလိုက်ခွေးကြီးက..."

လီဟူသည်လည်း အံ့သြတုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်စလုံးမှာ မုဆိုးများဖြစ်ကြသဖြင့် လီလန် ဆွဲခေါ်လာသော အမဲလိုက်ခွေးနှစ်ကောင်မှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်းကို သဘာဝကျကျပင် သိနိုင်ကြလေသည်။

အဖြူရောင်ခွေးမှာ ကြမ်းတမ်းပြီး ကြွက်သားအပြည့်ရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည်။

အမည်းရောင်ခွေးမှာ ကြီးမားပြီး ခံ့ညားထည်ဝါကာ ခွေးများ၏ဘုရင်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤအမဲလိုက်ခွေးနှစ်ကောင်မှာ ရေတွက်မရနိုင်သော မုဆိုးများ လိုချင်တပ်မက်ကြမည့် ထိပ်တန်းအဆင့် အမဲလိုက်ခွေးများပင် ဖြစ်၏။

လီလုံနှင့် လီဟူ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်သည် ထိပ်တန်းအဆင့် အမဲလိုက်ခွေးနှစ်ကောင်ကို ပြူးကျယ်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ရက်အနည်းငယ်မျှသာ ကြာသေးသော်လည်း လီလန်သည် မည်သို့လုပ်၍ နောက်ထပ် ခွေးကောင်းနှစ်ကောင်ကို မွေးမြူထားနိုင်သနည်း။

သူသည် မိုးပျံနဂါးများကို ဖမ်းရန် ထောင်ချောက်များဆင်ခဲ့သည်။ ကျင်း (၆၀၀)ကျော် အလေးချိန်ရှိသော တောဝက်ကို သေနတ်သုံးချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး အသက် (၂၀)အရွယ်ဖြင့် မီးနဂါးမုဆိုးအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာကာ ထိပ်တန်းအဆင့် အမဲလိုက်ခွေးနှစ်ကောင်ကို မွေးမြူထားသေးသည်။

လီလုံနှင့် လီဟူ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်မှာ ရောထွေးနေသော ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး သက်ပြင်းကို ပို၍ပင် ရှိုက်လိုက်မိကြသည်။

သူတို့သည် လီလန်နှင့် ပိုပို၍ ဝေးကွာသွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရ၏။

လီလန်၏ အရိပ်ကိုပင် မမြင်နိုင်တော့လောက်အောင် ဝေးကွာလွန်းနေလေသည်။

လီလန်က သူတို့ကို အမီလိုက်ရန် အချိန်ပေးခဲ့လျှင်တောင်မှ သူတို့ လိုက်မီနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့နှစ်ယောက်သည် အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး နာကျင်စွာ ပြုံးလိုက်ကြရာ သူတို့၏ နှလုံးသားများမှာ အထီးကျန်ဆန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

"ဒီကောင်လေးက ဘယ်သူလဲ... သူက ဘာတွေ လာဟန်ဆောင်နေတာလဲ..."

ထိုစဉ်မှာပင် လီလုံနှင့် လီဟူ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်သည် သူတို့၏ ဦးလေး ရှီအာဟူ ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်သံကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

သူတို့၏ မိခင်ဘက်မှ ဦးလေးမှာ ချောင်တျန်းကျီရွာမှဖြစ်ပြီး မုဆိုးအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးလည်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ဒေါသအနည်းငယ် ကြီးတတ်၏။

လီလုံနှင့် လီဟူတို့သည် ရွှမ်းရွှေကွန်မြူနစ်အဖွဲ့တွင် ကျိုးလျဲ့ရှန်း၏ မုဆိုးတပ်ဖွဲ့မှ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရသဖြင့် ဦးလေးဖြစ်သူထံသို့ လာရောက်ပူးပေါင်းကာ ဦးလေး၏ ရှီဟူတပ်ဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ဦးလေးက လီလန်နှင့် ရန်ဖြစ်တော့မည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လီလုံတွင် ဆိုးရွားသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

သူသည် လူအုပ်ထဲမှ ပြေးထွက်ကာ ဦးလေးဖြစ်သူကို သတိပေးချင်သော်လည်း လီလန်က သူ့ကို မြင်သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။

လီလန်သည် ထိပ်တန်းအဆင့် အမဲလိုက်ခွေးနှစ်ကောင်ကို ဆွဲခေါ်လျက် နောက်ဆုံးမှ ခမ်းနားစွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ မာလောင်တ၏ ပျော်ရွှင်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် တောင်ပေါ်တွင် ခွေးရှာရန်အတွက် အဓိက အင်အားစုဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေလေသည်။

"အစ်ကို... ကျွန်တော်တို့ ဦးလေးကို သတိပေးလိုက်ရမလား..."

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ လီဟူက သင်ခန်းစာရသွားခဲ့ပြီး လီလန်ကို ထပ်၍ မရန်စရဲတော့ပေ။

မိခင်နှင့် အစ်မကြီးတို့ လီလန်အတွက် ငြင်းခုံကြပြီး ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြသည့် မြင်ကွင်းမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်းရှိနေသေးရာ သူသည် လီလန်ကို ထပ်မရန်စရဲတော့ချေ။

"ဟူ... မင်းသွားလိုက်လေ..."

လီလုံက ညီဖြစ်သူကို မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မသွားဘူး... ကျွန်တော်... ကျွန်တော် မသွားချင်ဘူး..."

လီဟူက ခေါင်းခါလိုက်၏။

ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် တွန်းထိုးနေကြပြီး သူတို့၏ ဦးလေး ရှီအာဟူကို လီလန်အား သွားမရန်စရန် မည်သူကမျှ မသတိပေးချင်ကြပေ။

ဤကြမ်းတမ်းသော နတ်ဆိုးကို မရှုပ်မိစေနှင့်၊ သို့မဟုတ်ပါက သင် ကြီးစွာသော ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားရလိမ့်မည်။

ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်စလုံးသည် လီလန်၏ နည်းလမ်းများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်လေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် မာလောင်စန်းသည် လီလန်က အမည်းရောင်နှင့် အဖြူရောင်နဂါးများကို ဆွဲခေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် လင်းလက်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"အစ်ကို... ဒါက ကျွန်တော် ပြောပြဖူးတဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် လီလန်ပဲ..."

မာလောင်တသည်လည်း အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုရန် အလျင်အမြန် သွားရောက်လိုက်သည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်..."

"ရဲဘော်မာ... တောင်းပန်ပါတယ်... လမ်းမှာ ကိစ္စလေးနည်းနည်း ရှိသွားလို့ နောက်ကျသွားတယ်..."

လီလန်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ နောက်တွင် လူနှစ်ယောက် လိုက်ပါလာပြီး သူတို့မှာ ကျန်းဝေ့ကော်နှင့် ကျောက်လျူတို့ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ တစ်ယောက်စီသည် အသစ်စက်စက် ကျားခေါင်းတံဆိပ် ပြောင်းနှစ်လုံးထိုး အမဲလိုက်သေနတ်ကို လွယ်ထားကြပြီး မုဆိုးများကို စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြ၏။

မာလောင်တသည် လီလန် ဆွဲခေါ်လာသော ထူးကဲသည့် ခွေးနှစ်ကောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လီလန်၏ ကျောတွင် လွယ်ထားသော နောက်ဆုံးပေါ် ကျားခေါင်းတံဆိပ် ပြောင်းနှစ်လုံးထိုး အမဲလိုက်သေနတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လီလန်၏ နောက်လိုက်နှစ်ယောက်သည်လည်း နောက်ဆုံးပေါ် ကျားခေါင်းတံဆိပ် ပြောင်းနှစ်လုံးထိုး အမဲလိုက်သေနတ်များကို လွယ်ထားကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူက ရုတ်တရက် လန့်ဖြတ်သွားတော့သည်။

"ဒီအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီက တကယ့်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ... သူ အသုံးပြုနေတဲ့ အမဲလိုက်သေနတ်က ဒီနှစ်မှ ဟာဘင်စက်မှုစက်ရုံကနေ အသစ်စက်စက် ထွက်လာတဲ့ မော်ဒယ်ပဲ..."

မာလောင်တသည် သေနတ်ဝါသနာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် ဤအမဲလိုက်သေနတ်သုံးလက်၏ မော်ဒယ်များကို သဘာဝကျကျပင် မှတ်မိနေလေသည်။

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီသည် ကျားခေါင်းတံဆိပ် ပြောင်းနှစ်လုံးထိုး အမဲလိုက်သေနတ် သုံးလက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝယ်ယူနိုင်ရန်အတွက် ငွေကြေးနှင့် အခွင့်အရေး ရှိရမည်မှာ သေချာလှသည်။

ထို့နောက်တွင် အလွန်ကြမ်းတမ်းသည့် ထိုအမဲလိုက်ခွေးနှစ်ကောင်လည်း ရှိသေးသည်။

မာလောင်တသည် အလွန်ပျော်ရွှင်သွားတော့သည်။ သူ၏ ချစ်လှစွာသော ခွေးကိုရှာရန် တောင်ပေါ်သို့သွားမည့် ခရီးစဉ်မှာ ယခုအခါ သေချာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်တွင် ရှီအာဟူနှင့် အခြားမုဆိုးများသည်လည်း လီလန်နှင့် သူ၏ အဖော်နှစ်ယောက် ပခုံးပေါ်တွင် လွယ်ထားသော အမဲလိုက်သေနတ်သစ်များကို သတိထားမိသွားကြသည်။

"ဟာဘင်စက်မှုစက်ရုံက ဒီနှစ်မှ အသစ်ထွက်လာတဲ့ နောက်ဆုံးပေါ် ကျားခေါင်းတံဆိပ် မော်ဒယ်လား..."

"တစ်ပြိုင်နက်တည်း သုံးလက်တောင် ယူလာတာလား..."

"ဘုရားရေ... ဒီကျားခေါင်းတံဆိပ်က ယွမ်ဆယ်ဂဏန်းလောက် တန်တာနော်..."

"ဒီသူဌေးပေါက်စက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ... တကယ့်ကို ချမ်းသာလွန်းတယ်..."

"..."

"..."

ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က လီလန်၏ ရုပ်သွင်ကို နောက်ဆုံးတွင် မှတ်မိသွားလေသည်။

"ဘုရားရေ... သူ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ သိပြီ..."

"သူက ဘယ်သူမို့လို့လဲ..."

မုဆိုးတစ်ယောက်က စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သူက ရန်သူ့သူလျှို စွန်းရှန်ရီကို ဖော်ထုတ်ခဲ့တဲ့သူလေ..."

"ဘာ... သူလား..."