အခန်း ၂၀၄

အပိုင်း(၂၀၄) ဇန်တရားသံများ၊၊ ပညာဉာဏ်အလင်း

စကားတွေကို ကြားရတာ တရားပွဲတစ်ခုကို နားထောင်နေရသလိုပဲ...

လျန်ယွဲ့က ခေတ္တမျှ တွေဝေသွားပြီး အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ခဲ့ပေ။

သူက နောက်ဆုတ်သွားတာများလား...

အရဟတ္တက မုန့်ချင်းကို မနိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား။ ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး...

လျန်ယွဲ့က စုချင်ချိုးနှင့် ဝူတျဲတို့ကို တိတ်တဆိတ် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့ ပြုံးနေကြပြီး ထိတ်လန့်နေသည့် အရိပ်အယောင်မျှ မရှိသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရ၏။ သူတို့၏ လှပသော မျက်လုံးများတွင် ယုံကြည်မှုများ အပြည့်အဝ ရှိနေသည်။

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တကို ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်ရာ ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်မှ ဤအရဟတ္တသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြောင်း ခံစားသိရှိနိုင်၏။

နောက်ဆုံးတွင် လျန်ယွဲ့၏ အကြည့်က သူ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့နေသော သိပ်မကျယ်ဝန်းလှသည့် ကျောပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းနီနီလေးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး မေးချင်သော မေးခွန်းများစွာ ရှိသော်လည်း ဘယ်ကနေ စမေးရမှန်းမသိ ဖြစ်နေသည်။

သူ အကျဉ်းချခံထားရသည်မှာ (၆)လသာ ရှိသေးသော်လည်း ကမ္ဘာကြီးနှင့် နှစ်ထောင်ချီ အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ကမ္ဘာကြီးက ကြီးကြီးမားမား ပြောင်းလဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ပျော်ရွှင်ခြင်းနဲ့ အမုန်းတရား မျက်နှာနှစ်ဖက်ရှိတဲ့ ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တ၊။ တစ်ဖက်မှာ သတ္တဝါအားလုံးကို ကယ်တင်ပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေးတွေ တည်ဆောက်တယ်။ နောက်တစ်ဖက်မှာတော့ အသူရာလောကမှာ သွေးထွက်သံယိုဖြစ်အောင် သတ်ဖြတ်မှုတွေမှာ ပျော်မွေ့တယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားလား။" မုန့်ချင်ကျိုး မေးလိုက်သည်။

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနိမ့်ကျတဲ့ ဘုန်းကြီးရဲ့ နာမည်ကို ဒကာမုန့် ကြားဖူးတာ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။"

မုန့်ချင်ကျိုး တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တ ဤနေရာသို့ အဘယ်ကြောင့် လာခဲ့သလဲဆိုသည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိပြီး၊ လန်ယ မြို့တော်သို့ သူရောက်ရှိနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ကာ မုန့်ချင်ကျိုးက ကမ္ဘာငယ်လေးကို ထုတ်ယူပြီး အမှန်တရားကို လူသိရှင်ကြား ဖွင့်ချချင်သည့် အချိန်အထိ ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ရောက်မှသာ သူ ကိုယ်ထင်ပြရုံမှလွဲ၍ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ကြောင်းကို ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

လန်ယ အရှုပ်တော်ပုံကို လူသိရှင်ကြား ကြေညာလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းသည် ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်အတွက် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

တရားအားထုတ်ခြင်း အလေ့အကျင့်သည် သတ္တဝါများ၏ ဆုတောင်းသစ္စာများ၏ စွမ်းအားကို ဝိညာဉ် စွမ်းအင်အဖြစ် အသုံးပြုပြီး၊ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးမြှင့်ရန်အတွက် ယုံကြည်မှုစွမ်းအားကို စုပ်ယူသည်။ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူများကို ကျင့်ကြံရေးခန္ဓာကိုယ်များအဖြစ် မွေးမြူထားသည့် အလေ့အကျင့်ကို လူသိရှင်ကြား ကြေညာလိုက်ပါက ယုံကြည်သူများ အလွန် စိတ်ထိခိုက်သွားပြီး ဗုဒ္ဓ၏ရွှေရုပ်တုကို ကိုးကွယ်ခြင်းကို ရပ်တန့်၍ သွားကြလိမ့်မည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်က သတ္တဝါများ၏ ဆုတောင်းသစ္စာများ၏ စွမ်းအား အမြောက်အမြားကို ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက တစ်ယောက်တည်းဖြစ်ပြီး သူ့ကို တိုက်ရိုက် မရင်ဆိုင်ရဲဘဲနှင့် ကမ္ဘာငယ်လေးကို လုယူကာ ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်ဆီသို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်မည်ဟု ကြွားဝါနေသေးသည်။

ထို့အပြင် သူ၏လေသံကို အကဲခတ်ကြည့်ရလျှင် သူ အားကိုးစရာ တစ်ခုခု ရှိနေပုံရသည်...

"အတ္တကင်းမဲ့ဗုဒ္ဓက မင်းကို ပိုပြီး ယုံကြည်မှုရှိအောင်နဲ့ ငါ့ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရဲတဲ့ သတ္တိတွေ ပေးဖို့ အန္တိမတိုက်ကွက် တချို့ ပေးထားလို့လား။" မုန့်ချင်ကျိုးက အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။

ပျော်ရွှင်ခြင်းအရဟတ္တက တိတ်ဆိတ်နေပြီး ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။

အဖြေမရှိသည်က အကောင်းဆုံး အဖြေပင်။

ငါ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ...

မုန့်ချင်ကျိုး အနည်းငယ် တင်းမာသွား၏။ ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ်ရှိ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက ပေးသနားထားသော အန္တိမတိုက်ကွက်ဆိုသည်မှာ ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားရန် မဟုတ်ပေ။

ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ်နှင့် နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ်ကြားရှိ ကွာခြားချက်မှာ တိမ်နှင့် ရွှံ့ကြားရှိ ကွာခြားချက်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး တိမ်တက်နယ်ပယ်နှင့် ပထမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တို့ကြားရှိ ကွာခြားချက်နှင့် တူညီသည်။

တစ်ယောက်က နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံပြီး၊ နောက်တစ်ယောက်က သိုင်းပညာကို ကျင့်ကြံသည်။ သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်က ခန္ဓာကိုယ်ကို မည်မျှပင် လေ့ကျင့်ထားပါစေ သံစည်ကြီးတစ်ခုကို မနိုင်လောက်အောင် သန်မာပြီး ဓား၊ လှံများ ထိုးမဖောက်နိုင်လောက်အောင် မာကျောနေလျှင်ပင်၊ ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ်ထဲကို အမှန်တကယ် ခြေချပြီးသော ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူက ရွှံ့ရုပ်ကြက် သို့မဟုတ် ရွှံ့ရုပ်ခွေးတစ်ကောင်လိုသာ အားနည်းနေလိမ့်မည်။

ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ်မှ တကယ့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်သည် ထိုအဆင့်အောက်မှ လူများကို ကစားစရာလေးများ အဖြစ်သာ သတ်မှတ်သည်။၊ ဗုဒ္ဓက မျောက်တစ်ကောင်ကို ကြည့်သလိုမျိုးပင်။

ငါ့ရဲ့စိတ် ပြောင်းလဲသွားပြီ။

မုန့်ချင်ကျိုးက အနည်းငယ် ပို၍ လေးနက်လာရုံသာဖြစ်ပြီး၊ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြုမူခြင်း မရှိတော့ပေ။ သူက ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကမ္ဘာငယ်လေး၏ အလင်းလုံးကို ကိုင်ထားကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖိတ်ခေါ်သည့် ဟန်ပန်ကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"လာခဲ့လေ... "

"ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးရဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားရင်တောင်မှ မင်းက ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီကမ္ဘာငယ်လေးကို သိမ်းပိုက်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ငါ ပေးမယ်။ ပြီးရင် မင်း ဘာအကျိုးဆက်မှ မရှိဘဲ ထွက်ပြေးလို့ ရပြီ။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ၊ ပျော်ရွှင်ခြင်းအရဟတ္တ၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော စိတ်အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်-

"ဒကာမုန့်။ မင်းပြောတာက တကယ်ပဲ အမှန်လား..."

"လူကြီးလူကောင်း တစ်ယောက်ရဲ့ စကားဟာ သူရဲ့ ကတိကဝတ်ပဲ။" မုန့်ချင်ကျိုးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တ၏ အပြုံးမှာ ပို၍ပင် တောက်ပလာပြီး အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်သည် အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်သော်လည်း သူ၏ အာဏာရလာမှုက မကြာသေးမီကမှ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းက မောက်မာမှုကို မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်စေသည်ဟု တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေမိသည်။

အတ္တကင်းမဲ့ဗုဒ္ဓက ဒီအန္တိမတိုက်ကွက်ကို ပေးသနားထားတာ။ ဒီကမ္ဘာငယ်လေးကို လုယူသွားဖို့ လုံးဝ စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။

"ဒကာကြီး၊ မင်း သတိထားသင့်တယ်။"

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက ပျော်ရွှင်သော မျက်နှာအမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း သူ၏ အပြုံးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အမှောင်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု တောက်ပနေကာ သကျမုနိ ဗုဒ္ဓဂါထာကို ရွတ်ဆိုနေသည်။

သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော ရွတ်ဆိုသံများက တောင်ကြားအလွတ်တစ်ခုတွင် အော်ဟစ်နေသကဲ့သို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး အားကောင်းလှသည်။ ဇန်တရားများက ကြီးမားသော ခေါင်းလောင်းသံလို ကျယ်လောင်စွာ ပဲ့တင်ထပ်ကာ ကောင်းကင်ဘုံမှ လျှံကျလာသလို ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းတို့ကို ကြားရသူအားလုံး သနားကြင်နာမှုကို ခံစားရပြီး အလဟဿ ဖြစ်ခဲ့သော ဘဝများမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့ကြောင်း နားလည်သဘောပေါက်သွားကြသည်။ သူတို့က အလွန် ကြည်နူးသွားကြသဖြင့် ဒူးထောက်ကာ ဦးညွှတ်ပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာလမ်းစဉ်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တ၏ ခေါင်းနောက်တွင် အလင်းဝန်း သုံးခု ပေါ်လာပြီး၊ တစ်ခုအပေါ်တစ်ခု ထပ်နေကာ၊ ဘေးဘက်များတွင် အဖြူရောင် စက်ဝိုင်းများ ရှိနေပြီး အလယ်တွင် ရွှေရောင် စက်ဝိုင်းများနှင့် အထဲတွင် အလင်းဖောက်မြင်နိုင်သော စက်ဝိုင်းများ ပါဝင်သဖြင့် သူ့ကို ပြိုင်ဘက်ကင်း မြင့်မြတ်ပြီး ကြောက်ရွံ့ရိုသေဖွယ် ကောင်းသောပုံစံ ပေါက်စေသည်။

"ဉာဏ်အလင်းရတဲ့ အသံတစ်ခုက ငါ့ကို သွေးဆောင်နေတာလား..."

"အတင့်ရဲလိုက်တာ... "

မုန့်ချင်ကျိုး၏ စကားလုံးများက မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ စိတ်အခြေအနေက ပိုမို အေးချမ်းပြီး တည်ငြိမ်လာကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရပြီး လောကီရေးရာ ပြဿနာများကို စွန့်ခွာကာ ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျောင်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ချင်စိတ်ပင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒါက အတ္တကင်းမဲ့ဗုဒ္ဓ ကိုယ်တိုင် ရွတ်ဆိုထားတာပဲ၊ အခု ငါ့ရဲ့ ပါးစပ်ထဲမှာ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ခွဲခြားဆက်ဆံမှုမရှိဘဲ သင်ကြားပြသပေးဖို့ အချိန်မရွေး ထုတ်ပြောဖို့ အဆင်သင့်ရှိနေပါတယ်။" ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ထားပြီး၊ မုန့်ချင်ကျိုး အာရုံလွဲနေချိန်တွင် ကမ္ဘာငယ်လေးကို လုယူရန် ပြင်ဆင်ရင်း သတိထား၍ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက ဆက်လက် မရွတ်ဆိုတော့သော်လည်း ဗုဒ္ဓ၏ လေးနက်သော သွန်သင်ချက်များက ဆက်လက် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲပင်။

ဇန်တရားသံက မုန့်ချင်ကျိုးကို ဝိုင်းရံထားပြီး နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်လာသည်။

"သခင်လေး... " ၎င်းကို မြင်သောအခါ စုချင်ချိုး စိုးရိမ်သွားသည်။

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ အတ္တကင်းမဲ့ဗုဒ္ဓရဲ့ စွမ်းအားကို ငါ မြင်ချင်ရုံ သက်သက်ပါ။ ဒီအခွင့်အရေးကို ယူပြီးတော့ သူ့ဆီကနေ ငါ သင်ယူမယ်။" မုန့်ချင်ကျိုးက လက်ကို မြှောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး လှမ်းခဲ့သောခြေလှမ်းကို တိတ်တဆိတ် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ်ကိုယ်တိုင် ရွတ်ဆိုထားတဲ့ သွန်သင်ချက်တွေနဲ့ ဇန်တရားသံတွေက အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်ကို အာရုံလွဲသွားစေဖို့ လုံလောက်မယ်လို့ ငါ ထင်ထားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ ခွန်အားတွေ ကျန်နေသေးတယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။

ကောင်းကင်အောက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်လို့ အခေါ်ခံရတာနဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ ဂုဏ်သတင်းကလည်း ထိုက်တန်ပါပေတယ်။

"မင်းဆီမှာ အင်အားတချို့ ကျန်နေသေးပုံရတယ်။ ဒါဆိုရင်တော့ ငါ မင်းကို ပိုခက်ခဲတဲ့ အလုပ်တစ်ခု ပေးပြီး အလေးချိန် နည်းနည်း ထပ်ထည့်ပေးမယ်။"

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သတိထားနေခဲ့သည်။

အတ္တကင်းမဲ့ဗုဒ္ဓက သူ့ကို ပေးသနားထားသော အန္တိမတိုက်ကွက်များက အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်ကို ခဏတာမျှသာ ချုပ်နှောင်ထားနိုင်ပြီး ၎င်းတို့ဖြင့် သူ့ကို သတ်နိုင်မည်ဟု တွေးထင်ခြင်းမှာ စိတ်ကူးယဉ် ဆန်လွန်းကြောင်းကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။

ထို့ကြောင့် မုန့်ချင်ကျိုး လုံးဝ အားအင်ကုန်ခမ်းမသွားမီအထိ သူက ဆယ်ပေခန့်အနား ချဉ်းကပ်မည် မဟုတ်ပေ။

အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင် ပိတ်မိနေသရွေ့ အဆင်ပြေသည်။

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက အနောက်ဘက်ရှိ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးကို မျက်လုံးနက်နက်များဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့အားလုံးက အလွန် ချောမောလှပကြပြီး ထူးကဲသော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့က ကျင့်ကြံရေးခန္ဓာကိုယ်များအဖြစ်သုံးရန် အပြည့်အဝ သင့်တော်လိမ့်မည်...

အဲဒါကို တစ်နှစ် နှစ်နှစ်လောက် သုံးရင်တောင် မငြီးငွေ့လောက်ဘူး။

"ပညာဉာဏ်အလင်းရခြင်း၊ အနှစ်တစ်ထောင်အတွက် ကြီးမားတဲ့ အိပ်မက်တစ်ခု။ ဇန်တရားကို နားထောင်ပါ၊ ငြိမ်းချမ်းစွာ အိပ်မက်ထဲကို ဝင်ရောက်ပါ။ ပြီးရင် အိပ်မက်ထဲမှာ ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ အစစ်အမှန် အဓိပ္ပာယ်ကို မင်း ရှာတွေ့နိုင်ပါလိမ့်မယ်။"

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက လက်ချောင်းထိပ်မှ တောက်ပနေသော ကြယ်ရောင်လေးဖြင့် မုန့်ချင်ကျိုး၏ နဖူးကို ထိလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ဆူညံသံအချို့ ပြုလုပ်နေသော မုန့်ချင်ကျိုးက ခေါင်းငုံ့သွားပြီး အိပ်ပျော်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

"ဒကာကြီး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူပါ။ ဒီကမ္ဘာငယ်လေးကို မင်းနဲ့အတူ ယူသွားလို့ ရပါပြီ။"

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တ၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းသာမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

အတ္တကင်းမဲ့ဗုဒ္ဓက ငါ့ကို အန္တိမတိုက်ကွက် သုံးခု ပေးသနားခဲ့တယ်။ ဇန်တရား၊ ပညာဉာဏ်ပညာနဲ့ သကျမုနိရဲ့ အမှန်တရားများ။

၎င်းတို့က အတ္တကင်းမဲ့ဗုဒ္ဓ ရွတ်ဆိုထားသည့် အသံအချို့မျှသာဖြစ်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်း ထားသော်လည်း ၎င်းတို့ကို အမှန်တကယ် အဖိုးတန်သည်ဟု မသတ်မှတ်နိုင်ပေ။

အတ္တကင်းမဲ့ဗုဒ္ဓ ဆန္ဒရှိသရွေ့ သူသည် တစ်နေကုန် ထိုင်ပြီး ဘာမှမလုပ်ဘဲ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေနိုင်ပြီး သူလိုချင်သလောက် အများကြီး ရှိနိုင်သည်။

ထို့ပြင် ၎င်းက အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်ကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

ကောင်းကင်အောက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ သူတွေဟာ နောက်ဆုံးတော့ ကောင်းကင် အထွတ်အထိပ်အဆင့် အောက်မှာပဲ ရှိနေသေးတာပါပဲ။

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး တစ်လှမ်း လှမ်းရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် သူ၏ နားထဲတွင် စူးရှသော လေတိုးသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာပြီး သူ ယခုလေးတင် လှမ်းလိုက်သော ညာဘက်ခြေထောက်မှာ ခြေကျင်းဝတ်မှနေ၍ ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။ ပြတ်ရှရာမှာ မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ချောမွေ့နေပြီး သွေးထွက်ခြင်းကိုပင် ရပ်တန့်သွားစေ၏။

"..."

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက ခေါင်းငုံ့ပြီး စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အပြုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် အစားထိုးသွားတော့သည်။

"ဒကာကြီး၊ မင်း... နိုးနေတာလား... "

...