အခန်း ၂၀၅

အပိုင်း(၂၀၅) ကြင်နာတတ်သောအရဟတ္တ၊ ယုတ်မာသောဓားသူတော်စင်

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးလေးများ ထွက်လာ၏။ ခြေကျင်းဝတ်မှ ပြတ်တောက်သွားသော သူ၏ ညာဘက်ခြေထောက်မှာ အချိန်-နေရာလွတ် ဓားအသိ၏ ကပ်ပါးပြုခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် ပြန်လည်၍ ပေါက်ပွားနိုင်တော့။ သို့သော်လည်း ၎င်းက သူ့ကို မတ်တပ်ရပ်ခြင်းမှ မတားဆီးနိုင်ပေ။

သူ၏ရှေ့ ပေတစ်ရာခန့်အကွာတွင် အနက်ရောင် ပိုးသားစဖြင့် မျက်စိကို စည်းနှောင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးက ပျော့ခွေနေပြီး အသက်ရှူသံများက ရင်ဘတ်နှင့်အတူ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေကာ အိပ်မောကျနေဆဲဖြစ်သည်။

ပညာဉာဏ်အလင်းက အလုပ်ဖြစ်သွားပြီး မုန့်ချင်ကျိုးသည် အိပ်မက်တစ်ခုထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း ဓားအသိပိုင်နက်က ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တကို ပစ်မှတ်ထားထားသဖြင့် သူ့ကို တစ်လက်မမျှပင် ရှေ့တိုးခွင့် မပြုပေ။ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ခြေထောက်ကို ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မုန့်ချင်ကျိုးက အိပ်ပျော်နေသော ကျားတစ်ကောင်နှင့် တူနေသည်။ သူက ကွေးကွေးလေး အိပ်နေသော်လည်း၊ နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်ကို မလှုပ်နိုင်အောင် လုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက သူ၏ နှလုံးသား အောက်ခြေအထိ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ယခင်က ရှိခဲ့သော ကံကောင်းမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှု ခံစားချက်များ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"မင်းကို ငါ အထင်ကြီးခဲ့ပေမဲ့ အထင်သေးမိသေးတာပဲ။"

"ဒါပေမဲ့... "

"ဓားအသိပိုင်နက် တစ်ခုတည်းနဲ့ ဒီဘုန်းကြီးကို တားနိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။ မင်းက လုံးဝကို အသုံးမကျတဲ့ကောင်ပဲ။"

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက ပျော်ရွှင်ခြင်းကို အမုန်းတရားအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်မှောင်များ တွန့်ချိုးသွားက ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုက ငရဲပြည်မှ သတ်ဖြတ်မှု မြင်ကွင်းတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။ သွေးမြူများကြားမှ နာကျင်စွာ အော်သံများက လေထုကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီ၊ သာမန် ပြည်သူများ သတ်ဖြတ်ခံရကာ သူတို့၏ အသက်အိုးအိမ်စည်းစိမ်များ ဖျက်ဆီးခံရပြီး ဘဝများ လုံးဝ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

၎င်းက အသူရာ ပိုင်နက်ပင်...

ဗုဒ္ဓတွင် မျက်နှာနှစ်ဖက် ရှိသည်။ သနားကြင်နာတတ်ပြီး လောကကို ကယ်တင်နိုင်သလို၊ ပြင်းထန်သော ဒေါသလည်း ထွက်နိုင်၏။

လာမာတွေက ကိုယ်ကျင့်တရား ကင်းမဲ့တယ်။ ဗုဒ္ဓရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ကျမ်းစာတွေကို ခိုးယူတယ်။ သင်္ကန်းကို ဝတ်ပြီး ကြာပန်းပေါ်မှာ ထိုင်နေကြတယ်။ လူ့အရေခွံခြုံထားတဲ့ မိစ္ဆာတွေလိုပဲ။ ဇန်တရားတွေကို ရွတ်ဆိုရင်း ဒေါသတရားတွေကို တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေကြတာ...

"မင်း အိပ်ပျော်နေတုန်း ငါ့ကို သတ်နိုင်မယ်ဆိုတာ ငါ မယုံဘူး... "

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တ၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံက ပဲ့တင်ထပ်နေသော ခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်များကြောင့် အခိုးအငွေ့များ ထွက်နေကာ ဖောင်းကြွနေသော ကြွက်သားများက တစ်လက်မချင်းစီ ဖောင်းကားလာပြီး သင်္ကန်းကို ဆွဲဆန့်ကာ ဆုတ်ဖြဲသံကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါကို အထွတ်အထိပ်သို့ မြှင့်တင်လိုက်သော်လည်း ထိုမျှနှင့် မပြီးသေးပေ။ တောက်ပသော ရွှေရောင် သပိတ်တစ်လုံးက ပျံထွက်လာပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် ဝဲပျံနေကာ အကာအကွယ်ပေးသော ရွှေရောင် အလင်းဖြင့် သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

"ဗောဓိရေက နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်မရနိုင်တဲ့ အကျပ်အတည်းနဲ့ ကြုံတွေ့ရတဲ့အခါ သေမင်းတံခါးဝကနေ ငါ့ကို ပြန်ဆွဲခေါ်နိုင်ခဲ့တယ်။"

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက ခဏတာ တွေးတောပြီးနောက် အရည်အနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူကာ ပါးစပ်ထဲတွင် ငုံထားပြီး ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် အချိန်မရွေး မျိုချရန် ပြင်ဆင်ထားလိုက်သည်။

အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်သွားသောအခါ ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တသည် သတ္တိမွေးပြီး ရှေ့သို့ ခြေနှစ်လှမ်း အမြန်လှမ်းလိုက်သည်။

သူ ရှေ့သို့ ခြေနှစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်က လုံးဝကို ဓားအသိ လွှမ်းခြုံထားသော ဧရိယာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ရွှမ်း...

ရုတ်တရက် မရေမတွက်နိုင်သော ဓားအလင်းတန်းများ လေထဲမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်းတို့၏ အဟုန်က နေနှင့်လကို ဖောက်ထွင်းသွားကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲပြီး ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တ ခန္ဓာကိုယ်၏ အရေးကြီးသော အချက်များအတွင်းသို့ တိတိကျကျ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားသည်။

အစပိုင်းတွင် ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တမှာ အလွန် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားပြီး နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ ခုန်နေကာ ပါးစပ်ထဲတွင် ငုံထားသော ဗောဓိရေကို မျိုချမိမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် မကြာခင်မှာပင်...

အသံများက နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ သေချာစွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဘုန်းကြီးမှာ ရယ်မော လိုက်တော့သည်။

"အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်ဆိုတာလည်း ဒီလောက်ပါပဲ... "

"ဒီကမ္ဘာငယ်လေးကို ငါ ဘယ်လို ယူသွားမလဲ၊ မင်းရဲ့ အစေခံတွေကို ခေါ်သွားပြီးတော့ သူတို့ကို ဗုဒ္ဓဘာသာထဲ ဝင်လာအောင် ဘယ်လို လမ်းညွှန်ပေးမလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်... "

ဓားအလင်းတန်းက ပြင်းထန်သော်လည်း ရွှေရောင် သပိတ်၏ အကာအကွယ်ပေးသော ရောင်ခြည်ကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ပေ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဓားအလင်းတန်း အနည်းငယ်က အကာအကွယ်ပေးသော ရွှေရောင်အလင်းကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ကြီးမြတ်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုနှင့် တွေ့ဆုံရသဖြင့် ကျောက်တုံးကို အပ်ဖြင့် ထိုးဖောက်သကဲ့သို့ မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေသည်။ သူက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်လိုက်ပြီး သူရဲကောင်းဆန်သော စိတ်ဓာတ်တစ်ခု တဟုန်ထိုး တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက်တွင် မည်သည့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုမျှ မရှိတော့ဘဲ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးဖြင့် လျှောက်သွားတော့သည်။

…

...

လန်ယမြို့တော်တွင်။

အစိုးရရုံး အသီးသီးမှ အရာရှိများနှင့် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ကျင့်ကြံသူများက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေကြပြီး မျက်နှာများ လေးနက်နေကြသည်။

အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်နှင့် ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တတို့က လက်ရှိတွင် လန်ယနန်းတော်၌ တိုက်ပွဲဝင် နေကြပြီး အရဟတ္တသည် အတ္တကင်းမဲ့ဗုဒ္ဓက ပေးသနားထားသော အန္တိမတိုက်ကွက် တစ်ခုကိုပင် ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် တစ်ဦးဦး ဒဏ်ရာရမည်မှာ သေချာသော်လည်း အပြစ်ကင်းသော ပြည်သူများ ကြားညှပ်သွားနိုင်ခြေ အများဆုံးဖြစ်သည်။

သာမန် ပြည်သူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကျင့်ကြံသူများသည် ဤနှစ်ဦး မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်းကို ပိုမို သိရှိနားလည်ကြသည်။

ဆိုရိုးစကားတစ်ခုရှိသည်။

မကျင့်ကြံဘူးဆိုရင် ပုရွက်ဆိတ်က သစ်ပင်ကို ကြည့်သလိုမျိုး မင်း ငါ့ကို မြင်လိမ့်မယ်။ မင်း ကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင်၊ ပုရွက်ဆိတ်က ကောင်းကင်ကို ကြည့်သလိုမျိုး မင်း ငါ့ကို မြင်လိမ့်မယ်…

"ဂိုဏ်းချုပ်... ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ။"

"မင်းရဲ့ တပည့်တွေနဲ့ နောက်လိုက်တွေကို ချက်ချင်း စုစည်းပြီး လန်ယ မြို့တော်ကနေ ထွက်သွားကြ။ ဒီကိစ္စသာ လူသိရှင်ကြား ဖြစ်သွားရင်၊ ငါတို့လို အားနည်းတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ ဆိုးရွားတဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်... "

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... "

...

"သခင်ကြီးဖန်။ နန်းတော်က ကျရှုံးသွားပြီ။ အစွမ်းအထက်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ် နှစ်ယောက်က တိုက်ခိုက်နေကြတယ်။ ငါတို့ ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး အမိန့်ပေးပါ၊ ဘာလုပ်သင့်လဲ။"

"ဧကရာဇ်ရဲ့ ထမင်းကို စားတဲ့သူတွေဟာ သစ္စာရှိတဲ့ အမတ်တွေအနေနဲ့ တာဝန်ကို ကျေပွန်သင့်တယ်။ ဧကရာဇ် သေဆုံးသွားနိုင်ပေမဲ့ ပြည်သူတွေကတော့ အပြစ်ကင်းပါတယ်။ လူအင်အား ချက်ချင်း စုစည်းပြီး ပြည်သူတွေကို ဘေးလွတ်ရာ ရွှေ့ပြောင်းဖို့ စီစဉ်လိုက်။"

"ပြီးတော့ အိမ်နီးချင်း တိုင်းပြည်တွေဆီကနေ အကူအညီ တောင်းခံဖို့ ကြိုးစားသင့်တယ်။ ရန်ပွဲကို ခွဲဖို့ တစ်ယောက်ယောက် လာနိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... "

"ပြီးတော့ သခင်ကြီးကရော... "

"ငါလား။ လန်ယရဲ့ အမတ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဧကရာဇ် အကျပ်အတည်း ကြုံနေရချိန်မှာ ကယ်တင်ဖို့ မြို့တော်ကို ငါ လာရမှာပေါ့။"

…

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လန်ယမြို့တော်သည် ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားပြီး ထိုနေရာတွင် တပ်စွဲထားသော ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ကျင့်ကြံသူများ နေရာမှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးပမ်းကာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထွက်ပြေးကြသည်။

လန်ယအစိုးရနှင့် ဆက်နွှယ်နေသော ဌာနအသီးသီးမှ ကျင့်ကြံသူများက တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်နေကြသည်။ ပြည်သူများကို ဘေးလွတ်ရာ ရွှေ့ပြောင်းပေးရန် လိုအပ်သူများက အစီအစဉ်တကျ ရှိစေရန် လမ်းမများပေါ်သို့ ရောက်လာကြပြီး ဧကရာဇ်ကို အစောင့်အကြပ်ဖြင့် ခေါ်ဆောင်ရန် မြို့တော်သို့ သွားရမည့်သူများက အကူအညီ ပေးရန် သွားကြသည်။

အခြားတိုင်းပြည်များမှ အကူအညီ တောင်းခံရန်အတွက် ဓားများပေါ်တွင် စီးနင်းကာ မြို့တော်မှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေသော သံတမန်များလည်း ရှိနေသည်။

သို့သော် သာမန် ပြည်သူများ၊ ကျင့်ကြံသူများ၊ သံတမန်များနှင့် အခြားသူများ အများအပြား မြို့တံခါးသို့ ပြေးသွားသောအခါ အတားအဆီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို သူတို့ တွေ့လိုက်ရသည်။

အသိပညာ ကြွယ်ဝသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ၎င်းကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိရှိသွားပြီး အတားအဆီးပေါ်ရှိ စာလုံးများကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ဇန်ဗုဒ္ဓဘာသာ လျှို့ဝှက်အမှတ်အသားတစ်ခုပဲ။ ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက မြို့တော်ထဲ ဝင်လာတုန်းက အတားအဆီး တစ်ခုကို ကြိုတင် တပ်ဆင်ထားခဲ့တာပဲ။ ထွက်ပြေးဖို့ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပြင်ဆင်ဖို့နဲ့ သူ ထွက်ပြေးတဲ့အခါ ဓားသူတော်စင် လိုက်လာတာကို တားဆီးဖို့ထင်တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ငါတို့အတွက် အတော်လေးကို ဒုက္ခရောက်စေတယ်... "

"ကျက်သရေတုံးတဲ့ ကတုံးဘုန်းကြီး... "

ဘုန်းကြီးကို စွပ်စွဲသည်ကို ကြားသောအခါ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် အများအပြားက သူ့ကို ကြိမ်းမောင်းကာ ပြောလိုက်ကြသည်။

"မင်းက ဘာသိလို့လဲ။ မြင့်မြတ်တဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးကို စော်ကားတာက မင်းဆီကို ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခတွေ ယူဆောင်လာလိမ့်မယ်။"

"ဟုတ်တယ်။ ဘုန်းကြီးတွေက သနားကြင်နာတတ်ပြီး ကမ္ဘာကြီးနဲ့ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း နေလာခဲ့တယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမသိလို့လဲ။ မဟာကျင်း ပိုအားကောင်းလာတဲ့ အချိန်မှာတောင်မှ၊ ဘုန်းကြီးတွေက ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားခဲ့တာပဲ။ နန်းရင်းဝန် ကျန်းစန်းဟိုင်က စစ်တပ်တစ်သန်းကို ဦးဆောင်ပြီး အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်လို့ အရဟတ္တတစ်ပါးကို သတ်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာတောင်မှ၊ သာမန် ပြည်သူတွေကို သနားကြင်နာလို့ ဆိုပြီးတော့ ဘုန်းကြီးတွေက ပြန်ခုခံဖို့ စစ်တပ် မစုဆောင်းခဲ့ဘူး။"

"မသိနားမလည်တဲ့ကလေး။ မင်းက နှစ်အနည်းငယ်လောက် ကျင့်ကြံထားရုံနဲ့ အရဟတ္တတကို စော်ကားလို့ရမယ် ထင်နေတာလား... "

လန်ယတိုင်းပြည်တွင် လူတိုင်းလိုလို ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ကျင့်ကြံသူ၏ စကားတစ်ခွန်းတည်းက ယမ်းအိုးထဲ မီးပွားတစ်ခု ပစ်ချလိုက်သလို ဖြစ်သွားပြီး မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသော လူအုပ်၏ စိတ်အခြေအနေကို ချက်ချင်း မီးတောက်သွားစေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျင့်ကြံသူသည် ပြည်သူများ၏ ဒေါသအတွက် ပစ်မှတ်ဖြစ်သွားပြီး၊ လူတိုင်း၏ ဒေါသအတွက် ပစ်မှတ်တစ်ခုအဖြစ် ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရပ်နေရသည်။

သူ၏မျက်နှာမှာ နီရဲနေပြီး ဒေါသများ ထွက်လာကာ အော်ပြောလိုက်သည်။ "မိုက်မဲတဲ့ လူတွေ... လုံးဝ မိုက်မဲတဲ့ လူတွေ။ အဲဒီ သင်္ကန်းဝတ် ဘုန်းကြီးတွေက စစ်မှန်တဲ့ ဗုဒ္ဓတွေလို့ မင်းတို့ တကယ် ထင်နေတာလား။ သူတို့က လာမာ တစ်သိုက် သက်သက်ပဲ။ တန္တရဇန်ပဲ။ ဗုဒ္ဓဘာသာ တရားအားထုတ်တာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့တွေ လှည့်စားခံနေရပြီ... "

လေးနက်သော စကားလုံးများက ဒေါသဖြင့် ဆုပ်ထားသော လက်သီးများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

ကျင့်ကြံသူမှာ ကောင်းကောင်းကြီး အရိုက်ခံလိုက်ရ၏။

မြို့တော်ကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး မည်သူမျှ ထွက်ခွာခွင့် မရှိ။ တိုက်ပွဲကို ဆက်လက် ကြည့်ရှုရုံမှလွဲ၍ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက အနိုင်ရပြီး ယုတ်မာသော ဧကရီကြင်ရာတော်နှင့် အပြစ်ကြီးမားသော မဟာကျင်း၏ အစောင့်အရှောက် နတ်ဘုရားကို အနိုင်ယူနိုင်ပါစေဟု လူအများက ဆုတောင်းနေကြသည်။

"ပါးဖောင်းဖောင်းနဲ့ ပျော်ရွှင်ခြင်း ဗုဒ္ဓက ယုတ်မာတဲ့ အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်ကို သေချာပေါက် အနိုင်ယူလိမ့်မယ်... "

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက အိပ်ပျော်နေသော မုန့်ချင်ကျိုးဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်သွားသည်နှင့်အမျှ ယုံကြည်သူများ၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် အပြုံးများ ချက်ချင်းပင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် မျှော်လင့်ချက်များ အပြည့်အဝ ရှိနေကြသည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး အရှေ့မှ အနောက်သို့ တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"(၁၀)ပေ အကွာအဝေးတိုင်းအတွက် ဓားအသိက ၁% တိုးလာလိမ့်မယ်။ ငါက အခုဆိုရင် ပေ(၄၀) လျှောက်ခဲ့ပြီးပြီဆိုတော့ ဓားအသိက ၄၀% တိုးလာပြီ။ အဲဒါက ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းဖို့ လုံလောက်နေတယ်။"

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... "

ထိတ်လန့်မှုနှင့် ဒေါသတို့ ရောနှောနေသော ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တ၏ အသံက ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ယုံကြည်သူများကို ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားစေတော့သည်။

…