အခန်း ၂၀၆

အပိုင်း(၂၀၆) သကျမုနိဂါထာ၊ (၈)ပါးသီလ

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ။ အိပ်ပျော်နေတဲ့ ဓားသူတော်စင်က ငါ့ကို ဒီလောက်အခြေအနေထိ ရောက်အောင် တွန်းပို့နိုင်တယ်ပေါ့..."

"နှစ်ထောင်ချီကြာအောင် ခက်ခက်ခဲခဲ ကျင့်ကြံလာခဲ့တဲ့ ငါက ကောင်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ အရှက်ခွဲတာကို ခံလိုက်ရပြီ။ ငါ့ရဲ့ ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ် ပွင့်သွားပြီ၊ နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းရင် ငါ့အသက် ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်။"

"ကြည့်ရတာ... "

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက မုန့်ချင်ကျိုးနှင့် ပေ(၆၀)အကွာတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် ကောင်းကင်ဂါထာကို ရွတ်ဆိုရင်း အတ္တကင်းမဲ့ဗုဒ္ဓက သူ့ကို ပေးသနားထားသော တတိယမြောက် အန္တိမတိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

သကျမုနိဂါထာ။

အိပ်မက်ထဲတွင် ပျောက်ဆုံးနေသော မုန့်ချင်ကျိုးက တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိသကဲ့သို့ မျက်ခွံများကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဒေါသများ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာကာ မျက်ခုံးနှင့် မျက်လုံး ထောင့်များတွင် အရေးအကြောင်းများ ထပ်လာပြီး သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သဘာဝကို ဖော်ပြနေ၏

အတ္တကင်းမဲ့ဗုဒ္ဓ ဖန်တီးထားသည့် သကျမုနိဂါထာသည် "စကားလုံးများ ဥပဒေဖြစ်လာခြင်း" ဟူသော အမြင့်မြတ်ဆုံး တာအိုဥပဒေသနှင့် ဆင်တူသည်။ ယခင်က ၎င်းကို အသုံးပြုရန် ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ပြီး အသက်ကို ကယ်တင်ရန် အန္တိမတိုက်ကွက်တစ်ခု အနေဖြင့်သာ အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။ အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်နှင့် တွေ့ဆုံချိန်တွင် ၎င်းကို လုံးဝ အသုံးပြုရမည် မဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ မမျှော်လင့်ဘဲ ဤအခြေအနေအထိ တွန်းပို့ခံလိုက်ရသည်။

"(၈)ပါးသီလ ကျင့်သုံးခြင်း... "

"လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ... သမာဓိ၊ ပညာ၊ ဉာဏ်အလင်း... တွယ်တာမှုကင်းခြင်းနှင့် စွန့်လွှတ်ခြင်း... "

"ပထမအချက်။ သူ့အသက် သတ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်း။ စိတ်ကို ငြိမ်အောင်ထား။ ချွန်ထက်တဲ့ လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားရင် သတ်ဖြတ်ချင်စိတ် ပေါ်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒါကြောင့် ချွန်ထက်တဲ့ လက်နက်ကို အရင် သိမ်းဆည်းပါ။"

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက စစ်မှန်သော စကားလုံးများကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ချုပ်နှောင်မှုများ တုန်လှုပ်သွားပြီး ကမ္ဘာမြေကို အကျဉ်းချထားသော လှောင်အိမ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

ဓားအသိပိုင်နက်က ဖိနှိပ်ခံရသဖြင့် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။ သူ့အသက် သတ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်း ဆိုသည်မှာ မိမိ၏လက်နက်ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး မုန့်ချင်ကျိုး၏ လက်နက်မှာ အချိန်-နေရာလွတ် ဓားအသိဖြစ်ရာ ယခုအခါ ၎င်းသည် စစ်မှန်သော စကားလုံးများ၏ ချည်နှောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

"အဟက်... အတ္တကင်းမဲ့ဗုဒ္ဓရှေ့မှာ အရာအားလုံးက လမ်းငယ်လေးတွေပဲ။" ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ရာ (၁၀)ပေခန့် အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

"ဒုတိယ သီလကတော့ သူ့ဥစ္စာ မခိုးခြင်းပဲ။ ကိုယ်မပိုင်တဲ့အရာကို မယူနဲ့။ အချိန်-နေရာလွတ် မဟာတာအိုက သဘာဝတရားထဲက အရာအားလုံးကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးတယ်။ မင်းက အဲဒါကို ယူသွားပြီး အဲဒါက တာအိုရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာတယ်ဆိုရင် အဲဒါကို ပြန်ပေးသင့်တယ်။"

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့်...

အချိန်-နေရာလွတ် ဓားအသိပိုင်နက် ဖိသိပ်ခံရပြီး တဖြည်းဖြည်း စုစည်းသွားကာ မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းနေရာမှ နန်းတော်၏ ထက်ဝက်ခန့်အထိ တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့ဝင်သွား၏။

မုန့်ချင်ကျိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အချိန်-နေရာလွတ် ဥပဒေသများနှင့် ပတ်သက်၍မူ ဟောကိန်းတစ်ခုတည်းက ၎င်းတို့ကို လွှမ်းမိုးရန် မလုံလောက်ပေ။

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက သတိထား၍ နောက်ထပ် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်သည်။ စူးရှသော ဓားအသိမှာ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အတော်လေး လျော့နည်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

၎င်းက အကာအကွယ်ပေးသော ရွှေရောင်အလင်းကို ဖောက်ထွင်းနိုင်သေးသော်လည်း အရဟတ္တ၏ ရွှေရောင် ခန္ဓာကိုယ်ကိုတော့ မဖောက်ထွင်းနိုင်တော့။

နောက်ထပ် (၁၀)ပေအကွာအဝေးကို လျှောက်ပြီးနောက် မုန့်ချင်ကျိုးနှင့် ပေ(၄၀)သာ ကွာတော့သည်။

"သီလနှစ်ပါးကတောင် သူ့ကို လုံးဝ မချုပ်နှောင်နိုင်ဘူးလား... "

"ရှစ်ပါးသီလ ရွတ်ပြီးသွားရင် ငါ့မှာ ခွန်အားမကျန်တော့မှာကို စိုးမိတယ်။ ဗောဓိရေ ရှိနေလို့ တော်သေးတာပေါ့။ အဲဒါက ငါ့ကို အချိန်မီ ပြန်လည်ကောင်းမွန်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်။"

"အစွမ်းကုန် ကြိုးစားတာပေါ့... "

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက သူ၏ နှလုံးသားကို ခိုင်မာအောင် လုပ်လိုက်ပြီး သီလများနှင့် စည်းမျဉ်းများကို ဆက်တိုက် ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ သူ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ကြောက်ရွံ့ရိုသေဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုမှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော စစ်မှန်သော ဗုဒ္ဓတစ်ပါးနှင့် တူနေသည်။

"တတိယ သီလက ကာမဂုဏ်ကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်းပဲ။ ကိုယ့်ရဲ့ ဆန္ဒတွေကို ထိန်းချုပ်ပါ။"

"စတုတ္ထ သီလကတော့ လိမ်လည်ပြောဆိုခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်းပဲ။ လိမ်လည်ခြင်း မပြုပါနဲ့။"

"ပဉ္စမ သီလကတော့ အရက်သေစာ သောက်စားခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်းပဲ၊ အရက် မသောက်ရဘူး။"

"ဆဋ္ဌမ သီလကတော့ နံ့သာရည်နဲ့ ပန်းတွေ လွန်ကဲစွာ အလှဆင်ခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်းပါပဲ။"

"သတ္တမ သီလကတော့ မြင့်မြတ်ပြီး ကျယ်ဝန်းတဲ့ ကုတင်ပေါ်မှာ မထိုင်ရ၊ မအိပ်ရ၊ သက်သောင့်သက်သာရှိမှုကို မမက်မောရခြင်းပဲ။"

"အဋ္ဌမ သီလကတော့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်မဟုတ်ဘဲ အစာမစားခြင်းပဲ။"

ဆက်တိုက် ရွတ်ဆိုလိုက်သော (၈)ပါးသီလက စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများ ပါဝင်သော လှောင်အိမ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မုန့်ချင်ကျိုးကို ချည်နှောင်ထားသည့် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော သံကြိုးများနှင့် အချုပ်အနှောင်များကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ဆန္ဒများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရာအားလုံး ငြိမ်သက်သွားကာ ဓားအသိ၏ ချွန်ထက်သော အစွန်းမှာ မှေးမှိန်သွား၏။

"လိမ်လည်ခြင်း မပြုပါနှင့်…" ဆိုသော စကားလုံးသည် "ကိုယ့်နှလုံးသား၏ဆန္ဒများကို မဆန့်ကျင်ပါနှင့်" ဟု အဓိပ္ပာယ်လွဲမှားစွာ ကောက်ယူခံလိုက်ရသည်။ မုန့်ချင်ကျိုး၏ ဆန္ဒမှာ ပူပင်သောကကင်းသော ဘဝတစ်ခုကို နေထိုင်ရန်ဖြစ်ပြီး သူ၏ဇနီးကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက သူသည် ဤအသေးအဖွဲ ကိစ္စများတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ရန် ပျင်းရိနေမည်ဖြစ်ကာ နောက်ဆုတ်မည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း ပြသခဲ့သည်။

ထို့နောက် သီလတစ်ခုစီက အဓိပ္ပာယ်လွဲမှားစွာ ကောက်ယူခံရပြီး တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသဖြင့် ဓားအသိနယ်ပယ်သည် ပြိုကျလုနီးပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ပျော်ရွှင်ခြင်းအရဟတ္တ၏ မုန်းတီးနေသော မျက်နှာအမူအရာက ပျော်ရွှင်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် ကြင်နာတတ်ပြီး ဖော်ရွေသောပုံစံ ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ အပြုံးမှာ ချစ်စရာကောင်းပြီး သူ၏ ဝိုင်းစက်နေသော ဗိုက်ကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ မုန့်ချင်ကျိုးဆီသို့ လမ်းလျှောက်သွားစဉ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် ပူပင်သောက ကင်းသည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။

သူ့ကို ထိုးဖောက်လာသော ဓားမှာ အားနည်းသွားပြီး ညင်သာသော လေပြေလေးတစ်အုပ်ကဲ့သို့ ခံစားရကာ သူ့ကို လုံးဝ မထိခိုက်စေတော့ပေ။

အတ္တကင်းမဲ့ဗုဒ္ဓ၏ စွမ်းအား အကူအညီဖြင့် ဖြစ်သော်လည်း သူက မုန့်ချင်းကို တိုက်ရိုက် ချုပ်နှောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ လောကတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားရန် လုံလောက်ပေသည်။

တောရိုင်းမြေ တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်ကြည့်လိုက်လျှင် ကျိမိသားစု၏ သခင်လေးပင်လျှင် အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်၏ လက်မှ အလွတ်မရုန်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူကတော့ လုပ်နိုင်ခဲ့၏။

အလွန်လှပသော မိန်းမချောလေး (၃)ယောက်ကို ဖမ်းဆီးရမိတော့မည့် အတွေးက သူ့ကို အတိုင်းမသိ ပျော်ရွှင်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်သွားစေသည်။

"ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်။ ဒကာမုန့်။ ငြိမ်းချမ်းစွာ ဆက်လက် အိပ်စက်နိုင်ပါစေ။ မင်း နိုးလာတဲ့အခါ၊ ဆောင်းဦးလေက တိုက်ခတ်နေပြီးတော့ လမင်းက တောက်ပနေလိမ့်မယ်။ ဆန္ဒတွေရဲ့ ချည်နှောင်မှုတွေကနေ လွတ်ကင်းသွားလိမ့်မယ်။ မကြာခင်မှာ မင်း လူ့လောကကနေ ရုန်းထွက်နိုင်ပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာ သာသနာဘောင်ထဲကို ဝင်လာနိုင်လိမ့်မယ်။"

"ဉာဏ်အလင်းရခြင်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စကားလုံးတွေက ပညာဉာဏ်ပညာနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ မင်းကို တစ်ချိန်တည်းမှာ ဉာဏ်အလင်း ပွင့်စေနိုင်မှာ မဟုတ်ပေမဲ့ လာမယ့် နှစ်ရှည်လများမှာတော့ ဇန်တရားသံတွေက မင်းနဲ့ အမြဲတမ်း အတူတူ ရှိနေမှာပါ။ မကြာခင်မှာပဲ မင်း နိုးထလာလိမ့်မယ်။ ဆင်းရဲဒုက္ခ ပင်လယ်ကနေ နောက်လှည့်ပြီး ဗုဒ္ဓကို ခိုလှုံလိမ့်မယ်။"

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက မုန့်ချင်ကျိုး၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ထပ် မစဉ်းစားတော့ဘဲ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော ကမ္ဘာငယ်လေးကို လုယူရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

အခွင့်အရေးကို ယူပြီး ဓားသူတော်စင်ကို သတ်ရန်ကိုမူ ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တ တွေးပင် မတွေးရဲပေ။

ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် တိုက်ပွဲက မုန့်ချင်ကျိုး၏ မသေနိုင်မှုကို ဖော်ပြပြီးသားဖြစ်သည်။ အသတ်ခံရပြီး ပြန်လာသည်နှင့် သေချာပေါက် နိုးလာလိမ့်မည်။ ပြီးလျှင် သူ့ကိုယ်သူ အကျိုးဆက်တွေကို ခံစားရလိမ့်မည်။

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက ကမ္ဘာငယ်လေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ပြန်ဆွဲလိုက်သော်လည်း ၎င်းက မလှုပ်ရှားပေ။

ဟင်...

"စွမ်းအင်တွေ အလွန်အကျွံ သုံးမိလို့ လက်တွေ ခြေတွေမှာ ခွန်အား မရှိတော့တာများလား။"

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက အထူးတလည် ဂရုစိုက်ပုံမပေါ်ဘဲ ပြုံးကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ငုံထားသော ဗောဓိရေကို မျိုချလိုက်သည်။

ဂလု...

ဗောဓိရေ၏ ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေနိုင်စွမ်းမှာ လျင်မြန်လှသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အခြေအနေမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက ကမ္ဘာငယ်လေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ထပ်မံ၍ အားကုန်ဆွဲလိုက်သော်လည်း မတည်ငြိမ်မှုကြောင့် လဲကျမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

မလှုပ်ပေ...

"ထူးဆန်းလိုက်တာ... "

"ငါ အဲဒါကို မယူနိုင်ဘူးဆိုတာ ငါ မယုံဘူး။"

၎င်းကို မြင်သောအခါ ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက အင်္ကျီလက်များကို ခေါက်တင်လိုက်ပြီး ဘောလုံးကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်ကာ သူ့ကိုယ်သူ ဖိချလိုက်ရာ ဘောလုံးကြီးကို ဖက်ထားသော ဖားတစ်ကောင်နှင့် တူနေသဖြင့် အလွန် ရယ်စရာကောင်းနေသည်။

အကြိမ်အနည်းငယ် ကြိုးစားသော်လည်း ၎င်းက မလှုပ်ရှားသေးပေ။

"ဟမ်..."

ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တ အံ့အားသင့်သွား၏။

ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ...

အိပ်ပျော်နေတဲ့ ဓားသူတော်စင် ချန်ရစ်ခဲ့ ဓားအသိပိုင်နက်ကြောင့် ငါ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံနေရတယ်။ အဲဒါက တိုက်ပွဲတစ်ခုနဲ့ မတူဘဲ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုနဲ့ ပိုတူနေတယ်။ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ပြီးတဲ့အခါ ငါ့ရှေ့မှာရှိတဲ့ ဆုလာဘ်ကို မယူနိုင်ဘူးတဲ့လေ...

ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ...

ဒေါသနှင့် အအေးဒဏ်ကြောင့် ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက တုန်ယင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီအသက်(၂၀)အရွယ် ကောင်လေးက အသက်တစ်ထောင်ကျော်နေပြီဖြစ်တဲ့ ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်နေတာပဲ...

အဟိ...

ရုတ်တရက် ဖိနှိပ်ထားသော ရယ်သံအချို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပျော်ရွှင်ခြင်း အရဟတ္တက မုန်းတီးသော မျက်နှာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ စုချင်ချိုးနှင့် ဝူတျဲတို့ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

စုချင်ချိုးက အနည်းငယ် ရှက်သွားသဖြင့် ပါးစပ်ကို အုပ်လိုက်ပြီးနောက် လက်ညှိုးဖြင့် သူ၏ဘေးနားကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ဝူတျဲက လက်ပိုက်ကာ သူ့ကို သနားစရာကောင်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။

လျန်ယွဲ့က လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် တွေဝေသွားပြီး အိပ်မက်မက်နေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူ၏ ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်နေမိသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... " ပျော်ရွှင်ခြင်းအရဟတ္တ၏ ဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးခဲသွားပြီး တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားမိကာ သူ၏ မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

မျက်လုံးများကို အနက်ရောင် ပိုးသားစဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော လူငယ်က ခေါင်းကိုလှည့်ကာ သူ့ကို တိတ်တဆိတ် "ကြည့်"နေပြီး သူ၏အကြည့်က အနက်ရောင် ပိုးသားစကို ဖောက်ထွင်း၍ လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

...