အခန်း ၂၂

အခန်း။ ၂၂

အမျိုးသမီးက အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ စကားစလိုက်သည်။

"ရှေ့နေဂူချန် ကျွန်မက ဆွန်ယွင်မုန်ရဲ့ သူငယ်ချင်း ဝူခယ်ရှင်းပါ။ ကျွန်မ နိုင်ငံခြားကနေ အခုမှ ပြန်ရောက်တာပါ။ အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ အမှုတစ်ခုအတွက် ရှေ့နေရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်နေလို့ပါ။ ဒီအမှုက လူ့အသက်နဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ အမှုပါ"

အမှု၏ ပြင်းထန်မှုကြောင့် ဂူချန်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် တည်ကြည်သွားသည်။

"ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ အကုန်အစင် ပြောပြပါ။ ကျွန်တော် နားထောင်နေပါတယ်"

"ကျွန်မ သူငယ်ချင်း ဆွန်ယွင်မုန်က အကြားအာရုံချို့တဲ့ပြီး စကားမပြောနိုင်သူပါ။ သူမ အိမ်ထောင်ကျတာ ခြောက်နှစ်ရှိပြီ။ ငါးနှစ်အရွယ် သမီးလေးတစ်ယောက် ရှိတယ်။ ကလေးမလေးကလည်း သူမနဲ့အတူတူပါပဲ။

သူတို့ လင်မယားက သမီးလေးကို ကုသဖို့အတွက် ပိုက်ဆံတွေ အကုန်သုံးခဲ့ပေမဲ့ မသက်သာခဲ့ဘူး။

နောက်ဆုံးတော့ သမီးလေး အသံကြားနိုင်အောင်လို့ တန်ဖိုးကြီးတဲ့ နားထောင်ကိရိယာ ဝယ်ဖို့ ရွာက လျိုဗျောင်ဆီကနေ ပိုက်ဆံချေးခဲ့ရတယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီချေးငွေက အတိုးနှုန်း အဆမတန်ကြီးမားတဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်မရှိတဲ့ချေးငွေမျိုး ဖြစ်နေတော့ သူတို့ ပြန်မဆပ်နိုင်ခဲ့ကြဘူး"

ဝူခယ်ရှင်း၏ အသံမှာ တုန်ရီနေသည်။

"အဲဒီနောက်မှာတော့ လျိုဗျောင်ရဲ့ မိသားစုက ဝမ်ယုံချန်တို့ မိသားစုကို စတင်ဖိနှိပ်တော့တာပါပဲ။ လျိုဗျောင်က ဆွန်ယွင်မုန်ကို လှတယ်လို့ မြင်ပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် ဖိနှိပ်ခဲ့သလို မုဒိမ်းလည်း ကျင့်ခဲ့ပါတယ်။ ဆွန်ယွင်မုန် ခံနိုင်ရည်ရှိသမျှ ပြန်ခုခံခဲ့ပေမဲ့ ဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။

သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာကို ကျွန်မ ကြည့်မရတော့ဘူး..."

"သူမရဲ့ ခင်ပွန်း ဝမ်ယုံချန်ကလည်း ပြန်ခုခံပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လျိုဗျောင်က ရှီရှန်ရွာမှာ ချေးငွေလုပ်ငန်းနဲ့ ဩဇာကြီးသူမို့ ဘယ်သူမှ မကန့်ကွက်ရဲကြဘူး။ ဝမ်ယုံချန်က နေ့တိုင်း ထိုးကြိတ်ခံနေရတာပါ"

ဝူခယ်ရှင်းက ဆက်ပြောပြသည်။

"မကြာသေးခင်က လျိုဗျောင် အိမ်ကို ရောက်လာတယ်။ ဝမ်ယုံချန်ရဲ့ ခွေးက အဆက်မပြတ် ဟောင်နေတော့ လျိုဗျောင်က အဲဒီခွေးကို သတ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ခွေးလည်ပတ်ကြိုးနဲ့ ဝမ်ယုံချန်ရဲ့ လည်ပင်းကို ချည်လိုက်ပြီး သူတို့လင်မယားနေတဲ့ အခန်းထဲကို ဝင်သွားတယ်။ အပြင်ထွက်လာတဲ့အခါ လျိုဗျောင်က သူ့ဘောင်းဘီကို ဇစ်ပြန်တပ်ရင်း ဝမ်ယုံချန်ကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ရိုက်တယ်။ ပိုက်ဆံအမြန်ဆုံး ပေးဖို့ ခြိမ်းခြောက်သွားတယ်"

ဂူချန်က ကြားဖြတ်ကာ "ဘာလို့ ရဲမတိုင်တာလဲ။ ဒါက တရားမဝင်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေလေ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မတိုင်ရဲပါဘူးရှင့်။ တိုင်ရင် တစ်မိသားစုလုံးကို သတ်ပစ်မယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်ထားတာပါ။ အဲဒီနောက်မှာ ဆွန်ယွင်မုန်က ငိုယိုပြီး အိမ်ထဲကနေ ထွက်ပြေးလာတယ်။ သူမက ဝမ်ယုံချန်ကို လက်ဟန်ခြေဟန်နဲ့ မနေချင်တော့ဘူး။ သေချင်ပြီလို့ ပြောတယ်။ ဝမ်ယုံချန်လည်း ဒေါသထွက်ပြီး လျိုဗျောင်ဆီကို သွားတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက် ရန်ဖြစ်ကြတယ်။ လျိုဗျောင်က မင်းကို ငါ သတ်မယ်လို့ ပြောပြီး ကားဆီသွားပြီး ဓားယူဖို့ လုပ်တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဝမ်ယုံချန်က အသင့်ရှိတဲ့ ကတ်ကြေးတစ်လက်ကို ယူပြီး လျိုဗျောင်ကို ထိုးလိုက်တာပါပဲ..."

ဇာတ်လမ်းအဆုံးတွင် ဝူခယ်ရှင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဂူချန်၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုစကားပြောခန်းမှာ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

[ကောင်းလိုက်တဲ့ ထိုးချက်ပဲ ဝမ်ယုံချန်က တကယ့်ယောကျာ်းပဲ]

[ဒီလောက်ထိ အနိုင်ကျင့်ခံနေရတာတောင် သည်းခံနေရတာလား။ ချက်ချင်း သတ်ပစ်သင့်တာ ကြာပြီ]

[ရဲမတိုင်ရဲတာက ဘာကြောင့်လဲ။ ယောကျာ်းဖြစ်ပြီးတော့ ကိုယ့်မိန်းမကိုယ်တောင် မကာကွယ်နိုင်ဘူးလား]

ဂူချန်က "ဆက်ပြောပါဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဝူခယ်ရှင်းက "လျိုဗျောင်ရဲ့ မိသားစုက ရဲတိုင်လိုက်တယ်။ လျိုဗျောင် ဆေးရုံမှာ ဆုံးသွားတယ်။ သူ့ကိုယ်မှာ ဒဏ်ရာ ၁၀ ချက်ကျော် ရှိတယ်။ လျိုဗျောင်ရဲ့ အဖေက ပြည်နယ်အဆင့် ထိပ်တန်းရှေ့နေကို ငှားပြီး တရားစွဲလိုက်တော့ ဝမ်ယုံချန်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လူသတ်မှုနဲ့ သေဒဏ်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်။ ဝမ်ယုံချန်ကတော့ သူ့အနေနဲ့ လျိုဗျောင်က ကားဆီသွားပြီး ဓားယူဖို့ လုပ်နေလို့သာ ခုခံကာကွယ်တဲ့အနေနဲ့ လုပ်ခဲ့ရတာလို့ ဝန်ခံထားပါတယ်" ဟု ပြောပြသည်။

ဂူချန်သည် စားပွဲခုံကို လက်ချောင်းဖြင့် အသာအယာ ခေါက်ရင်း အတွေးနက်သွားသည်။

ဤအမှုသည် ခုခံကာကွယ်ခြင်းသို့မဟုတ် လူသတ်မှုဖြစ်သည်ကို ခွဲခြားရမည့် အချိန်

ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝူခယ်ရှင်း၏ အသံမှာ တုန်ရီနေသည်။

သူမသည် အမျှော်အမြင်မရှိသော ကမ္ဘာကြီးတွင် တစ်ဦးတည်း ရုန်းကန်နေရသည့် သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ၏ ဘဝအတွက် ကြေကွဲနေရှာသည်။

"ဒါပေမဲ့ ရှေ့နေ... ဟိုဘက်က ရှေ့နေကတော့ ဓားဆိုတာ လုံးဝမရှိဘူး။ ဝမ်ယုံချန်က အမှုဆင်ပြီး လူသတ်ဖို့ ကြံစည်ခဲ့တာလို့ ပြောနေပါတယ်။ ပထမအကြိမ် စီရင်ချက်လည်း ချပြီးသွားပါပြီ..."

သူမက ဆက်ပြောသည်။

"ကျွန်မတို့ ဘက်ပေါင်းစုံက ကြိုးစားကြည့်ခဲ့ပေမဲ့ ရဲတွေကလည်း ဓားကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပါဘူး။ ရှီရှန်ရွာထဲကို သတင်းထောက်တွေရော၊ စုံစမ်းရေးသမားတွေကိုပါ ဝင်ခွင့်မပေးဘူး။ ကားပေါ်က ဓားကလည်း ပျောက်ချင်းမလှ ပျောက်သွားတယ်။ အခုတော့ ဝမ်ယုံချန်ကို ကယ်တင်ဖို့ လမ်းမရှိတော့ဘူး။ ဒီအမှုက နိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့တာမို့ ဘယ်ရှေ့နေမှလည်း လက်မခံကြတော့ပါဘူး။ ပထမအကြိမ်တုန်းက ငှားခဲ့တဲ့ ရှေ့နေတောင် ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူးဆိုပြီး လက်လျှော့သွားခဲ့တာပါ..."

ဝူခယ်ရှင်း၏ မျက်ရည်စက်လက် စကားသံက တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်ရှုနေသူ သောင်းနှင့်ချီသော ပရိသတ်တို့၏ ရင်ကို ဆို့နင့်စေသည်။

"ဆွန်ယွင်မုန်က သူ့ခင်ပွန်းမရှိဘဲ မနေနိုင်ပါဘူး။ သူမက စကားမပြောနိုင်သလို အကြားအာရုံမရတဲ့သူမို့ တစ်ယောက်တည်း ရပ်တည်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူတို့မှာ သမီးလေးတစ်ယောက် ရှိသေးတယ်။ ဝမ်ယုံချန်သာ သေဒဏ်ပေးခံလိုက်ရရင် ဒီမိသားစု တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားမှာပါ..."

ဂူချန်သည် တည်ငြိမ်၍ စူးရှသော မျက်ဝန်းတို့ဖြင့် ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မဟုတ်တော့ဘဲ တရားမျှတမှုအတွက် အသက်သွင်းတော့မည့် ရှေ့နေတစ်ယောက်၏ ပြတ်သားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ကျွန်တော့်ဆီကို ချက်ချင်းလာခဲ့ပါ။ ကျွန်တော် လိပ်စာပေးလိုက်မယ်။ ဆွန်ယွင်မုန်ကို ခေါ်လာခဲ့ပြီး အမှုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စာရွက်စာတမ်း အားလုံးကို ယူလာခဲ့ပါ။ ကျွန်တော် အသေးစိတ် စစ်ဆေးကြည့်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့... ဒီနေ့ပဲ စီရင်ချက်ချလိုက်တာပါ။ နောက်ထပ် အယူခံဝင်ဖို့ ၁၅ ရက်ပဲ အချိန်

ကျန်ပါတော့တယ်..."

ဝူခယ်ရှင်းက တိုးလျလျလေး ဖြေသည်။

ဂူချန်သည် ပရိသတ်များအား ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဒီအမှုကို လက်ခံပါတယ်။ ဘယ်သူမှ မယူရဲတဲ့ ဒီအမှုကို ကျွန်တော် ကိုင်တွယ်မယ်။ ဒီအမှုက တော်တော်လေးခက်ခဲပြီး အန္တရာယ်များတယ်ဆိုတာ သိပါတယ်။ နိုင်မလား၊ မနိုင်မလားဆိုတာ ကျွန်တော် အာမမခံနိုင်ပေမဲ့ ဝမ်ယုံချန်အတွက်၊ ဆွန်ယွင်မုန်အတွက် ကျွန်တော့် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးသွားပါ့မယ်"

"ကဲ... အားလုံးပဲ ဒီအမှုအတွက် အလုပ်များရတော့မှာမို့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ဒီမှာတင် ရပ်နားလိုက်ပါမယ်။ ကျွန်တော့်ကို အားပေးကြတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဂူချန်သည် ကင်မရာကို ပိတ်လိုက်သည်။

အင်တာနက်ပေါ်တွင် လူအများက ဤအမှုနှင့် ပတ်သက်၍ ဆွေးနွေးနေကြသော်လည်း ဂူချန်သည်မူ အမှန်တရားကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန်အတွက် သူ၏ လက်နက်များ၊ ဥပဒေကျမ်းများနှင့်အတူ အဆင်သင့် ပြင်ဆင်နေပြီ ဖြစ်သည်။