အခန်း ၄၂
Vol. 4 Ch. 42
အခန်း။ ၄၂
[အံ့ဩဖို့ကောင်းလိုက်တာ ဂူချန် တကယ်ပဲ ဒီလောက်ထိ စွမ်းဆောင်နိုင်တာလား]
[ဂူချန် တကယ်ပဲ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောရဲတယ်။ ရှေ့နေချုပ်တောင် စကားမပြောနိုင်တော့ဘူး]
[အရမ်းမိုက်တယ် သူပြောတာ အချက်ကျတယ်။ လျိုဗြောင်က ရာဇဝတ်ကောင်ဆိုတာ အသေအချာပဲ။ ဓားကိုင်ထားတာကို ငါးသတ်မလို့လို့ ပြောနေတာလား။ ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားပဲ]
[ဝမ်ယုံချန်ရဲ့ တရားဝင် ခုခံကာကွယ်မှုကို ထောက်ခံတယ်။ ဝမ်ယုံချန်ကို အပြစ်ကနေ ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးဖို့ ထောက်ခံတယ်]
အွန်လိုင်းမှ ပရိသတ်များမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မှတ်ချက်များကို တရစပ် ရေးသားနေကြသည်။
သူတို့အားလုံးမှာ ဝမ်ယုံချန်၏ ခုခံကာကွယ်ခြင်းကို ထောက်ခံနေကြသည်။
အမှန်မှာလည်း မည်သူမဆို ဤမျှလောက်ထိ အရှက်ခွဲခံရပါက သည်းခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ကိုယ့်ဇနီးဖြစ်သူကို အနိုင်ကျင့်စော်ကားခံနေရတာကို ဒီအတိုင်း ကြည့်နေရတဲ့အပြင် ကိုယ်တိုင်ကပါ ခွေးတစ်ကောင်လို ချည်နှောင်ခံထားရတာကို ဘယ်ယောက်ျားကများ ငြိမ်ခံပြီး ခွင့်လွှတ်နိုင်မှာလဲ။
လျိုဗြောင်ဆိုတဲ့ကောင်က အစကတည်းက ယုတ်မာရိုင်းစိုင်းတဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်တစ်ယောက်
ပဲ။
အဲဒီလို ရာဇဝတ်ကောင်က ဓားကိုင်ထားတဲ့အချိန်မှာ သူက ကိုယ့်ကို အရင်ဆုံး ဓားနဲ့ ထိုးတဲ့အထိ ငြိမ်ပြီး စောင့်နေရမှာလား။
ထိုအခိုက်တွင် ရှေ့နေချုပ်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"အရင်ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ အမှုအခင်းတွေကို ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဒီလိုမျိုး ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုး ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့ပါဘူး။ ရာဇဝတ်ကျင့်ထုံးဥပဒေ ပုဒ်မ ၂၀ အရ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ခုခံကာကွယ်ခြင်းဆိုတာ အသက်အန္တရာယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ခြိမ်းခြောက်နေတဲ့ အကြမ်းဖက်မှုမျိုးနဲ့ ကြုံမှသာ တရားဝင်ဖြစ်တာပါ။ ဝမ်ယုံချန်ရဲ့အမှုမှာတော့ ဒါက လူသတ်မှု ဒါမှမဟုတ် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လူသတ်မှုမြောက်ပါတယ်"
"ဝမ်ယုံချန်အနေနဲ့ လျိုဗြောင်ကို အန္တရာယ် မပေးနိုင်အောင်ပဲ လုပ်လို့ရပေမဲ့ သူက ၁၀ ချက်ကျော် ထိုးသွင်းခဲ့တာဟာ လျိုဗြောင်ရဲ့ အသက်ကို အဆုံးစီရင်တာပဲ။ ဒါကြောင့် ဒါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခုခံကာကွယ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လူသတ်မှုပါ။ ဒီလို လက်စားချေမှုမျိုးကို ခုခံကာကွယ်ခြင်းလို့ မသတ်မှတ်နိုင်ပါဘူး"
ရှေ့နေချုပ်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။
ရှေ့နေချုပ်မှာ ဝမ်ယုံချန် ထိုးသွင်းခဲ့သည့် အချက်ရေများအပေါ် အဓိကထား၍ အကြောင်းပြချက် ပေးလိုက်သည်။
ဝမ်ယုံချန်အနေဖြင့် တစ်ချက်သာ ထိုးခဲ့ပါက ခုခံကာကွယ်ခြင်းဟု အငြင်းပွားနိုင်သော်လည်း ၁၀ ချက်ကျော် ထိုးသွင်းခဲ့ခြင်းမှာ မည်သို့မျှ လျှော့ပေါ့ပေး၍ မရတော့ပေ။
တမင်သက်သက် လူသတ်မှု မဟုတ်သည်တိုင်အောင် ပေါ့ဆမှုကြောင့် လူသတ်မှုမြောက်နေသေးသည်။
ထိုသို့သော ပြစ်မှုမျိုးတွင် သေဒဏ်မှ လွတ်မြောက်ရန်ဆိုပါက လျိုယာကျွင်း မိသားစု၏ ခွင့်လွှတ်စာ လိုအပ်သည်။
သို့သော် လျိုယာကျွင်းမှာ ဝမ်ယုံချန်ကို သေဒဏ်ပေးစေလိုသူ ဖြစ်သဖြင့် ခွင့်လွှတ်စာ ရရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် ဖြစ်နေသည်။
အားလုံးမှာ ဂူချန်ကိုသာ စောင့်မျှော်နေကြသည်။
ကောင်းရုန် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း CCTV ဗီဒီယိုရှိရုံနှင့်ပင် ခုခံကာကွယ်ခြင်းဟု သတ်မှတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
လွန်ခဲ့သည့် ဆယ်စုနှစ်များအတွင်း ဤကဲ့သို့သော အမှုမျိုးတွင် ခုခံကာကွယ်ခြင်းဟု အမိန့်
ချမှတ်ခဲ့သည့် ဖြစ်စဉ်မျိုး မရှိခဲ့သလောက်ပင်။
လူသေဆုံးသွားပါက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ထိခိုက်စေမှုမြောက်ပြီး ထောင်ဒဏ် မည်မျှကျခံရမည်ဆိုသည်ကိုသာ အဆုံးအဖြတ်ပေးလေ့ရှိသည်။
တရားသူကြီး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာလည်း အရေးကြီးသည့် အခန်းကဏ္ဍတွင် ရှိနေသည်။
ဂူချန်က "ဝမ်ယုံချန်အနေနဲ့ တစ်ချက်တည်း ထိုးပြီး ရပ်လိုက်နိုင်ပါတယ် ဆိုတာ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ဝမ်ယုံချန် ဘာကို တွေးနေမိမလဲဆိုတာကိုလည်း စဉ်းစားပေးဖို့ လိုအပ်ပါတယ်"
"ကြာရှည်စွာ အနိုင်ကျင့်ခံခဲ့ရတာတွေ လျိုဗြောင် ဓားကိုင်ထားတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့ ကြောက်စိတ်တွေကြောင့် ဝမ်ယုံချန်မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။ လျိုဗြောင်နဲ့ ရင်ဆိုင်တိုင်းမှာ သူက အမြဲတမ်း အနိုင်ကျင့်ခံနေရတာပဲ"
"အခုလည်း သူ့ဇနီးရဲ့ အော်ဟစ်သံကို ကြားရပြီး မုဒိမ်းကျင့်ခံရမှန်း သိလိုက်ရသလို သူ့ဇနီးက အသက်မရှင်ချင်တော့ဘူးလို့ ပြောလာခဲ့တယ်"
"ဒီလို အလွန်အမင်း စိတ်ထိခိုက်စရာ အခြေအနေ၊ ဒေါသနဲ့ ကြောက်လန့်မှုတွေကြားမှာ ဝမ်ယုံချန်အနေနဲ့ လျိုဗြောင်ကို ပြန်တုံ့ပြန်ခွင့် ပေးဖို့ မစွမ်းဆောင်နိုင်တော့ပါဘူး။ သူသိတာက တစ်ခုတည်းပါ။ သူသာ လျိုဗြောင်ကို မသတ်ခဲ့ရင် လျိုဗြောင်က သူ့ကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်တော့မှာပါပဲ"
ဂူချန်လည်း သိသည်။ ဤအမှုကို သူ အပြစ်ကနေ ကင်းလွတ်ခွင့် ရအောင် ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ နားလည်ထားသည်။
အဆုံးစွန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ တရားသူကြီး၏ လက်ထဲတွင်သာ ရှိသည်။
အကယ်၍ ဝမ်ယုံချန်သာ သေဒဏ် သို့မဟုတ် တစ်သက်တစ်ကျွန်းဒဏ် ကျခံရမည်ဆိုပါက ဂူချန်သည် သူတတ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ဂူချန်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဝမ်ယုံချန်အတွက် အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်း လျှောက်လဲပေးရန်ဖြစ်သည်။
သူသည် လွန်ခဲ့သည့် နှစ် ၂၀ အတွင်းက အမှုအခင်းများကို ပြန်လည်လေ့လာခဲ့သည်။
ထိုကာလအတွင်း တရားဝင် ခုခံကာကွယ်ခြင်းဆိုင်ရာ အမှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း ခြွင်းချက်မရှိ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ထိခိုက်စေမှုအဖြစ်သာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
၎င်းအား ရာဇဝတ်ကျင့်ထုံးဥပဒေ ပုဒ်မ ၂၀ တွင် ပြဋ္ဌာန်းထားသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ တရားဝင် ခုခံကာကွယ်ခြင်းအဖြစ် အသုံးချခဲ့ခြင်း မရှိသေးပေ။
အဆိုးဆုံးဖြစ်လျှင် အလွန်အကျွံ ခုခံခြင်းဖြစ်ပြီး ပိုမိုပြင်းထန်လျှင် ပေါ့ဆမှုကြောင့် လူသတ်မှုသို့မဟုတ် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လူသတ်မှုဖြစ်သွားတတ်သည်။
ဂူချန်သည် တရားခွင်ကို ကြည့်ကာ "ကျွန်တော်က ရှေ့နေတစ်ယောက်ဖြစ်တာနဲ့အညီ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်အတွင်းက အမှုအခင်း ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို ပြန်လည်လေ့လာခဲ့ပါတယ်။ ၂၀၁၄ က ဇိုရှန်ဖျင်အမှု၊ ၂၀၁၅ က ဂျားယွန်းခဲအမှု၊ ၂၀၁၆ က ဟီဖုန်းအမှု၊ ၂၀၁၇ က ချောင်အိုင်လင်အမှု... ဒီအမှုအားလုံးမှာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ထိခိုက်စေမှုလို့ပဲ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပါတယ်"
"ဘာကြောင့် အမြဲတမ်း ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ထိခိုက်စေမှု ဖြစ်နေရတာလဲ။ ဘာကြောင့် ဆင်တူတဲ့အမှုတွေမှာ အလွန်ဆုံးဖြစ်မှ အလွန်အကျွံ ခုခံခြင်းလို့ပဲ သတ်မှတ်ရတာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် တွေးမိပါတယ်"
"ရှေ့နေချုပ် ပြောသလိုမျိုးပဲ အရင်က ဆုံးဖြတ်ချက်တွေအတိုင်းပဲ လုပ်နေရမှာကို ကြောက်နေကြလို့လား။ ဒါပေမဲ့ ဝမ်ယုံချန်ရဲ့အမှုလိုမျိုး အသစ်အဆန်းဖြစ်တဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာရော အရင်ကအတိုင်းပဲ ဆုံးဖြတ်နေဦးမှာလား"
"ဥပဒေဆိုတာ နိုင်ငံသားတိုင်းရဲ့ ခုခံပိုင်ခွင့်ကို အာမခံချက်ပေးရမှာဖြစ်ပြီး တရားမျှတမှုအတွက် ဖြစ်ရမှာပါ။ အရင်က ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကိုပဲ အမြဲကိုးကားနေမယ်ဆိုရင် ပြည်သူတွေ လိုလားတဲ့ တရားမျှတမှုက ဘယ်မှာလဲ"
"အရင်က လုပ်ခဲ့သမျှကိုပဲ ကိုးကားပြီး ဆုံးဖြတ်လို့ မရပါဘူး။ ပြည်သူတွေ တကယ်လိုအပ်တဲ့ တရားမျှတမှုဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ စဉ်းစားသင့်ပါတယ်။ ဥပဒေဆိုတာ တရားမျှတမှုကို ဘယ်တော့မှ မဖီဆန်သင့်ပါဘူး"
"ဥပဒေဆိုတာ ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်သူတွေကို ပိုပြီး ကုန်ကျစရိတ် များစေရမှာပါ။ နိုင်ငံသားတွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တခြားသူကိုပဲဖြစ်ဖြစ် ခုခံကာကွယ်တဲ့အခါမှာတော့ သူတို့ရဲ့ တာဝန်တွေကို လျှော့ချပေးရမှာပါ။ အန္တရာယ်တစ်ခုခု ကြုံလာတဲ့အခါ ကိုယ့်လုပ်ရပ်က တရားဝင်မဝင်ကို အချိန်ဖြုန်း စဉ်းစားနေရမယ့် အခြေအနေမျိုး မဖြစ်သင့်ပါဘူး"
"ဥပဒေဆိုတာ လူဆိုးတွေအတွက် ပိုခက်ခဲစေဖို့ ဖြစ်ရမှာ လူကောင်းတွေက အကူအညီပေးတဲ့အခါမှာ ပိုပြီး ဒုက္ခရောက်စေဖို့ မဟုတ်ပါဘူး"
"ဥပဒေဆိုတာ မတရားမှုရဲ့ ရှေ့မှာ ဒူးမထောက်သင့်ပါဘူး"
"ဒီအမှုကိုပဲ ကြည့်ပါ။ လျိုဗြောင်က လူတွေကို မုဒိမ်းကျင့်၊ အနိုင်ကျင့်၊ ရိုက်နှက်နေတဲ့အချိန်မှာ ဝမ်ယုံချန်က သူ့မိသားစုကို ကာကွယ်ဖို့တောင် ကြောက်နေရမယ်ဆိုရင် ဒါက တရားမျှတပါသလား"
"တကယ်လို့ လျိုဗြောင်က ဝမ်ယုံချန် မတုံ့ပြန်ခင်မှာပဲ အရင်စပြီး ထိုးလိုက်မယ်ဆိုရင် ဒီနေ့မှာ ဝမ်ယုံချန်ဆိုတဲ့လူ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး"
"ကျွန်တော့် လျှောက်လဲချက် ပြီးဆုံးပါပြီ။ အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ဂူချန် စကားပြောပြီးသည်နှင့် တရားခွင်တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားလောက်အောင် လက်ခုပ်သံများ ဟိန်းထွက်လာသည်။
ထိုအချိန်တွင် တရားခွင်သို့ လာရောက်သူ အလွှာပေါင်းစုံမှ ပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံး လက်ခုပ်တီးနေကြသည်။
ဂူချန်၏ စကားများသည် အမှန်တရားကို ထိမိစွာ ဖော်ပြနိုင်ခဲ့သည်။
ဥပဒေဆိုသည်မှာ မတရားမှု၏ ရှေ့တွင် ဒူးမထောက်သင့်သလို ပြည်သူတစ်ဦးချင်းစီတိုင်းကို ကာကွယ်ပေးရမည့်အရာ ဖြစ်သည်။
ဂူချန်၏ စကားများမှာ တရားခွင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ပြီး အားလုံး၏ ရင်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။