အခန်း ၆၀

အခန်း။ ၆၀

ရှေ့နေဂူချန်သည် အထောက်အထားအားလုံးကို အသင့်ပြင်ဆင်ပြီး ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယန်ကွေ့ကျန်းသည် ဇောင်လဲ့လဲ့ထံ ဆက်သွယ်၍ ခွင့်လွှတ်ကြောင်းစာလွှာ ရေးပေးစေလိုကြောင်း ပြောဆိုရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။

အကယ်၍ ခွင့်လွှတ်ကြောင်းစာလွှာ ရရှိပါက သူမ၏သားဖြစ်သူမှာ ပြစ်ဒဏ်မှ ကင်းလွတ်နိုင်မည်ဟု ယန်ကွေ့ကျန်း မျှော်လင့်ထားသည်။

အခြားရှေ့နေများကို တိုင်ပင်ကြည့်ရာတွင်လည်း ခွင့်လွှတ်ကြောင်းစာလွှာရရန် ကြိုးစားဖို့သာ အားလုံးက အကြံပေးကြသည်။ ဇောင်လဲ့လဲ့တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ထိုစာကို ပေးနိုင်သူဖြစ်သည်။

ရှေ့နေဂူချန်က ဇောင်လဲ့လဲ့ကို ထောင်ထဲသို့ ပို့နိုင်သည်ဟု ပြောသော်လည်း ယန်ကွေ့ကျန်းအတွက်မူ ဤအခြေအနေမှာ သူမ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသည်။

အမှန်မှာ ဇောင်လဲ့လဲ့သည် သားကောင်ဖြစ်ပြီး တရားစွဲဆိုသူလည်း ဖြစ်သည်။

ချိုင်ချန်းကို မုဒိမ်းမှုဖြင့် တရားစွဲရုံသာမက ဇောင်လဲ့လဲ့၏ မိသားစုထံမှ လျော်ကြေးပါ သူမ တောင်းဆိုနေခြင်းပင်။

ရှေ့နေဂူချန်က ဘယ်လောက်ပဲ တော်တယ် ကျွမ်းကျင်တယ်ပြောပြော... တရားစွဲဆိုတဲ့သူကို ထောင်ထဲရောက်အောင် သူက ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ပို့နိုင်မှာလဲ...

ရှေ့နေဂူချန်အနေဖြင့် သူမ၏သား ချိုင်ချန်းကို အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ရုံဖြင့်ပင် အထင်ကြီးလောက်ပြီဟု ယန်ကွေ့ကျန်း ထင်မှတ်ထားသည်။ သားဖြစ်သူ ထောင်ကျမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဇောင်လဲ့လဲ့နှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံညှိနှိုင်းရန် ယန်ကွေ့ကျန်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယန်ကွေ့ကျန်းသည် ဇောင်လဲ့လဲ့၏ ဖုန်းနံပါတ်ကို ခေါ်လိုက်သည်။

"လဲ့လဲ့... အန်တီ မင်းနဲ့ စကားပြောချင်လို့ပါ။ ချိုင်ချန်းက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ခွင့်လွှတ်ကြောင်းစာလွှာလေး ရေးပေးလို့ရမလား။ တင်တောင်းငွေလည်း ပြန်မတောင်းတော့ပါဘူး။ တခြားအခြေအနေတွေကိုလည်း ဆွေးနွေးလို့ရပါတယ်။ အိမ်ကိုလည်း မင်းနာမည်နဲ့ ပြောင်းပေးပါ့မယ်။ အကယ်၍ မင်းက ခွင့်လွှတ်ကြောင်းစာ ရေးပေးမယ်ဆိုရင် နှစ်ယောက်သား ဆက်လက်တွဲပြီး လက်ထပ်လို့ရပါတယ်။ ဘာမဆို စီစဉ်ပေးပါ့မယ်"

ယန်ကွေ့ကျန်းသည် ရှေ့နေဂူချန် လက်ထဲတွင် မည်သည့်အထောက်အထားများ ရှိနေသည်ကိုလည်းကောင်း ဇောင်လဲ့လဲ့သည် မည်သို့သောလူစားမျိုးဖြစ်သည်ကိုလည်းကောင်း မသိရှိပေ။ သူမသည် ခွင့်လွှတ်ကြောင်းစာလွှာ တစ်စောင်ကိုသာ လိုချင်နေခြင်းပင်။

ဇောင်လဲ့လဲ့က ရယ်မောလျက် ပြန်ဖြေသည်။

"ဟား... အန်တီရေ တင်တောင်းငွေဆိုတာ ယောကျ်ားလေးတွေဘက်က ကျွန်မတို့အတွက် အာမခံချက်ပေးတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ယွမ် ၃၀၀,၀၀၀ ဆိုတာ မများပါဘူး။ ကျွန်မက အန်တီသားအတွက် အလကားနေရင်း ကလေးမွေးပေးရမှာလား။ ကလေးမွေး၊ အိမ်မှုကိစ္စလုပ်ရဦးမှာလေ။ ၃၀၀,၀၀၀ က နည်းပါတယ်။ ကျွန်မနာမည်နဲ့ အိမ်တောင်းတာကလည်း အာမခံချက်တစ်ခုအနေနဲ့ပါ။ ဘာလို့များ မပေးချင်ရတာလဲ"

ယန်ကွေ့ကျန်းက အတင်းပြုံးလျက် ပြောသည်။

"တင်တောင်းငွေ ပြန်မတောင်းပါဘူး လဲ့လဲ့ရယ်။ ခွင့်လွှတ်ကြောင်းစာလွှာ ရေးပေးရုံနဲ့ ဘယ်အခြေအနေမဆို ဆွေးနွေးလို့ရပါတယ်"

ဇောင်လဲ့လဲ့က "တင်တောင်းငွေ ပြန်ပေးဖို့ ကျွန်မ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးပါဘူး။ ဘာလို့ ပြန်ပေးရမှာလဲ။ ကျွန်မတို့ စေ့စပ်ပြီးသားလေ။ ကျွန်မရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ၊ မိသားစုတွေအားလုံးက ကျွန်မ စေ့စပ်ထားတာ သိတယ်။ အခု တင်တောင်းငွေ ပြန်ပေးလိုက်ရင် ကျွန်မရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ဘယ်မှာရှိတော့မလဲ။ တင်တောင်းငွေ ၃၀၀,၀၀၀ ပဲ တောင်းတာပါ။ အဲဒါတောင် မတတ်နိုင်ရင် ချိုင်ချန်းက ဘယ်လိုလုပ် လက်ထပ်နိုင်မှာလဲ"

ဇောင်လဲ့လဲ့က ဆက်ပြောသည်။

"ကျွန်မက အာမခံချက်တစ်ခုပဲ တောင်းတာကို အန်တီက ငြင်းနေတာ။ အခု ချိုင်ချန်းက ကျွန်မကို ထိပါးဖို့ ကြိုးစားပြန်တော့ ကျွန်မက လုံခြုံမှုမရှိဘူးလို့ ခံစားနေရတယ်။ ခွင့်လွှတ်ကြောင်းစာ ရေးပေးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မင်္ဂလာမဆောင်ခင်မှာ အိမ်ကို ကျွန်မနာမည်ပေါက် ဖြစ်ရမယ်။ ပြီးတော့ ခွင့်လွှတ်ကြောင်းစာလည်း မရေးပေးနိုင်ဘူး"

ယန်ကွေ့ကျန်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် "ဒါဆိုလည်း အခြေအနေတွေကို ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။ ချိုင်ချန်းကို မင်းဆီမှာ တောင်းပန်ခိုင်းမယ် ဒါမှမဟုတ် မင်းရေးပေးမယ်ဆိုရင် ဘာမဆိုလုပ်ပေးမယ်။ ချိုင်ချန်းရှေ့ရေးက ရှည်သေးတယ်လေ"

ဇောင်လဲ့လဲ့က "အန်တီ ကျွန်မက အများကြီး တောင်းဆိုနေတာလည်း မဟုတ်ဘူး။ အခွင့်အရေးယူနေတာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မက အန်တီမိသားစုထဲကို ဝင်ရမှာမို့ လုံခြုံမှုပဲ လိုချင်တာပါ။ အခု ချိုင်ချန်းက လုံခြုံမှုမပေးနိုင်ဘူး။ အိမ်ကို ကျွန်မနာမည် ပြောင်းပေးပြီး ပိုင်ဆိုင်မှု မှတ်ပုံတင်လုပ်ပေးလိုက်ပါ။ အန်တီတို့ လင်မယားနှစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်ကိုလည်း ကျွန်မနာမည်နဲ့ လွှဲပေးပါ။ ဒါဆိုရင် လုံခြုံမှုရှိလို့ ခွင့်လွှတ်ကြောင်းစာ ရေးပေးပါ့မယ်"

ယန်ကွေ့ကျန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး "..."

အိမ်တစ်လုံးတည်းနဲ့တင် ငါ့မှာ အတော်လေးကို ရုန်းကန်ခက်ခဲနေရတာ။ ဒါကို တင်တောင်းငွေတွေ အများကြီး တောင်းဆိုပြီးတဲ့နောက်မှာတောင်မှ နောက်ထပ် အိမ်တစ်လုံးကိုပါ ထပ်ပြီး လိုချင်နေသေးတာတဲ့လား...

ဇောင်လဲ့လဲ့က ဆက်ပြောသည်။

"ကျွန်မက လုံခြုံမှုမရှိဘဲ မနေနိုင်ဘူး။ အိမ်ဆိုတာ မင်္ဂလာမဆောင်ခင် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အတွက် အာမခံချက်ပဲ။ လက်ထပ်ပြီးရင် ကလေးမွေးရမှာက ကျွန်မလေ။ ယောကျ်ားတွေက ကလေးမမွေးနိုင်ဘူး။ ဆယ်လလွယ်ရတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်က ခက်ခဲတယ်။ တင်တောင်းငွေကိုလည်း နောက်ထပ် ၂၀၀,၀၀၀ ကနေ ၅၀၀,၀၀၀ ထပ်တိုးပေးရမယ်။ ချိုင်ချန်း လုပ်ခဲ့တာအတွက်လည်း တောင်းပန်ရမယ်။ ချိုင်ချန်းရဲ့ စိတ်ရင်းကို ကျွန်မ မြင်ရဦးမယ်။ ၂၀၀,၀၀၀ ထပ်တိုးတာက ခက်ခဲတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်လောက်ပါဘူး ဟုတ်တယ်မလား"

ယန်ကွေ့ကျန်း သက်ပြင်းချလျက် ပြောလိုက်သည်။

"လဲ့လဲ့ရယ်... အခု ၂၀၀,၀၀၀ ကို ဘယ်ကရှာရမှာလဲ။ တင်တောင်းငွေ ၃၀၀,၀၀၀ တောင် များနေပြီလေ"

ဇောင်လဲ့လဲ့က ခေါင်းခါလျက် "တင်တောင်းငွေ ၃၀၀,၀၀၀ က ဘာများတာလဲ။ အဲဒါက မင်္ဂလာမဆောင်ခင် အာမခံချက်မဟုတ်ဘူးလား။ ပြီးတော့ ဒါက ရိုးရာဓလေ့တစ်ခုပဲလေ။ အန်တီတို့က ပိုပေးသင့်တာ။ အခု ၂၀၀,၀၀၀ ထပ်တိုးတာကိုတောင် စိတ်ရင်းမပြနိုင်ဘူးလား"

ယန်ကွေ့ကျန်းက "ဒါနဲ့... တင်တောင်းငွေက..." ဟု အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဇောင်လဲ့လဲ့က ပြတ်သားစွာပင် "ကျွန်မလည်း တင်တောင်းငွေ ပါမှာပါ။ ကျွန်မအမေက စောင်သုံးထည် ယူသွားခိုင်းထားတယ်။ ကျွန်မအမြင်မှာတော့ တင်တောင်းငွေက သိပ်မလိုပါဘူး။ တင်တောင်းငွေဆိုတာ စိတ်ရင်းပြဖို့လောက်ပဲ မဟုတ်လား။ အန်တီသားကို လက်ထပ်တာတင်ကို ကျွန်မရဲ့ စိတ်ရင်းကို သက်သေပြနေတာပဲ မဟုတ်လား။ ပြီးတော့ ကျွန်မမိသားစုက ကားတစ်စီးလည်း ပါအောင် လုပ်ပေးမှာပါ"

အမှန်စင်စစ် တင်တောင်းငွေအဖြစ် ပါလာမည့် ကားမှာလည်း ဇောင်လဲ့လဲ့၏ ကိုယ်ပိုင်ကားသာ ဖြစ်ပြီး သူမနာမည်ဖြင့်သာ မှတ်ပုံတင်ထားသည်။ ထိုကားမှာလည်း သူမ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုပင်။

ယန်ကွေ့ကျန်းက "လဲ့လဲ့ရယ်... အန်တီတို့ဆီမှာ ပိုက်ဆံ တကယ်မရှိတော့ပါဘူး..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကွေ့ကျန်းမှာ ဇောင်လဲ့လဲ့ ခွင့်လွှတ်ကြောင်းစာလွှာကို လက်မှတ်ထိုးပေးနိုင်ဖို့ တစ်ခုတည်းကိုသာ မျှော်လင့်နေခြင်းပင်။

အကယ်၍ လက်မှတ်ထိုးပေးပါက ချိုင်ချန်း ထောင်ကျစရာမလိုတော့ပေ။

ရှေ့နေငှားနေစရာပင် လိုတော့မည်မဟုတ်ပေ။

ဇောင်လဲ့လဲ့က "အန်တီ... အန်တီတို့ရဲ့ မူလဇာတိမြို့က အိမ်ကို ရောင်းလိုက်လို့ ရတာပဲ မဟုတ်လား။ အဲဒီအိမ်ကို ရောင်းရင် ၂၀၀,၀၀၀ လောက်တော့ ရမှာပေါ့။ ကျွန်မက တင်တောင်းငွေ ၅၀၀,၀၀၀ အပြည့် လိုချင်တယ်" ဟု ပြန်ပြောသည်။

ယန်ကွေ့ကျန်းမှာ စကားမထွက်နိုင်ဘဲ ဆွံ့အသွားသည်။

သူမက အသံကို နိမ့်ချ၍ "လဲ့လဲ့ရယ်... ဘာလို့ တင်တောင်းငွေက ၅၀၀,၀၀၀ ဖြစ်နေရတာလဲ။ စိတ်ရင်းဆိုတာက အရေးကြီးတာ မဟုတ်လား။ အန်တီတို့က အိမ်ကိုတောင် မင်းနာမည်နဲ့ ပြောင်းပေးမယ်လို့ ပြောထားပြီးသားလေ..." ဟု တောင်းပန်သံဖြင့် ပြောသည်။

ဇောင်လဲ့လဲ့က "ဘာမှ လုပ်လို့မရဘူး။ ကျွန်မမှာ မောင်လေးတစ်ယောက်ရှိတယ်။ သူ လက်ထပ်ဖို့ ပွဲအတွက် ပိုက်ဆံ လိုနေတာ။ အဲဒီ ၂၀၀,၀၀၀ မပါရင် မရဘူး။ ပြီးတော့ အန်တီတို့ လွှဲပေးရမယ့်အိမ်က ကျွန်မမောင်လေးအတွက်ပဲ။ သူ အိမ်ဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံလိုနေတာ။ အခု သူမှာ အိမ်မရှိဘူး။ အန်တီတို့က သူ့ကို အိမ်တစ်လုံး လွှဲပေးရမယ်" ဟု အေးဆေးစွာ ပြန်ပြောသည်။

ယန်ကွေ့ကျန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး "..."

"ဒါဆို... အန်တီတို့က ဘယ်မှာနေရမှာလဲ"

သူမ မေးလိုက်သည်။

ဇောင်လဲ့လဲ့က "လက်ထပ်ပြီးရင် ကျွန်မတို့နဲ့အတူ လာနေတာမျိုးကို ကျွန်မ လုံးဝလက်မခံဘူး။ အန်တီတို့ ဘယ်မှာနေမလဲဆိုတာ ကျွန်မကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မမောင်လေးကတော့ အိမ်မရှိလို့ မဖြစ်ဘူး။ သူ လက်ထပ်ဖို့ အိမ်လိုတယ်။ ကျွန်မမှာ မောင်လေးက တစ်ယောက်တည်းရှိတာ။ ကျွန်မ သူ့ကို ဂရုမစိုက်ရင် ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မှာလဲ" ဟု ပြန်ချေပသည်။

ယန်ကွေ့ကျန်းက "လဲ့လဲ့ရယ်... တခြားလမ်းလမ်းမရှိတော့ဘူးလား" ဟု မေးရာ ဇောင်လဲ့လဲ့က "မရှိဘူး။ အကယ်၍ တင်တောင်းငွေ တိုးပေးဖို့ မသဘောတူဘူးဆိုရင် ခွင့်လွှတ်ကြောင်းစာကို ကျွန်မ လက်မှတ်ထိုးပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအခါ ချိုင်ချန်း ထောင်ကျသွားလိမ့်မယ်။ သူ အစိုးရဝန်ထမ်းစာမေးပွဲ ဖြေလို့မရတော့ဘူး။ နောက်မျိုးဆက် သုံးဆက်အထိ ထိခိုက်လိမ့်မယ်။ အန်တီ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး။ ဒါက ကျွန်မရဲ့ အခြေအနေပဲ" ဟု ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကွေ့ကျန်းမှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ဖုန်းကို ချလိုက်သည်။

လူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုတောင် ဒီလောက်ထိ ရက်စက်နိုင်ရတာလဲ။

ယန်ကွေ့ကျန်းက "ဒီမိန်းမက ကျွန်မတို့မိသားစုရဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို အကုန်စုပ်ယူပြီး အခြောက်တိုက် လုပ်ချင်နေတာ။ သူ့မောင်လေးအတွက် အိမ်ဝယ်ပေးဖို့ အိမ်ကို လွှဲခိုင်းတယ်။ မင်္ဂလာပွဲအတွက် တင်တောင်းငွေတွေကိုလည်း အတင်းတောင်းပြီး ကျွန်မတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘူး" ဟု ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကွေ့ကျန်းမှာ အလွန်ဒေါသထွက်သွားသည်။

ထိုအကြိမ်တွင် သူမသည် စကားပြောဆိုမှုအားလုံးကို တမင်မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး ရှေ့နေဂူချန်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပေးပို့လိုက်သည်။

အခြေအနေက ဒီလိုဆိုတော့လည်း တရားရုံးမှာပဲ တွေ့ကြတာပေါ့။

ယန်ကွေ့ကျန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ရှေ့နေဂူချန်ကို ယုံကြည်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယန်ကွေ့ကျန်းမှာ မိုက်မဲသူမဟုတ်ပေ။

အိမ်ကို ဇောင်လဲ့လဲ့လက်ထဲသို့ တကယ်လွှဲပေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ လွှဲပေးခဲ့မိလျှင်လည်း ဇောင်လဲ့လဲ့သည် ချိုင်ချန်းကို မုဒိမ်းမှုဖြင့် တရားစွဲနေဦးမည် မဟုတ်ပေ။

ယန်ကွေ့ကျန်းက "ရှေ့နေဂူချန်... ကျွန်မ ဇောင်လဲ့လဲ့ကို ဆက်သွယ်ခဲ့တယ်။ ခွင့်လွှတ်ကြောင်းစာလွှာ ရေးပေးဖို့ပေါ့။ သူမက ငြင်းရုံတင်မကဘဲ တင်တောင်းငွေ ထပ်တိုးတောင်းပြီး ခြိမ်းခြောက်နေတယ်။ ကျွန်မ အားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ထားပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကွေ့ကျန်းသည် စိတ်ကို ခိုင်မာအောင် ထားလိုက်သည်။

"ရှေ့နေဂူချန်... တကယ်လို့ ရှေ့နေပြောသလိုမျိုး ဇောင်လဲ့လဲ့ကို ထောင်ထဲ ပို့နိုင်မယ်ဆိုရင်... ကျွန်မ ရှေ့နေကို ယွမ် နှစ်သောင်း တိုက်ရိုက် လွှဲပေးပါ့မယ်။ ရှေ့နေခအတွက် ယွမ် နှစ်သောင်းပါ"