အခန်း ၁၉၃၃

အခန်း (၁၉၃၃) တိုက်ပွဲအဆုံးသတ်သွားပြီ

လီချန်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် ချူးယွင်ဖန်း သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာချလိုက်မိသည်။

သူ၏ ပုခုံးထက်မှ ကြီးမားလှသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီး တစ်ခု ပြုတ်ကျသွားသကဲ့သို့ပင်။ သူနှင့် လီချန်းယွမ်တို့သည် အချိန်အတော်ကြာအောင် ရန်ဘက်များ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် လီချန်းယွမ်က လှည့်ပင်မကြည့်ချင်သော ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုမူ သူသည် လီချန်းယွမ်ကို အလွယ်တကူပင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထိုကာလအတွင်း သူ မည်မျှအထိ ကြိုးစားရုန်းကန်ခဲ့ရသည်ကို ကိုယ်တိုင်သာလျှင် အသိဆုံး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် လီချန်းယွမ်ကို သတ်ပြီးနောက်တွင် ချူးယွင်ဖန်းသည် စိတ်ပေါ့ပါးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ မည်မျှပင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိပါစေ၊ လီချန်းယွမ်သာ အသက်ရှင်နေဦးမည်ဆိုပါက ချူးယွင်ဖန်းအတွက်မူ ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်နေဦးမည်သာ။

"နောက်ဆုံးတော့ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီပဲ။ နေဦး"

ချူးယွင်ဖန်း ရုတ်တရက် သတိဝင်လာသည်။

လီချန်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မည်သည့် သက်ရှိအငွေ့အသက်မျှ မရှိသင့်တော့သော်လည်း ယခုမူ သက်ရှိအရှိန်အဝါတစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ချူးယွင်ဖန်း ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်သော်လည်း လီချန်းယွမ်က ပို၍ပင် မြန်ဆန်နေခဲ့သည်။ လီချန်းယွမ်သည် လက်လှမ်း၍ စာလိပ်တစ်ခုကို ဆွဲဖြဲလိုက်ရာ သူ၏ရှေ့တွင် ပို့ဆောင်ဆက်သွယ်ရေးဂိတ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ လီချန်းယွမ်သည် လျှပ်စီးလက်သည့်အလား ထိုဂိတ်အတွင်းသို့ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

"ဘယ်ကို ပြေးမလို့လဲ"

ချူးယွင်ဖန်း၏ ကျိုင်းရှည်ကြီးက လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းသွားပြီး လီချန်းယွမ်ကို ရိုက်နှက်လိုက်သည်။

လီချန်းယွမ်သည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သွေးများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားသော်လည်း သူသည် ချူးယွင်ဖန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးမသွားခဲ့ပေ။

"ငါ သေချာပေါက် လက်စားချေပြမယ်"

လီချန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နာကျည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးဂိတ်အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုဂိတ်သည်လည်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"သူ လွတ်သွားပြီ”

ချူးယွင်ဖန်းတစ်ယောက် အံ့ဩသွားရသည်။ စောစောက တိုက်ခိုက်မှုသည် လီချန်းယွမ်ကို အသေအချာ သတ်နိုင်ရမည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသော်လည်း လီချန်းယွမ်သာ သေသွားခဲ့လျှင် မည်သို့ ထွက်ပြေးသွားနိုင်မည်နည်း။

ထို့နောက်တွင်မှ ချူးယွင်ဖန်းသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အဝတ်ရုပ်ကလေးတစ်ရုပ်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းကို မည်သည့်အရာဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်ကို သူ မသိသော်လည်း အဝတ်စပေါ်တွင် မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်များ ရစ်ပတ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ အဝတ်ရုပ်တစ်ခုလုံးမှာ နိမိတ်မကောင်းသည့်အပြင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်မျိုူးကို ပေးစွမ်းနေသည်။ အဆုံးမရှိသော နာကျည်းမှုများနှင့် သွေးစိမ်းရှင်ရှင် အရှိန်အဝါများက ထိုအရုပ်ကို ရစ်ပတ်ထားသည်။

"အသေခံအစားထိုးအရုပ်ပဲ"

ချူးယွင်ဖန်းသည် ဤအရုပ်က ဘာလဲဆိုသည်ကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိလိုက်သည်။ သူသည် အသေခံအရုပ်ကို ယခင်က မြင်ဖူးသော်လည်း လီချန်းယွမ်၏ လက်ထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော ပစ္စည်းမျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ရှေးဟောင်းခေတ်ကာလများတွင်ပင် အသေခံအရုပ်တစ်ရုပ်၏ တန်ဖိုးမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားလှသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အသေခံအရုပ်ကို သန့်စင်ဖန်တီးရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အသေခံအရုပ်တစ်ရုပ် ပြုလုပ်တိုင်းတွင် သက်ရှိပေါင်းများစွာကို ယဇ်ပူဇော်ရန် လိုအပ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဤအသေခံအရုပ်ကို သန့်စင်သောဂိုဏ်းမှာ လူအများ၏ ဒေါသကို ဆွပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ပြီး အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ထိုအရုပ်ကို ပြုလုပ်သည့် နည်းလမ်းမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် ဈေးကွက်အတွင်းရှိ အသေခံအရုပ် အရေအတွက်မှာ အသုံးပြုလိုက်တိုင်း တစ်ရုပ်ပြီးတစ်ရုပ် နည်းပါးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအသေခံအရုပ်များသည် ပုံမှန်အားဖြင့် အသုံးမဝင်သော်လည်း အသက်နှင့်ရင်းရမည့် အရေးကြီးသောအချိန်များတွင်မူ အလွန်အသုံးဝင်လှသည်။

ဤထူးခြားချက်တစ်ခုတည်းနှင့်တင် ၎င်းမှာ မည်မျှပင် ဈေးကြီးပါစေ ဝယ်ယူမည့်သူများ အမြဲရှိနေသည်။ ချူးယွင်ဖန်းကိုယ်တိုင်ပင် ဤဆွဲဆောင်မှုကို မတွန်းလှန်နိုင်ပေ။ အမှန်စင်စစ် ဤသည်မှာ နောက်ထပ် အသက်တစ်ချောင်း ပိုရှိနေခြင်းနှင့် အတူတူပင်။ သူတို့ကဲ့သို့သော ပညာရှင်များအတွက်မူ အပိုအသက်တစ်ချောင်းမှာ တိုက်ပွဲ၏ အလှည့်အပြောင်းကို တိုက်ရိုက်ဖန်တီးပေးနိုင်သည်။ အကယ်၍ လီချန်းယွမ်၏လက်ထဲတွင် အသေခံအရုပ်ကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် အရာမျိုးသာ မရှိခဲ့ပါက သူသည် ချူးယွင်ဖန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချူးယွင်ဖန်း အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ အသေခံအရုပ်၏ အစွမ်းသတ္တိပင် မဟုတ်ပါလား။ အကယ်၍ အသေခံအရုပ်ကိုသာ အလွယ်တကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ ဤမျှအထိ နာမည်ကျော်ကြားနေမည် မဟုတ်ပေ။

သူ အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားသော်လည်း ဤသည်မှာ ကြီးမားသော ကိစ္စတစ်ခုဟု သူ မယူဆပေ။ သူသည် ကဏ္ဍပေါင်းစုံတွင် လီချန်းယွမ်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့ကို တစ်ကြိမ် သတ်နိုင်ခဲ့လျှင် ဒုတိယအကြိမ်လည်း အသေအချာ သတ်နိုင်မည်သာ။

"မင်း ထွက်ပြေးသွားနိုင်ပြီဆိုတော့လည်း နောက်တစ်ကြိမ်ကို ငါ စောင့်နေလိုက်မယ်။ အကယ်၍ မင်းသာ ခင်ပွန်းလောင်းရွေးချယ်ပွဲမှာ ထပ်ပေါ်လာရဲရင်တော့ မင်းကို ငါ အသေသတ်ပစ်မယ်"

ချူးယွင်ဖန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေ၏။

ချူးယွင်ဖန်းသည် လီချန်းယွမ်ကို ဤနေရာတွင်ပင် အသံတိတ်သုတ်သင်ပြီး ပြဿနာများကို အဆုံးသတ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ လီချန်းယွမ် ထွက်ပြေးသွားနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ခင်ပွန်းလောင်းရွေးချယ်ပွဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံသတ်ရန် သူ ဝန်မလေးတော့ပေ။ လီမျိုးနွယ်စုနှင့် အိမ်ရှေ့မင်းသားတို့ကို ရင်ဆိုင်ရနိုင်သော်လည်း သူ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။

အချို့သောအရာများသည် နောက်ဆုတ်ပေး၍ ရနိုင်သော်လည်း အချို့မှာမူ ဆုတ်ပေး၍ မရနိုင်ပေ။ ဆုတ်လမ်းမရှိသည့်အခါတွင်မူ သူသည် ရှေ့သို့သာ တိုက်ပွဲဝင်ရင်း မိမိအတွက် ကောင်းကင်ယံသစ်တစ်ခုကို တိုက်ယူရပေလိမ့်မည်။ သူ ပြန်ရောက်သွားသည့်အခါ သူသတ်ခဲ့သော မိစ္ဆာများနှင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ပညာရှင်များ၏ ဦးခေါင်းများကို အပ်နှံလိုက်သည်နှင့် မြို့ဝန်အဖြစ် ချီးမြှင့်ခံရရန်မှာ အချိန်ပိုင်းသာ လိုတော့သည်။ ထိုအခါ သူသည် မြို့ဝန်ဘွဲ့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားမည်ဖြစ်ရာ အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ အုပ်စုက သူ့ကို အခက်အခဲဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်မှာလည်း ထင်သလောက် မလွယ်ကူတော့ပေ။

တရှအင်ပါယာတွင် မြို့ဝန်ဘွဲ့ ချီးမြှင့်ခံရသူများသည် ကြီးမားသော စွမ်းဆောင်ရည်များရှိရမည်ဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်တည်းပင် အင်ပါယာကလည်း ထိုသူများကို ကဏ္ဍပေါင်းစုံမှ အကာအကွယ်ပေးထားသည်။ အိမ်ရှေ့မင်းသား၏အုပ်စုမှာ အင်အားကြီးမားသော်လည်း စစ်သေနာပတိချုပ်ရုံးတော်ကို ကျော်လွန်၍ သူ့ကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အလွန်ဆုံးရှိလျှင် နောက်ကွယ်မှသာ ပစ်မှတ်ထားနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ချူးယွင်ဖန်း အကြောက်ဆုံးမှာလည်း ထိုသို့သော သူများပင် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် မကာကွယ်နိုင်သော အားနည်းသူ မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။ မကြာခင်ပင် သူသည် ဖန်ဆင်းရှင်အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်ရှိပြီး၊ ထိုအခါတွင် သူသည် လောကရှိ ထိပ်တန်းပညာရှင်များ စာရင်းဝင် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် သူ၏နောက်ကွယ်တွင် နတ်ဒေဝါဂိုဏ်း၏ ထောက်ပံ့မှုလည်း ရှိနေသေးသည်။

မည်သူက နိုင်မည်၊ မည်သူက ရှုံးမည်ဆိုသည်မှာ မသိနိုင်သေးပေ။

ချူးယွင်ဖန်းသည် သူ၏ ကျိုင်းရှည်ကြီးနှင့် ပင်လယ်မင်းသား၏ အလောင်းကို ချက်ချင်းပင် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ဦးချိုဝေလငါးဆီ အိုးပေါင်းထောင်ချီကို တောင်မြစ်ပန်းချီကားအတွင်းသို့ စတင်ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ဤဝေလငါးဆီအိုးများကြောင့် သူသည် တစ်ညတွင်းချင်းပင် ကြွယ်ဝချမ်းသာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ယခုခရီးစဉ်တွင် သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော ရရှိမှုပင်။

ခဏချင်းပင် အားလုံးကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ချူးယွင်ဖန်းသည် ပန်းချီကားအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် အနှေးကွေးဆုံးသောလူပင်လျှင် ဂူအတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း အာရုံခံမိနေပြီ ဖြစ်သည်။ နှစ်ဖက်စလုံးမှ အစောင့်အရှောက်များနှင့် ထိပ်တန်းပညာရှင်များသည် ဂူအတွင်းသို့ အတင်းဝင်ရောက်လာကြပြီး ထူးဆန်းသော အခြေအနေကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ သူတို့ စိတ်ကူးထားသည်နှင့် လုံးဝ ခြားနားနေသည်။ ပင်လယ်နေမျိုးနွယ်စုမှ ပညာရှင်များသည် လီချန်းယွမ်ကို သတ်ကာ ပင်လယ်မင်းသားအတွက် လက်စားချေရန် အတင်းဝင်လာကြခြင်းဖြစ်သကဲ့သို့ လီမျိုးနွယ်စုမှ လူများကလည်း လီချန်းယွမ်ကို ကာကွယ်ရန် ဝင်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် နှစ်ဖက်စလုံး အထဲသို့ ရောက်သွားသောအခါတွင်မူ ရတနာများနှင့် အမွေအနှစ်အားလုံးမှာ ပြောင်သလင်းခါနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အောင်နိုင်သူဖြစ်သင့်သော လီချန်းယွမ်ကိုလည်း မတွေ့ရသလို၊ ပင်လယ်မင်းသား၏ အလောင်းမှာလည်း ပျောက်နေခဲ့သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးကွက်များနှင့် အသားစအချို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့မှာ ပင်လယ်မင်းသားနှင့် လီချန်းယွမ်တို့၏ သွေးများဖြစ်ကြောင်း နှစ်ဖက်စလုံးက မှတ်မိကြသည်။ ပင်လယ်နက်၏ အရှိန်အဝါနှင့် မီးဓာတ်စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသောကြောင့် သူတို့၏အမြင်တွင် ဤသူနှစ်ဦးမှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

"လီချန်းယွမ်က တော်တော်ကို အလွန်အကျွံ လုပ်တာပဲ၊ သူက ပင်လယ်မင်းသားကို သတ်ရုံတင်မကဘဲ အလောင်းကိုပါ ယူသွားတယ်။ လီချန်းယွမ်ဟာ သေသင့်တဲ့သူပဲ”

ပင်လယ်နေမျိုးနွယ်စုမှ ပညာရှင်များသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး လီမျိုးနွယ်စုမှ ပညာရှင်များနှင့် ထပ်မံတိုက်ခိုက်ကြပြန်သည်။ လီမျိုးနွယ်စုမှ ပညာရှင်များမှာလည်း ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိသော်လည်း ပင်လယ်နေမျိုးနွယ်စုများက စတင်တိုက်ခိုက်လာသောကြောင့် ပြန်လည်ခုခံကြရတော့သည်။

ခဏချင်းပင် ဂူတစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ထိုရုတ်ရုတ်သဲသဲများကြားတွင် သေးငယ်သော မြူမှုန်လေးတစ်ခုသည် ဂူအတွင်းမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားပြီး မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကိုမူ မည်သူမျှ သတိမထားမိလိုက်ကြပေ။

--